NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 19
NOKSEODANG
Tam też go nie ma?
Nie, ani śladu.
Możliwe, że ktoś inny już go znalazł?
Spędziłem tu całe życie.
Gdyby coś takiego się tu odnalazło, na pewno bym wiedział.
A zanim się tu wprowadziłeś, miejsce było długi czas opustoszałe,
nikt by go nie przeszukiwał.
Poszukam jeszcze raz, idź odpocząć.
Czuję się dobrze.
Z twoim barkiem nie jest za dobrze.
Jeśli wda się zakażenie, nie będzie przyjemnie.
- Co jest? - Nie martwi cię to?
Możliwe, że nie jestem
osobą, za jaką mnie uważałaś.
Co twoim zdaniem
o tobie myślę?
Mam cię za dziwaka
umiejącego pisać dobre romanse,
mimo że nie wie nic o kobietach.
Boisz się tygrysów,
ale dla miłości zrobisz wszystko.
I nigdy bezsensownie nie zerwiesz kwiatka.
Zawsze zostawiasz na parapetach ryż dla ptaków.
To książę Dowon,
którego znam.
Zawsze będziesz osobą, którą znam.
Pojmać Eunucha Hong Il-seopa z Urzędu Eunuchów!
Cholera.
Proszę.
Złożył zeznania. Za wszystko odpowiada królowa wdowa.
- Niech złożą raport. - Tak jest.
To królowa wdowa rozesłała egzemplarze Opowieści o Ho Damie?
Tak brzmiał raport z Królewskiego Urzędu Śledczego.
Przesłuchali dwórki zamieszane w tę sprawę.
Przyznały, że wykonywały rozkazy królowej wdowy.
Wasza Wysokość, przepraszam za te słowa,
ale Opowieść o Ho Damie to zmyślona historia
napisana przez osoby z Seoraewon,
by gloryfikować wybryki zdetronizowanego króla.
Książkę znaleziono w rezydencji królowej wdowy.
Co to może oznaczać?
W dodatku to matka zdetronizowanego króla...
No i? Sugerujecie, że królowa wdowa
jest w zmowie ze zdrajcami?
Wasza Wysokość.
Nie uważam, że królowa wdowa jest zamieszana w tę sprawę.
Ale pewne jest, że niedobitki z Seoraewon zinfiltrowały pałac,
by doprowadzić do podziałów.
Nie możemy bezczynnie na to patrzeć.
Wasza Wysokość, stawką jest bezpieczeństwo rodziny królewskiej.
Rozkaż zamknąć rezydencję królowej wdowy i przepytać dwórki,
by odkryć, kto za tym stoi.
Królu, nie możesz.
Jeśli pozwolisz przesłuchać jej dwórki,
będzie to równoznaczne z deklaracją, że za wszystko odpowiada królowa wdowa.
To tylko spekulacje.
Chcę tylko wyplenić pozostałości Seoraewon.
Nie twierdzę, że królowa wdowa jest winna.
Spraw Pałacu Wewnętrznego nie wolno poruszać na dworze królewskim.
To sprawa naszej rodziny. Ja się tym zajmę.
- Królu. - Królu.
Cisza!
Potrzebuję czasu do namysłu.
Wasza Wysokość.
Nie możesz pozwolić drugiemu radcy stanu postawić na swoim.
Pozwól mi się tym zająć.
Mówiłem, że muszę pomyśleć.
Teraz odejdź.
Musisz od razu się sprzeciwić.
Ignorujesz fakt, że chce odciąć
królowej wdowie dłonie i stopy
- i uwięzić ją w jej rezydencji? - Mówiłem ci, odejdź.
Nie mogę odpuścić.
Drugi radca stanu
to zdrajca, który obwinia niewinną kobietę
i chce skłócić rodzinę królewską.
Wasza Wysokość!
Nic nie wiesz, a się wtrącasz!
To wszystko dla twojego dobra.
Żeby ochronić cię
przed księciem Dowonem.
Co masz na myśli?
Naprawdę
nie masz pojęcia?
Że to syn zdetronizowanego króla?
- Ojcze. - Tak.
Urodził się jako książę korony tego kraju.
To najstarszy syn prawowitego króla Yi Gyeoma.
Królowa wdowa
próbuje posadzić go na tronie zamiast ciebie.
Zaangażowała w to niedobitków z Seoraewon
i rozprowadza opowieści Yi Gyeoma po całym pałacu
ze względu na Dowona,
Yi Rima.
Przejąłem tron 20 lat temu.
Ale w całym Joseon wciąż są uczeni,
którzy podważają prawowitość moich rządów.
Taką wagę ma rodowód.
Od dnia narodzin po dzień śmierci
nie uwolnisz się od niego,
choćbyś próbował.
Jeśli królowa wdowa wystawi prawowitego syna króla,
by przez niego wywierać wpływy
i wznowić przewrót sprzed 20 lat,
to co się stanie?
Nawet jeśli zostaniesz królem,
uznają cię za króla, który ukradł tron
prawowitemu spadkobiercy.
Doskonale wiem, że będziesz lepszym królem ode mnie.
Dlatego muszę podjąć decyzję.
Nie przeszkadzaj mi.
Siedź cicho...
i czekaj.
- Pojmać je! - Tak jest!
Wasza Wysokość.
Wasza Wysokość, proszę ich powstrzymać.
Wasza Wysokość.
Nie niepokój się.
Król poczuł się zagrożony i popełnił błąd.
Jest królem,
ale zaatakował własną matkę.
To rozwścieczy konfucjańskich uczonych w całym kraju.
Często tu bywasz.
Po co ci zapisy o Nokseodang?
Nie wiem, takie dostałam polecenie.
Dziękuję.
Moment. To wszystko?
Mówił coś o moim ewentualnym awansie?
- Chciał, żebym coś przekazała. - Co?
Że wyrwie panu język, jeśli kiedykolwiek powie pan komuś,
że książę poprosił Sekretariat Królewski
o kilka zapisów.
- Miłego dnia. - Pewnie.
NOKSEODANG
Wszystko po kolei.
Gdybym była panem Kim Il-mokiem...
Nokseodang byłby najlepszym miejscem, żeby coś ukryć,
bo był niemal opustoszały i oddalony od głównej części pałacu.
Dziennik trzeba chronić przed słońcem i deszczem,
nie jest w ogrodzie.
Tu jest wilgoć i robactwo,
więc tutaj też nie.
Nie może też być w miejscu, gdzie łatwo go znaleźć.
Ale też nie w miejscu, gdzie nikt by go nie znalazł.
Tę bramę poddano renowacji 19 lat temu.
A 15 lat temu położono nowe dachówki.
Mury naprawiono osiem lat temu.
Czyli tam go nie ma.
NOKSEODANG
Adeptko Goo.
Jesteś za wcześnie.
Wasza Wysokość, ten znak...
Kiedy został wymieniony?
- Znak? - Wygląda na nowy.
Nie zapisano, że Urząd Prac Publicznych go wymienił.
URZĄD PRAC PUBLICZNYCH: DBA O BUDYNKI
Cóż...
nie jestem pewien.
Pewnie już tu był, zanim Jego Wysokość się wprowadził.
Dziwne, że on nigdy nie butwieje ani nie blaknie.
NOKSEODANG
Ostrożnie, Wasza Wysokość.
Rety, błagam.
Co to jest?
Chuan xiong i tatarak.
Przechowuje się w tym zapisy.
SEORAEWON
Czyli to dziennik,
którego szukaliśmy?
Tak, widziałam w nim słowo „Seoraewon”.
Pochodzi z roku gyeongo.
Wasza Wysokość.
Nie. To dziennik.
Nie wolno ci go czytać.
Jak to?
Wiem, że przez wiele lat był ukryty,
ale to wciąż dziennik napisany przez historyka.
Tylko historycy mogą go przeczytać.
W takim razie,
mimo że go znalazłem, mam nie robić nic?
Bez względu na to, co w nim zapisano,
to historycy go przeczytają
i zdecydują, co robić.
Wasza Wysokość.
Proszę, zaczekaj jakiś czas.
Nie.
Dłużej nie będę czekał.
W tej chwili nie dbam o zasady.
- Wasza Wysokość. - Trapiło mnie to całe życie.
Całe życie zastanawiałem się,
czemu król tak mnie nienawidzi...
i dlaczego zostałem tu zamknięty.
Jak mógłbym czekać,
skoro odpowiedź leży tuż przede mną?
Przeczytam to bez względu na twoje zdanie.
Możesz powiedzieć królowi albo księciu korony,
że książę Dowon złamał prawo.
- Spełnisz obowiązek. - Wasza Wysokość.
- Jak mogłabym... - Jeśli tego nie zrobisz,
zrobię to sam.
Wasza Wysokość, nie możesz! Błagam!
- Nie rób tego. - Z drogi.
Nie możesz zachować tego dziennika!
Jeśli to zrobisz,
nie wiadomo, co z tobą będzie.
Wasza Wysokość!
Ja... powiem ci wszystko.
Powiem...
Powiem wszystko.
Proszę, nie idź.
Wasza Wysokość.
Król nie pozwolił nikogo wpuszczać.
Proszę odejść.
Myślisz, że trudno mi będzie cię zabić?
Wasza Wysokość!
- Wasza Wysokość. - Powiedz, że przyszedłem.
- Wasza Wysokość... - Niech wejdzie.
Co cię tu sprowadza, książę Dowonie?
Usiądź.
Coś się stało?
Książę Dowonie.
Dlaczego wybrałaś dla mnie życie księcia?
Dlaczego...
zmusiłaś mnie do takiego życia?
Myślałem,
że to wszystko moja wina.
Że król nienawidził i zaniedbywał mnie,
że skazał mnie
na samotność w Nokseodang, jakbym nie istniał,
bo nie byłem zbyt dobry. Obwiniałem się za to.
Ale...
to wszystko...
przez układ, jaki zawarłaś z królem?
Oszczędził mnie w zamian za tron?
To dlatego
musiałem wieść...
samotne...
i nędzne życie.
Mogłaś po prostu pozwolić
zabić mnie jako syna zdetronizowanego króla.
To
byłoby dla mnie lepsze.
Wolałbym zginąć,
niż obwiniać się...
i nienawidzić siebie...
przez całe życie.
Książę Dowonie.
Proszę, wybacz mi.
Przez tych zdrajców straciłam już syna.
Nie mogłam stracić też wnuka.
Musiałam cię uratować.
Musiałam cię ochronić.
Naprawdę myślałaś,
że to będzie dla mnie najlepsze?
Zawiniłem tym, że żyłem, mimo że powinienem był zginąć.
Widziałaś, że płaciłem za to każdego dnia.
Uznałaś, że to w porządku,
bo pozostałem przy życiu?
Babciu.
Całe życie...
czułem się, jakbym był karany bez żadnego powodu.
Mam tego dość.
Mam dosyć życia w tym pałacu
i życia jako książę Dowon.
Chcę tylko...
uwolnić się od tego.
Nie.
Nie załamuj się.
Niedługo wszystko znajdzie się na właściwym miejscu.
Jesteś prawowitym spadkobiercą tronu.
Pomogę ci
odzyskać koronę.
Gdy mi się to uda,
już nikt cię nie skrzywdzi.
Książę Dowonie.
Ja również
przez ostatnie 20 lat...
wiodłam życie przepełnione cierpieniem.
Książę Hamyeong zabił mojego syna,
a za każdym razem, gdy nazywał mnie matką,
czułam się, jakby ktoś wyrywał mi kończyny,
a w środku gotowała się we mnie wściekłość.
Ale...
dla ciebie wciąż żyłam.
Proszę cię o to samo.
Żyj dalej dla mnie.
Proszę cię, znieś to.
Nie.
Pomyśl o swoim ojcu, który musiał zginąć,
mimo że nie zrobił nic złego.
Proszę cię, wytrzymaj to dla niego.
Bądź silny jeszcze trochę.
Książę Dowonie.
Musisz to zrobić.
Adeptka Song wreszcie wróciła.
Adeptko Song.
Wracasz do pracy?
Czujesz się już lepiej?
Twoja piękna twarz strasznie zmizerniała.
Przepraszam.
Słyszałam, że przeze mnie mieliście kłopoty.
No co ty.
Było, minęło. Już jest dobrze.
Wyskoczmy wieczorem na coś pysznego.
Wreszcie wróciłaś,
ale w pałacu panuje totalny chaos.
Na razie nie mamy wstępu do Pałacu Wewnętrznego.
- Co się stało? - Nawet nie pytaj.
Zakazana książka, Opowieść o Ho Damie, rozpętała zamieszanie.
Drugi radca stanu oskarżył królową wdowę,
a książę korony się temu sprzeciwił.
Teraz nikt nie może odwiedzać królowej wdowy.
Wszędzie są strażnicy.
To jest praktycznie równoznaczne
z uwięzieniem królowej wdowy.
Jakbyśmy żyli w barbarzyńskim kraju.
Traktują tak starszą kobietę?
Nawet nie poruszaj tak drażliwego tematu.
Uważajcie na słowa.
W takich chwilach
ludzie chcą zasięgnąć u nas języka.
Po pracy wracajcie do domów.
Nie myślcie o wyjściu do knajpy.
- Dobrze. - Tak jest.
Co chciałaś mi powiedzieć?
Mam prośbę.
Jaką?
Kilkukrotnie w historii historycy zmieniali zapisy w rocznikach.
W jakiej sytuacji można dokonać zmian?
Historycy spisują fakty,
ale osoby kontrolujące urzędy
poddają się trendom i wpływom partii.
Gdy roczniki zostaną uznane za niewłaściwe
i niesprawiedliwe,
zostają zaktualizowane na rozkaz królewski.
Zostawiamy też oryginalną wersję,
by przyszłe pokolenia mogły ocenić sytuację.
Dlaczego o to pytasz?
Znalazłam dziennik
- pana Kim Il-moka. - Co?
Pomógł mi w tym historyk, który 20 lat temu
pracował przy zapisach dotyczących zdetronizowanego króla.
Usłyszałam, że ich podstawą
były kłamstwa.
Mówisz, że...
historyk zmienił zapis w dzienniku?
Tak.
Pan Kim zginął, bo nie wykonał tego rozkazu.
Kto mógłby...
Kto...
Panie Min.
Czy nie powinniśmy
wyjawić prawdy?
Nie rób tego.
To nie nasza decyzja.
Nie zgodzę się na to.
Zapomniałaś?
Twoje czyny mogą pozbawić życia niewinnych ludzi.
- Niewinnych? - Tak.
Nie chodzi o zaangażowanie pana ojca?
Żyli wygodnie, bo przypisali sobie zasługi w odbudowie kraju,
nie można ich uznać za niewinnych.
Niewinny był zdetronizowany król
i ludzie z Seoraewon, których skazano
za nieposłuszeństwo wobec arystokracji
i marzenie o stworzeniu nowego świata.
To oni byli niewinni.
Dwadzieścia lat temu...
historykom nakazano zmienić zapisy w dziennikach.
Jedyny, który odmówił, został stracony.
To fakt.
Jeśli pan to zignoruje i zostawi tę sprawę
dworowi królewskiemu,
stracę do pana szacunek.
Ojcze.
ZAŚWIADCZENIE O MIANOWANIU
Jestem z ciebie dumny.
- Bardzo dumny. - Gratulacje.
Panienko.
Co knujesz za moimi plecami?
- Co? - Cóż...
Przyszedł do ciebie jakiś uczony.
On też ma...
wysublimowaną twarz.
Wiele lat temu,
gdy przechodziłem trudny okres,
natrafiłem na ten cytat.
„Nawet władza najpotężniejszego ministra
nie przetrwa dziesięcioleci,
a jednak słowa historyka
po cichu żyją tysiące lat”.
Te słowa zainspirowały mnie
do zostania historykiem.
Miałem nadzieję, że moje słowa staną się pilju,
które pokaże ludziom,
co jest dobre, a co złe,
mimo że nie mogę nic zmienić.
PILJU: KARANIE LUB WYCHWALANIE KOGOŚ W PIŚMIE
Nie zaczynałem jako ktoś,
kto tylko zapisuje to, co widzi i słyszy.
- Panie Min. - Nie martw się o mnie.
Po prostu wykonujemy
nasze obowiązki.
Co to za zapis?
Nie zgadza się z tym, co wiemy.
To na pewno zapis pana Kim Il-moka,
a nie jakiś przypadkowy dokument?
To pismo pana Kim Il-moka.
Poznaję je.
Czyli to wszystko prawda?
Były król nie był katolikiem,
a Seoraewon to po prostu szkoła?
Niemożliwe. To oznaczałoby, że król torturował i ukarał
niewinnych ludzi, by zasiąść na tronie.
Powiedzcie nam, co o tym wiecie.
Byliście na Sungkyunkwan 20 lat temu,
na pewno coś widzieliście albo słyszeliście.
Panował wtedy chaos.
Nie wiem, co planowali ludzie z Seoraewon,
ale codziennie wynoszono zakrwawionych ludzi.
Widzieliśmy, jak po mieście swobodnie chodzą obcokrajowcy.
Dlatego uczeni z Sungkyunkwan urządzili gonggwan.
GONGGWAN: POWRÓT DO DOMU W RAMACH PROTESTU
To nie był koniec.
Mówiono, że powinniśmy złożyć wniosek,
też go podpisałem.
Czyli do przewrotu doszło
z powodu Seoraewon?
List zdetronizowanego króla przelał czarę goryczy.
Był to list do katolickiego księdza z Francji, który przebywał wtedy w Qing.
Pisano w nim o zmianie Joseon w katolicki kraj.
Ksiądz miał sprowadzić innych księży, by szerzyli tu wiarę katolicką.
List został przejęty, zanim dotarł za granicę.
Ale tu napisano...
„Jego Wysokość wezwał ucznia Seoraewon.
»Dziękuję za książkę.
Gdy wrócisz do Joseon, wybierzmy się razem do Kumgangsan«”.
Właśnie to miał zapisać w liście uczeń.
Ktoś zmienił
treść listu.
Żeby uzasadnić detronizację.
Czyli...
To nie sprawiedliwość, a zdrada stanu.
Adeptko Song, uważaj na słowa.
- Wiesz, co to oznacza? - Czego by to nie oznaczało,
- nie mogę tego zignorować. - Panie Yang!
Nieważne, czy fałszywie oskarżono zdetronizowanego króla.
Nie chodzi o królewski dwór.
Najważniejsze jest to, czy ktoś
zastraszył historyków, by zmienili zapisy.
Jak ktoś śmiał zmieniać historię?
Chodzimy na wszystkie audiencje,
spisujemy każde słowo,
pracujemy po godzinach, a mamy akceptować coś takiego?
Sprawdzimy ten zapis
i dowiemy się, kto za to odpowiada.
Musimy poznać prawdę, by ocalić honor Urzędu Dekretów Królewskich.
Podajcie mi
listę historyków, którzy byli wtedy w Ilgicheong.
Proszę.
To kanclerz
przewodził wtedy historykom.
Co was tu sprowadza?
Muszę o czymś z panem pomówić.
To prawda? Odnaleźliście oryginalny dziennik pana Kim Il-moka?
Tak, panie.
Gdzie go...
Nieważne.
Gdzie teraz jest?
- Pokażcie mi go. - Nie po to tu przybyliśmy.
Chcemy spytać o niesprawiedliwość, jaka miała wtedy miejsce w Ilgicheong.
Co? Jaka znowu niesprawiedliwość?
Co się stało w Ilgicheong?
Według słów historyka, który uczestniczył w zmianie zapisów,
oraz zapisów pana Kim Il-moka,
historia potoczyła się inaczej, niż myśleliśmy.
Panie, naprawdę nic o tym nie wiesz?
- Za dużo sobie pozwalacie. - Panie.
Nie będę tolerował takiej impertynencji.
Jak historycy mogą uważać się za sędziów, bo mają kilka świstków?
Jak długo my, ministrowie, musimy znosić waszą zuchwałość?
Urządziliście strajk i zmusiliście króla do przeprosin.
Dla odmiany moglibyście z nami współpracować!
Odejdźcie.
Nie chcę nic więcej od was słyszeć.
Mam wezwać kogoś, by was wyprowadził?
Panie, czy ty sam
nie byłeś historykiem?
Wiem, że jesteś teraz jednym z najwyższych oficjeli,
ale ponad dekadę pracowałeś w Urzędzie Dekretów Królewskich.
Słyszałam, że postanowiłeś zostać
historykiem, który nigdy
nie ulegnie władzy, nawet królowi, inspirując się historykami
Dong Hu i Min In-saengiem.
Czy po tej determinacji...
nie ma już żadnego śladu?
Dzień przed tym, jak został stracony, pan Kim Il-mok powiedział,
że przez swoją śmierć chce zapisać w historii prawdę.
Jako historycy nie chcemy
zhańbić jego wiary.
Proszę nam pomóc.
Błagam cię, panie.
- Pomóż nam. - Pomóż nam.
HO DAM I YEONGAN
„Ho Dam i Yeongan.
To tu się zaczęło”.
To książę Huiyeong, Yi Gyeom.
Zdarzyło mi się podsłuchać kilka rozmów.
Mówiono, że to osoba, o której nie można rozmawiać.
Rim.
Ale tu napisano...
„Jego Wysokość wezwał ucznia Seoraewon.
»Dziękuję za książkę.
Gdy wrócisz do Joseon, wybierzmy się razem do Kumgangsan«”.
Właśnie to miał zapisać w liście uczeń.
Ktoś zmienił treść listu.
Jae-gyeong.
Umiesz to przeczytać?
Oczywiście.
„Król musi wspierać utalentowanych ludzi
i szanować wszystkie formy sztuki”.
Co ty na to? Robi wrażenie, nie?
W jakim kraju używa się tego języka?
W dalekiej krainie zwanej Francją.
Nauczę cię go, gdy podrośniesz.
Dobrze.
„Co wolisz? Psią kupę czy krowi placek?”
Hae-ryung. Zawsze...
możesz na mnie liczyć.
Ale nie martwi mnie ani choroba, ani ludzie.
Martwię się, że będziesz tak daleko.
Nie bądź śmieszna.
Oto wniosek Im Sang-hyeona z Urzędu Cenzorów.
„Zgromadziłem
opinie uczonych z uczelni i lokalnych szkół z całego kraju.
Okazuje się, że większość z nich uważa, że królową wdowę potraktowano niemoralnie.
Pogarsza to odbiór społeczny...”
Słucham? Niemoralnie?
Co mogą wiedzieć uczeni ze wsi? Mają czelność nas pouczać?
Wasza Wysokość, proszę na to nie zważać.
Wyślemy listy
do wszystkich okręgów i napiszemy,
że to wszystko spisek niedobitków z Seoraewon.
- Sprawa niebawem ucichnie. - Tak, Wasza Wysokość.
Opinia ludu ciągle się zmienia.
Ludzie są niekonsekwentni.
Miotają się niczym trzcina na wietrze.
Na dziś...
zakończmy audiencję.
Wasza Wysokość.
Został wniosek z Urzędu Dekretów Królewskich.
Panie Min, to...
Nie przekazał go pan Sekretariatowi Królewskiemu.
Oto wniosek złożony przez adeptkę Goo Hae-ryung.
Adeptkę?
Historyczka bez stopnia śmie...
Historyczki też są urzędniczkami.
„Ja, adeptka Goo Hae-ryung, proszę
o sprawdzenie wątpliwego incydentu z przeszłości”.
Świadek mówi, że dziennik
złożony do Ilgicheong 20 lat temu został sfabrykowany,
a my mamy na to dowód.
Historyk, który starał się chronić prawdę,
poświęcił swe życie obowiązkowi,
aby kolejni historycy naprawili błędy
i spisywali tylko fakty.
Proszę o sprawdzenie,
kto zastraszył historyków z Ilgicheong,
by zapisali nieprawdę,
i który z historyków
zdradził swoje powołanie i uległ władzy.
„Proszę odkryć prawdę”.
Odkryć prawdę? Co masz na myśli?
Wnosimy o dokładne i sprawiedliwe śledztwo w sprawie
wszystkich 42 oficjeli, którzy byli zaangażowani w detronizację.
Śledztwo? Niech pan natychmiast wyjdzie!
Jak pan śmie powtarzać słowa historyczki i nazywać je wnioskiem?
To nie tylko jej słowa.
To wniosek Urzędu Dekretów Królewskich.
Wnoszą o to wszyscy historycy.
Wasza Wysokość, to bezpodstawne oskarżenia.
Jestem jednym z historyków obecnych wtedy w Ilgicheong.
Zapisy miałyby zostać sfałszowane? To niemożliwe!
Wasza Wysokość.
To ja 20 lat temu kierowałem pozostałymi historykami,
a nic mi nie wiadomo o fałszerstwie zapisów.
Jednakże...
Jednakże historycy mają rację.
Ich obowiązkiem jest
spisywanie historii jak najwierniej dla przyszłych pokoleń,
więc jeśli są jakieś podejrzenia,
powinniśmy je sprawdzić i potwierdzić lub zdementować.
- Kanclerzu. - Kanclerzu.
Kanclerz ma rację.
Każdy, kto próbuje sfałszować historyczne zapisy,
zasługuje na karę śmierci.
Utwórzcie specjalną komisję śledczą i dotrzyjcie do prawdy.
Ja...
- nie zgodzę się na to. - Wasza Wysokość.
Nie przyjmę
żadnej petycji w tej sprawie.
Rany, co tak długo?
Już nie wytrzymam. Zaraz pójdę ich podsłuchać.
- No to leć. - Szybko.
Rety.
Panie Yang, jak poszło?
Jego Wysokość zakazał nam poruszać ten temat.
Słyszałam, że to pilna sprawa.
Czy coś stało się królowej wdowie?
Urząd Dekretów Królewskich odnalazł dziennik Kim Il-moka.
Historyczka Goo Hae-ryung
złożyła wniosek o wszczęcie śledztwa
w sprawie Ilgicheong.
I co? Wniosek został przyjęty?
Nie, Jego Wysokość go odrzucił.
Wie, że drążenie tej sprawy
sprzed 20 lat podważy jego pozycję.
Skoro Jego Wysokość postanowił nie popierać historyków,
nie wiemy, co teraz zrobi Min Ik-pyeong.
Powinniśmy poczekać
na rozwój sytuacji.
To historycy.
Dopóki mają wszystkie dzienniki,
nawet drugi radca stanu nie będzie miał powodu, by im zaszkodzić.
Dla Min Ik-pyeonga to bez znaczenia.
Może wykorzystać wojsko, by zastraszyć Urząd Dekretów Królewskich.
Jeśli do tego dojdzie,
będziemy mieć pretekst do mobilizacji armii.
Spokojnie.
Jeśli skrzywdzi historyków,
natychmiast zmobilizuję Korpus Szkoleniowy
i ukarzę Min Ik-pyeonga za zdradę stanu.
Nie chcę już pracować.
Po co tyle się wysilać?
I tak później zmienią, co tylko zechcą.
No właśnie.
Po co komu historycy,
po co komu Urząd Dekretów Królewskich?
Za wcześnie, żeby się załamywać.
Skoro wniosek adeptki Goo został odrzucony,
złożę kolejny w swoim imieniu.
Jeśli to nic nie da, wniesiemy kolejny w imieniu adeptki Oh.
Nie poddamy się, póki książę nie przyjmie wniosku!
- Do dzieła. - Hej.
Nie widziałyście, jak wyglądał książę?
Jeśli wrócimy do tematu, w pałacu może dojść do rzezi.
Ale to dziwne.
Książę korony nigdy nie ignorował naszych opinii.
Dość tego. Najpierw zajmijmy się pracą.
Potem będzie czas na szukanie rozwiązania.
Hae-ryung.
Będę się streszczał. Wciąż masz czas.
Wyjedź na jakiś czas z miasta.
Jae-gyeong.
To teraz sprawa historyków.
Zwykli historycy nic tu nie poradzą.
Śledztwo w sprawie Ilgicheong?
Wiesz, co to oznacza?
Historycy chcą ocenić,
czy detronizacja była zwykłą decyzją.
W sprawie padło twoje nazwisko,
więc drugi radca stanu nie da ci spokoju.
Nawet Urząd Dekretów Królewskich nie jest bezpieczny.
Proszę cię.
Skończ z tym i wyjedź.
Hae-ryung!
To przez wyrzuty sumienia?
Dlatego...
tak mnie chronisz?
Zawsze coś mi nie pasowało.
Zastanawiałam się, dlaczego my przeżyliśmy,
gdy cała reszta ludzi z Seoraewon zginęła tego samego dnia,
i jak udało ci się
zająć stanowisko w rządzie, mimo że pracowałeś w Seoraewon.
Wszystko to było możliwe...
bo podmieniłeś list zdetronizowanego króla?
Mimo to...
nie żywię do ciebie urazy.
Jestem pewna,
że miałeś powód.
I że sam
wymierzyłeś sobie karę...
opiekując się mną przez te wszystkie lata,
gdy sam cierpiałeś.
Dlatego też
nie musisz już dłużej...
nieść tego brzemienia sam,
Jae-gyeong.
Myślałem, że wreszcie udało nam się uciszyć królową wdowę.
Skąd nagle wzięły się dzienniki Kim Il-moka?
Na dworze królewskim żaden dzień nie obejdzie się bez kłopotów.
Panie kanclerzu, dlaczego wziąłeś stronę historyków?
Mogliby odkryć, że dzienniki zostały zmienione.
Pan i ja stracilibyśmy życie jako pierwsi,
bo byliśmy wtedy historykami.
Myśli pan, że zrobiłem to z przekonania?
Specjalna komisja śledcza i tak nie powstanie.
Ktoś z nas musiał udać, że ich popiera,
bo znów napadną na nasz urząd z siekierą.
Mieliśmy szczęście, bo książę odrzucił wniosek,
ale kto wie, co znów odstawią ci historycy?
Powinniśmy zaangażować wojsko,
żeby uciszyć historyków.
Wniosek złożyła adeptka Goo Hae-ryung.
Siostra trzeciego inspektora.
Gdzie on teraz jest?
Na służbie w prowincji Chungcheong.
Powinien był wrócić kilka dni temu.
Nie mamy jak się z nim skontaktować.
Panie Min, czy myślisz o...
Rany!
Co się dzieje? Kim jesteście?
Przepraszam bardzo. Pan Goo jest...
Co się dzieje?
Idziemy.
O co chodzi?
Wasza Wysokość, książę korony zakazał kogokolwiek wpuszczać.
Niech wejdzie.
Wasza Wysokość.
Muszę przeczytać ten wniosek.
To jakaś pilna sprawa?
Słyszałem, że odrzuciłeś wniosek historyczki.
No i?
Powołaj komisję śledczą,
by odkryć, kto to zrobił i co chce ukryć...
Czemu cię to ciekawi?
Może tak naprawdę chcesz dowieść,
że detronizacja była bezprawna, a nie dbasz o prawdę.
Czy ty
też o tym wiedziałeś?
Że jestem synem zdetronizowanego króla?
Nie. Jesteś synem Jego Wysokości i księciem tego królestwa.
Dlatego nie możesz zapominać o swoim obowiązku.
O jakim obowiązku konkretnie mówisz?
Mam być bezsilnym, słabym, żałosnym księciem
uwięzionym w swojej rezydencji?
Tak. To twój obowiązek.
Nie możesz i nie powinieneś nic robić.
Tym jest książę Dowon.
Nie wiem, od kiedy interesują cię sprawy dworu królewskiego,
ale nie zaprzątaj sobie głowy polityką. A teraz odejdź.
Zdecydowałem, że już dłużej nie będę tak żył.
Naprawię błędy
i ukarzę tych, którzy zawinili.
- Rim. - Nawet ty...
nie zdołasz mnie powstrzymać.
Natychmiast wysłać straż pałacową do Nokseodang!
Książę Dowon
nie może opuścić swojej rezydencji.
Adeptko Goo, słyszałaś?
Książę nie może opuszczać Nokseodang.
Przepuśćcie mnie.
Jestem historyczką. Przepuśćcie mnie.
Książę korony rozkazał nam strzec Nokseodang.
Nie wolno wejść nawet historykom?
To ma być ochrona?
Wasza Wysokość.
Nie zapominajcie,
że jesteście tu dzięki mojej decyzji, którą podjąłem 20 lat temu.
Syn zdetronizowanego króla żyje.
Dlatego ludzie z Seoraewon trzymają się złudnej nadziei.
Książę Dowon zniknie.
Nie jestem już księciem Dowonem.
Jestem synem Yi Gyeoma, księcia Huiyeonga.
- Jestem Yi Rim. - Nawet jeśli poderżniesz mi gardło,
my, historycy, będziemy spisywać historię.