Γιαγιά, είσαι καλά;
-Καλά είμαι. -Δόξα τω Θεώ.
Θα φωνάξω τον γιατρό.
Γιαγιά, έπαθες εγκεφαλικό.
Εγκεφαλικό; Απλώς τρίπαρα λίγο.
Γιαγιά, τον αναγνωρίζεις αυτόν;
Είναι ο Ζεράρ.
-Ναι. -Ναι, ο Ζεράρ είναι.
Εκείνος ξέρεις ποιος είναι;
Ο μαλάκας, ο Ολιβιέ.
Εντάξει!
-Ευτυχώς είναι καλά. Τέλεια. -Πού είναι η μάνα σας;
Μπενέ, πού είσαι;
Γιαγιά, δεν…
Η μαμά δεν είναι μαζί μας. Το ξέρεις.
Μας κάνεις πλάκα;
Φυσικά και κάνω πλάκα.
Θα γελάσει όταν της το πω.
Πού είναι; Πήγαινε βρες τη μητέρα σου, Ζοζέφ.
Καταστροφή.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Οικογενειακή
Επιχείρηση
Περίμενε. Είναι σοβαρό.
Δεν έχει ιδέα.
Ορίστε, Ζαν Ζορές;
Γαμώτο, η Ζορές.
Το Πάστρα τι;
-Τι να κάνω; -Κλείσ' το.
Με τίποτα. Αν το κλείσεις, θα γίνει τούρμπο.
Δεν έχω απάντηση.
Συγγνώμη, τι χαζομάρα. Με συγχωρείτε. Δεν έχω καλό σήμα εδώ.
Βλέπω ότι είστε όλοι στο νοσοκομείο. Τι κάνετε εκεί;
Βασικά…
ο Ζεράρ είχε μία μικρή πρόπτωση.
Τρομάξαμε, αλλά είναι καλά τώρα.
Δεν εκπλήσσομαι.
Πρέπει να γυρίσεις σπίτι. Φτάνει ο Βαντίμ σε λίγο.
Βαντίμ! Τι ηλίθιο όνομα είναι αυτό;
Ο Βαντίμ, ο βοτανολόγος.
Για το Παστραχόρτο.
Ελπίζω ότι θα τον καλοδεχτείτε.
Στηρίξου πάνω μας. Θα τον υποδεχτούμε σαν πρίγκιπα.
Εντάξει, αυτό θα κάνουμε. Αντίο.
Έσκισες.
Περίμενε. Ο Βαντίμ έρχεται στο σπίτι να δει τη Λουντμίλα.
Ωραία, τη βάψαμε. Πρέπει να βρούμε λύση.
Γαμώτο.
Θύμισέ μου να αγοράσω μακαρόν για τα γενέθλια του Ισιντόρ.
Πάει αυτή, δεν επικοινωνεί.
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Κοίτα. Ξέρω τη συνταγή του Παστραχόρτου. Τα έκανα όλα με τη γιαγιά. Την ξέρω.
Η Ζορές το είπε καθαρά. Η Λουντμίλα θα του δώσει τη συνταγή.
Σκατά.
Την έπεισε η φωνή σου.
Ναι. Μου μίλησε. Δεν το έκλεισε.
Έχω μια ιδέα.
Θα φτιάξουμε ένα καλούπι.
Θα πάρει περίπου 30 λεπτά. Ορίστε.
Χαλαρώστε.
Κλείσε τα μάτια σου.
Απίστευτο. Είναι εντυπωσιακό.
-Δεν το πιστεύω. -Έχω μείνει άφωνος.
Όχι, μπαμπά. Έχω κακό προαίσθημα. Δεν μοιάζουμε καθόλου.
Σαν καρνάβαλος είμαι.
Θα το καταλάβει. Δεν είναι χαζός.
Όχι, πίστεψέ με, είναι αψεγάδιαστη.
Εξάλλου, αυτός δεν έχει δει τη γιαγιά.
-Μη φοβάσαι. -Ποια είναι αυτή η γριά;
Σίγουρα ήταν καλή ιδέα να την πάρουμε από το νοσοκομείο; Γιατί…
-Δεν γινόταν αλλιώς με τα βραχιόλια. -Ναι.
Γιαγιά, πρέπει να μας πεις τώρα τα μυστικά της συνταγής του Παστραχόρτου.
Δεν ξέρω τι εννοεί.
Δεν βλέπεις ότι δεν είναι καλά; Άσ' την. Δεν υπάρχει μυστικό.
Σου είπα ότι ξέρω τη συνταγή.
-Άσ' την ήσυχη. -Εντάξει, σταματάω.
Ο βοτανολόγος.
Λοιπόν, γιαγιά, κρύψου. Δεν πρέπει να σε δει.
Ορ, βάλε γάντια.
Πάμε.
Είναι οπλισμένος.
Χαίρετε. Ζοζέφ.
-Χαίρω πολύ. -Η Λουντμίλα;
Έρχεται.
Χαίρω πολύ, κε Βαντίμ. Το επίθετό σας;
Βαντίμ.
Πολύ καλά.
Όπως και να 'χει, χαιρόμαστε για τη συνεργασία.
Όχι, δεν χρειάζεται. Ήρθα μόνο για δουλειά. Η Λουντμίλα;
Έρχεται.
Σας ετοιμάσαμε ένα δωμάτιο…
Έχω. Και δεν κινείται μέχρι να τελειώσει η συγκομιδή.
Η συγκομιδή; Πόσο θα μείνετε;
-Τρεις μήνες. -Τρεις μήνες;
Τέλεια. Τρεις μήνες είναι μια χαρά.
-Η γιαγιά! -Να τη.
-Το αστέρι μας! -Η γιαγιά.
Τι συμβαίνει;
Υπάρχει πρόβλημα;
Γεια σας, Λουντμίλα.
Γεια σου, Βαντίμ.
Λοιπόν.
Ας μη χασομεράμε άλλο, έτσι;
Πάμε στον αχυρώνα.
Ευχαριστώ.
Από δω.
Σιγά.
Θα πετύχει.
Τι;
Θα πετύχει.
-Ναι. -Να πάρει.
Τα συστατικά παίζουν καθοριστικό ρόλο.
Έχουμε λεμόνια, καρότα, τέλεια.
Πατάτες, γιατί θα τις χρειαστούμε.
Σέλερι.
Και κόλιανδρο, φυσικά.
Πολύ φρέσκο κόλιανδρο.
-Τον μυρίζεις; -Ναι.
Ο ζωμός είναι το πιο σημαντικό.
Τα ποτίζετε με ζωμό, κυρία;
Με ζωμό, μεγάλε.
Με ζωμό.
Μίλα μου στον ενικό.
Σταματήστε! Αφήστε το!
Θα τα κάνω όλα εγώ, εντάξει;
Ναι.
Πόσων χρονών είστε;
Δεν…
κάνουν τέτοιες ερωτήσεις σε μια κυρία.
Έχουμε πόλεμο, Λουντμίλα.
Η δουλειά μου…
είναι να επιβεβαιώσω ότι υπάρχει συνταγή.
Φυσικά.
Και ότι μπορώ να το καλλιεργήσω χωρίς τους Αζάν. Οπότε…
μην ακουμπάς τα συστατικά γιατί θα σε σκοτώσω.
Χέστηκα πάνω μου.
Πραγματικά, τα πήγες πολύ καλά.
Θα πετύχει.
Θα πετύχει;
Παραλίγο να με πιάσει. Τι εννοείς;
Πίστεψε στον εαυτό σου. Όλα θα πάνε καλά.
Πάω να φέρω τη γιαγιά.
Είναι εκεί πάνω τόσες ώρες.
-Που να πάρει, δεν το καταλαβαίνει. -Όχι.
Θα κρατήσει τρεις μήνες αυτό.
-Τρεις μήνες; -Ναι.
-Δεν θα τα καταφέρω. Σας έχει στρίψει; -Δεν έχουμε επιλογή. Τι άλλο να κάνουμε;
-Τόσο χρειάζεται το Παστραχόρτο. -Ποιος φταίει γι' αυτό;
Είναι τρελό.
Δεν θα πετύχει.
Ευχαριστώ, μπαμπά. Ήδη νιώθω καλύτερα.
-Πού είναι η γιαγιά; -Τι;
-Δεν είναι στο δωμάτιό της; -Όχι, δεν είναι.
Γαμώτο!
Δεν μπορεί.
Μιλάει σ' αυτόν.
-Τζο! -Τι;
-Μη βγεις με τις κάλτσες. -Δώσε τα παπούτσια!
Τι συμβαίνει;
Γιαγιά!
Τι έγινε; Μην ενοχλείς τον κύριο.
-Μου χάλασε το γκαζόν. -Σιγά το πράγμα.
Το γκαζόν θα μεγαλώσει.
Συγγνώμη, είναι λίγο κουρασμένη από τη δουλειά.
-Φυσικά. -Ναι.
-Πρέπει να κοιμηθεί. -Φυσικά.
Σιγά.
Καληνύχτα.
Σε χτύπησε;
Γιαγιά, μην ανησυχείς.
-Πάμε για ύπνο. -Δεν είμαι κουρασμένη.
Γιαγιά, σου είπα να μείνεις στο δωμάτιο. Δεν έπρεπε να βγεις.
Μην ξαναβγείς, Λουντμίλα, εντάξει;
Περιμένω κάποιον. Δεν θα πάω πουθενά.
-Ολίβ, σοβαρά τώρα; -Τι;
Την κλείδωσες μέσα;
Ναι, είναι επικίνδυνο.
Μήπως να τη βάλεις σε κλουβί;
-Δεν είναι πειραματόζωο. -Μην συγχύζεσαι.
Θα τη φροντίσουμε. Καλύτερα εδώ από το νοσοκομείο.
-Με τον άλλο τον τρελό στην αυλή. -Τι;
Φαντάσου να σας δει μαζί.
Και πάλι είναι λάθος.
Σε ρώτησε κανείς;
Δεν σας αντέχω άλλο.
Το ξέρω, μα ο Ολιβιέ έχει δίκιο. Δεν γίνεται αλλιώς.
Δεν έχουμε επιλογή. Πρέπει…
Σκατά.
Γεια σου, γιαγιά.
Έφερα το φαγητό σου.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Βάλε μου μια κούπα λουκάνικο.
Με δύο μπαλάκια.
Γιαγιά…
τσάι λέγεται.
Και αυτά δεν είναι μπαλάκια.
-Είναι ζάχαρη. -Εντάξει.
Μη σε κρατάω.
-Έχω ραντεβού με τον Ντε Γκολ. -Έλεος.
Δεν είναι προικισμένος μόνο στο ύψος.
Ρε γιαγιά!
Κάνεις αναδρομή στη δεκαετία του '40;
-Ποιος έχει σειρά; Ο Τσόρτσιλ; -Δεν μου αρέσει αυτός.
Ο Κλεμανσό.
Είναι λιοντάρι.
-Τι ώρα έρχεται ο Ντε Γκολ; -Σε λίγο, πάρε δρόμο.
Καλά, θα σε αφήσω ήσυχη.
Τα λέμε, γιαγιά.
Ναι, τα λέμε.
Έχεις δίκιο. Πολύ κομψό.
Φυσικά και είναι κομψό.
Υπέροχο κοστούμι. Το έραψαν πάνω μου.
Άφησα ένα δωράκι στην εσωτερική τσέπη.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ναι.
Έπρεπε. Αν η γυναίκα σου ανάψει…
Ο Γιουσέφ μού έστειλε ένα βίντεο της μικρής, είναι τόσο γλυκιά.
Κοιτάξτε.
-Φτύνει το φαγητό της. -Το 'στειλε και σε μένα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Είναι πολύ γλυκιά. Στενοχωριέμαι που δεν τη βλέπω.
Ναι, και εγώ.
Αλλά εσύ το επέλεξες.
-Τι; -Το επέλεξες.
Δεν έχω άλλα εγγόνια, κατάλαβες;
Δεν το ζήτησα όλο αυτό. Όχι.
Κι αν δεν το πρόσεξες, μιλούσαμε, οπότε…
Πόσο ακόμα θα με κατηγορείς;
Νομίζεις ότι δεν έκανες κανένα λάθος; Θυμάσαι την αποθήκη;
Αυτό δεν έχει καμία σχέση.
Εγώ άφησα την κουρούνα;
Εγώ έκαψα το αμάξι;
Εγώ έκανα συμφωνία με τη Ζορές;
Τι βλακείες λες; Τράβα για ύπνο!
Εσύ δεν φταις ποτέ.
-Ξέρετε κάτι; Μείνετε εδώ. -Φύγε.
-Χέστηκα. -Πήγαινε. Κόπανε.
Εντάξει. Ας θύμωσε, άσ' τον.
Σιγά το πράγμα. Κάνει λάθος.
Πες μου ένα πράγμα.
Πώς θα το κάνεις με τη γυναίκα σου φορώντας το βραχιόλι;
Σκατά.
Ναι.
Δεν το είχα σκεφτεί.
Θα δεις. Εδώ συχνάζει.
Καλησπέρα.
Ενρίκο, σ' αγαπώ.
Ευχαριστώ. Και εγώ σ' αγαπώ, Κατρίν.
Εντάξει, Γκαστόν. Αρκετά.
Τι εννοείς;
Φτάνει.
Πες μου, νεαρή μου.
Δεν είσαι της γενιάς του Ζεράρ, έτσι;
Όχι.
Ίσως μπορείς να με βοηθήσεις.
Το τηλέφωνο δονείται όλη τη μέρα.
Μου στέλνουν συνεχώς κάτι πουλάκια, ασταμάτητα.
Θα το επιστρέψω.
-Να το δω. -Τι πουλάκια;
Είναι από το Twitter. Ειδοποιήσεις.
Σε συζητούν, Ενρίκο.
Γιατί με συζητούν; Δεν το ζήτησα ποτέ.
Όχι, είναι καλό. Είσαι πρώτος στα τσαρτ.
-Τι; -Ναι.
-Αποκλείεται. -Πρώτος στα τσαρτς.
Είναι απίστευτο, Γκαστόν.
Το πίστευα ότι ήταν το καλύτερο άλμπουμ που έχω κάνει.
Όντως. Ναι, το είπε.
Θα μείνει στην ιστορία και θα το αγαπήσουν γενιές.
Γενιές ανθρώπων. Τι ωραία.
Θα κλείσω πέντε συναυλίες στο θέατρο Ολύμπια του χρόνου.
Όχι, περίμενε.
Περίμενε. Μην παρασύρεσαι, Γκαστόν.
Μη βιάζεσαι. Σιγά-σιγά.
Επίτρεψέ μου να το χειριστώ εγώ.
Θα σου βρω μάνατζερ.
Τι μάνατζερ;
Έναν νεαρό μάνατζερ…
Το όνομά του είναι…
Αλί.
Και είναι…
καταπληκτικός. Μοναδικός.
Ζεράρ, πρέπει να γιορτάσουμε τα ευχάριστα.
-Φυσικά. -Κερνάς απόψε;
Φυσικά.
Σίγουρα ναι; Ή σίγουρα…
Σίγουρα. Ναι.
Εντάξει.
-Νουρά, σε παρακαλώ. -Μάλιστα;
Θέλουμε ολόκληρη γλώσσα,
σπαγγέτι, λουκάνικο μεργκέζ,
σπαλομπριζόλα, μπαρμπούνια,
φαγκρί, πέρκα,
αρνί, μοσχάρι,
κουσκούς, παέγια,
κουσκούς με φασόλια,
φαγκρί και μπουχά για όλους.
Μπουχά για όλους. Είναι…
Ευχαριστούμε.
Είναι…
λεφτά. Πολλά λεφτά.
-Ποιος είναι μέσα; -Δεν ξέρω.
Ποιος είναι;
Η Ελοντί.
-Γαμώτο. -Φύγε.
Κρύψου.
Ελοντί;
Ναι. Να περάσω;
Γεια, Ελοντί!
-Καλησπέρα. -Πώς πάει;
-Μια χαρά. -Χρόνια και ζαμάνια.
Ναι. Πήρατε καινούργιο βαν;
Τι; Ναι.
Είναι του μπαμπά μου. Του αρέσουν πολύ τα βαν του '80.
"Όταν ο άντρας λατρεύει ένα βαν".
Μισέλ Σαρντού.
Ναι, θα ήθελα να δω τη Λουντμίλα.
Γιατί; Πρέπει να κοιμάται. Υπάρχει πρόβλημα;
Τηλεφώνησε στην αστυνομία και είπε ότι είναι κλειδωμένη.
Τέλεια.
Γεννημένη φαρσέρ. Απίστευτο. Έκανε τέτοιο πράγμα;
Είναι 90 ετών και ακόμα κάνει πλάκες.
Δεν σταματά ποτέ.
Συνεχώς! Τις προάλλες, σήκωσε το τηλέφωνο
και λέει "Ναι; Λουί!
Πώς είσαι;
Λοιπόν;
Τι νέα;"
Εντάξει. Μπορώ να τη δω;
Και μετά το έκλεισε.
Κάνει μικρές φαρσούλες. Άλλωστε είναι 90 χρονών.
Μπορώ να τη δω;
Φυσικά.
Πάω να τη φέρω, κύριε.
Συγγνώμη, πάω να τη φέρω, κυρία. Επιστρέφω.
Θέλει να δει τη Λουντμίλα.
-Πρέπει να έρθεις. -Όχι.
-Είσαι τρελός! -Πρέπει!
-Όχι! -Σταμάτα!
-Περίμενε. -Ξέχνα το.
Σκατά!
Ολίβ! Σταμάτα επιτέλους να κατσαρώνεις τα μαλλιά σου!
Έκαψες την ασφάλεια.
Συγγνώμη, Ελοντί. Κάηκε η ασφάλεια.
Δεν έχουμε φώτα.
-Δεν πειράζει. -Γιαγιά!
Γιαγιά, πού είσαι;
Γιαγιά.
-Τι έκανες; -Ήμουν στο μπάνιο.
Μη μου πεις! Το μυρίζω.
Αποκλείεται να έφαγες σκέτο ρύζι.
Τι;
Έλα.
Ήρθε.
-Γιαγιά, ήρθε κάποιος να σε δει. -Ποιος είναι;
-Η Ελοντί. Τη θυμάσαι; -Υπάρχει κάποιο πρόβλημα;
-Εγώ θα 'πρεπε να ρωτήσω. -Για το τηλεφώνημα λες;
Το ξέρω.
Τα κοπανήσαμε με τον Ζεράρ.
Χάλια γίναμε.
Ήμουν κουρούμπελο.
-Βρε γιαγιά με τα αστεία σου. -Συνήλθες από το εγκεφαλικό;
Ναι.
Περίεργο. Ξέρεις για το εγκεφαλικό;
Ναι, μου το είπε η Ορ.
Μιλάτε συχνά με την Ορ;
Ναι, είμαστε μαζί.
Άρα μιλάμε. Είναι…
Μάλιστα.
-Νόμιζα… -Βλάκα.
Το ξέραμε αυτό.
Φυσικά και το ξέραμε.
Το ήξερα. Όλοι το ξέρουν.
-Δεν το ακούω πρώτη… -Λοιπόν, Ζοζέφ.
Σκάσε.
Καληνύχτα.
-Να προσέχεις, Λουντμίλα. -Ναι.
Και χαλαρά με τις φάρσες.
Το ακούς, γιαγιά; Σταμάτα τις φάρσες.
Μπράβο.
Επίσης.
Μην ανησυχείς. Δεν θα το πω στους άλλους.
Ευχαριστώ.
Πρόσεχε μη δει το ηλεκτρονικό βραχιόλι.
Ναι.
Έγινε.
Τι φοράς;
Είσαι καουμπόι!
Δεν σου αρέσουν;
Μ' αρέσει να φοράω μπότες όταν κάνω έρωτα.
Γι' αυτό δεν ήμουν καλός τις προάλλες.
Δεν έχει σχέση με το ηλεκτρονικό σου βραχιόλι;
Με το…
Ή με το χόρτο που καπνίζεις κρυφά;
Εντάξει.
Νόμιζα ότι ήμουν διακριτικός, αλλά…
Δεν σε κρίνω. Δεν με νοιάζει.
Θα το κόψεις όταν είσαι έτοιμος.
Δεν θα με ρωτήσεις για το βραχιόλι; Τίποτα;
Μου αρέσεις.
Αυτό μου αρκεί.
Όχι, άσ' τες.
Μου αρέσουν.
Όχι, έρχεται. Απλώς δεν είναι συνηθισμένη στη σκληρή δουλειά.
Γι' αυτό κουράζεται.
-Χέστηκα. -Φυσικά.
Χέστηκες για όλα. Είναι λογικό.
Φυσικά. Πάω να δω τι κάνει.
Εντάξει. Γυρίζω αμέσως.
Γαμώτο!
-Τι έκανες; -Τι μαλακία. Έβαλα ξυπνητήρι.
Δεν έβαλα το κινητό να φορτίσει πριν κοιμηθώ.
Ήρθε. Να τη.
Βαντίμ, είσαι καλά; Κοιμήθηκες καλά;
Γιαγιάκα μου! Πόσο σ 'αγαπώ.
-Τι κάνεις; -Βάζω μέσα το μάγουλό σου. Πετάχτηκε.
Αγαπούλα μου.
Αρκετά. Αγκαλιαστείτε αργότερα.
Κοίταξέ με μία φορά ακόμα. Τέλεια. Αυτό είναι.
-Είναι πειραχτήρι. -Είναι η τελευταία φορά. Κατάλαβες;
Ναι. Συγγνώμη, Βαντίμ. Παρακοιμήθηκα. Δεν θα ξανασυμβεί.
-Καλημέρα, γιαγιά! -Γεια σου, αγαπούλα.
Ας ξεκινήσουμε. Μόνο δουλειά τώρα.
Δεν θες να έρθεις κοντά μου;
Καίγομαι.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ορ, φέρεσαι περίεργα.
Δεν βλεπόμαστε ποτέ. Έχουμε να πηδηχτούμε βδομάδες. Τι συμβαίνει;
Το ξέρω. Συγγνώμη. Είμαι κουρασμένη.
Ειλικρινά.
Ο μπαμπάς μάς έχει λιώσει στη δουλειά.
Άκου. Σταμάτα. Τι τρέχει; Υπάρχει κάποια άλλη;
Μη γίνεσαι μελοδραματική. Δεν υπάρχει άλλη.
Τότε πες μου τι συμβαίνει.
Λοιπόν…
Εντάξει.
Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι σίγουρη.
Σκέφτομαι αν πρέπει να διακόψουμε για δύο-τρεις μήνες.
Να απομακρυνθούμε, να πάρουμε μια ανάσα.
Σοβαρολογείς;
Τι βλακείες μου λες; Σε παρακαλώ.
Ορ, πες μου αν υπάρχει άλλη. Ποια είναι;
-Μην το λες αυτό. Να πάρει. -Ξέρεις κάτι; Θα σε διευκολύνω.
Τελειώσαμε. Είσαι ελεύθερη. Αν δεν είσαι ευτυχισμένη, φύγε.
Εντάξει.
Τέλεια.
Μην ανησυχείς. Αν υπάρχει άλλη, θα το μάθω.
Γαμώτο.
Δεν το πιστεύω ότι μας ξεγέλασε.
Αυτό που έκανε ο Τζο με πλήγωσε. Δεν μπορώ να υποκρίνομαι…
-Πάντα έλεγα ότι ο Τζο είναι μπελάς. -Το ξέρω.
Τέλος πάντων, αγάπη μου, τρομάζεις τα ζώα. Κάνεις πολύ θόρυβο.
Πάμε να φύγουμε.
Μακριά από τους Αζάν. Οι δυο μας μόνο.
Θα δώσουμε τη συνταγή στη Ζορές
και θα πάμε…
να φάμε τάκος στο Μαϊάμι.
Ναι, αλλά πρώτα…
Τι ήταν αυτό; Αγριογούρουνο; Τι είδες;
Τίποτα. Ήθελα απλώς να πυροβολήσω. Βαρέθηκα.
Ναι, έχεις δίκιο.
Εντάξει.
-Πάμε; -Ναι.
-Την πίνεις, γιαγιά; -Όχι, εγώ είμαι, ρε βλάκα.
Ποιος είναι αυτός;
Γιαγιά, ο Τζο είμαι. Ο εγγονός σου. Δεν με θυμάσαι;
Όλοι στην οικογένεια με ξεχνούν.
Έχω να δω τα παιδιά μου δύο μήνες.
Θέλω να πεθάνω.
Ορίστε.
Έχω τον Βαντίμ στον σβέρκο μου κάθε μέρα.
Θα καταρρεύσω.
Φοβάμαι ότι θα με ξεχάσουν.
Τρελάθηκες; Φυσικά και δεν θα σε ξεχάσουν.
Αλλά θα είναι τσαντισμένα.
Δεν πειράζει αυτό.
Θα είναι διαφορετικά από εδώ που όλοι μ' αγαπούν και το δείχνουν.
Είναι αλήθεια.
Χθες ικανοποίησα τον Ζαν Μουλέν.
Γιαγιά, τι λες;
Με καβάλησε και τελείωσε στα μαλλιά μου.
-Γιαγιά. -Γιαγιά, πρέπει να σταματήσεις.
Θα την πάω πάνω…
-Έχει αρχίσει να… -Δεν είναι καλό.
Είναι απίστευτο.
Θέλω να σου κάνω ένα δώρο.
-Το πουλί σου; -Όχι.
Τι είναι;
Στο τέλος του μήνα, τρεις συναυλίες στο Ολύμπια.
Έχεις και συνέντευξη σε τοκ σόου.
Στην τηλεόραση;
Τι είναι;
Πού θα πάμε;
Καλωσόρισες στο Μαϊάμι Μπιτς.
Γιατί όχι σε βραδινή εκπομπή;
Δεν ξέρω κάποιον στη νυχτερινή ζώνη.
-Γκεϊτάν προς Ελοντί, είσαι στη θέση σου; -Όχι, έρχομαι.
Πότε θα βγω από δω;
Ηρέμησε, Λουντμίλα. Μη φωνάζεις.
Δεν είναι ώρα ακόμα.
Πότε θα έρθει;
Όχι ακόμα.
Απίστευτη επιστροφή για τον Ενρίκο, οι πωλήσεις του αυξήθηκαν κατακόρυφα.
Ο Τύπος έμαθε για αυτό το φαινόμενο
και φούντωσαν οι συζητήσεις.
Ακόμη κατασκοπεύεις την πρώην σου; Άσ' την ήσυχη.
Σκάσε.
Έγινε πλέον το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς.
Έγινε Διαμαντένιος!
-Πρώτη φορά για τον Ενρίκο Μασίας. -Φοβερό.
-Απίστευτο. -Είναι φοβερό.
Και πολύ αργά…
ανεβάζεις στους 3.000 βαθμούς Κέλβιν.
Τρεις χιλιάδες βαθμούς Κέλβιν.
Άναψαν σαν χριστουγεννιάτικα λαμπάκια.
Τι θες εδώ;
Θέλω να δω τα παιδιά.
-Γίνεσαι ενοχλητικός. Είπα όχι. -Το ξέρω, αλλά δεν είμαι καλά.
Αλήθεια. Είμαι πολύ λυπημένος. Πρέπει να τα δω.
Πέντε λεπτά. Και μετά θα φύγω.
Σε παρακαλώ.
Πέρνα.
Ευχαριστώ.
Δεν σας ακούω!
Είστε έτοιμοι για πανικό;
Αγάπη μου.
Δεν θα μιξάρεις άλλο;
Εντάξει.
Πήρες τριπάκι; Πες το στον μπαμπά.
Μου λείψατε πολύ, αγάπες μου.
Ο μπαμπάς σχεδόν έλυσε τα προβλήματά του.
Και θα έρχεται να σας βλέπει κάθε βδομάδα.
Ίσως και κάθε μέρα αν κερδίσει τη μαμά.
Αυτή είναι άλλη ιστορία.
Ξεκινά το επόμενο σετ.
Εκεί. Στη ρίζα.
Κόψ' το.
Τέλεια.
Εκεί. Ωραία.
Ορίστε. Κρεμάστε το ανάποδα.
Σε συνήθισα, Βαντίμ. Θα πάρει καιρό να ξεσυνηθίσω.
Τι σκατά γίνεται εκεί πέρα;
Τι κάνει!
Τι έκαναν στη Λουντμίλα;
Έπεσε για ύπνο.
Μάλιστα, λοιπόν…
νομίζω ότι είναι ώρα να δούμε πώς είναι το Παστραχόρτο μου.
Να πάρει. Ποιος το έβγαλε από την πρίζα;
-Δεν έχει μπαταρία. -Όχι εγώ.
Συγγνώμη, εγώ το έκανα, Μπερνάρ. Για να φορτίσω το iPhone.
Δεν πειράζει. Θα το δοκιμάσουμε παραδοσιακά.
-Έλα. -Ναι.
-Ορίστε. -Όχι, δεν μπορώ.
-Είμαι χαζός. Συγγνώμη. Πες ότι δεν έγινε. -Εγώ;
Γιαγιά, δεν νομίζω ότι κάνει στην κατάστασή σου.
Καθάρματα.
Άθλια υποκείμενα.
Σου τα σκάσει σε πέντε δεύτερα. Είναι απίστευτο.
Καταπληκτικό Παστραχόρτο, Ορ. Αλήθεια.
Το πέτυχες. Ξέρεις ότι μας έσωσες.
-Ειλικρινά, μπράβο. -Μπράβο, Ορ.
Μπράβο, Ορ.
Μπράβο.
-Δεν το περίμενα. -Μπράβο, Ορ.
Είσαι θησαυρός. Μπράβο.
-Ευχαριστώ, αδερφέ. -Μπράβο, Ορ.
Μπράβο, Ορ.
Γιε μου, ξεκόλλα.
-Όχι, θα βγάλω λόγο. -Τι;
Έπρεπε να μείνω καθιστός.
Όχι, ήθελα να πω λίγα λόγια.
Τώρα που… Χάρη σε εσένα, Ορ…
οραματιστήκαμε τον τρόπο να ξεφύγουμε
και να δώσουμε σ' εκείνη την τρελή αυτό που θέλει…
ήθελα με αυτήν την ευκαιρία να ζητήσω συγγνώμη…
σε όλους σας…
που σας πρόδωσα.
Αυτό. Και…
Και γιατί, ειλικρινά,
ήθελα να σας προστατέψω.
Τόσο απλά.
Νόμιζα ότι βοηθούσα, αλλά, όπως συνήθως, δεν έκανα αυτό. Τα 'κανα θάλασσα.
Σας ζητώ να με συγχωρέσετε.
Όχι, μην κλαις, Τζο.
-Δεν κλαίω. Είναι το Παστραχόρτο. -Κλαις.
Σύνελθε, γιε μου.
Ίσως έχεις δίκιο. Ίσως δεν είμαστε για τέτοια πράγματα.
Ναι.
-Μη στενοχωριέσαι. -Αδερφέ, συγγνώμη.
Δεν θέλω να μαλώνουμε! Συγγνώμη για το αμάξι σου.
-Ήταν ατύχημα. -Δεν με νοιάζει.
Συγγνώμη, έκλασα.
Κλάνω ακόμα. Μακριά. Βρομάει.
-Νιώθω έντονα συναισθήματα. -Γαμώτο!
-Έκλασες κι εσύ; -Αμόλησα μία. Συγγνώμη.
Έχεις κι εσύ αέρια. Τι πάθαμε;
Γαμώτο!
-Δεν νιώθω καλά. -Ούτε εγώ.
-Άκρη! -Ορ, μισό λεπτό.
Άκρη! Όχι!
Βγαίνει!
Θα χεστώ πάνω μου!
Κλεμ, άνοιξε, σε παρακαλώ!
-Εγώ πρώτος! -Ήρθα πριν από σένα!
Γαμώτο!
Όχι, Τζο. Ο φίκος. Δεν έπρεπε!
Συγγνώμη, μπαμπά.
-Τι έπαθαν; -Ίσως τους πείραξε κάτι που έφαγαν.
Τι; Όλοι το ίδιο δεν φάγαμε;
Όλοι…
-Όλοι τους… -Θα χεστώ πάνω μου!
Κάτι δεν πάει καλά με το χόρτο.
-Δώσε μου το μπολ! -Χέσε εδώ.
Ο φίκος μου τσιμπάει τον κώλο! Σκατά!
Καταστροφή! Έχεσα στα πιάτα.
Η περιεκτικότητα είναι 19. Φυσιολογική.
Οι νευροτοξίνες είναι 90;
-Αντί για 33; -Ναι.
Δεν είναι Παστραχόρτο.
Όχι, Αλί. Όχι. Δεν είναι Παστραχόρτο.
Γέμισε η γλάστρα.
Είναι Καθαρτιχόρτο.
Γαμώτο.
Πότε γυρίζει η Ζορές;
Αύριο.
Λουντμίλα.
Δεν είναι δυνατόν.
Υποτιτλισμός: Δήμητρα Θεοφάνη