Anne, lütfen.
Nankörlük etmeyelim. Bu işte çok para var.
Hayır, bunu yapamayız. Çok riskli.
Anne, doktor işinin ehli.
Herkes ona Bavyeralı Saat Ustası diyor.
Öylesine bir lakap değil, adam işinde usta.
Bogdanoff kardeşleri o halletti. Yüzlerini nasıl yaptığını gördün mü?
O nonoşları iki saniyede adama benzetti.
Buna kötü demen mümkün değil.
Onlar Guzman'a ait, bize değil.
İhtiyarın da bünyesi zayıf.
Elimizdeyken ölür de kartele geri veremezsek
boku yeriz.
Anne, sen hiç dinlemiyorsun ki beni. Bak şimdi.
Onları alacağız,
içlerini dikkatlice açacağız,
birer böbreklerini alıp kapatacağız,
sonra Guzman'a teslim edip paramızı alacağız.
Kimsenin bir şeyden haberi olmayacak. Çocuk oyuncağı.
Bir kerecik bana güven anne. Lütfen.
Bir kerecik.
Düşüneceğim.
BİR NETFLIX DİZİSİ
Aile
İşi
Joseph'in karaciğerinden 350 gramlık yaptım.
-İyi midir? -Gayet iyi.
Başka bir şey?
Yüreğiniz var mı acaba?
Yürek…
Evet.
Bir tane var ama Gérard'ın.
İyi midir?
Aynı kalitede değil ama çok daha ucuz.
Bunu bekletmemek lazım ama. Hemen yemezsen çöp olur.
Harika. Akşam için zaten.
Sattım gitti.
Gérard'ın ciğeri de bizden.
Kapkara olmuş ama köpeğiniz varsa bayılır.
Çok naziksiniz. Teşekkürler.
Başka bir şey?
Baba?
Baba? Dünyadan babama.
Evet. Ne oldu? Buradayım.
-Pardon. -Süper. Ne düşünüyorsun?
Hangi konuda?
Hadi Aure. Bir daha anlat.
Ormana beş milyon avro gömdük.
Her şeyi ödemek için yeter bence.
Delirdiniz mi siz?
Organlarımızı almaya çalışırsak hem paramızdan hem organlarımızdan oluruz.
Olivier doğru söylüyor.
Beş parasız ölür gideriz.
Şöyle deyip durma. Kimse ölmeyecek, tamam mı?
Defterde "Herz" yazmıyordu. Kalbimizi almayacaklar.
Hayır Aure, "Herz" yazıp yazmaması umurumda değil.
Hayatımın kalanında tek akciğer, tek böbrek
ve yarım ciğerle yaşamayacağım.
Kaçmalıyız. Dedim size.
-Evet… -Şu tarafa doğru gitmeliyiz.
Duman varsa birileri de vardır.
Telefon vardır.
O evi gördük. Buradan çok uzakta.
Zaten Güney Amerika kırsalında beş dakika bile dayanamayız.
Güney Amerika'da olduğumuzu nereden çıkardın?
Yazının İspanyolca olmasından bir çıkarım yapamazsın.
Biliyorum.
Ama burada ortam çok nemli
ve dizlerim de çok fena ağrıyor.
Bu yüzden.
Gérard haklı olabilir,
ben de birkaç kere pembe boyunlu tukanların ötüşünü duydum.
Bu dönem göç mevsimi olduğu için de
Güney Amerika'da olmaları mantıklı.
Ne diyorsun sen ya?
-Ne diyor bu? -Ne?
İki kere ava çıktın diye kuş uzmanı mı oldun?
-Delilik bu. -Hayır, değil.
Pembe boyunlu tukanlar temel kuş bilimi bilgisidir.
Tukandan bize ne ya!
-Evet, bize ne kardeşim. -Evet.
Nerede olduğumuz fark etmez. Kapıda silahlı adamlar var. Nasıl kaçalım?
Haklı. Doğru söylüyor. Olmaz.
Öylece kaçıp gidemeyiz.
Bir plan yapmak için zaman kazanmamız gerek.
Nasıl zaman kazanacağız?
Tamam, buldum.
Biliyorum.
Hasta olmamız gerek.
-Nasıl yani? -Evet.
Organlarımızı istiyorlar. Hastalanırsak alamazlar.
Enfekte olmuş olur.
Vay be, dâhice resmen.
-Sağ ol. Böyle demeni bekliyordum. -Evet.
Tamam, süper.
Peki nasıl hastalanacağız?
Pis herif! Sendeymiş işte.
On sene önce sana ödünç vermiştim.
-Youss? -Ne?
-Takip edilmediğimize emin misin? -Gel otur şuraya. Manyaklaşma.
Yaşadıklarından sonra paranoyak olman normal.
Merak etme. Kimse takip etmedi.
Peki silah? Bana silah getirdin mi?
Birileri gelirse kendimi savunmam gerekir.
Buraya koyuyorum.
Ama dikkatli ol. Çok gerekmedikçe kullanma.
-Tamam. -Kurcalama sakın.
Kıpırdayanı gebertirim orospu çocukları!
Şaka yapıyorum.
-Nasılsın Ali? -İyi.
-Altına mı sıçtın? -Ne?
O adamlar tam eşkıya. Sert olman gerek!
Kes şunu! Hâlini görmüyor musun? Sen buna bakma.
Neyse, bir fikrim var.
Dostlarını ara Pénélope Cavillan'u bulsunlar.
-Hazan'ları böyle bulacağız. -Ne dostu?
Hapisten dostlarını işte.
Hapisten dostum yok. Çikolatacıyım ben. Bir türlü anlamıyorlar ya.
Ben bu yılın iş adamı ayaklarını falan yemem.
Hayır, ciddiyim. Ben o âlemle ilişiğimi kestim.
Tekrar bulaşmayacağım.
Tamam. Öyle olsun.
Joseph dönmezse
William'ın kayınbiraderi olacağını biliyorsundur umarım.
Sonra bana gelip bebek gibi ağlama sakın!
Kardeşimin seçimi. Ne yapmamı istiyorsun?
Tamam. Çok güzel.
Ama William en son senden bahsederken
dedi ki…
Ne anlama geldiğini bilmiyorum ama sana "sarıklı" dedi.
Tam bir sarıklı dedi hatta.
-Gerçekten mi? -Evet.
Şerefsiz bir pislikmişsin. "Tam bir şerefsiz" dedi.
-Öyle mi? -Evet.
Sonra bir de dedi ki…
Hakkında başka bir şey demedi.
Neyse, sen devam et.
Ekler yapmaya, fougasse pişirmeye devam et
ama Gordon Ramsay yardımına gelmeyecek çünkü senin cehennemin mutfak olmayacak.
Senin cehennemin William.
Tamam, çok sağ ol Clém.
Birkaç telefon açacağım. O pislik görecek. Sarıklı kimmiş görsün.
Evet. İşte bunu diyorum.
Şimdi taşaklarını görebiliyorum işte!
Bırak şimdi taşağı. Kardeşime söyleme sakın.
Yoksa beni kesin öldürür.
-Taşakların yüzünden mi? -Hayır ya! Ne taşağı.
Yapacağım aramalar yüzünden.
Merak etme. Bende öyle şeyler olmaz.
Aramızda kalacak.
Baba, biraz daha doldur. Benimkinden az aldın.
Bundan emin misin?
Evet, bakteri dolu. İşe yarar.
Sen bunları düşünme.
-Sağlığına. -Evet, tabii "sağlığına."
Ne demezsin!
-Baba? -Ne?
Geçen gece için özür dilerim. Gerçekten.
Catherine hakkında kötü konuştum.
Hayır, bende de hata var.
Hemen alınıyorum. Fark etmedin mi?
-Evet ama anlıyorum. -Endişeleniyorum.
Bensiz idare edememesinden korkuyorum.
Hayır, merak etme. Bence…
Bence seninle tanışmadan önce de
finansal olarak iyi durumdaydı.
Nasıl yani?
Parasal olarak.
İdare eder yani.
Para ne alaka şimdi?
Sen… Dur bir saniye.
-Onu demek istemedin mi? -Sen ne demek istiyorsun?
Hiçbir şey.
İğrenç bir ihtiyarım, bir kadın beni anca param için sever yani?
-Hayır. Yemin ederim. -Peki.
Öyle demek istememiştim.
-Yanlış anladım. -Sorun değil. Uzatma.
Baba, gerçekten.
Hay sikeyim.
Aferin Jo. Müthiş oldu.
Hadi oradan.
Catherine'in sarışın bomba olduğunu sen dedin.
Pardon ama bence tuhaf.
Evet, güzel kadın dedim.
Fahişe olduğunu söylemedim.
Fahişe…
Hay sikeyim.
-Sidik gibi. -Yok artık.
Cidden mi? Sikeyim.
Sakinleşecektir. Siniri geçince özür dileyeceğim.
Bu ailenin sorumluluğu benim üzerimde.
Aïda üçüzleri nasıl idare edecek acaba?
Merak etme. Aïda halleder.
Hayır, üç çocukla tek başına kalmayı halledemezsin.
Zavallı Aïda.
Dinle Jo.
Söylemek istemiyordum ama çok endişelendiğin için söyleyeyim.
Aïda pek de yalnız değil aslında.
Ne?
Yalnız değil.
Biri mi…
Evet.
Biriyle tanışmış.
Kimmiş bu orospu çocuğu?
Bilmem. Adamı tanımıyorum.
Çok iyi biri olduğunu söylüyor,
en önemlisi üçüzler ona bayılıyormuş.
İyi, tamam. Sana ne oluyor?
Adı sanı belli mi?
Belli tabii. Adı William'mış.
-William mı? -Evet.
Tanıyor musun?
Onunla çıktığına inanamıyorum.
İş arkadaşı. Şu orospu çocuğu.
Kim olduğunu çok iyi biliyorum, top sakallı şerefsizin teki!
Evet.
-Pislik. Şerefsiz. -Evet.
Gözlükleriyle artistlik yapardı, kendini Obama sanıyor.
Obama gözlük takmıyor.
-Hayır, takıyor! -Evet.
-Obama gözlük takıyor. -Evet.
Bak. İyi tarafından bakman lazım.
Tabii ki çok zor bir durum
ama en azından çocuklarla yalnız değil.
Sikimde bile değil.
Ailemin reisi benim.
-Evet. -William değil.
Tabii ki. Senin yerini kimse alamaz. Ben onu demedim.
Hey. Çocuklar, bakın mantar buldum.
-Hastalanmak için ideal. -Ver bakayım.
Ne yapıyorsun? Delirdin mi?
-Canına mı susadın? -Ben onlara elimi sürmem.
Bağırsaklarım hassas. Gaz yapıyor.
Boş ver onu baba. Başka planım var.
Bir nöbetçide iPhone var.
Ona tekmeyi koyarım, güm, Face ID, Google Maps.
Polisi arar buradan gideriz.
Conor McGregor oldu başımıza.
Bana bak. Élo'yla MMA yaptım. Tamam mı?
-Makineyim ben. -Makineymiş…
Çamaşır makinesi.
Evet, bulaşık makinesi.
Öyle mi? İnanmıyor musun?
Baba, gel, bana vurmaya çalış.
Canım…
Babam olmaz. Nöbetçiler 70 yaşında develer değiller.
Haklısın. Tamam.
-Hadi Olive. Çekil. -Yavaş ol.
Hadi, bana vurmaya çalış.
Hadi. Bana deve dediği için iyice bir benzet.
Sana vuramam. Kardeşimsin.
-Hadi. Bir dene! -Yapma. Aptallık etme.
-Jo. -Yapma.
-Vur bana. -Hayır!
Aïda'nın sevgilisi olduğumu düşün.
Hadi.
-O konuya girme. -Hadi pislik herif.
-O konuya girme. -Havaya girdin mi?
Hadi. Vur bana.
Hadi be.
Üçüzlerin gözünün önünde onu siktiğimi düşün.
Onu alıp orospu gibi duvardan duvara çarpıyorum.
Sen kimi duvardan duvara çarpıyorsun?
-Aure, iyi misin? Ha siktir! -Ne biçim vurdu be!
Yemin ederim, eğilecek sandım.
Aptal gibi vurmana gerek yoktu.
Bayılttın kızı.
Pardon ama o da "Hadi, vur bana" dedi.
-Beni gaza getirip durdu. -Aptalsın sen.
Neyse. Sen de öyle Olive. Aralarına girebilirdin.
Ne?
Yok bir şey. Lanet olsun.
Kusura bakma. Aklım başka yerde.
Doktorun babam hakkında dediklerine takıldım.
Gérard, babamın fibromiyaljiden öldüğü söyleniyordu, değil mi?
Annen bana öyle demişti.
Emin misin? Sadece bunu mu dedi?
Ne söylemesini isterdin?
İsmi Laurent Pariente. İş adamıydı.
Normal biri işte. Bir tuhaflık yok.
Artık büyüdüm ya. Bu işlerin içindeyse söyle.
Ne işi Olive? Tekstil mi?
Hayır, bu işler işte. Organize suç.
Soygun sırasında falan öldüyse bilmeye hakkım var diyorum.
Kafanda kurmuşsun sen.
Uyduruyorsun.
Uyduruyor muyum? Çok komik.
Bu da ne?
Lanet olsun, çok büyük.
Hayır!
Hayır.
-Olive? -Ne yapıyorsun sen orada?
-Olive. Mantarlar çok fenaymış. -Ne? O mu?
Hayır, altı aydır falan var o ama bulaşıcı değil.
Taşaklarını demiyorum. Yediğimiz mantarlar vardı ya.
Ben bir tuhaf oldum.
Nasıl? Tribe mi girdin?
-Olamaz! -Yeminle.
-Sikeyim. -Yardım et.
-Ne yapıyorsun? -Elini ver.
Gel buraya.
Vay canına!
Vay be! Lanet olsun!
Kardeşim, bu ne be?
Vay be, taş gibi olmuşsun. Evet.
Vücuda bak be.
Harbi mi? Şınav falan çekiyorum ama.
Ha siktir! Sikin bile kaslanmış senin.
Bu nasıl bir şey böyle?
Yere değiyor resmen.
Vay be, kaydırak gibi olmuş.
Tekmeleme. Başını çizeceksin.
Dur. Kafası bana da geliyor.
Bana bakıyor.
Siktir, başıma vurmaya başladı.
Sana da mı?
-Bir tuhaf oldum. -Acayip.
Acayip bir şey.
-Haklısın, kahretsin. -Dokunabilir miyim?
Olur, dokun ama…
Vay be, epey ağırmış…
İyi hissetmiyorum.
Klarnet gibi oldu.
Emin misin Küçük Pipet?
Cavillan'larla mı çalışıyormuş?
Evet, o, Pénélope.
Evet, o. Onunla mı çalışmış?
Adının bu olduğuna emin misin?
Sonu "K" ile mi bitiyor?
Tamam kardeşim. Harikasın.
Bir ara mutlaka seni görmeye geleceğim. Hadi, ben yine ararım.
Durum şöyle.
Bir isim verdi
ama isim biraz eski bir isme benziyor.
-Küçük Pipet ilaç kullanıyor. -Bana ne ya senin Küçük Pipet'inden?
İsim neymiş?
Luka Finanouk dedi.
Mükemmel.
Bulduk onu.
-Aradığını bulmanın garanti bir yolu var. -Yok artık.
Bilinmeyen Numaralar'a hoş geldiniz.
Ciddi misin sen?
Hangi şehir?
Paris.
Trouville dediniz.
Hayır, demedim. Paris dedim.
Paris.
-Parigi. -Nasıl yardım edebilirim?
Evet, Trouville değil, Paris demiştim.
Trouville'e bağlandınız. Tekrar aramalısınız.
-Baştan mı arayacağım? -Evet, maalesef.
Trouville'i deneyelim o zaman. Ne yapalım?
İsmi söyleyin.
Finanouk, okunduğu gibi yazılıyor, Farhid'in F'si ile.
Okunduğu gibi, Catherik'in K'si ile bitiyor.
Aptal ya.
Bir şey buldum sanırım.
Ben de.
Kendini hazırla.
Trouville'de,
hiç Finanouk yokmuş.
Hadi ama. Bırak şu Trouville muhabbetini şimdi. Vaktimiz yok.
İnternette bulduğum tek Luka Finanouk bir finansal danışman.
Dedim sana. Küçük Pipet pek iyi değil. Bankacısının adını vermiş.
Ne güzel işte.
O ne demek? Bu herif bizim aradığımız tipte biri değil.
Barınakta gönüllü çalışıyor.
Şu an elimizde sadece bu var, araştırmaya değer.
Onu takip edip böcek yerleştireceğiz.
Böcek mi?
Her neyse işte.
Burada ne arıyoruz?
-Duşta değil miydik? -Anlamadım ki.
Bu duvardan mı geçtik acaba?
Duvarlardan geçemeyiz Olive.
Lanet olsun Olive.
Mantarlar.
Halüsinojen.
Olamaz!
-Yani hâlâ duşta mıyız? -Siktir, o bokun yüzünden!
Harika! Bilgisayar var burada.
Bizi bulmaları için polise mesaj gönderebiliriz.
Aure da sevinir.
-Ne? -Burada kıyafet var.
Al hemen!
Ha siktir!
Ne oldu?
Nöbetçiler! Seslerini duydum. Gitmeliyiz.
Güvenli bir yer bulmalıyız.
Hadi. B planına geçelim.
B planı ne ki?
İşe yaramıyor.
Boş versene.
Böyle… biz…
Tamam, başka plan yok.
Buradan gidiyoruz.
Tamam. Hadi gidelim.
İşte bu.
Hemen internete girip yardım çağıracağız.
Hayır! Olive!
-Ne oldu? -Fiş takılı değil!
Olamaz! Fiş takılı değil! Tak!
Tam önünde bir priz var.
Şifre soruyor. Olamaz!
Panik yapma.
-Şifreyi bulabilirsin. -Düşün!
Güvenlik duvarı beni engelliyor.
Hadi bakalım. Sen mi ben mi? Görelim gücünü.
Peki sen buna…
…ne diyorsun?
Olive.
Sisteme girdim.
Aman tanrım.
Siktir, geliyorlar. Gidelim buradan.
Gitmemiz gerek. Şu atlama ipini al.
-Şu ızgarayı da al. Mangal yaparız. -Tamam.
-Siktir, almamışsın. -Hayır.
Nerede olduklarını bilmiyoruz.
Beraber duşa gitmiştik.
Sonra nereye gittiler, bilmiyorum.
-Yalan söylüyorsun. -Hayır.
Beni aptal yerine koyuyorsunuz.
Sizi domaltır, dişlerinizi buz kıracağıyla kırarım.
Durmam için yalvarırsınız.
Soruma cevap verin. Çok kolay.
Neredeler?
Yerlerini bilmiyoruz, tamam?
-Sen de yalancısın. -Yerlerini bilmiyoruz.
Siktir! Lütfen yapma!
Kes şunu.
Dur. Sana yalvarıyorum.
-Konuşacak mısın? -Evet.
Tamam, oğlum Joseph…
Bir gün buradan kaçıp yardım aramaya çıkarsak
denize gitmeliyiz diyordu.
-Denize mi? -Evet, yüzmeye gitmek istedi.
Yüzmeye.
Güzel, gelişme var.
-Evet. -Deniz kıyısına adam yollayın.
Ben aptalın tekiyim, sen de her şeyi bilen müthiş birisin.
-Ne diyorsun? -Gérard sana yalan söyledi.
-Onu tanırım. Yalan söylediğinde anlarım. -Ne yapmamı istiyorsun?
Konuşturmak için kafasına mı sıkayım?
Bir sakin ol. Düşüneyim.
Öğrenmenin başka bir yolunu bulacağım.
-Manastırın yerini öğrendim. -Ne?
-Manastırın yerini öğrendim diyorum. -Yok artık.
Santa María del Carmen Manastırı,
Samiento, Kolombiya.
-Şapelde gördüm. -Vay.
Güney Amerika'da olduğumuzdan emindim.
Nihayet planımı uygulayabilirim.
Bizi buradan çıkaracağım.
O ne öyle?
Bu şişeyi denize atacağız.
İçine bir mesaj yazacağım.
Dalga mı geçiyorsun?
Şişedeki son mesajın karaya vurması 129 yıl sürdü.
-Haberlerde görmüştüm. -Biliyorum.
O yüzden küçük bir tekne yapıyorum.
Şişeyi ona koyacağım, on kat hızlı gidecek.
-Tamam o zaman. -Tabii.
Başta anlamadım. Kurtulduk o hâlde.
-Evet. -On üç yıl sonra.
Daha iyi bir fikriniz var mı Bayan Çok Bilmiş?
Daha önce de söyledim.
Yangın çıkartacağız, nöbetçiler gelecek, tekmeyi koyacağım,
Face ID, manastır, acil servis ve kaçış.
Evet.
Canım, seni severim bilirsin. Seni gücendirmek istemem
ama daha önce yediğin yumruğa bakarsak
küçük teknem daha iyi bir fikir gibi görünüyor.
Ne olur ne olmaz.
Sorun değil.
Siktir.
Gerçekten kurtulduk.
Burnumuz bile kanamadan.
Kamuflajın çok güzel görünüyor.
Sahi mi?
-O boyadan ben de istiyorum. -Sağ ol.
Siktir.
Ev şu tarafta.
Dumanın olduğu yer. Gidelim.
Evet.
Hadi.
Durun. Yavaş.
Evet, biliyorum.
Yürüyün.
Hadi Gaëtan. Hadi.
Hadi. Göreyim seni Gaëtan!
YOUSSEF'İN YERİ ÇİKOLATACI - PARİS
Gösteri zamanı!
Dur öyle heyecanlanma hemen. Bu herif bizimki değil bence.
Neyse, kamyonun çok fena. Götüm dondu.
-Dışarısı daha sıcak. -Ne yapayım? Soğutuculu.
Çikolatadan bir futbolcu heykeli var burada.
Çarşamba teslim, 6.000 avro. Adamın kendisi o kadar eder.
-Vay anasını! -Evet.
Çok iyi olmuş. Lilian Thuram'a benziyor.
Giroud bu. Ne diyorsun?
-Giroud mu? -Evet.
O zaman çok kötü.
Çok boktan olmuş.
Ona hiç benzemiyor. Gözleri olmamış.
-Dokuz numara. Böyle yapıyor… -Baştan yapman lazım. Kusura bakma.
Ayrıca adamı siyah yapmışsın.
Bu çok ırkçı. Irkçısın sen!
Irkçı falan değilim ben. Adam bitter çikolata seviyor.
Ben de onu diyorum.
Beyaz birinin bitter çikolata sevmesi
ırkçılıktır.
-Nereden çıktın oğlum? -Çalışıyor.
Harbiden çalışıyor.
Gel bakalım.
Gel bakalım canım.
İşte. İşe yaradı. Artık onu dinleyebileceğiz.
Al. Bir bisküvi ye bakalım.
Hadi be.
KÜÇÜK BÉNÉ
Teknemin böyle olacağını hayal etmemiştim.
-İş görür. -Isınmaya başladı.
SANTA MARIA DEL CARMEN KİLİSESİ SAMIENTO, KOLOMBİYA
Hadi be.
FRANSA'YI ARAYIN HAZAN AİLESİ
Söylesene baba.
Tekneni nasıl göndereceksin?
Sen onu merak etme.
Ben hallederim.
Git küçük Béné.
Uzaklara git.
Uzaklara git Béné.
Ha siktir! Olamaz.
Yapma bunu bana Béné.
Ha siktir!
Hadi. Çabuk ol Olive.
Olive!
Olive?
Gel buraya oğlum.
Gel de ekmeğini ye.
-Baba? -Evet, benim.
Gel hadi.
Al.
Son zamanlarda ortalarda değildim ama beni tanımışsındır, değil mi?
Evet, tabii ki.
Kusura bakma. Zor günler geçiriyorum.
Firariyim.
Siktir! Neden kaçıyorsun?
Jacquo ile soygun yaptık, işler ters gitti.
Polisleri atlatmak için de ayrıldık.
Bunu görüyor musun?
Jacquo Mesrine mi?
Tabii ki.
"Mérine" diye okunuyor ama. Biliyorsun, Jacquo senin manevi baban.
Tabii, pardon.
Sakın unutma,
sen babanın oğlusun.
Tamam mı?
-Babamın oğluyum. -Aynen öyle.
Güzel.
Babamın oğluyum.
Peki baba.
Gel buraya.
Nasılsın?
Pek iyi değil.
Olive'i bulman gerek.
Evet, aynen öyle. Uç hadi.
Denis?
Evet, ben Denis.
Joseph, gel bize katıl.
-İyi akşamlar. -Nasılsınız çocuklar?
Nasılsınız canlarım? İyi misiniz?
Aïda.
Bireysel dokunulmazlık kolyesini bulan
ve bu gece kullanmak isteyen var mı?
Var.
Göster bakalım Joseph.
Yok ki.
Çok güzel.
Hepiniz oylarınızı kullandınız. Şimdi oyları saymaya geçeceğim.
İşte ilk oyumuz.
Joseph.
Siktir. Hayır.
Sen verdin, değil mi?
Joseph.
Kesin bu da senindir.
Hadi. William çıksın.
William.
Evet!
Bu da benim oyum. Sana kapak olsun. Şerefsiz.
Sana iki oy çıktı Joseph.
-William'a da bir oy. -Bir tane de…
William.
-William. -Hayır.
Yine Joseph.
Ne?
Çocuklar, babayı mı yazdınız?
Sondan bir önceki oya geldik.
Bu oy her şeyi belirleyebilir.
Lütfen William olsun.
Joseph.
Siktir, buna inanamıyorum.
Şimdi son oyu açacağım
ama maalesef sonucu değiştirmeyecek.
Ne fark eder ki? Elendim zaten.
-Joseph. -Joseph.
Evet.
Joseph, çantanı topla,
meşaleni de alıp yanıma gel.
Joseph,
Hazan-Benkikir takımının üyeleri
seni elemeye karar verdi
ve kararları kesin.
Şöyle yanıma gel.
Gitmeden önce aile üyelerinin karşısında
son bir kez konuşma şansın var.
Dürüst olacağım, gerçekten hayal kırıklığına uğradım.
Çok üzücü.
Aïda, son bir isteğim var.
Olur da William'a davulunu tokmaklatırsan
bana söz ver lütfen,
bunu çocukların önünde yapmayacaksın.
Çok tehlikeli.
William.
Birbirimizden pek hazzetmesek de…
…Aïda'yı tokmaklayacaksan…
Evet.
…lütfen
çocukların önünde yapma.
Joseph, "davulunu tokmaklatmak" derken ne demek istiyorsun?
Mecaz anlamlı bir deyim,
arkadan yapmak anlamında.
Anladım.
Çocuklara da son bir şey söyleyeceğim.
Çocuklar…
…anneniz kendini William'a tokmaklatırsa
gözlerinizi kapayın.
Çok tehlikeli.
Hadi bakalım.
-Jo? -Evet?
Ne yapıyorsun?
Hiçbir şey.
Gidelim hadi.
Yürü.
Bok gibi kokuyor.
Kusacağım şimdi. Yemin ederim.
İyi misin? Yardım lazım mı?
Bir de sen başlama. Boka batmışım zaten, görmüyor musun?
Boğazıma kadar.
Tamam, hallettim!
Gitti. Küçük Béné yelken açtı.
Sen burada ne arıyorsun?
Bilmem ki. Seninle çalıştığımı sanıyorlar herhâlde.
Tatlım, gelmene çok sevindim.
Yani, sevinmedim tabii ama sevindim yine de.
Dur. Her tarafım bok kaplı.
-Çok korktum. -Canım benim.
Diğerleri nerede?
İlk geldiğimizde nineyi götürdüler.
Kartel alıp götürdü.
Tanrım, ne fena!
Yok ya, sen güvendesin. Merak etme.
Ben buradayım.
Bu tiplere pabuç bırakmam.
Pabuç bırakmam derken, nasıl baba?
Adamlar bizim…
Dur bakalım. Kadını telaşlandırma.
Her şey yolunda aşkım. Merak etme sen.
Joseph ve Olivier'i de mi kartel götürdü?
Hayır, bir yolunu bulup kaçtılar.
-Nereye gittiklerini biliyor musun? -Ormanın içindeki küçük eve.
Ama şaşırtmak için Léonard'a denize gittiklerini söyledim.
Eski bir Mossad tekniğidir.
Süper.
Mükemmel.
Aşkım.
-Dur yahu. -Önemli değil.
Ben şöyle gideyim bari.
-Efendim. Anneniz size bunu gönderdi. -Ne bu?
Damıtımevi mi?
Yürü. Ne bekliyorsun?
Kafam yerine geliyor. Daha iyiyim.
Ben de öyle.
Çok yorgunum ama.
Çok susadım. Başım deli gibi ağrıyor.
Dayan biraz daha. 200 metre kaldı.
Polis sireni değil mi bu?
Ben duymuyorum.
Polis arabası bu.
Hey! Durun!
-Polis! -¡Policía!
Farlarını yakıyorlar.
Geliyoruz!
Tamam, geliyoruz!
Yürü, aşağıya inelim.
Dediğimi anlıyor musunuz señor?
Demek istediğim…
Çok tehlikeli.
-Çok tehlikeli. -Evet, anlıyorum.
Hiç merak etmeyin.
Tamamen güvendesiniz.
Ailenizle de ilgileneceğiz.
Ama önce karakola gideceğiz.
-Karakola. -Karakola.
Çok iyi.
Kurtulduk lan!
Şahane. Diğerlerini de kurtaracağız.
Kahretsin, çok korkmuştum.
Burası manastır değil mi?
Manastıra geri götürüyorlar.
Sorun yok. Eve gidiyoruz.
Siktir, Léonard bu.
-Hayır, bu gerçek olamaz. -Hayır. Sikeyim.
Hayret bir şey.
Veda etmeden mi gidiyordunuz şerefsizler?
Olur mu öyle şey? Olivier'le ben dedik ki…
Giderken çüküme bir veda busesi de mi yok?
Adımınıza dikkat edin demedim mi size?
Evet.
Oyun mu istiyorsunuz?
Oynayalım o zaman.
Gelin.
Alt yazı çevirmeni: Reşat Bir