İmdat! Yardım edin!
Babam kalp krizi geçiriyor!
-Aure, ses çıkarma. -Kendine geliyor.
İyiyim ben. Bayılmışım sadece. Şimdi daha iyiyim.
-Lanet olsun Aure. -Lütfen!
Bize yardım edin!
Hayret bir şey.
Ne oluyor burada?
Ne yapıyor bu?
-Hayır! -Oha!
BİR NETFLIX DİZİSİ
Aile
İşi
Bu harika. Harika bir şey.
Durmam lazım yoksa pırtlayacağım. Tamam, duruyorum.
Yardım edin! Çabuk!
Omzundan kurşun yedi.
Kanaması var. Kurtarın onu. Yalvarıyorum.
-Bu, planda yoktu. Bunu bilmiyoruz. -Kurtarmazsanız sizi öldürürüm.
Bize güvenebilirsiniz.
Ancak Bay Cavillan, siz burada kalamazsınız.
Bize steril bir ortam lazım.
Yalvarırım, kurtarın onu, lütfen.
Siktir.
Catherine bu.
Ne Catherine'i?
Pénélope'yi mi diyorsun?
Gérard'ın sevgilisi.
Hak ettiğini bulmuş. Bırak, kurtarma. Uyuz oluyorum buna.
Pardon Dr. Ben Aflahak?
Her şey onun yüzünden oldu.
Hipokrat Yemini'nizi unuttunuz mu?
Başlatma şimdi Hipokrat'ına…
Hastamın özerkliğine ve onuruna saygı göstereceğime,
görevimle hastam arasına toplumsal konum veya inanç…
Burada doktor yok, tamam mı?
İkimiz de doktor değiliz. Ameliyat edersen iyice beter olacak.
Geçen sene kedimin habis tümörünü ameliyatla ben çıkardım.
Evet, ne oldu peki?
Ameliyat sırasında öldü.
Al işte. Bir şeyden anladığın yok.
Zavallı kedi.
Her neyse, makas.
Tişörtünü keseceğiz.
Hadi.
Sonunda.
İyi uykular orospu çocuğu.
Aferin Aure.
-Ne yaptın? -Nereden çıktı?
Hadi. Gidelim buradan.
-Gidelim. -Evet.
-Oha. -Pekâlâ. Aure?
Ne var?
Bir tane daha geldi.
İşte yine başlıyoruz.
-Hadi! -İşte.
İndir beni kardeşim. İyi misin?
-İyi misin? -Geçti.
Nasıl sikip attım adamı ama.
-Evet! -Hadi! Gidelim!
-Baba, hadi gidelim. -Durun.
Bana beş dakika verin.
Bacaklarım hamur gibi oldu. Hamur gibi.
Bir şey görmüyorum.
Dokuyu kaldırıyorum.
-Kaldır hadi. -Hadi bakalım.
Tamamdır. İşte…
Ha siktir, bok oldu. Kompres!
-Kompres lan! -Kompres, bir saniye.
Hadi. Çabuk ol.
Siktir. Hadi ama. Tırsaklık etme.
Sen önce o maskeni düzelt.
Bana bak.
Ha siktir. Küpem.
-Ne küpesi şimdi? -Hayır, çok sinir bozucu.
Bırak şimdi küpeyi! Hadi.
-Siktir. Omzunun içinde. -Hayır…
Ne güzel, sıcacıkmış.
Yumuşacık.
Hoşuma gitti.
Olivier'i hatırlatıyor.
Metal bir şeyler var.
-Metal mi var? -Metal var. Aldım.
-Çok iyi. Hadi bakalım. -Evet. İşte aldım.
Hayır, lanet olsun. Kurşunmuş ya.
Ne güzel işte. Onu arıyorduk.
Kurşundan bana ne? Ben küpemi istiyorum.
Sikeyim.
Çok kanıyor.
Dur. Kanı çekeceğim. Kıpırdama.
Dur. Ben hallederim.
Tamam, yeter. Hepsini içtin. Yeter.
Ne yapıyorsun sen ya?
Siktir!
İğrenç bu yaptığın!
-Buldum. -Bana ne be senin küpenden?
Üstüme neden tükürdün?
-Siktir. -Hapiste dikiş atmasını öğrendin mi?
-Perşembeleri kurs vardı. -Sahi mi?
Sen şu yırtığı dik. Ben onu yatağa bağlayayım.
Sonra Hazan'ları alırız.
Kimse yok. Hadi.
Hadi. Acele edin.
Bekle. İhram çok uzun, her yere takılıyor.
Elimizden geleni yapıyoruz. Adam bir ton.
Kimse yok. Gidebilirsiniz.
Bir nöbetçi var.
Siktir.
Babamı burada mı bırakalım?
Saçmalama. Oyuncak mı bu?
Ama onun için çok zor olacak.
Onu bir dolaba kapatalım, buradan kurtulunca yardım çağırırız.
Duyuyorum. Beni bırakmayın!
Baba, bağırma. Lanet olsun.
Bizi duydu galiba. Yakalanacağız şimdi.
Olive, saatini ver.
Saat 7.12.
Bana ne lan saatten? Saatini ver diyorum.
Hadi.
-Ne yapıyorsun? -Jo?
Hayır!
Kahretsin. Yapma be.
Gidiyor.
-Evet! -İşe yaradı. Hadi. Gidelim.
İyiyim ben. İyiyim.
-Her şey yolunda. -Gidelim.
Lanet olsun, burada değiller.
Gitmişler.
Yalnız harbiden iyi bağlamışlar.
-Hadi. Gidelim buradan. -Evet.
Dur Jo. Böyle yapamazsın.
O saat Bar Mitzva hediyemdi.
Özel üretimdi. Bir testis değerinde.
Kes. Testis kaç para ediyor öğrendik. O boktan saatin gibi 140 avro değil.
O saati seviyordum.
Hadi.
Kırmızı 4x4 şu tarafta.
Hadi.
Sol arka kapı demişti.
Ha siktir, açıkmış.
Tamam.
Jo, ne yapıyorsun?
-Sahiden bize yardım etmeye çalışıyormuş. -Ne?
Catherine. Onu almamız gerek. Burada bırakamayız.
-Evet, haklısın. -Hayır, söz konusu bile değil.
-O karı için dönmem. -Yapma baba.
-Olive, arabayı çalıştır. Geleceğiz. -Nasıl çalıştırayım?
-Döneceğiz. -Anahtar sende mi?
-Sus!
Bu ne şimdi lan böyle?
Kimse yok.
-Jo, buraya gel. -Ne oldu?
-Nöbetçiler var. -Tamam.
Gidelim.
-Bu tarafa geliyorlar. -Ne yapacağız?
Tamam. Al şunu.
Bu ne şimdi? Kitap okumanın sırası mı?
Kapa çeneni!
Tamam.
Oradalar mı?
Seninle ben…
…bu taraftan.
Ne?
-Anlamıyorum. -Ne yapıyor bunlar?
Bir şeyler söylüyorlar. Bilmiyorum.
Gittiler mi?
E keşişler, yediğiniz meyveyi nasıl buldunuz?
Tatlı mıydı?
Keşiş meyvesi var ya, tatlandırıcı.
-Evet. -Evet.
-Ben bayılırdım. -En iyisi.
Annem hep alırdı ya hani?
Ah be anne.
-Hadi. -Evet, sırası değil.
Bekle.
Güzel, yaşıyor. Hadi.
Durun. Özür dilerim. Açıklayabilirim.
-Merak etme. Seni almaya geldik. -Teşekkürler.
Yaşananlar için üzgünüm.
-Oğlumu kontrol edemedim. -Bunu sonra konuşuruz.
Sana inanmadığım için özür dilerim.
Ama en başından beri sinsilik edip bizi sattığın için…
Bunu sonra konuşalım.
-Anladın mı? -Gitmeliyiz.
-Sonra konuşuruz.
Gelemem. Çıplağım.
Bana fark etmez ama…
Sana pantolonumu vereyim.
-İyi fikir. -İçimde.
Evet, tamam.
Al. İçimdeydi.
Al bakalım. Tamamdır.
-Hadi. -Evet.
Ayakkabım da çıktı. Al bakalım.
Bu sana değil. Al, bu senin.
Teşekkürler.
Üst için de bir fikrim var Jo.
Ne yapıyorsun?
Ne oluyor be?
Dalga mı geçiyorsun?
Bana mini ihram yaptın.
Güzel. Son moda bu. Sonra konuşuruz. Gidelim.
Al, giy şunu.
Şurada bir palto varmış.
Cidden mi?
Testislerim boşu boşuna açıkta kaldı.
Arka kapım da açık.
-Al. -Sikeyim.
İşe yaramıyor.
Lanet olsun.
Lanet olsun!
Kapat şunu!
Sakin ol. Araba çalıştırmayı bilmiyorum. Düz kontağı kimse öğretmedi.
Sikeyim. Keşke babam burada olsaydı.
Başlayacağım şimdi babana.
Belki de o da araba çalmayı bilmeyen aptal herifin tekiydi.
İşte oldu oğlum! Lanet olsun!
-İnanınca başarıyorsun! -Aç!
-Hadi! -Joseph, hayır dedim.
-O kadın varsa ben yokum. -Gidelim!
Tamamız.
Hadi!
Nerede bu kapı?
İşte orada!
Devam et! Bas.
Bas!
Hadi! Bas gaza!
O neydi?
O ses neydi?
-Nöbetçilerin arabasına bağladığımız ip. -Yok artık!
Evet.
O orospu çocuklarını mahvettik.
Onlar da bizi.
Kaçıyorlar Miguel! Miguel!
Miguel?
Vay anasını!
Acele edin.
Hadi.
Kahretsin!
Siktir!
-Çekilin önümden. Çekilin. -Bekle.
-Kapı kilitli. -Evet baba, fark ettik. Sağ ol.
-Ne yapacağız? -Bilmiyorum.
Ateş ediyorlar!
-Saklanmalıyız. -Bu taraftan. Bir kapı daha var.
Nereye gidiyorsunuz?
Sikeyim!
Neredeler? Nereye gittiler?
-Merak etme. Onlarla kapıda buluşacağız. -Tamam.
Dikkat et.
-İyi misin? -İyiyim.
Pardon. Tamam. Teslim oluyoruz.
Lütfen beni öldürmeyin.
Altınıza sıçmayı bırakın.
Youssef amcaya merhaba deyin.
Lanet olsun, Youssef!
-Clémentine? -Youssef!
Merhaba. Nasılsın?
Olamaz.
Çok tatlılar.
Hadi. Yeter artık.
Bu kadar yeter.
Tamam, gitmemiz gerekiyor.
-Olive? -Yeter artık.
-Olive? -Gidelim.
-Olive, gitmemiz gerek! -Ne?
-Gitmemiz gerek. -Tabii ki.
Hadi. Yürü. Devam et.
-Hadi. -Gördün mü? Beni öptü.
Evet, gördüm. Gidelim.
Bu taraftan.
Anne.
İyileşmişsin. Güzel.
Dur canım. Bir sakin ol. Durum hiç senin sandığın gibi değil.
İşler çirkinleşecek. Yemin ederim hepinizi tek tek vuracağım.
Léonard, büyük bir hata yapıyorsun. Hayatını mahvedeceksin.
Hayatım mı kalmış? Beni hiç umursamıyorsun ki.
O buruşuk ihtiyarla gününü gün etmek istiyorsun sen.
71 yaşına bastım. O kadar da…
Kapa lan sen çeneni.
Evet, bir sus artık ya.
Léonard, bana bak.
Sen kendinde değilsin. Biz bir aileyiz.
Bu şerefsiz Gérard ve aptal oğlu değil.
O yüzden kes şunu. Beni zaten bir kere vurdun.
Tek istediğim
işe geri dönmek, eskisi gibi, sen ve ben.
Öyle değil! Değişim istiyorum!
Catherine, baksana adam değişim istiyormuş.
Sus lan sen! Sıkarım kafana. Kel kalırsın.
Evet, sus.
Kaçmalarına yardım ettiğini anlamadım mı?
-Fark etmem mi sandın? -Kes şunu.
-Onları manipüle ettiğimi anlamadın mı? -Tabii.
Ben olmasam çoktan gitmişlerdi.
Ben seninleyim oğlum.
Seninleyim.
-Gerçekten mi? -Evet.
Tabii ki.
Seni seviyorum.
Gerçekten.
Ben de seni seviyorum.
Özür dilerim.
Şerefsizlik ettim.
Gel buraya.
Özür dilerim anne. Her şeyin içine sıçtım.
Özür dilerim.
Seni seviyorum anne.
Ben de seni canım.
Dur. Hayır.
Başka seçenek bırakmadın.
Pardon.
Üzgünüm.
Bağlayın onu.
-Evet? -Gelin. Onu bağlamanız gerek.
-Evet, tabii. -Biz sadece…
Bir öyle bir böyle olunca,
o kadar karışıklıktan sonra
son durumumuzdan emin olamadım.
Net değildi açıkçası. Yine bize bir oyun oynuyorsun sandık.
Gel. Onu bağlayalım.
-Siktir, yapamıyorum! -Olive, ne yapıyorsun?
-Olmuyor. -On dakikadır uğraşıyorsun.
Kilitli işte. Ne yapayım? Kilidi mi eriteyim?
Hem diğerleri nerede?
-Olive? -Oradalar.
Ailem!
Neler oluyor?
-Burada ne arıyorsunuz? -Sizi kurtarmaya geldik.
-Bacaklar güzelmiş. Bayıldım. -Kes şunu.
O kadın bizimle gelmiyor.
-Bana ne, umurumda değil. -Youssef!
Hayatımızı kurtardı. Bizimle geliyor.
Hadi. Oyalanmayın.
Hayır, durun! Gidemeyiz. Ludmila'yı unuttuk.
Hayır, o burada değil.
Tombala! Ölmüş sonunda. Bana 12 avro borçlusun. Kışı atlatamamış.
Ölmedi, tamam mı? Sadece burada değil.
-Parayı ayarla. Daha şubat ortasındayız. -Delirmişsin sen. Kolay ölmez o.
Fonza Point'e gitmeliyiz. Bir tekne bizi bekliyor.
Tamam, şu taraftan gidelim. Bize yetişemezler.
Vay be, harbiden Korsika'daymışız.
Youssef? Ne yapıyoruz? Nineyi alacak mıyız?
Evet. Otomatik pilota aldım, Cezayir'e gidiyoruz.
-Cezayir mi? -Konstantin'de mola.
Oradan da Ludmila'yı almaya gideceğiz.
Süper. Çok iyi fikir.
Bu arada, çok teşekkürler arkadaşlar.
Gerçekten büyük iş başardınız.
Saçmalama. Ne demek. Biz bir aileyiz.
Teşekkür etmen gereken kişi Clémentine.
-Kes şunu. -Evet!
O burjuva görüntüsünün altında gerçek bir psikopat yatıyor.
Tam bir haydut. Alkışlar Clémentine'e!
Bravo Clém.
Bravo aşkım.
Bravo.
Küçük haydudum benim. Küçük haydudum.
Asıl sana teşekkür ederim.
Bütün bunlarla uğraşırken çok şey öğrendim…
…bu da bana gelecekle ilgili bazı fikirler verdi…
…ama dudaklarım mühürlü. Kapattım!
Olamaz!
Peki.
-Süper. -Boğuluyorum.
Tamam, hiçbir şey anlamadık ama güzele benziyor. Bravo.
Evet, pek anlaşılmadı. Bravo aşkım. Bravo.
Çok sağlamdınız gerçekten. Vay be.
Özür dilerim.
Bu akşam burada toplanmamızın nedeni
ölmemiş olmamız tabii ki.
Aslında hepimiz ölebilirdik.
Bunu unutmamalıyız.
Toplanmamızın bir nedeni daha var,
bu akşam burada iki muhteşem insan hayatlarını birleştiriyor,
Gérard
ve Catherine.
Pénélope aslında.
Gerçek adım Pénélope.
-Sahi mi? -Evet.
-Pénélope Cavillan. -Sahi mi?
Evet.
Pénélope ismini severim.
Benim Péné'm.
Benim güzel Péné'm.
Lakap pek olmadı gibi sanki baba.
-Neden? -Péné'den emin değilim.
Ben de öyle. Her neyse…
Pénélope, seni Hazan ailesinin
bir ferdi olarak kabul etmekten büyük mutluluk duyarım.
Evet…
İtiraf edelim.
-Seninle kötü bir başlangıç yaptık. -Evet.
Sorun değil. Hepsi mazide kaldı.
Ben de önümüze bakmayı tercih ederim,
aile olmak bunu gerektirir.
Aileler değişir.
Dönüşürler.
Büyürler.
Ama aile olarak kalırlar.
Güzel yanı da bu.
-Gérard. -Evet.
Péné.
All'arrabiata.
Çok lezzetlidir.
Şahitlerinizi seçebilirsiniz.
Aure'u seçiyorum.
-Sağ ol. Duygulandım. -İyi bir seçim.
Baba.
Evet, biliyorum.
Ben oğlumu seçiyorum.
Bu biraz zor baba. Ben hem hahamım, hem kaptan…
-Maalesef her şeyi yapamam. -Biliyorum Joseph.
Düşünüyordum da…
Olivier'i düşünüyordum.
Ben mi?
Olivier sana…
…hiç söylemediğim bir şey var
çünkü aslında
benim hiç…
Sorun değil Gérard.
Sorun değil.
Biliyorum.
Kahretsin. Çeneni tutamadın, değil mi?
Aptal herif.
-Ona söyledim. -Anladık o kadarını.
Evet, söyledim.
Pekâlâ, Oliver, bak.
Yalan söylediğim için özür dilerim. Yalan söyledim.
Hayal kırıklığına uğramışsındır.
Neden öyle olsun?
Hayır, ben haklıydım.
Babamın tam bir haydut,
bir suçlu,
ağzı iyi laf yapan
yakışıklı biri
olduğunu biliyordum.
Oğlum.
Aferin kardeşim.
Aure.
Sen de görümcem oldun.
Baba?
"Oğlum" derken
gerçekten oğlum manasında mı?
Evet, gerçek oğlum manasında.
Tamam.
-O senin abin. -Benim abim.
O suratının hâli ne öyle Aure?
-O senin abin. Harika. -Evet.
Tabii ki öyle. Deniz tuttu biraz. Ondan böyleyim.
-Dalgadan dolayı. -Evet.
Ne dalgası? Sarılsanıza.
Hadi kardeşine sarıl.
Hadi bakalım.
Aynı tepkiyi verdim.
-Fazla dokunma, olur mu? -Tabii.
Bunu daha sonra kutlarız nasılsa.
Şimdi esas törenimize dönelim.
Bu evliliğe itirazı olan varsa
şimdi söylesin…
-Ben varım! -Sen varsın tabii. Kaçar mı?
Neyse, sorun değil. Ya da sonsuza dek sussun.
Şaka yaptım.
Evet, harika. Hayır, değil.
-Şaka yapıyor. -Çekilecek gibi değil.
Şimdi de kader anına geldik.
Gérard
Mordecaï
Hazan,
Catherine Pénélope Cavillan'ı
karın olarak
kabul ediyor musun?
Evet.
Süper.
Pénélope
Catherine Cavillan,
bu yanımdaki beyefendiyi,
Gérard Mordecaï Hazan'ı,
yani namıdiğer "deve"yi…
Kes şunu.
Pardon, seviyorum ne yapayım.
…kocalığa kabul ediyor musun?
Evet.
Ben de bu çok sevdiğim kaptan şapkasının
bana verdiği yetkiye dayanarak sizleri
kutsal evlilik bağıyla bağlanmış ilan ediyorum.
Baba, şimdi gelini öpebilirsin.
-Hemen öpeceğim. -Hadi.
İşte bu!
Molotof!
Hayır aşkım, "molotof" değil, "mazel tov."
Evet.
Molotof, hadi!
-O ne? -Ne yaptın sen?
Hayır, sakin olun.
Ufacık bir ateş. Her şey kontrol altında.
Hayır Joseph, teknede koşmak yok!
Yeter Joseph!
Aure, o bir kova suyla ne yapıyorsun? Ateşi artırır.
Siktir!
Kontrolü kaybediyorum.
Youssef, yardım et!
Hayır, suya atlamayın.
Atlama. Hipotermi olursun.
-Düşünmüyorsun! -Atlayalım!
Durun!
İKİ AY SONRA
Her gün ve her gece
Kaybediyorum kendimi
Kalorileri boş verip
Umursamıyorum diyabetimi
Lokumum
Benim küçük lokumum
Lokum
Her zaman lokum
Lokumum
Benim küçük lokumum
Lokum
Kalbimden bir lokum
Teşekkürler Enrico.
Şarkılarını söylediğin için sağ ol.
Eminim şu anda
bir yerlerden bizi izliyorlardır.
Canlarım…
…aptalca şeyler yaptık.
Ama hayatımın en kötü günü olan bugünde bile,
hiç pişman değilim
çünkü bir aile olarak
hep birlikteydik.
Özel kuvvetler beni kurtarmaya gelene kadar
dayandım.
Her gün sabrettim,
sizin sayenizde.
Sizi seviyorum.
Sizi daima seveceğim
canlarım.
Her şey düzelecek canım.
Düzelecek.
Hâlâ inanamıyorum.
Bize müsaade eder misiniz?
Gel benimle.
-Çocukları da al. -Hemen dönerim.
Sana arkadaşım Haham Kaufman'ı tanıştırayım.
Teşekkürler Ludmila.
Hanımefendi, başınız sağ olsun.
Sağ olun.
Biliyorsunuz Joseph…
Joseph muazzam bir adamdı.
Evet, öyleydi.
Hayır Aïda.
Ağlama aşkım. Ağlama. Benim.
-Joseph? -Evet aşkım. Benim.
-Bu gerçek olamaz! -Gerçek.
Ağlama. Kes şunu.
Ah çocuğum. Ah evladım.
Hadi. Nasılsınız çocuklar? İyi misiniz canlarım?
Baba yaşıyor. Yaşıyor.
Keşke sizi kucağıma alıp öpebilsem.
Baba ölmedi.
-Joseph. -Evet.
-Her yerde polis var. -Biliyorum.
Sizi yalnız bırakayım.
-Önde bekliyorum. -Tamam.
Güle güle Ludmila. Güle güle çocuklar. Görüşürüz. Canlarım benim.
Diğerleri de hayatta mı?
Olive, ne görüyorsun, söylesene.
Her şey yolunda gibi.
Konuşuyorlar. Aïda elini tutuyor.
Elini mi? İnsan en azından bir muamele çeker.
Yavaş ol bakalım! O benim kardeşim.
-Üçüzleri nasıl yaptılar sanıyorsun? -Sikeyim.
Bu yüzden torunlarımı da göremiyorum.
-Şikâyet etmeyi keser misin? -Berbat.
Ben de nineye sarılmak istiyorum.
Üzülme baba. Biz yerleşince Tayland'a ziyarete gelirler.
Sahte belgelerimiz haftaya hazır olacak. O zaman gidebileceğiz.
Evet ama yine de berbat bir durum.
Herkes yaşıyor. Abin de yaşıyor.
-Merhabalar. -Merhaba.
-Affedersiniz. -Evet.
-Minyan için bir kişi lazım da. -Minyan.
Hep minyan için lazım olur zaten.
Ne yazık ki gelemem, bu hanımlayım. Biz de şimdi gidiyorduk.
Siz lazımsınız. On kişi gerek.
-Siz gelmezseniz on değil, dokuz kişiyiz. -Gelemem.
Maalesef gelemem.
Israr edip durma. Gelemem işte. Söyledim ya.
Bir türlü laftan anlamıyorsun.
Bu bastonu kıçına sokarım.
Defol git buradan, kaybol. Hadi!
Yürü git genç adam!
Hırsız var! Hırsız!
Mahrem yerlerime dokunmaya kalktı.
Nerede saklanıyorsunuz?
Şu anda söyleyemem.
Olmaz. Seni tehlikeye atmak istemem.
Gel. Biraz yürüyelim. İzleniyormuşuz gibi geliyor.
Bir saniye. Kafam karıştı. Tekne yangını işi yalan mıydı?
Hayır, gayet gerçekti.
-Ne yaptınız peki? -Her şeyi anlatacağım.
Acayip bir hikâye.
Clémentine'in planı hepimizi ölü olarak göstermekmiş
ama bize söylemedi.
Tekneye molotof kokteyli attı, hepimiz panikledik.
Bir anda ortalık yangın yerine döndü.
Söndürmeye çalıştık ama denize atlamak zorunda kaldık…
Alt yazı çevirmeni: Reşat Bir