O da ne?
Ne oluyor?
Bir sorun var gibi.
-Evet. Bir... -Bu... Benim değil.
-Kamyonunuzdaki şey sizin değil mi? -Evet. Şey, hayır...
Hayır, bu domuzlar benim, minik domuzcuklarım.
Yıllardır hep derim yenilik yapmamız gerekiyor diye.
Yıllardır söyler dururum. Bu köklü bir değişim.
Geleceğin teknolojisi.
Koşer domuz.
Paris'in en önemli hahamıyla bizzat görüşüyorum, buna bayıldı.
Adam pazartesi sabahı ilk iş bunlardan 50 adet istiyor.
-Bu çılgınlık. -Efendim?
Domuzlar sizin mi?
-Evet. -Tabii ki.
Babama sürpriz yapacaktık. Sürprizi bozdunuz.
Sizin suçunuz sayılmaz.
Harika iş çıkarıyorsunuz. Tebrik ederim.
-Ama... -Anlamıyorum.
Joseph haklı.
Bu biraz karışık bir uygulama, toynağın genetik olarak değişimi.
-Aynen. -Geleceğin uygulaması.
Kenarda paranız varsa buna yatırmalısınız.
Bitcoin'i unutun gitsin, o mazi oldu.
Tüm ekiplere, bir hırsızlık...
Tamam, peki.
Sizi tutmayalım.
Öyle.
-Evet, iyi geceler. -Peki, iyi geceler.
-İyi geceler beyler. -İyi geceler.
Kahretsin.
-Gitmelerini bekleyin. İşte bu! -Harikaydın Jo.
-O domuzlar ne? -Hayır.
-Nedir onlar? -Bana sorma.
-Aure. -O domuzlar ne?
-Onlar şey... -Aure'nin suçu değil. Benim.
Ne?
On bin avro değerinde kenevir kırıntısı aldım.
-İnanılmaz. -Akıl almaz.
Yohan'ın malı domuzlara sokacağını bilmiyordum.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Tekrar düşünmeye değer. Kırıntılar bizde artık.
Galiba güzel günler geliyor.
Böyle mi geliyor güzel günler?
Hapis mi geliyor yoksa?
Yavaş ol yabani, kıracaksın.
Sen niye konuşuyorsun ki?
Bu işi ben ve Enrico yapıyoruz. O kadar.
Pardon ne işi?
Şimdi yetiştirmeye başlamazsan ve yasa geçerse
elinde satacağın tek şey sucuk ve salam olacak.
İki buçuk milyon.
Ne?
Yanlış hesapladım, aslında iki buçuk.
Ninem sorunsuz bir şekilde bir ambarda
kırıntıları dört kez ekebilirse
ilk hasadın değeri iki buçuk milyon olur.
Doğru.
İki milyon beş yüz bin.
Pekala.
Baba, beni dinle.
-Ne? -Herkes senin patron olduğunda hemfikir.
Enrico'yla evet ama sen patron adamsın.
Tamam mı? Demek istediğim, bu işi ailecek yapmazsak
çok yazık olur.
Bir anlaşma yapalım, sorumlulukları bölüşelim.
Dükkanı sen idare edersin.
Sen vizyonersin.
Dükkanı zevkine göre yenilemek kaça mal olur onu araştırırsın.
Ninem ve Aure de üretimle ilgilenir.
Ninem bitkilerden anlıyor, Aure de yönetimde bir harika.
Olive ve ben de işi kurmak için gereken parayı bulmaya çalışırız.
Beni anlıyor musun?
-Ne diyorsun? -Ne demek istiyorsun?
Ne diyebilirim ki?
Enrico'yla konuşana kadar bir şey diyemem.
Nerede? Burada mı?
Siktir.
Olmadı.
Bu hiç olmadı.
Hadi bakalım. Televizyon yok.
Ne haber? Zeytinler nasıl Enrico? Tadı ihanet gibi mi?
Babamla yüzde 50/50 ortak olmayı nasıl akıl ettin?
Ne halt ediyorsun? Bu hiç hoş değil.
Üzgünüm. Bir hevese kapıldım.
Ayrıca bu sizin suçunuz. Normal sigara verecektiniz, esrarlı değil.
Bitik haldeydim.
Eve gittiğimde
tepemde dönüp duran tavanı
durdurmak için sandalyeye çıkmak zorunda kaldım.
-Peki, öyle olsun. -Aslında...
Biliyor musun? Babanı ararım.
-Evet. -Bir yanlış anlama olduğunu
ve işin olmayacağını söylerim.
Hayır Enrico. İşten çıkamazsın.
Babam, seni annemin yolladığını düşünüyor.
Yokum dersen adam çöker.
Bu beni aşar, ben yokum.
Enrico.
Kalırsan sana...
...yüzde iki veririz.
-Yüzde iki mi? -Yüzde iki.
Çok naziksin.
Beni aptal sanıyorsun.
Saygı duymuyorsun. Aşağılıyorsun.
Bir dakika.
İlk yıl için 50 bin avrodan bahsediyoruz.
50 bin mi?
-Evet, 50 bin avro. -50 bin.
-İlk yıl mı? -Evet!
Vay canına, iyi paraymış.
Ne diyorsun?
-Varım. -Harika.
Bundan sonra başka numara çevirmek yok.
Dürüst oynuyoruz.
Dürüstten de dürüst.
-Anlaştık o halde. -Bir dakika!
Yine de yeni albüm yapıyoruz, değil mi?
Tabii ki.
Deli gibi bunun üzerinde çalışıyoruz.
Biraz mırıldanır mısınız?
-Olur... Şu çok güzel. -Hadi bakalım.
Bunu yaptık zaten.
Bu giriş bölümü, biraz uzun ama hadi bakalım.
Toprak nemli, o yüzden
önerilen su miktarının yarısını koyuyorum.
Domates gibi.
-...çeyrek galonun yerine. -Öyle mi?
Hiç yetiştirmedin mi?
-Sulama için saksıları... -Yok.
...18/6 döngüsüyle lambaların altına
koyuyorum.
TOMOKO BANA YAZMAYI KES
Yani 18 saat ışık, altı saat karanlık.
Tomoko'yu unut, fahişenin teki.
Ondan bahsetmek istemiyorum.
Onunla ilgili hoşlanmadığın şeyleri düşün.
Seks iyi miydi?
Evet, harikaydı.
Sana dedemi sormuyorum.
Anlatabilirim. Yatakta berbattı.
Bu korkunç. Nasıl dayandın?
İdare ettim.
-Cidden mi? Yaramazlık yaparak mı? -Evet.
Buraya gel.
Gel çocuğum.
Bir öpücük ver.
Ona söylediğine inanamıyorum.
Sen daha erken davranmalıydın.
Söyleyecektim, yemin ederim.
Amsterdam'da ne yapıyordun?
Babamla iş için gittik.
Ne işi?
Ne sence?
Et işi.
Et, öyle mi?
Aure uçağını kaçırdı, Ali Hollanda mafyasına çattı, anlamıyorum.
Bu çok normal çünkü kimse sana açıklamadı.
-Dinliyorum. -Çok basit bir hikaye.
Babam, Enrico Macias'la tanışmış.
Dinlemezsen gideceğim.
Enrico'yla kasapta karşılaşmış.
Anlaşmışlar, Constantine'den, eski günlerden konuşmuşlar...
Laf lafı açmış, babam, bu çok utanç verici...
Amsterdam'da bir fahişe becermek istemiş.
Uzun lafın kısası, babam bir fahişeyle kavgaya karışmış,
bu da mafya demek.
Peki, git buradan.
Doğru söylüyorum.
-Çek git. -Bu doğru.
-İnan bana. -Olmaz.
Yoluma bakmam gerek.
Ben de öyle, inan bana.
Hep çabalıyorum...
Siktir, Olive arıyor. Açmam lazım, pardon.
Evet kardeşim, çabuk söyle, yoluma bakıyorum.
Ne? Ne istiyormuş?
Beni görmek mi?
Harika. Görüşürüz. Sağ ol kardeşim.
Gitmem gerek.
Pekala, üzgünüm.
Lüzum yok, git şimdi.
Hayır, yanlış anlama. Bu çok salakça.
Daha bitirmedim zaten.
-Evet, bitti. -Hayır.
Hayır, bitmedi.
Tüm bu hikaye çok saçma.
Yemin ederim ileride buna güleceğiz.
Öyle güleceğiz ki
inan bana,
insanlar diyecek ki "Böyle gülmeyi kesin,
rahatsız oluyoruz." Hemen dönerim.
Clém, üzgünüm. Burada kalamazsın. Burası laboratuvarımız...
Söz konusu olan hijyen.
-Üzgünüm. -Et sattığın için kötü hissetmiyor musun?
Hayvanlar acı çekiyor biliyor musun?
Bu kim?
Geldim. Selam!
Tam zamanında. Kotalar için Gilbert'ı görmem gerek. Sen bakar mısın?
-Pekala. -Üzgünüm Gérard.
-Nasılsın? -Evet.
Nasılsın dostum?
Baban kafa adam.
-Öyledir. -İyi adam.
Dinleyin, bir iyi, bir de kötü haberim var.
-Kötü haberle başlayalım. -Peki.
Pekala, iyi haber.
Yasallaşma mevzusu yolunda gidiyor, size bakanlıkta bir toplantı ayarladım.
-Güzel. Bravo. -Bu harika, değil mi?
Bayıldım. Ama kötü haber ise ben hâlâ şeyi alamadım...
-Evet! Parayı. -Ne?
Paradan bahsediyor.
Buyur.
-Sekiz bin, devamı da gelecek. -Para, evet. Ama hayır.
Kalsın.
Yarım yamalak olmasın.
-Pekala. -Hepsini 48 saat içinde istiyorum.
-Ne? -Evet, anladım.
-Hepsini. -Hepsini.
-Paranın hepsini Olivier. -Anladım.
Yemeğe çıkalım mı?
Ben mi?
Hayır, sen.
Ben mi yani?
Evet.
Tam ortaya bakıyordun da.
-İster misin? -Hayır, şimdi olmaz.
Bence de.
Niye sordun o zaman?
Peki ne zaman olur?
Şimdi zamanı değil dedim sana.
Harika, bana uyar.
Anlamadım.
Ben de.
Sonra görüşürüz.
-Görüşürüz. -Ciao.
-Tam bir psikopat. -Öyle.
Ama o bize lazım ve parasını bulmalıyız.
Daha nazik ol. Bence çirkin davrandın.
-Ben... Hayır dostum. -Öyleydin, inan bana.
Uzun süredir mi içiyorsun?
Ağrılarım yüzünden başladım.
Öyle de devam ettim.
Beni rahatlatıyor.
Gerçekten çok hoş.
Kabul ediyorum
hoşuma gidiyor.
Buna ihtiyacım var, canımı sıkıyorlar.
Anlıyorum. Söylesene...
Tamirat işinden anlayan...
...birilerini tanıyor musun?
Yenilenmek istiyoruz...
Şu şifonyeri sevdim.
Kasap dükkanını
yenilemek
istiyoruz.
Müteahhitleri boş ver.
Onlar en fenalarıdır.
-Haklısın. -Verandam için beni öldüreceklerdi.
En sonunda kendim yaptım.
On kat daha ucuza hem de.
Ben de öyle yapacağım.
Beni beceriksiz sanıyorlar.
Esrar dükkanı...
...çok şeker olacak.
Akıllarını başlarından alacak.
-Bin avro. -Bin avro.
Yastık altına bakacağım, sen kirli çıkısındır.
Beni rahat bırak. Her şeyimi kaybettim, bir şey kalmadı.
-Başının çaresine bak. -Siktir.
Sence nineme sorayım mı? Belki döşeğinin altında bir şeyler vardır.
Her şeyimi işe yatırdım ve sağır değilim.
-Al işte. -Özür dilerim nine.
Cidden yok mu?
-Birikim hesabı falan? -Tanrım, unut gitsin!
O çulsuz, ben de öyle. Rahat bırak. Kendin halledersin.
-Siktir git. -Sakin ol.
-Sakinim. -Benimle öyle konuşma.
Ayakkabılar için kızgınsın ama sakin ol.
Onunla hiç ilgisi yok.
Git konuş onunla.
Pekala.
Ne?
Sorun nedir?
-Terk edildim. -Olamaz.
-Oldu. -Üzüldüm.
Erkek arkadaşın olduğunu bilmiyordum.
Erkek değildi.
Anlıyorum.
Öyle.
Yalan olmasın, şüphelenmiştim.
Tabii.
Boş ver.
Merak etme.
Ninem biliyor mu?
-Biliyor mu? -Biliyor mu?
Biliyor muydun?
Evet, biliyordum.
Siz ve küçük sırlarınız. Babama söyledin mi?
Hayır, hiç konuşmadık.
Ona şimdi söylemek istemiyorum.
Ama zamanı geldi, 2019 yılındayız.
Zamanı gelince söylerim.
Sağ ol.
Bizim de Aïda'yla aramız limoni.
-Biliyorum. -İkimiz de kadınlar konusunda kötüyüz.
Bu seni güldürdü.
-Üç saat oldu! -Son dakika haber verdin.
-Baş belasısın. -Otur, adam geliyor.
-Kimmiş? -Merak etme.
Bize para vermeyi kabul eden tek adam.
20 bin borç mu verecek?
50 istedim.
Hadi oradan. Ne halt ettin sen?
O manyağa 20 bin borcumuz var zaten.
-Daha tamirat ve eşyalar var... -Nasıl geri ödeyeceğiz?
Salak mısın?
İki buçuk milyon dostum.
-Her şeyi siktir et. -Doğru.
Onu tanımıyor muyum?
-Ailem! -Hey!
-Youss! -Ne haber?
-Joseph, nasılsın? -Ne var, ne yok?
Youss amcanız mı lazım?
Hayır dostum, lazım değilsin. Ama gördüğüme sevindim.
50 bin diyordun.
-Evet. Evet dedik. -Hayır, hiç demedik.
Beyler, karar verin. Biriniz evet, biriniz hayır diyor.
-Hayır, yok. -Evet.
Evet mi, hayır mı?
Bununla kafanı yormak istemeyiz.
Benim paramı beğenemedin mi?
Paran harika, mükemmel.
Ama sen ailedensin.
Ali ve Aïda'nın kardeşisin. Karışık bir durum.
Niye Aïda?
-Efendim? -Kız kardeşim,
neden ondan bahsediyorsun?
Çünkü o senin kardeşin.
Kafa mı buluyorsun?
Hayır, niye kızdın?
Seni sikeyim mi?
-Ne? Sakin ol. -Niye kız kardeşimden bahsediyorsun?
-Rico! -Hayır!
-Delirdin mi? -Niye vuruyorsun?
Sorun yok, gülelim dedim.
Güzelliği de bu ya.
Sorun yok. Şaka yapıyoruz. Diyorum ki
birlikte çalışacaksak şakalar yapalım.
Edepsiz şakalar ve söz oyunları.
Edepsiz şaka yok, hayır!
-Sorun yok. -Olmaz!
Pardon. Bu delirmiş.
Peki, bana dedi ki
esrar işi için 50 bin lazımmış, öyle mi?
Söyledin mi?
-Çarem yoktu. -Ama...
-50 bin istedim... -Beynin boktan mı yapıldı?
Kesin!
Böyle bir para için işler şöyle yürür.
Şimdi size 50 bin veririm.
İki ay sonra geri isterim.
Yüzde 30 faizle.
-Çok fazla. -Evet ama yasal. Kapa çeneni.
Hayır ama ben...
O zaman sus.
Geciktirdiğiniz gün başına iki bin daha.
Bu çok fazla.
Kapa çeneni.
Dolayısıyla iki hafta sonra da... Rico!
-Hayır! -Hayır!
-Siktir! -Sikeyim!
-Dur dedik sana! -Kapa çeneni.
Kes şunu dostum.
Orada dur bakalım.
İşin içine benim param girince "dostum" falan yok.
Umurumda değil! Bizi vurma yeter!
-Ne yapacaksın? -Ne?
Paranı ve adamlarını da al, git!
-Öyle mi? -Evet, defol!
Tabii, 48 saat içinde 50 bin bulmak kolay.
Hele de şu sikik sıfatınızla.
Bize kafanı yorma.
Yazık, dükkandan kurtulmana çok az kalmıştı.
Gidelim. Vaktimizi boşa harcıyoruz.
Hadi beyler.
Dur. Gitme!
Ne var?
-Varız. -Efendim?
-Ne oldu dostum? -Ne dedin sen?
Anlaştık, varız.
İşte böyle.
Ne ala!
Düşündüm de
hepsi şakaydı.
Siktir et.
Ama Olivier'e de dediğim gibi
Ali'yi asla bu işe karıştırmayacaksınız.
Anneme bir tane aksi evlat yeter.
Tamam.
Bir de tabii
eğer beni kandırmaya çalışırsanız
annemin üzerine yemin ederim... Rico!
-Yapma! -Dur.
-Hayır, dur. -Hadi.
-Dur! -Şaka yapıyorum.
Yemin ederim çok hızlı.
Hoşça kalın pislikler.
-Uzun sürdü. -Öyle.
Yemin ederim tam.
Hayır.
-Şaka mı bu? -Burada 20 bin var.
Ama Olivier yok.
Clém, ben onun dostuyum, pezevengi değil. Adam özgür.
O zaman ben de öyle.
Ne yapıyorsun?
Selam baba. Nasılsın?
-İyiyim tatlım. -Blöf yapıyorsun.
Çok da kötüsün.
-Evet. -Ne haber?
Feragat dosyaları ne durumda?
Gelip duruyorlar tatlım. Niye sordun?
-Bir şey duydum... -Yapma.
Aşığım.
Bir yemek ayarlayabilirim.
-Tamam, yemek... -Ama fazlasını istemezse
beni bağlamaz.
Anlaşıldı mı?
Evet.
Şantaj yapmayı kes.
Anlaştık. Her neyse, tatlı olarak
kayısı yiyecek.
Anlarsın ya.
Liçi.
-Emerek yenilen bir şeker. -Anladım.
Mesajı aldım.
Güvenli olduğuna emin misin?
Başka çaremiz yok.
Yoksa kullanacağımız elektrik bizi ele verir.
Şüpheli bir durumda elektrik şirketi polisi arar.
-Cidden mi? -Evet.
-Sanırım oldu. Deneyin. -Tamam.
-Gidelim. -Ne yapıyorsunuz?
Enerji hattına sızıyoruz.
Harika.
Hadi nine. Gidip bakalım.
Bekle.
Konuşmamız gerek.
Şimdi mi?
Evet, şimdi.
-Clémentine'le ilgili bir sorun var. -Ne?
O psikopat ne istiyor?
Seninle bir yemek.
Yoksa işi yapmayacak.
-Teknik bir arıza. -Ne halt ettin dostum?
Mahvettim.
Sorun yok. Biliyor musun?
O kız beni korkutuyor, takılmak istemiyorum.
Sadece bir yemek. Hadi!
Seni tanırım.
Mevzu nedir?
Sadece bir yemek mi, yoksa bir çıkarı mı var?
Hayır.
Sadece yemek, çıkarı da var, evet.
Siktir. Biliyor musun? Peki.
Peki.
-Yemeğe giderim. -Evet.
-Biraz Fransız öpücüğü... -Hayır.
-Evet, hepsi bu. -Olive.
Yasa geçene kadar dayanmalısın yoksa bu iş kabusa döner.
Delirdin mi sen?
Sence hayatımın üç ayını ona heba eder miyim?
Üzgünüm. Başka bir yolu olmalı.
Kahretsin.
Şaka mı bu? 48 saattir müşteri yok mu?
İnanılmaz. Neredeydin?
Acil bir durum vardı.
Acil bir durum mu?
Kovuldun.
Dur.
Dur. Merak etme, toparlarım.
Hayır, destek yok artık.
Maaş veriyorum, çocuğunu büyütüp tatile götürüyorum.
Suistimal etme artık.
Anahtarı ver.
Gece çalışırım.
Havaalanında uyurum, orada yaşarım.
Siktiğim anahtarları ver.
Joseph iş konuşmaya geliyor,
sonra da ben gelirim. Bir dakika, geldi.
Yol iki saat...
Evet. Güzel görüneyim diye biraz uğraştım.
Pardon, seni sonra ararım.
Niye güzel olacaksın...
Joseph geleceğimi söylemedi mi?
Hayır, söylemedi.
Şey...
Peki o zaman... Ben gideyim.
-Clémentine. -Evet.
-Madem geldin... -Harika. Buyur.
Umarım sana aşık olduğumu söylememiştir.
Efendim?
Ne dedin sen?
Dedim ki...
Neyse.
Gerçekten Khabib, şu an UFC'nin en iyisi.
-Yerde asla yenilmez. -Bunda hemfikiriz.
Ama tekmesi ve yumruğu zayıf...
McGregor'u nasıl nakavt etti gördün mü?
Pekala...
-Bu konuda çok şey biliyorsun. -Evet.
Dövüş sanatları benim tutkum.
Jiu-Jitsu'da mor kuşağım var.
Dalga mı geçiyorsun?
Kesinlikle hayır. İstersen
şuraya geçelim de seni bir saniyede yere sereyim.
Kendinden eminsin.
Tabii ki, ananı ağlatırım.
-Ben ağlatırım. -Seni mahvederim.
-Mahvederim. -Mahvederim.
-Seni mahvederim. -Tamam.
-Pekala. -Siktir, üzerimden inmiyorsun.
Bekle, seni yere sereceğim.
Tamam. Bırak beni!
-İnanamıyorum. -Tamam.
Üzgünüm.
Bu hoşuna gidiyor.
Belki de.
Lütfen.
Siktir.
İŞ TECRÜBESİ
"2016 Temmuz Ayrılık."
Beni terk etti.
-"Eylül 2016, Korkunç bir nüksetme." -Zorluydu.
AŞKIMA
Aïda?
1.300'e anlaşalım mı?
1.500 olursa olur.
-Yardım lazım, çok ağır. -Pazarlık ediyorum.
Bu pek yeterli değil.
İngilizce de biliyorum.
İngilizcen var mı?
Efendim?
Siktir!
Her yere akıyor!
Kas liflerimi mahvediyoruz!
İşe yaramayacak.
Siktir.
Başardık!
Öylesine güzel bir dükkan
harabeye mi döndü? İnanamıyorum.
Her şeyi mahvettim.
Burayı tek başına nasıl mahvettin?
Bitirmek için adam tutmalıyım.
Ama sorunlarım var...
On bin.
-Ne? -Bana on bin lazım.
Evet, on bin.
Ailene git çünkü ben...
Ailem olmaz, onlara diyemem. Onlar durumu bilmiyorlar.
Sürpriz yapacaktım.
Güzel bir sürpriz.
Béné öldüğünden beri darmadağınığım.
Ağlama.
Her şey yoluna girecek.
Beni üzüyorsun.
Hepsini sen mi içtin?
-Evet. -Kendini öldürüyorsun. Delirdin mi?
İşleri mahvediyorum, bana yardım etmelisin.
Yardım et, lütfen!
Pekala.
Yardım ederim.
Ama para vermeyeceğim.
Altın vereceğim.
Bunu arkada buldum.
Tahtaların arkasındaydı.
Anneniz resim yapmaya bayılırdı.
Hayalleri vardı.
Ama yeteneği yoktu.
Bir ara çok korktum
çünkü itiraf edelim
-bunlar çok boktan. -Şu alttaki iyi.
Görünce bunalıma girdim.
-Bu tam bir felaket, mavi olan... -Boş ver.
İyi misin dostum?
Dostum deme.
Çalışmaya geldim.
İmkansız.
Üzgünüm.
Anladım.
Aïda'ya burada yaptıklarınızı anlatınca çok mutlu olacak.
Dur.
Bunu cidden yapar mısın?
Evet.
Hadi.
Gel.
Hoş geldin.
Ali, madem buradasın,
Pirzolotumuzla tanış.
Çok güzel bir isim.
Ludmilla için mazel tov diyelim
İyi akşamlar polis.
İyi akşamlar.
Bu aralar çok fazla meslektaşımı göreceksiniz
-Cidden mi? -Evet.
Yan taraf bize ait resmi bir poligon olacak.
Vay canına.
Endişelenmeyin, sadece hedeflere ateş ederiz.
Veya kötü adamlara.
-Sizlik bir durum yok. -Harika.
Ben gideyim, sanırım aile yemeğiniz var.
Kutlama yapıyoruz.
-Sonra görüşürüz o zaman. -Evet, görüşürüz.
-Hoşça kalın, iyi geceler. Sağ olun. -İyi geceler.
Pekala... Boku yedik.