Nie rozumiem.
Spóźnia się.
Poczta głosowa.
Spróbuj jeszcze raz.
A jak wpadł w ręce glin...
Nie zaczynaj.
- To twoje negatywne nastawienie... - Jedziemy.
- Uważajcie. - Tak.
- Damy wam znać. - Uważajcie.
„Negatywne”.
Teraz to moja wina.
Martwię się.
O Oliviera czy o zioło?
Cóż...
O Oliviera.
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Biznes to rodzina.
Ten biznes jest bezwzględny.
Konkurencja jest ogromna.
To było tu?
- Tak? - Tak.
- Gdzie jest wóz? - Był tutaj.
To auto Vergile'a.
- Miał być na wakacjach. - Tak.
Vergile znalazł Oliviera i go zajebał.
Nie mów tak.
Zaczął nad sobą panować.
Co ty gadasz?
Znalazł całą furgonetkę zioła!
Ma nad sobą panować?
Znajdź Vergile'a.
Dzwonię do Clem.
- Cześć, to ja. Wyjechaliście? - Cześć, Clementine.
- Tu Joe. Czy Olive... - Jasne.
- ...jest u ciebie. - Co u JP?
Wszystko w porządku. Tak tylko pytam.
- Daj znać. - Pozdrów go ode mnie.
- Zadzwoń, jak Vergile wróci. - Pa.
Dzięki.
- No i? - Nie wrócił na noc.
Niedobrze.
Cholera.
Jeśli auto Vergile'a tam stało, to on to zrobił.
Po co miałby ukraść naszą furgonetkę?
Jeździ uberem.
To były bandzior.
Tak jak Olivier.
Sprzedał trzy skopiowane kasety VHS 20 lat temu.
Też jest notowany.
Znamy go od dziecka. To incydent.
Może współpracowali ze sobą.
Nie wiem. Próbuję to jakoś wyjaśnić.
Kto to?
- Witam. - Witam.
- Cześć. - Nie zginęła wam ciężarówka?
Czemu pani pyta?
Znaleźliśmy ją na rondzie.
- Tak? - Przyprowadziliśmy ją.
To wspaniale.
Może pan ze mną pójść?
Dziękuję. Oczywiście.
Za chwilkę.
- Dobrze. - Zaraz.
Dziękuję.
Jeśli nas mają, to ja
idę siedzieć.
W twoim wieku!
- To co... - Lepiej Joseph albo ja.
Tylko nie Joseph.
Aida jest w ciąży.
- Nie. - Co?
Jest w ciąży, a on o niczym nie wie.
- Aure! - Już idziemy.
Dobra, weź to na siebie.
Ja...
Możecie sprawdzić zawartość? Musimy spisać raport.
Wszystko jest.
Musicie ją otworzyć.
A, tak.
- Nie trzeba. - Trzeba.
Taka jest procedura, więc...
Elodie, możemy pogadać?
- Tak. - Chodź.
Właściwie...
Wstydzę się otworzyć ciężarówkę na oczach ojca i babci.
Co w niej jest?
Wieprzowina.
Wieprzowina?
Koszerna.
Ale mimo to...
To w naszej rodzinie zakazane.
Lepiej jej nie otwierajmy.
- Rozumiem. - Dobrze?
Ale co wasza ciężarówka robiła na rondzie?
Cóż...
Zabawne pytanie, bo...
To Gilbert.
Kto to?
Mój wujek.
Wujek Gilbert.
Uwielbiam go.
Zawsze robił nam konkurencję,
a jak się zorientował, że podbijam rynek koszernej wieprzowiny,
to mu odbiło. I myślę, że...
Chyba ukradł nam ciężarówkę.
Pewnie spanikował i poczuł się winny.
- Aure. - Tak?
Jeśli to śliska sprawa, powiedz.
Nie, czekaj.
Cześć! Dzień dobry.
Olivier ją przyprowadził?
Nie, my.
Naprawdę? To świetnie.
Olive się ucieszy.
A co z Gilbertem?
- Gilbert. - Jakim Gilbertem?
- Nie, to nie Gilbert. - To nie on.
To Olivier.
Mieszka w tej ciężarówce.
Ten Olivier, którego poznałam?
Zgadza się. To jego dom.
To jego mieszkanie. Siedziba.
Gotuje tam i jest w niej strasznie szczęśliwy.
Nalegaliśmy,
by się z niej wyprowadził, ale on zawsze powtarza, że nie chce.
- Tak. - Ile macie ciężarówek?
Nie...
- Jedną. - Tylko jedną.
Mamy jedną ciężarówkę.
Otwórz ją, Antoine.
Lepiej jej nie otwierać. Proszę.
Co za bzdury.
Cóż...
Jest pusta.
Pusta.
Cholera. Pieniądze są brudne.
Zioło zniknęło.
Mój sklep czeka plajta.
To porażka.
Mniejsza o sklep.
Olivier może nie żyć.
- Daj spokój. - Właśnie!
Albo siedzieć pod palmą z kasą.
- Dość tego! - Rany!
Cześć, wiem, gdzie jest Olivier.
Jak to?
Posłuchajcie.
Nie ma ideałów.
Ja...
zawsze byłam zazdrosna.
Od dziecka.
Nigdy nie czuję się pewnie.
Wydaję się silna, ale jestem krucha.
Dobra.
- Jak szkło. - Co z tego?
- Jaki to ma związek? - Właśnie.
Nie radzę sobie, gdy ktoś staje się dla mnie ważny.
Przepraszam, jestem zachrypnięta. Byłam na urodzinach kuzyna Denisa.
To fajny gość, musiałam pójść.
Strasznie się zjarałam.
- Możesz mówić dalej? - Tak.
Kiedyś mój były powiedział,
że idzie tu i tu.
Więc sprawdziłam, czy tam był.
I był.
No i...
Nie, już wiem. To zły przykład.
- Mów. - Dalej.
Nie chciałam robić tego z Olivierem,
nie chciałam wszystkiego zepsuć,
ciągle do niego dzwoniąc i gderając:
„Gdzie jesteś?”.
- Co takiego? - Mów?
Zaczipowałam go.
Zaczipowałaś go?
Jak psa.
Można go wyśledzić GPS-em.
Co za wariatka.
Tak, ale to dobrze. Gdzie on teraz jest?
W Pantin.
- Świetnie. - Nie ruszył się od godziny.
- Nie chciałam iść tam sama. - Chodźmy.
- Zaraz! - Co?
Zanim pójdziemy...
Gdzie jest łazienka?
Naprawdę?
Mamy na ciebie zaczekać?
Wyślę wam adres.
- Idź. Spotkamy się na miejscu. - Okej.
Puść. Ciągniesz mnie.
Dobra?
Dobra, zostańcie tu.
Pójdę na zwiady.
Odwrót! Widziałem kałasznikowa.
- Co? - Mają kałasznikowy.
Zwariowałeś? Olivier może mieć kłopoty.
Mają broń!
Czekajcie.
Nie wiemy, co się dzieje.
Albo Olivier ma kłopoty,
albo sprzedaje nasze zioło.
W obu przypadkach
trzeba wezwać gliny.
Zgadzam się z tatą. To nie nasza liga.
- Dzwońmy po gliny. - Słuchajcie.
Oglądałem kiedyś film o takich typach.
- Najlepiej zadzwonić na policję. - Świetnie, Ali.
Dobra, Aure.
Zadzwoń do tej policjantki.
Powiedz jej, że Oliviera porwano.
Jeśli znajdzie zioło, to powiemy,
że to nie nasze.
Przy odrobinie szczęścia wywiniemy się z tego.
Powinno się udać.
Nie ruszaj się, sukinsynu!
- Co ty robisz? - Ona jest stuknięta.
Chodźcie. Czekam.
Nie, wracaj tu!
Chodźcie, do cholery!
Szybko!
- Zaczekajcie na mnie! - Czekajcie.
Nie ruszać się, bo go zabiję.
Spokojnie!
Co się tu dzieje?
Spokojnie.
Witam.
Nie chcemy żadnych problemów.
Chcemy tylko nasz towar i kumpla...
Chwileczkę. Kim jesteście?
Jesteśmy...
Hazanowie.
Jak tu trafiliście?
Myślałaś, że zostawimy nasz towar
bez nadzoru?
Masz nas za żółtodziobów?
Wiecie, co? Powiem jedno słowo, a spadnie deszcz kul...
A ten facet...
Mam go gdzieś.
Nie wiem nawet, jak się nazywa.
- Ludo. - Teraz już wiesz.
Pieprzony Ludo.
Albo jesteście silni, albo kompletnie pojebani.
Naprawdę stuknięci.
Jesteśmy silni.
Wiem jedno.
Wojna nie sprzyja interesom.
Zgadzam się.
Clementine, możesz...
- Poderżnąć mu gardło? - Nie!
Puść go.
Ten gest był dwuznaczny. Idź.
- Cześć. - No, już.
Wynoś się!
Ostatni przystanek, wychodzić z samochodu.
Te sukinsyny chciały sprzedać wasze zioło.
Wszystko w porządku.
Opowiem wam, jak ich znalazłam.
To taka zabawna historia.
Ten przyszedł do mnie pierwszy.
Ten dupek chciał mnie wystawić.
Jak dobrze jest się wysikać!
Wspaniale.
Więc zrozumiałam, że to jego.
Ten gość...
Co za fascynująca historia.
Twierdzi, że to jego towar.
Szyje garnitury dla Enrico Maciasa.
Kim jest Enrico Macias?
Naprawdę?
Enrico.
Dupek.
Ten moczopędny szczep
mi służy.
Nieźle filtruje.
Ale teraz umieram z głodu.
Biorę połowę waszego zioła,
bo zginęłoby bez mojej pomocy.
Reszta jest wasza.
Zostawię wam też ich jako bonus, dobrze?
Dobry układ.
- Tak. - Wspaniały.
Jestem tylko ciekawa.
Chcę wiedzieć, co im zrobicie. To nie moja sprawa,
ale gdyby była moja,
to odkręciłabym im głowy i nasikała do środka.
- Jasne. - Na pewno macie własne metody.
Oczywiście.
Są podobne do twoich,
ale trochę bardziej...
- brutalne. - Brutalne.
Dobra.
Pokażcie.
Tu? Teraz?
Tak. Tu i teraz.
Dobra. Ale zwykle robimy to w naszej rzeźni, bo mamy tam
odpowiednie narzędzia.
Teraz.
Dobra.
W naszym biznesie takie kanalie stają się przykładem.
- Macie ich pociąć. Mirko, sekator. - Sekator?
Sekator.
Hazanowie wolą się od takich metod odcinać, bo...
Odcinaj, co chcesz. Mam to gdzieś.
Byle teraz.
Dobra, odetnę.
Odetnę.
Drugiemu. Temu, który was wystawił.
Dobrze?
Do dzieła.
Jezu Chryste.
Nie mam wyboru.
Odetnę ci trochę włosów.
- Nie! - Nic nie poczujesz, obiecuję.
Kurwa!
Proszę!
Patrz!
Za to, że nas wystawiłeś.
Co to ma być?
Jesteś fryzjerem?
Włosy mają dla nas ogromne znaczenie.
Kręcisz tylko dupą...
Mam to gdzieś.
Odetnę mu fiuta.
Nie! Tylko nie fiuta!
Odsuń się!
Tylko nie fiuta!
Kurwa, co za kretynka!
I proszę!
Ta suka odcięła mu palec!
- Palec! - Nieźle, mała.
Dziękuję.
Twarda laska.
Prawdziwa gorylica.
- Chodź, stary. - Dajcie im połowę trawy.
Trzydzieści toreb.
Cholera! Wszędzie pełno krwi.
Enrico, co cię skłoniło do tego, żeby pomóc Gerardowi?
Ten biedak mnie poruszył.
Kupił gitarę, myśląc, że była moja.
Cóż...
Nie był zbyt bystry.
- Co on gada? - Dał się nabrać na certyfikat...
- Autentyczności, właśnie. - ...wydrukowany na kolanie.
Facet jest tępawy.
Zaraz!
Co za dupek!
Wyszedłem na głupka.
Tępawy.
Ma rację co do gitary.
Tak, cóż...
Wybaczcie spóźnienie. Przegapiłam coś?
- Kurwa. - Jak ręka, kochanie?
W porządku.
Przepraszam, Bernardzie.
Teraz nazywa mnie Bernard.
Czekajcie.
Babciu, przełącz na wiadomości.
- Nie, to jest fajne. - Proszę.
Co jest?
SKANDAL REAKCJA PREMIERA
Niech żyje Republika!
Niech żyje Francja!
Co to?
Hej, Manu! Pokaż dupę.
Tato?
Jasne.
- To twój głos? - Nie.
Pokażę ci moją „dupoblikę”.
Proszę!
Niech żyje dupoblika!
Wracamy do studia Rozmów o polityce,
w którym jest już premier.
To wideo zrobiło się popularne w mediach społecznościowych.
Krąży z hashtagiem „dupoblika”...
Kurwa!
...i jest atakiem na demokratyczne rządy pani gabinetu. Proszę o komentarz.
Jestem zszokowana...
tym gorszącym zachowaniem.
Pan Philippe Cendron został już zdymisjonowany.
Nie!
Poważnie podchodzimy do zdrowia publicznego,
zwłaszcza do problemu narkomanii.
Chcę to dziś jasno wyrazić,
że pogłoski o legalizacji marihuany są nieprawdziwe.
Nie do wiary!
O, kurwa!
Nie wierzę.
Olive, co to ma być?
Byłem zjarany, wygłupialiśmy się.
Sram na ciebie, Olivie!
Skąd oni to mają?
Opublikowałeś je?
Jakim cudem wyciekło?
Nie wiem. Ta dziwka, która na mnie sikała, zabrała mi telefon.
Co za debil.
Co za debil!
Znów zawiodłeś.
Wiem.
Ale...
jestem z ciebie dumny.
Spotykają cię porażki,
ale zawsze się po nich podnosisz.
Ja tak nie umiem.
Nieprawda.
Pakuję wszystkich w nieciekawe sytuacje.
I straciłem Aidę.
To nic takiego.
Nic takiego.
Hej.
Dopóki kobieta żyje, można ją odzyskać.
Amen.
- Amen. - Amen.
Dziękuję ci, synu.
Dziękuję.
Dzięki, stary.
WEŹ LEKI
Wciąż je bierzesz?
Koniec z tą bzdurą.
Nie! Jasne.
Słuszna decyzja, ale nie musiałeś od razu wyrzucać telefonu.
Mogłeś wyłączyć przypomnienie.
- Podekscytowałem się. - Widziałem.
- Ole! - Właśnie.
Ole!
Zadzwonię do Waldmana z twojego.
Trzeba sprzedać sklep.
- Ja go przejmę. - Nie.
- Tak. Będzie dobrze. - Nie ma mowy.
Nie jesteś rzeźnikiem.
Musisz znaleźć lepszą drogę.
Posłuchaj.
Jest ktoś, na kogo zawsze możesz liczyć.
Enrico.
Zaskoczyłeś mnie.
No proszę.
Już po wszystkim.
Nie zalegalizują go. Wyrzuciliśmy wszystko do wody.
Sprzedaliśmy sklep i zaczynamy od nowa.
Wiem o dziecku.
Nie martw się, nie powiedziałem Josephowi.
Chciałem ci coś pokazać.
To.
- Nie mogę. - Przeczytaj. No, dalej.
A, dobrze.
„Wybacz mi, Bene. Poszedłem z Gilbertem na dziewczyny...”
To nie to.
Gilbert to... No, wiesz...
To ten.
Wszystkie liściki Josepha są o jednym.
Prosi matkę, by mu pomogła być wystarczająco dobrym dla ciebie.
To zbyt skomplikowane.
Cały czas mnie okłamywał.
Nie wiedziałabym, jak zacząć.
Dojdziesz do tego.
Później mi podziękujesz.
Co słychać?
Dziękuję za...
Dziękuję, że przyszłaś, by mnie wysłuchać.
Przepraszam za...
Za wszystko.
Zachowywałem się jak tchórz.
Rozumiem, że nie chcesz mieć ze mną nic wspólnego.
Ale kocham cię.
Kocham cię.
Wiedz o tym.
Ja też miałam swoją tajemnicę.
Jaką?
Jesteś w ciąży?
Jesteś?
Żartowałam.
To prawda?
Tak?
Powiedz. Nie zostawiaj tego tak. To prawda?
Tak, to prawda.
Nie.
- Będę ojcem? - Tak.
Będę ojcem.
Tato?
Babciu? Gdzie jesteście?
Halo? Gdzie jesteście?
Tutaj, synu.
Mam niesamowitą wiadomość. Będę...
ojcem.
No proszę. Teraz mamy tu całą rodzinę.
Siadaj.
Zrobiłam małe rozeznanie.
Hazanowie są nikim. Naprawdę nikim.
To banda błaznów.
Nie zrobiliście nic wartego wspomnienia.
I wystrychnęliście mnie na dudka.
Normalnie...
każde z was dostałoby kulkę w łeb.
Nie, proszę!
Ale opinie o waszym ziele są entuzjastyczne.
Niesamowite.
Nigdy czegoś takiego nie było. Wyprzedane.
Naprawdę.
Brawo.
Dziękuję.
Daj, Mirko.
Proszę.
Trzysta tysięcy.
Zaczniemy od 50 kg co trzy miesiące, a potem zobaczymy.
- Mieliśmy problem z... - Pięćdziesiąt...
Słucham?
Wyczuwam niepewność.
My tylko...
Wiecie, że uwielbiam ciąć.
Patrzcie.
Oto, co się stanie, jak będziecie się wahać.
Zaraz.
Znam tego gościa bez członków.
Obserwuję go na Instagramie.
On pływa. Na filmach pływa z...
Hej!
Miałam problem z chmurą.
Nie mogę znaleźć moich zdjęć.
Chcę wam tylko pokazać, co się stanie, jak nie będziecie współpracować.
Dobrze.
- Babciu. - Będziemy.
No proszę.
Podoba mi się idea rodzinnego biznesu.
Mirko.
Brawo, brawo, brawo.
„L'Chaim”, jak mówicie.
L'Chaim.
Dobre.
Witam w klubie.