Oma, gaat het?
Het gaat wel. -Godzijdank.
Ik haal de arts.
Oma, je hebt een beroerte gehad.
Een beroerte? Ik struikelde.
Oma, herken je die man?
Dat is Gérard.
Ja. -Ja, dat is Gérard.
En hij dan? Weet je wie dat is?
Die klote Olivier.
Oké.
Gelukkig is ze in orde.
Waar is je moeder?
Béné, ben je daar?
Oma, ze is…
Mam is toch niet meer bij ons?
Maak je een grapje?
Natuurlijk.
Ze zal lachen als ik het zeg.
Waar is ze? Ga je moeder zoeken, Joseph.
Dit is een ramp.
EEN NETLFIX ORIGINAL-SERIE
Wacht. Dit is serieus.
Ze is de weg kwijt.
Hallo, Jean Jaurès? -O jee, Jaurès' telefoon.
Pastra wat?
Wat moet ik doen? -Hang op.
Nee. Als je ophangt, slaat ze op hol. Ik weet 't ook niet.
Sorry, dit was dom. Pardon. Ik heb hier weinig bereik.
Je bent in het ziekenhuis. Wat doe je daar?
Nou, Gérard had een lichtelijke terugval.
We waren bang, maar nu is alles goed.
Het verbaast me niet. Old bag of balls.
Je moet nu naar huis. Vadim is er zo.
Vadim? Wat is dat voor stomme naam?
Vadim, de plantkundige.
Voor de Pastrawiet. Je moet hem begroeten.
Natuurlijk. We behandelen hem als een prins.
Oké, dat doen we. Tot ziens.
Je hebt het goed gedaan.
Wacht. Die vent, Vadim, wil over vier uur Ludmila zien.
We moeten een oplossing bedenken.
Verdomme.
Laat me macarons kopen voor Isidors verjaardag.
Ze is compleet de weg kwijt.
Wat doen we?
Kijk. Ik ken het Pastrawiet-recept. Ik ben altijd bij oma.
Jaurès was erg duidelijk. Ludmila moet 'm het recept geven.
Shit.
Ze geloofde je met je stem.
Ja. Ze bleef praten. Ze hing niet op.
Ik heb een idee.
We maken een afgietsel.
Dat duurt zo'n 30 minuten.
Rustig maar.
Ogen dicht.
Verdomme. Indrukwekkend.
Het is gestoord.
Ik sta versteld.
Nee, pap. Ik weet het niet. Ik lijk helemaal niet op haar.
Dit is stom. Wat is dit? Hij ziet meteen dat dit make-up is.
Nee, het is griezelig.
Het is zo goed. En hij kent oma niet.
Het kan ermee door. -Wie is die teef?
Was het slim om haar uit het ziekenhuis te halen? Want...
We moesten wel met die enkelbanden.
Als er een geheim zit in 't maken van Pastrawiet, moet je 't nu zeggen.
Geen idee wat hij bedoelt.
Zie je niet dat ze niet in orde is? Laat haar. Er is geen geheim.
Ik zei dat ik het recept ken.
Ik ken de ingrediënten. Hou op. -Oké.
Het is de plantkundige. -Oma, verstop je. Hij mag je niet zien.
Aure, ik heb handschoenen voor je. -Kom mee.
Hij is gewapend.
Hallo. Joseph.
Hallo. -Waar is Ludmila?
Ze komt eraan.
Aangenaam, Mr Vadim. Vadim hoe?
Vadim.
Goed dan.
Wij kijken uit naar de samenwerking.
Wij niet. We zijn hier om te werken. Waar is Ludmila?
Ze komt eraan.
We hebben een ruimte voor u... -Dit is m'n ruimte.
En die blijft hier tot na de oogst.
De oogst? Hoelang blijft u?
Drie maanden. -Wat?
Geweldig. Drie maanden is goed.
Hier is oma. -Daar is ze.
De ster. -Oma.
Wat is er?
Is er iets?
Hallo, Ludmila.
Hallo, Vadim.
Oké.
Laten we beginnen.
Ik laat de schuur zien.
Bedankt.
Deze kant op.
Langzaam.
Het lukt.
Wat?
Het lukt.
Ja. -Verdomme.
De ingrediënten zijn belangrijk.
Dus citroenen, wortels, perfect.
Wat aardappels, want die hebben we nodig.
Selderij is hier.
En koriander.
Heel verse koriander.
Ruik je dat? -Ja.
Omdat de bouillon het belangrijkst is.
U begiet met bouillon, mevrouw?
Met bouillon.
Je kunt minder formeel zijn.
Stop. Raak niets aan.
Ik regel alles, panietna?
Ja.
Hoe oud was je?
Nou...
Dat vraag je niet aan een vrouw, jongen.
Dit is oorlog.
Mijn taak is...
...te controleren of er een recept is.
Natuurlijk.
En dat ik het kan maken zonder de Hazans. Dus...
Raak de ingrediënten niet aan.
Of ik vermoord u.
Verdomme. Ik was zo bang.
Ik vond je echt geweldig.
Het werkt.
Echt?
Hij betrapte me bijna met de bouillon.
Kleinigheid. Geloof in jezelf.
Oké, ik ga oma halen.
Ze zit daar al een uur.
Hij weet het niet. -Nee.
En we hebben drie maanden.
Drie maanden? -Ja.
Ik kan dit niet drie maanden niet volhouden.
We hebben geen keus. Wat dan?
Zolang duurt Pastrawiet. -Wiens schuld is dat?
Dit is gestoord. Dit gaat nooit werken.
Bedankt, pap. Heel bemoedigend.
Waar is oma? -Wat?
Is ze niet in haar kamer? -Nee.
Verdomme.
Ze praat met hem.
Jo. -Wat?
Je bent op sokken. Dat is verdacht. -Geef m'n schoenen.
Wat is er?
Oma.
Wat is er? Val die man niet lastig.
Hij heeft m'n gazon verpest. -Geen probleem.
Het gras groeit terug.
Sorry, ze is moe van haar werk vandaag. Echt.
Natuurlijk. -Ja.
Dan moet ze weer naar bed. -Natuurlijk.
Voorzichtig.
Oké, welterusten. -Heeft hij je pijn gedaan?
Oma. Geen zorgen.
Ga naar bed. -Ik ben niet moe.
Kom. Ik zei dat je op je kamer moest blijven.
Blijf hier, Ludmila, oké?
Ik verwacht iemand. Ik ga nergens heen.
Olive, meen je dat? -Wat?
Heb je haar opgesloten?
Ja, het is te riskant. -Stop je haar ook in 'n kooi?
Ze is geen proefkonijn. -Kalmeer.
We verwennen haar. Ze is hier beter af.
Met de andere gek in de tuin. -Wat?
Stel dat hij jullie samen ziet.
Ja, het is nog steeds niet cool. -Vroegen we iets?
Je maakt me depri.
Ja, maar Oliver heeft gelijk. We hebben geen keus.
We hebben geen keus. We...
Verdomme.
Hoi, oma.
Het is etenstijd.
Alsjeblieft.
Bedankt.
Schenk me een kop worst in.
Met twee ballen.
Oma...
...een kop thee.
En dat zijn geen ballen.
Het is suiker. -Oké.
Blijf hier niet te lang.
Ik heb 'n date met De Gaulle. -Jeetje.
En hij doet zijn naam eer aan, hoor.
Oma.
Wat heb je met de jaren 40?
Is Churchill de volgende? -Nee, ik mag hem niet.
Clemanceau.
Hij is een leeuw.
Hoe laat komt de Gaulle? -Zo meteen. Wegwezen dus.
Oké, ik laat je met rust.
Later, oma.
Ja, later.
Je hebt gelijk. Dat is mooi. -Natuurlijk.
Het is een prachtig pak. Ik heb 'm vermaakt.
Er zit een kleine verrassing in.
Echt? -Ja.
Nou, ja.
Ik moest wel. Als je vrouw opgewonden raakt...
Youssef stuurde me een video van de baby, zo schattig.
Kijk.
Ze spuugt haar eten uit. -Ik heb 'm ook.
Van hem? -Ja.
Heel schattig. Jammer dat ik ze niet zie.
Ja, ook waardeloos voor mij.
Maar dat is jouw keuze.
Wat? -Jouw keus.
Ze zijn mijn enige kleinkinderen.
Ik heb hier niet om gevraagd. Nee.
En we waren in gesprek, dus...
Hoelang blijf je boos op me?
Maakte jij nooit fouten? Herinner je je het pakhuis nog?
Dat heeft er niks mee te maken. -Liet ik de kraai achter?
Stak ik de auto in brand?
Sloot ik de deal met Jaurès?
Waar heb je het dan over? Ga naar bed.
Het is nooit jouw schuld.
Weet je wat? Blijf maar. -Ga.
Boeit me niet. -Ga. Eikel.
Oké. Laat hem boos zijn.
Geen probleem. Hij heeft het mis.
Vertel me één ding.
Hoe ga je het doen met je vrouw met je enkelband?
Shit.
Ja.
Niet aan gedacht.
Hier hangt hij altijd uit.
Goedenavond.
Enrico, ik hou van je.
Bedankt. En ik van jou, Catherine.
Oké, Gaston. Dat is genoeg.
Wat bedoel je?
Kom op.
Vertel eens. Jullie zijn niet van dezelfde generatie, hè?
Nee.
Misschien kun je me helpen.
Mijn telefoon trilt al de hele dag.
En het stuurt me steeds kleine vogels. Ik stuur 'm naar de fabriek.
Wacht even. Geef maar. -Vogeltjes?
Het is Twitter. Je krijgt meldingen.
Het betekent dat je populair bent.
Hoezo? Daar heb ik nooit om gevraagd.
Nee, het is goed. Je staat op nummer één.
Wat? -Ja.
Nee, toch? -Nummer één in de hitlijsten.
Dat is buitengewoon.
Ik zei toch dat het m'n beste album was.
Dat is waar. Dat zei hij.
We maken een intergenerationele hit.
Intergenerationeel. Mijn geliefde hit.
Ik boek volgend jaar vijf concerten in de Olympia.
Nee, wacht.
Wacht. Laat je niet meeslepen, Gaston.
Rustig aan. Langzaam.
Laat mij maar. Ik regel dit.
Ik regel een manager voor je.
Wat voor manager?
Een jonge manager...
Hij heet...
Ali.
En hij is...
...geweldig.
Luister. We gaan het goede nieuws vieren.
Goed. -Betaal jij de rekening vanavond?
Natuurlijk.
Natuurlijk. Of natuurlijk...
Ja. Natuurlijk.
Oké.
Noura, alsjeblieft. -Ja, meneer?
Ik wil de hele tong...
...spaghetti, merguez...
...entrecote, mul...
...hele zeebrasem, baars...
...lamsvlees, kalfsvlees...
...couscous, paella...
...loubia couscous...
...zeebrasem en boukha voor iedereen.
Boukha voor iedereen. Het is...
Bedankt.
Het is...
...duur. Heel duur.
Wie is dat? -Ik weet het niet.
Wie is daar?
Élodie.
Verdomme.
Verstop je.
Élodie?
Mag ik binnenkomen?
Élodie.
Goedenavond. -Hoe gaat het?
Goed. -Dat is lang geleden.
Ja. Heb je een nieuw busje?
Wat? Ja.
Van mijn vader. Hij is gek op busjes uit de jaren 80.
'Een busje kan een mens gelukkig maken.'
René Froger.
Ik wil Ludmila spreken.
Waarom?
Ik denk dat ze slaapt. Is er iets?
Ze belde de politie en zei dat ze opgesloten zat.
Geweldig.
Wat een grapjas. Gestoord.
Deed ze dat?
Ze is 90 en maakt nog steeds grapjes. Ze weet niet van ophouden.
Grappen. Laatst belde ze iemand.
'Hallo? Hoi, Louis.
Hoe gaat het?
Nou?
Hoe gaat het?'
Oké. Mag ik haar zien?
En toen hing ze op.
Het zijn maar grappen.
Ze is tenslotte 90.
Mag ik haar nu zien?
Natuurlijk.
Ik ga haar voor u halen.
Sorry, ik ga haar voor je halen. Blijf hier.
Ze wil Ludmila zien.
Je moet naar binnen. -Nee.
Je bent gek. -Dat moet.
Nee. -Hou op.
Wacht even. -Nee.
Shit.
Olive... Jij en je krultang.
Daar ging de zekering.
Sorry, Élodie. De zekering is door.
Het is donker.
Dat geeft niet. -Oma.
Oma, waar ben je?
Oma.
Wat deed je? -Ik was in de badkamer.
Ik ruik het. Er hangt een poeplucht.
Je hebt toch geen witte rijst gegeten?
Wat?
Kom op.
Ze is hier.
Oma, er is iemand voor je. -Wie is het?
Élodie. Ken je haar nog? -Is er een probleem?
Dat moet ik u vragen.
Gaat dit over 't telefoontje?
Ik weet het.
Gérard en ik dronken te veel.
Het was zielig.
Ik was ladderzat.
Oma. Dat meen je niet. -Oké.
Voel je je beter na je beroerte?
Ja.
Dat is grappig. Weet je van de beroerte?
Ja, Aure zei het.
Praten jullie nog vaak? Met Aure?
Ja, we zijn samen.
Dus ja, we praten. Dat is...
O, juist.
Ik dacht... -Idioot. Dat wisten we.
Natuurlijk wisten we dat.
Dat wist ik. Iedereen weet het.
Het is niet alsof ik het nu pas... -Oké.
Hou je mond.
Welterusten.
Pas goed op jezelf, Ludmila. -Ja.
En rustig aan met die grappen.
Hoor je dat, oma? Geen grappen meer.
Goed gedaan.
Jij ook.
Rustig maar. Ik zeg niks.
Bedankt.
Pas op dat ze de enkelband niet ziet.
Ja.
Begrepen.
Wat is dit?
Een rodeo?
Vind je 't niks?
Ik draag graag laarzen tijdens het vrijen. Daarom was ik de vorige keer niet goed.
Heeft het niets te maken met je enkelband?
Mijn...
Of de wiet die je stiekem rookt?
Oké.
Ik dacht dat ik discreet was... -Ik veroordeel je niet. Het boeit me niet.
Je stopt als je je beter voelt.
En je vraagt niet naar de enkelband? Niets?
Ik vind je leuk.
Meer hoef ik niet te weten.
Nee, hou ze aan.
Ik vind ze leuk.
Nee, ze komt eraan.
Ze is het niet gewend om zo veel te werken.
Daarom is ze zo moe.
Boeit me niet. -Logisch.
Het kan je niks schelen. Dat is normaal.
Davai. Opschieten. -Goed. Ik ga kijken wat ze doet.
Oké. Ik ben zo terug.
Verdomme.
Waar was je? -Wat een puinhoop. Ik had de wekker gezet.
Volgens mij heeft m'n telefoon niet opgeladen vannacht.
Ze is hier. Kijk aan.
Vadim, gaat 't? Goed geslapen?
Mijn lieve oma. Ik hou van je.
Wat doe je? -Je wang terug plakken. Hij lag eraf.
Mijn Bubbeleh.
Genoeg. Knuffel later maar.
Kijk me nog één keer aan. Perfect. Zo.
Wat 'n boefje.
Dit is de laatste keer. Uyasna?
Ja. Sorry, Vadim. Ik werd niet wakker. Het zal niet meer gebeuren.
Davai.
Fijne dag, oma. -Tot later, Bubbeleh.
We gaan dit doen. Aan het werk.
Wil je niet onder de dekens?
Ik heb het heet.
Ja? -Ja.
Oké, Aure, je doet raar.
Ik zie je nooit. We vrijen al drie weken niet. Wat is er?
Ja, het spijt me. Ik ben gewoon doodop.
Echt waar.
Mijn vader overstelpt ons met werk.
Luister. Hou op. Wat is er? Is er een ander?
Doe niet zo dramatisch. Er is niemand anders.
Vertel me dan wat er is.
Nou...
Oké.
Het is waar dat ik twijfel.
Misschien moeten we twee of drie maanden pauze nemen.
Even een pauze inlassen.
Meen je dat?
Pauze nemen is wat je bedacht hebt? Kom op.
Vertel me als er iemand anders is. Wie?
Zeg dat niet steeds. Verdomme.
Ik maak het je makkelijk.
Het is voorbij. Als je niet gelukkig bent, kun je gaan.
Oké.
Geweldig.
En als er een ander is, kom ik erachter.
Verdomme.
Dat hij ons zo bespeeld heeft.
Wat Jo deed, deed me echt pijn. Ik kan niet doen...
Ik zei altijd dat hij slechte ideeën had. -Ja.
Maar, schat, je jaagt de dieren weg. Die geluiden zijn te hard.
Laten we gaan. Ver weg van de Hazans. Alleen jij en ik.
We geven dit recept aan Jaurès...
...en gaan...
...taco's eten in Miami.
Ja, eerst...
Wat doe je? Was dat een wild zwijn? Wat zag je?
Niets. Ik had zin om te schieten. Dit is saai.
Ja, je hebt gelijk.
Oké.
Zullen we gaan? -Ja.
Ben je aan 't blowen, oma? -Nee, ik ben het, idioot.
Wie is dat?
Oma, ik ben het, Jo. Je kleinzoon. Weet je het niet meer?
Iedereen vergeet me.
Ik heb m'n kinds al twee maanden niet gezien.
Ik wil dood.
Hier.
Vadim beult me af.
Ik draai door.
Straks kennen ze me niet meer.
Ben je gek? Natuurlijk wel.
Maar ze zullen boos zijn.
Dat geeft niet.
Dat is anders dan hier, waar iedereen zo van me houdt.
Het is waar.
Gisteravond trok ik Jean Moulin af. -Wauw.
Oma, waar heb je 't over? -Hij beklom me en kwam in m'n haar.
Oma. -Oma, stop. Echt.
Ik breng haar naar boven...
Ze ging net... -Niet goed.
Dat kan niet.
Ik heb een cadeautje voor je.
Is het je lul? -Nee.
Wat is het?
Aan het eind van de maand drie concerten in de Olympia. En een talkshow.
Een tv-interview?
Wat is het?
Gaan we?
Welcome to Miami Beach.
Waarom geen avondshow?
Die contacten had ik niet.
Gaëtan aan Élodie, ben je op 't bureau? -Nee, ik kom.
Wanneer mag ik eruit?
Rustig, Ludmila. Wees stil.
Het is nog geen tijd.
Wanneer dan?
Nog niet.
Enrico's comeback is begonnen. Zijn album vloog de winkel uit.
De pers hoorde van dit fenomeen en zo begon het.
Ben je je ex nog aan 't bespioneren? Laat toch.
Hou je mond.
Dit is het best verkochte album van het jaar.
Het is net diamant bekroond.
Dat is Enrico Macias nooit overkomen. -Gestoord.
Ongelofelijk. -Het is gestoord.
En heel langzaam…
...breng je 't tot 3000 graden Kelvin.
Drieduizend graden Kelvin.
Daar. Kijk. Zie je het licht?
Wat doe jij hier? -Ik wil de kinderen zien.
Jeetje. Ik zei toch nee. -Ja, maar het gaat niet goed, Aïda.
Echt. Ik ben echt depressief. Ik moet ze zien.
Vijf minuten. Dan laat ik je met rust.
Alsjeblieft.
Kom binnen.
Bedankt.
Ik hoor je niet.
Ben je er klaar voor?
Lieverd.
Wil je geen dj zijn?
Goed.
Nam je xtc? Vertel 't pap maar.
Ik heb je zo gemist.
Mijn liefjes, pap is bijna klaar met z'n gedoe.
En binnenkort komt hij elke week terug. Of elke dag als mama mij terugneemt.
Dat is een ander verhaal.
En nog een dj-set.
Daar. Bij de wortel.
Afknippen.
Geweldig.
Zo ja. Dat is goed.
Spasibo, Ludmila.
Hang hem ondersteboven.
Het zal raar zijn om je niet meer te zien.
Het wordt een schok.
Wat is dat voor vreemds?
Verdomme.
Wat hebben ze met Ludmila gedaan?
Hij is naar bed.
Nou...
Nu eens kijken hoe goed mijn Pastrawiet is.
Wie heeft de tester eruitgehaald?
Hij is leeg. -Ik niet.
Sorry, ik was het. Mijn iPhone wordt opgeladen.
Geeft niet. We doen 't op de oude manier.
Kom op. -Ja.
Hier. -Ik kan 't niet.
O, stom. Sorry. Ik bied 't niet aan. -En ik dan?
Oma, dat lijkt me niet aan te raden.
Eikels.
Schoffies.
Het raakt je in vijf seconden. Het is gestoord.
Je Pastrawiet is geweldig, Aure. Echt.
Je hebt ons gered.
Echt, bravo. -Goed gedaan.
Bravo, Aure.
Bravo.
Het is onverwacht. -Ja, bravo.
Je bent briljant. Bravo.
Bedankt, bro. -Bravo, Aure.
Bravo, Aure.
Er zit een kras op je plaat.
Nee, ik geef een speech. -Wat?
Wauw. Ik had moeten blijven zitten.
Nee, ik wilde alleen wat zeggen.
Nu we... dankzij jou, Aure...
...buiten gevaar zijn...
...en we dit aan die gekke dame geven...
Dus ik wil graag mijn excuses aanbieden...
...aan jullie allemaal...
...voor m'n verraad.
Zo. En...
Het was omdat ik jullie wilde beschermen.
Zo simpel is het.
Ik dacht dat wat ik deed goed was, maar zoals altijd was 't het tegenovergestelde.
Ik vraag om vergeving.
Niet huilen, Jo.
Ik huil niet. Het is de Pastrawiet. -Je huilt wel.
Kom op, jongen. Misschien heb je gelijk. En zijn we hier niet geschikt voor.
Ja.
Zo triest. -Het spijt me.
Ik wil geen ruzie. Het spijt me van je auto.
Het was 'n ongeluk. -De auto boeit niet.
Sorry, ik liet 'n scheet.
Wat een stank. Wegwezen.
Sorry, de emoties. -Verdomme.
Heb je ook last? -Ik heb er één gelaten.
De druk is van de ketel. Wat?
Verdomme.
Ik ben niet goed. -Ik ook niet.
Wacht. -Momentje.
Doe dat niet. Nee.
Het komt eruit.
Ik houd 't niet op.
Clem, doe open.
Ik eerst. -Ik was voor jou.
Verdomme.
Nee, Jo. Niet de ficus. Verdomme.
Sorry, pap.
Wat is er mis met ze? -Vast iets verkeerds gegeten.
We hadden toch hetzelfde?
Ze...
-Ik zit onder de poep.
Er is iets mis met de wiet.
Geef me de kom. -Poep hierin.
De ficus prikt in m'n reet. Verdomme.
Wat 'n ramp. Ik heb het op de afwas gedaan.
De THC zit op 19. Normaal.
Neurotoxines zijn 90?
In plaats van 33? -Ja.
Dat is geen Pastrawiet.
Nee, Ali. Nee, dat is geen Pastrawiet.
Ik heb de ficus gevuld.
Het is Laxawiet.
Verdomme.
Wanneer komt Jaurès?
Morgen.
Ludmila?
Allejezus.
Ondertiteld door: Gerrie Timmerman