İyi misin nine?
Nine, iyi misin?
-İyiyim. -Şükürler olsun.
Doktoru getireceğim.
Felç geçirmişsin nine.
Felç mi? Ayağım takıldı sadece.
Bu adamı tanıyor musun nine?
Gérard o.
-Evet. -Evet. O, Gérard.
Ya bu? Bunu tanıyor musun?
Göt Olivier.
Pekâlâ!
Tanrı'ya şükür turp gibi.
Anneniz nerede?
Orada mısın Béné?
Nine, o…
Artık bizimle değil. Biliyorsun.
Bizimle dalga mı geçiyorsun?
Elbette.
Ona anlattığımda çok gülecek.
Nerede o?
Joseph, anneni bul lütfen.
Bu, bir felaket.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Aile
İşi
Dur. Bu, çok ciddi.
Aklı tamamen gitmiş.
Jean Jaurès mi?
Tüh. Jaurès'in telefonu.
Pirzo ne?
-Ne yapayım? -Kapat.
Hayır! Sakın. Kapatırsan gözü döner.
Bir cevabım yok.
Pardon, aptallık ettim. Affedersiniz. Burada çekmiyor da.
Hepinizin hastanede olduğunu görüyorum. Ne yapıyorsunuz?
Şey…
Gérard'da makat sarkması oldu.
Çok korktuk ama şimdi her şey yolunda.
Şaşırmadım.
Artık eve dönmelisiniz. Vadim birazdan orada olur.
Vadim mi? O ne salak isim öyle.
Botanikçi Vadim, Lulu.
Pirzolot için.
Onu karşılayacağınızdan eminim.
Tabii ki bize güvenebilirsiniz. Prens gibi ağırlayacağız.
Öyle yapacağız. Hoşça kalın.
Başardın.
Vadim denen o adam dört saat sonra evde olacak.
Ludmila için.
Boku yedik. Bir çözüm bulmalıyız.
Siktir.
Unutturma da Isidor'un doğum gününe makaron alayım.
Keçileri kaçırmış.
Çözüm nedir?
Pirzolot tarifini biliyorum. Hep ninemleyim. Biliyorum.
Ama Jaurès bu konuda çok netti. Tarifi ona Ludmila vermeli.
Siktir.
Senin sesine kandı.
Evet. Konuşup durdu. Kapatmadı.
Galiba bir fikrim var.
Küçük bir yüz kalıbı yapacağız.
Yaklaşık 30 dakika sürer. İşte.
Rahatla.
Gözlerini kapat.
Vay anasını. Çok etkileyici.
Akıl almaz.
Nutkum tutuldu.
Ne bileyim baba. Ona hiç benzemiyorum.
Olur mu hiç? Ne ki bu?
Makyaj olduğunu anlar. Aptal değil ya.
Hayır. Gerçekten inanılmaz.
Çok iyi. Hem adam nineyi hiç görmedi.
-İdare eder. -Kim o şıllık?
Onu hastaneden çıkarmak sence iyi bir fikir miydi?
Kelepçe yüzünden tek yolu buydu.
Pirzolot'un bir sırrı varsa hemen söylemelisin nine.
Ne saçmalıyor bu?
İyi olmadığını anlamıyor musun? Onu rahat bırak. Sır mır yok.
Tarifi biliyorum, dedim ya.
-İçindekileri biliyorum. Kes. -Tamam.
Botanikçi bu.
Hemen saklanmalısın nine. Adam seni görmemeli.
Eldiven aldım Aure.
Gel.
Tüh. Herif silahlı.
Merhaba. Joseph.
-Memnun oldum. -Ludmila nerede?
Geliyor.
Sevindim Bay Vadim. Soyadınız?
Vadim.
Pekâlâ.
Sizinle çalışmaktan heyecan duyuyoruz.
Biz duymuyoruz.
İş için geldik. Ludmila nerede?
Geliyor.
Sana bir oda ayarladık.
Odam burası.
Hasat bitene kadar kıpırdamayacak.
Hasat mı? Ne kadar kalacaksın ki?
-Üç ay. -Üç ay mı?
Harika. Üç ay güzel.
-Nine geliyor. -İşte orada.
-Yıldızımız. -Nine.
Ne oldu?
Bir sorun mu var?
Merhaba Ludmila.
Merhaba Vadim.
Tamam.
Bütün gün tembellik etmeyelim.
Ambarı göstereyim.
Sağ ol.
Buradan.
Yavaş.
İşe yarayacak.
Ne?
İşe yarayacak.
-Evet. -Kahretsin.
Elbette malzemeler çok önemli.
Limon, havuç, mükemmel.
Biraz da patatese ihtiyacımız olacak.
Kereviz burada.
Elbette kişniş de.
Çok taze kişniş.
-Kokuyu aldın mı? -Evet.
Çünkü en önemli şey et suyu.
Et suyuyla mı suluyorsunuz?
Öyle, koca oğlan.
Et suyuyla.
Bu kadar resmiyete gerek yok.
Hiçbir şeye dokunma.
Her şeyi ben hallederim, panietna?
Tamam.
Kaç yaşındasın?
Şey…
Bu soru bir kadına sorulmaz koca oğlan.
Bu, savaş, Ludmila.
Benim işim
bir Pirzolot tarifi olduğunu doğrulamak.
Elbette.
Ve Hazan'lar olmadan üretebilmek. O yüzden…
…malzemelere dokunursan
seni gebertirim.
Ödüm patladı yahu.
Bence iyi iş çıkardın.
İşe yarayacak.
Yarayacak mı?
Tencereyi kafama geçiriyordu az daha.
Boş ver. Kendine güven. Sorun yok.
Nineyi getireyim.
Bir saattir yukarıda.
-Siktir. Bilmiyor. -Hayır, bilmiyor.
Ve bunu üç ay çekeceğiz.
-Üç ay mı? -Evet.
Bunu üç ay sürdüremem. Deli misin?
Ne yapalım? Tek yolu bu.
Pirzolot hasadı bu kadar.
Kimin hatası bu?
Bu delilik.
Asla olmaz.
Sağ ol baba. Harika. Cesaret verici.
-Nine nerede? -Ne?
-Odasında yok mu? -Yok.
Kahretsin!
Herifle konuşuyor.
-Jo! -Ne?
-Çoraplasın. Çok şüpheli. -Ayakkabılarımı ver.
Neler oluyor?
Nine!
Neler oluyor? Onu rahatsız etme.
-Çimenleri mahvetti! -Önemli değil.
Yeniden çıkar.
Üzgünüm, bugün çalışmaktan biraz yoruldu. Gerçekten.
-Tabii. -Evet.
-Yatağına gitsin o zaman. -Tabii.
Dikkat et.
İyi geceler.
Canını yaktı mı?
Merak etme nine.
-Hadi, yat. -Yorgun değilim.
Odandan çıkma demiştim nine. Hiç hoş değil.
Burada kal Ludmila. Tamam mı?
Birini bekliyorum. Gitmeyeceğim.
-Ciddi misin Olive? -Ne?
Cidden kilitledin mi?
Evet. Çok riskli.
Bir de kafese koysaydın?
-O, kobay faresi değil. -Kızma.
İyi bakacağız. Hastanede olmasından daha iyi.
-Bahçedeki diğer psikopatla. -Ne?
İkinizi birlikte gördüğünü düşün.
Evet, hâlâ hoş değil.
Sana mı sorduk?
Beni üzüyorsunuz.
Biliyorum ama Olivier haklı. Başka seçeneğimiz yok.
Başka seçeneğimiz yok. Biz...
Kahretsin.
Merhaba nine.
Öğle yemeği vakti.
Al bakalım.
Teşekkürler.
Bir fincan sosis koy lütfen.
İki de taşak.
Nine…
Bir fincan çay.
Bunlar da taşak değil.
-Şeker. -Tamam.
Çok kalma.
-De Gaulle'e sözüm var. -Hadi ama.
Adını hak ediyor. Orası kesin.
Nine!
Nedir bu 40'lar saplantısı?
-Sıradaki kim? Churchill mi? -Onu sevmem.
Clemanceau.
O bir aslan.
De Gaulle ne zaman geliyor?
Birazdan. Kaybol.
Tamam. Seni yalnız bırakayım.
Görüşürüz nine.
Görüşürüz.
Haklısın. Çok şık.
Tabii ki öyle.
Harika bir takım. Kendim ayarladım.
Sol iç cebinde küçük bir sürpriz bıraktım.
-Ya? -Evet.
Şey, evet.
Mecburdum. Kadın azarsa...
Youssef bana bebeğin videosunu yollamış. Çok tatlı.
Bak.
Yemeğini tükürüyor.
Bana da gönderdi.
-Öyle mi? -Evet.
Çok tatlı. Görememem ne kötü.
Evet, benim için de kötü.
Ama bu senin tercihin.
-Ne? -Senin tercihin.
Başka torunum yok, tamam mı?
Bunu ben istemedim. Hayır.
Farkına varmadıysan konuşuyorduk…
Beni ne kadar aşağılayacaksın?
Hiçbir şey yapmadın mı? Depoyu unuttun mu?
Hiç ilgisi yok.
Kargayı ben mi koydum?
Arabayı ben mi yaktım?
Jaurès'le ben mi anlaştım?
Ne saçmalıyorsun o zaman? Git, yat!
Asla senin suçun olmaz zaten.
-İkiniz de burada kalın. -Git.
-Umurumda değil. -Git. Eşek herif.
Tamam. Kendi hâline bırak.
Önemli değil. Yanılıyor.
Bir tek şeyi söyle.
Elektronik kelepçe varken kadınla nasıl yapacaksın?
Ha siktir.
Evet.
Hiç düşünmemiştim.
Göreceksin. Burada takılıyor.
İyi akşamlar.
Seni seviyorum Enrico.
Sağ ol. Ben de seni, Catherine.
Tamam Gaston. Bu kadar yeter.
Ne demek bu?
Hadi ama.
Söyle, genç hanım. Gérard'la aynı nesil değilsin, değil mi?
Hayır.
Belki bana yardım edersin.
Telefonum bütün gün titriyor.
Bana hiç durmadan minik kuşlar gönderiyor.
Fabrikaya yollayacağım.
-Dur da bir bakayım. -Minik kuş mu?
Twitter bu. Sana bildirimler geliyor.
Yani sesini duyuruyorsun Enrico.
Ne ki bu? Ben istemedim.
İyi bir şey. Listelerde birinci olmuşsun.
-Ne? -Evet.
-Hadi canım. -Liste başı.
Bu olağanüstü, Gaston.
Kariyerimin en iyi albümü, demiştim.
Doğru. Öyle dedi.
Kuşaklar arası bir hit yapıyoruz.
Kuşaklar arası. Benim sevgili şarkım.
Hatta gelecek yıl Olympia'da beş konser vereceğim.
Hayır, bekle.
Kendini kaptırma Gaston.
Sakin ol. Ağır ağır.
Bırak ben halledeyim.
Sana bir menajer tutacağım.
Ne menajeri?
Genç bir menajer…
Adı da…
…Ali.
Ve o…
Muhteşem biri.
Peki Gérard. Bu müjdeyi kutlayacağız.
-Hadi. -Bu gece hesap senden mi?
Tabii ki.
Tabii ki evet mi? Yoksa tabii ki…
Evet.
Tamam.
-Noura, lütfen. -Evet, efendim?
Her şeyden istiyorum.
Spagetti, merguez,
kemiksiz pirzola, tekir balığı,
bütün çipura, levrek,
kuzu eti, dana eti,
kuskus, paella,
loubia kuskus,
çipura ve herkese boukha.
Herkese boukha. Bu…
Sağ ol.
Bu…
…pahalı. Hem de çok.
-Kim o? -Bilmiyorum.
Kim o?
Élodie.
-Siktir. -Hadi.
Saklan.
Élodie?
Gelebilir miyim?
Élodie!
-İyi akşamlar. -Nasılsın?
-İyiyim. -Epeydir görüşmedik.
Evet. Minibüs yeni mi?
Ne? Evet.
Babamın. 80'lerin minibüslerinin hayranı.
"Bir adam, minibüsü sevince."
Percy Sledge.
Ludmila'yı görmek istiyorum.
Neden?
Uyuyor sanırım. Bir sorun mu var?
Polisi arayıp odasında kilitli olduğunu söyledi.
Harika.
Amma da şakacı. Çılgın.
Öyle mi yaptı?
90 yaşında ama hâlâ şaka yapıyor.
Hiç durmuyor.
Eşek şakası! Geçen gün telefonu aldı.
Şöyle dedi. "Alo? Selam Louis!
Nasılsın?
Evet?
Nasılsın?"
Onu görebilir miyim?
Sonra da telefonu kapattı.
Küçük eşek şakaları işte.
Ne de olsa 90 yaşında.
Onu görebilir miyim?
Tabii ki.
Onu getireyim memur bey.
Pardon. Memur hanım. Burada bekle.
Ludmila'yı görmek istiyor.
-İçeri gitmelisin. -Hayır.
-Delisin sen! -Buna mecburuz!
-Hayır! -Kes şunu!
-Bekle. -Yapmayacağım.
Siktir!
Olive! Sen ve lanet saç maşanın!
Sigortayı attırdın.
Üzgünüm, Élodie. Sigorta attı da.
Zifirî karanlıktayız.
-Sorun değil. -Nine!
Neredesin nine?
Nine.
-Ne yapıyordun? -Tuvaletteydim.
Harbiden bok gibi kokuyor.
Sırf pilav yemedin, değil mi?
Ne?
Gel.
Burada.
-Nine, seni görmeye biri geldi. -Kimmiş?
-Élodie'yi anımsadın mı? -Bir şey mi var tatlım?
Benim sormam gerek.
Telefon meselesi mi?
Biliyorum.
Gérard'la dün kafayı bulduk.
Küfelik olduk.
Körkütük sarhoştum.
-Yapma nine. -Tamam.
İnmeden sonra daha mı iyisin?
Evet.
Komik. İnme geçirdi, biliyor muydun?
Evet, Aure söyledi.
Aure'yle hâlâ konuşuyor musun?
Evet, birlikteyiz.
Yani evet, konuşuyoruz.
Ha, tamam.
-Sandım ki… -Seni salak.
Bunu biliyorduk.
Elbette bunu biliyorduk.
Ben biliyordum. Herkes biliyor.
-Ben öyle duymadım… -Tamam Joseph.
Kapa çeneni.
İyi geceler.
-Kendine iyi bak Ludmila. -Tamam.
Eşek şakalarını da azalt.
Duydun mu nine? Başka şaka yok.
Aferin.
Sana da.
Merak etme. Diğerlerine söylemem.
Teşekkürler.
Yeter ki elektronik kelepçeyi görmesin.
Evet.
Tamamdır.
Bu ne?
Rodeo mu?
Beğenmedin mi?
Sevişirken çizme giymeyi seviyorum.
O yüzden geçen sefer iyi değildim.
Elektronik kelepçeyle ilgisi yok mu?
Benim…
Ya da gizlice içtiğin otla.
Tamam.
Belli etmediğimi sanıyordum.
Seni yargılamıyorum. Umurumda değil. Daha iyi hissedince bırakırsın.
Kelepçeyi sormayacak mısın? Hiç mi?
Senden hoşlanıyorum. Tek bilmem gereken bu.
Hayır, çizmeler kalsın.
Hoşuma gitti galiba.
Hayır, geliyor.
Sadece o kadar çalışmaya alışık değil.
O yüzden bu kadar bitkin.
-Sikimde değil. -Tabii.
Sikinde değil. Bu normal.
Tamam. Ne yapıyor diye bakacağım.
Hemen dönerim.
Siktir!
-Ne yapıyordun? -Rezalet. Alarm kurmuştum.
Yatmadan telefonu şarja taktığımı sanıyordum.
Geldi. İşte.
İyi uyudun mu Vadim?
Sevgili ninem benim! Seni çok seviyorum.
-Ne yapıyorsun be? -Yanağını geri koyuyorum. Çıktı da.
Tatlım benim.
Yeter. Sonra kucaklaşırsınız.
Son bir kez bakayım. Tamam. Mükemmel.
Maskara şey.
Bu son kez. Uyasna?
Pardon Vadim. Uyanamadım. Bir daha olmaz.
-Kolay gelsin nine. -Görüşürüz tatlım.
Bunu yapacağız. Hemen işe koyulalım.
Örtünün altına girmeyecek misin?
Biraz sıcak bastı.
-Öyle mi? -Evet.
Tuhaf davranıyorsun Aure.
Seni hiç göremiyorum. Üç haftadır sevişmedik. Ne var?
Biliyorum. Üzgünüm. Sadece çok yorgunum.
Cidden öyleyim.
Babam canımızı çıkarıyor.
Kes şunu. Mesele ne? Başkası mı var?
Bu kadar abartma. Başka kimse yok.
O zaman neler olduğunu söyle.
Şey…
Peki.
Şüphelerim olduğu doğru.
Acaba iki üç ay ara versek mi?
Biraz ara verip nefes alırız.
Ciddi misin?
Bulduğun çözüm ara vermek mi? Yapma.
Aure, başka biri varsa söyle. Kim o?
Şunu söylemeyi kes. Kahretsin.
İşini kolaylaştıracağım.
Bitti. Seni kelepçelemedim. Mutlu değilsen git.
Peki.
Harika.
Tamam. Başkası varsa öğrenirim.
Siktir.
Bizi böyle kandırdığına inanamıyorum.
Jo'nun yaptığı beni incitti. Bir şey olmamış gibi…
Onun fikirleri hep kötüdür, demiştim.
Biliyorum.
Neyse canım. Hayvanları korkutuyorsun.
O sesler çok yüksek.
Gidelim buradan.
Hazan'lardan uzaklaşalım. Sadece sen ve ben.
Tarifi Jaurès'e vereceğiz
ve gidip
Miami'de tako yiyeceğiz.
Evet, önce…
Ne yapıyorsun?
Yaban domuzu muydu? Ne gördün?
Hiç. Canım ateş etmek istedi. Sıkıldım.
Evet, haklısın.
Tamam.
-Gidelim mi? -Gidelim.
-Ot mu tüttürüyorsun nine? -Hayır, benim salak.
Kim bu?
Benim nine, Jo. Torunun. Hatırlamadın mı?
Ailede herkes beni unutuyor.
İki aydır evlatlarımı görmedim.
Ölmek istiyorum.
Al.
Vadim her gün sinirlerimi geriyor.
Aklımı kaçırıyorum.
Beni tanımazlar diye korkuyorum.
Delirdin mi? Tanıyacaklar tabii.
Ama çok kızacaklar.
Olsun o kadar.
Herkesin bana sevgi dolu olduğu bu yerden farklı olacak.
Doğru.
-Gece Jean Moulin'e 31 çektirdim. -Vay.
Nine, ne diyorsun ya?
Eşeğe biner gibi binip saçıma boşaldı.
-Nine. -Nine, bir sus artık.
Onu yukarı çıkaracağım.
-Çenesi düştü… -İyi değil.
İmkânı yok.
Yatmadan önce küçük bir hediyem var.
-Sikin mi? -Değil.
Nedir?
Ayın sonunda Olympia'da üç konser.
Haftaya gündüz sohbet programı.
TV röportajı mı?
Nedir o?
Gidiyor muyuz?
Niye gece değil?
Bağlantılarım yoktu.
Gaëtan'dan Élodie'ye. Yerinde misin?
Hayır, geliyorum.
Ne zaman çıkabilirim?
Sakin ol Ludmila. Sessiz ol.
Daha sırası değil.
Ne zaman olacak?
Henüz değil.
Enrico'nun dönüşü muhteşem oldu.
Albüm yok satıyor.
Basın bu fenomeni duydu
ve furya böyle başladı.
Hâlâ eski sevgilini mi gözetliyorsun? Bırak.
Kes sesini.
Bu, yılın en çok satan albümü.
Elmas satış ödülü aldı.
-Enrico Macias'a hiç olmamıştı. -Çılgınlık.
-İnanılmaz. -İnanılmaz.
Ve çok yavaşça
3.000 Kelvin derecesine çıkaracaksın.
3.000 Kelvin.
Bak. Her yer aydınlanıyor.
Burada ne işin var?
Çocukları görmeliyim.
-İnatçısın. Hayır, demiştim. -Biliyorum ama iyi değilim Aïda.
Gerçekten. Bunalımdayım. Onları görmeliyim.
Beş dakika. Sonra gideceğim.
Lütfen. Gerçekten.
Gir içeri.
Teşekkürler.
Sizi duyamıyorum!
Çıldırmaya hazır mısınız?
Canım.
DJ'lik sıktı mı?
Peki.
Asit mi aldın? Söyle babana.
Sizleri çok özledim aşklarım.
Canlarım, babanızın karışık işleri bitmek üzere.
Yakında gelip sizi her hafta görebilecek.
Anneyi geri alabilirse belki de her gün.
Orası ayrı hikâye.
Şimdi başka bir DJ seti.
İşte. Kökte.
Kes.
Harika.
İşte. Güzel.
Spasibo, Ludmila.
Tamam. Baş aşağı as.
Buralarda olmaman tuhaf olacak Vadim.
Şok olacak.
Ha siktir, bu ne ya?
Siktir!
Ludmila'ya ne yapmışlar?
Tamam. Uyudu.
Pekâlâ…
Pirzolot'umun ne kadar iyi olduğunu görme zamanı.
Test cihazını kim fişten çekti yahu?
-Pili yok. -Ben değil.
Üzgünüm, bendim Bernard. iPhone'um şarjda.
Boş ver. Eski yöntemle test edeceğiz.
-Hadi. -Evet.
-Al. -Olmaz. Yapamam.
Pardon! Teklif etmiyorum.
Ya ben?
Nine, bence bu, durumuna uygun değil.
Sizi piçler.
Küçük piçler.
Beş saniyede vuruyor. Çılgınca.
Pirzolot'un acayip iyi Aure. Yeminle.
Başardın. Kurtardın bizi, biliyorsun.
-Cidden bravo. -Aferin Aure.
Bravo Aure.
Bravo.
-Beklenmedik. -Bravo Aure.
Pırlanta gibisin. Bravo.
-Sağ ol dostum. -Bravo Aure.
Bravo Aure.
Plak takıldı evlat.
-Bir konuşma yapacağım. -Ne?
Vay canına! Ayağa kalkmamalıydım.
Birkaç kelime bir şey söylemek istiyorum.
Aure, senin sayende artık…
…tehlikeden kurtulduğumuza göre…
…bunu o deli kadına verebiliriz.
Bu fırsatı değerlendirip özür dilemek istiyorum.
Hepinizden.
İhanet ettiğim için.
Öyle…
Aslında
sizi korumak istemiştim.
Bu kadar basit.
İyi bir şey yaptığımı sanmıştım ama her zamanki gibi
iyi değildi. Bok gibiydi.
Beni affetmenizi istiyorum.
Ağlama öyle Jo.
Ağlamıyorum. Pirzolot yüzünden.
Ağlıyorsun.
Hadi evlat.
Belki de haklısın. Belki de bu iş harcımız değildir.
Evet.
-Çok üzücü. -Üzgünüm kardeşim.
Kavga etmek istemiyorum. Araban için üzgünüm.
-Kazaydı. -Araba umurumda değil.
Pardon, osurdum.
Salıverdim. Gidin, burası feci.
-Üzgünüm. Duygusallaştım. -Siktir!
-Sen de mi? -Ben de yellendim. Pardon.
Üstündeki baskı boşalıyor. Ne oluyor?
Siktir!
-İyi değilim. -Ben de.
-Bekle! -Aure, iki saniye.
Yapma! Hayır!
Geliyor!
Altıma yapacağım!
Clem, lütfen aç kapıyı!
-Önce ben! -Sizden önceydim!
Siktir!
Hayır, Jo. Kauçuk ağacına olmaz!
Özür dilerim baba.
Nesi var bunların?
Yedikleri bir şeydendir.
Ne? Hepimiz aynı şeyi yedik.
Hepsi…
-Hepsi… -Altıma sıçacağım!
Otta bir sorun var.
-Bana kâseyi uzat. -İçine yap.
Kauçuk kıçımı çizdi! Kahretsin!
Felaket. Ben bulaşıklara sıçtım.
THC değeri 19. Normal.
Nörotoksin 90 mı?
-33 yerine 90 mı? -Evet.
Bu, Pirzolot değil.
Hayır Ali. Hayır, Pirzolot değil bu.
Saksıyı doldurdum.
Bu, Müshilot.
Siktir.
Jaurès ne zaman geliyor?
Yarın.
Ludmila!
Ha siktir.
Alt yazı çevirmeni: Barış Emre Alkım