‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สร้างจากนิยาย "จูราสสิค พาร์ค" ‎โดยไมเคิล ไครตัน)
‎ไง
‎ได้ไง ได้ยังไง ได้ไงเนี่ย
‎จริงด้วยแฮะ
‎คงต้องจัดการหมอนี่ก่อน
‎ร่วงลงมาจากโมโนเรล ‎โดนทิแรโนดอนรุมทึ้ง
‎เจอบัมปี้ เอาชีวิตรอดในป่า ‎ชนะเจ้าวัว
‎และได้ยินคู่รักไฮโซนั่น ‎สมรู้ร่วมคิดกับนายแฮพนี่
‎เลยคิดว่าพวกนายคงต้องการให้ฉันช่วย
‎นี่ ฉันยังเก็บกระเป๋าสุดเห่ยของนายไว้เลย อ้าว
‎อ๋อ ใช่ ฉันแอบฉกมาเมื่อกี้
‎แต่ก็ขอบคุณนะ ที่เก็บไว้อย่างดี
‎น่าจะได้ใช้เจ้านี่สู้กับเจ้าวัวเนอะ บั๊มส์
‎เบ็น ตั้งสติหน่อย
‎คู่รักนั่นน่ะ พวกเขาพูดอะไรบ้าง
‎ไม่ได้พูดอะไรมาก ‎แต่พวกเขามีแผนบางอย่างแน่
‎แฮพก็ด้วย
‎ฉันว่าจับเขาโยน ‎ให้โมซาซอรัสหรือทีเร็กซ์กินดีกว่า
‎หรือไม่พวกเธอก็ควรฟังฉัน
‎- ฟื้นแล้วเหรอ ‎- ก็ฟื้นแล้วน่ะสิ
‎คิดว่าฉันจะโดนพวกเด็กๆ ‎จัดการได้อย่างนั้นเหรอ
‎ขอรับคำท้า
‎วางลงซะไอ้หนู ก่อนที่เธอจะเจ็บตัว
‎มีคนได้เจ็บตัวแน่ ตาแก่ แต่ไม่ใช่ฉันนะ
‎- ช็อตเลย เบ็น ‎- ด้วยความยินดี
‎- จัดมาเลย ‎- ทุกคน ใจเย็นๆ
‎วางอาวุธลงก่อน เบ็น
‎ปกป้องเขาเหรอ ‎เธออยู่ข้างใครกันแน่ บรุ๊คลิน
‎ฉันอยู่ข้าง "ไม่เอาไฟฟ้าช็อตมนุษย์" น่ะสิ เบ็น
‎เราไม่มีเวลาแล้วนะ ‎พวกเธอต้องเชื่อใจฉัน
‎ฉันพยายามช่วยชีวิตพวกเธออยู่นะ
‎ที่รัก เอาตาข่ายพรางตัวมา ‎ตามที่ผมบอกหรือยัง
‎บอกว่าเอามาแล้วไง ที่รัก
‎- บางทีคุณก็ลืม เหมือนตอน… ‎- แว่นมองกลางคืน เมื่อสองปีก่อน
‎- ลืมๆ ไปได้แล้ว ที่รัก ‎- เกิดอะไรขึ้นฮะ
‎ต้องใช้ของทั้งหมดนี่ เพื่อตามหา ‎บรุ๊คลิน เค็นจิ กับแฮพเหรอ
‎แค่อยากเตรียมรับมือ ‎กับสิ่งที่อาจเจอระหว่างทางน่ะ
‎อีกสามวันเรือก็จะมาถึงแล้ว
‎พวกเธอคงอยากกลับบ้านครบสามสิบสองใช่ไหม
‎ว่าไงนะคะ คุณบอกว่า ‎เรือจะมาถึงในอีกสองวันนี่
‎- สองถึงสามวัน ใช่ไหมที่รัก ‎- ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย
‎ไปหยิบ "ของ" ที่เราต้องใช้ ‎จากกระโจมของแฮพที
‎นึกว่าแฮพบอกว่า ‎ห้ามใครเข้ากระโจมเขาซะอีก
‎ไปกินช็อกโกแลตกันสิจ๊ะ ‎ของฝรั่งเศสเลยนะ
‎ไปตรงนั้นเลย ไปสิ
‎คงไม่ใช่ฉันคนเดียวหรอกนะ ‎ที่คิดว่ามันแปลก
‎อะไรนะ
‎พวกเขาลืมวันที่เรือจะมาถึงได้ยังไง
‎แถมยังเก็บของกันลับๆ ล่อๆ อีก
‎กังวลกันไม่เข้าท่าเหมือนบรุ๊คลินเลย
‎ก็ได้ ฉันจะพิสูจน์ว่าพวกเธอคิดผิด ‎แผนเป็นอย่างนี้นะ
‎นี่ ทิฟ ในนั้นมีอะไรเหรอ ‎อุ๊ย มีอะไรอยู่ในนั้นเหรอคะ
‎นี่ บรุ๊คลินได้…
‎สีโปรด อาหารโปรด สีโปรดของอาหาร เริ่มได้
‎- ว่าไงนะ ‎- มีคำถามๆ นั่นอะไรคะ
‎ทิฟๆ ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม ‎ว่านี่คืออะไร นั่นอะไรคะ
‎นั่นล่ะ ทำไมกลิ่นเป็นแบบนั้นคะ
‎ทิฟ ฉันมีคำถามสั้นๆ
‎น่าสงสัยสุดๆ
‎อะไรน่ะ
‎มาทำอะไรในนี้น่ะ ดี
‎- คุณไม่ใช่นักท่องเที่ยวเชิงนิเวศ คุณ… ‎- นักล่าสัตว์ใหญ่ ใช่
‎บอกตามตรงนะ ฉันดีใจที่เธอได้เห็น ดาเรียส
‎เพื่อนไม่ควรโกหกกัน
‎คุณบอกว่าได้รับสัญญาณของเรา
‎อ๋อ ไม่รู้เลยว่าคืออะไร ‎แต่เราไม่อยากให้พวกเธอถามซักไซ้
‎แต่ทุกอย่างก็ลงเอยด้วยดีนี่
‎ฉันซื้อแท็บเล็ตเอซียูมาจากตลาดมืด
‎มันควรจะใช้แกะรอยไดโนเสาร์ ‎ที่ถูกฝังชิปได้ แต่ว่า…
‎ระบบล่ม
‎และถึงจะมีคนแนะนำแฮพมาเยอะ
‎แต่เรื่องหาไดโนเสาร์นี่เขาไม่ได้เรื่องเลย
‎เขารู้จักพวกมันหรือเกาะนี้ ‎ไม่ถึงครึ่งของที่เธอรู้เลย
‎เพราะงั้น ตอนนี้เธอก็มาช่วยเราได้
‎คิดได้ยังไงว่าผมจะช่วยคุณฆ่าไดโนเสาร์
‎- นึกว่าคุณห่วงพวกมันซะอีก ‎- ห่วงสิ
‎ฉันรอมาทั้งชีวิตเพื่อสิ่งนี้เลย
‎ได้ใช้ชีวิตกับไดโนเสาร์ ‎แถมได้เห็นตัวจริงใกล้ๆ
‎แต่อิสลานูบลาร์ ‎อยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของยูเอ็น
‎พวกไดโนเสาร์น่ะ มันถูกทิ้ง ถูกลืม
‎เราเป็นคนกลุ่มสุดท้ายที่ได้เห็นพวกมัน
‎ฉันพยายามเก็บรักษา ‎ความทรงจำของจูราสสิค เวิลด์ไว้
‎ไม่เข้าใจหรือไง
‎เพราะพวกเรา ‎สิ่งมีชีวิตที่งดงามนี้จะคงอยู่ตลอดไป
‎ด้วยการติดหัวพวกมันไว้บนกำแพงของคุณเนี่ยนะ
‎ผิดหวังจังเลยแฮะ
‎ฉันนึกว่าเราเข้าใจกันซะอีกนะ ดี
‎แต่ฉันจะทำให้มันง่ายเอง
‎เธอช่วยเราเก็บไดโนเสาร์ที่เราต้องการ ‎และเราจะพาเธอกับเพื่อนกลับบ้าน
‎ถ้าไม่ทำ เราก็จะทิ้งพวกเธอไว้ที่นี่
‎ถูกทิ้งและถูกลืม เหมือนพวกไดโนเสาร์
‎ทีนี้นะดาเรียส…
‎จะเอายังไงล่ะ
‎- โอเค เริ่มพูดได้ ทำไมคุณ… ‎- ผูกเน็กไทแบบวินด์เซอร์เหรอ
‎- ไปเรียนวิธีมัดคนมาจากไหน ‎- นี่ เราถามคำถามอยู่นะ
‎ใช่ หมอนี่มีไดโนเสาร์นะ ‎และเขาไม่กลัวที่จะใช้มันด้วย
‎ฉันจัดการเอง
‎คิดว่าตัวเองแกร่งเหรอ ‎แกไม่รู้ความหมายของคำว่าแกร่งหรอก
‎เห็นนี่ไหม
‎รอยปลิงกัด
‎ไอ้เข้งับ
‎โดนแดดเผาสามวันติด
‎ฝังอยู่ใต้หิมะถล่มนานหนึ่งสัปดาห์
‎- เคยไล่พวกคอมปี้ไปฝูงหนึ่ง ‎- เคยปล้ำกับฝูง…
‎เคยต่อยฉลามหัวค้อนที่ฮาวาย ‎เราเจ๋งกันทุกคนแหละ
‎ฉันรวยสุดๆ เลย
‎โอเค แล้วการไล่ล่าเราไปทั่วป่า ‎จะช่วยชีวิตเราได้ยังไง
‎แถมเรายังได้ยินคุณบอกมิทช์กับทิฟ ‎ว่าจะ "จัดการ" เราอีก
‎ก็พยายามจัดการด้วยการพาพวกเธอกลับบ้านไง
‎ฟังนะ ฉันไม่ใช่คนดีนัก แต่พอพวกเขาบอกว่า ‎จะทิ้งพวกเธอให้ตายอยู่ที่นี่
‎ฉันก็ต้องทำอะไรสักอย่าง ใช่ไหมล่ะ
‎จริงเหรอ
‎ฟังนะ ที่สำคัญคือต้องพาพวกเธอออกไปจากที่นี่
‎ฉันยังไม่ค่อยเชื่อนะ
‎มัดกับต้นไม้ แล้วทิ้งไว้นี่แหละ
‎เรามีเรือจอดอยู่ที่ท่าเรือตะวันตกเฉียงเหนือ
‎- มีทางออกจากเกาะด้วยเหรอ ‎- พวกคุณบอกว่าเติมน้ำมันอยู่นี่
‎เราโกหก
‎แหม คงทำให้เราเชื่อคุณได้หรอก
‎ฟังสิ
‎ตอนเราลงจอด ฉันไปเจอโรงเก็บรถแถวนี้เข้า
‎เราเอารถไปที่ท่าเรือ ‎และพิสูจน์ว่าฉันพูดความจริงได้
‎ขอร้องล่ะ…
‎เชื่อฉันเถอะ
‎เขาโกหก เหม็นตุๆ เลย
‎ฟังนะ ถ้าเขาพูดความจริง ดาเรียส ‎แซมมี่ กับยาซกำลังซวยหนักเลย
‎เราต้องเชื่อใจเขา
‎รู้ไหมว่าอะไรทำให้ฉันรอดมาได้ ‎ไอ้หนุ่มชาวกรุง
‎- "ไอ้หนุ่มชาวกรุง" เหรอ ‎- สัญชาตญาณไงล่ะ
‎และมันบอกว่า "อย่าไว้ใจแฮพ"
‎ฉันโหวตให้ตามไปช่วยเพื่อนๆ แล้วทิ้งเขาไว้ที่นี่
‎เธอเป็นคนตัดสินใจ บี จะเอายังไงดี
‎โอเค เอาอย่างนี้แล้วกัน
‎เค็นจิ เบ็น และฉันจะไปช่วยเพื่อนๆ
‎- ไชโย ‎- และเราจะพาคุณไปด้วย
‎ไม่นะ อะไรกัน ทำไมล่ะ
‎เพราะเขาอาจจะพูดความจริงน่ะสิ
‎เค็นจิชนะไป
‎- งั้นก็แก้มัดฉัน แล้วไปกันเลย ‎- อย่าเพิ่งใจร้อนไป
‎อย่างน้อยเธอก็รู้วิธีผูกเงื่อนล่ะนะ
‎บอกเลยว่าเขากำลังพาเราไปตกหลุมพราง
‎เพื่อน อย่าให้เบ็นคิดถูกเรื่องนายนะ
‎ฉันไม่อยากฟังความเห็นของคนที่กินแมลงน่ะ
‎ทางนี้ บัมปี้ ตามที่เขาอ้างนะ
‎แถมยังคุยกับไดโนเสาร์อีก
‎เธอ…
‎นี่ เธอเคยต่อยฉลามจริงเหรอ
‎เหวี่ยงหมัดไปเพราะตกใจมากกว่า
‎แต่ก็ใช่ เคยต่อยจริงๆ
‎เจ๋ง
‎- เธอกับฉัน… ‎- ขอพูดให้ชัดๆ นะ แฮพ
‎เราไม่ใช่เพื่อนกัน และฉันไม่เชื่อใจคุณ
‎ฉันคงไม่เชื่อใจตัวเองเหมือนกัน
‎แต่เธอเชื่อฉันได้ และฉันจะพิสูจน์ให้เห็นเอง
‎บรุ๊คลิน ดูสิ
‎เชื่อฉันหรือยังล่ะ
‎โรงรถเปล่าๆ กลางป่า ‎พิสูจน์อะไรไม่ได้หรอกนะ
‎รถอาจจะอยู่ข้างในก็ได้
‎ซวยแล้ว
‎ฉันรู้ว่ามันไม่ง่าย แต่เธอตัดสินใจถูกแล้ว
‎ได้เธอช่วย เดี๋ยวเราก็เสร็จงานแล้ว
‎ขอให้จริงเถอะ พระเจ้า ‎ฉันบอกแล้วนะว่าไม่อยากมีลูก
‎แต่นี่มีตั้งสามคน แถมไม่มีไกด์อีก
‎เราไม่ต้องการไกด์หรอกที่รัก เรามีดาเรียส
‎แล้วเขาก็จะพาเราไป รัวกลองหน่อย…
‎- หนองน้ำ ‎- จุดล่าไดโนเสาร์ครบวงจร
‎เด็กนี่เจ๋งสุดๆ
‎ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าเด็กนี่เจ๋งจริงๆ
‎เป็นอะไร
‎เจ็บข้อเท้าน่ะ หนูต้องพักหน่อย
‎แค่แป๊บเดียวค่ะ เธอเดินเร็วขนาดนี้ไม่ไหว
‎ก็ได้ ต้องคอยไล่แมลงพวกนี้ก็เหนื่อยจะแย่
‎ทำไมพวกมันถึงเล่นงานฉันคนเดียว
‎ตามน้ำไปแบบนี้ไม่ได้นะ ‎เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‎เรามีทางเลือกแค่สองทาง…
‎ช่วยพวกเขาและกลับไปหาครอบครัว ‎หรือไม่ช่วยและติดอยู่ที่นี่
‎- ทางเลือกที่สามคืออะไร ‎- ไม่มีทางเลือกอีกแล้ว
‎เราต้อง…
‎ฟังนะ ฉันสัญญาว่าจะพาเรากลับบ้าน ‎ไม่ว่ายังไงก็ตาม
‎แต่ว่า…
‎ที่รัก…
‎คุณได้ยินไหม
‎เธอทำได้ไง…
‎คีย์การ์ดที่ฉันเจอในห้องแล็บของวู
‎ไปเลย ไป
‎ทำไมนายเจ้าของวันเกิดนั่นถึงมีกุญแจของที่นี่ล่ะ
‎เว้นแต่มันจะเป็นกุญแจหลัก
‎มันอาจเปิดบางอย่างในห้องแล็บของวู
‎อาจจะเปิดได้ทุกอย่างเลย
‎- เอาอีกแล้ว ‎- เงียบน่า
‎เธอเป็นคนเดียวในกลุ่มที่มีสติครบถ้วน
‎ถ้าฉันคิดถูก มันควรเปิดประตูบานนี้ได้ด้วย
‎- บรุ๊คลิน ‎- ปิดประตูสิ
‎เราจะออกไปได้ยังไง
‎นั่นไง
‎ต้องเบี่ยงเบนความสนใจพวกมัน
‎ฉันจะล่อสองสามตัวไปทางนี้นะ
‎ไม่ได้ผล
‎ยังตามเรามาทั้งสามตัวเลย
‎จำวันคืนแสนสุข
‎สมัยเราจัดการไดโนเสาร์ทีละตัวได้ไหม
‎เราจะสลัดมันให้หลุดในพงหญ้านี่แหละ
‎มีความคิดอื่นอีกไหม
‎ระวังนะ
‎คลัตช์อยู่นั่น ใช้เท้าเบรก เท้าน่ะ
‎ทางขวา ระวัง
‎มันทำแบบนั้นไม่ได้นะ ไปเรียนมาจากไหนกัน
‎แก้มัดฉันสิ ฉันช่วยได้
‎เอาเลย เค็นจิ
‎พยายามขับให้นิ่งๆ นะ
‎มอเตอร์ไซค์นี่เร็วไม่พอ
‎พวกเราหนีไม่พ้นแน่
‎ไม่ใช่เราทุกคนหรอก
‎พวกเธอ…
‎มีชีวิตอยู่ต่อไปอีกนานๆ นะ
‎แฮพ
‎มาเลย
‎เฮ้ย
‎มาปาร์ตี้ตรงนี้มา
‎แฮพ เขา…
‎จัดการให้เรารอด…
‎เหมือนที่เขาเคยพูดไว้
‎ไม่นะ
‎สมบูรณ์แบบ ดูเกล็ดพวกนั้นสิ
‎งามหยดย้อยเลยใช่ไหม ที่รัก
‎- อย่าไปใกล้เดือยแหลมที่หางมันล่ะ ‎- อะไรนะ
‎หนามแหลมที่หางมันน่ะ ใช่ไหมเพื่อน
‎ช่างเถอะ แค่ยิงก่อนมันจะหนีไปก็พอ
‎ไม่ต้องห่วง มันไม่เจ็บหรอก
‎- มิทช์ ‎- ระวัง
‎แก
‎ปล่อยนะ
‎- บอกแล้วว่าพวกมันเป็นตัวปัญหา ‎- ไม่ใช่เวลานะ ที่รัก
‎ไปเร็ว
‎ยัยเด็ก…
‎ไปเลย ยาซ
‎- พวกเด็กบ้า ‎- ไปสิ
‎ฉันเชื่อใจเธอนะดาเรียส แล้วเธอก็หักหลังฉัน
‎เธอมีทางเลือกง่ายๆ
‎และเธอเลือกช่วยไดโนเสาร์ แทนที่จะช่วยเพื่อน
‎เปล่านะ ผมเลือกทางเลือกที่สาม
‎หมายความว่ายังไงกัน
‎ไม่สำคัญหรอก
‎ยังไงเขาก็ต้องพาเราไปที่หนองน้ำ
‎เพราะตอนนี้…
‎ฉันเป็นคนคุมแล้ว
‎ยาซ
‎- เรามีข่าวใหญ่ ‎- ใช่
‎- เธอไม่… ‎- ทิฟกับมิทช์จับพวกเขาไว้
‎ดาเรียสกำลังพาพวกเขา ‎ไปฆ่าไดโนเสาร์ที่หนองน้ำนั่น
‎ดาเรียสไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก
‎จริงด้วย เขากำลังนำทางสองคนนั้นไปที่นี่
‎คำบรรยายโดย: ณิชา ภัทรดิลก