‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สร้างจากนิยาย "จูราสสิค พาร์ค" ‎โดยไมเคิล ไครตัน)
‎วิ่งเร็ว วิ่ง
‎มาเร็ว
‎เจ้าพาราซอโรโลฟัสยังอยู่ไหม
‎ไม่อยู่แล้ว
‎ตรงนั้นไง
‎ไปหลบกัน
‎พวกมันไปแล้ว
‎ทำไมมีไดโนเสาร์ ‎ยั้วเยี้ยเต็มไปหมดเลย
‎ถ้าไม่ใช่เพราะความเท่ของนาย ‎ก็คงเป็นเพราะรั้วบนเกาะใช้การไม่ได้เลย
‎อย่าว่ากันนะ แต่อย่างที่สองแน่นอน
‎ฉันไม่สนใจหรอก
‎ตอนนี้แค่อยากกินแซนด์วิชสักชิ้น
‎เรายังไม่ได้กินอะไรเลย ‎ตั้งแต่กินแท่งแครอบที่เบ็น...
‎ฉัน...
‎เราต้องกินและพักก่อนนะ
‎วิ่งต่อไปแบบนี้ไม่ไหวหรอก
‎ไม่ต้องหรอก
‎ที่ถนนหลัก ‎น่าจะมีทางขอความช่วยเหลือได้
‎มีอาหารและทุกอย่างเลย
‎ไปกันเถอะ
‎เกิดอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย
‎น่าจะฝีมือไดโนเสาร์นั่นแหละ
‎ไม่ใช่แค่นั้น
‎เหมือนจะมีการต่อสู้กัน
‎ดูจากความสูงแล้วน่าจะเป็นทีเร็กซ์กับ...
‎ตัวที่ใหญ่กว่านั้นเหรอ
‎อินโดมินัส เร็กซ์ไง
‎ฉันว่าเราไม่ต้องกลัวมันแล้วล่ะ
‎เหลือแต่ซากแล้ว
‎โมซาซอรัสก็คงอิ่มไปพักใหญ่เลย
‎ทุกคน มาดูนี่เร็วเข้า
‎ว้าว ฉันลืมไปเลยว่าเคยรับงานนี้
‎เธอมีชุดแค่ชุดเดียวเหรอ
‎อะไรเล่า นี่มันชุดประจำตัวฉันนะ
‎ได้โปรด เซ็นที่ชาร์จโทรศัพท์ผมที ‎ราชินีของแฟนๆ บรุ๊ค
‎ฉันว่าเจ๋งดีออก
‎พอมีคนมาช่วย ฉันจะเอาติดไปด้วย
‎บอกตามตรงนะ เห็นแล้วคิดถึงบ้านเลย ‎ฉันไม่ได้โพสต์มาหลายวันแล้ว
‎แฟนๆ ที่ติดตามฉันคงเป็นห่วงแย่แล้ว
‎- แล้วพ่อแม่เธอล่ะ ‎- อ๋อ จริงด้วย
‎แน่นอน พ่อแม่ด้วย
‎โอเค มาหาทางติดต่อคนที่แผ่นดินใหญ่กัน
‎ต้องมีโทรศัพท์หรืออะไรบ้างสิ
‎แผนกของหาย
‎แว่นกันแดด หมวก แว่นกันแดด ‎แว่นกันแดด...
‎แล้วก็แว่นกันแดด ถามจริง
‎ไม่มีใครทำมือถือหายเลยเหรอ
‎โทรศัพท์ที่นี่ก็ใช้การไม่ได้
‎ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีวิทยุสื่อสารด้วยซ้ำ
‎งั้นเหรอ แล้วเธอเรียกเจ้าหนูสุดเจ๋งนี่ว่าอะไร
‎- เสียงไม่เจ๋งเลยสักนิด ‎- อย่างน้อยก็ใช้งานได้ล่ะน่า
‎มีโหมดเสียงหุ่นยนต์ด้วย
‎- ว้าว ‎- เจออะไรเหรอ
‎"เรื่องวงในของจูราสสิค เวิลด์"
‎มีรายละเอียดของสวนเขียนไว้หมดเลย
‎พวกเธอรู้เรื่องที่มีไดโนเสาร์ ‎ถูกแกะสลักซ่อนไว้ในตึก
‎หรือที่เขาห้ามเครื่องบินบินผ่านเกาะไหม
‎โทษที ข้อสุดท้ายน่าผิดหวังสุดๆ
‎- นี่ ‎- โทรศัพท์เหรอ
‎กล้องน่ะ ใช้งานได้ด้วย
‎ทีนี้ก็บันทึกเรื่องบ้าๆ ที่เราเจอมาได้แล้ว
‎ภารกิจช่วยเหลือพวกเรา ‎จะเป็นตอนพิเศษของบรุ๊คลิน
‎ยอดผู้ติดตามของฉัน ‎ต้องกลับมาเยอะเหมือนเดิมแน่
‎แล้วมันจะช่วยเราได้ยังไงเหรอ
‎พอเรากลับถึงบ้าน ‎พวกเธอก็จะดังด้วยล่ะมั้ง
‎- เฮ้ย ‎- ช่วยบอกทีว่าเจอโทรศัพท์
‎เปล่า แต่ให้ฉันอยู่ในรายการเธอได้นะ
‎- โทรศัพท์เหรอ ‎- ไม่ใช่ เจ๋งกว่านั้นอีก
‎อีดีบีน่ะ เครื่องส่งสัญญาณ ‎ขอความช่วยเหลือฉุกเฉิน
‎พอสวนแรกปิดไป คุณมาสรานี ‎ก็ติดตั้งเครื่องหนึ่งไว้ที่ถนนหลัก
‎ใช้พลังงานจากแบตเตอรี่ ‎และส่งสัญญาณเอสโอเอส
‎ไปได้ไกล 150 ไมล์ทุกทิศทางเลย
‎- เรารอดแล้ว ‎- มันบอกตำแหน่งเครื่องไหม
‎เปล่า บทที่เหลือ ‎มีแต่ภาพดอกเตอร์วูเก๊กหล่อ
‎ตอนใส่เสื้อคอเต่า
‎ทุกคน แยกกันหานะ
‎มีวิธีติดต่อโลกภายนอก ‎อยู่ที่ไหนสักแห่งบนถนนหลักนี่
‎ถ้าเราหามันเจอ ก็จะได้กลับบ้าน
‎รับทราบ มนุษย์
‎ปี๊บ ปู๊บๆ ปี๊บ
‎ว่าไง แฟนๆ บรุ๊ค
‎อยากได้วิดีโอลับสุดยอดเหรอ นี่ไงล่ะ
‎ไม่มีใครเหมาะจะเอามาให้พวกเธอดู ‎เท่ากับฉันอีกแล้ว
‎เปรี้ยง
‎รู้ใช่ไหมว่าชื่อ "แฟนๆ บรุ๊ค" น่ะ ‎แปลกสุดๆ เลย
‎ขอที ฉันคิดชื่อนี้ตอนอายุสิบขวบนะ ‎ถ่ายใหม่เลย
‎เครื่องส่งสัญญาณๆ
‎ถ้าฉันเป็นเครื่องส่งสัญญาณ ‎ฉันจะไปอยู่ที่ไหนนะ
‎ไม่เห็นเครื่องส่งสัญญาณในนี้สักอันเลย
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้ออกรายการเธอ
‎ตายแล้ว ฉันควรมีประโยคเด็ดของตัวเองไหม
‎เล่ามาเถอะน่า
‎ได้ ในหนังสือบอกว่า ‎สิ่งของต่างๆ ในสวนถูกพรางเอาไว้
‎เพื่อลวงตาให้ดูกลมกลืนกับธรรมชาติ ‎ในจูราสสิค เวิลด์
‎หินก้อนนี้ที่จริงแล้วเป็นถังขยะ
‎เถาวัลย์พวกนั้นก็เป็นสายไฟ
‎เจ๋งใช่ไหมล่ะ แฟนๆ บรุ๊ค
‎รู้สึกไหมว่าชื่อ "แฟนๆ บรุ๊ค" มันแปลกน่ะ
‎- เจออะไรไหม ‎- ยังเลย
‎- แล้วคนอื่นๆ ล่ะ ‎- ฉันเจอสกูตเตอร์
‎ไง แฟนๆ บรุ๊ค ดูนี่สิ
‎ฉันเลยคิดว่าแปลกไปด้วยเลย
‎หินก้อนนั้นคือปลั๊กไฟ ‎ส่วนหินก้อนนั้นเป็นตู้กดหลอด
‎สะดุดก้อนหินซะแล้ว
‎มันอาจจะถูกทำลายไปพร้อมของอื่นๆ ก็ได้
‎อยู่ที่ไหนสักแห่งแหละ ต้องอยู่สิ
‎(ถนนหลัก)
‎ส่วนหินก้อนนี้...
‎เป็นแค่หินธรรมดา แต่ฉันว่ามันเจ๋งดี
‎คิดว่ายังไงล่ะ ชาวค่าย
‎- "ชาวค่าย" เหรอ ‎- ใช่แล้ว วลีติดปากอันใหม่ไง
‎เปรี้ยง
‎โธ่เอ๊ย
‎ฉันจะกินแกซะ
‎- นั่นมันสเตโกซอรัสนะ เค็นจิ ‎- แกเหมือนต้นไม้เลย
‎แจ่มมาก
‎มีใครสั่งพิซซ่าแช่แข็งจากเด็กส่งของ ‎ที่เจ๋งที่สุดในโลกหรือเปล่า
‎ของกินเหรอ
‎- ได้กินแล้ว ไชโย ‎- ฉันไปเอากระดาษเช็ดปากจากหินนะ
‎โอ๊ย
‎โอเค พิซซ่าละลายหรือยัง
‎เดี๋ยวไปดูให้
‎ขว้างพิซซ่าไป ขว้างไปเลย
‎โธ่ ให้ขว้างหมดเลยเหรอ
‎ชักจะเหม็นหน้าพวกคอมปี้ซะแล้วสิ
‎เหมือนเป็นหนูของโลกไดโนเสาร์เลย ‎พวกมันกินทุกอย่าง
‎ใช่ แต่เค็นจิก็เหมือนกันนี่
‎ฉันขอค้าน
‎เร็วเข้า ดี คิดสิ แก้ปัญหาให้ได้
‎ถามจริงนะ ฉันพลาดอะไรไป
‎เบ็นเหรอ
‎รอก่อน
‎เบ็น เบ็นเหรอ
‎ไม่อยากเชื่อเลย ฉันนึกว่านายจากเราไปซะแล้ว
‎ทำไมล่ะ เพราะนายปล่อยมือฉันเหรอ
‎อะไรนะ เปล่า ฉันพยายาม...
‎ปล่อยฉันสิ ดาเรียส
‎ไม่ ไม่ปล่อยหรอก ฉันทำได้
‎ฉันจะพาเราทุกคนกลับบ้าน ฉันจะช่วยนายเอง
‎สัญญาไหม
‎พ่อเหรอ พ่อ
‎ไม่นะ
‎นี่ เฮ่ๆ นายโอเคไหม
‎ท่าทางจะฝันร้ายนะ
‎ใช่ ไม่เป็นไรหรอก
‎ขอบใจนะ ขอโทษที่เผลอหลับไป
‎ฉันอาสาเข้ากะแรกเอง จำได้ไหม
‎ฉันคิดอยู่ตลอดเลยนะ ‎ว่าเดี๋ยวแบตมันต้องหมดจนได้
‎ฉันต้องหาเครื่องนั่นให้เจอ ‎แค่ต้องพยายามให้มากขึ้น
‎ถ้าพยายามมากขึ้น ก็จะหาเจอ
‎วิดพื้น
‎โอเค ขอไม่กินพิซซ่าแข็งๆ อีกแล้วดีกว่า
‎เพราะฝันนี่ประหลาดขึ้นเรื่อยๆ เลย
‎เวลาแข่ง ฉันจะกดดันตัวเอง ‎"เร็วอีก พยายามมากขึ้นอีก"
‎บางทีก็ดีนะ แต่บางทีฉันก็จมอยู่กับความคิด
‎จนมองไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า
‎เพราะงั้นก็ผ่อนคลายหน่อย ปล่อยใจให้สบาย
‎วิดพื้น กลิ้งขา ทำท่าแพลงก์จนแขนล้า
‎แบบว่า แค่สนุกก็พอ
‎คำว่าสนุกของพวกเรานี่ต่างกันสุดๆ เลยนะ
‎โอเค งั้นนายคิดว่าอะไรสนุกล่ะ
‎(เส้นทางค้นคว้าจูราสสิค เวิลด์)
‎ได้รู้เรื่องใหม่ๆ ของไดโนเสาร์ ไชโย
‎ไชโย
‎ฉันอยากมาดูเส้นทางค้นคว้า ‎จูราสสิค เวิลด์ตั้งนานแล้ว
‎ไม่อยากเชื่อว่าที่นี่ยังใหม่เอี่ยมสุดๆ
‎- ไม่แปลกใจเลย ‎- แข่งกันไปป้ายต่อไปเลย
‎- อย่าเรียกว่าแข่งเลย ‎- ดูนี่สิ
‎ซอโรพอดกินอาหาร ‎ได้มากถึง 12,000 ปอนด์ต่อวัน
‎คอของพวกมันทำให้กินพืช ‎ได้ทั้งบนต้นไม้สูงและบนพื้นหญ้า
‎แต่ก็ยังเจ๋งสุดๆ ไปเลย
‎แข่งกันอีกนะ
‎โอ้โฮ อันนี้เรื่องพรางตัว
‎"ไดโนเสาร์บางตัวสร้างลวดลายสี ‎ให้เข้ากับสภาพแวดล้อม
‎เพื่อซ่อนตัวจาก..."
‎ซ่อนตัว...
‎รู้แล้วว่ามันอยู่ไหน
‎นี่ เราหาตรงนี้แล้วนะ
‎เราหาแล้ว แต่ยังไม่ได้มองหา
‎แหม เข้าใจขึ้นเยอะเลย
‎เหมือนที่แซมมี่บอก ‎สิ่งต่างๆ พรางตัวเป็นของอย่างอื่น
‎เราหาเครื่องส่งสัญญาณไม่เจอ ‎เพราะมันถูกพรางไว้
‎เคยได้ยินเสียงต้นไม้แบบนี้ไหม
‎มีของอยู่ข้างใน
‎เปิดให้ถ่ายอีกรอบได้ไหม
‎มีของอยู่ข้างในด้วย
‎ขอต้อนรับสู่เรือคนดวงซวย
‎ไม่มีอะไรอยู่ข้างในเลย สหาย
‎ต้นนี้หายไป
‎รังทีเร็กซ์
‎มีคนเจอรังฟอสซิล
‎แต่ทีเร็กซ์ไม่เคยทำแบบนี้ ‎ตอนที่สวนยังเปิดอยู่
‎เราได้เห็นพฤติกรรมใหม่ๆ ยอดไปเลย
‎แย่สุดๆ
‎มันสร้างรังบนถนนหลักเลย
‎และท่าจะแย่กว่าเดิมอีก ดูสิ
‎เอาล่ะ เจอเครื่องส่งสัญญาณแล้ว
‎แล้วนายจะไปเอาเครื่องส่งสัญญาณนั่นมายังไง
‎ไม่ใช่ "เรา" เหรอ
‎ไม่ เพราะฉันไม่อยากตาย
‎และถ้ายังอยากรอดตาย ‎ก็ต้องไม่เดินเข้าไปในรังทีเร็กซ์
‎เดี๋ยวนะ แปลว่าเราหมดโอกาสส่งสัญญาณ ‎บอกคนอื่นว่าเรายังอยู่ที่นี่เหรอ
‎เยี่ยมเลย อุตส่าห์ใช้เวลาทำตัวเป็นเด็กปกติ
‎แต่สุดท้าย เราก็ยังซวยอยู่ดี
‎ฉันแค่อยากมีเวลา 24 ชั่วโมง ‎ที่เราไม่ต้องคิดเรื่องไดโนเสาร์
‎หรือเรื่องถูกทิ้ง หรือ...
‎หรือเบ็น
‎เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่งดงาม
‎นี่ ยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้นะ
‎ฉันรู้ว่ามันดูหมดหวัง แต่มีทางออกเสมอแหละ
‎แค่อย่าจมอยู่กับความคิดแล้วจะเห็นเอง
‎เค็นจิ มีวิทยุสื่อสารที่ร้านขายของอีกไหม
‎มันไปทางเธอแล้ว แซมมี่
‎ฟังนะ มันเพิ่งเดินผ่านไป
‎ทางสะดวกแล้ว ลุยเลย
‎เกลียดชะมัดเลย
‎เกลียดสุดๆ
‎คราวหน้าฉันจะข้อเท้าแพลง ‎แล้วอยู่เป็นกองหนุนบ้าง
‎นายทนไม่ไหวหรอก
‎นั่นไง
‎ทีเร็กซ์คงทำต้นไม้นี่พังน่ะ ฉันเอามันออกมาไม่ได้
‎ไม่ต้องเอาออกมาก็ได้ เราแค่ต้องเปิดเครื่อง
‎ช่วยฉันเปิดหน่อย
‎ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
‎เร็กซี่กำลังกลับไปที่รัง
‎มันกำลังกลับแล้ว รีบออกมาเร็ว
‎ดาเรียส เค็นจิ
‎ทำไมพวกเขาไม่ตอบล่ะ
‎พวกนาย มันเดินกลับมาแล้วนะ
‎เมย์เดย์ พวกนาย
‎ว่าแล้ว เค็นจิทำแบตเตอรี่หมด
‎- เอาไงต่อดี ‎- เราต้องถ่วงเวลาทีเร็กซ์นั่นไว้
‎จะถ่วงเวลาทีเร็กซ์ได้ยังไง
‎ทำอะไรของเธอน่ะ
‎เร็วเข้า เปิดออกมาสักที
‎โอ๊ย
‎ว่าไง แฟนๆ บรุ๊ค
‎(ส่งสัญญาณแล้ว)
‎อยากได้วิดีโอลับสุดยอดเหรอ
‎นี่ไงล่ะ
‎ไม่มีใครเหมาะจะเอามาให้พวกเธอดู ‎เท่ากับฉันอีกแล้ว
‎เปิดเครื่องแล้ว ‎ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือไปแล้ว
‎- รอดแล้ว ‎- สำเร็จ
‎- ยอดเลย ‎- แจ่มมาก
‎- ต้องอย่างนี้สิ ‎- ขอโทษนะที่เธอต้องทิ้งกล้องไป
‎ยังไงกล้องนั่นก็ทั้งเก่าทั้งห่วย
‎คนติดตามช่องฉันควรได้ดูภาพที่คมชัดกว่านี้
‎ไปไหนต่อดี ดาเรียส ‎กลับไปที่ถนนหลักไม่ได้แล้วแน่ๆ
‎แค่ต้องหาที่ซ่อนตัวจนกว่าจะมีคนมาช่วย
‎ต้องมีคนมาช่วยแน่ ‎แค่ต้องมีชีวิตรอดจนกว่าพวกเขาจะมา
‎(ส่งสัญญาณแล้ว)
‎(ได้รับสัญญาณแล้ว)
‎คำบรรยายโดย: ณิชา ภัทรดิลก