NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
MICHAEL CRICHTON'IN JURASSIC PARK ADLI ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
İki taneler.
Hadi!
Refleks.
Kenji şapkasını unutmuş.
Olamaz, kaptan şapkamı limuzinde unuttum.
Kenji? Sanırım biraz daha büyük sorunlarımız var.
Biliyorum. Rıhtıma dönüyoruz.
Umarım Scorpios şimdiye gitmiştir.
Nasıl o şeyden iki tane oluyor?
Benim teorim, dinozorların genetik kodlarında
ağaç kurbağaları gibi başka hayvanların DNA'sı olduğu için bazıları eşeysiz…
Bir cevap beklememiştim ama teşekkürler.
Bir psikopat dinozordan daha korkunç tek şey,
istedikleri zaman çoğalabilen iki dinozordur.
Haklısın. Scorpios çoğalmaya devam ederse bu adada kalacak kadar çılgın
hiçbir dinozor ya da çocuğun şansı yok.
Bir şeyler yapmalıyız.
İyi anlaşamıyor gibiler. Belki birbirlerini yok ederler?
Buna güvenemeyiz. Bunu sonsuza dek durduracağım.
-Peki nasıl yapacağız? Patlamalarla mı? -Hayır.
Önce onları etkisiz hâle getirmeliyiz. Bayıltmak gibi.
Bunu yapmak için her şeyin başladığı yere gitmeliyiz.
Ve? Bu fikrin bir B planı yok mu?
Bir şeyleri patlatmak gibi?
-Scorpios yok. -Şimdilik.
Aman tanrım! Çocuklar!
O ne? Kelimelerle tarif et.
Buraya gel Kenji!
Olamaz. Darius ve Ben?
Kaçmışlar. Bakın!
Bu yana mı geliyorlar?
-Şansımızı düşünürsek mi? -Doğru. Hızlı hareket edelim.
-Koş! -Ama nereye?
Bilmiyorum!
Burada ayak izlerinin devamı var!
Buradan büyük bir şey geçmiş. Yani bir sürü çok büyük bir şeyler.
Yani? Ben ve Darius'u arıyoruz, hatırladınız mı?
Bu sadece dinozorların dinozorluğu.
Hayır. Bakın. Yemeyi sevdikleri ağaçları mahvetmişler.
Bir şey onları çok korkutmuş.
Yemin ederim eğer o Scorpios rex ise…
Sammy, dokunma…
Merhaba. Sana zarar vermeyeceğim.
Pekâlâ, başka kimse…
Selam bebeğim.
-Çok tatlısın. -Girip çıkacaktık, hatırladınız mı?
-O sürüsünü arıyor. -Yani ne olmuş?
Dinozorlara ne olduğu neden umurumuzda?
Çünkü… Çünkü hayat, korumaya değer.
Scorpios doğaya salınmamalıydı.
Dr. Wu onu dondururken bunu biliyordu.
Tamam, evet, Scorpios şeyi gerçekten kötü ama bu
bizim sorumluluğumuz değil.
O ucubeyi yapanlar, bir grup kertenkeleyi
bir araya getirmeden önce sonuçları düşünmeliydi!
Ama hiçbir şey…
Darius ve Ben'i bulmaya odaklanmalıyız.
Girip çıkacağız.
Ve sonra da bu kâbus gibi adadan kaçacağız.
Bunu yaptığıma…
Bunu yaptığımıza inanamıyorum.
Bu da ne…
Vay canına! Kaptan şapkam!
Darius ve Ben onu
buraya getirmiş olmalı, hâlâ doğru yoldayız.
Daha çok ayak izi!
Scorpios'u takip ediyor olmalılar.
Ya da Scorpios onları takip ediyor.
Umarım Ziyaretçi Merkezi'ndeki tek ziyaretçiler bizizdir.
Merak etme, Compy'ler bize bulaşmaz. Bir geçmişimiz var.
-Ben mavi raptor'dan bahsediyordum. -Anladım.
Orada!
-Bıraktığımız yerde. -Sakinleştirici tüfek. İyi plan.
-Evet. Umarım çalışır. -Ne…
Çok şükür sizi bulduk!
Burada ne yapıyorsunuz? Gittiniz sandık.
Ne? Hayır. Sonsuza kadar kamp ailesi, değil mi?
Kimseyi arkada bırakmayız.
O aptal Scorpios'tan uzaklaşmak zorundaydık.
Rıhtımdaydı.
Evet. Onları çok yakından gördük.
Bir dakika. "Onları" mı?
Onlardan iki tane var.
-Bir adaya iki tane kim koyar? -Bu nasıl olabilir?
Bazı hayvanlar eşeysiz olarak ürerler ve bence…
Doğru. Önemli değil.
Önemli olan, onları ortadan kaldırmazsak
her şeyi ve herkesi yok edecekler.
Bu adada, gerekenden bir saniye fazla kalmak istemiyorum.
Ama her zaman dediğim gibi, hayat korumaya değer.
Planın her neyse biz de varız.
Tamam o zaman.
Hadi gidip Scorpios rex'leri bulalım.
Bunu tuttuğumu gerçekten unuttum.
Sorun değil. Başka şansımız olur.
Bu diğeri.
-Dışarı! -Peki ya diğer Scorpios?
Şansımı deneyeceğim!
Orada! Hadi!
Kapana kısıldık.
Gitmemiz gerek. Çatı düşerse eziliriz.
Ama onlar da ezilir.
Bana yardım edin!
Hadi! Burayı yıkmamız gerek!
Koşun, hemen!
Hadi, size tekneye kadar eşlik edeyim.
Pekâlâ, buraya kadar.
Sana bunu yolda zaten yüzlerce kez sordum biliyorum
ama kalmak istediğine emin misin, Ben?
Evet adamım. Yaşadığımız onca şeyden sonra
gitmek istememen kesinlikle delilik.
Tamam, biliyorum öyle görünüyor ama Scorpios'lar artık yok.
İyi olacağım.
Siz benim ailemsiniz ama bu ada benim evim.
Hayatta kalırım.
Ama seni burada yalnız başına her düşündüğümde…
Evet ve seni özleyeceğim.
Hepimiz seni özleyeceğiz.
Bir başka fırtına yolda. Gelmeden gitmelisiniz.
Hadi çocuklar. Ben kararını verdi.
Saygı duymalıyız.
-Kendine iyi bak Ben! -Seni seviyoruz!
Ben de sizi.
Bunu gerçekten yapıyor muyuz? Onu gerçekten bırakıyor muyuz?
Hadi.
Çocuklar! Bekleyin!
Hayır! Bekleyin!
Kenji, tekneyi durdur!
Sanırım kendimi adada bulduğumdan beri, yeni bulduğum bu benliği
başka bir yere götürebileceğimi fark ettim.
Bana çok şaşırmış görünmediniz.
-Fikrini değiştireceğini biliyorduk. -Evet adamım.
Ama okyanusa dalacağını düşünmemiştik.
Ben…
Biri sana nasıl hissedeceğini söylemeden kendi başına karar vermen gerekiyordu.
Biliyorum.
Yeterince uzun sürdü!
Cidden mi? Kimse bana ipucu veremez miydi?
Aman neyse!
Pekâlâ.
Tamam, artık bu tehlikeli yerden kesin olarak çıkalım.
Kosta Rika, biz geliyoruz!
Şanslıysak sabaha oradayız.
Vay be.
Dikkat dikkat, teknedekiler,
rıhtıma dönün ve hemen motoru durdurun.
Bunlar da kim?
Alt yazı çevirmeni: Berin Soylu