ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΙΟΥΡΑΣΙΟ ΠΑΡΚΟ ΤΟΥ ΜΑΪΚΛ ΚΡΑΪΤΟΝ
Είναι δύο.
Έλα!
Συνήθεια.
Ο Κένζι ξέχασε το καπέλο του.
Όχι, φίλε! Ξέχασα το καπέλο μου στη λιμουζίνα.
Κένζι; Νομίζω πως έχουμε σημαντικότερα προβλήματα.
Το ξέρω, επιστρέφουμε στην αποβάθρα.
Ελπίζω ο Σκορπιός να έχει φύγει τώρα.
Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν δύο;
Καθώς οι δεινόσαυροι έχουν και DNA άλλων ζώων
στον γενετικό κώδικά τους, όπως βατράχων, που αναπαράγονται αγενώς…
Ρητορικό ήταν το παράπονο, αλλά ευχαριστώ.
Πιο τρομακτικό από έναν ψυχάκια δεινόσαυρο
είναι δύο που αναπαράγονται οποτεδήποτε.
Όντως. Κανείς δεινόσαυρος ή τρελό παιδί που θέλει να μείνει στο νησί
δεν θα αντέξει αν ο Σκορπιός αναπαράγεται.
Να δράσουμε άμεσα.
Δεν τα πηγαίνουν καλά μεταξύ τους. Μήπως αλληλοσκοτωθούν;
Δεν θα ποντάρουμε σ' αυτό. Θα τους σταματήσω οριστικά.
-Πώς θα το κάνουμε; Με κάποια έκρηξη; -Όχι.
Αρχικά, να τους ακινητοποιήσουμε. Με αναισθησία ίσως.
Γι' αυτό, πρέπει να πάμε εκεί απ' όπου ξεκίνησαν όλα.
Και; Υπάρχει δεύτερο σκέλος στο σχέδιο;
Μήπως ν' ανατινάξουμε κάτι;
-Πουθενά ο Σκορπιός. -Προς το παρόν.
Θεέ μου! Παιδιά!
Τι είναι; Πες το με λέξεις.
Έλα να δεις, Κένζι!
Όχι! Ο Δαρείος κι ο Μπεν;
Ξέφυγαν. Δείτε!
Λες να έρχονται εδώ;
-Με την τύχη που μας δέρνει; -Σωστά, ας τρέξουμε.
-Τρέξε! -Πού;
Δεν ξέρω!
Κι άλλες πατημασιές! Ελάτε!
Κάτι μεγάλο πέρασε από εδώ. Βασικά, πολλά μεγάλα.
Και λοιπόν; Τον Μπεν και τον Δαρείο δεν ψάχνουμε;
Κλασική συμπεριφορά δεινοσαύρων.
Όχι, δες. Κατέστρεψαν τα δέντρα που τρώνε.
Κάτι τους τρόμαξε πολύ.
Τ' ορκίζομαι, αν είναι ο Σκορπιός Ρεξ…
Σάμι, μην αγγίξεις…
Γεια σου, δεν θα σου κάνω κακό.
Εντάξει, μην πάει καμιά…
Γεια σου, κουκλάκι.
-Είσαι τρισχαριτωμένο. -Παιδιά, δεν είπαμε να βιαστούμε;
-Ψάχνει το κοπάδι της. -Και λοιπόν;
Γιατί μας νοιάζει τι θα πάθουν οι δεινόσαυροι;
Επειδή πρέπει να προστατεύουμε τη ζωή.
Ο Σκορπιός δεν θα ζούσε ελεύθερος.
Ο δρ Γου τον κατέψυξε.
Ναι, εντάξει, ο Σκορπιός προφανώς είναι κακός,
αλλά δεν είναι ευθύνη μας.
Αυτοί που τον έκαναν ας σκέφτονταν τις συνέπειες
προτού συνδυάσουν γονίδια από τόσες σαύρες!
Ναι, αλλά δεν…
Πρέπει να βρούμε τον Δαρείο και τον Μπεν.
Χωρίς καθυστερήσεις.
Και μετά, θα φύγουμε επιτέλους απ' αυτό το καταραμένο νησί.
Δεν πιστεύω τι πάω…
Αυτό ήταν απίστευτο.
Τι στο…
Απίστευτο! Το καπέλο μου!
Θα το έφεραν εδώ τα παιδιά.
Άρα, είμαστε στον σωστό δρόμο.
Κι άλλες πατημασιές!
Τα παιδιά θα ακολουθούν τον Σκορπιό.
Ή ο Σκορπιός ακολουθεί αυτούς.
Ελπίζω να είμαστε μόνοι στο κέντρο επισκεπτών.
Μην ανησυχείς, οι κομψόγναθοι δεν θα μας πειράξουν, μας ξέρουν.
-Τον μπλε ράπτορα εννοούσα. -Μάλιστα.
Να το!
-Ακριβώς εδώ που το αφήσαμε. -Αναισθητικό. Τέλειο σχέδιο.
-Ναι, ελπίζω να πιάσει. -Τι…
Ευτυχώς, σας βρήκαμε!
Τι κάνετε εδώ; Νομίζαμε πως φύγατε.
Τι; Όχι! Φίλοι-θρύλοι για πάντα, σωστά;
Δεν θα σας εγκαταλείπαμε ποτέ.
Έπρεπε ν' απομακρυνθούμε απ' τον χαζο-Σκορπιό.
Ήταν στην αποβάθρα.
Ναι, τους είδαμε από κοντά.
Μισό. "Τους";
Είναι δύο.
-Ποιος έβαλε δύο σ' ένα νησί; -Πώς είναι δυνατόν;
Κάποια ζώα αναπαράγονται αγενώς και εικάζω…
Σωστά, δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει ότι, αν δεν τους ξεκάνουμε,
θα καταστρέψουν τα πάντα και τους πάντες.
Δεν θέλω να μείνω σ' αυτό το νησί ούτε λεπτό παραπάνω.
Αλλά, όπως λέω πάντα, πρέπει να προστατεύουμε τη ζωή.
Ό,τι κι αν σχεδιάζεις, είμαστε μέσα.
Ωραία λοιπόν.
Πάμε να βρούμε τους Σκορπιούς.
Είχα ξεχάσει πως το κρατούσα.
Δεν πειράζει, θα έχουμε κι άλλη ευκαιρία.
Είναι ο δεύτερος.
-Έξω! -Κι ο άλλος Σκορπιός;
Θα το ρισκάρω!
Εκεί ψηλά! Ελάτε!
Παγιδευτήκαμε.
Πρέπει να φύγουμε. Αν πέσει η οροφή, τη βάψαμε.
Κι αυτοί το ίδιο.
Βοηθήστε με!
Γρήγορα! Πρέπει να καταρρεύσει όλο!
Τρέξτε! Τώρα!
Έλα, θα έρθω μαζί σας μέχρι το σκάφος.
Αυτό ήταν, λοιπόν.
Ξέρω πως σε ρώτησα ήδη εκατό φορές στη διαδρομή,
αλλά είσαι σίγουρος πως θες να μείνεις, Μπεν;
Ναι, φίλε. Μετά απ' όλα όσα περάσαμε,
δεν βγάζει νόημα που δεν θες να φύγεις.
Εντάξει, καταλαβαίνω γιατί το λέτε, αλλά οι Σκορπιοί πέθαναν.
Θα είμαι μια χαρά.
Είστε η οικογένειά μου, αλλά το νησί είναι το σπίτι μου.
Ξέρω να επιβιώνω.
Αλλά κάθε φορά που θα σε σκέφτομαι εδώ ολομόναχο…
Ναι, και θα μου λείψεις.
Σε όλους μας θα λείψεις.
Κι άλλη μπόρα πλησιάζει. Φύγετε προτού ξεσπάσει.
Πάμε, παιδιά. Ο Μπεν πήρε την απόφασή του.
Ας τη σεβαστούμε.
-Να προσέχεις, Μπεν! -Σ' αγαπάμε!
Κι εγώ σας αγαπώ.
Σοβαρά τώρα; Θα τον αφήσουμε εδώ;
Έλα.
Παιδιά! Περιμένετε!
Όχι! Σταθείτε!
Κένζι, σταμάτα το σκάφος!
Τελικά κατάλαβα ότι, αφού ανακάλυψα τον εαυτό μου στο νησί,
μπορώ να τον πάρω μαζί μου παντού.
Δεν ξαφνιαστήκατε που ήρθα.
-Ξέραμε πως θ' αλλάξεις γνώμη. -Ναι, φίλε.
Δεν ήξερα ότι θα βουτούσες στον ωκεανό, όμως.
Απλώς…
Έπρεπε να το αποφασίσεις μόνος σου, χωρίς να σ' το επιβάλει κάποιος άλλος.
Ξέρω.
Σου πήρε λίγο χρόνο!
Σοβαρά; Δεν μπορούσατε να μου το πείτε;
Τέλος πάντων!
Εντάξει.
Ωραία, και τώρα ας φύγουμε οριστικά απ' αυτό το αναθεματισμένο μέρος.
Κόστα Ρίκα, σου ερχόμαστε!
Με λίγη τύχη, θα φτάσουμε το πρωί.
Τέλεια!
Προσοχή, επιβάτες του σκάφους,
επιστρέψτε στην αποβάθρα και σβήστε τη μηχανή. Αμέσως.
Ποιοι είναι αυτοί;
Υποτιτλισμός: Λιάνα Μεσάικου