SERIAL NETFLIX
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Rzucaj.
Świetnie, synu.
Bardzo dobrze. Już idziemy.
Wszędzie te szkodniki.
Te „szkodniki” są jadowite, więc nie byłabym taka…
- Lepiej, żeby nie czekał. - Pani też powinna iść, dr Turner.
- Oczywiście. - Tak sobie myślałem, synu…
Może ty dokonasz prezentacji dla BioSyn?
- Ja? - Skąd to zaskoczenie?
Udowodniłeś mi, że dojrzałeś.
Po prostu… tak trzymaj.
Przedstawiam Lewisa Dodgsona,
szefa działu badań BioSyn.
Miło mi, Daniel Kon.
Wspaniale. Coś wspaniałego.
A zatem?
Przedstawiam Toro.
Niesamowity. Mogę?
Molina zachwalała waszą technologię,
a to rzadko się zdarza.
Cóż, niełatwo mnie zadowolić.
Chyba sporo przeszedł. Nieważne. Nada się.
- Do czego? - BioSyn sporo zainwestowało w dinozaury.
Gdy wyspę trafił szlag, wyszliśmy na głupków.
Udowodnimy, że dinozaury były dobrą inwestycją.
A Masrani i Hammond nie.
Gdy świat zobaczy wielkiego karnotaura jedzącego panu z ręki,
dowiedziecie swego. Zawieramy umowę?
Jeszcze nie.
Mam tu listę dinozaurów. Załatw mi je
i użyj tej technologii na nich.
Wtedy dobijemy targu.
Dimorfodon, dobrze. Karnotaura już mamy.
I jakiś roślinożerca?
Niezbyt przerażający. Dla dzieci.
Żaden problem.
Raptor.
Pewnie.
Powiedzmy, że mam już doświadczenie z raptorami.
Wiem, gdzie jest.
Poważnie mam słuchać poleceń dzieciaka?
Zna dinozaury i wyspę.
Jak własną kieszeń.
Potrzymać to, by mógł pan wsiąść?
Nie puszczę go.
Kon na pewno wróci
po resztę chipów.
Zniszczmy je.
I pozbądźmy się projektów, żeby nie mógł ich odtworzyć.
- Gdzie mogą być? - Pewnie w komputerze Kasha.
Ja i Brooklynn pójdziemy skasować je do jego biura.
Sammy, Yaz i Ben, zniszczcie chipy.
Właściwie to…
chyba wyrosłem z niszczenia.
Chcę skasować projekty.
Naprawdę?
A „eksplozje to mój konik”?
Nie szufladkuj mnie. Ja ewoluuję.
Przyjacielska rywalizacja?
Wyścig? Wchodzę w to.
To mi się podoba.
Z radością wysadzę ten magazyn.
Albo może nie wzniecajmy wielkiego pożaru w środku biomu.
Słusznie.
Co ja bym bez ciebie zrobiła? Ognisko na klifach?
Widzimy się na miejscu. A raczej się ścigamy.
Przegrani opiekają pianki.
Super. Gotowi?
Wystraszyliśmy je.
Rózia! Cześć, Róźka, ty wariatko. Znaczy Róziu.
Ale miły widok.
Czyli to jest Rózia. Słyszałam same dobre rzeczy.
Świetnie, synu.
Yaz. Na wyspie nie ma nikogo poza nami, prawda?
Prawda.
A BRAD-y naprawcze nie zabijają, prawda?
- Prawda? - To czemu się chowamy?
Słuszna uwaga.
To Kasha.
To zdecydowanie spłonie.
To wbrew przekonaniom Mae.
A Kon zmusił ją do pracy przy chipach.
To… Nie znam dość złego słowa, by go opisać.
Oby była cała.
- Gotowa na ognisko? - Tak.
Rany, to było łatwiejsze, niż sądziłam.
Do tego wygramy wyścig. Z drugiej strony
wieki będziemy czekać na te pianki.
Wiem, jak możemy wykorzystać ten czas.
Zaraz. Te nie zabijają.
- Ale naprawiają te, które zabijają. - Słuszna uwaga.
Kon, każesz mu zejść z drogi?
Kenji, nie wygłupiaj się. Odejdź.
Dzieci.
Nie, tato. Nie ona.
- Słucham? - Ona… To dinozaur Bena.
Wychowywał ją.
Proszę, nie ona.
I tak byście jej nie chcieli. Ma asymetryczne rogi.
Macie już pokrytego bliznami karnotaura.
Chcecie też wybrakowanego ankylozaura?
Ale mam sentymentalnego syna.
W porządku, nie ten. Na wyspie jest ich wiele.
Znajdziemy lepszy okaz, panie Dodgson.
Nigdy więcej nie rób mi takiego wstydu.
Umów nas z bliźniakami.
Odwrócimy ich uwagę. Ty skasuj projekty.
Hej! Nie złapiesz nas!
Nieuprawnione formy życia.
Wielkie, metalowe głupki!
Mam cię.
Potrzebuję hasła do usunięcia?
- Nieuprawnione formy życia. - Za tobą! Wiej!
- Nic nie znalazłem. - Miał tu być raptor, młody.
Bądźcie czujni. Tu ją ostatnio widziałem.
Kiedy to było?
Myślałeś, że tu na ciebie czeka?
Nie, ale to jej terytorium.
Wie, gdzie się ukryć i gdzie polować.
Na wyspie jest tylko jeden raptor?
A te od Grady'ego?
Nie żyją. To zwierzęta stadne. Gdyby było ich więcej, byłyby tu.
On ma rację.
Znajdź ją. Nie płacę za marnowanie czasu.
Zapewniam, że więcej go nie zmarnujemy.
- Co robisz? - Jeśli nie my…
To ona znajdzie nas.
- To nie jest dobry pomysł. - To zwierzę, nie Einstein.
Za nią!
Szybciej, Brooklynn.
- Udało się? - Prawie. Chyba.
Musimy coś wymyślić. Nie ma innego wyjścia.
Nieuprawnione formy życia.
Chyba je zepsułyśmy.
- Jak… - Wpisałam hasło.
I zrozumiałam, że mogę zrobić coś więcej.
- Dobranoc, BRAD-y. - Jesteś genialna.
Geniusz odkryłby,
że Kash zapisał hasło pod klawiaturą.
Zaraz.
Skoro już weszłam, mogę zmienić hasło.
To znaczy…
Że Kona wyloguje z systemu.
Żadnej kontroli, żadnych chipów. Niczego.
- Super. - Ekstra.
Przydałoby mi się to 25 lat temu.
Ruchy!
Odejdź!
Zawiodłeś nas do dilofozaurów?
To ona! Próbowałem ci powiedzieć. Ona…
Mówiłeś też, że znasz wyspę jak własną kieszeń.
Straciliśmy raptora. Spowolniłeś nas.
Myślałem, że jesteś gotowy, Kenji. Naprawdę.
To nie twoja wina. Wciąż jesteś dzieckiem.
Czasem trudno uwierzyć, jak piękny jest ten las.
Przepraszam. Że co?
Po prostu… byłoby tu wspaniale.
Gdyby nie mordercze dinozaury.
Może pojedziemy do prawdziwego lasu.
Chcesz jechać na kemping? Po tym?
Powstrzymaj mnie.
Daj mi więcej czasu.
Już prawie.
W porządku?
Robię wszystko, co mogę, by zadowolić tatę.
Raz traktuje mnie jak partnera i powiernika.
A za chwilę znowu jak wielkie rozczarowanie.
Nie powinieneś zarabiać, by zasłużyć na miłość ojca.
Kiedy dostanę chipy?
Za nie więcej niż trzy tygodnie.
Trzy tygodnie? Dobra, ustalmy daty.
Daj głos.
Hej! Zabrała plecak.
Pobiegli tędy!
Kenji!
Halo. Jestem spalona. Przyjedź po mnie!
Puszczaj!
Wstrętne, małe szkodniki!
Nie!
- Dobra robota. Mam u ciebie dług. - O co chodziło?
Mam tu cały prospekt BioSyn.
Warty fortunę na czarnym rynku.
Jak dorwę tę zdrajczynię…
Raczej nie będzie okazji.
W ramach wdzięczności podwoję cenę,
jeśli dostanę chipy i obiekty w 14 dni.
Żaden problem.
Cieszę się, że wygrałyśmy.
Nie udałoby mi się bez najlepszej partnerki na świecie.
A może po prostu wyścig był prosty.
Przestań. Wiesz, że zawsze wygrywasz.
Przegrani też w końcu się pokazali.
Dobra.
Palenie chipów było prostsze.
- Ale misja wykonana? - Prawie zabiły nas roboty.
Ale projekty skasowane.
I wyłączyliśmy wszystkie BRAD-y
oraz zmieniliśmy hasło do systemu. Konowie zostali odcięci.
Nie wiem, czy to my tu przegraliśmy.
No to pieczemy, chłopcy!
- Mogło być gorzej. - Było nawet fajnie.
Poza atakiem BRAD-ów.
Noc jeszcze młoda. Może w coś zagramy?
Dwie prawdy i kłamstwo?
Ja zacznę.
Spróbuj zasnąć.
Bez dobranocki?
Zaimponowałeś Dodgsonowi.
- Tylko odzyskałem jego plecak. - Nieważne. Jest zadowolony.
Jak inwestor jest zadowolony, to płaci.
A to, synu, cieszy mnie jak nic na świecie.
- To świetnie, tato. - Dla nas obu. Chodź.
Już późno.
Za chwilę przyjdę.
Napisy: Agnieszka Putek