‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สร้างจากนิยาย "จูราสสิค พาร์ค" ‎โดยไมเคิล ไครตัน)
‎เราทำชุดให้พวกไดโนเสาร์ใส่ปลอมตัวได้
‎โอเค ฉันพูดก็จริง ‎ว่าทุกไอเดียล้วนมีประโยชน์…
‎เบ็นกับดาเรียสสีหน้าเคร่งเครียดเลย
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าในที่สุด ‎ฉันก็ทำให้เจ้าพวกนี้สะอาดได้แล้ว
‎รองเท้าเธอเหมือนก่อนหน้านี้เปี๊ยบเลย
‎ฉันดูออกว่าสะอาดขึ้น
‎แล้วพวกนายคิดอะไรกันอยู่
‎เราอาจทำลายวิธีสร้าง ‎ชิปคุมไดโนเสาร์ของคุณคอน
‎แต่เขานำหน้าเราอยู่ก้าวหนึ่งเสมอ
‎เราต้องหาทางปกป้องพวกมัน ‎จากอะไรก็ตามที่เขาซ่อนไว้
‎แต่ที่แน่ๆ คือปลอมตัวใช้ไม่ได้
‎เพราะอะไรกันนะ
‎ดีจังเลย พวกเราได้อยู่ในที่อุ่นๆ สบายๆ ‎ดื่มโกโก้ด้วยกัน
‎แย่จังที่ทำแบบนี้ให้พวกไดโนเสาร์ไม่ได้
‎จะปกป้องพวกมันได้ง่ายขึ้นมาก ‎ถ้าพวกมันไปซุกอยู่ในที่เดียวกัน
‎ใช่
‎ที่ไหนบนเกาะอิสลานูบลาร์ ‎ที่ไดโนเสาร์อยู่ร่วมกันได้
‎- หนองน้ำ ‎- ใช่เลย
‎ความคิดแจ่ม ดาเรียส
‎- แต่จะมีน้ำพอเหรอ ‎- นั่นแหละปัญหา
‎ถ้าเราเติมน้ำใส่ถังหลายๆ ใบล่ะ
‎อาจจะล่อพวกไดโนเสาร์ด้วยอาหารแทน
‎คำเดียวเลยนะ "ปลอมตัว"
‎ดูสิ
‎ท่อระบายน้ำ
‎ถ้าเราอุดมันได้ น้ำก็จะท่วมพื้นที่ตรงนี้หมด
‎สวัสดี เจ้าหนองน้ำ
‎อย่าเพิ่งฉลองเลย
‎เราต้องแน่ใจก่อนว่าจะได้ผล
‎ไม่รู้ว่าคุณคอนจะกลับมาเมื่อไหร่ด้วย
‎ดังนั้นเราต้องรีบลงมือ
‎ใช่ แล้วเราต้องการอะไรบ้าง ‎น้ำกับไดโนเสาร์ใช่ไหม
‎อย่างที่สองฉันจัดการเอง
‎ไฟร์แคร็กเกอร์น่ะเด็กฉัน ‎แถมฉันไปพาเพียร์ซมาได้ด้วย
‎ฉันไปด้วย เราแวะไปโซนขั้วโลก ‎แล้วพาแองเจิ้ลกับเรเบลมาด้วยก็ได้
‎เยี่ยม บรุ๊คลิน แซมมี่ ฉัน จะไปปิดท่อระบายน้ำ
‎- โอเคไหม ‎- แน่นอน
‎เป็นเกียรติที่ได้ช่วยคนดีๆ อย่างพวกนาย
‎แซมมี่ ฉันจะคิดถึงเธอนะ
‎ไม่หรอก ถ้าฉันคิดถึงเธอก่อน
‎โอ้ เยี่ยมเลย
‎- กำลังต้องการเลย ไดโนเสาร์หิวโซ ‎- ไม่ได้หิว ดูสิ
‎พวกมันแค่เล่นกัน
‎ซึ่งแปลว่าพวกมันจะไม่ไปไหนเร็วๆ นี้แน่
‎นายทำอะไรน่ะ
‎ถ้าพวกมันยังอยู่ก็อุดท่อไม่ได้
‎ฉันจะไปดึงความสนใจพวกมัน
‎- ยังไง ‎- พวกมันอยากเล่นใช่ไหมล่ะ
‎ฉันเลยจะหาอะไรให้พวกมันเล่น
‎ดาเรียส ไม่นะ เดี๋ยว
‎นี่ ทางนี้
‎ชอบจังที่เขาคิดว่าทำเองคนเดียวได้ ‎ฉันจะไปช่วยเขานะ
‎เดี๋ยว ฉันไปดีกว่า ‎เธอฉายเดี่ยวเก่งกว่าฉันเยอะ
‎ไม่เอา หมายถึง เธอเอาอยู่น่ะ
‎หรือเธอกลัวว่ารองเท้าจะสกปรกอีก
‎ฉันเชื่อมั่นในตัวเธอนะ ทีมแซมมี่
‎แต่ถ้าฉันต้องการให้ช่วยล่ะ
‎เร็วเข้า มองทางนี้สิ
‎ไม่มีปัญหา แค่อุดท่อให้เสร็จก็พอ
‎ด้วยตัวคนเดียว
‎- ไม่อยู่ที่หนาวๆ พวกมันจะโอเคใช่ไหม ‎- ไม่เป็นไรหรอก
‎คราวก่อนพวกมันอยู่ได้สองสามวัน ‎ก่อนต้องชาร์จพลังขั้วโลก
‎เราแค่ต้องตามพวกมันให้ทันจนถึงตอนนั้น
‎- ง่ายดีแฮะ ‎- ตอนนี้แค่ต้องไปหาไฟร์แคร็กเกอร์
‎ให้เป็นหน้าที่ใบไม้เอง
‎เพราะฉันจะล่อมันออกมาด้วยใบไม้ไง
‎โอเค เบ็น ฉันเข้าใจมุกน่า
‎ไฟร์แคร็กเกอร์ ไง เอฟซี อยู่ไหนน่ะสาวน้อย
‎เห็นไหม ฉันบอกแล้วไง
‎โอเค ทุกคน
‎ตามฉันมาเลย
‎นั่นแหละ อร่อยใช่ไหมล่ะ
‎เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‎ปกติไฟร์แคร็กเกอร์เข้ากับตัวอื่นง่าย ‎แต่ตอนนี้มันเก็บตัวจังเลยนะ
‎ฉันเข้าใจนะ ‎นี่เป็นกลุ่มใหญ่ที่สุดที่มันเคยอยู่ด้วย
‎ฉันเองก็ต้องใช้เวลาปรับตัวเข้ากับกลุ่มใหญ่ๆ
‎จำตอนที่ฉันมาถึงค่ายครีเทเชียสครั้งแรกได้ไหม
‎เราทั้งคู่เมื่อก่อนน่ะเหรอ
‎ดีเนอะที่ฉันมีบัมปี้ แล้วเธอก็มีแซมมี่
‎ใช่ เพื่อนสนิทของเรา
‎แต่นายเคยคิดไหมว่าบางทีนายอาจจะอยากเป็น
‎มากกว่าเพื่อนสนิทน่ะ
‎ยาซ บัมปี้เป็นไดโนเสาร์นะ ‎ฉันไม่คิดว่าเราจะไปกันได้
‎ใช่ๆ แน่นอน
‎เธอพูดถึงแซมมี่สินะ
‎ฉันแค่…
‎ฉันเคยแอบชอบเด็กผู้ชายมาก่อน ‎เลยรู้ว่ามันเป็นยังไง
‎แต่ฉันคิดว่าฉันอาจรู้สึกแบบนั้นกับแซมมี่
‎เพราะงั้น…
‎แล้วยังไง
‎ฉันเลยไม่รู้ว่าจะคิดยังไง ‎แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกที่พูดออกมา
‎เพราะไม่มีใครให้คุยด้วย ‎เพราะปกติฉันจะไปหาแซมมี่
‎แต่ทำไม่ได้ เพราะแน่นอน มันเกี่ยวกับเธอและ…
‎ความรู้สึกใช่ไหม
‎ใช่ ทำไมมันต้องซับซ้อนขนาดนี้ด้วย
‎ท่าทางแองเจิ้ลจะเห็นด้วย
‎ไฟร์แคร็กเกอร์อยู่ไหน
‎ไฟร์แคร็กเกอร์
‎เบ็น ข้างหลังนาย
‎เอฟซี
‎- ได้ผล ‎- ได้ผลดีเกินไปด้วยซ้ำ
‎นั่นไง
‎มาเร็ว
‎ข่าวดีคือเราล่อพวกมันมาจากหนองน้ำได้แล้ว
‎ข่าวร้ายคือเราติดแหง็ก
‎น่าจะใช้ได้แล้ว ‎น้ำผ่านแกเข้าไปไม่ได้แล้ว เจ้าท่อระบายน้ำ
‎เร็วเข้า รีบๆ ท่วมให้เต็มสิ
‎แค่หยุดน้ำไม่ให้ไหลออกไปยังไม่พอ
‎แต่ถ้าฉันเติมน้ำจากข้างบนได้อีกก็อาจจะได้ผล
‎เอาล่ะ เจ้าต้นไม้ เราเอาอยู่ มีแค่แกกับฉัน
‎ถ้าเธอไม่ได้กำลังมองหา ‎รอยเท้าลูกแบรคิโอซอรัสบนพื้น
‎ก็คงยังมีเรื่องให้คิดเยอะ
‎คงทั้งสองอย่าง แต่ส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่สอง
‎ถ้าเธอคุยกับแซมมี่เรื่องนี้ได้ เธอจะพูดอะไร
‎มา เดี๋ยวฉันช่วย
‎ยาซ ที่รัก ฉันจะคุยกับเธอเรื่องนี้เอง ‎เพราะการพูดคุยคืองานถนัดฉัน
‎ฟังดูไม่เหมือนแซมมี่เลยสักนิด
‎จริงด้วย ตอนอยู่ในหัวฟังดูดีกว่านี้เยอะเลย
‎เวลาฉันคิดถึงตัวเองกับแซมมี่ มันรู้สึกสุดยอด
‎และน่าตื่นเต้น และน่ากลัว ‎และท่วมท้นไปหมด และ…
‎ฉันพูดว่า "สุดยอด" หรือยัง ‎แต่ฉันไม่รู้ว่ามันทำให้ฉันดูเป็นคนยังไง
‎แล้วฉันจะคิดออกได้ยังไงกัน
‎มีอะไรทะแม่งๆ
‎ไปเร็ว
‎ข้างล่างนี่ต้องมีอะไรสักอย่างที่ควบคุมน้ำได้แน่
‎นั่นไงล่ะ หนองน้ำจ๋า เรามาแล้ว
‎พวกมันไม่ไปไหนแน่ ถ้ารู้ว่าเราอยู่บนนี้
‎เราเหมือนของเล่นให้พวกมันเคี้ยว
‎นั่นไม่ใช่เรื่องเดียวที่ต้องห่วงนะ
‎พวกมันจะทำยังไงถ้าเห็นเราเข้า
‎หรือเราอาจจะอยากให้พวกมันเห็น
‎เธอใช้แขนขว้างเก่งไหม
‎ขอบใจนะ
‎เร็วเข้า
‎อะไรน่ะ
‎นึกว่าบรุ๊คลินปิดพวกมันหมดแล้วซะอีก
‎เอาล่ะ มาสิ ไฟร์แคร็กเกอร์
‎แกรู้จักแองเจิ้ลกับเรเบลนี่ ‎ไม่ต้องอายนะ มาเร็ว
‎ไม่เอาน่ะ ถามจริง
‎อร่อยนะ
‎มาเร็วเข้า
‎นั่นแหละ ต้องอย่างนี้สิสาวน้อย
‎แล้วเธอคิดว่าจะทำยังไง กับแบบว่า ทุกอย่างน่ะ
‎"ทำ" เหรอ ฉันไม่ทำอะไรทั้งนั้น ฉันจะกดหยุด…
‎ความรู้สึกพวกนี้ไว้ ‎จนกว่าเราจะออกจากเกาะได้
‎ดูเหมือนว่ายิ่งฉันพยายามทำความเข้าใจตัวเอง ‎ก็ยิ่งมีคำถามมากขึ้น
‎หรือบางทีการตอบคำถามพวกนั้น ‎อาจไม่สำคัญในตอนนี้
‎บางทีสิ่งที่สำคัญที่สุดคือความรู้สึกของเธอ
‎และไม่ว่าความรู้สึกพวกนั้นเกี่ยวกับตัวเธอ
‎หรือแซมมี่ หรือคนอื่นๆ ไม่ว่ามันจะซับซ้อนแค่ไหน
‎ก็ไม่เป็นไรที่จะปล่อยให้ตัวเองรู้สึกมัน
‎- พบสิ่งมีชีวิตที่ไม่ได้รับอนุญาต ‎- เออ รู้แล้ว
‎บอกทีว่าน้ำเต็มหนองแล้ว
‎เพราะฉันจะไม่กลับลงไปที่นั่นแน่
‎ถามจริง
‎ขอให้ลึกพอทีเถอะ ขอให้ลึกพอ
‎ใช่เลย
‎ไง ทุกคน
‎แซมมี่ นี่มันยอดมากเลย
‎ปรากฏว่าแค่ทีมแซมมี่ก็เอาอยู่แล้ว
‎- เธอทำเองหมดเลยเหรอ ‎- แน่นอนสิ
‎พวกนายรอดกลับมาจนได้
‎ไง
‎- ใจเย็น สาวน้อย ‎- ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่ได้ผล พวกมันจะสู้กันแล้ว
‎ไปกันเถอะ ทุกคน
‎ไงจ๊ะ
‎ในที่สุดฉันก็เข้าใจไฟร์แคร็กเกอร์แล้วล่ะ
‎มันแค่ต้องทำอะไรๆ ตามจังหวะของตัวเอง ‎ในแบบของมันเอง
‎แล้วเธอล่ะ
‎นายพูดถูก ฉันยังไม่ต้องคิดทุกอย่างให้ออกตอนนี้
‎ค่อยเป็นค่อยไปก็ได้ เหมือนไฟร์แคร็กเกอร์
‎ฟังดูเป็นแผนที่ดีนะ
‎และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‎เราทุกคนจะอยู่เคียงข้างเธอ
‎รวมถึงแซมมี่ด้วย
‎โดยเฉพาะแซมมี่เลยล่ะ
‎ต้องฝึกเพิ่มนะ เบ็น
‎ทำดีมากเลย แซมมี่
‎พวกไดโนเสาร์ต้องการที่พักผ่อน ‎แต่เราเองก็เหมือนกัน
‎ฉันรู้ว่าเธอทำได้ สาวคนนี้มีฝีมือนะ
‎ใช่เลย
‎ฉันว่ารองเท้าเธอไม่เป็นไรหรอก
‎ข้างล่างระวังนะ
‎กระโดดด้วยกันไหม
‎คำบรรยายโดย: ณิชา ภัทรดิลก