SERIAL NETFLIX
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Przyznaję, Danielu.
Umiesz zrobić show.
Gdy w grę wchodzą takie kwoty, mogę przenosić góry.
Za dwa tygodnie obiekty i chipy będą gotowe.
Właśnie. Za cenę, którą oferuję, oczekuję nieco więcej.
Nic wielkiego. Parę próbek DNA od kilku obiektów z Nublar.
Nie ma sensu zamawiać tylu chipów,
jeśli BioSyn nie będzie miał dinozaurów.
Oczywiście. Zabezpieczę próbki przed wyjazdem.
Dziękuję.
W tej branży nikomu nie można ufać.
Twój syn jest lojalny. Dobrze go wychowałeś.
Co dzień widzę w nim więcej siebie.
- Zmieniłeś je. - Co?
Ubrania. Znowu to?
No tak. Łatwiej się w nich poruszać.
Wiesz, co myślę chodzeniu na łatwiznę.
Mae.
Ups. Przepraszam.
Wszystko gra? Złapał cię nublarski blues?
Wydajesz się smutna.
Robię swoje.
Tak? Widziałem, jak robisz swoje i byłaś radośniejsza.
To było, zanim…
Nic mi nie jest. Jestem zmęczona.
Jeśli to ma coś wspólnego z tym, co mi mówiłaś,
to miałaś rację.
- Z czym? - Z niczym. Taki żart.
Udało ci się podłączyć Internet w penthousie?
Próbowałem sto razy. Kabel jest uszkodzony.
To spróbuj na łodzi, synu.
Gdzie bym był, gdybym tak się poddawał?
Dobrze.
Stan stabilny. Najedzone i gotowe.
Jeśli to wszystko, to…
To nie wszystko. Dodgson poprosił o więcej próbek DNA.
- W porządku. Ile? - To wszystko? Nie protestujesz?
Po co?
Miło, że w końcu rozumiesz mój punkt widzenia.
- Gotowe. - Jeszcze jedna. Byle szybko.
Szef chce mięsożercę. To nie ten?
Nie. To nie ten.
- Dokąd idziecie? - Co mówisz?
Nic.
Mama powiedziała, że może iść, gdzie chce.
Co wybrał mój braciszek? Zoo.
Też mam historie o Dariusie.
Opowiedziałeś już obie.
Mam ich więcej. Wiesz, co mówią.
Wychowawca obozowy to jak rodzeństwo,
tylko lepsze.
- Nikt tak nie mówi. - Ja słyszałem.
Byliśmy tu? Czuję, że chodzimy w kółko.
To duża wyspa. Ledwo zaczęliśmy ją odkrywać.
Minęły dwa dni.
Musimy zmienić strategię. Może się rozdzielmy?
Gdyby dzieciaki tu były,
już coś byśmy znaleźli.
Jeśli czegoś nie rozumiem, to śmiecenia.
A ja drobnych monet.
Skąd tu te butelki i czapki?
Jakiś postęp?
Sygnał 80%.
Odpaliłem Wi-Fi dzięki hakowi Brook…
Jakoś mi się udało.
Wreszcie. Boję się sprawdzić skrzynkę odbiorczą.
Sprawdzę, co u Toro.
Może wezmę go na spacer. Nauczę grać w szachy.
Jak to z brachem.
Nie przywiązuj się.
Toro należy do Dodgsona. Ale może chcesz inne zwierzątko?
- Zawsze chciałem psa. - Tak?
Synu? Jestem z ciebie dumny.
Myślicie, że tu byli?
To nie w stylu obozo-ludko-wiaków.
Ksywka obozowiczów. Lubią ją. Buduje zaufanie.
- Dość skomplikowana. - Może ktoś ich tu ugościł?
Albo zabrał do domu?
Co do…
Co to było?
Nie. Nie było ich tu.
Darius nie przyjąłby tej pomocy.
Nawet gdyby nie miał wyjścia?
Super. Co teraz?
- Czekaj. Śledzą nas. - Cicho.
No idź. Śpi.
Jesteś pewien? To ceratozaur. Spójrz na rozmiar i profil.
- Mogą wymagać… - Śpi.
Ja cię nie pouczam w twojej pracy.
Co tam, szefie?
Już ostatni. Będziemy za godzinę.
Gdybym tak źle wykonywała swoją pracę, mógłbyś mnie pouczać.
Nie!
Widziałeś Hawkesa?
Nie. Niedługo wrócą.
Trzeba to zabrać.
Wiem. Już mówiłeś.
Dlaczego?
Trzymaj się, Róziu.
- Wyciągnę cię stąd. - Wracajcie do pracy!
- Co tak długo? - Mieliśmy mały problem.
- Ale mamy wszystko. - Dobrze. Wyjeżdżamy.
Na wyspie jest problem, więc wracamy. Szybko.
- Co jest? - Dzieci uciekły.
Nie mam połączenia z BRAD-ami, więc kto wie, co robią.
Jazda! Jak zepsują mi ten interes, przysięgam…
Dzieci są wolne.
Co z Toro?
Dobrze. Nie wiem, czy ty wydałeś zgodę, ale…
Tak, musimy ruszać.
Spieszy nam się na wyspę.
- Co? Coś się stało? - Nic złego. Wręcz przeciwnie.
Dodgson chce szybszej dostawy.
- O dwie godziny? - Tak to jest w biznesie.
Obiekty zabezpieczone. Ale nie ma pani doktor.
Więc trzeba jej poszukać, tak?
Ja też pójdę. Sprawdzimy większy teren.
Dobry pomysł. Ja poczekam tu, na wypadek gdyby wróciła.
- Tak? - Znalazłem to na ziemi.
Witajcie.
O nie. Czy…
Co wy robicie?
Mae, co robisz?
Musisz stąd iść. Tata cię szuka.
Nie wracam na wyspę Mantah Corp.
Wiem. Złapał Rózię.
Przykro mi, Kenji.
Ciągle sobie mówię, że pewnie ma dobry powód.
Nareszcie jestem z nim.
Ale coraz bardziej czuję…
Wmówiłeś sobie, że mu wierzysz?
- Musimy ci jakoś pomóc. - Wydostanę się.
Wrócę do Londynu i będę łowić ryby z wujem.
Zapach nie powala,
ale to lepsze od kup dinozaurów.
Czekaj. O czym ty mówisz? Dinozaury to twoja pasja.
Tak. Dopóki nie zrozumiałam, ilu Danielów Konów czeka,
by zniszczyć ich piękno dla zysku.
Naiwnie sądziłam, że będzie inaczej,
ale żałuję, że się tym zajęłam.
Nie, czekaj.
Ukrywały ją. Tę starą.
O rany. To niesamowite.
U zwierząt opieka geriatryczna jest rzadka,
a ja prawdopodobnie jako pierwsza widzę ją u tego gatunku!
Dasz wiarę?
Skończyłaś z dinozaurami?
Chodź ze mną, Kenji. Nie musisz do niego wracać.
Nie wyjedzie beze mnie.
Albo nie wiem. Może i tak.
Nie ryzykujmy, że cię złapie.
- Przyślę pomoc… - Nie martw się.
Dzieciom się udało, więc to nie może być trudne.
Żegnaj, Mae.
Żegnaj, Kenji.
Na mój sygnał.
To ja! Przysięgam!
- Gdzie doktorka? - Nie znalazłem jej.
Bez niej nie jedziemy.
Odradzam. Tam się roi od barionyksów.
Ledwo zwiałem.
Zaryzykujemy. Rozkaz to rozkaz.
Rozkaz to szybki powrót na wyspę Mantah Corp.
Ile tata ma czekać?
Zaufajcie mi. Ja znam go najlepiej.
Gdzie ona jest?
Chyba wyraziłem się jasno.
Daj spokój. Ona nam nie zagraża.
Ma DNA, o które prosił Dodgson. Wracajcie tam.
Nie! Użyj DNA dinozaurów z wyspy Mantah Corp.
Mae nie ucieknie z tej wyspy.
Wiesz, jak trudno przeżyć tu jeden dzień?
Chcesz tracić wielki kontrakt
dla jakiejś pani doktor?
Nie. Nie chcę. Masz rację. Słuszna uwaga, synu.
Jazda! Ruchy.
Chcesz coś powiedzieć, Dave?
Tak. Może Brand ma rację i powinniśmy się zwijać?
Dzieci mogły już dawno uciec.
Znam brata. Nie wyjechał z tymi ludźmi.
Ja też go znam. Nie aż tyle,
ale go uratowałem, a to jak siedem lat. Znamy go tak samo.
Skąd ty bierzesz te teorie?
Walimy głową w mur. Sam mówiłeś, Brand.
Gdyby ktoś tu był, spotkalibyśmy go.
Jesteście pewni?
Napisy: Agnieszka Żurek