SERIAL NETFLIX
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Macie prawo się na mnie wściekać.
- Tak sądzisz? - Dzięki za pozwolenie.
Rozumiem was. Nabroił.
Tak to nazywamy?
Zdradził nas. I zawiódł.
Zostawił nas na śmierć.
Ale wie, że popełnił błąd.
Pomógł ocalić Rózię.
Mnie to wystarczy, by dać mu drugą szansę.
Poza tym biorąc pod uwagę, z kim się mierzymy,
przyda się każda pomoc.
Wiem, że nie ma magicznych słów,
które wszystko naprawią.
Bardzo was przepraszam.
Myślałem, że mój tata jest tym, kim chciałem, by był.
Mówiłem sobie, że nie jest zły.
Ale się myliłem.
Ja. Myliłem się.
Wiem, że to szok.
- Brooklynn… - Miałam przemowę na tę okoliczność.
Ale teraz…
Myślałam, że cię znam.
Wciąż jestem sobą.
Udowodnię ci. Nieważne, ile to zajmie.
Zobaczymy.
Mam ci tyle do powiedzenia.
Po pierwsze, mam nowe, kontrowersyjne powiedzonko.
I nowy ulubiony dzień tygodnia.
Wtorek. I mam dziewczynę.
Zaraz, co?
Mnie. Ja jestem jej dziewczyną.
Witaj.
Wreszcie! Sammy i Yaz!
- Nazwiemy was… - Za późno.
Już mają przezwisko.
- Darius. - Przykro ci. Wiem.
Rozumiem, że nie jesteś gotów mi wybaczyć.
Luz. Ludzie błądzą.
Między nami gra?
Tak. Jestem zajęty.
Jak twój tata się tu dostanie, będzie wojna.
Nie spocznie, póki nie odzyska hasła.
Oby to go powstrzymało, bo jeśli wyprodukuje chipy,
wszystkie dinozaury będą zagrożone.
Nie pozwolimy na to.
Wszystko gra, prawda? Utknęli?
Czy on używa…
Toro.
Dzieci! Wiemy o waszej małej jaskini.
Nie ukryjecie się.
Kenji!
Róbcie to, co konieczne.
Ale Kenjiego zostawcie. Opamięta się.
Dinozaury… Musimy je zabrać.
Kupię trochę czasu.
Idę z tobą.
Jaskinia odpada.
Ukryjemy młode gdzie indziej.
- Ja zajmę się resztą. - Ja też.
Chodź, Petardo.
Gdzie to jest?
Czego szukasz?
Niebezpieczeństwo.
Słyszysz mnie.
Uciekaj!
Nie.
Co jest? Są wyluzowane.
Biorą przykład z niej.
Nie rusza się nie bez powodu.
Trzymaj się!
Hej!
Niezłe ruchy.
Nie było tak źle.
Rozumiem was. Serio.
Alfa stoi, wy też.
Ale jeśli was tu znajdą,
zrobią z was zombie.
Musicie się ruszyć!
Jerzyku! To dla twojego dobra.
Telewizor i fast foody ułatwiłyby sprawę.
Tego używałaś z młodszymi siostrami?
Z moją krową, Bessie. Najbardziej uparte dziecko świata.
Hej! Idą!
Próbowaliśmy ich spowolnić, ale dłużej nie damy rady.
Czemu się nie ruszają?
Nie wiemy. Może tablet się zepsuł.
A może woli bronić terenu,
zamiast uciekać.
To niesamowite. Wiesz, co myśli tyranozaur.
- Ile osób może… - Pomóż Sammy i Yaz.
I tyle?
Siedzimy i na nich czekamy?
Nie.
Szykujemy się do walki.
Damy im radę, co?
Nie chcę robić wam krzywdy.
Chcę tylko hasło do komputera, by móc wrócić do pracy.
Serio? Masz nas za głupków?
To bardzo ważny kontrakt.
Wszystko, na co ciężko pracowałem,
moja firma i moje nazwisko, od niego zależą.
Rozumiecie to, dzieci, prawda?
Tak.
Dlatego nigdy ci go nie podamy.
To mój ostatni akt wielkoduszności.
Dacie mi hasło, a odejdziemy.
Wybacz, zapomnieliśmy.
Hej!
Poddajecie się?
Hej!
Czyli nie.
Pomóż mi, co?
Ja tędy.
- Wy z drugiej strony. - Tak.
To twój plan? Przejrzyj na oczy.
Nie masz…
Muszę ratować ci tyłek?
Jednak jesteś sobą.
- Chcesz pierwsza? - Zasłużyłam.
Proszę, mała. Zostań.
Yaz, zatrzymaj go!
Petardo, nie.
Bądź ostrożna, Sam.
Zgarnijmy kontroler!
Jak?
Jazda.
Już prawie. Jeszcze trochę.
Zostań. Tu jest bezpiecznie.
Niedługo wrócę.
Znalazłem cię.
Chciałem z tobą pogadać.
Masz największe serce z was wszystkich.
Dlatego trafiłaś na ten obóz.
Nie mogłaś patrzeć na cierpienie rodziny.
Na cierpienie przyjaciół też.
- Uwaga! - Za tobą!
Posłuchaj tego.
Chyba nie sądzisz, że możecie wygrać?
Nie wiesz, że to nie jest możliwe?
Sammy…
możesz to przerwać, nim komuś stanie się krzywda.
Wystarczy, że podasz mi hasło.
Nie mogę. Przykro mi.
Ależ podasz. Bo taka właśnie jesteś.
Gdy wzięliśmy na cel rodzinę, wiedziałem, że pękniesz.
Miałaś słabość wypisaną na twarzy, tak jak teraz.
- Zaraz. Myślałam, że Kash… - Kash?
To ja wydałem rozkaz.
Ja wydaję wszystkie rozkazy.
Bitwa, która się toczy…
Jak powiesz ocalałym, o ile jacyś będą,
że miałaś szansę ją przerwać?
Zniszczymy cię.
Chodź, mała!
Dzięki, mała.
Mała, uwaga!
Hej! Daj mi tablet.
- Nie ma mowy… - Dawaj!
Kenji!
Mało brakowało.
Dzięki tobie. Nie wiesz, co robisz.
Czego ty chcesz? Podziałało, tak?
Dobra. Weź go sobie.
Czemu?
To słaby rzut.
Ale przecież mogłeś…
Czemu wróciłeś?
Najpierw porzucasz dinozaury, a teraz to?
Nie dość już zaszkodziłeś?
Przyznaj.
Nie chodzi o tablet ani o dinozaury.
A o nas.
Miałem cię wspierać i z tobą być.
A nie byłem.
Nie. Nie byłeś.
Darius, ja…
- No ruszaj się! - Toro!
Wyłącz to. Niech Toro się broni.
Albo ja to wezmę.
Tak.
Słuchaj.
Nie zmienię przeszłości, ale obiecuję,
że już nie porzucę swoich wartości.
Ani dinozaurów. A szczególnie ciebie.
Dzięki. Cieszę się, że wróciłeś.
No chodź.
Brakowało mi tego.
- Myślałem, że… - Jeszcze chwila.
Tak. Wiejmy.
Chyba w końcu je zmęczyłyśmy.
Dziwisz się? Spuszczamy im łomot.
Niech to! Zapeszyłaś, Sammy.
Dość tego.
Co się dzieje?
Myślałam, że są wolne.
Ja też.
Idą na Małą.
O nie. Nie ma z nimi szans.
Tato, nie!
Nie!
Napisy: Agnieszka Putek