Γεια σου, Αμάντα.
Καλημέρα.
-Γεια. -Γεια σου, μωρό μου.
Αγάπη μου, τα πλυμένα είναι έτοιμα.
Αμάντα. Όχι.
ΑΜΑΝΤΑ ΓΚΡΑΤΣΙΝΙ 933 ΜΕΡΕΣ ΑΝΗΣΥΧΟ ΠΝΕΥΜΑ
-Να σε ακούσω, Αμάντα. Πάμε. -Ναι.
Εντάξει.
1.816 ΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ. ΑΤΡΟΜΗΤΗ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ.
Χρόνια πολλά, Αμάντα.
ΕΞΩΣΤΡΕΦΗΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΥΝΑΤΗ.
ΠΑΙΔΙ ΘΑΥΜΑ.
Ωραία. Πολύ καλή δουλειά, παιδιά.
Τα λέμε αύριο στις 5 μ.μ.
Φάτε καλά, ξεκουραστείτε.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΒΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΚΟΝΣΕΡΤΟ
Αν κάποιος έχει πρόβλημα, μη μου το πει.
Εντάξει, ωραία.
ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΓΓΡΑΦΗ
Αμάντα.
-Ήταν πολύ καλό. -Ευχαριστώ.
-Τι γίνεται, Ρικ; -Ελάτε, παιδιά.
Πώς πάει, φίλε;
Ωραία τσάντα.
-Σταματήστε. -Όντως είναι ωραία.
-Δώστε μου την τσάντα μου. -Όντως είναι ωραία.
Θα αργήσω στο μάθημα.
ΡΙΚ ΒΙΡΤΖΙΛ. 5.122 ΜΕΡΕΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ
Σας παρακαλώ. Δώστε τη μου. Σταματήστε.
ΛΟΥΙΖΑ ΣΙΟΛΙΝ 10.292 ΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΘΗΜΑ ΧΟΡΟΥ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΓΑΜΟ
ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΡΕΪΡΑ 9679 ΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ
ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΣΤΗ ΣΚΟΠΟΒΟΛΗ
ΛΟΥΙΖΑ
-Αγάπη μου, είμαι κουρασμένη. -Πάω να την πέσω.
Πάρ' τον τηλέφωνο τώρα.
Γεια.
ΑΜΑΝΤΑ ΓΚΡΑΤΣΙΝΙ 10.327 ΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ
ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΚΟΝΣΕΡΤΟ.
ΜΕΡΑ ΚΟΝΣΕΡΤΟΥ ΑΜΑΝΤΑ
Γεια, ήμουν εδώ πιο κάτω.
Σκέφτηκα να σου φέρω κάποιες προμήθειες.
Ήρθες για να φέρεις προμήθειες
ή για να δεις το κονσέρτο;
Και τα δύο.
Κάποια από τα τρόφιμα έληξαν.
Θες να σου φέρω κάτι άλλο;
Όχι, έχω ό,τι χρειάζομαι.
Αγάπη.
Τι;
Αγάπη χρειάζεσαι.
-Τι νέα; -Ο Ρομπ δουλεύει το έμφραγμά του.
Η Κέιτ έχει καινούριο αγόρι.
-Ο άλλος μού την έσπαγε. -Αφήστε με ήσυχο.
-Τον Ρικ τον εκφοβίζουν ακόμα. -Σταμάτα. Έλα.
Έλα, σε παρακαλώ.
Άσε με ήσυχο. Σταμάτα.
Η Λουίζα πότε παντρεύεται;
Γουίλ;
Όλα τα στοιχεία είναι στο ντουλάπι της.
Το ξέρω, αλλά πότε παντρεύεται;
Σε οκτώ μέρες.
Τέλεια.
Θα είμαι ελεύθερος.
Ευχαριστώ για την πρόσκληση.
Ωραίο φόρεμα.
Ο Φερνάντο τα πάει πολύ καλύτερα.
Ωραία, πηγαίνει στο κονσέρτο.
Τι ώρα αρχίζει;
Στις 6:00.
Τότε γιατί οδηγεί τόσο γρήγορα;
Όχι!
Γουίλ.
Τι είπες;
Είδες κάτι διαφορετικό;
Όχι.
Όχι;
Ναι.
Ναι;
Είχε πρόβλημα με τον ύπνο.
Αλλά πάντα είχε πρόβλημα με τον ύπνο πριν τα μεγάλα κονσέρτα.
Λοιπόν...
Ό,τι και να κάνουμε δεν θα αλλάξει τίποτα.
Άκουσα τα λάστιχά της να στριγκλίζουν.
Ξεκουράσου λίγο.
Αύριο σε περιμένει πολλή δουλειά.
ΚΗΡΟΜΠΟΓΙΕΣ
Σ' αρέσει, Αμάντα;
Ωραία.
Ποιον ζωγράφισες εδώ, Αμάντα;
-Τον φίλο μου. -Ναι;
Είναι αυτός που δεν βλέπουμε ποτέ;
Πάλι ο φίλος.
Μιλάς ποτέ με τον φίλο σου;
Όχι, αλλά είναι πάντα μαζί μου.
Πώς τον λένε τον φίλο σου;
Γουίλ.
Γουίλ τον λένε.
Γεια.
Παρακαλώ, πέρασε.
Ευχαριστώ.
Με λένε Γουίλ, παρεμπιπτόντως.
Μπορώ να σε λέω...
Ανν;
Βέβαια.
Να σε βγάλω μια φωτογραφία;
Ευχαρίστως.
Πόσων ετών είσαι, Ανν;
Τεσσάρων.
Τεσσάρων λεπτών;
Τεσσάρων ωρών.
Και μερικών λεπτών.
Πότε έμαθες να μιλάς;
Δεν ξέρω.
Νομίζω πως πάντα ήξερα να μιλάω.
Ξέρεις γιατί είσαι εδώ;
Περιέργως, ναι.
Σε πειράζει να το πω φωναχτά, για να το κάνω επίσημο;
Εντάξει.
Όπως ξέρεις,
είσαι υποψήφια για την εκπληκτική ευκαιρία της ζωής.
Αν μετά απ' αυτήν τη διαδικασία επιλεγείς,
έχεις την ευκαιρία να γεννηθείς σε ένα γόνιμο περιβάλλον,
όπου μπορείς να ωριμάσεις,
να αναπτυχθείς
και να πετύχεις.
Θέλεις να είσαι υποψήφιος γι' αυτήν τη θέση;
Ναι.
Πριν ξεκινήσουμε, μπορώ να σε λέω
Μάικ;
Ναι.
Μαρία;
Αλεξάντερ;
Κέιν;
Ναι.
Θέλεις να ρωτήσεις κάτι;
-Είμαι νεκρός; -Δεν θα έλεγα ότι είσαι ζωντανός ή νεκρός.
Εσύ είσαι το αφεντικό;
Θα έλεγα, ένα γρανάζι του τροχού.
Ακούγεται έντονο.
Πόσο διαρκεί η διαδικασία;
Δεν μπορώ να πω ακριβώς,
αλλά αν φτάσεις ως το τέλος, εννιά μέρες.
-Οπότε έχω εννιά μέρες. -Ναι.
Ή λιγότερο.
Και μετά;
Αν επιλεγείς,
παίρνεις παράταση ως νεογέννητο.
Αν όχι, θα έλεγα ότι είναι το τέλος.
Με το "παράταση", εννοείς ότι παίρνω μαζί μου τις αναμνήσεις;
Όχι. Δεν θα έχεις αναμνήσεις.
Μα θα συνεχίσεις να είσαι εσύ.
Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα
στο να είμαι εδώ
και στο να είμαι ζωντανός;
Τα αισθήματα, οι εντυπώσεις, τα συναισθήματα,
είναι λιγότερο έντονα εδώ.
Πώς είσαι τόσο σίγουρος;
Γιατί έχω εμπειρία ως ζωντανός.
Άρα έχεις επιλεγεί.
Κάθισες εκεί που κάθομαι και κέρδισες.
Ναι.
Και τι πέτυχες ως ζωντανός;
Δυστυχώς δεν μπορώ να δώσω απαντήσεις επ' αυτού.
Εντάξει.
Σου έχω μια αποστολή.
Δεν υπάρχει σωστή ή λάθος απάντηση.
Πες ό,τι σου έρθει στο μυαλό.
Εσύ θα κάτσεις εκεί;
Από δω και στο εξής, δεν είσαι η Ανν.
Είσαι ένας αιχμάλωτος πολέμου σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Σε έστειλαν εδώ χθες με τον 11χρονο γιο σου, τον Νικ.
Πολύ έξυπνο αγόρι, αλλά επαναστάτης.
Το πρωί, ο Νικ προσπάθησε να δραπετεύσει,
αλλά τον έπιασε ένας σαδιστής φρουρός,
που θέλει να τον κρεμάσει.
Ο Νικ είναι εδώ.
Στέκεται σε αυτήν την καρέκλα
με ένα σχοινί...
γύρω από τον λαιμό του.
Αυτό το μικρό έπιπλο είναι το μόνο που εμποδίζει
τον αγαπημένο σου γιο να πεθάνει
όταν ο φρουρός πει "Τράβα την καρέκλα".
Τράβα την καρέκλα.
Θεέ μου.
Αν δεν τραβήξεις την καρέκλα,
δεν θα σκοτώσω μόνο τον γιο σου,
αλλά και όλους τους άλλους εδώ μέσα.
Γαμώτο.
Θα τραβούσες την καρέκλα ή όχι;
Δεν υπάρχει σωστή ή λάθος απάντηση.
Πες ό,τι σου έρθει στο μυαλό.
Ανν.
Δεν θα τραβούσα την καρέκλα.
Θα μου πεις γιατί;
Αν την τραβήξω, ο γιος μου θα πεθάνει σίγουρα.
Αν δεν την τραβήξω, υπάρχει πιθανότητα να μπλοφάρει ο φρουρός.
Θα τραβούσα την καρέκλα.
Γιατί;
Γιατί δεν με νοιάζει.
Εγώ φταίω που ο γιος μου προσπάθησε να αποδράσει,
οπότε δεν θα ήταν δίκαιο να πεθάνουν όλοι εξαιτίας μας.
Έχω άλλο παιδί;
Θα την έπεφτα στον φρουρό.
Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις την έννοια του όπλου,
αλλά η επίθεση στον φρουρό είναι χαμένη μάχη.
Γιατί είναι χαμένη μάχη;
Είναι σαν να επιτίθεσαι σε αρκούδα με γυμνά χέρια.
Πώς είσαι σίγουρος ότι θα έχανα αυτήν τη μάχη;
Ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μου, Ανν.
Νομίζω πως έχω όσα θέλω.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ.
-Εγώ να πηγαίνω. -Ευχαριστώ.
Εγώ φεύγω.
Εκτός αν θέλεις... Αν έχεις άλλες ερωτήσεις...
Όχι; Εντάξει.
-Απ' την άλλη πόρτα. -Ναι.
Συγγνώμη.
Ακόμη μαθαίνω τα κατατόπια.
Όχι!
Έμεινε καθόλου τσάι;
Τώρα απλώς μπαίνεις στο σπίτι.
Δεν μπορώ να αντισταθώ σε ένα ρόφημα.
Έχει λίγο τσάι στην κουζίνα.
Πρέπει να συνεχίσω τη δουλειά.
Πήγαινε.
Ναι, ο Ντάνιελ έχει πέσει με τα μούτρα στην πίτσα.
Είναι η δεύτερή του.
Η Τζανίν είναι στην τουαλέτα εδώ και 25 λεπτά.
Δεν έπρεπε να φάει το κοτόπουλο σόγιου.
Δεν θα ανοίξεις;
Όλοι οι άλλοι ήρθαν στην ώρα τους.
Παρακαλώ, πέρασε.
Είμαι ο Κίο.
Χαίρω πολύ, Κίο.
Αυτή είναι η επίσημη είσοδος.
Καλώς ήρθες.
Παρακαλώ, κάθισε.
Αυτός είναι ο Κίο. Με βοηθάει απόψε.
Ναι, συστηθήκαμε.
Ωραία. Με λένε Γουίλ.
-Μπορώ να... -Χαίρω πολύ, Γουίλ.
Μπορώ να σε λέω Έμμα;
Έχεις πρόβλημα;
Βασικά...
Μπορώ να διαλέξω μόνη μου;
Είναι προσωρινό. Αν επιλεγείς, θα σου δοθεί άλλο όνομα.
Αν δεν επιλεγώ, είναι το μόνο που θα έχω.
Διάλεξε άλλο όνομα.
Ό,τι θέλεις.
Μ' αρέσει το Έμμα.
Έμμα, λοιπόν.
Έμμα, να σε βγάλω μια φωτογραφία;
Ναι.
Δεν χρειάζεται.
Συγγνώμη, τυφλώνει λίγο.
Ευχαριστώ, Κίο.
Έμμα, ξέρεις γιατί είσαι εδώ;
Ναι.
Λοιπόν, πριν ξεκινήσουμε, θέλεις να ρωτήσεις κάτι;
Ο Κίο είναι το αφεντικό σου;
Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι, αλλά όχι.
Δεν θα προσλάμβανα τον Γουίλ.
-Κάνεις κι εσύ συνεντεύξεις; -Απαγορεύεται.
Γιατί;
Δυστυχώς,
δεν έχω υπάρξει ζωντανός.
Λοιπόν.
Σου έχω μια αποστολή.
Θ' αρχίσω μια ιστορία.
Εσύ θα μου πεις πώς τελειώνει.
Πες ό,τι σου έρθει στο μυαλό.
Δεν λέγεσαι πια Έμμα.
Είσαι αιχμάλωτη πολέμου.
-Τι πολέμου; -Απλώς άκου.
Σε έστειλαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης
με τον 11χρονο γιο σου, τον Νικ.
Το πρωί ο Νικ προσπάθησε να αποδράσει,
αλλά τον έπιασε ένας σαδιστής φρουρός που θέλει να τον κρεμάσει.
Ο Νικ είναι στην καρέκλα,
με ένα σχοινί στον λαιμό.
Μόνο αυτό το μικρό έπιπλο εμποδίζει τον αγαπημένο σου γιο
να πεθάνει
όταν ο φρουρός πει "Τράβα την καρέκλα".
Τράβα την καρέκλα.
Αν δεν τραβήξεις την καρέκλα,
δεν θα σκοτώσω μόνο τον γιο σου,
αλλά και όλους τους άλλους αιχμαλώτους.
Το θέλεις αυτό;
Γουίλ.
Τράβα την καρέκλα.
Τι θα έκανες;
Δυστυχώς δεν μπορώ να απαντήσω.
Γιατί;
Έτσι όπως το θέτεις,
ο φρουρός θα σκοτώσει τον γιο μου ό,τι κι αν κάνω.
-Σωστά; -Σωστά.
Γιατί;
Γιατί είναι κακός άνθρωπος.
Γιατί;
Γιατί έτσι είναι.
Γιατί έτσι είναι η ιστορία ή έτσι είναι ο κόσμος;
Θα τραβούσες την καρέκλα ή όχι;
Δεν μπορώ να απαντήσω στην ερώτησή σου αν δεν απαντήσεις στη δική μου.
Πολύ ενδιαφέρον στιλ συνέντευξης έχεις.
Λοιπόν, πώς σου φάνηκε;
Δεν απάντησε στις ερωτήσεις μου.
Πόσο κακό είναι αυτό;
Όλοι οι άλλοι απάντησαν.
Ίσως είναι πιο μοναδική από τους άλλους.
Ή πιο πιθανό να πέσει στο πεδίο της μάχης.
Πάντα μιλάς λες και τους στέλνεις στον πόλεμο.
Κι εσύ πάντα μιλάς λες και υπήρξες ζωντανός και τα ξέρεις όλα.
Συγγνώμη;
Συγχωρεμένος.
Γουίλ, δεν πρόκειται να τσακωθώ πάλι μαζί σου.
Κάνε ό,τι θες στον εαυτό σου.
Κόψε και το πουλί σου με πλαστικό μαχαίρι,
Αλλά για τις επιλογές, έχω καθήκον
να σου πω τι είδα εδώ, και αυτό...
Αυτό ήταν μοναδικό.
Ευχαριστώ για τη συμβουλή.
Κι εγώ για το τσάι.
-Γεια. -Καλώς ήρθες πίσω, Άλεξ.
Ευχαριστώ.
Θαυμάσια.
Συγχαρητήρια που έφτασες ως τη δεύτερη μέρα.
Σ' ευχαριστώ. Είναι ωραία έκπληξη. Ευχαριστώ.
-Έλα να σου δείξω το σπίτι. -Θα μάθω τα κατατόπια.
-Φωτιστικό. -Φωτιστικό. Ωραία.
Καίει. Εντάξει.
Αυτή είναι η κουζίνα.
Κοίτα εδώ.
Πολύ ωραία. Σου αρέσουν αυτά τα δύο χρώματα, έτσι;
Μπορείς να πάρεις ό,τι θέλεις.
Πρόσεχε τι λες.
Κοίτα αυτά εδώ.
Θέλω να σου δείξω το μπάνιο.
Ναι, βέβαια. Ευχαρίστως.
Αυτό...
είναι το μπάνιο.
Ζεστό.
Κρύο.
Μπορώ να το ανοίξω;
Βέβαια.
Από δω μπορείς να δεις μέσα από τα μάτια
όσων έχω επιλέξει στο παρελθόν.
Τι κάνω τώρα;
Παρακολούθησέ τους.
Κι ό,τι σου αρέσει, γράψ' το.
Γράφω οτιδήποτε;
Ό,τι θέλεις.
Μέγκαν.
Έλα δω, γλυκιά μου.
Κι αυτή;
Εδώ θέλεις να είσαι όταν τελειώσει η διαδικασία.
Αν χρειαστείς κάτι,
θα είμαι σε αυτό το δωμάτιο.
Γουίλ;
Χθες είπες ότι έχω εννιά μέρες μόνο.
Άρχισες να μετράς από χθες ή από σήμερα;
Από χθες.
Αλλά μην το πολυσκέφτεσαι.
Εντάξει.
Γεια σου, Ρικ.
Ελάτε, παιδιά.
Αφήστε με ήσυχο.
Έλα, ρε φίλε.
Όχι, δεν είναι τόσο κρύο.
Θεέ μου.
Αυτό ήταν καλό.
Όλα καλά εδώ;
Ναι.
Τι είναι αυτό;
Δεν είναι τίποτα.
Μπορώ να δω;
Δεν είναι τίποτα.
Αφού δεν είναι τίποτα, άσε με να δω.
Είναι κάτι που φτιάχνω.
Μάικ.
Εντάξει, αλλά δεν είναι τελειωμένο. Μόλις το άρχισα. Δεν είναι τίποτα...
Είναι όμορφο, Μάικ.
Όχι, δεν είναι.
Είναι πανέμορφο.
Γιατί να θέλεις να το κρύψεις;
Συγγνώμη, δεν ξέρω.
Δεν σ' αρέσει;
Όχι, το μισώ.
Το μισώ.
Να το κρατήσω;
Αλήθεια το θέλεις;
Εντάξει.
Μπορείς να μην το δείξεις σε κανέναν;
Εντάξει.
Είναι μία παραλία.
Σίγουρα είναι.
Αμάντα.
-Αμάντα, τι κάνεις εκεί πάνω; -Σκαρφαλώνω.
-Αμάντα, κατέβα κάτω, σε παρακαλώ. -Εντάξει είμαι.
Μην τολμήσεις να σκαρφαλώσεις πιο πάνω.
Εντάξει, Αμάντα, έλα. Ένα, δύο, τρία, πάμε.
Ναι.
Ωραία.
Συγγνώμη, κύριέ μου.
Τελείωσες;
Όχι ακόμα.
Λοιπόν...
Θέλεις λίγο;
Όχι.
Δεν πεινάς ποτέ;
Είμαι σαν εσένα.
Δεν πεινάω, αλλά μπορώ να φάω.
Τότε γιατί δεν τρως;
Γιατί δεν πεινάω.
Αυτό είναι το νόημα του φαγητού;
Για μένα είναι.
Καλά.
Γουίλ;
Πώς είναι;
Ποιο;
Να είσαι ζωντανός.
Ίσως μάθεις.
Θεέ μου.
Φερνάντο.
Όλα καλά εδώ;
Αυτός γιατί είναι σε καροτσάκι;
Διάβασα τα χαρτιά σου.
Πώς σου φάνηκαν;
Μπορείς να γίνεις πιο επιλεκτική.
Τους θυμάσαι όλους;
Πάνω κάτω.
Εσένα σε θυμάται κανένας;
Όχι.
Μία φορά. Στην παιδική μου ηλικία με θυμήθηκε κάποιος.
Μα δεν κράτησε πολύ.
Γιατί πιστεύεις ότι συνέβη αυτό;
Δεν έχω ιδέα.
Πώς σου φάνηκε;
Καλό είναι.
Πολύ καλό.
Είναι κάτι που δεν σ' άρεσε και θέλεις να βελτιώσω;
Μην το σκέφτεσαι έτσι.
Πώς έτσι;
Δεν θέλω να κάνεις ό,τι θεωρώ εγώ σωστό.
Να κάνεις ότι είναι σωστό για σένα.
Ναι, αλλά στο τέλος,
πάντα έρχεσαι και με κρίνεις.
Πώς σε κάνει και νιώθεις αυτό;
Πώς με κάνει και νιώθω;
Άκου, Γουίλ.
Μου μένουν μόνο επτά μέρες, εντάξει;
Θα ήθελα να είσαι ειλικρινής μαζί μου.
Πες μου τους κανόνες και θα παίξω το παιχνίδι.
Όχι.
Αλλάζω την αποστολή.
Εντάξει, σε τι;
Θέλω να διαλέξεις κάτι που δεν σου αρέσει.
Μια στιγμή που δεν μου αρέσει;
Να το γράψω κι αυτό;
Κράτα σημειώσεις, αλλά απλώς θα το συζητήσουμε.
Θα το δουλέψω πολύ.
Έχεις καμιά ερώτηση;
Ερώτηση; Ναι. Πότε θα πιούμε καμιά μπίρα μαζί;
Μπίρα;
Είδα μερικές στο ψυγείο. Θα έχεις και ψησταριά.
Θα ψήσουμε καμιά μπριζόλα, θα φωνάξουμε και γκόμενες.
Έχω δουλειά αυτές τις μέρες, αλλά ευχαριστώ για την πρόσκληση.
Ήταν πολύ ωραία συζήτηση.
Γεια.
Μάικ.
Μπορείς να έρθεις μαζί μου;
-Έκανα κάτι; -Όχι.
Δεν έκανες τίποτα.
Το ήξερα ότι...
Το ήξερα
ότι δεν είμαι καλός.
Δεν έχει να κάνει με το αν είσαι καλός ή κακός.
Ήρθε το τέλος, λοιπόν.
Μάλλον δεν αρχίσαμε ποτέ.
Μάικ.
Δεν έχει να κάνει με τον χρόνο που ξοδεύεις.
Είσαι εδώ μερικές μέρες,
αλλά ζεις κάθε στιγμή
με ειλικρίνεια και ένταση.
Δεν είναι ντροπή αυτό.
Τώρα...
Θέλω να σκεφτείς τι είδες σε αυτές τις οθόνες
και να διαλέξεις μια σημαντική στιγμή για σένα.
Ξέρω ότι δεν είναι κάτι σπουδαίο, αλλά αν μου επιτρέψεις,
θα βάλω τα δυνατά μου να την αναπαραστήσω για να τη ζήσεις.
Συγγνώμη.
Μη ζητάς συγγνώμη.
Είσαι καλός.
Ευχαριστώ.
Βοηθούσα την Τζόαν πριν δυο βδομάδες και είχε έναν υποψήφιο.
Ο τύπος ήταν μεγάλος μπελάς.
Έλεγε συνέχεια "Πού; Πώς; Γιατί;"
Έτσι η Τζόαν σκέφτηκε ένα καλό επιχείρημα:
"Δεν ξέρουμε, όπως δεν ξέρουν κι εκείνοι στις οθόνες".
Αυτό, για μένα, ήταν συγκλονιστικό.
Ίσως υπάρχει μια παράλληλη διάσταση
στην οποία κάποιος πήρε συνέντευξη από μένα
και μ' έστειλε εδώ και δεν το θυμάμαι.
Το φαντάζεσαι;
Υπάρχουν άνθρωποι που κάθονται στις καρέκλες τους
και μας στηρίζουν, μας κρίνουν,
γελούν με τα αστεία μου,
και αυτούς τους ανθρώπους του παρακολουθεί κάποιος άλλος,
τον οποίο παρακολουθεί κάποιος άλλος,
τον οποίο παρακολουθεί κάποιος άλλος.
Βαθυστόχαστο, όμως, έτσι;
Κυνηγάς εσύ.
Κυνηγάς εσύ τώρα.
Χρειάζεσαι κάτι;
Τι είναι αυτό;
Μια τελευταία επιθυμία.
Δεν καταλαβαίνω.
Ένας υποψήφιος αποκλείστηκε...
Τον ρώτησα αν υπάρχει κάποια στιγμή που θα ήθελε να ζήσει.
Μια τελευταία επιθυμία.
Φτιάχνουμε μια στιγμή εδώ.
Δεν μπορώ να φανταστώ κάποια στιγμή εδώ.
Ούτε εγώ. Απλώς ακολουθώ διαταγές.
Άσε με να βοηθήσω.
Δεν θα πάρεις έξτρα χρόνο για την αποστολή σου.
-Τελείωσα για σήμερα. -Τρίψε το ξύλο.
Δεν προλαβαίνω να της μάθω πώς να τρίβει.
Θα το βρω.
Είναι φυσικό ταλέντο.
Κίο;
Ναι.
Αν μπορούσες να διαλέξεις μία στιγμή,
ποια θα διάλεγες;
Μια στιγμή;
Μια στιγμή που θα ήθελες να ζήσεις.
Λοιπόν, μη γελάσεις.
Εντάξει.
Λοιπόν,
στο σινεμά,
όταν ανεβαίνουν στην κορυφή του βουνού,
συνήθως βγάζουν μια κραυγή ώστε να ακούνε τη φωνή τους να αντηχεί.
Ωραία.
Θα έπαιρνα μια βαθιά ανάσα και...
Γελάς, Έμμα.
Γελάω μαζί σου.
Γελάς μαζί μου.
Εσύ, Γουίλ;
Εγώ έχω ζήσει.
Το ξέρω.
-Υπάρχει κάποια στιγμή που θα ήθελες... -Δεν υπάρχει καμία στιγμή.
Ούτε μία;
Από όλη σου τη ζωή;
Αρκετά.
Γιατί το λες αυτό;
Εσύ έχεις ζήσει. Γιατί λες...
Φτάνει.
Κίο, με βοηθάς να το πάμε μέσα;
Όλοι οι συνεντευξιάζοντες το κάνουν για τους υποψηφίους που αποκλείονται;
Όχι, μόνο αυτός.
Τι του συνέβη;
Όταν ήταν ζωντανός;
Ο Γουίλ ήταν
ξεχωριστός.
Δηλαδή;
Πολύ καλός.
Πολύ ευγενικός.
Πολύ ευαίσθητος.
Αυτό δεν είναι καλό;
Όταν πρωτοείδα τον Γουίλ, ήταν ακόμη σε μια από τις οθόνες.
Ταλαντούχος, αλλά πάσχιζε μια ζωή
να προσαρμοστεί σε έναν κόσμο διαφορετικό απ' αυτόν.
Είχε πολλή αγάπη μέσα του.
Ίσως υπερβολική.
Υπερβολική αγάπη και κανέναν για να τη δώσει.
Ξέρεις,
δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά από δω,
αλλά υπήρχαν μέρες που ευχόμουν να ήμουν μαζί του
απλώς για να ξέρει ότι δεν ήταν τόσο μόνος όσο νόμιζε.
ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΦΘΑΡΜΕΝΑ ΛΑΣΤΙΧΑ
ΚΛΕΙΔΩΜΕΝΟ ΤΙΜΟΝΙ ΚΗΛΙΔΑ ΛΑΔΙΟΥ
ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ
ΧΑΛΑΡΩΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΓΡΑΣΙΔΙ
ΧΩΡΙΣ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ
ΓΟΥΙΛ
Είναι ματς πόιντ.
Όλα υπέρ του.
Ένα-μηδέν, 40-15, σερβίρει εκείνος.
Χτυπάει το μπαλάκι.
Νετ.
Ξαναδοκιμάζει, αλλά πιο νευρικός τώρα.
Έξω.
Σκέφτομαι
"Το έχει κάνει χιλιάδες φορές. Εντάξει".
Έξω.
Νετ.
-Νετ. -Έλα τώρα.
Και τον παίρνει η κάτω βόλτα.
-Τόσο κοντά στη νίκη, αλλά... -Να πάρει.
Άφησε να τον κυριεύσει το συναίσθημα.
Σε αυτήν την κατάσταση, τι θα έκανες;
Θα το πάλευα.
Ωραία.
Παίρνει το κουτί, βάζει μέσα τα ντόνατς και το σπρώχνει δίπλα.
Είπα ότι παίρνει το κουτί, βάζει μέσα τα ντόνατς και το σπρώχνει δίπλα;
Βλέπω εκείνο το παιδί,
τον Ρικ, τις τελευταίες μέρες.
Πώς πάει, φίλε;
Και όποτε τον βλέπω,
οι συμμαθητές του τον κοροϊδεύουν.
Τον χτυπούν, τον κλέβουν.
-Δεν σε πιέζουμε και τόσο πολύ. Έλα. -Ρικ.
Δεν μ' αρέσει αυτό που κάνουν στον Ρικ,
αλλά αυτό που δεν μ' αρέσει καθόλου είναι αυτό που δεν κάνει εκείνος.
Δεν αντιδρά ποτέ. Δεν κάνει τίποτα. Απλώς το ανέχεται.
Τι θα έκανες στη θέση του;
Θα τους χτυπούσα κι εγώ.
Άρα δικαιολογείς τη βία.
Δεν είναι...
Δεν είναι βία αν δεν το άρχισες εσύ.
Τότε τι είναι;
Δικαιοσύνη.
Είναι ο μόνος τρόπος...
Είναι ο μόνος τρόπος να σταματήσουν.
Λοιπόν;
Έκανα ό,τι μου ζήτησες.
Παρατήρησα διάφορους ανθρώπους
και διάλεξα έναν που παρακολουθώ πολύ στενά.
Τι δεν σ' αρέσει σ' αυτόν;
Μισεί τον εαυτό του.
Θεωρεί πως είναι αποτυχημένος
και πως ό,τι κάνει είναι άχρηστο και ντροπιαστικό.
Αναμφίβολα έχει βιώσει τόσο πόνο,
σε σημείο που σήμερα δεν θέλει να νιώθει τίποτα.
Το μούδιασμα τον κάνει και νιώθει ασφαλής τώρα.
Μα ξέρω ότι...
απλώς δηλητηριάζει ό,τι έχει απομείνει από εκείνον.
Και βαθιά μέσα του, το ξέρει κι αυτός.
Αυτός ο άνθρωπος...
Φαίνεται πως δεν διορθώνεται.
Έτσι πιστεύει.
Αλλά ξέρω πως κάτι έχει μείνει.
Γουίλ.
Συγγνώμη που διακόπτω, αλλά ήρθε ο Μάικ.
Πέρασε την υπόλοιπη μέρα σου στην αίθουσα παρακολούθησης.
Εντάξει. Έλα μέσα.
Μείνε εδώ και, ό,τι κι αν γίνει,
μη σε δει.
Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Ο υποψήφιος απόλαυσε τη στιγμή.
Χαίρομαι.
Αυτός που έλεγες το απόγευμα...
Στο λύκειο, ήταν σε μια θεατρική ομάδα.
Δεν του άρεσε. Κανείς δεν τον συμπαθούσε.
Ωστόσο...
Δύο μέρες πριν την πρεμιέρα,
ο βασικός ηθοποιός, ο Σαμ,
αρρώστησε βαριά.
Δεν ήταν ο καλύτερος αντικαταστάτης του Σαμ,
αλλά είχε την καλύτερη μνήμη στον θίασο
και οι μονόλογοι του Σαμ ήταν πολύ μεγάλοι για να τους απομνημονεύσεις.
Έτσι για τις επόμενες 48 ώρες,
το κακόμοιρο παιδί διάβαζε και ξαναδιάβαζε τον μονόλογο,
εκατοντάδες φορές,
μέχρι λίγο πριν ανοίξει η αυλαία.
Τα χέρια του ίδρωναν,
έτρεμε.
Μα όταν ανέβηκε στη σκηνή, συνέβη κάτι περίεργο.
Τον πλημμύρισε ένα ζεστό συναίσθημα, λες και δεν ήταν...
πλέον αόρατος.
Γέμισε τη σκηνή και έγινε ένα με τους θεατές.
Οι λέξεις αντηχούσαν παντού,
αλλά δεν έβγαιναν από αυτόν, αλλά μέσω αυτού
λες και το σώμα του ήταν απλώς ένα όχημα.
Δεν μπορεί να το εξηγήσει ακόμη και τώρα που το θυμάται.
Μια φευγαλέα ματιά σε κάτι που δεν είχε αγγίξει ποτέ...
και δεν θα ξανάγγιζε ποτέ.
Αυτή είναι η στιγμή που θα ήθελε να ξαναζήσει;
Όχι.
Καθόλου.
Γιατί;
Γιατί...
θα τον έκανε να ξανανιώσει ζωντανός.
Αυτά σου τα λέω γιατί θεωρώ ότι έχεις ταλέντο.
Αλλά αν θέλεις να επιβιώσεις,
πρέπει να γίνεις πιο σκληρή.
Πιο σκληρή από όσο υπήρξε αυτός ο άντρας.
Και πώς ξέρω
ότι λέει την αλήθεια
τώρα που έμαθα ότι ήταν καλός ηθοποιός;
Μετά έψαξα την ενήλικη ζωή της και ούτε εκεί βρήκα τίποτα.
Υπήρχαν κακές στιγμές, αλλά πάντα τις αντιμετώπιζε πολύ καλά.
Δες αυτό.
Έβαλε το βιολί στο αμάξι.
Αν δεν πήγαινε στο κονσέρτο εκείνη τη μέρα,
γιατί πήρε το βιολί μαζί της;
Παρατήρησα κάτι, όμως.
Ίσως θυμάσαι ότι σπάνια έκλαιγε.
Ούτε δάκρυ, τίποτα.
Δεν αφηνόταν ποτέ,
παρά μόνο...
όταν έπαιζε βιολί.
Αναρωτιέμαι αν υπήρχε κάποια πλευρά της
που πάντα έκρυβε,
κάτι που δεν έδειχνε ποτέ,
που δεν βλέπαμε ποτέ, γιατί...
Γιατί το κάνεις αυτό, Γουίλ;
-Προσπαθώ να καταλάβω τι συνέβη. -Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι συνέβη.
Πρέπει να μάθω.
Γιατί;
Γιατί έχω καθήκον να ξέρω σίγουρα.
Το καθήκον σου είναι να διαλέξεις κάποιον
και το δικό μου είναι να βεβαιωθώ ότι διάλεξες σωστά, κατά τη γνώμη μου.
Και κατά τη γνώμη μου,
εκείνη ήταν η καλύτερη επιλογή.
Ασχέτως αν το έκανε επίτηδες ή όχι.
Συμφωνείς;
Γουίλ.
Τα λέμε αύριο.
Ελάτε, αφήστε με.
Αφήστε με.
Τι θα έκανες;
Ελάτε.
Θα τους μιλούσα.
Αφήστε με, ρε παιδιά.
Δεν θα γινόταν τίποτα.
Ελάτε.
Θα τους ξαναμιλούσα.
Βρίσκεις ένα πορτοφόλι στον δρόμο με 500 δολάρια μέσα.
Τι κάνεις;
Θα έπαιρνα τα λεφτά και θα δώριζα τα μισά σε φιλανθρωπίες.
Γιατί θα δώριζες τα μισά σε φιλανθρωπίες;
Για να μη με ρωτήσεις γιατί πήρα τα λεφτά.
Η μητέρα σου φτιάχνει μπισκότα για τον αδερφό σου, αλλά όχι για σένα.
Τι κάνεις;
Θα αποκτήσουν ένα ωραίο γλάσο από φτυσιές, αυτό είναι το σίγουρο.
Θεέ μου. Είναι έτοιμο να τσιμπήσει.
Ναι.
Έτσι μπράβο.
Κοίτα τι βρήκα στο ψυγείο.
Ωραία.
Εντάξει.
Έλα.
Στην εξαήμερη φιλία μας.
Άλλες τρεις έμειναν.
Ωραία είναι.
Μαθαίνεις ότι έχεις έξι μήνες ζωής. Τι κάνεις;
Ταξιδεύω στον κόσμο.
Τι κάνεις;
Αδειάζω τους λογαριασμούς μας και παίρνω διαζύγιο.
-Τι κάνεις; -Πάω βόλτα με έναν συνάδελφο.
Τι κάνεις;
Τον δηλητηριάζω.
Ορίστε οι υπόλοιπες δοκιμασίες.
Ευχαριστώ.
Γουίλ.
Ναι.
Ναι, Μαρία.
Νομίζω ότι το ξέχασα.
Αν το θυμηθείς, θα είμαι δίπλα.
Ευχαριστώ.
Άφησα την εργασία μου στο γραφείο.
Ευχαριστώ, Μαρία.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΟΥΙΛ
Γεια, Γουίλ. Από δω η Κολίν. Κολίν, ο Γουίλ.
Χαίρω πολύ, Γουίλ. Ο Κίο μού έχει πει πολλά για σένα.
Δεν μπορώ να πω το ίδιο.
Να περάσουμε;
Ποια είναι αυτή;
Η Κολίν είναι κι αυτή συνεντευξιάζουσα.
Σπουδαία, σαν εσένα.
Φέρνεις όλους τους συνεντευξιάζοντες στο σπίτι μου τώρα;
Κατά σύμπτωση, διάλεξε κάποια που ήξερε κάποια που διάλεξες εσύ.
Γνωρίζονταν στον αληθινό κόσμο;
Ναι.
Είναι μικρός ο αληθινός κόσμος, έτσι;
Ποια διάλεξες;
Τη Σέσιλι.
Την ξαδέρφη της Αμάντα.
Ήταν πολύ δεμένες εκείνον τον καιρό.
Θυμάμαι πάντα την Αμάντα και τη Σέσιλι
να βλέπουν καρτούν μαζί μετά το σχολείο.
Εκείνο με το μοβ άλογο που μιλούσε.
Πώς την έλεγαν την εκπομπή; Κάτι με "fire".
The Wildfire.
Ναι, The Wildfire. Η Σέσιλι τρελαινόταν γι' αυτό.
Είχε πέντε κουτιά παπουτσιών γεμάτα με όλα τα παιχνίδια.
Ξέρεις, τα άλογα, το κορίτσι, τον βασιλιά, τη βασίλισσα.
Εκτός...
Από τη Λαίδη Ντιάμπολιν.
Ναι.
Μόνο η Αμάντα την είχε αυτή.
Μόνο η Αμάντα.
Δεν θυμάμαι πού τη βρήκε.
Έπαιξε για έναν από τους συνθέτες της εκπομπής.
Αυτό το παιδί.
Θα είσαι πολύ περήφανη γι' αυτήν.
Ξέρεις, όπως κι εσύ, υπήρξα κι εγώ ζωντανή και...
Ας μη μιλάμε για μένα, σε παρακαλώ.
Αυτό το βρήκαν μετά τον θάνατο της Αμάντα.
Δεν την είδα να το γράφει.
Καμιά φορά είναι δύσκολο να τα παρακολουθείς όλα.
Δεν μπορείς να καταγράφεις τα πάντα.
Φύγετε.
Σας παρακαλώ...
Φύγετε.
Λυπάμαι που σου είναι δύσκολο. Απλώς θέλω να το ξεπεράσεις.
Έξω.
Δώσε μου λίγο χρόνο.
Ξέρεις πόσο δύσκολο μου είναι να σε βλέπω...
Έξω!
Δεν το έκανε αυτή.
Όχι.
Ντιέγκο.
Ο Φερνάντο είναι αυτός;
Ναι.
Αν ήσουν στη θέση του, τι θα έκανες;
Έμμα;
Θέλω μια απάντηση.
Δεν ξέρω την απάντηση.
Πώς να την ξέρεις;
-Αν ήμουν στη θέση του... -Αυτό δεν γίνεται.
Το ξέρω, γι' αυτό δεν μπορώ να σου απαντήσω.
Θα σε ρωτήσω άλλη μια φορά.
Τι θα έκανες;
Δεν ξέρω.
Είσαι καλά;
Τι θα έκανες;
Δεν θα το σκεφτόμουν. Με το που θα κουνιόταν, θα ήταν νεκρός.
Λοιπόν;
Εσύ τι θα έκανες;
Δεν ξέρω.
Δεν καταλαβαίνω καν τι λένε.
-Το θεωρείς αστείο; -Όχι, για πλάκα το είπα.
-Για σένα είναι πλάκα; -Όχι...
Έλα, αυτά είναι σοβαρά πράγματα,
σοβαρά πράγματα,
και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν χαλαρώνουμε.
Υπάρχει πολλή ένταση.
Ευχαριστώ.
Έλα τώρα.
Αν ήσουν στη θέση του, τι θα έκανες;
Δεν καταλαβαίνω γιατί χρειάζεται αυτό.
Αυτό είναι πόνος.
Αυτό που νιώθεις δεν είναι τίποτα μπροστά σ' αυτό που νιώθουν οι ζωντανοί.
Σταμάτα.
Αυτό γίνεται...
εξαιτίας αυτού που σου έγραψα;
Όχι.
Δεν γίνεται γι' αυτό.
Το ήξερα ότι δεν έπρεπε να γράψω αυτό το γράμμα.
Αλλά κάτι μέσα μου...
Δεν μπορούσα να το σταματήσω.
Έτσι σκέφτηκα ότι...
ίσως σήμαινε κάτι.
Ότι ίσως ένιωθες
το ίδιο.
Λυπάμαι αν το παρεξήγησες, Μαρία.
Θέλω να γράψεις μία σημαντική στιγμή για σένα...
Είχα την ευκαιρία.
Είχα την ευκαιρία και τη χαράμισα.
Δεν θα ντυθείς;
Μια χαρά είμαι.
Εντάξει.
Συγχαρητήρια, Γουίλ.
Φαίνεται ευτυχισμένη.
Πρέπει να γυρίσω στη δουλειά μου.
Συγγνώμη για την αναμονή, Άλεξ.
Δεν πειράζει.
Ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη για χθες.
Έλα, Γουίλ, κι εγώ έφταιγα.
Έπρεπε να πάρω την ερώτησή σου στα σοβαρά.
Επίσης ήθελα να σε ευχαριστήσω
για όσα έχεις κάνει εδώ.
Χαίρομαι που το ακούω. Χαρά μου.
Χαρά μου.
Αλλά πρέπει να σου πω ότι...
Τι πρέπει να μου πεις;
Πρέπει να σου πω ότι δεν ταιριάζεις στη θέση την οποία διεκδικείς.
Που σημαίνει;
Δεν σε επιλέγω, Άλεξ.
Αλλά σε ευχαριστώ για τη δουλειά και τη αφοσίωσή σου αυτές τις οκτώ μέρες.
Έφτασες μακριά.
Σε παρακαλώ... Αν μπορείς να μου δώσεις άλλη μα ευκαιρία.
Θέλω άλλη μια ευκαιρία. Μόνο αυτό χρειάζομαι.
-Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. -Άλλη μια ευκαιρία μόνο.
Ξέρω ότι τσαντίστηκες χθες
και σου υπόσχομαι ότι δεν θα ξανασυμβεί.
-Δεν είναι αυτό. -Αυτό σου λέω.
Δεν είναι αυτό.
Τότε τι είναι;
Τι είναι;
Σου ζητώ άλλη μια ευκαιρία.
Δεν μπορείς να το κάνεις για έναν φίλο;
Νόμιζα ότι ήμασταν φίλοι.
Αφού δεν σε επιλέγω...
θέλω να μου γράψεις μία στιγμή πραγματικά σημαντική για σένα.
-Θα προσπαθήσω να την αναπαραστήσω. -Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, Γουίλ. Σε παρακαλώ.
Πήρα την απόφασή μου.
Λυπάμαι.
Είσαι αξιολύπητος.
Μένεις σ' αυτό το σπίτι και κρίνεις τους πάντες
και τα πάντα,
αλλά εσύ τι έχεις κάνει;
Τι έχεις κάνει; Ποιος είσαι εσύ που μας κρίνεις;
Φοβάσαι.
Και θέλεις να φοβούνται κι όλοι οι άλλοι.
Αυτό δεν είναι;
Εγώ δεν φοβάμαι.
Δεν θα σου κάνω τη χάρη, φίλε.
Ευχαριστώ που ήρθες.
Γουίλ.
Εντάξει.
Σε παρακαλώ.
-Σε παρακαλώ, μη με διώξεις. -Ησύχασε.
-Δεν θέλω να φύγω. -Ηρέμησε.
Δεν θέλω να φύγω.
Σου είπα να τη διώξεις για σήμερα.
Συγγνώμη. Το ξέχασα.
Δεν κάνει.
Τότε γιατί την κρατάς στο σπίτι;
Εντάξει.
Θα τη διαγράψω σήμερα.
Τι; Γιατί;
Δεν μου έδειξε αυτό που ήθελα να δω.
Να μαντέψω. Θέλεις να είναι σκληρή; Να σκοτώσει κάποιον;
Θέλεις να διαλέξω άλλο θήραμα όπως έκανα στο παρελθόν.
Θήραμα;
Θήραμα; Μα τι λες;
Την περασμένη βδομάδα η Αμάντα ήταν το καμάρι σου. Τώρα είναι αποτυχημένη;
Δεν είναι αποτυχημένη.
Δεν καταλαβαίνεις, γιατί δεν...
-Γιατί δεν έχω ζήσει; -Ναι.
-Αυτό θα έλεγες; -Ναι, αυτό θα έλεγα.
Αυτό που μου τη δίνει σ' εσένα είναι αυτό το βλέμμα στα μάτια,
λες και τα ξέρεις όλα, ενώ χαράμισες την ευκαιρία που είχες.
"Ευκαιρία".
Ελπίζω να την έχεις κι εσύ.
-Μπας και σταματήσεις τη ζήλια. -Δεν ζηλεύω.
Ούτε καν το βλέπεις.
Δεν έχει να κάνει μ' εμάς, αλλά με το να της δοθεί μια ευκαιρία.
Τέλεια.
Τέλεια ιδέα.
Εγώ στέλνω λουλούδια κι οι άλλοι γουρούνια για να τα φάνε.
Ο Ρικ.
Άντε γαμήσου, ρε.
Τι έγινε;
Αντέδρασε.
-Θα σε σκοτώσω, ρε. -Γαμώτο.
Θα με χτυπήσεις και θα τρέξεις;
Τι σκέφτεσαι;
Εντάξει.
Γιατί το έκανε, πιστεύεις;
Είναι νεκρή, Γουίλ. Τι σημασία έχει;
Την παρακολουθώ 28 χρόνια
και δεν είδα κάποιο προειδοποιητικό σημάδι.
Και να έβλεπες τα σημάδια, τι θα μπορούσες να κάνεις από δω;
Τίποτα.
Δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτα.
Μπορώ μόνο να τους στείλω σ' αυτήν τη σκατότρυπα και να τους πω "Επιβιώστε".
-Σκατότρυπα είναι; -Σκατότρυπα.
-Τρύπα γεμάτη σκατά. -Ναι.
Καταλαβαίνω την αλληγορία.
Επειδή είσαι έξυπνος.
Πολύ έξυπνος, Κίο, κι εγώ είμαι χαζός.
Πολύ χαζός. Δεν το κατάλαβα όταν τη διάλεξα.
Τι δεν κατάλαβες;
Ότι είναι σαν εμένα.
Είχες μεγάλες δυνατότητες, Γουίλ. Το ξέρεις.
Δυνατότητες για τι;
Για να αποτύχω;
Να τα παρατήσω;
Κι οι καλές αναμνήσεις;
Καλές αναμνήσεις, κακές αναμνήσεις, όλες ίδιες είναι τώρα.
Ακόμη με πονάει...
με έναν τρόπο που κανείς δεν μπορεί να δει και που μόνο εγώ νιώθω.
Και τώρα...
Τώρα τι;
Τώρα ξέρω ότι ένιωθε το ίδιο.
ΑΜΑΝΤΑ
-Καλώς ήρθατε, κυρία μου. -Γεια. Καλησπέρα.
-Ελάτε από δω. -Το σπίτι δείχνει υπέροχο.
Ναι, το ανακαινίσαμε.
-Κέιν; -Ναι.
Από δω η Έμμα.
Γεια.
Γεια. Χαίρω πολύ.
Παρομοίως.
Πρέπει να πάω πίσω τώρα. Παρακαλώ, κάθισε.
-Θα σερβίρω ένα υπέροχο δείπνο. -Ευχαριστώ.
Τελευταία μέρα.
Ναι.
Φοβάσαι;
Τι να φοβάμαι;
Αυτό που ίσως συμβεί.
Όχι.
Εσύ;
Έτσι νομίζω.
Το είδα πριν μερικά χρόνια και...
Με ανατριχιάζει.
Βλέπω μια κοπέλα που γυρίζει σπίτι με το αμάξι,
τσαντισμένη,
κι ο δικός της είναι πίσω, τύφλα στο μεθύσι.
Και τότε το αμάξι περνάει πάνω από ένα σαμαράκι.
Ο δικός της ξυπνάει, έτοιμος να ξεράσει.
Τα ηλεκτρικά παράθυρα χαλασμένα.
"Σταμάτα το αμάξι".
Κι η κοπέλα συνεχίζει να οδηγεί.
Τι κάνει αυτός;
Ξερνάει, αλλά μες στο στόμα του.
Προσπαθώντας να μη λερώσει το αμάξι της μαμάς του,
τα καταπίνει όλα πάλι ηρωικά.
Και η γεύση είναι πολύ άσχημη.
Εκεί που κατεβαίνει ο εμετός,
αρχίζει να ανεβαίνει πάλι.
Και τον καταπίνει.
-Ξερνάει, καταπίνει. -Όχι.
Εκείνη οδηγεί για να γυρίσει σπίτι. Εκείνος ανοίγει την πόρτα.
Σειρά σου, μεγάλε.
Τι;
Μια ιστορία πιο αηδιαστική από τη δική μου.
Δεν έχω τέτοια ιστορία.
Εντάξει.
Δεν είναι ιστορία με εμετούς, αλλά...
Πριν μερικές εβδομάδες, έβλεπα στις ειδήσεις
για δύο κορίτσια γυμνασίου που εξαφανίστηκαν.
Όλοι άρχισαν να τις ψάχνουν.
Αρχικά οι γονείς τους ήλπιζαν
ότι ήταν φάρσα ή κάτι τέτοιο.
Δύο μέρες αργότερα,
οι αρχές ανακάλυψαν ότι ήταν νεκρές.
Αποδείχτηκε ότι
ο 60χρονος δάσκαλος αγγλικών τους τις βίασε και τις σκότωσε
και μετά τις έθαψε στην αυλή του.
Όταν η αστυνομία τον ρώτησε γιατί το έκανε,
είπε
επειδή ήταν ερωτευμένος μαζί τους.
Αυτό ήταν αηδιαστικό.
Δεν νομίζω να αναφερόταν σε αυτόν τον τύπο αηδίας.
Όχι, αλλά αυτό θεωρώ αηδιαστικό εγώ.
Εντάξει.
Απορώ γιατί ανέφερες αυτήν τη μεμονωμένη περίπτωση...
Μεμονωμένη περίπτωση; Τι εννοείς; Τέτοια συμβαίνουν συνέχεια.
-Συνέχεια; -Ναι.
Μάλλον αναφέρεις μια εξαίρεση.
Εξαίρεση; Πλάκα κάνεις; Ποιον κόσμο παρακολουθείς;
Αυτόν που παρακολουθείς κι εσύ.
Δεν νομίζω.
Κάθε μέρα, κάποιος πληγώνει κάποιον άλλο.
Κάθε μέρα, κάποιος αφαιρεί τη ζωή κάποιου άλλου.
Κάθε μέρα, κάποιος αφαιρεί τη δική του ζωή.
Γιατί εστιάζεις σ' αυτό;
Εσύ γιατί δεν εστιάζεις σ' αυτό;
Έμμα, πες μας τη δική σου αηδιαστική ιστορία.
Εντάξει.
Πριν δύο μέρες, παρακολουθούσα μια κοπέλα
που της είχε βουλώσει η λεκάνη από μια μεγάλη κουράδα.
Μ' αρέσει η εισαγωγή. Συνέχισε.
Τραβούσε συνέχεια το καζανάκι,
αλλά δεν έφευγε με τίποτα.
Μέχρι που έφερε κάποιον στο διαμέρισμά της.
Και βέβαια, το πρώτο που ήθελε αυτός ήταν να πάει στην τουαλέτα.
Εκείνη φρίκαρε. Λέει "Περίμενε ένα λεπτό".
Τρέχει μέσα, κλειδώνει την πόρτα, ανοίγει μια καινούρια οδοντόβουρτσα
και αρχίζει να τρίβει τη γιγάντια κουράδα.
Την τρίβει, την ξανατρίβει,
μέχρι που η λεκάνη γίνεται αστραφτερή.
Αργότερα, εκεί που είναι αγκαλιασμένοι, της ψιθυρίζει στο αυτί
"Μωρό μου, ευχαριστώ που μου άφησες αυτήν την οδοντόβουρτσα.
Μ' αρέσουν οι μαλακές".
Θεέ μου.
Αυτό ήταν όλο;
Όχι, γιατί πέντε λεπτά πριν της το πει,
φασώνονταν με πάθος.
Τώρα που είχατε την ευκαιρία να γνωριστείτε,
κι ίσως να δείτε κάποια πράγματα που δεν είδα εγώ,
θα σας ζητήσω κάτι απλό.
Θέλω να μου πείτε γιατί αυτός που κάθεται δίπλα σας
δεν αξίζει να είναι ζωντανός.
Ποιος θέλει ν' αρχίσει;
Πρέπει να σου πω ότι δεν κάνεις για τη θέση που διεκδικείς.
Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο να ακούς τέτοια νέα,
αλλά θα ήθελα να εκμεταλλευτείς τις υπόλοιπες ώρες
για να γράψεις κάτι πολύ σημαντικό για σένα.
Δεν είναι κάτι σπουδαίο.
Αλλά αν μου επιτρέψεις, θα βάλω τα δυνατά μου
να αναπαραστήσω αυτήν τη στιγμή για να τη ζήσεις.
Με την ησυχία σου.
Πρέπει να διαλέξεις κάτι άλλο.
Μα δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο.
Λυπάμαι.
Μερικές ώρες αφού φύγεις απ' το σπίτι,
θα το νιώσεις, σαν να μην είσαι πια εδώ,
και οι αισθήσεις σου θα γίνονται αφόρητα πιο έντονες
και δυνατές.
Είναι το νέο σου ξεκίνημα.
Δεν θα θυμάσαι ούτε εμένα
ούτε οτιδήποτε άλλο συνέβη σε αυτό το σπίτι,
αλλά όπως σου ξαναείπα, θα παραμείνεις ο εαυτός σου.
Ευχαριστώ.
Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείς.
Λυπάμαι για την Έμμα.
Η Έμμα ήρθε να σε αποχαιρετήσει.
Είναι απασχολημένος με κάποια άλλη δουλειά.
Καταλαβαίνω.
Έχεις λίγο χρόνο ακόμα. Θέλεις να περιμένω μαζί σου;
Όχι, ευχαριστώ.
Προτιμώ να μείνω μόνη μου.
Εντάξει.
Περάσαμε πολλά μαζί.
Εννιά μέρες.
Έμμα.
Χάρηκα πολύ.
Όλη η χαρά δική μου.
Έφυγε.
Γουίλ...
Την ώρα που θα διαβάζεις αυτό, μάλλον δεν θα υπάρχω πια.
Λυπάμαι που η ζωή δεν τα έφερε όπως ήθελες
και που όλος ο πόνος που πέρασες
δεν σε αφήνει να δεις αυτό που βλέπω τώρα εγώ.
Πήρα την πρωτοβουλία να γράψω τις όμορφες στιγμές
που έζησα σ' αυτό το σπίτι.
Κοίτα προσεκτικά και πάντα θα βρίσκεις αυτές τις στιγμές.
Σε παρακαλώ, μην τις θεωρείς δεδομένες.
Εγώ στις εννιά μέρες μου, δεν το έκανα ποτέ.
Έμμα.
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ
Ο ΚΙΟ ΦΩΝΑΖΕΙ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ
ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ
ΓΕΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΕΪΝ
ΠΑΙΔΙΚΑ ΓΕΛΙΑ
ΤΣΑΪ ΜΕ ΤΟΝ ΚΙΟ
Έμμα!
Έχεις υπολογίσει ποτέ τη γη;
Πέρνα αυτήν τη μέρα
Και τη νύχτα μαζί μου
Και θα μάθεις την προέλευση
Όλων των ποιημάτων
Υμνώ...
Υμνώ τον εαυτό μου
Και τραγουδώ τον εαυτό μου
Και καθετί που νιώθω θα το νιώσεις κι εσύ
Γιατί κάθε μόριο δικό μου
Είναι και δικό σου
Την ψυχή μου αβίαστα καλώ
Σκύβω αβίαστα και νωχελικά
Και βλέπω μια λόγχη
Θερινής χλόης
Η γλώσσα μου
Κάθε μόριο του αίματός μου
Γεννημένο εδώ
Από γονείς γεννημένους εδώ
Όπως κι οι γονείς τους
Όπως κι οι δικοί τους γονείς
Εγώ, τώρα στα 37 μου Απολύτως υγιής αρχίζω
Ελπίζοντας να μη σταματήσω ως τον θάνατο
Της ανάσας μου ο αχνός αντηχεί
Σαν κύμα απλώνεται
Σιγανά βουίσματα
Ρίζα του έρωτα
Μεταξωτή κλωστή
Διχάλα και κληματαριά
Εισπνοή και εκπνοή
Το διάβα του αέρα και του αίματος
Μέσ' απ' τα πνευμόνια μου
Ο ήχος της φωνής μου Που εξαπολύει τις λέξεις μου
Μες στους στροβιλισμούς του ανέμου
Λίγα ανάλαφρα φιλιά
Λίγα αγκαλιάσματα
Μπράτσα περασμένα γύρω από ώμους
Το παιχνίδισμα του φωτός
Και της σκιάς στα δέντρα
Καθώς δονούνται τα λυγερά κλαδιά
Η τέρψη στη μοναξιά
Μέσα στον πυρετό των δρόμων
Ή σε λιβάδια και σε λοφοπλαγιές
Η αίσθηση της υγείας
Οι τρίλιες του καταμεσήμερου
Το τραγούδι του εαυτού μου
Καθώς σηκώνομαι απ' το κρεβάτι Για να υποδεχτώ τον ήλιο
Γεια σου, ήλιε
Ήλιε
Ήλιε, ήλιε, ήλιε
Ήλιε, ήλιε
Το τελευταίο σύννεφο της μέρας Περιμένει εμένα
Μετά την παύση με πετάει μακριά
Και μες στη σκιά της ερημιάς Με πείθει και γίνομαι ατμός
Και το σούρουπο
Φεύγω σαν αέρας
Ξεχύνω τη σάρκα μου σαν στρόβιλο
Και χάνομαι με δαντελένιες άκρες
Και το να πεθαίνεις
Είναι διαφορετικό
Απ' ό,τι νόμιζε κανείς Και πιο τυχερός
Αφήνομαι στο χώμα
Για να φυτρώσω από τη χλόη που αγαπώ
Αν με θέλεις ξανά
Ψάξε με κάτω από τις σόλες σου
Δεν θα ξέρεις ποιος είμαι ή τι σημαίνω
Μα για σένα θα είμαι καλή υγεία Έτσι κι αλλιώς
Κι αν από πρώτα δεν με βρεις
Έχε θάρρος
Αν σου λείπω από ένα μέρος
Ψάξε σε άλλο
Σε κάποιο μέρος σταματώ
Περιμένοντας εσένα
Σ' ευχαριστώ.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ Κώστας Γραμματικός
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΝΤΟΝΙΟ ΚΑΤΣΟΥΤΖΙ