HISTORIA OPARTA NA FAKTACH
ROK 1990
Przepraszam, że musieliście tyle czekać.
Dziś pokażę wam kulisy powstawania filmów dla dorosłych.
- To, co ukryte za cenzurą. - Zaraz dojdę!
Zaraz dojdę!
Można powiedzieć,
że moje życie to historia filmów dla dorosłych.
Dlatego pozwólcie, że opowiem wam dziś o sobie.
Nazywam się Toru Muranishi.
Wyreżyserowałem 1800 filmów dla dorosłych.
Widzieliście któryś? Na pewno.
Nie ukryją tego ani twoje usta na górze, ani wargi skryte na dole.
Filmy dla dorosłych to niewyczerpalne źródło miłości.
To wielka gałąź branży rozrywkowej warta 50 miliardów jenów.
Całymi dniami wylewam z siebie pot i spermę,
żeby tworzyć dla ludzi jak najlepsze filmy.
To czarno-złoty symbol odwagi
Dasz radę walczyć 24 godziny na dobę?
Biznesmen
Japoński biznesmen
Wytrzymasz całą dobę?
Tak!
Panie Muranishi, co pana motywuje?
Idę przez życie bez spodni.
Spróbujcie mnie dopaść! Spróbujcie mnie zabić!
- Mam żelazną wolę. - Rozpoczynamy seksolimpiadę!
Zwyczajny człowiek
nie pokazałby się tak publicznie.
Ale ja zostałem skazany za sześć przestępstw,
w sumie na 370 lat odsiadki, i wylizałem 30 000 cipek.
A mimo to wciąż mam serce.
Rozpaczanie prowadzi donikąd.
W pierdlu byłem gość.
„Życie jest piękne”, jasne?
W życiu trzeba sobie sprawiać przyjemność.
A jaka jest Kaoru Kuroki?
Pani Kuroki, kim jest dla pani pan Muranishi?
Można powiedzieć, że to mój stwórca.
Ma ogromny talent. To taki nagi Chaplin.
Niepojęta kobieta.
Ale wiem na pewno…
że to bogini seksu, która wywołała rewolucję w branży.
Razem z nim…
Razem z nią
mogę stworzyć coś, czego ludzkość jeszcze nie widziała.
…mogę tworzyć filmy,
dzięki którym cieszę się, że żyjemy w tych samych czasach.
Tak.
Ostatnie pytanie.
Pozwoli pani, że ja o coś spytam.
Co by pani zrobiła, gdyby chciała pani umrzeć?
Ja?
Tak, pani. Nie pytam pani ust.
Tylko pani serce.
Cóż…
Jest pani piękną kobietą. Z cudownym głosem.
I naprawdę wdzięczną sylwetką.
Co pani na to?
Wystąpi pani w jednym z moich filmów?
Co?
Na pewno marzyła pani, żebym o to spytał.
To jak będzie?
Co ma pani w ręce?
Urodziła się pani, żeby dzierżyć coś tak zimnego, nieludzkiego?
Nie wolałaby pani objąć
czegoś cieplejszego, bardziej naturalnego i pełnego życia?
I zamiast mierzyć tym w innych, skierować to do siebie?
Co pani na to?
Czego pani tak naprawdę pragnie?
Nie potrafi pani tego wyrazić.
Zdejmijmy z pani tę zbroję kawałek po kawałku.
A teraz?
Zdoła pani wyrazić siebie?
To za mało?
- Zdejmijmy całą zbroję. - Chwila…
- Ile pani… - On tylko żartuje.
Niech pani nie bierze tego poważnie.
Rety.
Napije się pani herbaty?
Chętnie, dziękuję.
- Dziękuję. - Na tym skończmy.
Tani-yan, możesz to później przejrzeć?
Panie Muranishi.
Dziękuję.
Przepraszam.
Musimy się zbierać.
Dziękujemy za wywiad.
Przyjechały aktorki.
Panie Kawada, jestem po zaliczki.
- Momencik. - Dobrze.
- Proszę. - Dziękuję.
- Jeszcze jedno. - Tak?
Jeśli aktorka zacznie płakać, proszę pokazać jej to.
- Mam jej to pokazać? - Tak.
Muszą koniecznie skończyć dziś zdjęcia.
Jasne, rozumiem.
Junko, zbieramy się!
Dobra.
- Gotowe. - Dziękuję.
- Matsuki, idziemy! - Midori, weź torby!
Zbieramy się.
- Niczego nie zapomnijcie. - Wezmę to.
Naoko, tutaj!
- Szmatki. - Czemu ja?
Mam cię deportować?
To zły adres.
Ogarnij się.
Panie Kawada, nie chcę wracać do kraju.
Co się dzieje?
Panie Kawada!
No to ruszamy.
- Gotowi? - Tak.
No to jedziemy.
Rozpoczynamy przełomowy rok 1990.
Powodzenia.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie mamy wyboru!
- Tak wygląda sytuacja polityczna. - Pani Takako!
Co, jeśli Liberalna Partia Demokratyczna
zdobędzie większość w Zgromadzeniu Narodowym?
TAKAKO DOI ZŁOŚĆ TO WŁADZA
- Będą mówić, że ludzie… - To pani Takako!
- …popierają… - Objawienie.
- …podatek konsumpcyjny. - Takie czasy.
Musimy się temu sprzeciwić!
Jak sprawić, by polityka znów była szczera, i uratować Japonię?
To…
- Dzięki moim filmom dla dorosłych! - Co?
MURANISHI
Wysiadamy.
Głosujcie na Toru Muranishiego z Dobrej Partii!
Co jest?
Co się dzieje, do cholery?
Co to ma znaczyć?
Co oni robią?
Przepraszam, że musieliście tyle czekać.
Jestem Toru Muranishi, król pornografii ery Shōwa.
- Kto? - Posłuchajcie!
Proszę państwa!
Te absurdalne czasy potrzebują jednego.
- Seksu! - Absurd!
Czuję wielką frustrację.
Ile filmów dla dorosłych bym nie wyreżyserował,
nie mam ich gdzie sprzedać.
Nienormalny jesteś?
Nie rób sobie żartów z polityki!
To nie zabawa!
Bawią mnie tylko dorosłe rozrywki.
Jasne?
Słuchajcie.
Odkąd dostarczam seks Japończykom,
liczba przestępstw na tle seksualnym spadła o 37%.
Bzdura! Zmyśliłeś pan to sobie.
Facet, który pokazał ludziom odbyt, nigdy nie kłamie.
Dając ludziom dostęp do seksu, można ograniczyć przestępczość.
- Bzdury! - Co byłoby najlepsze?
Gdyby filmy dla dorosłych leciały w telewizji.
To niemożliwe.
- Społeczeństwo by się rozpadło! - Właśnie!
Ma pani ładny głos.
Ale czasy się zmieniły.
Pogląd, że seks to coś złego, odchodzi w zapomnienie.
Nonsens!
Tę rewolucję rozpoczęła jedna kobieta…
Afrodyta zrodzona ze spermy.
Kaoru Kuroki!
Pani Kuroki!
Witam wszystkich.
- Nazywam się Kaoru Kuroki. Dziękuję. - Owłosione pachy!
- Patrzy na mnie tylu mężczyzn. - Co tam się dzieje?
Aż zrobiło mi się gorąco.
- „Dobra Partia”? - Dziś przemówię do was rozpalona.
Pani Doi! Co się dzieje?
Te owłosione pachy
są mostem łączącym moje włosy na głowie i włosy łonowe.
Można powiedzieć, że łączą codzienność z seksualnością.
Teraz wziął się za politykę?
Co?
Ten Muranishi to niezły skubaniec.
Zgarniamy go teraz?
Nie, sam się nim zajmę.
- Przyszła pani zobaczyć Hachiko? - Tak, zgadza się.
Rozumiem…
Szuka pani tego kundla Hachiko?
Zdechł dawno temu.
Jak pan śmie go tak nazywać?
Proszę tu wrócić!
Co mam dla was zrobić w rządzie?
Chcę poznać wasze pragnienia.
Chcemy hoteli miłości!
Mam pomysł!
Niech pan zostanie ministrem edukacji.
Wprowadzi pan lekcje, na których będziemy oglądać filmy dla dorosłych.
Wspaniały pomysł.
Genialny pomysł.
Doskonała propozycja.
Uważam też…
To naturalne, że w podstawie programowej
powinna być edukacja seksualna.
Jeśli oswoimy ludzi z seksem,
uda nam się zrozumieć, jakiej seksualnej rewolucji potrzebujemy.
A państwo zapoznają się z naszą wizją rewolucji seksualnej.
To nie wszystko.
- Te filmy powinny oglądać całe rodziny. - To ma być edukacja?
Bardzo dziękuję.
Moim zdaniem najlepsza edukacja seksualna
to obserwowanie seksu rodziców.
Jeśli państwa to zawstydza…
Może pan skuć mnie później?
Nie ma sprawy.
Udam członka waszego sztabu.
Dzieci potrzebują edukacji seksualnej.
Jakie zarzuty?
Już płód w łonie matki…
Złamanie ustawy o ochronie dzieci.
…powinien w ramach edukacji oglądać filmy dla dorosłych.
W pana filmie wystąpiła osoba niepełnoletnia.
Okrzyki rozkoszy mają wyjątkowy rytm
i pomogą dziecku prawidłowo się rozwijać.
Nie sądzicie?
DOBRA PARTIA JAPONII
BENTŌ NIE PODATEK DLA LEPSZEGO SEKSU I PRZYSZŁOŚCI
Musimy dążyć do wolnego społeczeństwa nieskrępowanego niesprawiedliwością.
Dziękuję za uwagę.
Bardzo dziękujemy.
Oddajcie szczery, odważny głos na Toru Muranishiego.
Nazywam się Kaoru Kuroki.
- Dziękuję za uwagę. - Zbieramy się.
Jedziemy, już.
- Rugby. - Dobra robota. Nakręcili się.
Przestań się obżerać! Ja nawet nie mam czasu nic zjeść.
Przepraszam.
- Rugby, pan Takei tu jest. Ruchy. - Co?
Skoczę z panem Muranishim coś zjeść.
Niech pan wróci pociągiem!
Roma, to gliny. Szybko!
Co? Policja?
Szybko, wsiadamy. Pora spadać.
Pani Kuroki, wasza partia jest wynaturzona!
Muranishi.
Nie pojmuje pan, czym naprawdę jest wolność.
Dziękujemy.
Dziękujemy za wasze opinie.
Do środka.
Na razie.
Proszę spocząć.
Dziękuję, że zawsze znajdzie pan dla mnie czas.
Wiem, że ciągle jest pan zajęty.
„Zawsze”? To brzmi okropnie.
Przepraszam.
Mam pewien problem.
Byłbym wdzięczny za pana pomoc, prokuratorze.
Niewiele mogę zrobić, ale słucham.
Pan Muranishi obsadził siedemnastolatkę w…
swoim sprośnym filmie.
DOSZŁAM AŻ TYLE RAZY?
Został aresztowany za złamanie ustawy o ochronie dzieci.
Nieładnie z jego strony.
Musi odsiedzieć swoje.
To siostry.
Ostatnio dużo nastolatek podrabia dowody, żeby sobie zarobić.
Sprawdzamy je, ale …
te podróbki są tak dobre, że nie da się poznać.
Rozumiem.
Czego pan ode mnie oczekuje?
Proszę to schować do kieszeni.
Nie wiem, czy się zmieszczą.
Jesteśmy na miejscu.
- Dokąd mnie zabieracie? - Chodźmy.
- Gdzie my jesteśmy? - Idziemy.
Mogę coś zjeść?
Nie szarżuj.
Bo dowalimy ci kolejne zarzuty.
Trzy luksusowe zestawy z węgorzem, ja stawiam.
- Nie wydurniaj się. - A was stać na luksusowy posiłek?
Zamknij się!
Nienawidzę węgorza.
Na stojąco robię się bardziej głodny.
Pieprzony zbok!
Muranishi!
Spadaj. Zostałeś zwolniony.
Że co?
Nie ma mowy, żeby prokurator puścił tę kanalię.
Prokurator generalny puścił.
Do widzenia.
Kikuchi!
Poćwiczcie zastraszanie na sobie.
Odwołuję zamówienie.
Mówiłem, że nienawidzę węgorza!
Muranishi. Chcieliśmy znów cię aresztować.
- Wypierdalaj stąd. - Pa.
To znowu ty? Nie znudziło ci się?
Wiedziałem, że szybko pana wypuszczą.
Jest pan fanem? Dam panu autograf i proszę zejść mi z oczu.
Mam panu coś do powiedzenia.
Skoczmy coś zjeść.
Jest pan w komisji ds. regulacji treści wideo?
Tak.
Za kilka lat przechodzę na emeryturę.
Ale już się zastanawiam, z kim będę wtedy współpracował.
Dam panu popalić nawet jako emeryt.
Więc jako przyszły członek komisji dam panu radę.
Żadnych siedemnastolatek.
Nikt nie jest tak głupi, żeby obsadzić licealistkę w filmie o szkole.
Wyjaśniliśmy już, że nas oszukała.
Inaczej bym jej nie zatrudnił.
Musi pan bardziej uważać.
Za bardzo rzucacie się w oczy.
Jak tak dalej pójdzie, nie nagracie już żadnego filmu.
Nie odpuścimy.
Będziemy je sprzedawać.
To komisja o tym decyduje.
Spokojnie, panie Takei.
Dopilnuję, żeby więcej nie broili.
Tym razem mu darujemy.
Naprawdę?
Jest pan zbyt pobłażliwy.
Takiej dużej sieci jak wasza też nie odpuszczę.
Nie będziemy robić problemów.
Panie Kawada, nie polega pan za bardzo na tej serii?
Możliwe.
Rozważymy pewne zmiany.
Nie ma potrzeby. Ta seria to hit.
Fakt.
Ale kto wie, co się sprzeda na tym świecie.
Po co przerywać topową produkcję?
Zabraniam panu kręcić filmy prowokujące nieprzyzwoite zachowania.
Przez pana nastolatki sprzedają swoje majtki.
Nie ma co jeszcze bardziej pogrążać świata.
Co moje filmy mają wspólnego z majtkami…
Halo?
Tak, panie Honda. O co chodzi?
Co z działką w Minato, którą radziłem panu kupić?
Cena ziemi ciągle rośnie. Można się ustawić na całe życie.
Chcę to jeszcze przemyśleć.
Rozumiem. Pomówimy o tym później, ale teraz…
Znalazłem coś idealnego dla pana.
Słyszał pan o telewizji satelitarnej? To będzie hit.
Nie.
Ma pan czas w tym albo przyszłym tygodniu?
Spotkajmy się teraz.
Nie musi pan tłumaczyć. Chcę to zobaczyć.
Ale mam prośbę.
Dobrze. Oczywiście.
Nie będzie problemu. Już wyjeżdżam.
Harada!
- Tak? - Zajmij się tym.
Teraz?
Złowiłem grubą rybę. Możemy zarobić na nim 500 milionów.
- Panie Honda. Hokkaido wypali. - Zajmij się tym.
Dziękuję.
Panie prezesie! Honda z Akasaki.
- Dzień dobry. Dziękuję za to ostatnio. - Nie ma sprawy. Ja też dziękuję.
Widzę, że był pan głodny.
Czym jest ta telewizja satelitarna?
Krótko mówiąc,
to system nadawania za pośrednictwem satelitów.
Naziemne anteny wysyłają sygnał w kosmos.
W kosmos?
Owszem, w kosmos.
Brzmi dość brawurowo.
Ale nie boję się brawurowych inwestycji.
Spotkamy się z człowiekiem odpowiedzialnym za ten projekt.
To tutaj.
Niesamowite.
Coś wspaniałego.
„Cudowne!” „Powalające!” Takiej reakcji się spodziewałem.
Świat wchodzi w erę kosmiczną.
Każdy, kto ma trochę rozumu, zaczął spoglądać w górę.
Wahadłowce kosmiczne to dobry przykład.
- Nadają sygnał stąd? - Tak.
Te wielkie anteny wysyłają sygnał
przechwytywany przez satelitów na orbicie.
A te przekazują go z powrotem na Ziemię.
My tutaj możemy go odebrać i oglądać różne programy.
Panie Muranishi?
Panie Muranishi!
Słyszy mnie pan?
Tak.
Jeśli miałby pan swój kanał satelitarny,
mógłby pan tam nadawać, co tylko pan zechce.
- Zdobyć pozwolenie… - Wystarczy.
Słucham?
Niech pan mi to załatwi. Za wszelką cenę.
Oczywiście.
To on.
Kto to?
Porozmawiam z nim i pana zawołam.
Panie Umino. Dzień dobry.
Jestem Honda z Akasaki.
Dziękuję.
Panie Umino, nazywam się Honda.
Czyż to nie sam Honda City!
Nadal wciska pan ludziom kit i pożyczki?
Ja nigdy nie kłamię. Liczby nie kłamią.
Pieprzenie.
Jestem tu z kimś, kogo powinien pan poznać.
Przedstawię go panu.
Nie dzisiaj.
Proszę dać mi dziesięć sekund.
- Nie będę się powtarzał. Innym razem. - Oczywiście.
Nie poznam go?
Chce z panem porozmawiać w dogodniejszych warunkach.
Mam doskonałe przeczucie.
Co to za facet?
Koichi Umino.
Dyrektor zarządzający firmy nadawczej Satellite East
posiadającej prawa do nadawania satelitarnego.
Pierwsze słyszę.
To wielka firma.
Część koncernu.
- I o jakich prawach mowa? - Do nadawania.
To on decyduje, kto i kiedy może nadawać.
Bardzo zajęty człowiek.
Ciągle podróżuje po świecie.
Niech pan spojrzy.
To gwiazda, wystąpił nawet w reklamie piwa.
Ma dobre oko i nosa do przyszłości.
Piwo o przyjemnej goryczce.
- Asahi Super Dry. - Koniec reklamy za pięć, cztery, trzy…
Wróćmy do naszej rozmowy.
Chciałbym poruszyć kwestię erotyki i wstydu.
Oczywiście.
Erotyka zaczyna się wtedy, kiedy uwolnimy się
z oków wstydu.
Ja się pieprzę naprawdę,
więc muszę być całkiem wolna.
Taki ma pani styl, prawda?
Zdecydowanie.
Niektórzy uważają moje wypowiedzi za zbyt odważne.
Ale większym problemem jest to, że nadawcy cenzurują wszystko,
co im się nie podoba.
Doskonale to pani ujęła.
Dziękuję.
Rany.
- Wyszło świetnie. - Tak.
- Dobranoc. - Dobrze pani wypada w telewizji.
- Naprawdę? - Tak.
Mówię, co mi ślina na język przyniesie, a wszędzie jestem wilgotna.
- Będę częściej panią zapraszał. - Dziękuję.
- Przepraszam. - Proszę przodem.
Dziękuję.
Można sobie do tego zwalić.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Kaoru Kuroki to niesamowita kobieta.
Zrobiła wrażenie na nagradzanym autorze.
Naprawdę?
Pikantne tematy też były?
No pewnie, takie lubię najbardziej.
Jesteśmy wielkimi fanami pani Kuroki.
Do zobaczenia.
- Dziękuję. - Proszę za mną.
Otwórzcie bagażnik.
- Bardzo proszę. - Dziękuję.
Bagażnik.
Liczę na dalszą współpracę.
- Zamknę drzwi. - Dobra robota.
Dobranoc.
- Zawsze. - Co zjesz?
Też może być mięso.
Mięso? Stek?
Widziałem dziś coś niesamowitego.
Co takiego?
Wielkie anteny. Aż mnie zatkało.
Co takiego?
Anteny satelitarne.
Wysyłają sygnał w kosmos i można nadawać program wszędzie.
- Niesamowite. - I to jak.
Może dzięki nim uda mi się spełnić swoje marzenie.
- Seks… - Spadnie z nieba?
Dokładnie.
Pokażemy filmy dla dorosłych całemu światu.
Prawdziwa wolność bez upierdliwych regulacji.
Mój kolejny film spadnie na Ziemię z kosmosu?
Pewnie. Tak działają satelity.
Pokażemy twoją erotykę całemu światu.
Jeśli chcesz żyć,
zacznij mówić.
Nic ci nie powiem,
komunistyczna dziwko!
Nie!
Na pewno wiesz…
Nie!
Zanim wyduszę z ciebie informacje,
może twój penis też się na coś przyda.
Cięcie!
Co jest, do cholery?
Co tak dzwoni?
Co?
Nie mogę wyłączyć.
Czyje to? Wyłączcie!
Panie Matsuki, wyłączamy telefon w czasie zdjęć.
Cholerny Matsuki!
- Wyłącz to! - Przepraszam!
Co z tego?
Zobacz, co narobiłeś!
I co teraz zrobisz?
To!
Zamknij się!
- Pilnuj się! - Przepraszam!
Jedziemy jeszcze raz.
- Dobrze. - Dasz radę, Rugby?
Tak.
Gotowi!
Akcja!
Pieprz się!
Nie!
To jakieś jaja?
Tak, panie Honda.
- Jak tam? - Idealnie.
Umówiłem pana z panem Umino.
Serio? Dziękuję.
Na dziś wieczór.
Pasuje panu?
Pewnie, za moment się zbieram.
Do zobaczenia.
Kontynuujemy.
- Dobrze. - Wszystko w porządku, Rugby?
Dasz radę? To lecimy.
Nie cackajcie się z nim.
- Posadźcie go. - Nic mu nie jest.
Stańcie obok. Akcja!
Co?
No i otwarte.
Czekaliśmy na państwa.
Chyba mają jakąś imprezę.
- Ale umówił mnie pan? - Oczywiście.
Pyszna herbata.
Pozwolą panowie.
- Panie Honda! - Słucham.
Proszę o cierpliwość.
Oczywiście.
Niedługo przyjdzie.
Panie Umino, pan Honda z Banku Akasaka czeka na pana.
Niech czeka.
Prawie pobiłem rekord.
Mało brakowało.
Trzeba było mnie nie zagadywać!
Wkurzyłem się.
Nie przyszedłem na herbatę, tylko robić interesy.
Co za tupet, żeby grać w gierki, gdy ja na pana czekam!
Ejże!
Dobry wieczór, panie Umino. Przyszliśmy z wizytą.
Honda City. Byliśmy umówieni?
- Umówiliśmy się ostatnio… - Kto tutaj pracuje w branży kosmicznej?
Panie Muranishi, próbuję…
Też chcę zostać nadawcą satelitarnym.
Pozwólcie, że dołączę do waszego grona.
Sayama, pogadaj z nim. Muszę zażyć witaminy.
Dobrze.
Toru Muranishi. Nie zna mnie pan?
Jestem znany na cały świat.
Nowobogacki nie powinien równać się ignorantowi.
W jakiej branży pan robi?
Jestem najsłynniejszym japońskim reżyserem filmów dla dorosłych.
Rzadko oglądam. Przykro mi, nie znam się na tym.
- Mój nowy produkt… - Panie Umino.
Pan Honda mnie tu zaciągnął,
bo zależy mu, żebym pomógł panu rozwinąć firmę.
Dlatego przyszedłem po prawa transmisyjne.
Ta inwestycja przyniesie panu ogromne zyski.
Nie mamy wolnych kanałów. Sayama.
Proszę wyjść.
Niech mnie pan wysłucha!
Panie Muranishi!
Widzę, że kpi pan z mojej branży.
Taka ignorancja to objaw zacofania.
Ta branża jest warta 50 miliardów jenów.
Moja firma zarabia pięć miliardów rocznie.
Mamy więcej zapału niż wy, rozpuszczeni bogacze.
A to dobre.
Bawi mnie pan, więc coś panu powiem.
- Panie Umino, pora… - To nic.
Słuchaj, porno reżyserze.
Wszyscy tutaj utrzymują gospodarki swoich krajów.
Ktoś, kto zarabia pięć miliardów, nawet nie ma startu.
Cała krajowa gospodarka opiera się na naszych podatkach.
Dlatego mamy prawo nadzorować jakość usług zapewnianych przez rząd.
Większość interesów robimy z rządem.
A pana przechwałki o pięciu miliardach są naprawdę komiczne.
Każdy z nas zarabia rocznie minimum 300 miliardów, nie?
Da pan spokój, panie Umino.
To nieeleganckie.
Pewnie trochę zaniżyłem kwotę.
Strasznie się pan nakręca,
ale nikt z nas nawet nie zna pana nazwiska.
Z porno kojarzę tylko Kaoru Kuroki
z owłosionymi pachami.
Dotarło? To do widzenia.
Niech pan zapamięta tę twarz.
Nazywam się Toru Muranishi.
Proszę państwa, na zdrowie!
- Tak! - Tak!
Czemu pan tak nazmyślał?
Ile kosztuje willa, którą pan proponował?
To teraz istotne?
- Chciałem, żeby pan Umino… - A ile łódź?
Pytam, dlaczego zmyślił pan…
Ile kosztuje tamta działka?
Teraz pan pyta?
Biorę wszystko.
Co?
W zamian chcę pana ekspertyzy.
Znajdzie pan sposób, żebym mógł nadawać przez satelitę.
Panie Muranishi!
- Panie Muranishi! - Pójdę pieszo.
Idę przez życie bez spodni.
Spróbujcie mnie dopaść! Spróbujcie mnie zabić!
Mam żelazną wolę.
Zwyczajny człowiek
nie pokazałby się tak publicznie.
Ale ja zostałem skazany za sześć przestępstw,
na 370 lat odsiadki, i wylizałem 30 000 cipek.
- A mimo to wciąż mam serce. - Toshi.
- Rozpaczanie prowadzi donikąd. - Pora się zbierać.
W pierdlu byłem gość.
„Życie jest piękne”, jasne?
W życiu trzeba sobie sprawiać przyjemność.
Napisy: Małgorzata Fularczyk