Pan Muranishi naprawdę planował to wyreżyserować?
Chyba tak.
Podejdź.
Rozluźnij się.
Nikt tu nie wejdzie. Jesteśmy sami.
Dobrze.
Najpierw usuń ozdoby.
Wyzbądź się zasad i wierzeń, które cię ograniczają.
Jesteś naturalnie piękna.
Dawno temu
postanowiłam, że to pan wyreżyseruje mój pierwszy film.
A gdyby się nie udało?
Zamierzałam…
zrobić wszystko, żeby do tego doprowadzić.
Cudowne spojrzenie.
Teraz będziesz nosić nazwisko…
Mariko Nogi.
Nadal jesteś zbyt spięta.
Rozluźnij ramiona.
Dobrze.
Pora się odważyć.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Panie Muranishi!
- Panie Muranishi! - Panie Muranishi!
A teraz dyrektor Umino wręczy Toru Muranishiemu bukiet.
Telewizja satelitarna Diamond w przeważającej większości będzie emitować
filmy produkcji Diamond Visual, lidera branży pornograficznej.
Obecnie…
Nie wiem, co zamierza pan puszczać,
ale prezes nie będzie pana chronił.
W razie problemów wyłączamy sygnał.
Liczę na udaną współpracę.
Nadeszła ta chwila!
Oto wielkie otwarcie
świątyni seksu, telewizji satelitarnej Diamond.
Fantastycznie!
Gratulacje!
- Gratulacje! - Panie Muranishi!
Panie Muranishi!
- Zaczęło się. - Co?
Zaraz dojdę!
W tym filmie pokazałam swoje różne oblicza.
Mizuno, pomóż mi.
- Miłego seansu do samego końca. - Idę.
Wezmę to.
Dziękuję.
- To też? - Pewnie.
- Ostatnia. - Dobra.
Pani Junko, życzymy powodzenia.
Robicie z igły widły.
To mała branża. Na pewno jeszcze się spotkamy.
Dzięki.
W razie czego mogę do pani zadzwonić?
Pewnie.
Chętnie wam pomogę przy zdjęciach, mimo że płacicie grosze.
Życzę powodzenia.
Dzięki.
Tobie też, Rugby.
Dziękuję.
Wykorzystaj swoje wymiary. Nie bądź mięczak.
Dziękuję!
- Dziękujemy! - Dziękujemy!
Ja wam też dziękuję.
I życzę powodzenia.
- Dziękujemy. - Dziękujemy.
Z iloma mężczyznami spałaś do 21. roku życia?
Pomyślmy…
Chyba z trzema.
Który ja będę?
- Czwarty. - Dobrze.
Dziękuję za wszystko, co pan dla mnie zrobił.
Dziękuję.
Ile miałaś lat, gdy straciłaś dziewictwo?
- Siedemnaście. - Nie ma za co. Powodzenia.
Z kim?
Przepraszam, że nie mogłam bardziej pomóc Diamond Visual.
…student.
Gdzie się poznaliście?
To był znajomy znajomego.
Poznaliśmy się na szkolnym festiwalu.
Długo ze sobą chodziliście?
Jakieś trzy miesiące.
Co się stało? Zerwaliście?
Dziękuję.
Chciał mnie za bardzo kontrolować.
Dlatego go przycisnęłaś?
Tak mocno, że zanim się zorientowałaś,
zrobił skok w bok i wtedy go rzuciłaś?
Wróciłam.
Cześć.
Wybacz, że tu tak ciasno.
Kiedyś mi się nie przelewało, więc wygodnie mi w klitkach.
Nie jest ciasno. To urocze mieszkanie.
A właśnie.
Musimy ustalić, która idzie pierwsza pod prysznic i robi pranie.
Będziemy też gotować na zmianę. Jak będzie niedobre, to mów wprost.
Będzie fajnie.
Mogę też sprzątać łazienkę.
Bez przesady.
Gdy sprawy się uspokoją, znajdziemy coś większego.
Tutaj też jest dobrze.
Od teraz róbmy to, na co mamy ochotę.
Tak.
W strzelaninie, do której doszło w Kabukicho w Shinjuku
między tajwańską a kolumbijską mafią, kilka osób zginęło i odniosło rany,
a domniemany przywódca…
Wybacz, że cię w to wciągnąłem.
Nie zostawię rannego człowieka.
Pójdę po coś do jedzenia.
Na co masz ochotę?
Na nic.
Gdzie oni są?
Pokój 703.
- Dawaj klucz! - Dobrze.
Daj.
- Idziemy. - Tak jest.
Chodźmy.
- Już. - Tak.
Toshi, musimy uciekać.
- Bo? - Ogiwara jest na dole z ludźmi.
- Co? - Szybko!
Serio?
Kurwa!
Sayaka!
Chodź!
Nie tędy!
Otwierać!
- Przepraszam! - Otwierać!
Proszę, otwórzcie.
Toshi! No nie.
Już po nas.
Toshi!
Gdzie ty jesteś?
Toshi!
Proszę!
Ruchy!
Dziękuję.
- Hej. - Zamknij drzwi!
Boże.
Pokaż się!
Co wy robicie?
- Gonią nas. Proszę nas wpuścić. - Co?
- Tylko na chwilę. - Ale…
Chodźmy tu.
- To jakieś jaja? - Na moment.
Proszę!
- Otwierać drzwi! - Szybko!
Wiemy, że tam jesteście!
- Kim jesteście? - Widziałaś faceta i dziewczynę?
Wyjdźcie. Zadzwonię na policję.
Z drogi!
Udajesz. Nie patrz tak na mnie.
- Nienormalna jesteś? - Rozjebię cię.
To ohydne.
- Idziemy stąd. - Dobra.
Tu ich nie ma!
Przepraszam. Proszę nam pozwolić jeszcze chwilę zostać.
- Ale… - Błagam!
Proszę.
Co?
Kto to?
Co?
Kto to jest?
Kawada!
Toshi.
Co tu robisz?
A ty?
Co się dzieje?
Widzę, że się podekscytowałeś.
Czuję jeszcze większy wstyd niż wcześniej.
- Mam cię potraktować ostrzej? - Tak, proszę!
Ale upokorzenie! Cudownie!
No dalej!
Pokaż, jak się cieszysz.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Naoko. Roma. Mamy dla was pieniądze.
- Dziękuję. - Dzień dobry.
Cześć.
A tutaj?
Robisz się coraz większy.
Boże.
Boże!
Dziękuję.
- Co to za torby? - Sakura.
- Milion i pięćdziesiąt tysięcy. - Dziękuję.
Znowu kręcą dziś tylko we dwoje.
Serio? Na pewno nagrywają?
Co jest z tą laską?
Chyba zastąpi Kuroki.
Nie da rady.
Wczoraj na zakupach w Ginzie spotkałam koleżankę z byłej pracy.
- Ze sklepu odzieżowego? - Tak.
Wiedziała, że gram w filmach dla dorosłych.
Nie przejmuj się tym, co ludzie gadają.
Nie przejmuję.
Ale…
gdybym wtedy nie zobaczyła twojego filmu,
pewnie nadal bym tam pracowała.
Codziennie ten sam nudny widok z pociągu
i te same nudne zajęcia.
Wtedy nie zwracałam na to uwagi.
Zależało mi tylko na tym, żeby znaleźć sposób na prawdziwą wolność.
Rozumiem.
A teraz bawię się świetnie.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Proszę.
Dziękuję.
Pani Miyuki, naprawdę się pani powiodło.
Co?
Nalałem wody do wanny. Proszę korzystać, póki gorąca.
- Pomniejszysz? - Teraz dobrze?
- Tak. - Dobrze.
- Muszę odebrać. - Dobra.
Utnij tam. Później to sprawdzę.
Jasne.
Tak, słucham.
Mitamura?
Rugby, o co chodzi?
- Wszystko w porządku? - Wynocha!
Właśnie sprawdzamy!
Zarezerwowaliśmy studio, ale nie zostało opłacone.
Mamy jakieś wolne fundusze?
Wszystko wydaliście?
Trudno. Dam wam swoje.
Przywiozę ci forsę.
Dziękuję.
Wszystko w porządku?
Chyba tak.
Panie Mitamura.
Mamy jakąś gotówkę?
Chwileczkę.
- Dobrze. - Moment.
Porozmawiam o tym jutro z panią Oba.
Dobra.
Na razie.
- Co? - Przepraszam.
Ale musimy wypłacić ludziom pieniądze.
Co to ma być?
Co się dzieje?
To.
Co to?
- Połóżcie tutaj. - Dobrze.
Opłaty za prawa nadawcze.
Czyli 1,9 miliarda jenów za ośrodek.
I 100 milionów darowizny.
Potem 300 milionów na konserwację odbiornika.
No i 250 milionów za nadawanie.
Do tego 200 milionów na remont placówki.
- No i… - Wystarczy, zrozumiałem.
Ile mamy pieniędzy?
Nie starczy na rachunki.
- Ani na opłaty nadawcze. - Nie przerwę nadawania.
Nie mamy 250 milionów.
Niemożliwe.
Sejf.
Dobrze.
Jak możemy nie mieć 250 milionów?
To wszystko.
I co teraz? Faktury mnożą się jak szalone.
To nie problem.
To wszystko inwestycje.
Nadrobimy koszty początkowe
dzięki wpływom z abonamentów, sprzedaży filmów i tantiem.
Tak, wiem.
Ile jest w sejfie?
Razem 200 milionów. Brakuje 50.
I dopiero teraz pani o tym mówi?
Bo wierzyłam, że Diamond Visual najbardziej potrzebowało
kanału satelitarnego.
Diamond miało lśnić niczym stukaratowy diament, prawda?
Dokładnie.
Pięćdziesiąt milionów?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Spadły poniżej 20 000 jenów.
Mówi Honda.
Tak.
Naprawdę?
Rozumiem.
Minister finansów…
nakazał ograniczyć udzielanie kredytów.
Jeśli tego nie zrobimy, za trzy dni zamkną bank.
Zatrzymać udzielanie kredytów hipotecznych!
Słyszeliście go, do roboty. Zablokować kredyty hipoteczne.
Japonia…
jest skończona.
Mówi Honda z banku Akasaka.
Dzień dobry, to ja, Muranishi. Co u pana?
Mam świetny pomysł, jak zdobyć więcej abonentów naszej stacji.
Potrzebuję w tym celu dodatkowych funduszy i pomyślałem, że mógłby pan pomóc.
To dobre wieści.
Przepraszam. Porozmawiajmy w przyszłym miesiącu.
Chwila!
- Kiedy mija termin płatności? - Za sześć dni.
Pochłania go jak drapieżnik ofiarę.
Ale ona ma seksowną minę.
Ten Muranishi jest naprawdę interesujący.
Twoje usta są jak ośmiornica!
Nie mogę przy tym jeść.
Czemu nie? Co w tym złego?
Pracowaliście razem, nie?
Już idę.
Kto tam?
Jestem matką Sayaki.
Co?
Zastałam córkę?
Nie wiem, o kim pani mówi.
Nie ma jej tu.
Pytałam o nią współpracowników kolesia, z którym uciekła.
Zawsze była egoistką.
Yakuza zaciuka ci matkę!
Proszę, otwórzcie.
Chcę jeszcze raz zobaczyć córkę.
Nie wiem, co dokładnie poszło nie tak,
ale zawsze będzie moją córką.
Chcę zacząć od nowa.
Znów będziemy jak matka i córka.
Proszę.
Przepraszam.
Sayaka!
Sa…
Orgazm to trzy.
Świetnie!
Widzowie będą wiedzieć, co czujesz,
dzięki twoim sygnałom.
Rozumiesz?
Idę do łóżka.
Znowu myślisz o tej babie?
Słuchaj.
Musisz pomyśleć o własnym szczęściu.
Rozumiesz?
Szczęście nie oznacza…
dla każdego czego innego?
Ucieknijmy razem.
Toshi…
Nie nadajesz się…
na członka yakuzy.
- Cześć. - Dzień dobry.
Spadam.
Co się stało?
Odeszła.
Na razie, Kawada.
Na razie.
Toshi!
Stój, do cholery!
Nie ruszaj się!
- Ejże! - Stój!
Bierzcie go!
Chodź tu, kretynie.
Zdychaj.
Wstawaj!
Girly! Barretta!
- Tak? - Przepraszam za spóźnienie.
- Proszę. - Dziękuję.
Dziękuję.
- Mitamura, pozwól no. - Tak?
- To były twoje pieniądze. - Tak.
- Pasuje ci to? - Tak, pani Oba potem mi odda.
Co tam?
Pani Oba, ureguluje to pani?
Pewnie, za chwilę.
Dziękuję.
To przecież wasz obowiązek. Weźcie się do roboty.
Załatwcie to, dobra? Do widzenia.
Znowu nic. Nie wiem, co robić.
Opłata wstępna jest strasznie wysoka.
Pewnie też bym tego nie kupiła.
OPŁATA WSTĘPNA: 245 000 JENÓW
Komu!
Tak?
I pani Oba.
Idę.
Czyje to pieniądze?
Naoko, 30 milionów. Trzymałem je, żeby uniknęła podatków.
Ile mamy gotówki na wypłaty dla pracowników?
Co?
Wypłaty?
Jeśli utrzymamy kanał, zapłacę im podwójnie.
Ile?
Jakieś dziesięć milionów.
Czyli brakuje dziesięciu.
- Komu. - Tak?
Ile masz oszczędności?
Oszczędności?
Ile?
Jakieś trzy miliony.
Za miesiąc oddam ci sześć.
Dobrze.
Przyniosę pieniądze.
Przyniosę pieniądze!
Co jeszcze możemy…
Może zaczniemy sprzedawać majtki aktorek?
Ejże.
Spójrz na siebie.
Do dzieła.
Dobrze, szefie.
To nie skończy się szybko.
- Przynieście linę. - Dobrze.
Mówiłem ci.
Najbardziej na świecie nienawidzę zdrajców.
Trzysta milionów.
Nie mam…
trzystu milionów.
To ukradnij je Muranishiemu.
Rozumiem.
Zaczynaj, Ogiwara.
- Przytrzymajcie go. - Jasne.
Wstawaj.
- Czekaj! - Nie szarp się.
Czekaj!
- Chwila! - Nie szarp się, mówię!
Zaczekajcie!
Zapłacę…
te 300 milionów.
Niech przestaną.
Dość!
- Przestańcie! - Opanuj go.
Wystarczy.
Zabierzcie go od niego!
Dobra, zostawcie mnie.
Co powiedziałeś?
Że…
zapłacę…
te 300 milionów.
- Pięćset. - Co?
Dla ciebie stawka wynosi 500.
Pięćset milionów?
Nawet jeśli wszystko sprzedam, uciułam ledwie 400.
No to brakuje ci stu baniek.
Nie mam tyle.
Nie.
Sto milionów…
To jak, Kawada?
Żądał pan 300 milionów, więc uznałem, że moje 400 wystarczy.
Co ty odwalasz, Toshi?
Pojebało cię?
Toshi!
Panie Furuya…
To sto milionów!
Proszę obiecać…
że da nam pan spokój.
Może być.
Sakaki.
Ogarnij go.
Nie zapomnijcie o forsie.
Co do jena!
Chodź.
Szybciej.
Dziękuję, Kawada.
Co teraz zrobimy?
Musimy wziąć się do roboty.
To boli, dupku!
Mnie jeszcze bardziej.
To boli…
Cholera.
Striptiz.
Tak?
Czujecie tę zmysłowość?
Otwórzcie oczy.
Wszystkie jesteście profesjonalistkami.
Nawet bez kamery
ciągle myślicie o twardych fiutach.
Ale nie wiem, czy damy radę zrobić striptiz.
Dacie. Potraficie wszystko.
Z początku może być koślawo.
Takie wpadki bywają wstydliwe.
Bardzo wstydliwe.
Ale pomyślcie o naszej widowni.
Pomyślą sobie: „Jest beznadziejna,
ale się stara”.
„Jest piękna”.
„Jest urocza”.
Rozumiecie? Zdobędziecie fanów.
To będzie dla was reklama.
No nie?
Zawsze myślę o tym, co będzie dla was najlepsze.
Jasne? Co wy na to?
Zrobimy pokaz striptizu?
Dostaniemy za to pieniądze?
Oczywiście. Mnóstwo.
Naoko, to wyjątkowa szansa.
Zdobędziesz nowych fanów, więc urośnie ci sprzedaż
i zarobki.
Rozumiecie? To świetny pomysł.
Spróbujmy, dobrze?
Wyzbędziemy się ograniczeń
i pokażemy ludziom, jak cudowne są aktorki Diamond.
Zrobimy show ze striptizem.
Do dzieła!
Udział nie jest obowiązkowy.
Ale docenimy waszą pomoc.
No dobrze.
Dobrze.
Chodźmy.
Ty nie idziesz, Miyuki?
Ja nie muszę tego robić.
Kto tak powiedział?
Pan Muranishi.
No jasne.
Jesteś wyjątkowa, Miyuki.
Nogi.
Nie dadzą ci żyć, jeśli do nich nie dołączysz.
Wszyscy lubili panią Kuroki, bo pracowała z całą resztą.
Nie jestem taka jak pani Kuroki.
Dlatego powinnaś dołączyć do dziewczyn.
Dobrze?
Do widzenia.
Wspaniała scena.
- Chodźcie. - Idziemy.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Bardzo mi miło.
To Yuriko Gojo, nauczycielka tańca.
Miło panią poznać, pani Gojo.
Pani Gojo to legendarna tancerka.
Z taką nauczycielką będziecie wspaniałe.
Bez wątpienia.
- Komu, zajmij się resztą. - Dobrze.
Są teraz w pani rękach.
Dajcie z siebie wszystko. Przepraszam.
Powodzenia.
Rozdajcie ulotki.
- Dobrze. - Dobrze.
Show już za cztery godziny.
Nie mamy czasu do stracenia.
Ale to przecież nie jest prawdziwy taniec.
Co?
Wyjdź, jeśli ci to nie odpowiada.
Nie załapiemy tego od razu.
Czyli nie potraficie nic zrobić bez kutasa?
Co?
Ta scena nie jest dla amatorek.
Kocham tańczyć,
kąpać się w spojrzeniach widowni.
Z mojej perspektywy
wy tylko kopulujecie.
Nie tylko kopulujemy.
Wykorzystujemy ciała, żeby pobudzić Japończyków…
Nie, mężczyzn z całego świata!
Zatem pokaż mi to ciało…
z którego jesteś tak dumna.
Pokażę!
Raz, dwa, trzy, cztery…
Śmiało.
Pięć, sześć, siedem, osiem, raz, dwa…
Ty!
Chcesz tańczyć czy nie?
Co to ma być?
Pracuj biodrami!
Zapraszamy na show!
Już dzisiaj! Pokaz striptizu ze słynnymi aktorkami filmów dla dorosłych!
Jedyne 10 000 jenów! Do zobaczenia!
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem!
Ludzie będą za to płacić.
Z takimi ruchami nie wyjdziesz na scenę!
- Jeszcze raz! - Dobrze.
Plecy do tyłu, a potem zatoczcie koło nogami.
A potem tak.
Złączcie nogi, a potem je wyprostujcie.
Zapraszamy na specjalne show.
- Skusi się pan? - Zapraszamy!
SPECJALNE SHOW – DIAMOND PRODUCENT: TORU MURANISHI
TYLKO DZISIAJ
Przepraszam, że musieliście tyle czekać!
Jestem Toru Muranishi, król pornografii ery Shōwa.
Proszę, proszę.
Widzę tu mnóstwo zboczonych panów.
Dziękuję.
Zasiadacie tuż przy samej scenie.
Może skapnie na was nieco naturalnej seksualności tancerek.
Życzę dobrej zabawy i proszę się nie przepychać.
Zaczynamy!
Muzyka!
- Roma! - Naoko!
Naoko!
Proszę stanąć w kolejce.
Wstęp kosztuje 10 000 jenów!
Roma, pokaż cycki!
Więcej ulotek!
- Tanimoto! Zaproś więcej ludzi! - Robi się!
Dawajcie ulotki jak leci!
Mariko!
Za chwilę wystąpią seksowne Mariko Nogi, Naoko i Roma Edogawa!
Zaraz zaczynamy!
Panie Muranishi!
Zarobiliśmy siedem baniek!
Mamy nasze 250 milionów.
Rugby. Dopilnuj reszty.
- Co? - Chodź, Komu.
- Dobrze! - Chwila!
- Odstawię samochód. - Dobra.
Panie Muranishi.
Dobra robota.
Tak.
Dopiero się rozkręcamy. Liczę na ciebie, Komu.
Pani Oba.
Komu!
Napisy: Małgorzata Fularczyk