TOKIO, ROK 1982
Durna maszyna, ciągle przegrywam.
Tu jest lepiej.
Przepraszam.
Nieźle.
Ta jest darmowa.
Przepraszam.
Proszę wstać.
Co? Mogę je sobie wziąć?
Dziękuję!
Muszę się szykować do pracy. Przeszkadzasz.
Okropny hałas.
O co wszystkim chodzi z tą zabawką?
Już jakiś czas tu pomieszkujesz.
Wybacz.
Nie o to mi chodzi.
Nie przeszkadza mi to.
Nie obchodzi mnie twoja przeszłość.
No i...
nie odchodź.
Lecę.
Pa.
Toru Muranishi?
To nie jest śmieszne.
Dobrze pan wygląda, prezesie.
Gdzie forsa?
Jak zwykle w skrytce.
Firma działa, ale gliny nam nie odpuszczą.
Tracimy klientów.
- Wybaczcie. - Nie szkodzi.
Przyjdzie pan za trzy dni?
Kierownicy mają już dość, bo od dawna pana nie ma.
Pana obecność by pomogła.
Dobrze.
Udam się na Hokkaido.
Zimno tam jest? Już nie pamiętam.
Co jest?
Dokąd idziesz tak późno?
Nie będzie mnie kilka dni.
Rozumiem.
Wróć, kiedy zechcesz.
Chyba się w tobie zakochałam.
SAPPORO
Mogli wybrać lepsze zdjęcie.
Chodźmy.
POSZUKIWANY — NAGRODA: MILION JENÓW
Dobrze pana widzieć, prezesie.
Dawno pana tu nie było.
Musi pan być padnięty. Mamy dla pana pokój.
Zgłupieliście? Zwrócimy na siebie uwagę.
Chodźmy na zewnątrz.
- Prosimy. - Prosimy.
- Kitamori. - Tak?
Jest aż tak gorąco?
Proszę? Nie, chciałem tylko...
- Toshi, w nogi. - Co?
Za nimi!
Stać!
Stój, sukinsynu!
POPRAWINY
Łapać go!
Raz, dwa, trzy, cztery!
Jackie!
Muranishi!
Ogarnij się!
Muranishi!
Zapraszamy na wycieczkę po Sapporo.
Nazywam się Yasuko Kitamura i będę państwa przewodniczką.
- Dzień dobry! - Dziękuję.
Zajęliście nasze miejsca.
To nie wasz autobus.
Proszę sprawdzić.
Sprawdziłem.
Zawsze się zastanawiałem...
Skoro najlepszy bulion robi się na sosie sojowym,
to po co kombinować?
Nigdy nie lubiłem tutejszego ramenu.
Drobiazgi czasem zyskują popularność.
Co się dzieje?
Wstawaj.
Długo się bawiliśmy w chowanego.
Dziękuję za pomoc.
Zdrajcy!
Wsiadaj.
Ty też.
Co jest złego w pokazywaniu ludzi takimi, jacy są?
Coś ci powiem.
Pornografia sama w sobie nikomu nie wadzi.
To rząd decyduje, co jest złe.
Wsiadaj.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jesteś żałosnym synem!
Powinniście go zabić!
Tylko mi tu nie umieraj.
Z czegoś muszę żyć.
Wszystko w porządku?
Nie jesteśmy już rodziną.
Wychowam Mayumi i Daisukego.
Dureń!
Proszę się przewietrzyć. Będzie dobrze.
Z lewej wyżej.
Pętelka musi być większa.
Kąt lewej dłoni jest inny.
To bardzo ważne.
Położenie dłoni wszystko zmienia.
- Hirata. - Tak?
Zmień pościel, to nie ten kolor.
Oczywiście.
Ta kobieta nie zakrywa się dłonią.
Ona się pieści opuszkami palców.
Jej pierścionek
wykonano z twardego materiału, który podkreśla jej delikatną figurę.
- Zrozumiano? - Tak.
Z kolei róża wyraża dozgonną miłość i oddanie.
Kąt ułożenia dłoni, rozmieszczenie przedmiotów, kompozycja...
Wszystko!
Wszystko precyzyjnie zaplanowano.
W tym...
tkwi sedno piękna.
Przyszedł pański gość.
Niech zaczeka.
Ale to pan Nishiguchi. Na pewno?
Musi zaczekać.
Dziękuję.
Herbata.
Dziękujemy za gościnę.
Krewni jednego z moich pracowników uprawiają herbatę.
Co roku rodzice przysyłają mu tę wspaniałą herbatę.
Śmiało.
- Dziękuję. - Dziękuję.
W rzeczy samej, przepyszna.
Nawet uprawy herbaty borykają się z konkurencją.
Podobnie producenci elektroniki.
Wojna na formaty z Betamaxem osiągnęła szczyt.
Nasza przyszłość zależy od pana, panie prezesie.
Odrobinę przesadzacie.
- Przynieś. - Tak jest.
Przepraszam.
Nie musi pan oddawać.
Prosimy jedynie o poparcie
naszego formatu wideo.
Prosimy o pomoc!
Macie rację, to już koniec czasopism dla dorosłych.
- Przynieś. - Tak jest.
Wręczycie to w prezencie klientom, którzy kupią magnetowid.
To nasz pierwszy film.
- Wspaniałe. - Zdecydowanie.
- Panie Nishiguchi. - Tak?
Pozwolę sobie coś przewidzieć.
Pańska firma zmonopolizuje rynek...
dzięki moim filmom.
Dziękujemy!
Dziękuję!
RAJ – WYPOŻYCZALNIA KASET
Co to za ściema?
Poproszę kartę członkowską.
Karta.
- Dziękuję. - Do zobaczenia!
- Zapraszamy ponownie. - Oczywiście.
Muszę wracać do pracy.
Jest pani z Fukushimy?
Skąd pan wie?
Po dialekcie.
Też stamtąd pochodzę.
Naprawdę?
No proszę.
W takim razie...
proszę.
Peklowany śledź, jak w domu.
Chętnie napiję się z kimś z rodzinnych stron.
Dziękuję.
Za dwie samotne dusze.
Dziękuję.
Dawno tyle nie wypiłam.
Przepraszam.
Ostrożnie.
Przyniosę ci wody.
Ale ja się dobrze bawię.
Spokojnie.
Masz mocną głowę.
Twój mąż pracował na kolei?
Tak.
Sprzedawał bentō na wynos na dworcu.
Ale zimno.
I już.
Stopy mi przemarzły.
Nie widać, żebyś był pijany.
Tyle dziś wypiłam.
Mógłbyś...
wstać?
Chcę na stojąco.
Czy...
w ten sposób robiłaś to z mężem?
Tak, zawsze na stojąco.
Jeszcze! Przejdź się!
Tak!
Zapraszam na bentō!
Przepyszne bentō!
Skarbie!
Przepyszne bentō!
Bentō z kraba i kalmara!
Skarbie!
- Przepyszne bentō! - Kochanie!
Wołaj mnie po imieniu. Yoko.
Yoko.
Nie śpisz.
Piękne.
Dziękuję.
Czołem.
Wyszedłem pierwszy.
Nie szkodzi.
Pewnie nie.
- Chodźmy. - Jasne.
Hej.
Co dalej?
Jeśli mamy współpracować,
- to przy porno! - To przy porno!
I jak?
Więcej różnych ujęć z różnych kątów.
- Z różnych kątów? - Tak.
Podwieśmy niewolnika.
Jasne.
Przepraszam.
Jutro mam imprezę firmową.
Damy radę bez śladów?
Idziecie do łaźni?
- Weźmy świeczki. - Dobrze.
- Bez lin? - Bez.
- Przepraszam, niewolnik... - Nie szkodzi.
Kończmy i chodźmy się napić.
Jest pan!
Kopę lat.
Wypuścili pana.
Co to za sesja?
Dla S&M Eyes.
- Pasuje panu BDSM. - Fakt.
Rzuciłby pan tę pracę?
Jasne.
A jaki mamy plan?
Jedziemy do Tokio.
- Do Tokio? - Tak.
Zapraszam.
Brzmi ciekawie.
TOKIO, ROK 1984
Powinien pan być prezesem, Muranishi.
Raczej pan, Kawada.
Nie został pan skazany.
No dobrze, postaram się.
- Dziękuję. - Proszę.
Wiecie,
świerszczyki to jedno,
ale w branżę filmową ciężko wejść.
Rewolucja. Wstrząśniemy Japonią.
Rewolucja?
Od gazet do filmów.
SAPPHIRE PICTURES
Dzień dobry.
Nie spodziewałem się pana!
Sporo tu przestrzeni.
Dziękuję za spotkanie.
Nie ma za co. Dorobiłem się na waszych gazetach.
Wielki powrót wypalonego gangstera, co?
Uważaj na słowa.
Nie szkodzi. Pokaż im mapę.
- Co to? - Terytorium Kabukicho.
Zapamiętajcie ją i uważajcie, dokąd chodzicie.
Kupcie sobie coś do jedzenia.
Super, dzięki!
Przestań.
Dzwońcie, gdyby było trzeba.
Patrzcie.
Co to ma być?
Megumi.
Nie wolno nam go zobaczyć?
Ponoć biorą wtedy większą stawkę.
Cisza.
- Serio? - Co?
Skupcie się. Czas się kończy.
Skupcie się!
Sos pomidorowy jest pyszny.
Zamówmy też deser.
Nie deser, tylko dolce. Tak mówią Włosi.
Sporo o nich wiesz.
Chciałabym studiować we Włoszech.
Chcę zostać malarką.
Dziękuję za cierpliwość. Oto lucjan i acqua pazza.
Smacznego.
Proszę...
Co się stało?
Wszystko dobrze?
Bądź przy mnie... zawsze.
Przepraszam.
- Kocham cię. - Wiem.
Przepraszam.
- Wtopiłem 20 tysięcy! - Cześć, frajerzy.
Ale syf.
Jak na śmietniku.
Szczurza nora.
Musimy pilnować takich bandziorów jak wy.
Ludzie tego oczekują.
Czego chcecie?
Morda, lalusiu.
Co?
Sam pan sobie włosy stroszy.
Ale lepiej.
Mam lepszą lokówkę.
- Ledwo się panu trzymają. - Taki mój styl.
No bez jaj, niemożliwe!
Zakłady?
Masz jaja.
Nie spuszczam was z oka.
A ty to kto?
Prezes tej firmy.
Pytania proszę kierować do mnie.
Nie omieszkam.
Następnym razem...
proszę mieć nakaz.
Dupki.
Przez nich przegapiłem najlepsze.
Proszę spojrzeć.
BIZNESPLAN
BANK KYORITSU
Prosicie o pożyczkę, żeby kręcić filmy porno?
Owszem.
Ma pan magnetowid?
Tak.
Oglądamy zagraniczne filmy.
Wie pan, że najpopularniejszy gatunek na świecie...
to porno?
Możemy oglądać tyle nagich ciał, ile zechcemy, więc to nie dziwi.
Pornografia napędza branżę wideo.
I jak?
Ogląda pan porno, prawda?
Owszem.
Napaleniec.
Proszę.
Jak się jechało?
Kupiłem za grosze, gość wiał z miasta.
Hej.
To nasi nowi ludzie.
Przedstawcie się.
Mitamura.
Co tu robisz?
- Chcę być jak Akira Kurosawa. - Kurosawa?
My kręcimy filmy dla dorosłych.
Ojej.
- Toshi mówił... - Spokojnie.
Ten duży to Goto.
Goto. Grałem amatorsko w rugby w obronie.
- Mówią na mnie Gotchi. - Będziesz Rugby.
- Rugby? - Brzmi nieźle.
Proszę tak mówić.
Dobrze, do roboty!
- Co robiłeś wcześniej? - Grałem w szkole w baseball.
- Nie pytam o sport. - Cóż...
- Zanim tu przyszedłeś. - Kąpałem się.
Może być?
Dodaj mąki ziemniaczanej.
No tak.
- Nie za dużo. - Jasne.
- Dodaj żółtko dla koloru. - Dobrze.
Może być taka osłonka?
Węższa niż trzy i pół centymetra. Na same genitalia.
Jasne.
Pięknie wyglądasz. Makijaż to przywilej kobiet.
Skończyłem. Może być?
Dziękuję.
- Załóż to. - Oczywiście.
- Już. - Dobrze.
To z przodu.
- Dobrze. - Trochę naciągnę.
- I już. Przyklej z przodu. - Jasne.
Rany.
Czyli to wszystko kłamstwa.
Oczywiście. Nasienie również.
- Może być? - Tak.
Genitalia są zakryte, a stosunek udawany.
Pokaż. Może być.
Nie chcę tego robić.
Nie chcę w tym grać.
Posłuchaj.
Cała ekipa na ciebie czeka. Pośpiesz się.
Nie chcę.
To zapłacisz odszkodowanie.
Przestań jej grozić.
Daj spokój, to nie twój problem.
Utrudni nam pracę.
To tylko porno.
Jesteśmy tu, bo nasz film odwołano.
Miejmy to z głowy.
Żałosny scenariusz. Co to, chwila dla amatorów?
To jakiś żart?
Jadą! Tędy!
Bliżej! Dobrze.
Stop!
Dziękuję.
Pa.
- Zadzwoń, jak skończysz. - Pewnie.
Jesteś!
- Tak. - Tak.
- Nasza gwiazda.
Oto scenariusz.
Co to jest? „Kokoen”? To jakaś knajpa?
Naucz ją wymowy.
Przestań jęczeć!
Przecież ona się boi.
Oszukałeś ją?
Skądże. Mam jej zgodę.
Możesz odejść.
- Nie mogę! - Czekaj.
Co? Hej.
Zaczekaj!
- Hej! - Hej!
- Co jest? - Niech to.
Zgrywasz bohatera?
Też możesz iść.
Za kogo ten amator od porno się uważa?
Zajmujemy się prawdziwym kinem...
Posłuchaj, dupku.
Każdy woli moje porno od twoich gównianych filmów.
To jakaś kpina.
Idziemy! Słyszeliście!
Idziemy!
Zostaniesz?
Tak! Junko Koseda, miło pana poznać.
Witaj w ekipie.
- Miło mi, jestem Naoko. - Mnie również.
- Umaluj ją. - Jasne.
- Czyń cuda. - Jasne.
No dobrze.
- Rugby, staniesz za kamerą. - Naoko.
- Za kamerą? - Tak.
- Mitamura. - Tak?
- Ogarniesz światła. - Światła?
- Toshi! - Tak.
Dźwięk.
- Dźwięk? - Tak.
Nie! Przestań!
- Nie! Niech mi ktoś pomoże! - Toshi!
Jedziemy na stadion Koshien!
Tam ze mną umrzesz!
Cięcie!
Świetnie.
Parę słów o fabule.
Grałeś na uczelni w baseball, ale w wypadku zmiażdżyło ci nogę.
Pogrążyłeś się w rozpaczy.
Porywasz autokar z bejsbolistami.
Spotykasz tam aniołka w minispódniczce.
Macie w sobie życie i śmierć.
Rżniesz tego aniołka na boisku.
Jasne.
Przyciskasz ją ciałem do tego złomu.
Zabierasz się za jej śliczny tyłeczek niczym bestia.
- Potrafisz? - Tak.
Kamera.
- Poprawię makijaż. - Dobra.
- Na miejsca. - Już.
Rugby, jak tam?
- Nagraj wszystko. - Oczywiście.
- Wszystko. - Gotowi.
Zaczynamy. Kamera.
- Kręcimy. - Kręcimy!
- Życie i śmierć! - Tak!
- Rozpacz! - Tak!
- Rżnijcie się z sercem! - Tak!
- Bądź bestią! - Tak!
Uwaga! Już!
- Pani przewodniczko. - Nie...
Marzyłem, by zagrać na Koshien.
Gdyby nie ten cholerny wypadek!
Przestań!
Masz przed sobą całe życie.
Pani przewodniczko.
Nie...
Dość!
Umrzyj ze mną!
Nie!
- Nie! - Oprzyj się!
Teraz spójrz w tę stronę.
Seksownie.
Powoli rozstaw nogi. Subtelnie.
- Przestań! - Napinaj je. Doskonale.
Jeszcze, pokaż bieliznę.
Tak! Świetnie!
Coraz wyżej! Tak!
Pięknie!
Nie powstrzymuj się.
Krzycz, ile chcesz! Tak!
Ależ to jest seksowne!
Zdzirowaty aniołek!
- Stoją tam jacyś uczniowie. - Wejdź we mnie!
Niech patrzą i się uczą!
Szybko, włóż go.
Słyszałeś ją! Dalej!
Wspaniale!
- Nie powstrzymuj się! Bądź bestią! - Tak mi dobrze.
- Życie i śmierć! - Cudownie.
Podnieś się z otchłani rozpaczy!
Nie...
Nie rzucajcie cienia!
- Filmuj twarz. - Jeszcze.
- Znajdźcie rytm. - Jeszcze.
- Masz go pragnąć! - Mój Boże!
Tak, cudownie.
O nie...
Cięcie! To było wspaniałe.
Słońce zachodzi.
Nie szkodzi. Ten orgazm przejdzie do legendy.
To będzie arcydzieło.
Wystarczy tego.
Zajedź ją na śmierć, bestio.
Gotowi?
Kamera, akcja!
Teraz!
Dochodzę!
Dochodzę, pani przewodniczko.
Dochodzę!
Jebać mecz na Koshien!
Pierdol się, dupku!
Ognia!
Dobra robota.
- Na zdrowie. - Zdrówko.
- Dobra robota! - Na zdrowie!
To było coś.
- Naprawdę! - Byłaś wspaniała, Naoko.
W ostatniej scenie poruszyłaś mnie do łez.
Genialny występ.
Dobra robota.
Dlaczego płaczesz?
Bo...
przyszłam tu dla pieniędzy.
Ale się cieszę.
Nie przywykłam do pochwał.
Panie reżyserze!
Chcę znów u pana zagrać.
Obietnica?
Obietnicę dziś składamy
A jak jej nie dotrzymamy
To będzie z nami źle
- To racice wieprzowe. - Pychota!
- Fakt. Smacznego! - Proszę.
Ależ radość.
- Są tylko racice? - Co to jest?
- Tak. - Co?
Polędwica kosztuje 1100 jenów, żeberka 900, a racice 660.
Jest nas dziesięcioro. Tylko na to nas stać.
Poważnie?
Serio?
O rany.
Przepyszne.
Co zrobimy z Muranishim?
No cóż.
Skombinuję fałszywe zarzuty
i znów go aresztujemy.
Nie.
Im więcej nagra, tym lepiej.
Im bardziej rozwinie się rynek filmów porno,
tym bardziej skorzystam.
Naprawdę?
Obym ja też na tym skorzystał.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Mam nadzieję, że kiedyś zjemy stek.
Już niedługo.
Czyżby?
- Mitamura, nałóż sobie. - Częstuj się.
Jasne!
Jedz, Rugby.
Tak! Poproszę dokładkę!
Dobry wieczór.
Napisy: Konrad Szabowicz