BUDŻET NA STUDIA WE WŁOSZECH
Tu jesteś. Co robisz?
Wszyscy czekają.
Czytam.
Przyjdziesz na herbatę?
Tak.
O czym czytasz?
O Włoszech?
Tak. Chcę tam polecieć.
Satoko.
Mogę dziś u ciebie spać?
MIZUNOYA
Dzień dobry.
Do roboty.
Dziękuję wszystkim producentom i sprzedawcom filmów dla dorosłych,
którzy się tu zebrali.
Cieszę się, że branża przyciąga nowych,
lecz wielu z nich tworzy i sprzedaje
nielegalne, nieocenzurowane materiały.
Zebraliśmy się tu dziś, aby powołać
krajową komisję ds. regulacji treści wideo.
WERSJA SPECJALNA BEZ CENZURY
Komisja od razu zacznie pracę nad ustanowieniem
norm cenzury.
Ale im mniej cenzury, tym lepsza sprzedaż.
Prawda?
Dzięki cenzurze aktorzy nie muszą odbywać stosunku.
Czyżby?
Posłuchajcie.
Musimy chronić nasze aktorki.
Witaj.
Słówka były czarujące,
ale chodzi tylko o wypchanie kieszeni, co?
Ty też na tym skorzystasz.
Nie narzekasz.
To prawda.
Zawsze...
gardziłem ludźmi, którzy wchodzili mi w drogę.
Ikezawa za tym stoi.
Chciałbym pomóc.
Ma plecy w policji.
Narobimy sobie kłopotów.
Muranishi i Kawada robią, co w ich mocy.
Chcę im pomóc.
Posłuchaj.
Wiem, co czujesz, ale...
to bogaci rządzą tym, co legalne.
Wiesz, kto ostatecznie zwycięży?
Nie.
Ci, którzy opanują i legalne, i nielegalne.
Wiesz, dlaczego cię wezwałem?
Przepraszam.
Muszę iść.
Jeszcze za wcześnie.
Ten film nie spełnia wymogów cenzury.
Proszę wycofać taśmy i ją poprawić.
To niewykonalne.
W przeciwnym razie nie dołączycie do komisji.
I dobrze. Nie zamierzaliśmy.
Uniemożliwimy wam dystrybucję.
Proszę bardzo.
Przepraszam.
Po co w ogóle tu przyszliśmy?
Fakt.
Większość branży dołączyła do komisji.
Zapewne stworzą normę.
To absurd.
Nie mamy aktorki ani kanału dystrybucji.
Jak stoimy z funduszami?
Kiepsko.
Gdzie byłaś? Martwiłam się.
U koleżanki.
Czekaj. Wytłumacz się.
- Dlaczego nie zadzwoniłaś? - Ulżyło mi.
Zawsze uważałam to za dziwne, ale jednak jestem taka jak ty.
O czym ty mówisz?
Nie idź sobie!
Megumi.
Zawsze mnie to dziwiło.
Jakim cudem nas na to stać bez ojca?
Bałam się zapytać.
On nadal żyje?
Rzecz w tym...
Powiedz.
Żyje.
NIE ZAPOMNĘ
Twój tata...
miał już rodzinę.
- Chciałam... - Nie szkodzi.
Będę żyć po swojemu. Jak ty.
TORU MURANISHI
Wie pan, gdzie to jest?
- Ten adres? - Tak.
Tam, nie przegapi pani.
- Spokojnie. - Dziękuję.
Pa.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Mogę w czymś pomóc?
Szukam Toru Muranishiego.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Czyli nawet jeśli znajdziemy aktorkę,
nie sprzedamy nic bez zgody komisji?
Mniej więcej.
To raczej kiepsko.
Z czego będziemy żyć?
Ale bagno.
O rany.
- Proszę. - Co tak długo?
Umieramy z pragnienia!
A co to za ślicznotka?
Nie wiem. Szuka reżysera.
Znasz ją?
Nie.
Szukasz pracy?
Tak. Chcę poznać szczegóły.
Zapomnij.
To nie miejsce dla takiej młodej damy,
tylko dla takich jak ona.
- Co? - Słyszałaś!
Szukasz pracy przy filmach?
Tak.
Oświetlenie, dźwięk?
To kobieta. Może przy makijażu?
- Makijaż? - Chcę wystąpić...
w filmie dla dorosłych.
Co?
Dlaczego nie?
Spadła nam z nieba.
Może...
Nada się.
Chodź, najpierw z nami zjesz.
Śmiało, jedz.
Później porozmawiamy i podejmiemy decyzję.
Usiądź.
- Umyję ręce. - Jedz, zanim ostygnie.
- To moje! - Ej!
- To nieuczciwe. - Jedz, bo nic nie zostanie.
Jeszcze nie jadłam.
Może yakitori?
Głupki, co? Najedz się.
- Gdzie sos? Grzeczniej. - Fakt.
Zjedz też yakitori.
Zabierz tę torbę.
Jak się nazywasz?
Megumi Sahara.
Gdzie się urodziłaś?
W Yokohamie.
Opowiedz mi o swojej rodzinie.
Jestem jedynaczką. Chyba.
Mam mamę...
i ojca, o którym niedawno się dowiedziałam.
Dlaczego chcesz zagrać w filmie?
Żeby zarobić na studia we Włoszech.
No i...
chcę być sobą.
Sobą?
Chcę być wolna.
Nieskrępowana.
Może i sprośna.
Sprośna?
Tak.
Chcę być sobą.
Co mam zrobić?
A czego...
oczekujesz od mężczyzny?
Poczucia bezpieczeństwa.
Żeby mnie przytulił.
Podejdź.
Czuję, jak mocno bije ci serce.
Mocniej.
Tak?
Tak.
Teraz mi dobrze.
Zawsze tego chciałam.
Pragnę tego.
Dotykaj mnie.
Tak?
Jeszcze.
Jak przyjemnie.
Zaczniemy cię nagrywać, dobrze?
- Kamera. - Kręcę.
Powiedz mi coś.
Jaki kolor lubisz?
Kolor?
- Czarny. - Czyli kuro.
Zatem od dziś nazywasz się...
Kuroki.
Kaoru Kuroki.
Dobrze.
Wszystko ci pokażę.
U mnie seks uprawia się naprawdę.
Co jeszcze?
Co się stało?
Coś ci pokażę.
To prawdziwa ja.
No cóż...
Nie szkodzi.
Ogolisz je.
Nie chcę.
Nie...
No to nie musisz.
Co?
Są piękne.
Dziękuję.
Od dziś jestem Kaoru Kuroki.
- Wyłącz kamerę. - Co?
Nie chcesz nagrywać?
Zmieniłem zdanie.
To jej debiut.
Przygotujmy się na nasze największe dzieło.
- Dobrze. - Dobrze.
- Możemy użyć studia? - Przygotujemy je.
Usiądź.
Weź to, Kawada.
Ma przedziwny wdzięk.
Owszem.
Dziecinna, ale odważna.
Ale...
Jeśli nie posłuchamy komisji, nie sprzedamy filmu.
To prawda. Musimy go ocenzurować.
Dostosujemy się do ich durnych zasad.
Masz plan?
Załatwimy ich dzięki pomysłom.
Ale jak?
Widzowie użyją słuchu.
- Toshi. - No?
Skocz po gwizdek.
- Gwizdek? - Tak.
- Ja? - Proszę.
Jaki?
- Jakikolwiek, byle szybko. - Co?
No dobra, gwizdek.
Cudownie! Idealnie!
Kuroki.
Tak.
To będzie arcydzieło.
Nie mogę się doczekać.
Coś ci doradzę, nim zaczniemy.
Słucham.
Pamiętaj o dłoniach i oczach.
- O dłoniach i oczach? - Tak.
To dłonie wyrażają piękno i emocje kobiety.
Nie przestawaj ich używać.
Dobrze.
I nie zamykaj oczu.
Bez scenariusza to one kierują fabułą.
- Moje oczy? - Tak.
Poza tym bądź sobą. Rób, co zechcesz.
Dobrze.
Jak wcześniej.
Dobrze.
- Dzień dobry. - Tak?
Macie gwizdki?
- Gwizdki? - Tak.
- Gwizdki. - Właśnie.
- Gwizdki? - Tak.
- Gwizdki. - Dokładnie.
Gwizdki.
- Gwizdki. - Gwizdki.
- Gwizdki...
Nie mamy.
Nie mają!
Gdzie ja kupię gwizdek?
Mają tu gwizdki?
Gwizdek.
- Tak? - No proszę!
Macie gwizdki?
To nie gwizdek!
Ja mam!
Nie krzycz.
Naprawdę?
Szybko!
Gwizdek!
Co to?
Już dość długo czekasz.
Zaczynamy?
Tak.
Wstań.
Panie Muranishi.
Pan będzie grał?
A nie mogę?
Może pan, ale...
Reżyser aktorem?
Nie martw się, umiem się wysławiać.
Byłem świetnym sprzedawcą encyklopedii.
Wybacz, stary.
Dostałem tylko to.
Dziwny.
Cicho bądź. Ciężko dostać gwizdek.
- Toshi. - Tak?
Nada się idealnie.
- Idealnie? - Naprawdę?
Proszę.
Super!
Włącz kamerę.
Gotowi? Akcja!
Wykorzystajmy ten rekwizyt.
Włóż go do ust.
Ależ to seksowne.
Dmuchnij.
Piękny dźwięk.
Jeszcze raz.
Seksownie!
Gdy będzie ci dobrze,
dmuchniesz w niego raz.
Spazmy przyjemności to dwa dmuchnięcia.
Orgazm to trzy.
Świetnie!
Widzowie będą wiedzieć, co czujesz,
dzięki twoim sygnałom.
Rozumiesz?
Tak.
No dobrze.
Jak chcesz się kochać?
Ostro.
Rozumiem.
Jedna tu, druga tu.
- Jak chcesz. - Z drugiej strony.
Będzie ostro.
Tak?
Tak.
Twoimi jędrnymi cycuszkami też zajmę się ostro.
- I jak? - Podoba mi się.
- Jak mi dobrze. - Rozbierzmy cię.
Urodziłaś się bez przyczyny! Jesteś bestią!
Jeszcze. Nie hamuj się!
Wspaniale!
Tak?
- Chcesz mocniej? - Tak.
Mocniej!
Lubisz to.
Uwielbiam!
Nie boisz się, że nie wytrzymasz?
Jeszcze! Chcę więcej!
Tak?
Tak.
Mocniej! Głębiej!
Gwizdek...
Upadł mi.
Chcę po swojemu!
Wyślizgnął się.
Cudownie.
Tak!
Duś mnie.
Mocniej!
Duś mnie mocniej!
To już BDSM.
Nie wytrzymam...
Jeszcze nie.
Jak mi dobrze!
Zaraz dojdę!
Dochodzę!
Dobra robota.
- Stary. - Tak?
Świetna robota.
Montaż będzie katorgą.
- Obejdzie się. - Obejdzie się.
- Wykorzystamy całość. - Nieziemska.
To było niesamowite.
Wzruszyłem się.
- Dobrze, że się udało. - Tak.
- Patrz! - Muranishi.
Poważnie?
Jeszcze?
Ile włożyłaś palców?
Cztery.
Zrobisz sobie krzywdę.
Najwyżej trzy.
Tylko trzy?
Ona nie ma dość.
SAPPHIRE PICTURES
Co myśmy stworzyli?
Pierwszy raz widzę w filmie tak stanowczą dziewczynę.
To nie on bzyka ją, tylko ona jego.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Nie będzie ciężko tego sprzedać?
Przecież cenzury jest aż za dużo.
Gwizdek i wyobraźnia robią swoje.
I wszystko zgodnie z wytycznymi.
Wszystko dzięki niej.
Z pewnością.
Muranishi.
Dzięki temu wygramy.
Późno wróciłaś.
Chcę wyjechać do Włoch.
Myślisz, że teraz wszystko ci wolno.
Nie stać mnie na ten wyjazd.
Nie szkodzi. Mam pieniądze.
Z pierwszej pracy.
Zarobiłaś tyle? Jak?
Zagrałam w filmie dla dorosłych.
Jak mogłaś być tak głupia?
Nie chcę polegać na nieznajomym facecie.
Chcę sama się utrzymać.
Przykro mi.
Moją córkę oszukano! Wyprano jej mózg!
Proszę się uspokoić. Co się stało?
Złożę pozew. To niedopuszczalne!
Proszę się uspokoić.
Przeprowadzimy śledztwo. Proszę usiąść.
Co mi po pustych słowach? Wstrzymajcie sprzedaż!
- Rozumiem. - Muszę ją chronić.
Proszę spokojnie usiąść, porozmawiamy.
- Słucha mnie pan? - Rozumiem.
Proszę wstrzymać...
WYPOŻYCZALNIA MÄRCHEN
Dzień dobry.
Czołem.
Interes się kręci.
- Nowe ciuchy? - Co?
Znak czasów.
Sklep się rozwija bez mojego udziału.
- Zapalimy? - Jasne.
Ale papieroski.
Daj spokój.
Poczęstuj mnie.
Kiedy nowy film?
Dalej walczycie z komisją?
Tak.
Lubię waszą wytwórnię.
Jesteśmy.
Cześć!
Cześć.
Czołem.
Zdobądźcie atest komisji,
a kupię, ile chcecie.
Trzymam za słowo.
A co?
Macie nowy film?
- Piwo i dwie szklanki. - Już podaję.
Pan Kawada?
Tak. Proszę usiąść.
Matka wniosła pozew.
Podejrzewamy, że na planie doszło do przestępstwa.
O ile wiem, nie zrobiliśmy niczego nieprzyzwoitego.
Przeprowadziliście rozmowę i kręciliście tego samego dnia.
Co w tym niestosownego?
Sam reżyser wystąpił w filmie.
Prawda?
To niedopuszczalne.
Nie tak wychowałam córkę, żeby robiła takie rzeczy z obcym
na oczach innych ludzi!
Na samą myśl serce mi się kraje.
Wiecie, jak się czuję?
Droga pani.
Sprawą zajmie się komisja.
Do czasu jej rozpatrzenia wstrzymamy sprzedaż filmu.
To niedorzeczne.
Nie wchodzimy w skład komisji!
Dobrze.
- Czekaj! Co teraz... - Nie sprzedamy filmu.
Szczerze panią przepraszam.
A co ja mam do powiedzenia?
Czas uwolnić córkę.
Jak pan śmie?
Nie robię tego dla was.
Kawada!
Nie zawsze będzie wam tak lekko.
Co tam?
Chodź, Toshi.
- Dziękuję. - Dzięki za pomoc.
Co teraz?
Sklepy w całym kraju zwracają taśmy.
Komisja idzie po trupach.
Mają nas.
Teraz
nic już nie zarobimy.
Usadzili nas!
Chcą nas zadusić.
No to po nas.
Co zrobimy?
Muszę pomyśleć.
Dzień dobry.
Co podać?
To samo, co jej.
Nalej mu specjalność zakładu.
Dobrze.
Przepraszam za mamę.
To nie twoja wina.
Ale wam się oberwało.
Jak by to ująć?
Byłaś niesamowita.
Urzekłaś mnie.
Brak mi słów...
Nigdy czegoś takiego nie przeżyłem.
Czuję się jak nowo narodzony.
Otworzyłeś mi drzwi,
uwalniając moje prawdziwe ja.
I dało mi to ogromną satysfakcję.
Cieszę się, że cię poznałem.
Co teraz zrobisz?
Nie wiem.
Mogę jakoś pomóc?
Chciałabym, żebyś dalej tworzył.
Te słowa wystarczą.
Cóż...
Do widzenia.
Co tu robisz o tej porze?
Piszę scenariusz.
Muranishi.
Spójrzmy prawdzie w oczy.
Mam świetny pomysł.
Akcja i erotyka.
- Coś zupełnie nowego. - Muranishi.
Nakręcimy to tam.
Nie męczy cię ten widok?
Nakręcimy na Hawajach!
Zatrudnimy tę aktorkę.
Znasz ją, to słynna gwiazda porno.
Nagramy seks w lecącym samolocie!
Cały świat o nas usłyszy!
Przestań.
Hawaje?
Samolot?
Odbiło ci?
Skończ bujać w obłokach.
Jestem reżyserem.
Kręcę, co mi się podoba.
To niemożliwe.
Nie stać nas!
A co mamy zrobić?
Przez tych dupków nie sprzedamy arcydzieła z Kuroki!
Możemy tylko nakręcić kolejne!
Chcę ratować firmę, więc będę błagał!
Posłuchaj.
Nigdy ci nie odmówiłem.
Ale teraz to zrobię.
Jeśli tak dalej pójdzie...
firma upadnie.
Nie, jeśli będziemy tworzyć wspaniałe filmy!
Przejrzyj na oczy!
Nie!
Niech robi, co chce.
Hawaje i całą resztę.
Daj mu kierować.
Jesteś tu generałem.
A ty masz go wspierać.
Dobrze.
Ale jeśli to się nie uda...
firma pójdzie na dno.
Spójrz.
Piękny błękit, prawda?
LEĆ NA HAWAJE
Idealny.
Samolot przelatuje nad Hawajami.
Wyobraźcie sobie.
A w nim ta aktorka!
Możemy to zrealizować?
Co to za pytanie? Pamiętasz ostatni film?
Możemy zrealizować wszystko.
Prawda!
Uda nam się. Wiem to.
O to chodzi!
- Tak. - Tak.
Polecimy na Hawaje i zrobimy to, co chcemy!
Coś, czego nikt nie widział.
To będzie światowy hit!
- Zobaczycie. - Zobaczycie.
Jasne.
Napisy: Konrad Szabowicz