Gerald had de diagnose prostaatkanker gekregen.
Dat bespraken Kaleb en ik, terwijl we probeerden te doen
wat onze afwezige vriend normaal doet.
Godver.
Nee.
Godsamme, het is best ingewikkeld.
Ja.
Ik heb rondgebeld.
Dokters en zo.
Ja.
En zijn kansen zijn heel goed.
- Maar hij is doodsbang. - Ja.
Hij begrijpt het gewoon niet.
Dat weet ik.
Het is logisch dat hij van slag is.
Iemand zei: 'Sorry, het is kanker.' Meer hoorde hij niet.
Ja.
Hij is echt van streek.
Doodsbang, arme man.
Nee.
Hij is sterk. Hij heeft altijd op het land gewerkt.
- Ik bedoel... - Hij is toch niet zwak?
Hij doet dit in een dag op zijn...
- Is hij zeventig? - Hij is 74.
Ongelofelijk.
HOOFDSTUK 18 - VARKENS
We kwamen nu aan het einde van de herfst.
Aan Kalebs kant van de boerderij, op een van de akkers,
ging het niet goed.
Jeremy en Charlie zeiden dat het te laat was om koolzaad te planten.
Ik besloot, als boerderijmanager, om het zelf te planten.
En helaas is het mislukt.
Super irritant.
Toen Kaleb me kwam opzoeken,
ergerde hij zich nog meer.
Wie is dat nou weer?
Interessante vraag.
Want hij is de helft van Groove Armada.
- Wie? - De helft van...
Hij zat in Groove Armada.
Ken ik niet. Waarom bezaait hij mijn veld?
Het punt is dat Andy Cato, die net als ik uit Doncaster komt,
dit werk niet meer doet.
Net als ik werkt hij nu in de landbouw.
En paar weken geleden waren hij en zijn zakenpartner, George Lamb,
bij ons langsgekomen om over hun grote idee te praten.
Ik weet dat het regeneratieve landbouw heet.
Ja.
Maar ik wil graag begrijpen wat het is.
Ons huidige landbouwsysteem verklaart de natuur de oorlog.
Dat zorgt voor een probleem.
Onze bodems zijn zodanig uitgeput en vergiftigd
dat ze nog maar een paar decennia hebben.
We zijn 80 procent van insecten kwijt.
Dat kan niet doorgaan.
Regeneratieve landbouw is een manier van landbouw
die de natuur wil nabootsen.
- Maar het is niet biologisch. - Nee.
Bij biologisch gaat het erom dat je geen chemicaliën gebruikt.
Wij daarentegen analyseren elk stukje landbouwgrond
en zoeken uit wat het nodig heeft.
We nemen dus een plant en analyseren die.
Dat vertelt ons wat er ontbreekt,
borium of magnesium of iets specifieks,
en dat kunnen we dan geven.
In plaats van lukraak
duizenden kilo's op de akker te gooien.
Dat doen wij.
We vullen de sproeier letterlijk met liters chemicaliën
en besproeien elke akker.
Andy legde toen uit dat het doel van regeneratieve landbouw was
om na te bootsen hoe de natuur graag alles met elkaar mengt.
In een bos, of zelfs een heg of welk natuurlijk systeem ook,
vind je nooit maar één soort plant.
De natuur laat nooit één soort plant in een groot gebied groeien.
In een droog jaar, zoals dit jaar,
zijn de delen die ertegen bestand waren, de heggen en bossen,
de onbebouwde delen.
- De delen die groen zijn gebleven? - Ja.
En het punt is, zoals de heggen, de bossen of de weilanden bewijzen,
dat als dat werkt, je niets hoeft te strooien,
omdat de natuur dat regelt.
We moeten dus van de monoculturen af.
LET OP
DIT IS BELANGRIJK
Stel je dus voor om tegelijkertijd tarwe en iets anders
op dezelfde akker te telen?
- Absoluut. - Ja.
Het idee van tarwe en bonen is goed om mee te beginnen...
- Op hetzelfde veld? - Hetzelfde veld.
Dan gebeuren daar twee dingen.
De stikstof uit de atmosfeer, die daar in overvloed aanwezig is...
- Tachtig procent? - Juist.
De bonen halen die eruit en stoppen die in de bodem,
waar die het effect van de kunstmest moet vervangen. Maar...
De bonen?
Ja, want ze fixeren de stikstof.
Door dus twee soorten planten op hetzelfde veld te zetten,
starten we het proces van het voeden van de bodem,
die we moeten helpen te herstellen door diversiteit aan planten.
Maar jullie opbrengsten zullen sterk afnemen.
Je kunt niet zoveel bonen telen als op één veld met bonen,
of net zoveel tarwe als op een tarweveld.
Het zit zo.
De totale opbrengst van dat veld zal hoger zijn.
- Echt? - Ja.
Ik begrijp wat je bedoelt.
- De netto winst. - Ja.
Over het algemeen levert het dan wel minder op qua gewicht,
maar als je al die kosten aftrekt,
zoals de stijgende prijzen voor kunstmest,
is je winstmarge hoger.
En je zorgt voor een gezondere bodem,
waardoor je die kunt blijven bebouwen.
Als je door blijft gaan met maximale uitwinning,
gebaseerd op kunstmest, is de kans groot
dat je over een paar generaties
hier geen voedsel meer kunt produceren.
Als we niet meer zouden denken aan de opbrengst
als gewicht wat we uit een veld halen,
maar aan hoeveel geld...
Want we hebben het altijd over zoveel ton per hectare.
Als we beginnen te praten over hoeveel pond per hectare...
- Ja. - Dat klinkt goed.
Ja, want dan hoef je
CF Industries geen 100.000 pond meer voor je kunstmest te geven.
Precies.
Toen kwam het echt verleidelijke deel.
Andy en George garandeerden dat ze
alle gewassen volgens hun methode, voor een hoge prijs zouden kopen.
- Jazeker. - Kopen jullie het?
Voor een goede prijs.
- Oké. Dat is nog beter. - Ja.
Jullie kopen het voor meer dan ik van een graanhandelaar krijg.
- Jazeker. - Ja.
Aan wie verkopen jullie het dan?
Op dit moment hebben we zo'n 250 vaste klanten.
Allerlei klanten, van kleine ambachtelijke bakkerijen
tot Marks & Spencer.
- Marks & Spencer? - Marks & Spencer.
Marks & Spencer. De bloem die je ons verkoopt, gaat dus daarheen.
Charlie en ik waren om.
Ik gaf dus een van de akkers aan Andy
om te zien of zijn nieuwe, bodemvriendelijke systeem werkte.
Nu moest ik alleen hopen dat Kaleb het niet erg zou vinden.
Ik word zo pissig om hem daar te zien.
Je weet niet wat hij zaait. Hij heeft tarwe en bonen.
Er is een bonenzak.
Ja, hij heeft tarwe en bonen in zijn container.
Maar het is mijn veld. Ik bezaai het nu al zes jaar.
Dit jaar hoeft dat niet, want hij doet het al.
Hij gebruikt een schijfboor.
- Dat zal ook niet werken. - Waarom niet?
Kijk daar eens. Wat heb jij gezien?
Modder.
Nee, behalve modder.
- Stenen. - Ja.
Weet je hoe dat werkt? Daarom hebben wij een tandboor.
Die haalt de steen weg en plant dan het zaad.
- Ja. - Ja? Een schijfboor
schuift over de steen heen en dan komt het zaad daarop.
- Echt? - Ja.
Hij is vast aan zacht land gewend. Dit is voor een harde.
Toen besloot ik om Boutros Boutros te spelen,
want het werd tijd dat die twee elkaar ontmoetten.
Wees aardig. Niet zo nukkig als een kind.
Andy, Kaleb.
- Hallo. - Kaleb, Andy.
- Hoi. - Hij is blij.
- Aangenaam. - Hij is opgewonden, want...
- Dat is te zien. - Nee, want...
Daar komt nog iemand.
- Hoi. - Heb je een troffel gebruikt?
- Gewoon wat rondgekrabd. - Ja.
Het eerste wat hij zegt, is dat je een schijfboor gebruikt,
- die op dat veld niet werkt. - Nee?
- Er zijn veel stenen. - Ja.
Zou dat werken?
Het klopt van de stenen.
Alleen is deze boor zo opgezet om twee dingen tegelijk te zaaien
en samen met het zaad probiotische vloeistof erin te doen.
Als we door de stenen komen, moet dat lukken.
Wat voor vloeistof? Kunstmest?
Nee, want we proberen...
Op dit veld proberen we de bodem weer tot leven te brengen.
'Weer tot leven.' Hij leeft.
Zeg je dat als ik dat stuk daar bebouw en jij dit stuk losmaakt en er
je spul in stopt, wat het ook is, jij meer zult oogsten?
- Nee. - Oké.
Zou je meer verdienen dan ik?
Laten we een stapje teruggaan, want...
- Ik praat tegen de zon. - Wat?
- Als... - Mijn nek.
Zal ik daar gaan staan?
- Ja, als dat goed is. Dat is beter. - Goed dan.
Ik zag je twee... Zaaide je tarwe?
En bonen.
Hoe oogst je het zonder iets te verliezen?
Je zet het zo neer dat je niets verliest.
Dan sorteert een graanreiniger de gewassen.
Wat ook meer geld kost.
Maar dat is jouw zorg niet, want de afspraak is
dat wij de tarwe en bonen samen kopen en sorteren.
- Dat doen zij. - Kopen jullie het?
- Ja. - Ja. En voor een hoge prijs.
Goed.
Volgende vraag. Zat je in een band?
- Ik zat in een band. - Dat zie ik.
Hoezo?
Je liet de tractor lopen voor een pond per liter.
Het was nu eind november
en ik was volop bezig met mijn nieuwste huiswerk.
Yorkshire-varken. Naar wie kijk je?
Want ondanks Charlies protesten had ik wat varkens gekocht
en ze zouden al over een paar dagen komen.
Golfplaten.
Daarom moest ik drie grote hokken op het aardappelveld bouwen.
Dat zou veel werk worden en ik had deskundige hulp nodig.
Kaleb is ziek.
Oké.
De eerste regel in de landbouw, dacht ik, is dat je altijd werkt. Punt uit.
Er heerst een zware verkoudheid.
- Ja, maar het is een verkoudheid. - Vreselijk.
Wat een watjes.
Kun je de verreiker pakken? Het is een noodgeval.
Moet je dit zien.
De Diddly Squat-eenheid van zware machines in actie.
Godsamme. Wat een wind.
Nee. Ik heb mijn eigen zeil.
- Weet je al wat voor varkens ik krijg? - Nee.
Ze heten Sandy and Blacks.
En ze komen uit... Zie je dat bos daar?
Ja.
Uit het bos van Wychwood.
- Geintje, zeker? - Nee.
Een paar jaar geleden was er nog maar één mannelijk varken over.
- Een beer? - Ja, maar één op de hele wereld.
Echt waar?
Ja, hij werd gered door een boerderij in Dean.
Ze brengen hem terug.
Daarom heb ik besloten Sandy and Blacks te nemen.
Het klinkt als iets
wat een noordelijke vrouw in een pub zou drinken.
- Is het 83 meter? - Daar.
- Dit is de andere hoek. - Daar gaan we.
Kijk, een boer. Aan het werk.
Mogelijk wat verkouden, grieperig, maar toch aan het werk.
Na het meten van de velden moesten we nu de hekken installeren
met een palenklopper die ik van Kalebs erf had gejat.
Goed.
- We moeten nu die paal... - In het midden.
- ...hierin slaan. - Oké.
- Zijn we blij? - Ja.
Mooi.
Stel dat je iemands hoofd daarop zet.
- Weg. - Gangs of London.
Dit is geweldig voor Gangs of London.
Gangs of Chipping Norton.
Hier hoofden op leggen.
- Moet ik deze elke drie meter neerzetten? - Ja.
Het regent nu echt en het is officieel avond.
- Ik heb gerekend... - Ja.
...en we moeten 75 palen erin slaan
voor we het hekwerk zelf kunnen plaatsen.
We zijn niet snel, maar het is onze eerste dag.
- Terecht. - We mogen trots zijn.
TWEE DAGEN LATER
We moeten dit hierdoorheen halen.
- Ja. - Oké.
Dat was leuk.
Oké. Daar gaan we.
Als ik vooruit rijd, zal het aanspannen.
Nee. Jeremy.
Je hebt hem omver getrokken.
Wat? Wat heb ik...
Ik schreeuwde tegen je en je hoort niets.
- Wat heb ik omver getrokken? - De laatste paal.
Idioot.
Het hele ding is eruit.
Je moet naar me kijken.
- Of met de telefoon. - Het is niemands schuld.
Dat is het niet.
Ik wilde voorkomen dat er bobbels in kwamen.
Niemands schuld?
We moeten de hoekpaal nu...
Hoe gaan we... Wacht, dit is een groter probleem...
Nee, wacht even.
De hoekpaal moet daar komen om daarmee en hiermee op een lijn te staan.
We hebben de grond losgemaakt.
Ja. Dat hebben we gedaan.
Toen alle hekken er stonden,
ontdekten we al snel dat we een probleem hadden.
Wacht. Laten we erover nadenken.
Heb je die al geopend?
Ja.
Dus we moeten deze eerst openen. Deze moet eraf, toch?
Als we deze eerst openen...
- Nee, het is... - We hebben het verpest.
Ja. Dat veld had...
- Haal die eraf. - Ja.
Ondanks de tegenslagen lukte het ons, zonder Kaleb of Charlie,
de velden af te maken.
Toen moesten we gaan werken aan de varkensstallen,
wat gepaard ging met mijn minst favoriete ding.
Een handleiding.
Van dit naar dit in 30...
- Rot op, echt niet. - Wat zijn...
Dat gaat daarop. Zo.
- Ja? - Ja. Oké.
Het is net IKEA, maar dan voor varkens.
Ja?
Ja.
Komt dat op de... Waar het geschilderd is?
- Oké. - Perfect.
- Verdomme. - Is dit...
- Wat? - Er is geen deur.
- We horen die te gebruiken. - Die komen daar.
Jezus.
Oké.
Ik pakte zomaar een stuk. Ik besefte niet dat je een deur...
Die hebben ze nodig.
We moeten hem omdraaien, hè?
- We zijn nu een halfuur bezig. - Ja.
Sansa. Arya.
Ik schroef hem eruit.
Sansa, Arya. Kom hier.
Sansa, Arya. Honden.
Daar zijn ze.
Zit.
Zit. Arya, zit.
Zit.
God.
Kijk. Het is vrij stevig.
Dat is goed. Nu de volgende.
Ik weet niet meer hoeveel dagen het kostte om dit varkensmigratiecentrum te bouwen,
maar het is bijna klaar.
Ja.
Perfect.
Ik ben er eigenlijk best blij mee.
Als er varkensboeren kijken en willen schrijven,
zet dan op de envelop: 'Ja, wij waren ook onder de indruk.'
Diddly Squat, Chipping Norton, Oxfordshire.
Maar ondanks onze inspanningen
was het varkenshotel nog niet klaar toen onze gasten arriveerden.
- Ik ben Jeremy. Hoe gaat het? - Hallo, Jeremy.
- Dit is Lisa. - Hallo.
- Hoe gaat het? - Aangenaam.
- Insgelijks. - Hallo.
- Hoi. Peter. - Aangenaam.
- Josh. Aangenaam. - Hoi, Josh.
- Wat zijn dit? - Varkensborden.
- Waar zijn die voor? - Om de varkens de wei in te sturen.
Zodat ze niet wegrennen.
- Ze gebruiken het bord. - Ze zijn perfect. Makkelijk.
Ze kunnen niet aan de lijn.
Ik heb Babe gezien.
Ik weet hoe het werkt.
Varkentjes.
- Hoe oud zijn deze? - Een jaar.
Zijn dat gespeende biggen? Of jonge zeugen?
Ze zijn op weg om jonge zeugen te worden.
Ik verheug me er zo op. Mogen ze eruit?
Ja.
Daar komen ze.
Brave varkens.
- Vooruit. - Ze zijn fantastisch.
Kijk ze eens. Zeldzaam ras.
Hoe oud zijn die dus?
Ze zijn bijna een jaar.
Die sokken zijn zo leuk.
Precies.
Maar er is één groter varken.
Er komt een veel groter varken.
Waarom is deze zo groot?
Ze is veel ouder.
- Omdat... - Hoe oud?
Dit is een fokzeug.
Ze heeft haar baby gehad. Ze kennen elkaar niet.
- Niet? - Nee.
Misschien moeten ze elkaar even bekijken.
Ik hou deze hier. Kom.
Het zijn vrouwtjes.
- Allemaal vrouwtjes. - Ja.
Zie je hoe hun nekharen omhoog staan?
Als een hond.
Zo weet je dat ze knorrig zullen zijn.
En ze mogen elkaar niet omdat...
Ze kennen elkaar niet.
Ze zullen bevriend raken.
- Vecht. - Meisjes, wees aardig.
- Dit is niet netjes. - Ze is ook veel groter dan zij.
Maar zij hebben elkaar, dus ze redden zich wel.
Zullen we de schrikdraad aanzetten?
- Nu staat hij aan. - Ja.
Hij is aan. Als ze hem aanraken...
- Kijk. - Het werkt.
De schrikdraad staat zeker aan.
Ja.
Toen werd het tijd om de biggetjes in hun weide te zetten.
Draai hierin.
Ik kijk ernaar uit. Dit wordt geweldig.
Kom op, biggetjes. Welkom op Diddly Squat.
- Ze zijn prachtig. - Zijn ze niet fantastisch?
Ja. Echt mooi.
Piggly Squat. Zo heet de kudde.
Wat leuk om dat te zeggen.
In de zon zien ze er metaalachtig uit.
Ja. Kastanjebruin. Het zijn net paardenkastanjes.
Niemand hier zal zich de NSU Ro80 herinneren.
Er was een auto, de NSU Ro80.
Je kon die in precies deze kleur krijgen.
- Echt waar. - Een soort metallic brons.
Ja.
- Hij ziet de aardappelen al. - Ja.
Ja. Daar gaat hij.
Kijk ze eens rondrennen. Ze genieten.
- Ja. - Kijk.
Lisa is ontzettend opgewonden.
Ze zijn zo schattig.
Zijn ze niet geweldig?
Aardappelen?
Ze gaan door het lint.
Het is maar lunch.
Overal om hen heen ligt lunch.
Ze volgen elkaar. Ze zijn zo schattig.
Zij denkt dat ze een hond is.
Wat doen jullie daar?
Eerst een paar maanden hier en dan naar het bos?
Ja, ze blijven hier in de winter...
- Hé, meisjes. - ...tot de aardappelen op zijn.
- En dan gaan ze. - Piggly Squats.
Uiteindelijk moesten we de laatste groep varkens
in het veld vrijlaten waar seks zou plaatsvinden.
Hier hebben we een fokzeug, een jonge zeug en een beer.
- De fokzeug heeft al baby's gehad, hè? - Ja.
De jonge zeug niet.
Dit is Mabel. Soms wat knorrig.
- Is Mabel een fokzeug? - Ja.
- Kom op, Sarah. - Kom op, Sarah.
Kom naar beneden. Kom.
De beer heet...
- Ajax. - Ajax?
Ajax.
Daar gaan we.
- Hij is een jonge beer. - Ja.
- Niet zo gedrongen als ik dacht. - Hij is wel jong.
- Kijk hem gaan. - Daar gaan we.
Kijk eens. Dit is de ontmoeting van...
- 'Hallo, matroos.' - ...Sarah en Ajax.
Meteen verliefd.
Ze kussen elkaar.
Er was echter geen tijd om te genieten van dit Bouquetreeksmoment,
want we moesten de stal van het drietal voor het donker bouwen.
Hier komt jullie huis, Ajax, Sarah en Mabel.
Als er een grote klonk komt, kan het een varken verpletteren.
Dat is goed.
Het is nu donker.
Oké.
De zeug gaat zich nu bij Lisa voegen.
Wat eet ze daar? Zie je dat?
O, nee. Nog erger, hier komt de beer.
- Dat is... - Nee, niet jullie allemaal.
Jeremy.
Jezus.
De Piggly Squat-varkens beginnen te settelen.
Intussen ging ik verder met het boerderijwerk,
waar deze week een van Charlies doodsaaie briefings bij hoorde.
Als we bossen willen planten,
is er de Woodland Carbon Code.
Samengevat betekent dat dat we die in een kruidenweide kunnen zetten.
We moeten het DEFRA vertellen.
We moeten die aanvraag eind maart indienen. Dus veel...
...steken een deel van hun inkomsten
aan verduurzaming,
met name de voedselindustrie scope drie. Die zijn...
Toen ik twee dagen later wakker werd,
moest ik de kostbare spelt naar de molen sturen.
Ik ga deze graanwagen zelf inladen.
Want Kaleb hangt nog steeds de millennial uit.
Daar gaan we.
Kan dit eruit?
Een week na de komst van de varkens ging ik met Lisa een kijkje nemen,
want mijn fokplannen hadden een probleempje.
Het probleem is dat elke keer als je de beer die zeug ziet bestijgen...
Hoe kan ik dit netjes zeggen? Hij kan er niet bij.
- Moet je hem helpen? - Hij is veel kleiner dan zij.
- Ja. - Dus als hij op haar rug gaat...
- Ja. - ...is zijn penis...
- Ja. - ...niet lang genoeg
om in haar te komen. Dus...
Ze kan vast...
Daar moet toch een oplossing voor zijn?
Hallo, varkens.
Gelukkig zijn we net op tijd aangekomen
om de kleine beer weer de grotere zeug te zien bestijgen.
Daar gaat hij.
Dat is het probleem.
Kijk eens hoeveel kleiner hij is.
Hij is te klein.
Hij gaat er niet in.
Kom op, stop hem erin. Hij zit er niet in, idioot.
Hij komt er niet eens uit.
Zijn pik is eraf gevallen. Hij komt er niet uit.
Kom op.
- Wat doe je hieraan? - Ze is erg geduldig.
Ze is wanhopig, maar doe je poten naar voren.
Dat was de slechtste wip ooit.
- Hij wil wel... - Ze duwde hem...
Je hebt haar geëlektrocuteerd.
Hij zegt sorry.
We besloten hem nog een week in de seksweide te geven,
in de hoop dat hij de bloemetjes en de bijtjes zou begrijpen.
Zo konden wij ons op andere dingen richten,
wat goed uitkwam, want een paar dagen later
bracht Jeremy, een boer verderop, wat oude vriendinnen terug.
Kijk eens wie er zijn.
Hallo, schapen.
Een moment dat een beetje verpest werd door een blunder.
- Hallo, Jeremy de Jongere. - Lis, hoe gaat het?
- Goed. - Ja?
- Proficiat met je huwelijk. - Bedankt.
- Dat wist ik niet. - We waren uitgenodigd, schat.
- Dat wist ik. - Ja.
Hoe gaat het?
Toen moesten we de schuur klaarmaken,
waar onze overgebleven koeien de winter zouden doorbrengen.
Nog een klus waarbij Kaleb opviel door zijn afwezigheid.
- Hij is beter. Volledig hersteld. - Ja.
Zoveel beter dat hij op vakantie is.
Echt? Voor hoelang?
- Een week. - Wat?
- In Cornwall. - Jezus.
Hij krijgt een bloedneus door zo ver van huis te zijn.
Maar hij is weg. In dit weer.
- Hij zal wel denken... - Ja.
Zijn kant van de boerderij, de akkers...
Hij kan niets doen, dus hij kan best op vakantie gaan.
- Hij was toch manager? - Ja, maar onze kant,
de winstgevende kant van de boerderij...
Wij zullen moeten werken.
Hoe werkte de wereld zonder verreikers?
Ik weet het niet.
Ja, vooruit.
Ja.
Kom op, koeien.
Hier. Rustig aan.
Kijk, jullie hotel.
- Hier. - Vooruit.
- Ja. - Nee...
Goed zo.
O, man. Hoera.
Voor vijf maanden.
Kijk eens, Mr Koe.
Oké, we zijn klaar.
Best lief om te zien.
Jij ziet er heerlijk uit.
Terwijl wij dit deden, moesten we aannemen
dat de beer zijn ding had gedaan in de seksweide.
En dat we hem nu konden voorstellen aan de dames in de weide ernaast.
Hallo, varkentjes.
Dit zou
een van de natste en verwarrendste uren van mijn hele leven worden.
Daar komt de regen weer. Nu.
Oké, Annie Lennox.
Shit, dit is net Tetris. Waar moet dit...
- Het regent flink. - Oké.
Ja.
Het regent nu echt hard.
Snel. Doe het.
- Echt? Ga door. - Ja.
Goed gedaan, Lisa.
- Hij zit vast aan de elektrische... - Je moet...
Kun je de varkens tegenhouden?
Het is maar een buitje.
Dat werkt niet.
Je hebt gelijk.
- Je moet... - We hebben het niet goed opgemeten.
Nee, inderdaad, wij niet.
Maak die snel open.
Maak die open.
Dan breng ik de beer zonder de...
We willen alleen die met de penis.
- Oké. - Zij niet.
Zo. Hou je van koekjes?
Shit. Nee.
- Waar komt die vandaan? - Wat?
Een jonge zeug is erin gekomen.
- Welke is welke? - Welke was het?
Deze?
- Ja, deze. De kleine rode. - De kleine? Ze moet terug.
Jezus. Ik haat boerenwerk.
Kom op.
Nee, stop.
Vooruit. Nee, stop.
Terwijl ik het jonkie probeerde te pakken, werd de oudere zeug boos
dat haar vriend ineens geïnteresseerd was in een slanker alternatief.
Nee, hou op. Ze is jaloers.
Hij gaat haar pakken.
Hij zit er al op.
Maar de grote zeug wil gepakt worden.
Als ik doe alsof ik haar dek,
- laat ze haar wel met rust, niet? - Ja, we moeten deze...
Kijk. Want ze is... Ze is jaloers.
De enige oplossing was de oudere zeug af te leiden
met iets beters dan seks.
- Neem een gemberkoekje. - Nee, ze...
- Kijk nou. - Ze weet niet dat het de beer niet is.
Zie je dat? Ik probeer hem te zien... Ja, zijn pik is eruit.
- Oké. - Zijn pik is eruit.
En hij zit erin.
- Ze weet het niet. - Laat hem het afmaken.
- Nee, maar ik... - Laat hem het afmaken.
Pak de koekjes, schat.
Voor welke?
Voor deze.
Kijk, ze is erdoor gefascineerd.
Stop je gezicht er niet tussen.
Jezus. Hier, een koekje.
God.
Dit is de langste... Kom op, man.
Jeremy, jij kunt dit beter doen.
Is hij nog niet klaar?
Kun jij haar rug pakken?
Dan geef ik de koekjes.
- Kom hier. - Ja.
Ze moet denken dat ze seks heeft.
Ik geef haar die indruk nu, denk ik.
Ze doet... Ze eet een koekje en heeft ook seks.
Ze heeft liever de koekjes.
- Hier, koekjes. - Schiet toch eens op.
Echt, hoor.
Jonge seks. Lief, romantisch als Barry White.
Nee, niet... Lisa, let op het varken.
- Koekjes. - Ze gaat naar...
Trek hem er niet uit.
Hij moet zo klaar zijn.
Hij is klaar. Enorme hoeveelheden sperma.
Nee.
De varkensschroef gaat weer terug.
Oké, snel.
Uiteindelijk waren alle varkens gedekt
en terug waar ze hoorden te zijn.
- En ik kon relaxen. - Oké.
- Het is al goed. - Shit.
- Ja. - Wat is dat nou?
Wat is dat nou?
Heeft een van de varkens in mijn zak gekotst?
Dat meen je niet.
- Kijk. - Wat is...
Wat is dat nou?
Is dat...
Is het...
Krijg nou wat.
Het was nu bijna twee maanden
sinds de andere Donnie-jongen zijn tarwe en bonen in het veld had gezaaid.
Charlie vond dat we moesten kijken hoe de regeneratieve landbouw ervoor stond.
Mag ik vragen, alles wat dus op gras lijkt...
- Ja. - ...is geen gras, maar tarwe.
Ja, dat is tarwe.
En deze hier zijn bonen.
- Welke bonen? - Kijk, de wortels.
Best opwindend.
Dit zou volgens Kaleb niet werken, maar het werkt.
Hij bedoelde de boor.
- Maar die werkte wel. - Ja.
- Het is verdomd goed land. - Ja.
Wie had gedacht dat Groove Armada hier iets goeds zou doen?
Het gaat goed.
En verder...
Kijk, geen ziekte. Ze zijn schoon.
Wat veel wormen.
Daar zal hij blij van worden.
- Wie? Hij? - Ja. Regenwormen.
Weet je wat dat zegt?
Dat je een gezonde plant hebt ontworteld
- en mijn winst hebt beroofd. - Met knobbels.
Ik geef maar meteen een biologieles.
Er zitten wat knobbels op.
Daar vindt de magie in de peulvrucht plaats,
waar hij stikstof uit de atmosfeer haalt
en in de planten stopt.
- Dat is ons doel, toch? - Ja.
Niet in de planten, maar in de bodem.
Dit komt pas in de bodem als we hem doden.
- O, ja? - Ja, maar ze zijn roze.
- Zie je dit vlezige roze hier? - Ja.
Dat betekent dat ze actief zijn.
Dat de bacteriën hierin stikstof aanmaken.
Een man van Groove Armada maakt stikstof aan in mijn bodem.
Dat heeft nog nooit iemand gezegd. Het is nooit als zin gebruikt.
Charlie en ik gingen toen naar het kantoor
om het handhavingsbevel van de raad te bespreken,
SLUITINGSBEVEL
waardoor niet alleen het restaurant dichtging,
maar het runnen van de winkel ook bijna onmogelijk werd.
Ze wilden dat we de kleine bar sloten
waar klanten mijn Hawkstone-bier konden kopen.
Ze wilden niet dat we er auto's lieten parkeren
en de wc's moesten verdwijnen.
- Hoi. - En het ergste was
dat ze erop stonden dat we de hamburgerkraam sloten.
Eén hamburger, twee truffel, één chili.
- Ja. - Bedankt.
Dat was nu de enige realistische manier om ons vlees te verkopen.
Dank u wel.
Het restaurant zou nooit meer terugkomen.
Maar we moesten iets doen om onze winkel te beschermen.
- De winkel. - De winkel.
We moeten keuzes maken.
Oké.
Als ze aandringen op dat bevel, mogen hier geen auto's parkeren,
op de weg zullen ze het verbieden
en dan zullen we hooguit een appel verkopen.
Ik zat dus te denken: waarom proberen we de winkel niet hierheen te verhuizen?
Dat is buiten het gebied van Chadlington.
En dit deel staat niet in de Area of Outstanding Natural Beauty.
Nee.
Wat als hij daar komt?
Of we sluiten de winkel hier
met enorme verliezen na al ons werk
voor de elektriciteit, de bouw van de wc's,
de betonnen vloer, alles.
- De bouw van de winkel zelf. - Ja.
Waarom zeggen we ze niet:
'Hoe zouden jullie het vinden als we de winkel daar neerzetten?'
Ik begrijp de theorie, de logica, maar...
Ik verwachtte al een 'maar'.
Het is niet zeker dat ze hier toestemming geven.
Wat we moeten doen...
- Zelf denk ik... - Ertegen vechten?
'Vechten' lijkt me niet het juiste woord.
Het is het emotionele woord, maar we moeten
onze standpunten geven op een verstandige, logische,
- objectieve manier... - Oké.
- En dan tegen de eikels vechten. - Wat niet gedaan is.
In de grond slaan als tentharingen.
Op sommige punten moeten we misschien
- wat meer hameren. - Niet slecht.
- Ja. - Zoals...
De toiletten.
- Ja. We kunnen niet... - We mogen geen toilet hebben.
Als je er dus een winkelmeisje hebt en zij mag niet naar...
- Er is dan geen toilet. - Of winkeljongen. Dat kan ook.
Het is moeilijker. Een jongen gaat achter een struik.
Maar als je werkt en moet plassen,
- moet je met de auto. - Ja.
- Je sluit de winkel. - Ja. Je moet hier komen.
- Wacht. Probleem. - Ja.
Ik denk dat we...
Hem niet verplaatsen.
- Nee. We praten met een advocaat... - Niet ertegen vechten.
...en dan komen we met een robuuste, objectieve reactie.
Robuust?
Ja.
Ik heb Yellowstone gekeken.
Ze vermoorden zo'n gast,
brengen hem de staatsgrens over en gooien hem in een ravijn.
Ik heb die scène vaak bekeken.
Charlie ging toen naar zijn kantoor om aan het verzoek te werken.
Terwijl hij dat deed, gingen Lisa en ik terug naar de modderige varkenshouderij.
Shit. Kijk nou.
We zitten muurvast.
- Je zit vast in de modder. - Ja. Hij gaat niet verder.
- Ze komen eruit voor de show. - Om me uit te lachen.
Kijk, ze staan...
Kijk nou. Wat zijn ze grappig met die oortjes.
- Een en al oren. - Ze zullen ons samen uitlachen.
- Wat groeien ze snel, hè? - Inderdaad.
We zullen moeten accepteren dat deze hier blijft
tot we of vorst krijgen
of ik de tractor haal en hem eruit trek.
Toen ik terugkwam met de Lambo, kregen Lisa en ik een verrassing.
Hoi, Lisa.
Hé, K.
Leuke vakantie?
- Judith, je bent terug. - Heel leuk.
Judith?
- Judith Chalmers. - Wie is dat?
- Een vakantiepersoon. - Ik ben één keer geweest.
Wat vind je ervan?
Niet slecht, hè?
Niet slecht?
Ja, kijk.
De vorige keer was dit een mooi aardappelveld.
Maar kijk nu eens. Het is een groot varkensbedrijf.
Geweldig land, toch?
Luister eerst eens even.
- Wie heeft het hekwerk gedaan? - Wij.
- Wie zijn wij? - Lisa en ik.
In een regenbui. 's Avonds. We hebben het hele hekwerk gedaan.
- Kijk nou. - Wat is ermee?
Ten eerste zijn de palen niet eens even hoog.
Dat maakt niet uit, Kaleb.
Jawel. En daar is de weg, kijk. Nogmaals, ik kan niet...
Niet zo zeuren.
- Wat is er met de weg? - Iedereen zal dit zien.
- Nou... - Kijk eens hierlangs.
Hebben jullie een lijn gebruikt?
- Wat? - Eerst een lijn?
Daar was geen tijd voor.
We moesten het snel doen.
Maar is ons gelukt.
Er is er niet één ontsnapt. Er staat een bord op de weg:
'Kaleb heeft dit hek gebouwd.'
- Het is geweldig. - Het...
- Dus... - De varkens zijn wel mooi.
Ik zal het je uitleggen.
- Omdat... - Varkentje.
Ik heb een boek gelezen. We hebben de gespeende biggen daar.
- Ja. - We hebben de beer
en twee zeugen hier en verder...
Maar we begonnen daar en toen zetten we hem daar bij drie zeugen.
Tijdens zijn... Wacht.
Hij heeft alles al gedaan.
Er vond een varkensorgie plaats.
- Heb je de beer hierin gezet... - Ja.
...en na een week bij de rest?
Ja.
Wat is daar mis mee?
Nee, dat meen je niet.
Zeg alsjeblieft dat je liegt.
Nee.
Heb je hun tepels geteld?
- Nee. - Een varken heeft 14 tepels.
Ja? Ze krijgen nesten van tien tot 14 biggen.
Ik heb het gedaan.
Ja, maar je moet het verspreiden.
Je wilt niet 50 biggetjes tegelijk.
Er zullen hier 50 kleine biggetjes tegelijk rondrennen.
Echt, hoor.
Fuck. Verdomme.
DE VOLGENDE KEER
Ik zou heel voorzichtig zijn bij deze oevers.
O, ja.
Shit. Ik heb nog nooit zoveel incompetentie gezien.
Ik ben verbijsterd.
Ondertiteld door: Brigitta Broeke
Creatief Supervisor Sofie Janssen