Gerald'a prostat kanseri teşhisi konmuştu.
Normalde Gerald'ın yaptığı işi yapmaya çalışırken
Kaleb'le bunu konuştuk.
Kahretsin.
Hayır.
Vay be, bayağı karmaşık bir şeymiş.
Evet.
Birkaç yere telefon ettim.
Doktorları falan aradım.
Evet.
Hayatta kalma şansı yüksek aslında.
- Ama ölümüne korkuyor. - Evet.
Anlamıyor, biliyorsun.
Doğru, anlamıyor.
Kafası da karışmış. Normal.
Birisi "Üzgünüm, kanser olmuşsun." demiş. Gerisini duymamış.
Evet.
Yıkılmış.
Zavallım, ödü kopuyor.
Hayır.
Güçlü bir adamdır. Ömür boyu toprakla çalışmış.
- Biliyorum. - Formunu koruyor.
Bu yaşta bile çalışabiliyor.
- Kaç yaşında? 70 mi? - 74.
İnanılmaz biri.
CLARKSON'IN ÇİFTLİĞİ
BÖLÜM 18 DOMUZCULUK
Sonbaharın sonlarına yaklaşıyorduk.
Kaleb'in sorumlu olduğu kısımda, ekilebilir tarlalardan birinde
işler iyi gitmiyordu.
Jeremy ve Charlie kanola ekmek için çok geç olduğunu söyledi.
Ben de çiftlik yöneticisi olarak kendim ekmeye karar verdim.
Maalesef başarısız oldu.
Can sıkıyor.
Kaleb beni görmeye geldiğinde
canı daha da çok sıkıldı.
O kim?
Sorduğun iyi oldu.
Groove Armada müzik grubunun üyesi.
- Kim? - Groove...
Groove Armada üyesiymiş.
Kim bu adam? Niye benim tarlama tohum ekiyor?
Andy Cato adındaki Doncaster'lı bu arkadaş
müzisyenlik mesleğini bırakmış.
O da benim gibi çiftçiliğe başlamış.
Birkaç hafta önce ortağı George Lamb'le birlikte
büyük fikirlerini konuşmak için uğradılar.
"Onarıcı tarım" deniyor, değil mi?
Evet.
Ama tam olarak ne olduğunu anlamak istiyorum.
Şu anda yaptığımız tarım doğaya savaş açmış durumda.
Bizi de zor durumda bırakıyor.
Topraklarımız o kadar yıpranmış ve zehirlenmiş ki
kısa süre sonra iflas etme noktasına gelecek.
Böceklerin yüzde 80'i artık yok.
Bu şekilde devam edemeyiz.
Onarıcı tarım, doğanın yaptığını yapmaya çalışan
bir tarım şekli.
- Ama organik değil. - Değil.
Organik tarımda temel mesele kimyasal kullanmamak.
Bizim farkımız ise her bir tarım arazisini ayrı ayrı değerlendirip
neye ihtiyaç duyduğunu çözmeye çalışmak.
Diyelim ki geldik, bitkiyi alıp analiz ettik
ve boron, magnezyum ya da başka bir şeyin
eksik olduğunu gördük,
o ihtiyaca göre besleme yapabiliyoruz.
Tarlaya binlerce kilo şeyi
boca etmek yerine...
Biz öyle yapıyoruz.
Dağıtıcıya bir sürü kimyasal koyup
her tarlaya serpiyoruz.
Andy daha sonra onarıcı tarımın amacının
doğanın her şeyi harmanlama yöntemini taklit etmek olduğunu anlattı.
Hiçbir ormanda, hatta hiçbir çalılıkta,
hiçbir doğal sistemde tek çeşit bitki olmaz.
Doğa tek bir bitkinin büyük bir alanı tek başına kaplamasına asla izin vermez.
Bu yılki gibi kurak yıllara bakarsanız
ayakta kalan yerler sadece ağaçlık ve çalılık bölgeler,
dokunmadığımız yerler.
- Yeşil kalan yerleri mi diyorsun? - Evet.
Ağaçlık, çalılık, çayırlık alanların kanıtladığı üzere, bunu yaptığınızda
üzerine bir şey koymanıza gerek kalmaz
çünkü doğa o işi halleder.
Yani monokültürden uzak durmamız gerekiyor.
DİKKATİNİZİ VERİN
BURASI ÖNEMLİ
Aynı tarlaya, aynı zamanda hem buğday hem de başka bir şey
daha mı ekelim?
- Kesinlikle. - Evet.
Buğday-fasulye olarak başlamak iyi bir fikir olabilir.
- Aynı tarlada? - Aynı tarlada.
İki önemli nokta var.
Biri atmosferdeki azot, bol bol var.
- Yüzde 80 miydi? - Evet.
Fasulye bunu alıp toprağa,
yani ihtiyacımız olan yere taşıyor, böylece daha az gübre gerekiyor.
- Fasulye mi? - Evet.
Çok iyi bir azot bağlayıcı.
İki farklı familyadan bitkileri aynı tarlaya ektiğimizde
topraktaki bakterileri besleme sürecini başlatmış oluyoruz,
bitki çeşitliliği sayesinde toprağı onarmış oluyoruz.
Ama verimlilik çok düşecek tabii.
Sadece fasulye tarlası olsa daha çok fasulye olurdu,
sadece buğday olsa daha çok buğday olurdu.
Şimdi olay şu.
O tarlanın toplam verimi daha yüksek olur.
- Gerçekten mi? - Evet.
Ben anladım.
- Net kâr olarak diyorsun. - Evet.
Evet. Ağırlık olarak hasat belki daha az olur
ama girdi maliyetleri azalacağından,
mesela bir inip bir çıkan gübre fiyatlarını düşünün,
kâr marjı yükselir.
Üstüne üstlük toprak sağlığını da korumuş olursunuz,
yani daha sürdürülebilir olur.
Tamamen kimyasal kullanmaya dayanan
hâlihazırdaki sistemi kullanmaya devam edersek
birkaç nesil sonra büyük ihtimalle
bu arazide hiçbir şey yetişmez.
Yani tarladan aldığımız mahsul miktarına,
mahsul verimine değil de
sondaki kâra bakarsak...
Çünkü tek konuştuğumuz, dönüm başına kaç ton aldığımız.
Onun yerine dönüm başına kaç sterlin kazandığımıza bakarsak...
- Evet. - Kulağa hoş geliyor.
Evet çünkü gübre için CF Industries'e
100.000 sterlin vermek zorunda kalmıyorsun.
Kesinlikle.
Sonra da en cazip kısmına geçtiler.
Andy ve George, bu yöntemi kullanarak
ürettiğimiz mahsulün tamamını yüksek fiyattan satın alma sözü verdi.
- Evet. - Siz mi alıyorsunuz?
Yüksek fiyattan alıyoruz.
- Böylesi daha da iyi. - Evet.
Tahıl tüccarının verdiği fiyattan daha yüksek fiyata mı?
- Evet. Öyle. - Evet.
Sonra onu kime satıyorsunuz?
Şu anda yaklaşık 250 düzenli müşterimiz var.
Bunların arasında küçük pastaneler de var,
Marks & Spencer da var.
- Marks & Spencer mı? - Marks & Spencer.
Marks & Spencer. Yani bize sattığınız un belki de Marks & Spencer'a gidecek.
Charlie de ben de ikna olmuştuk.
Ben de tarlalardan birini Andy'ye verip
bu toprak dostu sistemi denemeye karar verdim.
Kaleb sorun etmez diye umuyordum.
O adamı orada gördükçe kafamın tası atıyor.
Ne ektiğini bilmiyorsun ki. Hem buğday hem fasulye.
Fasulyeyi gördüm.
Evet. Makinede buğday ve fasulye var.
Ama orası benim tarlam. Altı yıldır ben ekiyorum orayı.
Bu yıl uğraşmana gerek kalmayacak işte.
Diskli makine kullanıyor.
- Öyle olmaz ki. - Neden olmasın?
Tarlaya baksana. Ne görüyorsun?
Çamur.
Hayır, çamur dışında ne var?
- Taş. - Evet.
Diskli makineyi biliyor musun? Bizimki neden dişli?
Çünkü taşı kenara çekiyor, sonra tohumu ekiyor.
- Tamam. - Tamam mı? Diskli makine kullanırsan
taşın üzerinden geçer ve tohumu taşın üzerine koyar.
- Öyle mi? - Evet.
Kendi tarlası yumuşak topraklı herhâlde. Buranın toprağı sert.
Ben de Butros Gali olmaya karar verdim
çünkü bu ikisinin görüşmesi gerekiyordu.
Kibar ol. Çocuk gibi huysuzluk yapma.
Andy, Kaleb.
- Nasılsın? - Kaleb, Andy.
- İyiyim. - Çok sevindi.
- Memnun oldum. - Çok sevindi, çünkü...
- Öyle görünüyor, evet. - Çünkü...
Evet... Biri daha geliyor.
- Merhaba. - Malayla mı ekiyorsun?
- Tavuk gibi eşeleniyorum. - Evet.
Diskli tohum ekme makinesi kullanıyormuşsun,
- bu tarlaya uygun değilmiş. - Öyle mi?
- Bu tarla çok taşlı. - Evet.
Bu şekilde olur mu?
Taş konusunda haklısın.
Bu makinenin olayı şu. Aynı anda iki tohum birden atıyor,
tohumla birlikte biraz probiyotik sıvı da gönderiyor.
Taşları aşabilirsek sorun olmaz.
Sıvı ne için? Gübre mi?
Hayır, çünkü bizim yapmaya çalıştığımız...
Bu tarlada toprağı canlandırmaya çalışıyoruz...
"Canlandırmak" mı? Canlı ki zaten.
Ben şurayı ekiyorum diyelim, sen de bu tarlayı eşeleyip şey yapıyorsun...
Neyse artık. Senin verimin benimkinden daha mı iyi olur yani?
- Hayır. - Tamam.
Daha çok mu para kazanırsın?
Baştan başlayalım, çünkü...
- Güneşle konuşurmuş gibi. - Ne dedin?
- Eğer... - Boynum.
Alt tarafa mı geçeyim?
- Evet, sorun olmazsa. Böyle daha iyi. - Tamamdır. Evet.
Sen şimdi iki tane... Buğday mı ekiyordun?
Bir de fasulye.
Peki... Hasat ederken arkadan fırlayıp gitmeyecek mi?
Ayarını yaparsan arkadan bir şey kaybolmuyor.
Sonra da tahıl ayırıcıdan geçecek.
O da artı maliyet demek.
Ama sizin onunla uğraşmanıza gerek yok çünkü anlaşma gereği
biz buğdayla fasulyeyi birlikte alıp kendimiz ayıracağız.
- Evet. - Siz mi alacaksınız?
- Evet. - Evet. Hem de yüksek fiyattan.
Peki.
Sonraki soru. Müzisyen miydin?
- Evet. - Belli oluyor.
Nereden?
Traktörü açık bıraktın, litresi bir sterlin.
Kasımın sonlarına yaklaşıyorduk.
Yeni ev ödevimi yapmakla meşguldüm.
Yorkshire domuzu. Neye bakıyorsun?
Çünkü Charlie'nin itirazlarına rağmen domuz almıştım,
birkaç gün içinde geleceklerdi.
Trapez sac.
Patates tarlasında üç tane büyük ağıl inşa etmem gerekiyordu.
Zor bir işti, uzmanından yardım almam gerekiyordu.
Kaleb hasta olmuş.
Tamam.
Benim bildiğim, çiftçiliğin ilk kuralı ne olursa olsun işe gitmek.
Çok fena bir grip salgını var.
- İyi de altı üstü grip. - Çok kötü.
Bebe bunlar.
Teleskopik taşıyıcıyı alır mısın? Acil durum ya.
Şuna bak.
Diddly Squat ağır iş makinesi birimi harekete geçti.
Vay be. Rüzgâra bak.
Olamaz! Yelkenli gibi oldum.
- Domuz alıyorum, duydun mu? - Hayır.
Sandy and Black türü domuz.
Aslen nereliler dersen... Şu orman var ya.
Evet.
Wychwood Ormanı'ndan gelmişler.
- Şaka yapıyorsun. - Hayır.
Birkaç yıl önce sadece bir tane erkek domuz kalmış.
- Erkek domuz? - Evet, türünün hayatta kalan tek üyesi.
Yok artık.
Dean'deki bir çiftlik tarafından kurtarılmış.
Tekrar üretiyorlar.
Ben de Sandy and Black almaya karar verdim.
Kuzeyli bir kadının
cuma akşamı barda içeceği bir içki adı gibi.
- 83 metre mi? - Evet.
- Diğer köşe de burası. - Tamam.
Bakın, çiftçi. Çalışıyor.
Soğuk algınlığı, hafif gribi de vardır ama yine de çalışıyor.
Ağılların ölçülerini belirledikten sonra sıradaki iş çitleri kurmaktı.
Bunun için Kaleb'den aşırdığım kazık çakma makinesini kullanacaktık.
Evet.
- Yapmamız gereken, şu pimi... - Ortaya.
- ...buraya sokmak. - Tamam.
- Oldu mu? - Evet.
İyiymiş.
Şuraya birinin kafası sıkışsa ne olur?
- İşi biter. - Gangs of London.
Tam Gangs of London'a göre.
Gangs of Chipping Norton çekelim.
Oraya kafa koyarız.
- Üç metre aralıkla mı olacak? - Evet.
Hem yağmur yağıyor hem de akşam oldu.
- Hesapladım. - Tamam.
Çiti çekmeye başlamadan önce
75 kazık çakacağız, değil mi?
Pek hızlı değiliz. Ama daha ilk günümüz.
- Normal. - İyi iş çıkardık bence.
2 GÜN SONRA
Evet. Bunu buradan geçireceğiz.
- Evet. - Tamam.
Çok heyecanlı.
Evet. Başlıyoruz.
Ben öne gidince gerdirmiş olacağız.
Hayır, hayır! Jeremy!
Yıktın.
Ne? Neyi yıktım?
O kadar bağırdım ama duymadın.
- Neyi yıktım? - Son kazığı yıktın.
Geri zekâlı.
Tamamen çıkmış.
Bana bakman gerekiyordu.
- Telefon lazımmış. - Birbirimizi suçlamayalım.
Ondan değil.
Ön tarafta sarkma olmasın diye uğraşıyordum.
Birbirimizi suçlamak mı?
Şimdi bu köşedeki kazığı...
Bunu nasıl... Dur, sorun daha büyük.
Yok. Bir saniye.
İki tarafla birden hizada olması için köşedeki kazık burada olmak zorunda.
Ama zemini bozduk.
Evet. Birlikte bozduk, değil mi?
Çitlerin hepsini çektikten sonra
bir sorunumuzun olduğunu fark ettik.
Bir saniye. Biraz düşünelim.
Onu açtın mı?
Evet.
Demek ki önce bunu açacağız. Bunu sökmemiz lazım. Değil mi?
Önce bunu açarsak...
- Hayır... - Sıçtık batırdık.
Evet. O ağılın...
- Şunu sökelim. - Evet.
Yaşanan aksiliklere rağmen Kaleb ve Charlie'den yardım almadan
çitleri çekmeyi başardık.
Şimdi de sıra domuz kulübelerini kurmaya gelmişti.
Ama hiç sevmediğim bir şey yapmam gerekiyordu.
Kurulum kılavuzu okumak.
Bu noktadan buraya 30...
- Yok artık, 30 dakikaymış. Daha neler. - Bunlar...
Bunu böyle buraya takıyoruz.
- Değil mi? - Evet.
Domuz Ikea'sı gibi.
Değil mi?
Evet.
Bunun üzerinde... Boya nerede?
- Tamam. - Oldu.
- Tanrı aşkına. - Bu...
- Ne? - Kapı yok.
- Şunu kullanacaktık. - Onlar onun için miymiş?
Tanrı aşkına.
Tamam.
İlk gördüğüm tahtayı alıverdim, kapı gerektiğini düşünmedim.
Kapı da lazım tabii.
Döndürmemiz gerekiyor, değil mi?
- Yarım saat geçti bile. - Evet.
Sansa, Arya!
Ters dönüyormuş.
Sansa, Arya! Buraya gelin.
Sansa, Arya! Köpekler!
Geldiler.
Otur.
Otur. Arya, otur.
Otur. Otur.
Otur.
Tanrı aşkına.
Evet. Bak, sağlam oldu sanki.
İyi. Hadi birini alalım. Sıradaki.
Domuzlar için mülteci kampı inşa etmemiz kaç gün sürdü, bilmiyorum
ama artık bitti sayılır.
Evet.
Çok güzel.
Yaptığım işi bayağı beğendim aslında.
Bizi izleyen domuz çiftçisi varsa mektup gönderirken
zarfın üzerine "Biz de çok etkilendik." yazsınlar.
Diddly Squat Çiftliği, Chipping Norton, Oxfordshire.
Ama tüm çabalarımıza rağmen
konuklar geldiğinde domuz oteli henüz hazır değildi.
- Ben Jeremy. Nasılsınız? - Merhaba Jeremy.
- Bu Lisa. - Merhaba.
- Nasılsınız? - Memnun oldum.
- Ben de. - Merhaba.
- Ben Peter. - Memnun oldum.
- Josh. Memnun oldum. - Merhaba Josh.
- Ne var burada? - Domuz tahtası.
- Ne işe yarıyor? - Domuzları çitlerin içine yönlendirmeye.
Kaçmasınlar diye.
- Tahta kullanıyorsunuz. Anladım. - İyiymiş. Evet. Kolay.
Tasma takamayız sonuçta.
Babe filmini izledim.
Nasıl olduğunu biliyorum.
Domuzcuklar.
- Kaç yaşında bunlar? - Yaklaşık bir.
Yavru mu sayılıyor, genç mi?
Gençliğe geçme aşamasındalar.
Sabırsızlanıyorum. Çıkaralım mı?
Evet.
Geliyorlar.
Aferin.
- Hadi. - Harika hayvanlar.
Şunlara bak. Nadir bulunuyor bunlar.
Bunlar kaç yaşında?
Yaklaşık bir yaşındalar.
Çoraplarını beğendim.
Evet.
Ama biri... Büyük domuz.
Çok daha büyük.
Bu neden daha büyük?
Yaşı büyük de ondan.
- Çünkü... - Kaç yaşında?
Anaç domuz bu. Yaklaşık iki yaşında.
Yavrusu da burada. İlk kez karşılaşıyorlar.
- Öyle mi? - Evet.
Birbirlerini tanımaları biraz vakit alabilir.
Ben şunları geride tutayım.
Hepsi dişi, değil mi?
- Hepsi dişi. - Evet.
Boynun arkasındaki tüyleri görüyor musun?
Köpekler gibi.
Kızdıkları oradan anlaşılır.
Birbirlerinden niye hoşlanmıyorlar?
İlk kez tanışıyorlar.
Yakında arkadaş olurlar.
- Kavga var. Kavga. - Kızlar, uslu durun. Evet.
- Olmaz ki böyle. - En irileri o.
Ama diğerleri grup. Birbirlerini ezdirmezler.
Elektriği verelim mi? İşte böyle.
- Verdik. - Tamamdır.
Elektrikli yani. Dokunurlarsa...
- Böyle olur. - Çalışıyor.
Elektrikli çit hazır.
Evet.
Şimdi de küçük yavruları kendi alanlarına koyma zamanı gelmişti.
Ben şöyle döneyim.
Sabırsızlanıyorum. Çok güzel olacak.
Gelin bakalım minikler. Diddly Squat'a hoş geldiniz.
- Çok güzeller. Durun. - Harika değil mi?
Evet. Muhteşem.
Piggly Squat. Sürünün adı bu.
Güzel isim bulmuşsun.
Güneş vurunca metalik görünüyorlar.
Evet. Kestane gibi. At kestanesi gibi.
NSU Ro80'i burada kimse hatırlamaz.
NSU Ro80 adında bir araba vardı.
Rengi de tam böyleydi.
- Öyle mi? Evet. - Metalik bronz rengi.
Evet.
- Patatesleri buldu bile. - Evet.
Evet. Başladılar.
Nasıl koştuklarına bak. Hoşlarına gitti.
- Evet. - Bakın.
Lisa kendinden geçti.
Çok tatlılar.
Bundan iyisi olur mu?
Her taraf patates!
Kafayı sıyırdılar.
Her tarafta yemek var!
Her yer yemek dolu!
Hep bir aradalar. Çok tatlılar.
Şu kendini köpek sanıyor.
Orada ne işin var?
Ne kadar kalacaklar? Birkaç ay sonra ağaçlık yere mi?
Evet. Kışı burada geçirecekler.
- Selam kızlar. - Tüm patatesleri yiyecekler.
- Sonra gidecekler. - Piggly Squat.
Son olarak da seks yaşanacak ağıla
domuzları bıraktık.
Ortada bir yetişkin bir de genç dişi, bir de erkek olacak.
- Yetişkin olan doğum yapmış. - Evet. Genç olan...
Henüz yapmamış.
Bunun adı Mabel. Biraz küstahtır.
- Mabel yetişkin mi? - Evet.
- Gel bakalım Sarah. - Gel bakalım Sarah.
İn. Gel domuz.
Erkek olanın adı da...
- Ajax. - Ajax mi?
Ajax.
Hadi bakalım.
- Genç bir erkek bu. - Evet.
- Düşündüğüm kadar iri değilmiş. - Genç çünkü.
- Gidiyor, şuna bak. - Başlıyoruz.
Merhaba. Şuna bakın. Buluşma anları.
-"Merhaba denizci." - Sarah ve Ajax.
İlk görüşte aşk.
Öpüşüyorlar.
Ancak aşk romanı tadındaki bu sahneyi izleyecek vaktimiz yoktu...
...çünkü hava kararmadan bu üçlünün kulübesini yapmamız gerekiyordu.
Eviniz hazır Ajax, Sarah ve Mabel.
Birden bırakırsam domuzlardan biri ezilebilir.
Güzel.
Hava artık karardı.
Tamam.
Yetişkin dişi de içeri giriyor.
Ne yiyor o? Gördün mü?
Olamaz. Daha vahimi, erkek de geldi.
- Bu... - Hayır. Hepiniz birden gelmeyin.
Jeremy!
Tanrı aşkına.
Piggly Squat domuzları yeni yerlerine alışmaya başladılar.
Ben de çiftlik işleriyle ilgilenmeye devam ettim.
Bu hafta Charlie'nin süper sıkıcı açıklamalarından birini dinlemem gerekti.
Ağaçlık alanda ekim yaparsak
Ağaçlık Alanlar Karbon Kodu var.
Kısacası karışık şifalı bitki ekebiliriz.
DEFRA'ya bilgi vermemiz lazım.
O başvuruyu mart sonuna kadar yapmamız gerekiyor. Yani...
...gelirlerinin belli bir yüzdesini
çevre, toplum ve yönetişim konularına ayırıyorlar.
Özellikle de Kapsam 3 kategorisine giren gıda sektörü...
İki gün sonra uyandığımda
kıymetli dinkel buğdayını fabrikaya göndermem gerekiyordu.
Evet, kamyonu tek başıma yükleyeceğim.
Çünkü Kaleb çocukluk yapmaya devam ediyor.
Hadi bakalım.
Bu kısmı göstermesek?
Domuzlar geldikten bir hafta sonra Lisa'yı onları görmeye götürdüm
çünkü domuz üretme planımda bir engelle karşılaşmıştım.
Şimdi sorun şu. Erkek domuz yetişkin dişinin üzerine çıkınca...
Nasıl desem... Ulaşamıyor.
- Yardım mı gerekiyor? - Erkek, dişiden çok daha küçük.
- Evet. - Yani dişinin üzerine çıkınca...
- Evet. - Penisi...
- Evet. - ...kısa kalıyor,
dişinin içine giremiyor.
Eminim... Yani...
Bir şekilde çözülmez mi?
Merhaba domuzlar.
Neyse ki tam zamanında gelmişiz.
Küçük erkek, çok daha iri olan dişinin üzerine çıkmaya çalışıyordu.
Yine deniyor.
Sorun bu işte.
Çok daha küçük, baksana.
Küçük kalıyor.
Girmiyor.
Hadi, sok şunu. Girmiyor. Girmedi geri zekâlı.
Açıkçası çıktığı da yok.
Çükü de yok. Çükü neden çıkmıyor?
Hadi ama.
- Ne yapılır bu durumda? - Dişi çok sabırlı davranıyor.
Dişi de istiyor, çok istiyor ama az daha ilerlemesi lazım.
Hayatımda gördüğüm en acıklı sevişme.
- Erkek olan çok istiyor... - Dişi onu itti.
Elektrikli tele değdirdi.
Bak, özür diliyor.
Erkeği bir hafta daha seks ağılında bırakmaya karar verdik,
neyin ne olduğunu belki bir şekilde çözer diye umuyorduk.
Yani başka şeylere odaklanabilirdik.
İyi de oldu çünkü birkaç gün sonra
az ilerimizdeki çiftliği işleten Jeremy eski dostlarımızı getirdi.
İşte bu. Kimleri görüyorum!
Merhaba koyunlar.
Keyfimi biraz bozan tek şey, kırılan bir pottu.
- Merhaba Genç Jeremy. - Selam Lis. Nasılsın?
- İyiyim. - Öyle mi?
- Evliliğin hayırlı olsun. - Teşekkürler.
- Ben bilmiyordum. - Düğün daveti gelmişti ya hayatım.
- Sahi. - Evet.
Nasıl gidiyor?
Sonra da sıra, kalan ineklerimizin
kışı geçireceği ahırı hazırlamaya gelmişti.
Kaleb'in yokluğu bu iş sırasında da kendini hissettirdi.
- İyileşmiş. Hiçbir şeyi yok. - Tamam.
Hatta tatile çıkmışlar.
Şaka gibi. Ne kadarlığına?
- Bir haftalığına. - Ne?
- Cornwall'da. - Tanrım.
Chipping Norton'dan biraz uzaklaştı ya, şimdi beyni yanar.
Ama gitmiş. Hem de bu havada.
- Sanırım... - Evet?
Kendi kısmında, ekim yapılan kısımda
yapılacak bir iş olmadığı için tatil yapayım dedi.
- Yönetici değil miydi o? - Ama bizim kısmımızda,
çiftliğin kâr getiren kısmında...
Çalışmamız gerekiyor.
Teleskopik taşıyıcı yokken nasıldı acaba?
Hiç bilmiyorum.
Evet, öne.
Evet!
Hadi inekler.
Gelin. Yavaşça. Gelin.
Oteliniz hazır.
- Gelin. - Hadi.
- Evet. - Hayır...
İşte böyle.
Vay be. Yaşasın!
Beş ay sonra çıkarsınız.
Şuna bak Bay İnek.
Tamam, bitti.
Ne güzel manzara.
Enfes görünüyorsun.
Bütün bunlar olup biterken
erkek domuzun seks ağılında üzerine düşeni yaptığını varsayıyorduk.
Şimdi de diğer ağıldaki hanımların yanına koyacaktık.
Merhaba domuzcuklar.
Hayatta
hiç bu kadar ıslanmamıştım, hiç bu kadar kafam da karışmamıştı.
Yine yağmur başladı. Şimdi.
Tamam Annie Lennox.
Tetris gibi bir şey bu ya. Bu nereye...
- Yağmur çok hızlandı. - Evet.
Evet.
Sağanak yağmur.
Çabuk. Hadi, hadi!
- Öyle mi? Devam. Evet! - Evet!
Aferin Lisa. İyi iş çıkardın.
- Bu da elektriklenmiş. - Yapman gereken...
Domuzlar çıkmasın.
Sadece çiseliyor, bir şey yok.
Olmuyor böyle.
Katılıyorum.
- Şey yapmak lazım... - Düzgün ölçmemişiz.
Ölçmemişiz. Tabii, biz ölçmedik.
Tamam, hemen şunu aç.
Şunu aç.
Ben de bir şekilde erkeği alıp...
Sadece penisi olanları alıyoruz.
- Tamam. - Seni değil.
İşte böyle. Bisküvi ister misin?
Kahretsin! Hayır! Lanet olsun!
- O nereden geldi? - Ne?
Genç dişilerden biri daha girdi.
- Hangisi hangisi? - Hangisiydi?
Bu muydu?
- Evet, bu. Küçük olan, taba rengi. - Küçük mü? Onu geri koymalıyız.
Tanrı aşkına. Çiftçilikten nefret ediyorum.
Hadi.
Hayır, kes şunu. Kes şunu!
Git. Hayır, dur. Sen dur. Dur!
Ben genç olanı tutmaya çalışırken büyük dişi de
erkek arkadaşının ilgisinin zayıf bir dişiye yönelmesine kızmıştı.
Hayır, kes şunu. Kıskançlık yapıyor.
Erkeğin niyeti kötü.
Çıktı bile.
Ama asıl büyük dişi istiyordu. Bak.
Ben burada durup onu beceriyormuş gibi yaparsam
- onları rahat bırakır, değil i? - Evet, devam et.
Bak. Çünkü... Bak. Kıskandı.
Bulabildiğimiz tek çözüm, büyük dişinin dikkatini
seksten daha iyi bir şeyle dağıtmaktı.
- Zencefilli bisküvi al. - Hayır.
- Şuna bak. - Arkasındakinin erkek olmadığını bilmiyor.
Görüyor musun? Şeyi anlamaya... Evet, çükü çıkmış!
- Tamam. - Çükü çıkmış.
Şimdi de girdi. Girdi.
- Bilmiyor. - Bırak da işini bitirsin.
- Ama... - Hayır, bırak da işini bitirsin.
Bisküvi getir hayatım. Bisküvi getir!
Hangisine?
Buna tabii ki!
Olup bitenler çok ilgisini çekti.
Bak... Yüzünü sokmasana.
Tanrı aşkına. Al, bisküvi ye.
Tanrı aşkına.
Gördüğüm en uzun... Hadi artık eleman.
Bu işi senin yapman gerekmez mi?
Hâlâ bitmedi mi?
Jeremy, bunun arkasına sen geçer misin lütfen?
Bisküvileri ben veririm.
- Gel buraya. - Evet.
Tamam. Seks yaptığını düşünmesi lazım.
Ben de bildiğim kadarıyla öyle düşündürmeye çalışıyorum.
Şimdi de... Aynı anda hem bisküvi yiyor hem de seks yapıyor.
Bisküviyi daha çok sevdi.
- Al, bisküvi. - Hadi artık!
Amma uzattın ha.
Gençlerin sevişmesi de böyle oluyor. Barry White gibi romantik.
Hayır, yapma... Lisa, domuzla ilgilen!
- Bisküvi, bisküvi. - Engel olacak.
Çıkarma!
Bir dakikaya kadar biter.
Bitti. İnanılmaz sperm var.
Hayır. Hayır, hayır.
Geri gitti. Bizimkinin çükü kayboldu.
Tamam, çabuk.
Nihayet domuzlara seks yaptırıp
hepsini yerlerine koyabildik.
- Artık rahatlayabilirdim. - Pekâlâ.
- Sorun yok... - Kahretsin.
- Evet... - Bu ne be?
Bu ne ya?
Domuzlardan biri cebime mi kustu?
Saçmalama.
- Şuna bak. - Nasıl...
Bu ne şimdi?
Yoksa...
Şey mi...
Tanrı aşkına.
Doncaster'lı elemanın
buğday ve fasulye ekmesinin üzerinden neredeyse iki ay geçmişti.
Charlie, onarıcı tarımın nasıl gittiğine bakmamızı önerdi.
Bir şey soracağım Charlie. Şimdi burada çimen gibi görünen şeyler...
- Evet. - ...çimen değil, buğday.
Evet, buğday.
Bunlar da fasulye.
- Neresi fasulye? - Bak, kökünü çıkardım.
Çok güzel.
Kaleb böyle olmaz demişti ama olmuş.
Tohum tutmaz demişti.
- Ama tutmuş. - Evet.
- Güzel araziymiş. - Evet.
Groove Armada müzisyeninin bu işi kıvıracağı kimin aklına gelirdi?
Fena değil.
Bir de...
Bak, hastalık yok. Temizler.
Şu solucanlara bak.
Asıl buna sevinecek.
- Kim? O mu? - Evet. Solucanlara.
Bu ne demek, biliyor musun?
Sağlıklı bir bitkiyi kökünden söktün,
- bana zarar ettirdin. - Üzerinde nodüller var.
Hazır gelmişken biyoloji dersi yapalım.
Üzerinde nodüller var.
Baklagil mucizesi burada yatıyor işte,
atmosferdeki azotu alıp
bitkiye veren kısım burası.
- Bizim istediğimiz de bu, değil mi? - Evet.
Bitkiye değil, toprağa. Değil mi?
Biz onu biçip parçalayınca toprağa karışacak.
- Öyle mi? - Pembe renk olmuş.
- Şurası nasıl pembe, görüyor musun? - Evet.
Demek ki aktif durumda.
Yani buradaki bakteriler bir bakıma azot üretiyor.
Groove Armada üyesi müzisyen arazimde azot üretiyor.
Bunu hiç kimse söylememiştir. Böyle bir cümle hiç kurulmamıştır.
Daha sonra Konsey'in ihtarını konuşmak için
Charlie ile birlikte ofise geçtik.
KAPANMA DUYURUSU
Bu ihtar restoranı kapatmakla kalmıyor,
çiftlik dükkânını işletmeyi de neredeyse imkânsız hâle getiriyordu.
Hawkstone biramı sattığımız
küçük barı da kapatmamı istiyorlardı.
Tarlalara araç park etmemizi istemiyorlardı,
tuvaletleri de kaldırmamızı söylediler.
- Selam! - En kötüsü de,
burger minibüsünü kapatmamızı istiyorlardı.
İki trüflü bir biberli burger hazır.
- Evet. - Teşekkürler.
Eti başka türlü satmamız artık çok zordu.
Çok teşekkürler. Teşekkürler.
Restoranın tekrar açılabileceğine ihtimal vermiyordum.
Ama dükkânımızı korumak için bir şeyler yapmamız gerekiyordu.
- Çiftlik dükkânı. - Çiftlik dükkânı.
Bir karar vermemiz gerekiyor.
Peki.
İhtardaki araba park etme yasağını uygulatabilirlerse
yola park etmeyi de yasaklarlar,
o zaman elmadan başka bir şey satamayız.
Çiftlik dükkânını şuraya mı taşısak diyorum.
Orası Chadlington Mahallesi'nin sınırlarına dâhil değil.
Daha da önemlisi, olağanüstü doğal güzellik bölgesinde de değil.
Değil.
Oraya taşısak ne olur?
Diğer seçenek de burayı kapatmak.
O zaman zararımız büyük olur. O kadar emek verdik,
elektrik çektik, tuvaletleri koyduk,
beton zemin yaptık, vesaire.
- Dükkânı da inşa ettik. - Evet.
Konsey'e gidip şöyle diyelim,
"Dükkânı tarlanın üst kısmına taşısak olur mu?"
Teorini anladım. Mantığını anladım. Ama...
"Ama" demesen olmaz.
Burada olunca da izin verecekleri garanti değil.
Bence şöyle yapalım...
- Bana sorarsan... - Ayak mı direyelim?
"Ayak diremek" pek uygun bir ifade değil.
Biraz duygusal kaçıyor. Yapmamız gereken,
görüşlerimizi makul, mantıklı, objektif bir şekilde
- ifade etmek. - Tamam.
- Ayak direyelim diyorsun. - Daha önce yapmamıştık.
Canlarına okuyalım yani.
Bazı konularda daha ısrarcı olmamız
- gerekir. - Haklılık payı var.
- Evet. - Mesela şey gibi...
Tuvaletler.
- Evet. - Tuvalet olmaz diyorlar.
Diyelim ki dükkânda çalışan kasiyer kızsın ama ihtiyacın geldiğinde...
- Tuvalet yok. - Kasiyer erkek de olabilir.
Kızlara daha zor. Erkek gider, çalının arkasına yapar.
Çalışanın tuvalet ihtiyacı gelince
- arabaya binecek. - Evet.
- Dükkânı kapatacak. - Kapatıp buraya gelecek.
- Sonra gidecek. Sorun. - Evet.
Neyse. Bence yapmamız gereken...
Taşımayalım, diyorsun.
- Taşımayalım. Bir avukatla konuşalım. - Ayak diremiyoruz.
Sağlam, objektif bir cevap verelim.
Sağlam diyorsun.
Evet.
Bu aralar Yellowstone izliyorum.
Canlarını sıkanı hemen öldürüyorlar,
eyalet sınırını geçip bir çukura atıveriyorlar.
O sahneyi çok izledim.
Charlie itiraz üzerinde çalışmak için kendi ofisine geçti.
O sırada Lisa ile ben de domuzların olduğu çamurlu tarlaya gittik.
Kahretsin. Şuna bak.
Çok fena saplandık.
- Çamura saplandık. - Evet. İlerlemiyor.
- İzlemeye geliyorlar. - Bana gülmeye geliyorlar.
Şunlara bak...
Şunlara bak, çok komikler. Minik kulaklarıyla...
- Kulak kesildiler! - Dizildiler, bize gülüyorlar.
- Çok hızlı büyüyorlar, değil mi? - Evet.
Evet. Bu araba artık burada kaldı.
Ya toprağın donmasını bekleyeceğiz ya da...
Yok, traktörü getiririm, çekeriz.
Lambo'yu alıp geldiğimde Lisa ile beni bir sürpriz bekliyordu.
Merhaba Lisa!
Merhaba. Selam Key!
Tatil nasıldı?
- Judith, döndün mü? - Çok iyiydi.
Judith mi?
- Judith Chalmers. - O kim?
- Tatil yapan biri. Önemli değil. - Tek tatilimdi.
Ne diyorsun?
Güzel, değil mi?
"Güzel" mi?
Evet, baksana.
Son gördüğümde burası güzel bir patates tarlasıydı.
Evet, şimdi ise kocaman bir domuz tesisi oldu.
Harika olmamış mı?
Önce bir beni dinleyin.
- Çitleri kim çekti? - Biz çektik!
- Biz derken? - Lisa ve ben.
Hem de yağmur altında. Gece vakti. Hepsini kendimiz yaptık.
- Şuna bak! - Nesi var ki?
İlk olarak, kazıklar aynı yükseklikte değil.
Onun bir önemi yok ki Kaleb.
Tabii ki var! Bir de yola bakın. Nasıl...
Ayrıntılara takılma.
- Yolun nesi varmış? - Herkes görecek şimdi. Berbat görünüyor.
- Şimdi şöyle... - Bak! Şu çizgiye bak.
Tel kullanmadınız mı?
- Ne? - Tel kullandınız mı?
Ona vaktimiz olmadı.
Gerçekten... Aceleyle yaptık.
Neyse, yaptık işte.
Bir tanesi bile kaçmadı. Yola da tabela diktik,
"Çiti çeken Kaleb" yazıyor.
- Muhteşem oldu. - Bu...
- Şimdi... - Domuzlar iyi görünüyor.
Nasıl olduğunu anlatayım.
- Çünkü... - Domuzcuk.
Kitaptan okudum. Yavrular şurada.
- Evet. - Bir erkekle
iki dişi de burada. Sonra da...
Orada başlamıştık, sonra erkeği bu üç dişinin yanına koyduk.
Yani... Bir saniye.
Hepsiyle sevişti yani.
Bildiğin seks partisi yaptılar.
- Erkeği buraya koydun... - Evet.
...bir hafta sonra da diğerlerinin yanına mı?
Evet.
Ne olmuş ki?
Şaka yapıyorsun. Espri bu, değil mi?
Lütfen öyle yapmadım, de.
Hayır.
Meme uçlarını saydın mı?
- Hayır. - Domuzların 14 meme ucu olur.
Tamam mı? Tek seferde 10-14 yavru doğururlar.
Tamam işte.
İyi de... Aralıklı yapman lazım.
Aynı anda 50 domuz yavrusu birden olmaz ki.
Ortalıkta koşturup duran 50 tane minik yavru olacak.
Ciddiyim.
Vay be. Şaka gibi.
SONRAKİ BÖLÜMDE
Kıyıda bir şey yaparken çok dikkatli olmak lazım.
İşte bu!
Kahretsin. Hiç böyle beceriksizlik görmemiştim.
Ağzım açık kaldı.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro