HOOFDSTUK 20 - VERDRIET
Sansa. Kom.
Kom. Honden. Nee, kom hier.
Godver.
Piggly Squats.
Hallo, varkentjes. Hoe gaat het?
Varkentjes.
Dit zijn de meisjes. Ze zijn erg speels.
Dit zijn allemaal zwangere moeders.
Het was nu begin maart en de explosie van pasgeboren Piggly Squat-biggetjes
kon elk moment de boerderij treffen.
Ga je zo bevallen?
En omdat het maart was, was Kaleb bezig met de lentegewassen
en ik had een idee gekregen dat hem misschien kon helpen.
We hebben geen ruimte meer. Wat zit hierin?
Kunstmest.
Wat krijgen we nou?
Ik heb 'n hovercraft gekocht.
Vertel.
Zoals je weet, hou ik van hovercrafts.
Mijn plan is... Hij weet dit nog niet.
Je bent verbijsterd.
- Een beetje. - Hij is voor jou.
En hoe vreemd dat ook klonk, ik kraamde geen onzin uit.
HOVER ROVER BEWERKT HET LAND
De hovercraft kan de beste vriend van de boer worden.
Geen dood gewicht meer op de assen
en de truck rijdt met gemak over de modder heen.
De boer kan zijn werk dus doen wanneer hij wil,
terwijl dat met een gewone tractor onmogelijk zou zijn.
Dat is een uitzichtloze positie. Je zit goed vast.
Hou je in.
Je moet zo'n zweeftruck met een rokje kopen.
EINDE
Mijn plan was eenvoudig.
Als we met een hovercraft de gewassen zouden bemesten...
Perfect.
...zouden we de rijpaden weg kunnen laten,
die gewone veldspuiten nodig hebben.
We kunnen dus gewassen planten waar de rijpaden anders komen.
Ik heb het uitgerekend.
Weet je hoeveel we aan rijpaden hebben?
- Hoeveel kilometer? - Rond de 87.
- Wat? - Zo'n 87 km aan rijpaden.
En ze zijn ongeveer zo breed. Dat komt neer op...
Ik heb berekend wat we zo mislopen.
Het is 5200 pond per jaar.
Hiermee hebben we geen rijpaden.
Natuurlijk moest ik Kaleb uitleggen dat een hovercraft besturen
iets lastiger is dan een tractor besturen.
- Je hebt twee motoren. - Ja.
Dit is de liftmotor. Die vult de rok met lucht.
Zodra je de lift hebt,
start je je rechtermotor.
Dit is het gas.
- Niet de rem? - Nu...
Nee. Je hebt geen rem.
Oké? Dit is je stuur.
- Ze draaien de kleppen achter. - Oké.
Zij doen niks.
- Oké. - Het maakt niks uit.
Als je zo doet bij een obstakel, raak je het.
Je moet leunen. Je rijdt dus zo
en je leunt zo naar één kant...
- Stuur je zo? - Dan ga je naar rechts.
En als je daarheen leunt...
Zet er zo veel mogelijk gewicht op...
- En dan stuur ik. - ...en dan stuur je samen met...
- Dat. - ...het stuur.
Maar je hebt geen remmen en geen echt stuur.
Mag ik het eerst proberen?
Dat lijkt me een goed idee.
Heerlijk om jou bevelen te geven.
Nu gaat hij...
...leun.
Wacht, ik leun.
O, mijn god.
Je hoort in een rechte lijn te gaan.
Dit is zinloos. Dat is zo recht als een rotonde.
Ik ben... Draaien.
Leunen.
Leunen en kracht zetten.
Mijn jonge leerling doet het goed.
- Ik heb het door. - Ja.
Hij is eruit gevallen.
Ik voel me niet goed.
Kom op, clown.
Ik moet dit leren. Ik ga sproeien.
Draaien.
Hij glijdt gewoon over het graan.
Draaien.
We bevestigen de spuit en doen de kunstmest erin.
Draaien.
Nu moet ik hem leren stoppen.
Na deze succesvolle rijles
was het tijd om de hovercraft als sproeier uit te testen.
Je ziet er vreselijk uit.
Dit is vloeibare...
Kunstmest.
Vloeibare stikstof. Ontzettend corrosief.
Toen Kaleb klaar was met het vullen van mijn op maat gemaakte tanks,
konden we beginnen.
Ben je klaar?
Ja.
Toe maar, mijn jonge leerling.
Yee-haw.
Hij spuit.
Ik word hier goed in.
Dit is niet slecht. Iets meer naar links.
Ja, ik ga al.
Maar na precies 75 seconden...
Kaleb, komt er nog iets uit?
Nee.
Verdomme.
Is dat alles?
Hij is leeg.
- Hoe groot is dit veld? - Acht hectare.
Hoe vaak zul je moeten bijvullen?
Vijfentwintig keer.
Dat meen je niet.
Het zal me acht uur kosten om dit veld te besproeien.
Dat betekent dat ik acht uur in dit apenpak zit.
Laten we de veldspuit gebruiken.
Kun je me helpen uitkleden?
Cut.
Ik had duidelijk grotere kunstmesttanks nodig voor de hovercraft,
wat betekende dat er krachtigere motoren nodig waren
voor het extra gewicht.
Dat was een grote klus en daar had ik geen tijd voor,
want de volgende dag kwam de winter terug.
De volgende nacht suggereerden camerabeelden in de varkenshokken
dat een van de moeders op het punt stond om te bevallen.
Laten we eens kijken.
Kijk, een echt biggetje.
Haar allereerste baby.
We hebben een probleem.
Bezorgd dat het biggetje geen speen vond om uit te drinken,
ging Lisa helpen.
Jeetje. Daar is een speen.
Ze zit aan de speen. Goed zo, kleintje.
Het is 10 maart. Het zou niet zo koud moeten zijn.
Het klimaat verandert. Iemand moet...
Dat moet gezegd worden, want het is heel erg.
Dit is het beste boerderijwerk tot nu toe.
Hoeveel komen er?
Hoeveel spenen heeft deze? Zestien?
- Ja. Het zijn er 16. - Ze kan dus 16 biggetjes krijgen.
Deze vreugde sloeg snel om in bezorgdheid,
want na een uur waren er nog steeds geen biggetjes bij.
Kom op, mama.
Eentje is niet genoeg.
Kom op, je kunt het.
Ze knallen er zo uit, is mij verteld.
Net een geweer...
Kom op, mama.
Ze wiebelt behoorlijk.
Dat is een varken in nood.
- De dierenarts neemt niet op... - Dit is de voicemail...
...en Kaleb ook niet.
Uiteindelijk nam een van de dierenartsen wel op.
- Hallo? - Hallo.
Met Jeremy Clarkson van boerderij Diddly Squat.
Wat is er?
Onze zeug heeft een uur en 20 minuten geleden één big gebaard
en lijkt het moeilijk te hebben.
Er is niets meer gekomen.
Is een uur en 20 minuten ertussen normaal of is dit zorgwekkend?
Een uur en 20 minuten?
Ja.
Het gaat meestal veel sneller.
Perst ze of lijkt ze alleen maar te wiebelen?
Heeft ze het moeilijk?
Ze lijkt het moeilijk te hebben.
Maar Lisa zegt dat je er zo uitziet,
dat dieren er zo uitzien als ze bevallen.
Ze trilt en snuift
en ze lijkt het moeilijk te hebben.
Maar ik ben een man. Geen idee hoe het is.
Oké.
Lisa is teruggegaan om een rubberen handschoen te halen
en ze wil er best even in gaan om te voelen hoe het gaat.
Ja, dat kun je het beste doen,
want zo kun je kijken of je iets voelt.
Hebben jullie ook glijmiddel?
Lisa heeft ook glijmiddel.
- Zend dat niet uit. - Ja.
Goed. Als ze kan kijken of ze een biggetje voelt,
als ze voor- of achterpoten voelt
en ze er in de normale positie uit lijken te komen...
Dan kan ze er wat aan trekken.
Oké. Bedankt, Jenny. Het beste.
Ik heb deze, maar ook...
Perfect.
Ik weet niet of ik hiermee veel voel. Liever deze.
Laten we het snel doen,
- want het is bijna twee uur. - Oké.
- Volgens Jenny... - Ja.
...doe je je hand erin
en als je poten of een kop voelt,
wurm je het eruit.
Als het zijwaarts ligt, moeten we haar bellen.
Brave meid.
Sorry.
Ze is nu echt gestopt.
Ik zit erin.
- En? - Ik zit erin.
- O, god. Ze zitten zo hoog. - Voel je een biggetje?
Nee. Ik voel niets.
Ze zitten zo diep.
- Ik bel Jenny weer. - Bel Jenny, alsjeblieft.
Oké. Nee. Goed zo.
We kunnen haar een injectie geven met oxytocine, wat soms helpt,
of je kunt haar intussen wat laten lopen.
Wat? Haar laten lopen?
Als je haar wat laat bewegen,
stimuleert dat het soms.
Oké. Fijn.
Wat is het koud.
Kom op, varken.
Dat gaat ze echt niet doen. Ze is aan het bevallen.
Zei ze dat ze moest lopen?
Als jij weeën zou hebben en iemand je McDonald's zou voorhouden,
zou je niet zeggen: 'Goed, ik kom.'
- Dat zou je niet... Ze komt. - Nee, maar...
Niet te geloven.
Ze heeft weeën, maar ze komt eruit voor wat McDonald's.
Ik schep een band met mijn biggetje.
Nee. Laat haar niet binnen.
Nee. Ze trapt op me.
Nee. Verdomme. Wat is dit nou?
Ik kan niet. Het varken heeft me verslagen. Jezus.
Ik zit te worstelen met een varken.
- Naar binnen. - Lisa,
we moeten haar laten lopen.
Dat zei de dierenarts.
Lisa.
Ze heeft enorme weeën.
Ze heeft gewandeld en ik...
Ze heeft niet gewandeld.
Jij zou dat geen wandelen noemen.
Het komt eraan. We hebben een biggetje.
Het stoomt.
Dat is stoom.
Wat een grote.
Kom maar hier.
Kom hier, glibberding.
Dat zijn er twee.
Een scheet. Er komt er nog een.
- Echt? - Ja.
Er komt een biggetje.
Kijk, biggetje drie.
Lisa, ze zit vast aan haar moeder.
- Wat moet ik doen? - Wat?
Ze zit vast met een koord.
Dat geeft niet. Het is de navelstreng. Dat hoort bij het proces.
- Vooruit. Lik maar. - Wat schattig.
Drie biggen.
Brave moeder.
In de twee uur erna werden er nog zeven geboren.
Na een kort dutje
kwamen we terug om te zien hoe het ging.
Goedemorgen, biggetjes.
Goed gedaan, mama.
- Tien biggetjes. - Jeremy?
Beweegt er een niet? Kun je even gaan kijken?
O, nee.
- Nee. - Zijn ze in orde?
Nee. Nog een grote, gezonde ook. Ben je...
Ben je verpletterd?
O, nee.
Lisa.
Ze is er op nog een gaan liggen.
- Kijk. - Ze verplettert ze gewoon.
Ze zijn perfect.
Je bent zo'n mooie grote.
En jij bent een lief zeugje.
We hebben er dus twee, drie, vier, vijf.
Wacht, zeven. Ligt ze er op een?
- Het zijn er maar zeven. - Oké. Dat is...
Shit. Waar is de andere gebleven?
Oké, ik kijk...
Ik denk dat ze er weer op een ligt.
- Oké. Ja. - Daar. Er is er een achter haar.
Godver. Nu plet ze ze weer.
- Je bent een rotmoeder. - Daar is hij.
- Niet waar. - Jawel. Ze lag op een van hen.
- Er zijn er twee dood. - Ze is doodop.
Daar is hij.
Drie, vier, vijf, zes, zeven, acht. Ze zijn...
- Dat is beter. - Ja.
Maar ga niet op je kinderen zitten.
Besef je dat we dit deze week elke nacht moeten doen?
We zijn stom geweest, hè?
- Ja. - Ja.
Inderdaad begon die nacht
nog een zeug te bevallen.
Maar deze keer waren het er maar drie.
Hoe gaat het, mama?
We zitten op...
De eerste kreeg er tien,
plette er twee, dus dat zijn er acht.
Negen, tien, elf
en hier is er één vanochtend geboren.
Dat zijn er 12.
Ze is zo enorm.
Kijk nou.
We hebben dus Kluns die op twee van haar biggen ging zitten en ze doodde.
Zwitser, die beloofde 10, 12 of 16 biggen te baren
en er maar drie kreeg. En nu hebben we Bulk.
Dat was... Hoe is dat gebeurd?
Ik stond letterlijk twee seconden tegen de camera te praten,
ik keek om en er was er weer een uit.
Dit is een goed varken. Ze baart goed.
Lisa kwam net op tijd om de derde eruit te zien floepen.
Daar is er nog een.
Kom eruit.
Tegen het einde van de ochtend had Bulk tien biggetjes gebaard.
En als ervaren moeder die al jonkies had gehad,
leek ze te weten wat ze deed.
Goed gedaan, mama.
Maar toen we later kwamen kijken...
We hebben er één, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen.
Verdomme.
O, nee.
Ik kan dit niet.
Nog een.
- Ze heeft hem duidelijk geplet, hè? - Ja.
Toen gingen we bij de andere moeders kijken...
- En hier zijn er nog acht... - Ja.
...met die twee dood.
- Het zijn er zeven. - Ja.
Toch niet nog een geplet?
O, nee.
Verdomme.
Mijn god, wat erg.
Kortom, we zijn nu vier biggetjes kwijt,
naast drie van de vijf verrassingen
die twee maanden eerder waren geboren.
Ze zijn zo schattig.
- Er zijn zeven biggen gestorven. - Van de...
Van de 28. Een kwart is gestorven.
Wat doen we fout?
Bang dat we inderdaad een grote fout maakten...
- Hoe gaat het? - Hoi.
- Vanessa. - Goed.
...raadpleegden we onze buren, Vanessa en Andy,
die al jaren varkensboeren waren.
Zeven biggetjes, een kwart dus, zijn verpletterd,
wat veel is, nietwaar?
Ja. Maar hoe...
- Moeders gingen erop zitten. - Dat komt voor.
Ze staan bekend als slechte moeders.
- Ja. - Sommige erger dan andere.
Dus dit ras is echt vreselijk.
- Ja, ik bedoel... - En varkens in het algemeen.
- Ze zijn... - Ja.
Een probleem van deze hokken is...
Als ze in een grote stal zijn met andere zeugen,
vertellen de andere zeugen tegen degene die op haar biggen zit...
- Trouwens... - Ze zullen ingrijpen.
Zij merken het.
De andere zeggen een slechte moeder dat.
Nadat we die informatie hadden verwerkt, spraken we met Kaleb.
Het probleem is dat de biggen het koud hebben.
De moeder gaat liggen...
De moeder gaat eten. De biggen denken:
verdomme, wat is het koud.
Ze zoeken elkaar op en als de zeug dan terugkomt,
vinden ze de warmte vanzelf.
Als de zeug gaat liggen, gaan ze snel naar de warmte toe.
- Van het varken. - Snap je dat?
- Het was vannacht heel koud. - Dat is het hem.
Daarom verlies je zo veel biggen. Niet omdat je het slecht doet.
Je bent heel goed.
- Je bent goed. - Fijn.
Nu wisten we dus waarom de biggetjes stierven.
Maar we wisten niet wat we eraan moesten doen.
Die nacht verloren we er nog een.
En er was nog een probleem,
want de laatste zwangere zeug
vertoonde geen teken van een komende bevalling.
Nog niet eens melk. Hoe kan ze zo ver achter zijn?
Of ze is onvruchtbaar.
Noemen we haar 'Baron'?
Barones.
- Dit is je favoriet. - Dit is mijn vriendin. Ze is zo lief.
Ze is heel lief.
Ze at ook heel weinig.
Daarom lieten we Jenny de dierenarts komen.
- Dit is onze gebrekkige zeug. - Heel lief.
Blijkbaar eet ze niet goed. Dat is nooit goed.
- Dat betekent dat het hopelijk... - Ja.
Lisa regelt nu vast dat ze meegaat in een luxe ambulance
naar een of ander varkensverpleeghuis
met een eigen televisie.
Heeft ze dat voer nu al 12 uur voor zich?
Langer? Al 18 uur? Ze zit daar maar en beweegt niet.
Ze steekt haar tong uit en pakt een beetje.
Ze snuift en eet niet echt.
Daarom denk ik dat er...
Iets is niet in orde.
Ze ziet er niet zo blij uit...
- Ja. - ...zoals ze beweegt.
Ik hoor wat gereutel als ik naar haar longen luister.
Ik vraag me af of ze een infectie heeft.
Ik geef haar dus een ontstekingsremmer,
een antibioticum en dan kijken we wel.
Sorry, lieverd. Dit is niet leuk.
Brave meid.
Ze is klaar.
Goed zo.
Ze is toch zwanger?
Ze ziet er wel zwaar uit van onderen,
wat suggereert dat ze zwanger is. Dat is dus goed.
Brave meid.
- Bedankt. - Bel als ze zo blijft.
Dat zal ik doen.
Terwijl we bezorgd wachtten op de bevalling van Barones,
ontvouwden zich grotere gebeurtenissen om ons heen.
Bij de West Oxfordshire District Council was een overheidsinspecteur aangekomen
om ons beroep tegen de sluiting te beoordelen.
Ze adviseerden ons niet te komen.
Intussen gingen wij dus haastig bekijken of alles in de boerderijwinkel
superlokaal was en toegestaan volgens de regels van de raad.
Ned, die voor ons werkt en net 16 is geworden...
Deze koekjes heeft hij thuis gemaakt.
Granola. Van het meisje verderop.
De bloem komt van dat veld daar.
Dit is allemaal in onze keuken gemaakt.
SCRUBZEEP
Dit maakt een buurman.
Deze zijn van Mrs Viktor.
Viktor maakt onze honing
en Mrs Viktor maakt haar zeep met onze honing.
Dit is onze heerlijke jerky, ook weer met onze chilipepers.
We hebben er dit jaar meer.
Deze komen van een bakker in Chipping Norton.
Dit is gemaakt met onze tarwe.
Hier is onze gin, gemaakt in Barford.
Het aardewerk is gemaakt door een dame van hier.
Dit is onze chilipeper van vorig...
Het programma duurt maar 40 minuten
- en je praat al 28 minuten. - Stil dan.
Net zo belangrijk was de toekomst van de hamburgerbus,
want zonder restaurant
was dit de enige manier om ons rund- en varkensvlees met winst te verkopen.
Een hamburger en truffel en Parmezaanse kaas.
Bedankt.
Annie, die de bus runt, was wel bij de hoorzitting geweest
om te pleiten voor het openblijven van haar zaak.
Vertel. Hoe is het?
Het is een grote zaal. Achterin zijn er
ongeveer 12 rijen van acht stoelen
met een gangpad ertussen.
Aan de ene kant zit de raad met hun advocaat.
En de voorzitter ervan
kijkt op iedereen neer.
- Heeft hij een baard? - Nee.
Dat is goed.
Ik was een paar minuten te laat door gebrek aan parkeerruimte.
Wat ironisch.
Ik vond een plek naast Emma, die de melk doet.
- Ja. - Dus ik had tenminste een bondgenoot.
Toen zei hij: 'Is er iemand die commentaar wil geven?'
Ik ging staan en zei: 'Ik ben Annabelle Gray.
'Ik ben opgegroeid in een boerengemeenschap.
'Ik heb er bijna altijd gewoond
'en nu run ik de cateringbus achter Diddly Squat',
waarna je deze kreten hoorde
- in de hele zaal. - Overal.
Ik dacht: o, jee.
Ik zei: 'Dit is echt mijn passie.
'Dit kan een enorme aanwinst voor jullie zijn.
'Het is inderdaad niet perfect. Dat zal ik niet verbergen.
'We moeten wat verbeteren. Maar niemand doet dat,
'omdat niemand weet waarover jullie dan gaan klagen.
'Geef ons de kans om er iets moois van te maken.'
Ze zeiden dat we één toilet mochten hebben.
Negen parkeerplaatsen, want dat was voldoende.
De vent van de raad die ik daar zag, zegt dus
dat je het dan zo moet doen.
'Je komt binnen, stapt uit en hebt vijf minuten de tijd.
'Pak iets en binnen vijf minuten moet je weg zijn.'
- In vijf minuten erin en eruit. - Vijf minuten.
Dus als er een invalide komt,
hoe snel kan dat dan?
Laten we hem timen. 'Vijf minuten.'
Maar heb je enig idee hoe ze erover denken?
Vinden ze het nog geen boerderijwinkel?
Ze zeggen dat mensen hier wel dingen kopen,
maar dat het meer voor amusement is.
Dat maakt me nou zo boos. Want het is...
- Ik kijk daarnaar en denk... - Alles.
Ik weet waar dat brood vandaan komt. De tarwe. Het bier.
Alles is er. En dan kijk ik naar wat jij daar doet en denk:
daar gaat al ons vlees heen, met brood
- gemaakt van onze tarwe. - Vooraf.
Meer boerderijwinkel kan niet.
Toen we ermee begonnen,
deden we het voor de lol, maar nu...
Dit vond ik vreemd toen de raad zei:
'Mensen rijden langs andere winkels die beter zijn', en dan denk je:
- onze koeien eten gras... - Ja.
...ze krijgen de hele winter voer van een hoge kwaliteit.
En de raad zegt, wat hun zaak niet eens is:
'Ga naar een andere winkel voor een betere kwaliteit.'
Als ze jouw zaak sluiten, kunnen we niet...
Als jij dichtgaat, zijn we de lul.
Maar goed, heel erg bedankt.
Een Chadlington-voetbalshirt.
'Mijn shirt is beter dan jouw shirt.'
Dat is leuk.
Lisa. Dit is mijn weegschaal uit de keuken.
- Lisa. - Wat?
Dit is mijn weegschaal uit de keuken.
- Nee. - Jawel.
- Nee. - Jawel,
want ik kon hem niet vinden. Je hebt hem gejat.
Misschien moest ik hem lenen voor de groenten.
Waarom koop je er geen voor hier?
- Omdat hij er nu staat. - Ik kon hem nergens vinden.
Je hoeft geen kip te wegen
- voor je hem braadt. - Jawel.
Je gokt het gewicht en hup in de oven.
Je kijkt of hij gaar is.
Daarom krijg ik salmonella als jij kookt.
- Waarom kook jij niet? - Ik kook wel.
- Dus geen salmonella. - Daarom...
Maar ik kan niets wegen. Ik weet het nooit.
Ik zocht hem steeds.
Hij is trouwens heel goed.
Na onze naleving van alle regels
zei Charlie dat het weken kon duren voor de inspecteur een besluit nam.
We konden dus alleen maar terug naar onze akkers.
Alleen kon dat niet.
Half maart begon het te regenen en het hield maar niet op.
Dagenlang.
Dit trof vooral Kaleb hard,
omdat het te nat was om zijn waardevolste gewas te planten.
De durumtarwe is ons meest winstgevende gewas.
Het kan veel geld betekenen, vooral voor mijn bord.
Het kan veel winst, maar ook verlies opleveren.
De afgelopen twee jaar is het heel goed gegaan.
Maar helaas moet het er op tijd in zitten.
Anders lijdt het de hele zomer.
En dan is de opbrengst lager.
Ik wilde... Ja.
Het houdt nooit meer op met regenen.
Door de eindeloze nattigheid konden we ook niet aan de dam werken.
Dat kan echt niet.
Het is veel water, hè?
Het heeft de klei weggespoeld. Kijk.
Het water moet eerst zakken voor we...
Ja. Je hebt gelijk.
Ik wil de akkers op.
- Het regent. - Ik weet het.
Er was wel goed nieuws uit het varkensbos,
want gelukkig waren er geen biggen meer gestorven.
Barones had echter nog steeds geen weeën.
Ondanks een week antibiotica ging het duidelijk niet beter.
Ze heeft vannacht buiten geslapen, omdat ze zo heet is.
Ze eet totaal niet.
- Wat doen we fout? - Iets wel, toch?
Dit is gewoon hartverscheurend.
Daar is Jenny. Kijk.
Nog steeds slecht.
Ja.
- Ze heeft buiten geslapen. - Ja.
Haar temperatuur is vast daardoor gedaald.
- Ik pak de... - Ze ademt nog moeilijk.
Dan doen we het anders.
Het zou kunnen dat ze zwanger is geraakt
en de biggetjes in haar gestorven zijn.
Zij wekken dan geen weeën op,
maar ze zitten er nog wel.
- In haar te rotten. - Wat doe je in zo'n situatie?
Ik probeer haar in te leiden, zodat ze ze eruit schopt.
Zonder verdere omhaal begonnen we met het inleiden.
Als de biggetjes dood zijn, concentreren we ons op haar welzijn.
- Haar welzijn. Ja. - En dan...
Achter het oor en inspuiten.
- Is dat het? - Ja.
Dus om deze tijd,
om 15.00 uur morgen, geef jij haar de tweede spuit.
Ja, dat kan ik wel.
Een kleine hoeveelheid. Niet zoals die antibiotica,
- die dik is. - Ja.
Een kleine hoeveelheid. Dat is makkelijk.
Dat is goed.
Ik ga haar deze geven.
Over vier tot twaalf uur zou de bevalling moeten beginnen.
Daar gaan we dan.
O, mijn god. Meisje.
Klaar.
Laat in de middag begon het medicijn te werken
en beviel ze van een levend biggetje.
Maar er waren nog steeds problemen.
Het proces is dus begonnen.
Ze is bevallen van één heel klein biggetje.
Ze heeft geen melk
en het biggetje zoekt een speen, maar er is geen eten.
Hoe gaat het?
Ze heeft er een gekregen, maar geen melk.
Kijk eens.
- Jezus. - Het is piepklein.
Bestaat er flesvoeding voor biggen?
Dat is geen gezond biggetje, hè?
Met de dierenkliniek.
- Hoi, Nathan? - Hallo.
Met Jeremy Clarkson van Diddly Squat.
- Ja. - Sorry hiervoor.
Dilwyn en Jenny zijn er niet, hè?
- Ik val jou dus lastig. - Dat geeft niet.
Ik weet niet of je gehoord heb van onze zieke zeug.
Ze heeft een biggetje gebaard, maar zo klein als een muis.
Ze produceert geen melk.
Ik vroeg me af of je suggesties hebt.
Als ze geen melk produceert,
moeten we zelf
de biggetjes biest geven.
Waar halen we biest vandaan?
In dit geval is het het makkelijkst om ze
biest van lam te geven.
We zullen het voor jullie klaarzetten in de kliniek
en dan moet je gewoon de instructies erop volgen,
het mengen en met de fles aan de biggetjes geven.
Oké, Nathan. Bedankt. Dag.
- Het beste. Dag. - Dag.
Een lid van de filmploeg ging de flesvoeding halen
en toen kwam Kaleb aan...
- Is ze nog aan het persen? - Ja.
...net toen Barones het tweede biggetje baarde.
Ja.
Ja, nog een.
Nog een?
- Ja. We hebben er nog een. - Leeft het?
Ja. Daar gaan we.
- Is die nog kleiner? - Ja.
Die is ongelofelijk klein.
'Ik heb honger.' Dat zal best.
Deze is heel zwak, Kaleb.
Een van hen is heel zwak.
Ik heb... Die piepkleine?
Nee, de grotere. Ze kan haar mond niet openen.
Het kopje zwaait wat rond de tepel.
Gelukkig was de flesvoeding nu klaar.
Oké. Goed zo.
- Goed zo. - Bijna...
Goed zo.
Dat is perfect.
We maken je groot en sterk.
We hebben je zo op de been.
Toen kwam Nathan en hij begon dierenartswonderen te verrichten.
We hebben er een.
- Levend? - Ja, levend.
Hier. Nog eentje.
- Lisa? - Ja?
- Hoeveel nu? - Vier.
Leven ze allemaal nog?
- Ja. - Zijn ze klein?
Ja.
Wacht. Ja, ik heb er nog een.
Algauw was Barones de moeder van vijf biggetjes.
Ik leg ze naast mama neer voor wat warmte.
Hij heeft het daar een beetje koud. We leggen ze bij elkaar neer.
Na ze allemaal gevoed te hebben, gingen we naar huis om te slapen.
De volgende ochtend ontdekten we dat drie biggetjes waren overleden.
Ze waren gewoon te zwak om te overleven.
We verplaatsten de andere twee naar een verwarmde stal,
maar zelfs dat werkte niet.
Nog een dode.
- Is dat de enige die over is? - We hebben er nog een.
Waar is de moeder? Is ze in orde?
Ze leeft nog.
We verliezen veel biggetjes.
- Wat? - We verliezen veel biggetjes.
Het is echt moeilijk, hè?
En we moeten deze om de tien minuten voeren of zoiets.
Ik weet niet meer wat de dierenarts zei, maar...
Kom hier, jij.
We hebben nog een pittige.
Was dit niet de tweede?
Ik ben de tel kwijt. Geen idee.
Het wordt onze missie om haar in leven te houden.
- Ja. - En haar moeder.
De moeder overleeft wel. Ik ga nu naar haar toe.
Ga er maar heen.
Die nacht deden we wat zelfs de meest hardvochtige boer
op zo'n moment doet.
Kom op. Hier komt het.
We namen het zieke biggetje mee naar onze keuken om ervoor te zorgen.
Daar gaan we. Kom op.
Daar gaan we.
Ze is nog steeds klein.
Ze voelt ook koud aan. Je oren zijn koud.
Oké, je gaat er weer in.
Blijf maar lekker warm.
Nee. Ik zet je er niet in, maar hier is het veel warmer.
Ik weet het. Sorry. Daar gaan we.
DIDDLY SQUAT BOERDERIJWINKEL
De volgende dag moesten we ironisch genoeg
naar onze winkel om Andy Garcia, de slager, te ontmoeten.
Ja. Er is heel veel. Kijk maar.
Omdat hij klaar was met de varkens die ik onlangs had laten slachten.
Zeven dozen. Dat is van twee varkens.
Jij zou ze moeten tillen. Het zijn jouw varkens.
Jij bent jong. En ik heb je 'n kinderwagen zien vasthouden terwijl je schoot.
- Kijk eens. Je favoriet. - Al Capone.
- Ja. Dit zijn speklappen. - Heerlijk.
Karbonades. Je ziet dat het goede varkens zijn...
- Mooi vet. - ...aan het vet erop.
Er wordt dus heel goed voor gezorgd.
Ze zullen goed eten zijn.
Veel worstjes.
- Mijn hemel. - Carolina Reaper- en honingworstjes.
- Lieve hemel. - Er is nog een doos.
Met twee varkens hebben we...
Vier, acht...
- Er zitten 36 pakjes van zes in een doos. - Jezus.
- Jeremy's Sandy and Black-bosworstjes. - Dat klinkt goed.
Dat klinkt goed, hè?
Dit is zo goed voor mijn kant van het bord.
Dat is echt geweldig. Alleen was ik...
Iets wat ik hiervan zo maf vind,
is dat het heel aangrijpend is met de nieuwe biggetjes.
Echt aangrijpend.
De hele nacht op om die biggetjes te verzorgen
en ze warm te houden
- om ze in leven te houden. - Ja.
Dan pauzeer je even
- en kom je hier om dit te ontvangen. - Dat is zwaar.
Ja, gemengde gevoelens.
Ik kan maar op één woord komen en dat is boerenlogica,
want je houdt van dieren.
Alle boeren houden van hun dieren.
Dan doden ze ze en verkopen ze ze.
Je geniet er twee keer van.
Terug op de boerderij, terwijl het bleef regenen,
nam ik het zwakke biggetje mee in mijn kantoor,
zodat ik haar in de gaten kon houden terwijl ik werkte.
Ik heb haar van de oven
naar de kachel in de schuur gebracht.
Het gaat niet goed.
Hé.
Nee.
- Het is de laatste. - Ik weet het. Kom op.
Het is goed, kleintje. Ik ben bij je.
Je kunt gaan. Ik blijf bij je.
- Haar moeder is ook niet in orde. - Ik weet het.
Het gaat nog slechter dan ervoor.
Ja. Dat klopt.
Ik vind dat zo triest.
Hallo, Jenny.
- Hoi, Jenny. - Hé.
- Hoi. - Een bekend tafereel.
Ik heb gehoord dat het niet goed gaat.
Ja.
Ik ben bang dat ze dood is. Ik hoor niets.
- Ze was ook erg klein. - Ja.
Maar...
Ik kan dit niet. Ik kan geen varkens meer houden.
Een nachtmerrie. Ik vind ze te leuk.
Helaas was de kwelling nog niet voorbij.
Want nu moesten we ons op Barones richten,
nu al haar biggetjes gestorven waren.
Kom op, lieverd. Hoi, schatje.
Ik weet het. Brave meid.
Wat doe je daar, Jenny?
Ik meet haar temperatuur om te zien of ze koorts heeft.
- Ze is erg wankel. - Net dronken.
- Erg wankel. - Ja, ze lijkt...
Ze zwaait heen en weer.
Ja. Ze heeft niet gegeten, alleen wat water gedronken.
Je ziet aan haar achterste...
Haar billen moeten rond en gespierd zijn,
maar ze hangen maar wat,
dus ze heeft daar veel spiermassa verloren.
Het probleem is, vooral op dit terrein met al die hoogteverschillen
en hobbelige ondergrond,
dat ze op een punt zou kunnen komen
dat ze door haar poten zakt en instort.
Het zou kanker kunnen zijn.
Een andere mogelijkheid
is schade aan de lever en geen van beide is...
Te genezen.
- Ja. - Lijdt ze nu?
Een dier dat niet eet, is niet in goede staat.
- Ze is zo onstabiel, hè? - Ik weet het.
Als jullie nu niet beslissen,
denk ik dat we hier over een week weer zo staan
terwijl zij daaronder ergens ligt.
Als ze niet beter wordt en lijdt,
is het tijd om te gaan.
Ja.
Als jullie willen dat ik het doe,
regel ik dat. Dan moeten jullie
haar door iemand laten ophalen. Als het gebeurd is.
Wanneer doe je dat dan?
Ik kan het nu doen.
Als je wilt.
Verdomme. Wat denk jij?
Ik wil jullie best wat tijd geven.
Ik wil niet dat ze ongelukkig is en pijn heeft
en ik wil niet dat ze zieker wordt en dan...
Ook niet dat ze sterft.
Ik wil niet dat ze sterft door een gebroken poot na een val
en dat ze daar dan alleen ligt.
Ik weet dat het een moeilijke beslissing is...
Ja. Ze is zo lief.
Ze lijkt inderdaad lief...
- Ja, ze is heel lief. - Ja.
- Ze was altijd de liefste. - Ja.
Ja? Nu dan?
Goed. Jullie hoeven er niet bij te zijn.
Nee, ik wil het niet zien.
Nee.
- Bedankt, Jenny. - Geen probleem.
Dag, Barones.
O, god.
Ja.
Oké, lieverd. Je tijd zit erop.
Ondertiteld door: Brigitta Broeke
Creatief Supervisor Sofie Janssen