CLARKSON'IN ÇİFTLİĞİ
BÖLÜM 20 YÜREK DAYANMAZ
LISA'NIN KAMERASI
Sansa. Uzaklaşma.
Uzaklaşmayın. Köpekler. Hayır köpekler, buraya gelin.
Lanet olsun.
Piggly Squat.
Merhaba domuzcuklar, nasılsınız?
Domuzcuklar.
Bunlar kızlar, oyun oynamayı seviyorlar.
Bunlar da gebe olanlar.
Martın başlarındaydık, bir sürü domuz yavrusunun doğması
artık an meselesiydi.
Doğum mu yapacaksın sen?
Mart ayında olduğumuzdan Kaleb de bahar bitkileriyle meşguldü.
Aklıma, onun işini kolaylaştıracak bir fikir geldi.
Çok az yerimiz kaldı. Burada ne var?
Gübre.
Ne? Bu ne be?
Hoverkraft aldım.
Açıkla.
Hoverkraftları çok severim, biliyorsun.
Planım... Onun henüz haberi yok.
Şok oldun, biliyorum.
- Birazcık. - Sana aldım.
Kulağa ne kadar tuhaf gelse de aslında saçmalamıyordum.
UÇAN GEMİ ÇİFTÇİLİK YAPIYOR
Hoverkraft, çiftçilerin en büyük yardımcısı olacak.
Tekerlerle toprağı gereksiz yere ezmiyor,
en çamurlu yüzeylerde bile kolaylıkla ilerleyebiliyor.
Bu sayede çiftçi de ne zaman isterse çalışabiliyor.
Sıradan bir traktörle bunu yapmak imkânsız.
Çamura fena saplanmış, kurtulması zor.
Sinir, sinir.
Onun yerine etek giyen bu hoverkraftlardan alın.
SON
Planım basitti.
Gübre atmak için hoverkraft kullanırsak...
Güzel.
...normal gübre atıcıların ihtiyaç duyduğu
traktör yollarına da gerek kalmazdı.
Normalde traktör yolu olacak yerlere de ekim yapabilirdik.
Dün gece bir hesap yaptım.
Çiftlikte kaç kilometre traktör yolu vardır?
- Kaç kilometre? - Seksen yedi.
- Ne? - 87 kilometre traktör yolu.
Genişlikleri de bu kadar. Yani toplamda...
Ne kadar zarar ettiğimizi hesapladım.
Yılda 5.200 sterlin.
Bunu kullanırsak traktör yolu olmaz.
Tabii sonra Kaleb'e hoverkraft kullanmanın traktör kullanmaktan
birazcık daha karmaşık olduğunu açıklamam gerekti.
- Şimdi iki motor var. - Tamam.
Bu, kaldırma motoru. Eteğe hava basıyor.
Kalktıktan sonra da
sağdaki motoru çalıştırıyorsun.
Gaz pedalı bu.
- Fren değil mi o? - Şimdi...
Hayır. Bunda fren yok.
Tamam mı? Bu gördüğün de gidon.
- Arkadaki kanatçıkları çeviriyorlar. - Tamam, peki.
Bir işe yaramıyor.
- Tamam. - Hiçbir işe yaramıyor.
Önde engel var diyelim, öyle yaparsan çarparsın.
Yana yatman gerekiyor. Yani böyle süreceksin,
sonra da mesela böyle sağa yatacaksın...
- Yön vermek için mi? - O zaman sağa gider.
Böyle yaparsan da...
Tüm ağırlığını bu tarafa verirsen...
- O yöne gider. - Evet. Tabii şeyi de kullanacaksın...
- Bunu da. - Gidonu da.
Kısacası bunda fren de yok, direksiyon da.
Önce bir deneme yapsam olur mu?
Evet, iyi fikir.
Sana bir şeyler öğretmek çok zevkli.
Evet, gidiyor...
Yana yat!
Dur... Yatıyorum!
Aman tanrım!
Düz gitmen gerekiyordu.
Böyle olmaz ki. Sağ sol yapıp duruyorsun.
Ben... Dön!
Yana yat!
Hem yat hem gaz ver!
Çırağım iyi gidiyor.
- Kaptım ben bu işi. - Evet.
Düştü. Araçtan düştü.
İyi değilim.
Hadisene şaklaban.
Bunu öğrenmem lazım, gübre atacağım.
Dön, dön.
Buğdayı ezmiyor, üzerinden geçiyor.
Dön, dön. Dön hadi.
Püskürtücüyü takacağız, gübreyi atacağız.
Dön, dön.
Nasıl duracağını da öğrenmesi gerekiyor.
Araç kullanma dersi başarıyla tamamlandıktan sonra
sıra, hoverkraftı gübre atma makinesi olarak denemeye gelmişti.
Bok gibi görünüyorsun.
Bu, sıvı...
Gübre.
Sıvı azot, son derece aşındırıcı bir madde.
Kaleb benim özel gübre tanklarımı doldurduktan sonra...
MINAR PREMIUM MANGO TURŞUSU
...artık kalkışa hazırdık.
Hazır mısın?
Evet.
Yolun açık olsun genç çırağım.
Yihu!
Atıyor. Gübreyi atıyor.
Kapmaya başladım.
Hey, fena değil. Şimdi biraz da sola git.
Tamam, gidiyorum.
Ama tam olarak 75 saniye sonra...
Kaleb, gübre çıkıyor mu?
Hayır.
Lanet olsun.
Bu kadar mı?
Bitmiş.
- Bu tarlanın büyüklüğü neydi? - Seksen dönüm.
Kaç tank gübre gider?
Yirmi beş tank.
Şaka yapıyorsun.
Bu tarlaya gübre atmak sekiz saatimi alır.
Yani bu boktan kıyafeti sekiz saat giymem gerekir.
Biz yine traktörü kullanalım. Lütfen.
Soyunmama yardım eder misin?
Kestik.
Hoverkrafta daha büyük gübre tankları koymam gerektiği açıktı.
O zaman da ağırlığı artacağından
daha büyük motorlar gerekecekti.
Bu da vakit alacak bir işti ama hiç vaktimiz yoktu
çünkü ertesi gün kış geri geldi.
Ertesi gece, domuz kulübelerindeki kameralardan biri
annelerden birinin doğum yapmak üzere olduğunu gösterdi.
Bakalım ne durumda.
Bak, gerçekten domuz yavrusu.
İlk yavrusu.
Bir sorun var sanırım.
Yavrunun meme ucunu bulamadığını düşünüp kaygılanan Lisa
yardım etmek için içeri girdi.
Bak, burada meme var.
Yapıştı. Aferin ufaklık.
Mart'ın 10'u oldu. Bu kadar soğuk olmamalı.
İklim değişiyor. Birilerinin bunu...
...dile getirmesi gerek çünkü durum çok kötü.
Çiftçiliği en zevkli kısmı.
Kaç tane olacak?
Bunda kaç meme ucu var? On altı mı?
- Evet, 16 tane var. - O zaman 16 yavrusu olabilir.
Ancak kısa süre sonra neşemizin yerini kaygı aldı
çünkü bir saat geçtiği hâlde başka yavru doğmamıştı.
Hadi. Hadi annesi.
Bir tane yetmez.
Hadi, yapabilirsin. Hadi.
Hani makineli tüfek gibi doğuyorlardı?
Tüfek gibi...
Hadi annesi.
Çok zorlanıyor.
Bence bu domuz zor durumda.
- Veteriner telefonu açmıyor - EE sesli mesaj sistemine...
Kaleb de açmıyor. Kahretsin.
Veterinerlerden biri sonunda telefonu açtı.
- Alo? - Merhaba.
Ben Diddly Squat Çiftliği'nden Jeremy Clarkson.
Merhaba, ne vardı?
Dişi domuzlardan biri 1 saat 20 dakika önce bir yavru doğurdu,
biraz zorlanıyor gibi.
Ondan sonra başka yavru doğmadı.
Doğumlar arasında 1 saat 20 dakika olması normal mi?
1 saat 20 dakika mı?
Evet.
Normalde çok daha hızlı olur.
Ikınıyor mu yoksa sadece kıpırdanıyor mu?
Rahatsız görünüyor mu?
Rahatsız görünüyor, evet.
Ama Lisa'ya göre doğum yapan insanlar
yani canlılar böyle görünürmüş.
Titriyor, burnundan soluyor.
Bence zor durumda gibi.
Ama ben erkeğim, bu işlerden anlamam.
Tamam.
Lisa lastik eldiven bulmak için çiftliğe gitti.
İçeri girip bir bakmayı, dokunmayı düşünüyor.
Evet, yapılacak ilk şey, en önemli şey o.
Çünkü bakınca bir şey olup olmadığı daha kolay anlaşılır.
Kayganlaştırıcınız var mı?
Lisa'da olması lazım.
- Bunu yayınlamayın. - Tamam.
Peki... İçeri girerse yavru var mı diye baksın,
eline ön ya da arka ayak geliyor mu diye baksın,
normal pozisyonda olup olmadıklarına baksın.
Biraz çeksin yani.
Tamam, sağ ol Jenny. Görüşürüz.
Bunları getirdim, bir de...
Çok güzel.
Ama bununla bir şey hissedemem. Bunlar daha iyi sanki.
Tamam, acele delim.
- Neredeyse iki saat oldu. - Tamam.
- Jenny diyor ki... - Evet.
Elini sokacakmışsın.
- Evet. - Eline ayak ya da baş gelirse
biraz çekebilirmişsin.
Ama yan duruyorsa onu arayacağız.
Aferin. Aferin.
Özür dilerim.
Durdu. Gerçekten durdu.
Tamam, girdim. Girdim.
- Sonra? - Girdim.
- Tanrım, çok içerideler. - Eline yavru geldi mi?
Hayır. Hiçbir şey hissetmiyorum.
Çok içerideler.
- Jenny'yi tekrar arıyorum. - Lütfen ara. Ben...
Yok, yok. İyi iş çıkardın.
Oksitosin verebiliriz, bazen işe yarıyor
ya da o arada kaldırıp biraz yürütebiliriz.
Ne? Kaldırıp yürütmek...
Kaldırıp biraz yürütebilirseniz, gezdirirseniz
bazen süreci hızlandırabiliyor.
Tamam. Of.
Hava çok soğuk.
Gel bakalım domuz.
Dünyada kalkmaz. Doğum yapıyor.
Veteriner yürütün mü dedi?
Sen doğum yaparken birisi elinde hamburgerle gelse
"Şunun peşine düşeyim" demezsin, değil mi?
- Yani... Geliyor. - Hayır ama o...
İnanmıyorum.
Doğumu yarıda bırakıp hamburger yemeye geldi.
Kaynaşıyoruz. Yavru domuzumla kaynaşıyoruz.
Hayır, şunu içeri salma.
Hayır! Beni çiğniyor!
Hayır! Olmaz! Ne oluyor?
Ben bununla beş edemem ki. Domuz beni yendi. Tanrı aşkına.
Domuzla güreş yaptım.
- Gir bakalım. - Lisa,
biraz dolaştırmamız lazım,
veteriner öyle dedi.
Lisa.
Karnı çok fena kasılıyor.
Azıcık gezdi, sanırım...
Gezmedi ki. Sadece...
Onu ben yapmış olsam yürüyüş demezsin.
Geliyor, geliyor. Bir yavru daha doğdu. Evet.
Buhar çıkıyor.
Buhar...
Bu yavru büyük.
Aferin. Gel bakalım.
Gel buraya kaygan kız.
İki etti.
Yellendi. Bir tane daha geliyor.
- Öyle mi? - Evet.
Domuz geliyor.
Evet. Bak, üçüncü domuz.
Lisa, bunun bağı var. Annesine bağlı.
- Ne yapacağım? - Ne?
İp gibi bir şeyle bağlı.
Hayır, sorun değil. Göbek bağı o. Bu da onun bir parçası. Sürecin parçası.
- Hadi, yala şunu. - Tanrım, çok tatlı.
Üç domuz.
Aferin annesi.
Sonraki birkaç saat içinde yedi tane daha doğdu.
Biraz kestirdikten sonra
ne durumda olduklarına bakmaya geldik.
Günaydın domuzcuklar.
Aferin anneleri.
- On yavru. Ne? - Jeremy?
Şuradaki hareket etmiyor mu? Bir baksana. İçeri girebilir misin?
Olamaz.
- Olamaz. - İyiler mi? Hayatım, iyiler mi?
Olamaz. Büyük, sağlıklı bir yavru bu. Sen...
Ezildin mi?
Olamaz.
Lisa.
Birinin daha üzerine yattı.
- Bak. - Yavruları eziyor.
Çok güzeller.
Kocaman, tatlı bir şeysin.
Sen de minik, tatlı bir dişisin.
Şimdi iki, üç, dört, beş tane var.
Bir dakika, yedi. Biri de altında mı?
- Sadece yedi tane var. - Tamam.
Kahretsin. Diğeri nereye gitti?
Tamam, ben...
Yine birinin üzerine yattı bence.
- Tamam. - Evet, orada. Arkasında bir tane var.
Tanrı aşkına, yine yavruları eziyor.
- Böyle annelik mi olur? - Orada.
- Öyle demesene. - Üzerine yatmıştı ama.
- İkisi öyle öldü. - Ama o da şaşkın.
Orada işte.
Üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz. Hepsi...
- Böylesi daha iyi. - Evet.
İnsan çocuğunun üzerine yatar mı?
Bir hafta her gecemiz böyle geçecek, farkında mısın?
Elimize yüzümüze bulaştırdık, değil mi?
- Öyle. - Evet.
Beklendiği üzere o gece...
Dişilerden biri daha doğum yapmaya başladı.
Ama bu sefer sadece üç yavru vardı.
Nasılsın annesi?
Şimdi toplam...
İlki on yavru doğurmuştu,
ikisini ezdi, sekiz kaldı.
Dokuz, on, on bir.
Bu sabah da şurada bir tane daha doğdu.
Toplam 12.
Kocaman.
Şuna bak. Evet.
İki yavrunun üzerine yatıp onları öldüren Sakar Domuz var.
İsviçre Domuzu var, 10, 12, hatta 16 yavru vereceğim deyip
sadece üç tane doğurdu. Bir de Birim Domuz var.
Bu... Nasıl oldu bu?
İki saniye kameraya konuşayım diye arkamı dönmüştüm,
şimdi baktım, bir tane daha doğmuş.
Aferin bu domuza. İyi doğum yapıyor.
Lisa geldiğinde Birim de üçüncüyü doğuruyordu.
Bir tane daha çıktı.
Çık hadi. Çık.
Birim, öğleye kadar on yavru doğurdu.
Daha önce de doğum yapmış, tecrübeli bir anne olduğundan
işini biliyor gibiydi.
Aferin anneleri.
Ama daha sonra kontrol etmeye geldiğimizde...
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz, dokuz tane var.
Lanet olsun.
Olamaz.
Yürek dayanmaz.
Biri daha ölmüş.
- Ezilmiş, değil mi? - Evet.
Sonra diğer annelere bakmaya gittik.
- Bunda sekiz kalmıştı, değil mi? - Evet.
İkisi ölmüştü.
- Yedi tane var. - Evet.
Birini daha öldürmemiştir.
Olamaz!
Lanet olsun ya.
Tanrım, çok üzücü.
Böylece dört yavruyu kaybetmiştik.
İki ay kadar önceki sürprizde de
beş yavrudan üçünü kaybetmiştik.
Çok tatlılar.
- Yedi yavru öldü. - Toplamda...
Yirmi sekiz tane vardı. Dörtte biri öldü.
Neyi yanlış yapıyoruz?
Gerçekten büyük bir hata yaptığımızı düşünüp endişelendiğimizden...
- Nasılsın? - Merhaba.
- Vanessa. - İyiyim.
...yıllardır domuz yetiştiriciliği yapan
komşularımız Vanessa ve Andy'ye danıştık.
Yedi yavru, yani doğanların %25'i ezilerek öldü.
Yüksek bir oran, değil mi?
Evet, yüksek. Ama nasıl...
- Anneleri üzerlerine yattı. - Görülmedik şey değil.
İyi annelik yapmazlar zaten.
- Evet. - Bazıları daha kötü tabii.
Özellikle de bu tür öyle.
- Evet, yani... - Genel olarak domuzlar öyledir.
- Yani... - Evet.
Ahırların şöyle bir özelliği var.
Geniş bir yerde olurlarsa, diğer dişilerle bir arada olurlarsa
diğerleri yavruların üzerine yatan annelerle konuşur.
- Bu arada... - Kızarlar.
Yani... Fark ederler.
Kötü bir anne varsa onu uyarırlar.
Bu bilgileri aldıktan sonra Kaleb'le konuştuk.
En büyük sorun, yavrunun üşüyor olması.
Anne yattığı zaman...
Anne yemek yemek için ayağa kalkınca yavrular
"Olamaz, üşüyorum." diyorlar.
Bir araya toplaşıyorlar, sonra anne geri dönünce
sıcaklığı hemen hissediyorlar.
Anne yatarken onlar da sıcak bir yere kavuşmaya çalışıyorlar.
- Annenin sıcaklığı. - Anlıyor musun?
- Dün gece hava çok soğuktu. - Asıl sorun bu.
O kadar yavrunun ölmesinin sebebi bu. Yoksa kötü çiftçi olduğundan değil.
Gerçekten iyisin, ciddiyim.
- İyisin. - İyi bari.
Yavruların neden öldüğünü artık öğrenmiştik
ama ne yapacağımızı bilemiyorduk.
O gece bir yavruyu daha kaybettik.
Bir sorunumuz daha vardı.
Geriye kalan tek gebe dişinin
doğum yapacağına dair hiçbir işaret yoktu.
Sütü bile inmemiş. Nasıl bu kadar gecikebilir?
Belki de kısırdır.
Adını Baron mu koysak?
Barones.
- Senin en sevdiğin domuz bu. - Evet. Arkadaşım. Çok uysal.
Çok tatlı.
İştahı da çok azdı.
Biz de veterinerimiz Jenny'yi çağırdık.
- Hasta domuz bu mu? - Çok tatlıdır.
İştahı yerinde değilmiş, bu kötüye işaret tabii.
- Umalım da... - Evet.
Lisa şimdi lüks bir ambulans ayarlar,
domuz bakımevine götürürler.
Televizyon falan izler.
Kaç saattir önünde yemek var, 12 saat mi oldu?
Daha fazla mı? On sekiz mi? Öylece oturuyor, hareket bile etmiyor.
Dilini uzatıp bir parça alacakmış gibi yapıyor.
Kokluyor ama domuz gibi yemiyor.
Evet. O zaman demek ki...
Bir terslik var.
Pek mutlu görünmüyor.
- Evet. - Hareketlerine bakılırsa öyle.
Ciğerlerini dinledim, biraz hırıltılı nefes alıyor.
Belki enfeksiyonu olabilir diye düşünüyorum.
Bir ateş düşürücü verelim,
bir de antibiyotik, sonra takip edelim.
Kusura bakma, bundan pek hoşlanmayacaksın.
Aferin.
Tamam. Bitti.
Bravo.
Hamile, değil mi?
Karnında bir şişkinlik var, orası kesin.
Gebe olabilir. Bu iyi bir şey.
Aferin sana.
- Teşekkürler. - İyileşmezse arayın.
Tamam, ararız.
Biz endişeli bir şekilde Barones'in doğum yapmasını beklerken
etrafımızda daha büyük olaylar gelişiyordu.
İhtarnameye yaptığımız itirazdan sonra arabuluculuk yapmak üzere
West Oxford Bölge Konseyi'ne bir müfettiş gelmişti.
BÖLGE KONSEYİ TOPLANTISI GÜNDEM: DIDDLY SQUAT'IN İTİRAZI
Katılmamamızı tavsiye ettiler.
Biz de onun yerine çiftlik dükkânındaki her şeyin yerel, Konsey kurallarına uygun
ve her açıdan kusursuz olmasını sağlama çabasına giriştik.
Bu bizim için çalışan, 16 yaşına yeni girmiş olan Ned'in
kendi küçük mutfağında yaptığı bisküviler.
Granola. Az ilerideki kızdan.
Un şu taraftaki tarladan geliyor.
Bunların hepsi bizim mutfakta yapılıyor.
KABARTAN SABUN
Bunu bir komşu yapıyor.
Bunlar... Bu Bayan Viktor'dan.
Viktor bizim arıcımız,
Bayan Viktor da bu sabunları bizim balı kullanarak yapıyor.
Bu enfes kurutulmuş et bizim biberler kullanılarak yapıldı.
Bu yıl da biber ektik.
Bunları Chipping Norton'daki bir fırın yapıyor.
Bunlar... Bu bizim buğdaydan yapılıyor.
Burada Barford'da yapılan cinimiz var.
Çömlekleri buralı bir hanımefendi yapıyor.
Bu geçen yılın biberi...
Program 40 dakika, biliyorsun değil mi?
- 28 dakikadır konuşuyorsun. - Sus o zaman.
Hamburger minibüsünün geleceği de bir o kadar önemliydi
çünkü restoranımız olmadığından
etimizi kâr ederek satmanın tek yolu artık buydu.
Bir burger, bir de trüflü peynirli patates.
Teşekkürler.
Minibüsü işleten Annie bugün Konsey toplantısına gidip
işletmesinin açık kalmasını savunmuştu.
Hepsini anlat. Nasıldı?
Kocaman bir oda. Odanın arka tarafında
sanırım sekizerli 12 sıra koltuk var,
ortadan yol geçiyor.
Sonra bir tarafta Konsey ve avukatları var.
Oturuma başkanlık eden kişi de
öbür uçta, yüksekte oturuyor.
- Sakallı mı? - Hayır.
İyi bari.
İçeri girdim. Park yeri bulmak zor olduğundan birkaç dakika gecikmiştim.
İroniye bak.
Neyse, içeri girdim, süt üreten Emma'nın yanına oturdum.
- Evet. - En azından bir destekçim olur dedim.
Adam "Dinleyicilerden söz almak isteyen var mı?" dedi.
Ayağa kalkıp "Benim adım Annabelle Gray." dedim.
"Çiftçilerin arasında büyüdüm.
"Hayatımın çoğunu kırsalda geçirdim,
"şimdi de Diddly Squat'taki yemek minibüsünü işletiyorum."
Öyle deyince odadaki herkes
- şöyle... - Dönüp baktılar mı?
"İşte başlıyoruz." dedim.
"Bu konuda çok doluyum." dedim.
"Çok değerli olabilecek bir şey var.
"Evet, kusursuz değil. Bir şey gizlemeye çalışmıyorum.
"Düzeltilecek şeyler var. Ama kimse istemiyor
"çünkü bu sefer neye kızacağınızı bilmiyoruz.
"Altyapıyı verin, ortaya güzel bir şey çıkaralım."
Kesinlikle. Tek tuvalet yeterli, dediler.
Dokuz araç park yeri olacakmış, o kadarı yeterliymiş.
Az önce gördüğüm Konsey üyesi şey dedi,
on park yeri olursa...
"Girerler, arabadan çıkarlar. Dolaşmak için beş dakikaları olur.
"Bir şey alacaklarsa alırlar, girip çıkmaları beş dakika sürer."
- Girip çıkmak beş dakika. - Beş dakika. Evet.
Diyelim ki engelli biri gelmiş olsa
o kadar süre yeter mi?
Saat tutalım. "Beş dakika doldu."
Odanın havası nasıldı, ne hissettin?
Hâlâ "Çiftlik dükkânı değil." diyorlar mı?
Evet, şey diyorlar, bir şeyler almak için gelenler var
ama aslında eğlence tesisi, diyorlar.
En çok da buna kızıyorum. Çünkü...
- Şuraya bakınca... - Her biri.
Ekmeğin, buğdayın, biranın nereden geldiğini biliyorum.
Hepsi öyle. Dışarıya, senin minibüse bakarsak
etler oraya gidiyor, içine koyulduğu ekmek de
- bizim buğdaydan yapılıyor. - Önceden.
Daha nasıl çiftlik dükkânı olacakmış?
Açıkçası ilk başladığımızda
biraz dalgaya almıştık ama şimdi...
En çok da Konsey'in şey demesi ilginçti,
"Sizinkinden daha iyi olan dükkânlara uğramadan geçiyorlar." Hâlbuki
- bizim ineklerimiz otla besleniyor. - Evet.
Kışın birinci sınıf yemle besleniyorlar.
Konsey ise hiç üzerine vazife olmadığı hâlde
"Ama başka dükkânların ürünleri daha kaliteli." diyor.
Bir de kapatmış olsalar, elimizden...
Kapatırlarsa işimiz biter.
Neyse, çok teşekkür ederiz.
Chadlington forması.
"Benim formam seninkinden güzel."
Beğendim.
Lisa. Bu benim mutfaktaki tartım.
- Lisa! - Ne?
Bu benim mutfaktaki tartım.
- Hayır. - Evet, öyle.
Bulamıyordum. Benim tartımı aşırmışsın.
Sebzeler için ödünç almış olabilirim.
Dükkâna ayrıca alsana.
- Burada artık. - Ben de o kadar aradım.
Tavuğu fırına koyarken
- tartıya gerek yok ki. - Var.
"Bu bir buçuk kilo." dersin, koyarsın.
Pişince de alırsın.
Sen yemek yaptığında o yüzden hasta oluyorum işte.
- Kendin yap o zaman. - Yapıyorum zaten.
- O zaman hasta olmazsın. - O yüzden...
Hiçbir şeyi tartamıyorum artık. Ağırlığını bilmiyorum.
Nereye kayboldu diyordum.
Güzel tartı bu arada.
Toplantıyı yakından izleyen Charlie,
müfettişin karar vermesinin birkaç haftayı bulacağını tahmin ediyordu.
Çiftçiliğe devam etmekten başka yapacak bir şey yoktu.
Ama onu da yapamıyorduk.
Martın ortasında başlayan yağmur bir türlü dinmek bilmedi.
Günlerce devam etti.
Bu durumdan en çok etkilenen de Kaleb oldu
çünkü bu kadar yağmur varken en değerli bitkisini ekemiyordu.
Durum buğdayı en çok parayı getiren ürünümüz.
Çok para getirebilirdi. Özellikle de bu yıl, yarış yapıyoruz ya.
Belki de onun sayesinde kâra geçecektik.
İki yıldır ekiyoruz, ne kadar iyi olduğunu gördük.
Ama maalesef zamanlaması çok önemli.
Zamanlama doğru olmazsa yazın çok zarar görüyor.
Hasat düşüyor.
İstediğim... Evet.
Bu yağmur hiç dinmeyecek herhâlde.
Yağmur devam ettiği için baraj üzerinde de çalışamıyorduk.
Mümkün değil.
Çok fazla su var, değil mi?
Kili önüne katıp götürüyor, bak.
Suyun inmesini beklememiz lazım, başka türlü...
Evet, katılıyorum.
Ekim yapacaktım.
- Yağmurda olmaz. - Biliyorum.
Domuz cephesinde ise haberler iyiydi
çünkü ölen başka yavru olmamıştı.
Ama Barones hâlâ doğum yapmamıştı.
Bir haftadır kullanılan antibiyotiğe rağmen iyileşmemişti.
Çok sıcakladığı için dün gece açıkta yatmış.
Hiçbir şey yemiyor.
- Bir şeyi yanlış yapıyoruz ama neyi? - Değil mi?
Şey sanmıştım... İnsanın yüreği dayanmıyor.
Jenny geldi. Bak.
Hâlâ hasta mı?
Evet.
- Dün gece açıkta yatmış. - Peki.
Ateşi düşmüş. Büyük ihtimalle dışarıda uyuduğundan.
- Şeye... - Nefesi hâlâ hırıltılı.
Biraz daha kullanalım.
Ama şu ihtimal de var. Gebe kaldıktan sonra
yavrular içinde öldüyse
doğum yapamıyordur,
karnında duruyorlardır.
- Çürüyorlardır yani. - Öyle olunca ne yapıyorsunuz?
Yavruları içinden atabilsin diye doğumu başlatıyoruz.
Daha fazla uzatmadan doğumu başlatmaya giriştik.
Yavrular ölmüşse sadece onu iyileştirmeye odaklanacağız.
- İyileşsin. Evet. - Sonra da...
Kulağının arkasından. Batır... Şimdi de sık.
- Bu mudur? - Evet.
Yani bu saatte
yarın saat üçte ikinci iğne, sen yapacaksın.
Evet, yapabilirim.
Az bir miktar. Antibiyotik iğnesi gibi değil,
- o kalındı. - Evet.
İçinde az var, kolay olur.
Tamam, peki.
Bu iğneyi yapacağım.
Sonra da 4 ila 12 saat içinde doğumun başlaması lazım.
İşte böyle.
Tanrım. Merhaba.
Oldu. Evet.
Akşama doğru ilaç etkisini göstermeye başladı
ve canlı bir yavru doğdu.
Ama sorunlar bitmemişti.
Süreç başladı.
Minik bir yavru doğurdu.
Sütü yok.
Yavru da meme arıyor ama bulamıyor.
Ne durumdayız?
Bir tane doğurdu ama sütü yok.
Şuna bak.
- Tanrı aşkına. - Minicik bir şey.
Domuz sütü yok mu? Ya da mama falan?
Sağlıklı değil bu yavru, değil mi?
Veteriner kliniği.
- Merhaba Nathan. - Merhaba.
Ben Diddly Squat'tan Jeremy Clarkson.
- Tamam. - Kusura bakma.
Dilwyn de Jenny de yokmuş.
- Seni o yüzden rahatsız ettim. - Sorun değil.
Bizim hasta dişiden haberin var mı, bilmiyorum.
Bir yavru doğurdu ama fare kadar bir şey.
Annenin sütü de yok.
Bize önerebileceğin bir şey var mı?
Annenin sütü yoksa, hiç süt üretmiyorsa
o zaman yapılacak şey
yavruya biberonla kolostrum vermek.
Kolostrumu nereden bulacağız?
Bence bu durumda en kolayı
hazır koyun kolostrumu kullanmak.
Şöyle yapalım. Biz burada biraz hazırlayalım, gelip alırsınız.
Sonra da üzerindeki talimatlara uymanız yeterli.
Karışımı hazırlayıp yavruya içirirsiniz.
Tamam Nathan. Sağ ol. Görüşürüz.
- Tamam, kendine iyi bak. - Görüşürüz.
Çekim ekibinden biri mamayı almaya gitmişti,
o sırada Kaleb geldi.
- Hâlâ ıkınıyor mu? - Evet.
Barones de tam o sırada ikinci yavruyu doğurdu.
Evet.
Evet. Bir tane daha.
Bir tane daha mı?
- Evet, bir tane daha geldi. - Canlı mı?
Evet. İşte bu.
- Bu daha da mı küçük? - Evet.
Bu inanılmaz küçük.
"Açım!" diyor. Tabii açsındır.
Bu çok güçsüz Kaleb.
Bir tanesi çok güçsüz.
Bende... Şu minik olan mı?
Hayır, büyük olan. Ağzını bile açamıyor.
Sadece... Memenin etrafında başını sallayıp duruyor.
Neyse ki mama artık hazırdı.
Evet. Bravo.
- İşte bu. - Oluyordu.
Güzel.
Çok güzel.
Kocaman bir domuz olacaksın.
Hemen büyürsün.
Sonra Nathan geldi ve veteriner olarak mucizeler yaratmaya başladı.
Biri geldi.
- Canlı mı? - Evet, canlı.
Evet, bir tane daha.
- Lisa. - Evet?
- Kaç oldu? - Dört.
Hepsi canlı mı?
- Evet. - Hepsi minik mi?
Evet.
Bir saniye. Evet, bir tane daha.
Kısa süre sonra Barones beş yavru sahibi bir anne oldu.
Isınsınlar diye hepsini annelerinin yanına koyuyorum.
Üşüyecekler burada. Hepsi bir arada dursun.
Hepsini biberonla besledikten sonra biraz uyumak için eve gittik.
Ertesi sabah geldiğimizde yavrulardan üçü ölmüştü.
Çok zayıf olduklarından hayatta kalamamışlardı.
Kalan ikisini çiftlikteki ısıtmalı bir ahıra koyduk.
Ama o da işe yaramadı.
Biri daha ölmüş.
- Son kalan bu muydu? - Bir tane daha var.
Anne nerede? O iyi mi?
Hâlâ hayatta.
Bir sürü yavruyu kaybettik.
- Ne? - Bir sürü yavruyu kaybettik.
Çok acı, değil mi?
Bunu da on dakikada bir beslememiz gerekiyor.
Veteriner ne demişti şimdi hatırlamıyorum ama...
Gel bakalım.
Bu hâlâ enerjik.
İkinci doğan mı bu?
Saymadım. Bilmiyorum.
Ne pahasına olursa olsun bu yavruyu yaşatacağız.
- Evet. - Annesini de.
Anne hayatta kalacak bence. Ben bir gidip bakayım.
Gidiyor musun?
O gece böyle bir zamanda en katı yürekli çiftçinin bile
yapacağı şeyi yaptık.
Hadi bakalım. İşte böyle.
Hasta yavruyu mutfağımıza alıp ona orada baktık.
İşte böyle. Hadi.
Aferin.
Hâlâ biraz küçük.
Açıkçası biraz da soğuk. Kulakları üşümüş.
Seni tekrar şuraya koyalım.
Tamam. Sıcacıktır burası. Evet.
Hayır. Seni içeri koyacağım. Orası çok daha sıcaktır, tamam mı?
Biliyorum. Özür dilerim. Hadi bakalım.
DIDDLY SQUAT ÇİFTLİK DÜKKÂNI
Ertesi gün ironiye bakın ki
kasap Andy Garcia ile görüşmek için çiftlik dükkânına gitmemiz gerekiyordu.
Evet. Çok var. Bakalım mı?
Kesime gönderdiğim domuzları hazırlamıştı.
Yedi koli. Burada iki domuzun eti var.
Senin taşıman lazım. Senin domuzların sonuçta.
Sen gençsin. Hem bir elinde silah varken bir elinle bebek arabası tuttuğunu gördüm.
- Şuna bak. En sevdiğin. - Al Capone.
- Evet, bunlar karın bölgesinden. - Enfes.
Şuradakiler de pirzola. Domuzlar güzel, belli.
- Yağa bak. - Çünkü çok yağlılar.
Yani bu domuzlara kim baktıysa iyi iş çıkarmış.
Bunları yemesi güzel olur.
Bol bol sosis.
- Yok artık! - Bol acılı ve ballı sosis.
- Daha neler. - Devamı da var. Bir koli daha var.
İki domuzdan...
Dört, sekiz...
- Bir kolide 36 tane altılı paket var. - Tanrı aşkına!
- Jeremy'nin sandy and black sosisleri. - Kulağa hoş geliyor.
Değil mi?
Yarışta çok işime yarayacak.
Gerçekten çok iyi. Gerçi... Şey...
Bir türlü anlamadığım bir şey var.
Yavru domuzların doğumlarında çok zorlanıyoruz.
Gerçekten zorlanıyoruz.
Geceleri uykusuz kalıp yavruları besliyoruz,
üşümesinler, rahat olsunlar,
- hayatta kalsınlar diyoruz. - Evet.
Sonra onu bırakıp
- buraya geliyoruz ve bunları alıyoruz. - Yani... Zor.
Evet, karmakarışık duygular.
Bunun çiftçi mantığına göre tek bir açıklaması var bence.
Hayvanları seviyoruz.
Tüm çiftçiler hayvanlarını sever.
Sonra da kesip satarlar.
İki kere sevmiş oluyorlar.
Çiftliğe döndüğümüzde yağmur devam ediyordu.
Çalışırken göz kulak olmak için
zavallı yavruyu ofisime getirdim.
Fırından çıkardım,
ahırdaki sobanın yanına getirdim.
Durumu gerçekten iyi değil.
Hey.
Olamaz.
- Bu sonuncusu. - Biliyorum. Hadi ama. Olmaz mı?
Bir şey yok ufaklık. Yanındayım. Tamam mı?
Gidebilirsin. Ben yanındayım.
- Annesi de iyi değil. - Biliyorum.
Açıkçası öncesinden daha kötü.
Evet, öyle.
Çok üzücü.
Merhaba Jenny.
- Selam. - Merhaba.
- Yine aynı görüntü.
Durumu iyi değilmiş diye duydum.
Evet.
Hayır, maalesef ölmüş. Kalp atışı yok.
- Doğduğunda çok küçüktü zaten. - Evet.
Ama...
Ben bunu yapamayacağım. Domuzlarla artık uğraşamam, gerçekten.
Kâbus gibi. Fazla seviyorum, yapamam.
Maalesef işkence daha bitmemişti.
Çünkü yavrularının hepsi ölen
Barones'le ilgilenmemiz gerekiyordu.
Gel canım. Merhaba tatlım.
Biliyorum. Aferin.
Ne yapıyorsun Jenny?
Ateşi var mı diye ateşine bakıyorum.
- Yalpalıyor. - Sarhoş gibi yürüyor.
- Çok yalpalıyor. - Evet, şey gibi...
Sağa sola sallanıyor.
Evet, hiçbir şey yemedi. Sadece azıcık su içti, o kadar.
Arka tarafına bakarsan...
Poposunun yuvarlak ve kaslı olması lazım
ama dümdüz.
Orada büyük bir kas kaybı yaşamış, güçten düşmüş.
Bir sorun da şu. Özellikle de bu arazide, inişli çıkışlı
ve tümsekli olduğu için
bir noktada bacaklarında derman kalmayacak
ve yere yığılacak diye endişeleniyorum.
Kanser olabilir.
Bir başka ihtimal de
karaciğerinin hasar görmüş olması. Bunların ikisi de...
Tedavi edilemiyor.
- Evet. - Şu anda acı çekiyor mu?
Yemek yemeyen bir hayvan iyi değil demektir.
- Ayakta zor duruyor, değil mi? - Evet.
Kararı şimdi vermezseniz
bir haftayı daha böyle geçireceğiz,
sonra şurada bir yere yığılıp kalacak.
İyileşmesi imkânsızsa ve acı çekiyorsa
ötanazi zamanı.
Evet.
Benim yapmamı istiyorsanız
gerekeni yaparım, sonra da
götürmesi için birini çağırmanız lazım. Bittikten sonra yani.
Ne zaman yaparsın?
Şimdi yapabilirim.
İsterseniz yani.
Lanet olsun. Sen ne diyorsun?
İsterseniz biraz daha bekleyebiliriz.
Mutsuz olmasını, acı çekmesini istemiyorum.
Daha da kötüleşip sonra da...
Ölmesini de istemiyorsun.
Bir yerden düşüp, ayağını kırıp, yere yığılıp
tek başına ölmesini de istemiyorum.
Evet, bu kararı vermek her zaman zordur.
Evet. Çok tatlı bir hayvan.
Sevimli bir tarafı var.
- Evet, çok tatlı. - Doğru.
- Hep böyleydi. - Evet.
Evet? Zamanı geldi mi?
İstemiyorsanız izlemek zorunda değilsiniz.
Evet, görmek istemiyorum.
Peki.
- Sağ ol Jenny. - Sorun değil. Tamam.
Hoşça kal Barones.
Tanrım.
Evet.
Tamam canım. Maalesef zamanı geldi.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro