HOOFDSTUK 21 - HELEN
Het was nu begin april.
En na de ellende van alle gestorven biggetjes
gaf de komst van de lente iedereen een broodnodige oppepper.
- Kijk eens wat mooi. - Ja.
Varken.
We konden ons nu weer bezighouden met het telen en maken van voedsel.
Dus startte ik de Lambo op,
omdat ik weer een idee had voor het onbebouwde deel.
Overal op de boerderij zijn er stukken land over,
een halve hectare hier en daar,
waarop ik in deze jaren voornamelijk mais heb geteeld,
wat geweldig is voor zangvogels.
Het is goed voedsel en ze kunnen zich er verstoppen.
Het is ook heel nuttig voor de fazanten die ik er fok
en met kerst neerschiet, maar vergeet dat.
In plaats van mais
ga ik hier nu
mosterd planten.
Ook fijn voor de vogels.
Om te eten en zich erin te verbergen.
En dan kan ik er Engelse mosterd van maken,
die ik in de winkel kan verkopen
en in de hamburgerbus voor bij mijn varkensvlees.
Volgens mijn berekeningen gaat dit kleine stukje
me 40.000 potten mosterd opleveren.
Het enige probleem daarmee is
dat elk stukje wiskunde dat ik
de afgelopen vier jaar heb gedaan, fout bleek te zijn.
Intussen was Kaleb bezig op een van de andere velden,
nu de grond eindelijk droog genoeg was om zijn durumtarwe te planten.
Wintertarwe kost op dit moment ongeveer 340 pond per ton,
dat gebruikt wordt voor brood en deeg en zo.
Maar deze tarwe is een lentegewas.
Die wordt gebruikt voor pasta's en is zo'n 500 pond per ton waard.
Er is dus een enorm verschil tussen.
Ik ben een maand te laat door de regen in maart.
Het bleef maar regenen.
Ik hoop, duimen maar,
dat het de opbrengst niet beïnvloedt en het goed komt.
Dit is leuk, hè? Een tractor die weer rijdt.
Ja, ik vind het leuk.
En omhoog.
En omlaag.
Ik herinner me de eerste pogingen
om te ploegen, zo'n vier jaar geleden.
Kijk nou eens.
Ik leer het.
Maar de volgende dag, toen ik de mosterdzaadjes ging planten...
Oké. Ik zaai mosterd.
Dat doe ik.
...stuitte ik op mijn grootste ergernis.
Shit.
Ik kan mijn afstandhouder echt niet zien.
Hoe moet ik dan verdomme...
Ik heb het al vaak uitgelegd, maar dit
kleine metalen kegeltje dat ik hier meesleep,
zit drie meter links van de tractor.
Als ik dus omdraai en terugkom en dat spoor volg,
gecentreerd op mijn motorkap, weet ik dat ik drie meter verder zit.
Het probleem is dat het geen spoor nalaat. Niet echt.
Ik raad dus maar waar ik gezaaid heb. Ik heb geen flauw idee.
Het was allemaal erg lastig en irritant.
Maar de tijd in de tractor gaf me tenminste wat tijd
om nieuwe manieren te bedenken voor het onbebouwde deel.
Al snel kreeg ik een idee, dat ik graag met Charlie wilde delen.
Paddenstoelen.
Oké. Goed.
Waarom? We hebben al veel aan ons hoofd.
Ja, we hebben al veel te doen, maar dit is heel makkelijk.
Ik heb onderzoek gedaan en een bedrijfsplan gemaakt.
Jij? Een bedrijfsplan?
Je neemt 200 blokken... Er zijn zakken voor. Oké?
- Groeizakken. - Daar komt het op neer.
De eerste lading...
In twee weken krijgen we 1,2 kilo paddenstoelen.
Ja.
Die verkopen we voor 24 pond per kilo als het grijze oesterzwammen zijn.
Dan de eerste flush. De winst.
- In de eerste flush. Wat is dat? - Twee weken.
De eerste groeiperiode?
- De eerste is twee weken. - Twee weken.
Dat is 3620 pond.
Dat is indrukwekkend.
- Het is indrukwekkend. - Bijna te indrukwekkend.
Dit is minus de kosten van de zakken,
- de groeizakken. - Ja.
Er zitten al paddenstoelensporen in, neem ik aan.
- Ja. - Bij de tweede flush...
Krijg je meer dan één oogst?
Bij de tweede flush krijg je maar 350 gram per zak.
Van 1,2 daalt het dus tot 350 gram.
Maar je koopt de zak niet weer.
De winst daalt dus van 3620 naar 2135.
Oké.
- Ja. Ik snap het. - Nog steeds goed.
Dat is dus 5700 pond...
Dan krijg je nog een derde flush van 2100 pond.
Dan zijn je zakken uitgeput.
- Je vervangt ze met 200 nieuwe zakken. - Ja.
- Blokken. - Ja.
- Ongeveer 8000 pond dus. - Ja.
Heb je stroom nodig?
Ja. Een beetje voor een kacheltje.
Ja, misschien niet zo veel,
- maar kabel kost veel geld. - Ja.
En wie gaat ze...
- Ga jij ze plukken? - Ja.
- Waar verkoop je ze? - In de winkel.
- Je zegt 8000 pond, maar... - Ja. Houten schappen.
- Ik laat Alan wel... - Nog meer kosten.
Natuurlijk zijn er kosten.
Een luchtbevochtiger, 40 pond. Dampkap, misschien 100 pond.
- Verlichting in de groeiruimte, 60 pond. - Ja.
- Ultrasone luchtbevochtiger, 160. - Ja.
Een waterstofzuiger, 95 pond.
- In totaal 455 pond. - Wat geweldig is.
Maar alles loopt op stroom, wat je er niet hebt.
Maar dit idee bevalt me wel.
- Echt? - Het is best goed.
Bekijk mijn berekeningen...
Nee. Ik ben geen wiskundeleraar.
- Ik ga... - Ik begin wat beter te worden
in het plannen van de kosten voordat ik iets ga doen,
- in plaats van erna. - Ja.
Na de paddenstoelvergadering
stond Charlie erop dat we de geboortes van de biggetjes
bij de varkenspolitie opgaven.
GEBOORTES
Dat vroeg om de inzet van het hele wiskundeteam van Diddly Squat.
Hoeveel biggetjes zijn er dood?
- Twee van de eerste. - Drie van de eerste.
- Drie. - Nee, ze kreeg er tien.
- Vijf. - Vijf.
De tweede zeug kreeg er tien en ging er op twee zitten.
Er zijn er nog maar zeven.
- Zijn het er echt geen acht? - Ja, ik telde er laatst acht.
Dit lukt ons nooit.
Na een uur hebben we er één geregistreerd.
Twee.
Ja.
Helaas moest ik eerder weg bij de wiskundeles,
want ik zou Alan, de bouwer,
de plek laten zien voor mijn paddenstoelenonderneming.
Oké. De paddenstoelenproductie.
Er is een plek die niet te zien is.
- Kijk. Nee. - Dit is het oude
pomphuis voor de boerderij.
- Ja. - Van 150 jaar geleden.
Een Victoriaans pompstation. Goeie god.
- Dat repareer jij zo. - Echt niet.
Dat lukt nooit.
En de perfecte paddenstoelenfaciliteit.
- Nee. - Hoezo niet?
Het is gevaarlijk.
- Wat is gevaarlijk? - Het zal op iemand vallen.
Welnee.
Spring er maar eens op.
Op die oude boog hebben ze grond gelegd.
Als iemand erop gaat staan, stort hij in.
Dat kan niet.
Ben je bekend met Brunels Maidenhead Bridge?
Wie?
Kijk, het is verrot.
- Ja, maar... - Trek het niet omver.
Het valt zo om en dan komt het in deze beek.
En al die bogen in kathedralen dan uit de 12e eeuw?
Moet je al die zooi daar zien.
- Ik kan het wel doen. - Ja.
Maar dat kost een fortuin.
- Nog nooit zo veel negativiteit gehoord. - Verdomme.
We kweken nog jaren paddenstoelen en verdienen niks.
- Oké. Kom dan maar. - Sorry, baas.
Toen nam ik hem mee naar een reserveplek.
Een ondergrondse bunker aan de rand van de boerderij,
op land dat ooit een vliegveld was.
Ik denk dat het een schuilkelder is.
Het was een Amerikaanse luchtbasis in WO II.
We zullen zien. Ik zeg alleen...
Dit wordt nu een paddenstoelenfaciliteit.
- Maar... - Alleen moet
het veiliger worden gemaakt.
- Waar is Gerald? - Ik ga...
Het gaat beter met hem.
Inderdaad.
- Dankzij de bestraling. - Ja.
We hebben licht nodig.
- Is dat beton? - Ja, het is beton.
- Ja, daar zie je de tralies. - Ja.
- De sceptici hebben overdreven. - Ja.
- Het beton zal zo dik zijn. - Ja.
Het is duidelijk veel groter dan het pomphuis.
Makkelijke toegang.
Geen bouwvergunning, want het is ondergronds.
Nee, het is al... Dit wordt toch niet duur, toch?
- Geen idee. - Nee.
- Nee? - Wat is niet duur? Ruwe schatting?
Dat doet hij nou altijd.
Kom op.
Het is heel normaal
om een bouwer te vragen hoeveel iets zal...
Maar ik heb pas twee minuten gezien.
Voor nog geen tien mille.
- Dat is een koopje. - Dat zou goed zijn.
We zouden dit in een week kunnen doen.
- Ik heb nooit bouwers... - Dan kun je aan de slag.
'In een week voor nog geen 10 mille.' Wie hoort dat?
Zodra ik begin, kun jij al reclame maken in de winkel.
Zo snel ben ik.
Terwijl Alan materiaal ging halen,
begon ik te werken aan een ander idee van me.
Brandnetels.
De bossen waren er letterlijk mee bedekt.
Ik had besloten dat we er soep van konden maken.
- Oké, Luka. - Hoe gaat het?
Luka is het manusje-van-alles van Diddly Squat.
Hij is coureur, werkt in de boerderijwinkel
en hij komt uit een beroemde Ierse kookdynastie.
Brandnetelsoep dus. Luka had die voor me gemaakt...
- Was dat vorig jaar? - Ja.
Het lekkerste wat ik ooit geproefd heb.
Het was verrukkelijk.
Alle ingrediënten zijn er. Aardappelen, uien.
Wat nog meer?
We hebben brandnetels, uien, piepers.
Zout, peper, kippenbouillon, room en boter.
- Is dat alles? - Ja.
Toen Luka klaar was met koken,
moest ik hem door iemand met een verfijnde smaak laten proeven.
- Heb je ooit brandnetelsoep gehad? - Nog nooit.
Moet je de kleur zien. Ongelofelijk.
Hij is ook mooi dik.
Lekker bij ons zuurdesembrood.
Jezus, wat lekker.
Hij is echt lekker, hè?
Man, wat kun jij koken.
Het gekke is dat niemand weet hoe een brandnetel smaakt.
- Waar smaakt het naar? - Ja.
Maar je herkent het wel.
De nasmaak is brandnetelachtig.
Heerlijk.
Verkoop dit in de winkel.
Dat is het enige wat me zorgen baart over ons bord.
Met veel daarvan...
Dat moet in de winkel komen.
- Dat wordt ons volgende succes. - Ja.
Ik ga ze dood spuiten.
Dat doe je niet.
Na de proeverij leende ik wat serieus oogstgereedschap
en ging het bos in.
Ik heb dit gevonden, gebruikt om thee mee te oogsten.
Het is in principe een heggenschaar.
Dit is een ventilator die de blaadjes in de zak blaast,
en als er een alien komt,
kan ik er een Sigourney Weaver op doen.
Juist.
Ik ga oogsten.
O, nee.
Ik heb alleen mijn opvangzak geoogst.
Dat was niet de bedoeling.
O, jee.
God, het kwam in mijn gezicht.
Ik zit nu vast aan een boom en de zak zit vast in de...
Godsamme.
Verdomme.
Godsamme.
Ik ging door tot mijn ouder wordende lijf het niet meer aankon.
Mijn rug.
Toen ging ik terug naar de boerderij met mijn buit...
Prachtig. Het zijn er honderden.
...waar er een probleem bleek te zijn.
Luka zei dat hij alleen jonge, zoete brandnetels wilde,
maar mijn machine had de memo niet gekregen.
Hij heeft gras, bramen, bomen en gebouwen geoogst.
Je kunt de brandnetels het beste laten plukken
door jongens uit de winkel.
Denk je dat zij brandnetels gaan plukken?
Ja, zeker weten.
- Voor 8,50 per uur. - Maar dat verhoogt de kostprijs.
Om 200 potten te maken,
moeten we 38 pond uitgeven aan boter.
Oké.
- Zevenenzeventig pond aan room. - Juist.
De brandnetels zijn gratis. Nou ja...
Niet als ik iemand moet betalen om ze te plukken.
Aardappelen kosten 6,40 pond.
Bouillon uit de supermarkt, 67 pond.
De potjes 120 pond. Etiketten 50 pond.
We kunnen ze wel voor vijf pond verkopen.
- Makkelijk. - Denk je?
Jazeker.
Helaas, voor we de berekeningen konden afmaken,
kwam Mr Regels en Reglementen aan...
Hallo.
...voor zijn gebruikelijke, vervelende bijdrage.
Heeft hij zijn keuring gehad?
- Luka? - Ja.
Heb je je keuring gehad?
- Certificaat. - Certificaat?
Ja, ja.
- Dat klonk als een nee. - Het is bijna zoals Lisa zei: 'Ja, ja.'
Leren ze je in Ierland 'ja, ja' te zeggen
- als je 'nee' bedoelt? - Ja, ja.
Ik weet zeker dat er in Ierland lessen zijn
dat als het antwoord op een vraag 'nee' is, je 'ja' moet zeggen,
- maar op deze manier: 'Ja, ja.' - Twee keer.
- Ja, ja. Heb je het echt? - Ja, ja.
- Ja, nee. Bij de... - Ja, nee. Oké.
Er is een variatie op het thema.
Wat gaat er in de soep?
Boter? Room?
- We doen proeven... - Oké.
Je moet er een datum op zetten.
Ja.
- Niet aan gedacht, hè? - Ja, ja.
Ja, nee. Ja, ja. Ik begin het te leren.
Terwijl Luka verder ging met de soeponderneming,
ging ik naar het graan- en bonenveld om scheikunde te doen
met Andy Cato.
Dit is 'n Brix-test.
Die meet de hoeveelheid suiker in de plant die we testen.
We plukken dus wat bladeren,
doen ze in een knoflookpers,
persen wat vloeistof op die lens en kijken dan.
Wil jij het doen?
Toen ik boer wilde worden, dacht ik niet:
ik heb zeker een knoflookpers en een microscoop nodig.
Pak wat bladeren. Meer dan je denkt.
Oké.
Daar gaan we.
- Weer op school, hè? - Elke dag is een schooldag.
Kijk hierdoor, naar de zon.
Je hoort een blauw en een wit deel te zien.
- Net boven de vijf. Zeg ik zes? - Zes?
Dat niveau van Brix betekent
dat ze niet alle voedingsstoffen hebben.
We doen een saptest, een soort bloedonderzoek voor planten.
Pluk natuurlijk niet alleen de mooie.
Loop rechtdoor en pak wat er voor je ligt.
Begrepen.
Oké.
Perfect. Ik stuur deze naar het lab.
Toen de uitslag binnenkwam,
was ik weer aan het filmen voor The Grand Tour.
Charlie en Kaleb moesten de uitslag dus met Andy bespreken.
Uit de uitslag blijkt...
Laat eens zien.
Blauw is goed. Groen is goed. Rood is slecht.
- Magnesium. - Magnesium.
Om ervoor te zorgen dat de gewassen
gebalanceerd zijn,
moet er magnesium bij.
Gelukkig kunnen we die er in eenvoudige vorm op strooien.
- Epsomzout. - Zout.
- Badzout. - Letterlijk badzout.
Maar ik dacht dat we er niets op zouden doen.
- Gewoon zo laten. - Nee.
Dat kan niet. We kunnen niet verwachten
dat de bodem nu al
de gewassen van alles kan voorzien.
Als er iets ontbreekt,
gebruiken we een natuurlijk product, zoals badzout in dit geval,
- om het op te lossen. - Ik snap het.
Ik weet niet of hij het wel snapte,
gezien al zijn gezanik terwijl hij het badzout uitstrooide.
Mijn tarwe is mooier.
Waarom is het zo onregelmatig?
Alles is heel groen en dan...
Daar is het wat kaal.
Hij zanikte zelfs nog toen hij al klaar was.
Oké.
Hij komt hier en vertelt mij, een boer, wat ik moet doen.
Ik ga niet bij hem langs en zeg
dat daarbij een gitaar nodig is.
Hij kan geen bevelen geven.
Hij geeft ons gewoon de achtergrond van zijn ideeën
- en hoe zij dingen willen telen. - Dat ergert me.
Omdat het een andere werkwijze is?
Ik hou niet van verandering.
Net als elke boer, denk ik.
Ik haat dit veld nu.
Toen ik terugkwam van mijn filmreis,
besloot ik dat we verder moesten met de damreparaties.
Om het gebruikelijke gekibbel te voorkomen,
besloten Kaleb en ik tot een transitie.
- Dus zodra je dit aantrekt... - Ja?
- ...zijn we bouwvakkers. Juist. - Juist, geen boeren.
Nu ben ik volkomen veilig.
Wil je een kopje thee?
Een theepauze?
Ja, tien uur. Thee.
Oké. Theepauze. En dan?
We rollen een peuk.
Dan nog een theepauze als we de sigaret roken?
Nee. Rook de sigaret niet tijdens je theepauze.
Drink thee en rook als je moet werken.
Iemand in de bouw zal heel boos worden dat we dit zeggen.
Ze begrijpen het vast.
Ze weten heel goed wat ze doen.
De eerste taak was wat klei langs de dam neer te gooien.
Godallemachtig.
Wat?
Er is een beetje klei in gekomen.
Een beetje?
Laten we dat bespreken...
Met een kopje thee.
Wie hebben we morgen? Is het West Brom? Nee.
- Wie? Chelsea? - Nee, Brentford.
Dat verliezen jullie.
Dat weet ik. Ik denk dat we degraderen.
Ik denk dat we dan tegen Wrexham moeten.
Doe mee. Streef naar de roem van Ryan Reynolds.
We hebben nu Chadlington.
Ik was zaterdagavond met ze in de kroeg.
- Ze hadden gewonnen. - Een vent zei tegen me:
'Ik versla je zo met armpje drukken.'
- Dat zag ik. - Echt? Hij zei: 'Ik versla je.'
- Maar jij won. - Ik zei: 'Als ik win,
'trakteer jij mij op bier. Anders ik jou.'
- Ja. - Hij zei: 'Oké.'
Ik ken iemand die met de zus van zijn stiefmoeder trouwde,
waardoor... Ik geloof dat hij zo zijn eigen oom werd.
Ja. Hij werd zijn eigen oom.
- Klaar? - Ja.
Nu een peuk.
De volgende taak was de laser op het juiste niveau te zetten
- en dan de pijp weg te halen... - Nee.
...om de klei eronder te leggen.
Ja.
Maar voor we dat konden doen,
moesten we het waterpeil in de vijver verlagen.
Ons probleem is dit. Dat is de overlooppijp,
die je daar net ziet, en hij is duidelijk geblokkeerd,
omdat er daar aan de andere kant nauwelijks iets uitkomt.
Als we die vrij kunnen maken,
zal daar veel water in stromen,
waardoor de hoeveelheid water door de dam zal verminderen.
Dit betekende dat Kaleb een ander apenpak moest aantrekken.
Dat is diep.
- Het is gewoon klei. - Dat is diep.
Het is maar twee meter.
Ik had nooit gedacht loodgieterswerk te doen.
Zo. Loopt het nu sneller?
Nee, er is amper verschil. Er zit nog iets in vast.
We probeerden het via de andere kant.
Maar dat werkte ook niet.
Nee.
We konden dus maar één ding doen.
Wat als we er een brandblusser doorheen spuiten?
Dat werkt toch niet?
Het zou de druk flink kunnen verhogen.
Maar niet met een brandblusser.
Weet je nog die pomp die ik had gekocht voor irrigatie...
Bij het meer?
Ja, bij het forellenmeer.
Weet je nog? Ik had die pomp gekocht, die nutteloos was.
- Hij was te krachtig. - Ja.
Als we daarmee erin spuiten, vliegt alles eruit.
Ja.
Zie je wel, een korte theepauze...
We hebben er wel 18 gehad.
Stop hem erin.
- Verdomme. - Goed zo.
Shit.
Haal dat uiteinde eraf, laat de lucht eruit,
en dan krijg ik hem eruit.
- Draai ik de kleine... - De knop bovenop.
Godsamme.
Nog een keer.
Nee.
Ik kan het niet.
Ik denk dat we niets kunnen doen.
Ja, ik weet het.
Dit hebben we vandaag bereikt:
niets.
Haal me hieruit.
Nee, wacht. We zijn achteruit gegaan.
We hebben de grote zwarte pijp uit de geul gehaald
en hem daar laten liggen.
Hoe laat is het?
17.00, 17.30 uur.
Jezus. Bouwvakkers en we werken nog.
- Goed punt. - We moesten drie uur geleden al stoppen.
Kom, we gaan.
De dag erna werden Kaleb en ik weer boeren
en gingen de gewassen bekijken in een van de gerstvelden.
Dit alles...
- Ja. - ...wordt bier.
Dit is een goed jaar, hè?
Hoeveel hectare zomergerst hebben we?
Hier krijgen we ongeveer 300 ton.
Dus 300 ton zomergerst.
Hoeveel pinten zijn dat?
Dat zijn er veel.
Waar komt die vandaan?
Geen idee. Maar hij hoort hier niet te zijn.
- Nee. - Neem jij die mee?
Als die de maaidorser raakt...
Onze huisdierstenen. De mijne heet Ronald.
De mijne heet Donald.
Hoe dan ook...
Wat?
Je hebt weer een stuk overgeslagen.
Het is inderdaad wat dunner, maar...
Ik dacht dat je na 'Kalebs spleet' van vorig jaar...
Kom op.
Dat betekent 60 pinten Hawkstone minder.
Dat moet jij nodig zeggen.
- Wat? - Jij mag dat niet zeggen.
- Waarom niet? - Heb je Louse gezien?
- Al een tijd niet. - Laten we erheen gaan.
Oké. Je bent vrij, steen.
Kaleb nam me toen mee naar Louse, het veld waar ik mijn mosterd had geplant.
En zijn gang liet gaan.
Kijk, je begon hier te zaaien.
Hier zijn we begonnen. Mooie rijen.
Ja. Prachtig.
Je ziet de mosterd opkomen.
- Ja. - En dan kom jij.
Geweldige misser. Maar geen zorgen, blijf lopen.
Prachtige rijen. Kijk.
Kijk, nog een misser.
En waarom zou je dit stuk dan ook niet overslaan?
Waarom zou je daar zaaien?
Het komt door die rottige armen.
Een oorwurm zou een beter spoor achterlaten
als hij over het veld liep.
Ik wist het toen ik dit deed,
maar ik dacht dat ik alles twee keer deed
en geen stukken miste.
Je hebt het verkloot.
Gelukkig bleek mijn soeponderneming succesvoller te zijn.
Luka had wat jongeren verzameld om de brandnetels te plukken,
een flinke hoeveelheid gemaakt
en Charlies houdbaarheidsproblemen opgelost.
Maar toen ik eindelijk de prijs wilde bepalen,
ging alles een beetje mis.
Vier acht negen één vier zes één...
God, dit is...
Jezus.
Ik ging naar de winkel, wetende
dat ik al mijn charmes moest inzetten bij Lisa.
- Hallo. - Kijk eens wat ik heb.
Bossap.
O, mijn god.
Koude brandnetelsoep.
Bossap. Leuke naam.
Ja, bossap. Koud en heerlijk.
BOSSAP
Het enige probleem is
dat je de klanten moet overtuigen...
Ja?
- ...om brandnetels in hun mond te doen. - Ja?
En tien pond te betalen om dat te mogen doen.
- Waarom tien? - Tien pond.
- Waarom? - Ik heb het uitgerekend...
Waarom doe je dat niet ervoor?
Ik had het uitgerekend, maar om ze te oogsten,
- moesten we jongeren inschakelen. - Ja?
- Ze waren acht uur bezig. - Ja.
Om alleen de bovenste blaadjes te plukken
en daarna te wassen.
Ze hebben net genoeg geplukt voor 80 potten.
Dacht je dat ze gratis werkten?
Ik had niet op hen gerekend.
Ik wilde het met de machine doen.
- Maar dat werkt niet. - Je moet een verlies accepteren.
Dat accepteer ik niet.
Dan verkopen ze niet. Los het dus op.
En er is nog een probleem.
Ik zie de datum.
Ja, je hebt een houdbaarheidsdatum van drie dagen.
De productiedag telt als dag één. Dat was gisteren.
Vandaag is het dag twee.
Ze moeten morgen eind van de dag verkocht zijn.
We zijn vandaag gesloten.
- Wat? - Inventaris.
Ik tel de voorraden. Dat doe ik altijd op woensdag.
Kijk. Ik ben bezig met mijn inventaris.
Ja, maar we hebben er 80 om te verkopen.
Ga dan maar op de weg staan.
Verkoop ze voor tien pond.
- Nee, dat lukt niet. - Jawel.
Voor 9,99 dan.
Ik kan ze weggeven.
Nee. Probeer het alsjeblieft.
Toen ik wegreed, voelde ik me net zo'n Apprentice- kandidaat
die in de eerste week weg moet.
De volgende dag, toen de winkel weer open was,
begon het aftellen van de houdbaarheidsdatum voor de soep.
BOSSAP
10.00 UUR
Wat is dat?
12.00 UUR
14.00 UUR
Het is brandnetelsoep. Voor 9,99.
- Meen je dat? - Ja.
17.00 UUR
Bij sluitingstijd was Lisa niet blij.
Het is belachelijk.
Ik kan hier niets mee en hij plant het niet van tevoren.
Hij geeft me geen waarschuwing.
Hij brengt me deze soepen met zijn idiote gezicht erop,
vraagt een tientje en zegt: 'Verkoop ze.'
Het is niet eerlijk. Het is stom.
De winkel komt stom over als hij hier een tientje voor vraagt.
Aangezien mijn brandnetelsoep zoveel ergernis had veroorzaakt
op zowel economisch als huiselijk front,
besloot ik ervan af te zien en me op de paddenstoelen te richten.
Alan had stroom naar de bunker gebracht en de nodige apparatuur geïnstalleerd.
Kijk eens.
Gezondheid en veiligheid. Vreemd.
- Wat is dat? - Het ondersteunt het dak als...
- Het is een rolkooi. - Juist.
Toen Walter White alles ontsmet had,
waren we klaar voor de levering van de eerste lading.
De paddenstoeljongens?
De paddenstoelmannen.
- O, mijn god, Jeremy. - Mijn hemel.
Lieve hemel.
- Sorry, jongens. Jezus. - Jullie krijgen een paar zakken.
Hoeveel verschillende soorten paddenstoelen?
Drie verschillende soorten.
En dat zijn?
Grijze oesterzwammen, kastanjechampignons en pruikzwammen.
- Wat? - Voor een lekkere biefstuk.
Van pruikzwammen?
- Je snijdt er biefstukken van. - Van koeien toch?
Paddenstoelen ook.
Ja.
Wat zegt hij nou? Biefstukpaddenstoel?
- Ja. - Belachelijk.
Wat zit er in deze zakken?
Het is een combinatie van alles wat er lokaal beschikbaar is.
We gaan langs lokale zagerijen,
iedereen die iets produceert met organisch afval.
Dat halen we dan op.
Hoe gaan paddenstoelen daar groeien?
Of groeien ze in alles wat organisch is?
Ongeveer in alles wat organisch is.
Zoals de oesterzwam op stof kan groeien.
Op hoeden, kleren, schoenen.
- Hoeden? - Van alles?
- Dan krijg je er weinig. - Ja.
- Maar... Ja. - Hoeden?
- Goed. Laten we ze erin doen. - Ja.
Er is nog meer.
Veel meer.
Godsamme.
Ik neem je niet in de zeik, maar dat past niet, hè?
Ik heb misschien te veel gekocht.
Ik heb zeker te veel gekocht.
En jullie krijgen meer paddenstoelen
dan Sainsbury's. Kijk.
Niet zo zeuren.
Terwijl we ze neerzetten,
werd ik meegezogen in een buitengewone biologieles.
De paddenstoel is het seksuele voortplantingsorgaan van het mycelium.
Ik weet niet wat dat woord betekent.
'Mycelium.'
Het mycelium is het organisme. De paddenstoel het seksorgaan.
Is het seksorgaan van het mycelium de paddenstoel?
- Ja. - Een paddenstoel is dus een penis.
Het is een penis.
Zijn levensdoel is vrucht worden.
Zoveel mogelijk sporen vrijlaten en dan sterven.
Als ik dus een veganist een paddenstoel zie eten, kan ik zeggen:
- 'Je eet een vlezige penis.' - 'Haal die penis uit je mond.'
Ja, dat kun je zeker zeggen.
Hoe ziet een mycelium eruit? Is het...
Het is een organisme.
- Een organisme? Zoals ik dus. - Ja.
- Zoals wij. Precies.
We zijn zelfs zeer nauw verwant aan mycelium.
Meer dan wat dan ook op deze planeet.
- Wat? - Ja.
Wij mensen hebben nog steeds een laag mycelia in ons lichaam.
Zouden jullie paddenstoelen op mij kunnen kweken?
We zouden die op jou kunnen kweken.
- Dan moeten we je doden... - Kan dat?
...maar het kan wel.
Toen we de voorkant van de zakken ontsmetten,
werd mijn biologieles nog vreemder.
Maar mycelium is...
Hoe zit het met het DNA?
Is het zoals dinosaurussen of zoals wij?
Er zijn verschillende theorieën.
Een van de belangrijkste is dat het uit de ruimte komt.
Dat geloven ze. Ze hebben zulke structuren op asteroïden gevonden.
En stukjes puin uit de ruimte.
Dat betekent dat paddenstoelen ruimtepenissen zijn.
- Ja. - Ik kan niet...
Zo ga ik ze verkopen in de winkel.
'Jeremy's speciale ruimtepenissen.'
Geen etiket met 'paddenstoel'.
'Ruimtepenissen.'
Na sneeën te hebben gemaakt om de ruimtepenissen door te laten,
zetten we de luchtbevochtiger aan en lieten we de magie beginnen.
Mooi. Het ziet er goed uit.
Oké.
Ik verliet de bunker blij
dat de paddenstoelmannen tevreden waren.
De volgende dag begon ik aan het bouwen van een hok
voor nieuwe aanwinsten van Diddly Squat.
Ze zijn een week oud.
Ik keek erg uit naar deze gebeurtenis.
Kaleb echter minder.
Het neemt veel schuurruimte in.
- Wat? - Het neemt veel schuurruimte in.
Luister, ik zal proberen je iets uit te leggen.
Ga je gang.
De subsidies verdwijnen.
Ja, dat weet ik.
Ze worden vervangen door milieusubsidies.
Ja.
Dingen zoals het gebruik van geiten om meer landbouwgrond te creëren.
Ik heb die subsidies gezien. En ik zie geen geiten op die lijst.
Ik wed dat ik er subsidie voor krijg.
Want ik laat de geiten doen wat een machine anders zou doen...
Afgesproken.
...wat dus duurzame landbouw is.
Kortom, ik moest zo snel mogelijk doornstruiken weghalen
van mijn onbebouwde land.
Vervelend genoeg waren er veel stukken
waar Wally, mijn geliefde robot-mulcher, niet bij kon.
Dat gaat verder dan...
Dat zijn de dikste doornstruiken.
En ik krijg hem daar nooit.
Ik kreeg dus het geniale idee om geiten het werk te laten doen,
wat Kaleb een totale geldverspilling vond.
Weet je hoeveel deze 30 geiten kostten?
- Hoeveel? - Een tientje.
- Driehonderd pond. - Ja.
- Tien pond. - Ze moeten gratis zijn.
Het is een tientje.
Om geld te verdienen, moet je ze gratis krijgen.
Ik kan er geld mee verdienen.
Ik zet een aaiplek op bij de winkel. Een tientje
- voor 20 minuten. - Wat is dat hobbyboeren?
- Mijn god. - Ik zou verdienen.
We hebben 400 hectare. Als je er tien hebt...
Nee. Jouw deel is maar 200 hectare.
Mijn deel is 200 hectare en 198 ervan is bedekt met doornstruiken.
Zet de geiten erin en we creëren meer landbouwgrond.
Gebruik die machine dan.
- Je bent er dol op. - Dat kan niet.
Ik til hem erin met de verreiker.
Pak je de verreiker?
Iets te laat. De geiten komen al. Stil dus.
Dit moet werken. Ze drinken nu alleen nog melk.
- Hoeveel geiten? - Dertig.
- Ze moeten dit leren. - Het wordt survival of the fittest.
Hoe leer je een geit een app te gebruiken?
- Nee. - Dat is voor jou.
- Het melkpoeder daarin. - Moeten we hem aansluiten?
Dat is het melkpoeder.
- Weet je hoeveel een zak kost? - Hoeveel is het?
Weet je hoeveel... Raad eens.
Veertig pond? Vijftig?
- Nee. - Zestig?
- Tachtig? - Wat?
- Het is 70. - Wat?
Is dat 70 pond?
- En ga je er geld mee verdienen? - Dat is duur.
Ik creëer land.
Net toen we alles klaar hadden...
Geiten.
...kwam Lizzie, de geitendame.
Goedemorgen. Dertig geiten dus.
- Leuk. - Kindjes, voor jullie.
Deze kant op. Jockeydeur.
- O, mijn god. Kijk nou. - Dus...
Voor we ze konden uitladen, moest Lizzie de melkmachine klaarzetten.
Je moet deze spenen naar die kant duwen.
- Eén rode en dan één witte. - En dan... Dat weet ik nog.
Dan doe je hetzelfde aan die kant en daar.
Zo. Dat is dat.
En die zit erop. Dat is perfect.
Dan doe je er boven een zak melkpoeder in.
- Hierin. - Een zak van 70 pond.
Het is net vloeibaar goud.
Jullie zullen het melkpoeder goed beschermen.
Ga daarheen.
Het geeft een bepaalde hoeveelheid melkpoeder vrij
op zo veel warm water.
- Gebaseerd op de vraag. - Het is improvisatie
en zodra het een bepaald punt bereikt, wordt het vanzelf gevuld.
Er zit natuurlijk ook een pomp in.
- Nee, geen pomp. - Het is hun zuigkracht.
Ja, en de zwaartekracht.
Ze moeten Linda Lovelace zijn om zo ver te zuigen.
Ja.
Hoelang gaat één zak mee?
Met 30 kleintjes van die leeftijd zeker een dag.
- Ze drinken niet erg veel. - Per dag?
Ik dacht dat je drie weken of zo zou zeggen.
Was het maar zo.
Zeventig pond per dag?
Kun je iets voor me doen? Zeg niets tegen Kaleb.
Alleen wie het moet weten.
Na al die huishoudelijke taken was het nu tijd voor het leukste deel.
- Hallo, geiten. - Dat zijn grote.
Welkom op Diddly Squat.
- Daar gaan we. - Hoe oud zijn ze?
- Twee weken. - Twee weken?
Jij bent prachtig.
Klaar? Kijk eens naar je nieuwe huis.
Zijn ze gecastreerd?
Ze zijn gecastreerd.
Geweldig om een dier te zijn.
O, ben je een man? We halen je ballen eraf.
'Misschien heb ik ze nodig.' Nee, hoor.
De laatste twee, toch? Zo.
Kijk nou. Ze zijn zo schattig en deze zijn aan het eten.
Ja, dat wil je zien. Ze staan en drinken.
Niet survival of the fittest.
- Nee. Ze weten wat ze doen. - Ja.
Ze kunnen allemaal drinken.
Hoe kun je ze minder laten drinken?
Want het is erg duur.
Observeer. Kom op.
Dat is een goed teken. Ze drinken al.
- Ja. - Weet je hoeveel ze drinken, Kaleb?
Waarom vertel je hem dat?
Hoeveel zakken per week zouden we nodig hebben?
Geen idee. Twee per week?
- Zeven per week. - Twee zakken?
Ze blijven hier dus twee maanden
- en dan... - Gewoonlijk 12 weken.
Die van ons kunnen we met tien weken al spenen
als ze goed beginnen...
Dus met tien weken kunnen ze doornstruiken gaan eten.
Ze eten vrijwel alles, maar ja,
ze zullen veel voor je weghalen.
Daar wil ik ze voor.
- Ja. - Zij komen op plekken
- waar mijn machine niet komt. - Precies.
En ze gebruiken minder diesel.
Jullie zijn zo lief.
Wilde je kusjes?
Kusjes?
Nu de geitjes gesetteld waren, moesten we de biggen scheiden,
wat betekent dat we de jongetjes van hun zusjes moesten scheiden,
want ze waren nu
op die leeftijd gekomen.
IK SCHEID MIJN BIGGEN
De mannetjes hier. Drie meter.
Dan gaan de dametjes hierin.
Ja.
Scheiden.
We gaan ze scheiden.
Nee. Dat ging goed.
Je loopt gewoon achter biggen aan
- die keihard rennen. - Nee, ik stuur ze
naar jou toe, in een hoek.
Nee, ik heb ze niet in een hoek gekregen.
Daar komen ze.
En daar gaan ze.
Kom op, biggetje.
Kom op.
Kom op, biggetjes.
Godsamme.
Ja.
O, mijn god.
Nee, ze zijn via een smalle doorgang ontsnapt.
- Ik weet niet... - Hoe scheid je biggetjes?
Uiteindelijk kwam Kaleb en liet ons zien hoe het moet.
Mooi.
Goed zo. Die moet daarheen.
Kaleb, ga erheen.
- Is dat wel een jongen? - Ja.
Oké. Vooruit. Weg.
In maart
had ik gezegd dat ik geen varkens meer wilde houden.
- Ze is er op nog een gaan zitten. - Kijk.
De dood van de biggetjes was te traumatisch geweest.
In plaats daarvan besloot ik een manier te bedenken om er meer in leven te houden.
Daarna huurde ik Ajax de beer weer in...
Hallo, varken. Je bent er weer.
...om zijn ding te doen met de vier dames.
- We laten ze hun gang gaan voor... - Wat leuk.
- Vier weken. Ja. - Vier weken?
Ik ben dol op ze. Mijn favoriete dieren
van alle dieren die we gehad hebben.
Het was een leuke ochtend geweest.
We hadden geleerd hoe we de stoute biggen moesten scheiden
en Ajax was er weer.
Die middag, terwijl ik door de wilde-bloemenweiden reed,
werd de dag nog beter.
Wacht. Het is niet waar.
Hij is terug. Gerald is terug.
Niet te geloven.
Gerald, je bent er weer.
- Je bent er weer. - Hallo, Jeremy. Alles goed?
Wat leuk je te zien. Hoe gaat het met je?
Hopelijk net zo goed als met jou. Hoe gaat het?
- Ik ben er bijna. - En meteen aan het werk?
Ja.
Kom op. Vertel eens.
Ik weet dat je er slecht aan toe was,
maar heb je chemo of bestraling gehad?
- Bestraling. - Oké.
- Ja, 37 keer. - Ging dat goed?
- Was het 37 keer? - Ja.
Nu ben je gezond verklaard. Daar gaat het om.
Nog niet gezond verklaard.
Even afkloppen dus.
Ik kan het niet eens bevatten.
Wat was het? Had je een katheter voor...
Ja, maar je trekt die niet omlaag
en laat hem vallen en hij moet erin.
Je moet het zelf doen.
Ik noem het biertjes vanwege de bruine kleur.
Ze hebben zo'n grote regenpaddenstoel.
Als die fluit, heb je...
Een theepot. Zoiets.
En dan een zakje met iets donkers.
Op een dag was het er.
Dit is de beste beschrijving van kankerbehandelingen ooit.
Ja.
Je hebt geen idee hoe erg we je gemist hebben.
Fijn om op zo'n dag terug te komen.
Jazeker.
Het is fijn om mijn vrienden weer te zien.
Ja.
Daarom...
Net als gras maaien met een grasmaaier.
Je kunt er geen pijlen en zo uithalen, met het programma en zo.
Je kunt... Maar weet je...
Ik denk... Ik weet het niet...
Nee, dat is waar.
Als een sproeier aan het uiteinde voor het water.
Meestal is boerenwerk wreed en moeilijk.
Maar in deze tijd van het jaar, als alles leeft en groeit
en bruist van het leven
en iedereen gezond is,
kan het de beste baan ter wereld zijn.
Aan de oppervlakte
was Diddly Squat een groene, vrolijke plek toen we de zomer ingingen.
Maar onder de grond
verzamelde een buitenaardse levensvorm een leger.
DE VOLGENDE KEER
Willen jullie het nieuwe Diddly Squat-aanbod zien?
'Ruimtepenissen'?
Je hebt geen idee hoe lekker ze zijn.
Dat is 6,1 kilo.
Klaar?
- Hoe gaat het? - Goed.
- Alles goed? - Heel goed.
Ondertiteld door: Brigitta Broeke
Creatief Supervisor Sofie Janssen