CLARKSON'IN ÇIFTLIĞI
BÖLÜM 21 İYİLEŞME
Nisan ayına girmiştik.
Hepimizi üzen domuz ölümlerinden sonra
ilkbaharın gelmesi herkesin neşesini yerine getirdi.
- Şuna bak, ne güzel. - Evet.
Domuz, domuz!
Ekip biçme ve gıda üretme işine de artık geri dönebilirdik.
Ben de Lambo'yu çalıştırdım
çünkü kullanılmayan yerleri kullanma konusunda aklıma yeni bir fikir gelmişti.
Çiftliğin her yerinde böyle küçük arazi parçaları var.
Üç beş dönüm, beş on dönüm falan.
Buralara genelde mısır ekerdim,
kuşlar için iyi oluyor.
Hem yiyecek bir şeyler buluyorlar hem de saklanıyorlar.
Noel'de avlamak için yetiştirdiğim sülünler için de iyi oluyor
ama o konuyu geçelim.
Ama bu sefer mısır yerine
başka bir şey ekeceğim.
Hardal.
Kuşlar için yine iyi.
Yemeyi, üzerine konmayı seviyorlar.
Sonra İngiliz hardalı yapıp
hem dükkânda satarım
hem de hamburger minibüsünde domuzun yanında satarım.
Hesabım tutarsa bu küçük tarladan
40.000 kavanoz hardal çıkacak.
Tabii şöyle bir sorun var,
dört yıldır çiftlikle ilgili ne kadar hesap yaptıysam
hepsi de yanlış çıktı, hiçbiri tutmadı.
Bu arada Kaleb de diğer tarlalardan biriyle meşguldü.
Toprak nihayet durum buğdayını ekecek kadar kurumuştu.
Kış buğdayının bir tonu şu anda 340 sterlin kadar.
Kış buğdayından ekmek, hamur falan yapılıyor.
Ama bu buğdayın hasadı baharda.
Bundan da makarna yapılıyor. Tonu yaklaşık 500 sterlin.
Yani ikisi arasında çok büyük fark var.
Marttaki yağmurlardan dolayı bir ay kadar geç kaldım.
Yağmur durmak bilmedi.
Umarım, nazar değmesin,
hasat etkilenmez, her şey yolunda gider.
Eğlenceli, değil mi? Yine traktör sürüyoruz.
Evet, ben seviyorum.
Ve kaldırdık.
Şimdi de indirdik.
Dört yıl önce
çiftçiliğe ilk başladığım zamanları hatırladım.
Bir de şimdi bakın.
Öğreniyorum.
Ama ertesi gün hardal tohumlarını ekmeye geldiğimde...
Pekâlâ. Hardal ekiyorum.
Yaptığım şey bu.
...canımı en çok sıkan şeyle karşılaştım.
Kahretsin.
İşaretleyiciyi göremiyorum.
Peki o zaman nasıl...
Daha önce de bin kere açıkladım ama
şu yan taraftaki yuvarlak metal
traktörün soluna üç metre uzaklıkta.
Geri döndüğümde onun çizdiği çizgiyi takip edersem,
traktörün önünü onun üzerine ortalarsam yaptığım kısımdan üç metre uzakta olurum.
Ama sorun şu ki çizgiyi çizemiyor. Belli belirsiz bir şey.
Göz kararıyla ekim yapıyorum. Hiçbir fikrim yok.
Çok zor ve can sıkıcı bir şeydi.
Ama en azından traktörde biraz zaman geçirince
kullanmayan yerleri kullanmak için yeni yöntemler düşündüm.
Kısa süre sonra aklıma bir fikir geldi, hemen Charlie ile paylaşmak istedim.
Mantar.
Tamam. Güzel.
Neden? Zaten bir sürü şey yapıyoruz.
Evet, bir sürü şey yapıyoruz ama bu inanılmaz kolay.
Biraz araştırdım. İş planı hazırladım.
İş planı mı hazırladın?
Şimdi 200 kutu var... Daha doğrusu torba. Tamam mı?
- Yetiştirme torbası. - Evet.
İlk büyüdüklerinde...
İki hafta içinde 1,2 kilo mantarımız olacak.
Evet.
İstiridye mantarı olursa kilosunu 24 sterline satabiliriz.
Sonra ilk hasat. Kâr.
- İlk hasat ne zaman? - İki hafta sonra.
İki haftada mı büyüyor?
- İlk hasat iki hafta sonra. - İki hafta.
3.620 sterlin.
Peki. İyi rakammış.
- Evet. - Gerçek olmayacak kadar iyi gibi.
Torba masrafı bundan çıkacak tabii.
- Büyütme torbası. - Evet.
İçinde mantar sporları zaten oluyor sanırım.
- Evet. - İkinci hasat zamanı geldiğinde...
Tek hasat değil yani.
İkinci hasatta torba başına sadece 350 gram veriyor.
Yani 1,2 kilodan 350 grama düşüyor.
Ama bu sefer torba masrafı yok tabii.
Yani kâr 3.620'den 2.135'e düşüyor.
Tamam.
- Evet, dinliyorum. - Yine de iyi rakam.
Toplam 5.700...
Sonra bir hasat daha var. 2.100 sterlin.
Sonra bitiyor. Torbaların işi bitiyor.
- Yerlerine 200 tane yeni torba alıyorsun. - Evet.
- Kutu. - Evet.
- Yani yaklaşık 8.000 sterlin. - Evet.
Elektrik lazım mı?
Evet. Küçük bir ısıtıcı için biraz gerekiyor.
Belki fazla elektrik harcamaz
- ama kablo bayağı pahalı. - Evet.
Peki kim...
- Sen mi toplarsın? - Evet.
- Nerede satacaksın? - Dükkânda.
- 8.000 sterlin kâr diyorsun ama... - Evet. Ahşap raf.
- Alan'a söylerim... - Al bir maliyet daha.
Tabii ki. Maliyetsiz olur mu?
Hava nemlendirici, 40 sterlin. Vantilatör, yaklaşık 100 sterlin.
- Yetiştirme lambası, 60 sterlin. - Evet.
- Ultrasonik nemlendirici, 160. - Evet.
Temizlik için sulu süpürge, 95 sterlin.
- Toplam 455 sterlin. - Çok güzel.
Ama hepsine elektrik lazım, orada elektrik yok.
Bu fikri bayağı beğendim aslında.
- Öyle mi? - İyi fikir bence.
Hesaplara bakarsan...
Niye bakayım? Matematik öğretmeni miyim ben?
- Sadece... - Artık bir işe başlamadan
maliyetleri hesaplamayı daha iyi beceriyorum.
- Hesabı sonraya bırakmıyorum. - Evet.
Mantar toplantısı bitince
Charlie yeni doğan domuzları devletin domuz polisine
bildirmemiz için ısrar etti.
DOĞUMLAR
Bu iş için Diddly Squat matematik ekibinin tamamını göreve çağırdım.
Toplamda kaç yavru öldü?
- Birinciden iki tane. - Birinciden üç tane.
- Üç. - Hayır, on yavrusu olmuştu.
- Beş. - Beş.
Buradaki ikinci dişinin on yavrusu oldu, ikisini ezdi.
Ama yedi tane var.
- Sekiz değil mi? - Geçen gün sekiz taneydi.
Bu iş bitmeyecek.
Bir saattir uğraşıyoruz, daha bir tane kaydettik.
İki tane.
Evet.
Maalesef matematik dersinden erken çıkmam gerekiyordu
çünkü inşaat ustası Alan'a
mantar işi için belirlediğim alanı gösterecektim.
Evet, mantar üretimi.
Böyle bir yer var, görünmüyor bile.
- Hayır. - Burada sanırım
çiftliğin pompaları varmış.
- Evet. - Yüz elli yıl önce.
Victorian dönemi terfi istasyonu, evet. Tanrı aşkına.
- Kolay bir tamir işi. - Yok artık.
Çok zor.
Mantar yetiştirmek için ideal.
- Hayır. - Nedenmiş?
Tehlikeli çünkü.
- Neresi tehlikeli? - Birinin tepesine yıkılır bu.
Yıkılmaz.
Üzerine çık, zıpla bakalım.
Eski tip kemer. Üzerine toprak koymuşlar.
Üzerine ağırlık gelirse çöker.
Evet, olmaz.
Brunel'in Maidenhead Köprüsü'nü biliyor musun?
Kimin?
Neyse, bak. Çürümüş. Bak.
- Evet... - Parçalamasana.
Çökmesi çok yakın, suyun içine düşecek.
12. yüzyıldan kalma katedrallerin kemerlerini düşün.
Şunlar da ayağımıza takılıp duracak.
- Yanlış anlama. Yapabilirim. - Evet.
Ama bir servete mal olur.
- Çok olumsuz yaklaşıyorsun. - Olacak iş değil.
Ömür boyu mantar yetiştirsek buranın parası yine çıkmaz.
- Peki o zaman. - Kusura bakma.
Sonra Alan'a diğer yeri gösterdim.
Çiftliğin üst kısmında,
önceden uçak pisti olan yerde bir yer altı sığınağı vardı.
Hava saldırısı için sığınak bence.
II. Dünya Savaşı'nda Amerikan hava üssüymüş.
Bakalım. Benim dediğim...
Artık mantar tesisi olacak.
- Bak... - Tek sorun,
güvenlik ihtiyacının olması.
- Gerald nerede? - Buraya bir...
Evet. İyileşiyor.
Evet, öyle.
- Işın tedavisi görüyor. - Evet.
Işık lazım.
- Beton mu bu? - Evet, beton.
- Şu demirleri görüyorsun. - Evet.
- Abartmışlardır. - Evet.
- Beton bu kalınlıktadır. - Evet.
Terfi istasyonundan çok daha geniş.
Erişim kolay.
Yer altında olduğundan izne de gerek yok.
Evet, zaten... Çok bir para tutmaz, değil mi?
- Bilmiyorum ki. - Tutmaz.
- Çok para derken? Yaklaşık olarak?
Ben... Hep böyle yapıyorsun.
Yapma.
Bence bir inşaat ustasına
ne kadar tutacağını sormak normal bir şey.
Ama daha iki dakikadır buradayız.
Şöyle diyelim, on binin altında.
- Sudan ucuz. - İyi aslında.
Bir hafta gerekir tabii.
- Hiçbir ustanın... - Evet, bir haftaya hallederiz.
"Bir haftada yaparız, on binin altında" dediğini duymamıştım.
Ben çalışmaya başlayınca dükkânda duyuru yapabilirsin.
O kadar çabuk bitecek.
Alan malzeme almaya gitti,
ben de aklıma gelen başka bir fikir üzerinde çalışmaya başladım.
Isırgan otu.
Ağaçlık alan ısırgan otu doluydu.
Bunları kullanarak çorba yapılabileceğine karar verdim.
- Evet Luka. - Nasıl gidiyor?
Luka, Diddly Squat'ın İsviçre çakısı.
Kendisi yarış arabası sürücüsü, çiftlik dükkânında çalışıyor,
ayrıca meşhur bir İrlandalı aşçı ailesinden geliyor.
Evet. Isırgan otu çorbası. Luka daha önce yapmıştı aslında.
- Geçen yıl mıydı? - Evet.
Yediğim en güzel yemeklerden biriydi.
Muhteşemdi.
Gereken tüm malzemeler burada. Patates var, soğan var.
Başka ne lazım?
Isırgan var. Soğan var. Patates var.
Tuz, biber, tavuk suyu, krema ve tereyağı.
- Hepsi bu kadar mı? - Evet.
Luka çorbayı pişirince
geriye sadece damak zevki gelişmiş birini bulmak kalıyordu.
- Isırgan çorbası hiç içmedin mi? - Hiç içmedim.
Şunun rengine bak. Rengi inanılmaz.
Koyu kıvamlı bir çorba.
Ekşi mayalı ekmekle iyi gider.
Of, çok iyi ya.
Gerçekten güzel, değil mi.
Aşçılığın iyiymiş.
İşin ilginci, ısırgan otunun tadını kimse bilmiyor.
- Tadı nasıl? - Evet.
Ama biliyorsun ki ısırgan.
İçtikten sonra ağızda kalan tat ısırgan tadı.
Çok güzel.
Dükkânda satılır bu.
Beni tek endişelendiren, Kurul'un bu işe ne diyeceği.
Bundan çok yaparsan...
Dükkânda satmamız lazım.
- Sıradaki büyük işimiz bu olacak. - Evet.
İlaç sıkıp hepsini öldüreyim.
Öyle şey yapma.
Tadım tamamlandıktan sonra güçlü hasat makinemi alıp
ağaçlık alan gittim.
Böyle bir şey buldum, çay toplamak için kullanılıyor.
Budama makinesi gibi bir şey.
Bu vantilatör, yaprakları torbaya dolduruyor.
Bir uzaylı gelecek olursa da
Sigourney Weaver gibi yaparım.
Evet.
Hasada başladık.
Olamaz.
Çuvalı hasat ettim.
Böyle olmaması gerekiyordu.
Hay aksi.
Yüzüme geldi.
Evet, ağaca takıldım. Çuval da...
Lanet olsun.
Kahretsin.
Tanrı aşkına.
Yaşlı bedenim daha fazlasını kaldıramaz hâle gelene kadar devam ettim.
Of, belim.
Sonra da topladıklarımla birlikte çiftliğe döndüm.
Çok güzel. Yüzlerce var.
Ama bir sorunumuz vardı.
Luka sadece körpe, tatlı ısırganları istediğini söylemişti.
Ama benim makine söyleneni anlamamış.
Ot, böğürtlen, ağaç, bina, ne bulduysa toplamış.
Isırganları toplamanın en iyi yolu
dükkândaki gençlere toplattırmak.
Dükkândaki gençler ısırgan toplar mı?
Tabii toplar.
- Saatte 8,50 vereceksin. - O zaman maliyet artar.
İki yüz kavanoz yapmak için
tereyağına 38 sterlin harcayacağız.
Tamam.
- Kremaya 77 sterlin. - Evet.
Isırganlar bedava. Yani...
Parayla toplatırsam bedava değil tabii.
Patatesler 6,40 sterlin.
Süpermarketten aldığımız tavuk suyu 67 sterlin.
Kaplar 120 sterlin. Etiketler 50 sterlin olacak.
Tanesini beş sterline satarız.
- Rahat. - Öyle mi dersin?
Evet. Çok rahat.
Maalesef biz daha hesaplamayı bitiremeden
Bay Kurallar ve Yönetmelikler geldi.
Merhaba.
O işe karışmasa olmazdı zaten.
Çevre sağlığını almış mı?
- Luka? - Evet.
Çevre sağlığını aldın mı?
- Sertifika. - Sertifika.
Evet, evet.
-"Hayır" der gibiydi. - Lisa'nın "Evet, evet"ine benzedi bu.
İrlanda'da "Hayır" yerine "Evet, evet" mi
- diyorsunuz? - Evet, evet.
Eminim İrlanda'da böyle dersler var,
sorunun cevabı "Hayır"sa "Evet" demeyi öğretiyorlar
- ama "Evet, evet" şeklinde. - İki kere.
- Evet, evet. Var mı? - Evet, evet.
- Evet, hayır. Şeydeyken... - Evet, hayır. Peki.
Değişiklik olsun diye.
Isırgan otunda neler var?
Tereyağı. Krema.
- Deniyoruz. - Tamam.
Son kullanma tarihi lazım.
Evet.
- Düşünmemiştin, değil mi? - Evet, evet.
Evet, hayır. Evet, evet. Öğreniyorum.
Çorba işini Luka'ya bırakıp
Andy Cato ile kimya çalışmak için buğday ve fasulyenin birlikte yetiştiği
tarlaya gittim.
Brix testi.
Hangi bitkiye uygularsak o bitkideki şeker miktarını ölçüyor.
Biraz yaprak toplayacağız,
sarımsak eziciye koyacağız,
suyunu şu lensin üzerine damlatıp ölçüme bakacağız.
Denemek ister misin?
Çiftçiliğe başlarken
sarımsak ezici ve mikroskop gerekeceği hiç aklıma gelmemişti.
Biraz yaprak kopar. Çok kopar.
Evet.
Tamamdır.
- Okula geri dönmüş gibi. - Her gün öyle zaten.
Şuradan güneşe bak.
Biraz mavi, biraz da beyaz görmen lazım.
BRIX BİTKİ ÖZGÜL AĞIRLIĞI
- Beşin hemen üzeri. Altı diyeyim. - Altı mı?
Tamam. Brix derecesi altıysa
yeterli beslenememişler demektir.
Bitki özü testi yapacağız, kan tahlili gibi bir şey.
Tabii ki sadece en güzelleri seçmiyoruz.
Yürürken karşımıza çıkanları alıyoruz.
Anladım.
Pekâlâ.
Güzel. Ben bunları laboratuvara götüreyim.
Test sonuçları geldiğinde
ben yine The Grand Tour çekimlerine gitmiştim.
O yüzden Andy sonuçları Charlie ve Kaleb'le konuştu.
Test sonuçları...
Büyük an.
Mavi iyi, yeşil iyi, kırmızı kötü.
- Magnezyum. - Magnezyum.
Bitkileri şey yapmak için...
- Dengelemek için. - Evet.
Magnezyum atmamız lazım.
Neyse ki bunu çok basit bir şekilde yapabiliyoruz.
- Epsom tuzu. - Tuz.
- Banyo tuzu. - Evet, bildiğimiz banyo tuzu.
Hani hiçbir şey atmayacaktık,
- olduğu gibi kalacaktı? - Hayır.
Öyle olmaz çünkü bitkinin tüm ihtiyaçlarının
toprakta şu anda
mevcut olduğunu varsayamayız.
Eksik bir şeyler varsa
düzeltmek için banyo tuzu gibi doğal besinler
- kullanıyoruz. - Anladım.
Banyo tuzunu tarlaya atarken
ne kadar söylendiğine bakılırsa bana pek anlamış gibi gelmedi.
Benimkiler daha güzel.
Niye böyle boşluklar var?
Çok yeşil. Ama sonra...
Şurası biraz seyrek.
İş bittikten sonra bile söylenmeye devam etti.
Pekâlâ.
Geliyor, çiftçi olduğum hâlde bana talimat veriyor,
sana da öyle. Ben onun evine gidip
şu şarkıya gitar ekle diyor muyum?
Talimat vermiyor.
Niye böyle düşündüğünü, bitkileri nasıl büyütmek istediklerini
- anlatıyor. - Sinir oluyorum.
Farklı bir yöntem olduğu için mi?
Çiftçiler değişimi sevmez.
Ben de çiftçiyim, sevmiyorum.
Bu tarladan nefret ettim.
Çekimlerden döndüğümde
barajı tamir etme işini artık yapmaya karar verdim.
Daha önce yaşadığımız tartışmaları yaşamamak için
Kaleb ve ben dönüşmeye karar verdik.
- Unutma, bunu giydiğimiz anda... - Evet?
- ...inşaat işçisi oluyoruz. - Evet, çiftçi değiliz.
Artık güvendeyim yani.
Çay ister misin?
Çay molası mı verelim?
Evet, saat 10.00 olmuş.
Pekâlâ.
Tamam, çay molası. Sonra?
Bir sigara içeriz.
Sigara içerken bir çay molası daha mı vereceğiz?
Hayır, hayır. Sigarayı çay molasında içmeyeceksin.
Önce çay, sonra işe başlayınca sigara.
İnşaat işçileri böyle konuştuğumuz için bize çok kızacak.
Anlarlar bence.
Onlar da ne yaptıklarının farkında.
İlk iş, barajın yan tarafına kil dökmekti.
Hay aksi.
Ne?
Kilin birazı içine gitti.
Birazı mı?
O zaman bunu konuşmak için...
Çay molası.
Yarınki maç kiminle? West Brom'la mı? Değil mi?
- Kim, Chelsea mi? - Yok, Brentford.
Yenileceksiniz.
Biliyorum. Küme düşeceğiz.
Sonra Wrexham'la maçımız var sanırım.
O takımı tut sen. Ryan Reynolds'ın ününden istifade et.
Artık Chadlington var.
Aslında geçen cumartesi barda karşılaştık.
- Cumartesi kazanmışlardı. - Adamın biri yanıma yaklaştı,
"Bilek güreşi yapalım mı?" dedi.
- Gördüm. - Gerçekten mi? "Seni yenerim." dedi.
- Ama sen yendin. -"Ben yenersem
"birayı sen ısmarla. Yenilirsem de ben." dedim.
- Evet. -"Tamam." dedi.
Üvey annesinin kız kardeşiyle evlenen birini tanıyorum.
Kendi eniştesi oldu yani.
Evet. Kendi kendinin eniştesi oldu.
- Bitti mi? - Evet.
Sigara zamanı.
Sonraki iş, seviyeyi tutturmak için lazeri kurmak
- ve kil döşemek için... - Hayır.
...boruyu çıkarmaktı.
Evet.
Ama ondan önce
göletteki su seviyesini azaltmamız gerekiyordu.
Şimdi sorun şu. Şuradaki taşma borusu,
şu gördüğünüz, ama belli ki tıkanmış
çünkü diğer taraftan hiçbir şey gelmiyor.
Onu çubukla temizleyebilirsek
suyun çoğu gider,
barajdan geçen su da azalmış olur.
Bunun için Kaleb'in yine tulum giymesi gerekiyordu.
Derinmiş.
- Balçık sadece. - Derin burası.
Sadece 2 metre.
Kanalizasyon işi yapacağım aklıma gelmezdi.
Oldu. Hızlı akmaya başladı mı?
Hayır. Hiç fark etmemiş. Hâlâ tıkalı.
Tıkanıklığı diğer taraftan açmaya çalıştık.
Ama o da işe yaramadı.
Hayır.
Bu durumda yapabileceğimiz tek bir şey vardı.
İçine yangın söndürücü mü sıksak?
İşe yarar mı?
Basıncı artırmaz mı?
Ama yangın söndürücü olmaz ki.
Hey, hani sulama için pompa almıştım ya...
Balıklı göl mü?
Evet, balıklı gölde.
Hani bir pompa almıştım ama işe yaramamıştı.
- Fazla güçlüydü. - Evet.
Bunun ucuna taksak ne varsa çıkarır.
Evet.
Çay molası vermenin faydaları.
Bugün 18 tane mola verdik.
Sok.
- Lanet olsun. - Güzel.
Kahretsin.
O ucu çıkar, hava oradan çıksın,
o zaman çıkarabilirim.
- Peki şey yapsam... - Üstteki somun.
Lanet olsun.
Tekrar deneyelim.
Hayır!
Yapamıyorum.
Yapabileceğimiz bir şey kalmadı o zaman.
Evet.
Evet. Bugün ne yaptık derseniz...
Hiçbir şey.
Şunu çıkarayım.
Yok, hatta geri gittik.
Büyük siyah boruyu kanaldan çıkardık
ve orada bıraktık.
Saat kaç?
Beş, beş buçuk.
Tanrı aşkına. Bu saatte inşaat işi mi olur?
- Doğru dedin. - Üç saat önce bırakmamız gerekirdi.
Gidelim hadi.
Ertesi gün Kaleb'le tekrar çiftçi olduk
ve arpa tarlalarından birinde ekin yürüyüşüne çıktık.
Bunların hepsi...
- Evet. - ...bira olacak.
Bu yıl güzel görünüyor, değil mi?
Kaç dönüm bahar arpası ekmiştik?
Buradan yaklaşık 300 ton alırız.
Üç yüz ton bahar arpası yani.
Kaç bardak bira çıkar?
Çok.
Bu nereden gelmiş?
Hiç bilmiyorum. Ama orada olmaması lazım.
- Evet. - Sen taşır mısın?
- Biçerdövere çarparsa... - Evet.
Taşlarımızı seviyoruz. Benimkinin adı Ronald.
Benimki de Donald.
Her neyse...
Ne?
Yine tutturamamışsın.
Biraz seyrek, kabul ediyorum ama...
Geçen yılki "Kaleb'in Çatalı"ndan sonra...
Hadi ama!
Oradan 60 bardak Hawkstone birası çıkardı.
Senin konuşmaya hakkın yok ki.
- Ne? - Benimle böyle konuşmaya hakkın yok.
- Gerçekten mi? Neden? - Louse'u gördün mü?
- Yakın zamanda görmedim. - Gidelim o zaman.
Tamam. Seni özgür bırakıyorum taş.
Sonra Kaleb beni hardal ektiğim tarlaya götürüp
açtı ağzını, yumdu gözünü.
- Buradan ekmeye başlamışsın. - Evet.
Buradan başlıyor. Çizgiler ne güzel.
Evet. Güzel.
Hardal çıkmaya başlamış.
- Evet. - Buraya geliyoruz.
Koskoca alan ekilmemiş. Ama ona takılma, yürümeye devam.
Şu çizgilere bak, ne güzel.
Burası yine boş.
Burayı da olduğu gibi boş bırakmışsın.
Bir de tohum ektim diyorsun.
Kollardan dolayı öyle oldu.
Tarlada böcek yürüse bıraktığı iz
daha belirgin olurdu.
Ekim yaparken de farkındayım
ama üzerinden iki kere geçtim sandım,
boş kaldığını düşünmedim.
Neyse, mahvetmişsin.
Neyse ki çorba girişimim daha başarılı oldu.
Luka ısırgan toplayacak gençler buldu,
büyük kazanda çorba pişirdi
ve Charlie'nin "son tüketim tarihi" itirazını aştı.
Ama sonunda fiyat belirlemek için oturunca
işler biraz ters gitmeye başladı.
Dört, sekiz, dokuz, bir, dört, altı, bir...
Of, bu iş...
Tanrı aşkına.
Dükkâna giderken
Lisa'nın aklını çelmem gerektiğini biliyordum.
- Merhaba. - Bak ne getirdim.
Ormanın suyu.
Tanrım.
Soğuk ısırgan otu çorbası.
Ormanın suyu. Adını beğendim.
Evet, ormanın suyu. Soğuk, tadı da enfes.
ORMANIN SUYU
Tek bir sorun var.
Müşterileri ikna etmen gerekiyor.
Neye?
- Isırgan çorbası içmeye. - Tamam.
Ama karşılığında on sterlin ödeyecekler.
- Neden on? - On sterlin.
- Neden? - Hesapladım...
Önceden hesaplamadın mı?
Önceden hesaplamıştım ama toplamak için
- adam tutmamız gerekti. - Öyle mi?
- Sekiz saat çalıştılar. - Peki.
En üstteki yaprakları topladılar,
sonra da yıkadılar.
Sadece 80 kavanozluk toplayabildiler.
Bedavaya çalışacaklar mı sanıyordun?
Adam tutmaya gerek olmaz sandım.
Makineyle kendim toplayacaktım.
- Ama olmadı. - Mecbur zarar edeceksin o zaman.
Zarar edemem!
O zaman hiç satılmaz. Sen karar ver.
Bir sorun daha var.
Tarihi görüyorum.
Evet, raf ömrü üç gün.
Üretim günü birinci gün sayılıyor, dün üretildiler.
Yani bugün ikinci gün.
Yarın akşama kadar satılmaları lazım.
Bugün kapalıyız, biliyorsun.
- Ne? - Stok.
Stok sayımı. Çarşambaları sayım yapıyorum.
Stokları kontrol ediyorum. Sayım yapıyorum.
Biliyorum da bunlardan 80 tane satmam lazım.
Yol kenarında dur o zaman.
On sterline satmaya çalış.
- On sterline satılmaz. - Satılır.
9,99 olsun o zaman.
Promosyon olarak verebilirim.
Hayır, olmaz. Bir dener misin?
Dükkândan ayrılırken daha ilk haftada kovulan
Apprentice katılımcıları gibiydim.
Ertesi gün dükkân tekrar açıldığında
ısırgan çorbasının son tüketim tarihi için geri sayım başlamıştı.
ORMANIN SUYU
SAAT 10.00
Bu ne?
SAAT 12.00
SAAT 14.00
Isırgan çorbası. 9,99 sterlin.
- Gerçekten mi? - Evet.
SAAT 17.00
Kapanış saatinde Lisa hiç memnun değildi.
AÇIK
Saçmalık.
Bunlar artık bir işe yaramaz. Önceden düşünmüyor.
Bana haber vermiyor.
Çorbaları getiriyor, üzerine kendi aptal suratını da basmış.
"On sterline sat." diyor.
Haksızlık bu, aptallık.
Bunlara on sterlin demek dükkânı da kötü gösteriyor.
Isırgan çorbam hem dükkânda hem de evde
bu kadar çok soruna neden olunca
ben de onu bırakıp mantarlara odaklanmaya karar verdim.
Alan sığınağa elektrik çekip gereken tüm ekipmanı kurmuştu.
Şuna bak.
İş güvenliği için. Nadir bulunur.
- Amaç ne? - Çatıyı tutsun, ne olur ne olmaz.
- Takla kafesi gibi. - Peki.
Walter White da içeriyi dezenfekte etmeyi bitirince
artık ilk partiyi teslim alabilirdik.
Siz mantarcı mısınız?
Evet, mantarcılar biziz.
- Aman tanrım, Jeremy. - Tanrı aşkına.
Yok artık.
- Pardon. Tanrım. - Size birkaç torba getirdik.
Kaç çeşit mantar var?
Üç çeşit.
Neler?
İstiridye, kestane, aslan yelesi.
- Ne? - Güzel biftek oluyor.
Aslan yelesinden mi?
- Evet. Biftek şeklinde kesiliyor. - Biftek danadan yapılır.
Mantardan da olur.
Evet.
- Ne diyor bu? Mantar bifteği mi? - Evet.
- Saçmalık.
Bu torbaların içinde ne var şimdi?
Bu civarda bulunan malzemelerden bir karışım diyebiliriz.
Kereste fabrikalarını dolaşıyoruz,
organik atık üreten yerleri dolaşıyoruz.
Onlardan alıyoruz.
Mantar bunun içinde neden büyüyor?
Organik olan her şeyin içinde büyüyor mu?
Organik olan her şeyin içinde büyüyor.
İstiridyeyi kumaşta büyütebilirsin mesela.
Şapka, kıyafet, ayakkabı.
- Şapka mı? - Her şey.
- Verim az oluyor tabii. - Evet.
- Ama... Evet. - Şapka?
- Tamam. İçeri alalım mı? - Evet.
Devamı da var.
Çok var.
Of.
Ciddi olarak soruyorum, içeri hepsi sığacak mı?
Biraz fazla aldım sanırım.
Kesinlikle fazla almışım.
Süpermarket reyonunda bile
bu kadar mantar yoktur.
Sızlanma.
Torbaları yerleştirirken
inanılmaz bir biyoloji dersi dinledim.
Mantar aslında miselyumun cinsel üreme organı.
O söyleyip durduğun kelime ne?
- Miselyum. - Miselyum.
Miselyum, organizmanın adı. Mantar da onun cinsel üreme organı.
Miselyumun cinsel üreme organı mantar mı yani?
- Evet. - Mantar onun penisi yani.
Mantar onun penisi.
Hayattaki tek amacı meyve vermek.
Olabildiği kadar spor yayıp sonra da ölmek.
Yani mantar yiyen bir vegan görürsem
-"Penis yiyorsun." diyebilirim. -"Çıkar o penisi ağzından."
Evet, diyebilirsin.
Miselyum nasıl bir şey?
Canlı bir organizma.
- Canlı organizma. Benim gibi yani. - Evet.
- Bizim gibi. Aynen.
Hatta miselyumla pek çok ortak noktamız var.
Gezegende en çok onunla var.
- Ne? - Evet.
İnsan vücudunda miselyum tabakası da var.
Benim üzerimde mantar biter mi yani?
Tabii ki biter.
- Önce öldürmemiz gerekir. - Ama mümkün.
Ama mantar yetişir.
Torbaların ön taraflarını temizlerken
biyoloji dersi daha da tuhaf bir hâl aldı.
Ama miselyum...
DNA'ları nasıl?
Dinozorlara mı benziyor, bize mi?
Farklı teoriler var.
En çok kabul görenlerden birine göre uzaydan gelmiş.
Öyle diyorlar. Asteroitlerin üzerinde miselyuma benzeyen yapılar bulunmuş.
Bir de uzaydan gelen atıklar.
Yani mantarlara uzay penisi diyebiliriz.
- Evet. - Nasıl...
Dükkânda öyle satayım bari.
"Jeremy'nin Uzay Penisi Spesiyali."
Etikete mantar yazmana bile gerek yok.
"Uzay Penisi."
Torbalarda uzay penislerinin büyümesi için delikler açtıktan sonra
hava nemlendiriciyi açtık ve sihir başlasın dedik.
Güzel olmuş. İyi görünüyor.
Evet.
Sığınaktan ayrılırken
mantarcıların benim düzeneği beğenmesinden memnundum.
Ertesi gün Diddly Squat'ın yeni sakinleri için
bir ağıl hazırlamaya başladım.
Bir haftalık. Bir haftalıklar.
Bu olayı dört gözle bekliyordum.
Ama Kaleb o kadar sevinçli değildi.
Şunun işgal etiği alana bak.
- Ne? - İşgal etiği alana bak, diyorum.
Bak Kaleb, sana bir şey açıklayacağım.
Açıkla bakalım.
Ödenek bitiyor.
Evet, farkındayım.
Onun yerine çevre ödeneği gelecek.
Evet.
Keçileri kullanarak daha çok tarım arazisi oluşturmak gibi mesela.
O ödeneği gördüm, listede keçi yoktu.
Her iddiasına varım, keçilere ödenek gelecek.
Çünkü normalde bir makinenin yapacağı işi keçilere yaptıracağım.
Anlaştık.
Çevreci tarım yapmış olacağım.
Ekim yapılmayan arazilerdeki dikenli çalıları
olabildiğince temizlemem gerekiyordu.
Çok sevdiğim robot öğütücü Wally'nin
erişemediği pek çok yerin olması canımı sıkıyordu.
Şurası artık...
Çiftlikte çalıların en yoğun olduğu yer burası.
Makineyi oraya götürmem imkânsız.
Ben de bu işi keçilere yaptırmak gibi dâhice bir fikir buldum
ama Kaleb bunun para israfı olduğunu düşünüyordu.
Otuz keçi ne kadar tuttu, biliyor musun?
- Ne kadar? - Tanesi on.
- Toplam 300. Tanesi on. - Evet.
- On sterlin. - Bedava vermeleri lazım.
On sterlin diyorum!
Bedava olmadıkça onlardan para kazanamazsın.
Ben onlardan para kazanırım.
- Dükkânın yanına keçi sevme alanı yaparız. - Yirmi dakikası
- on sterlin. - Hobi çiftliği mi burası?
- Tanrı aşkına. - Para getirir.
4.000 dönümlük çiftlik burası. Hobi çiftliği değil.
Hayır. Senin tarafın 2.000 dönüm.
Benim tarafım da 2.000 dönüm ama 1.900 dönümü çalılık.
Keçileri çalılıklara koyarsak tarım arazimiz artmış olur.
Makineyi kullan.
- Çok seviyorsun! - Makine girmiyor! Gördün ya.
Teleskopik taşıyıcıyla geçiririm ben onu.
Taşıyıcıyla mı?
Geç kaldın. Keçiler geliyor artık. İkiniz de susun.
Şunu çalıştırmamız lazım. Şu anda hâlâ süt içiyorlar.
- Kaç keçi var? - Otuz.
- Bunu kullanmayı öğretmemiz lazım. - Güçlü olan hayatta kalacak.
Keçilere bilgisayar kullanmayı mı öğreteceğiz?
- Hayır. - O senin işin.
- Süt tozunu üstten koyuyoruz. - Prize takayım mı?
Süt tozu bu.
- Paketi kaç para, biliyor musun? - Kaç para?
Bir tahmin et. Ne kadardır fiyatı?
Kırk sterlin? Elli?
- Hayır. - Altmış sterlin?
- Seksen mi? - Ne?
- Yetmiş. - Yetmiş?
Yetmiş sterlin mi?
- Para kazanacağım diyordun. - Pahalıymış.
Arazi oluşturuyorum.
Biz hazırlıkları tamamlamak üzereyken...
Keçiler!
...keçi yetiştiricisi Lizzie geldi.
Günaydın. Evet, 30 keçi.
- Güzel. - Hepsi yavru.
Bu taraftan. Jokey kapısından.
- Aman tanrım. Şunlara bak. - Evet...
Ama keçileri indirmeden önce Lizzie'nin süt makinesini kurması gerekiyordu.
Evet. Bu memeleri şu tarafa iteceksiniz.
- Bir kırmızı, bir beyaz. - Sonra da... Tamam, anladım.
Sonra aynı şeyi şu tarafta da yapacaksınız.
Tamam. Böyle demek.
Onu da taktık. Güzel.
Sonra da süt tozunu koyacaksınız.
- Bunun içine. - Paketi 70 sterlin.
Sıvı altın gibi.
Süt tozunu iyi koruyun.
Hadi bakalım.
Bunun görevi ılık suyun miktarına göre
süt tozu katmak.
- Arz ve talep gibi. - Evet, ön hazırlık yok.
Belli bir noktaya geldiğinde otomatik olarak tekrar doluyor.
İçinde pompa da vardır o zaman.
- Hayır, pompa yok. - Sadece emme yoluyla mı?
Evet, bir de yer çekimi.
Buradan emebilmek için Linda Lovelace olmaları lazım.
Evet.
Bir paket ne kadar gider?
Bu yaştaki 30 yavruyla en az bir gün gider.
- Fazla içmezler. - Bir gün mü?
Bir gün mü? Üç hafta falan dersin sanıyordum.
Hayal kurmuşsun.
Günde 70 sterlin mi?
Bir şey rica edeceğim. Kaleb'e söyleme.
Gizli bilgi.
Evdeki hazırlıklar tamamlanınca sıra işin güzel kısmına gelmişti.
- Merhaba keçiler. - Bunlar büyük.
Diddly Squat'a hoş geldiniz.
- Hadi bakalım. - Kaç yaşındalar?
- İki haftalık. - İki haftalık mı?
Göz alıyorsun.
Hazır mısın? Yeni evin burası.
Buruldular mı?
Buruldular, evet.
Hayvan olmak ne güzel şey.
Erkek misin? Taşaklarını keseceğiz o zaman.
"Ama lazım olabilir." Hayır, olmaz.
Son iki, değil mi? Tamam.
Şunlara bak, çok tatlılar. Şuradakiler yemeye başladı bile.
Evet, istediğimiz bu. İçmeye başladılar.
Güçsüz olan ölmeyecek.
- Hayır. Bunu biliyorlar zaten. - Evet.
İçmeyi biliyorlar.
Bu kadar çok içmemeleri için ne yapılabilir?
Çok pahalı çünkü.
İzle. Gelsene.
İyiye işaret, emmeyi öğrenmişler.
- Evet. - Ne kadar içtiklerini biliyor musun?
Yapma... Niye söylüyorsun?
Haftada kaç paket gider sence?
Bilmiyorum. İki paket?
- İki mi? - Haftada yedi paket.
İki ay burada kalacaklar.
- Sonra da... - Normalde 12 hafta.
Bizimkileri ise on haftalıkken sütten ayırabiliyoruz.
İyi gelişmişlerse yani.
Yani on hafta sonra çalılıkları yiyebilirler.
Hemen hemen her şeyi yerler, evet.
İstersen çalıları da temizleyebilirler.
Onun için aldım.
- Evet. - Muhteşem makinemin
- giremediği yerlere girecekler. - İşte bu.
Benzin de yakmıyorlar.
Çok tatlısın.
Öpücük mü istiyorsun?
Öpücük mü?
Keçileri yerlerine yerleştirdikten sonra
erkek domuzları dişilerden, yani kız kardeşlerinden ayırmamız gerekiyordu
çünkü artık
o yaşa gelmişlerdi.
DOMUZLARI AYIRIYORUM
Erkekler şuraya. Arada üç metre var.
Hanımlar da şuraya.
Evet.
Ayırıyoruz.
Erkekler ayrılıyor.
Yok. Olmadı.
Koşan yavruların arkasından
- yürüyorsun. - Sana yönlendiriyorum,
köşeye sıkıştırıyorum.
Köşeye sıkıştıramadım.
Geliyorlar.
Şimdi de gidiyorlar.
Hadi domuzcuk.
Gel.
Gelin domuzcuklar. Gelin.
Lanet olsun.
Evet.
Tanrım. Evet.
Hayır, aradan geçtiler. Kaçtılar.
- Ben... - Bunları nasıl ayırıyorlar ki?
Sonunda Kaleb geldi ve nasıl yapıldığını gösterdi.
Güzel.
İşte bu. Götür onu.
Kaleb, yaklaş.
- Kesin erkek mi o? - Evet.
Evet. Tamam, tamam... Bitti.
Mart ayında
artık domuz yetiştirmek istemiyorum demiştim.
- Birini daha ezdi. - Bak!
Yavruların ölümlerine dayanamıyordum.
Ama onun yerine daha çok yavruyu yaşatmaya çalışmaya karar verdim.
Sonra da domuz Ajax'i tekrar kiralayıp...
Merhaba domuz. Hoş geldin.
DOMUZ BARINAĞI
...kalan dört dişinin yanına saldım.
- Ne kadar kalacak? - Çok tatlı.
- Dört hafta. Evet. - Dört hafta mı?
Çok seviyorum. Çiftlikteki hayvanlardan
açık ara en çok bunları seviyorum.
Gün çok güzel başlamıştı.
Yaramaz erkekleri dişilerden ayırmayı öğrenmiştim.
Ajax de tekrar çiftliğe gelmişti.
Öğleden sonra, yabani çiçeklerin olduğu çayırlarda dolaşırken
günüm daha da güzelleşti.
Bir saniye. Yok artık.
Dönmüş! Gerald dönmüş!
İnanmıyorum!
Gerald! Dönmüşsün!
- Dönmüşsün! - Merhaba Jeremy. Nasılsın?
Seni gördüğüme sevindim. Nasılız bakalım?
Umarım senin kadar iyiyimdir. Nasılsın?
- Evet. İyileşiyorum. - Hemen işe mi giriştin?
Evet.
Hadi. Detayları anlat.
Rahatsızdın, biliyorum
ama kemoterapi mi aldın? Işın tedavisi mi gördün?
- Işın tedavisi. - Peki.
- Otuz yedi seans. - Nasıl geçti?
- Otuz yedi mi? - Evet.
Tamamen geçti dediler mi? Önemli olan o.
Tamamen geçmedi.
Ama nazar değmesin, iyiyim.
Aklım almıyor.
Nasıl oldu? Kateter taktılar mı?
Evet. Ama onu çıkarmıyorsun,
damlamaya devam ediyor. İçeride kalıyor.
Torbayı kendi yapıyorsun.
Rengi çok koyu olduğundan biraya benzetiyorum.
Kocaman, mantar gibi bir şey.
Ses çıkarmaya başlayınca... Şey var...
Çaydanlığın ucu gibi.
Bir de içinde şey olan bir torba var, koyu olan.
Bir gün vardı.
Kanser tedavisini böyle anlatanı da hiç görmemiştim.
Evet!
Seni çok özledik.
Böyle bir günde geri dönmek güzel olmuştur.
Evet, öyle.
Geri dönmek, arkadaşları görmek güzel.
Evet.
O yüzden...
Makineyle çim biçmek gibi, değil mi?
Birazını çıkarmak olmaz, oklar var. Program vesaire var.
Yani olur da... Ama biliyorsun işte...
Evet, bence... Yani... Bilemedim şimdi... Evet ama...
Hayır, sorun değil.
Su çıkabilsin diye hortum gibi bir şey var.
Çiftçilik yapmak çoğu zaman yorucu ve zor bir iş.
Ama her şeyin canlandığı, büyümeye başladığı, hayat dolduğu,
herkesin iyi olduğu
bu mevsimde
dünyanın en iyi işi olabilir.
Yani dıştan bakıldığında
Diddly Squat yaz mevsimi yaklaşırken yeşil ve mutlu bir yerdi.
Ama gözlerden uzak bir yerde
uzaylı bir yaşam formu asker toplamakla meşguldü.
SONRAKİ BÖLÜMDE
Yeni Diddly Squat ürünü ilginizi çeker mi?
"Uzay Penisi" mi?
UZAY PENİSİ BUGÜNE ÖZEL!
Ne kadar iyi olduklarını anlatamam.
6,1 kilo.
Hazır mısın?
- Nasılsın? - İyiyim.
- Siz? - Çok iyiyim.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro