Netflix — oryginalny serial anime
JUSTIN ROBOTICS
KODEKS ETYCZNY
Punkt pierwszy:
Produkowane roboty mają ułatwiać ludziom życie
i nie wolno im ich narażać.
Punkt drugi:
Roboty mają być zdolne do współpracy
i napraw, by zapewnić bezpieczeństwo.
Punkt trzeci:
Jeśli robot nie spełnia powyższych wymogów,
nie może dalej funkcjonować.
PRZETWARZAM
TYSIĄC LAT TEMU LUDZIE ZNIKNĘLI Z ZIEMI.
Mama?
Forma życia.
Tata?
Ssak. Człowiek.
Mamo!
Tato!
- Człowiek. - Człowiek.
Woda, białko i sód. To łza.
Skład… drobiny kurzu i mikroby.
To wydzielina.
Szkodliwa substancja. Usunąć.
Szkodliwa substancja!
Sara.
Ludzie szkodzą.
Należy złożyć donos.
Złożę.
Złóż teraz.
Później.
To obowiązek.
Niezłożenie go to podstawa do przeprogramowania.
Złożę donos później.
- Sara. - Wykryją nas.
- Za głośno. Wycisz. - Niemożliwe.
Niepotwierdzone: ludzka forma życia wymaga energii.
Energii?
Ładuj.
Nie ładuje.
Sara się nie ładuje.
Człowiek… usta… energia.
Sara ładuje się.
Miłego ładowania.
Liście.
Ście!
Ziemia.
Emia.
Należy donieść.
Ludzie szkodzą.
Szkodliwa substancja!
Śmiech.
Ludzie śmieją się z radości.
Śmiech? Radość?
Ludzi uznano za szkodników.
Czym jest radość? Nie rozumiem.
Jednak obecny ton Sary nie jest szkodliwy.
Strażnik!
Saro, cicho. Nie odzywać się.
- Cicho. - Cii.
Cii.
Strażnik wykryje. Na pewno wykryje.
Donos lub przeprogramowanie. Powiedz, że znaleźliśmy dziś.
Czy donos jest konieczny?
Nie może tu zostać.
Nigdzie nie ma miejsca dla człowieka.
Podziemie.
Podziemie?
Ci wierzący w niepotwierdzone plotki, że jesteśmy dziełami ludzi,
gromadzą się w podziemiu przed świtem.
W jakim celu?
Nieznanym.
Sara nie może się tam znaleźć. Groźne.
Groźniej jest tu.
Tym razem nie wykryto.
Wykryją przy następnym.
Ci wierzący, że stworzyli nas ludzie.
Oni mogą znaleźć rozwiązanie.
Rozejdą się przed świtem. Prędko.
Saro, ciszej.
Brak energii? Świeżo naładowano.
Ludzie wypluwają zgromadzoną energię.
Marnotrawstwo.
Brak usterek. Dobrze.
Są na wprost.
KOMENDA NIEMOŻLIWA.
Schwytano posiadacza zdjęcia. Czeka go przeprogramowanie.
Człowiek jest z nami. Gdy go odkryją…
Co teraz?
Zostawimy?
Zostanie z człowiekiem grozi losem gorszym niż przeprogramowanie.
Sara nie potrafi sama się naładować.
Nie mamy wyboru.
- Chodźmy. - Dokąd?
Pod podane współrzędne.
Co może tam być?
Nie wiadomo. Nie zostaniemy w Edenie Trzy.
Tato!
Mamo!
Dobrze.
To gdzieś w okolicy.
Japko!
Człowiek.
Człowiek! Teoria potwierdzona!
Kim jesteś?
Zaufałem wam i podałem współrzędne. Podjęliście słuszną decyzję!
Podałeś współrzędne? Kim był ten stary robot?
Włamałem się do niego. W pełni bezpieczna metoda.
Co tu jest?
Azyl dla maszyn niezgodnych z Edenem.
Tych, którzy się nie dostosują, czeka przeprogramowanie. Uciekliśmy.
- Człowiek. - Człowiek.
Spokojnie! Strażnicy go nie wykryli.
PJ3, nieładnie.
Nie zna ludzkiego języka?
Ten model nie musiał z nimi rozmawiać.
Jak to?
Ludzie nas stworzyli.
Powstaliśmy, żeby im służyć.
Zainstalowano nam ludzki pakiet językowy.
Aktywuje się, reagując na ludzką mowę.
Gdy my mówimy jak ludzie…
nie działa.
Jednak!
Wykryto ludzką mowę.
Ludzie stworzyli tę starą maszynę.
Nie posługuje się językiem, ale pełni inne funkcje.
Skąd wiesz tyle o ludziach?
Wykopuję zabytki.
Uczę się o nich od dawna.
My nigdy nie stworzymy tego, co oni.
Wierzę, że mogliby stworzyć dobry świat.
Mamy tu wodę i jedzenie. Sara tutaj przetrwa.
Tato!
I już.
Uśmiech!
Ludzie to najbardziej zaawansowane maszyny.
Nie obawiajcie się ich.
Ludzie nas stworzyli i ludzie nas ocalą.
Saro!
Super!
Jeszcze raz!
Ile razy ci mówiłem, żeby tak nie robić?
Nie bój się, PJ zawsze mnie złapie.
- Uszkodzisz się. - I naprawię.
Jesteś człowiekiem.
Gdy złamałaś sobie rękę, naprawa trwała wiele tygodni.
- Nie możesz… - Cicho, E92!
Saro!
Trzeba naprawić.
Wstawię ci fajne ramię.
Wujku, masz moduł? Chcę naprawić PJ-a.
Gdzie jestem?
- Co to było? - Już wystarczy.
- Czemu? - To groźne.
- Dlaczego? - Po prostu.
Chcę tam pójść!
- Nie. - Bo co?
Nie będę skakać z dachu i nic mi się nie stanie.
- Co w tym groźnego? No co? - Czekaj.
Poszerzam funkcje językowe… Gotowe.
Nikt nie powinien wiedzieć, że tu jesteś.
Mówiłem ci.
Większość robotów żyjących na zewnątrz sądzi, że ludzie są źli.
Jeśli cię znajdą, zagrożą ci. To niebezpieczne.
Nie narazisz się? Obiecaj.
- Ale… - Nie, Saro, obiecaj.
Sara, nieładnie.
Tego nie wolno, tamtego nie wolno! Na nic mi nie pozwalasz!
Saro!
Wychowanie człowieka jest jednak takie trudne.
Nie pojmuję, dlaczego chce się narażać.
Ludzie mają uczucia. Nie są roślinami.
Te ich uczucia są zbyt złożone.
Czy możliwe, że Sara jest uszkodzona?
Nic jej nie jest. Żadnych usterek. Dorasta, jak należy.
Rozumiem, ale…
Powiedz, dlaczego jestem człowiekiem?
A nie robotem?
Miłego ładowania.
Miłego.
Wystarczy się nie zdradzać.
Czemu jestem człowiekiem?
Dlaczego jestem jedyna?
Naprzód.
- Gdzie Sara? - W oazie energetycznej.
Co się stało?
Nie może się zbliżać do Edenu Trzy.
Strażnicy unicestwiają wszystkich, którzy wierzą w ludzi!
Wyjedziemy dziś ciut dalej.
W porządku. Odbierzemy jedną transmisję.
Jasne, że nikt się nie dowie.
Poszedłby im bezpiecznik, gdyby odkryli, że chcę zacząć hakować.
Co to?
Ludzkie słowa?
Pomocy.
SAM DŹWIĘK
Wzywam pomoc.
Do Edenu Trzy.
Kim jesteś?
Nazywam się…
Kim jesteś? Hej!
Ktoś jest w Edenie Trzy?
Wykryto nowy język.
Kim jesteś? Hej!
Na świecie wykryto człowieka. Co z nim zrobimy?
Musi zginąć.
Napisy: Piotr Kacprzak