Netflix — oryginalny serial anime
Saro.
Kto tam?
Pomocy.
Wzywam pomoc.
Kim jesteś?
Do Edenu Trzy.
Że też w Edenie Trzy jest kolejny człowiek!
Nie wiadomo, czy to człowiek.
Dziecko poprosiło Sarę o uratowanie go z Edenu Trzy, prawda?
Nie zgadzam się!
Nie zgadzam się, by Sara tam szła!
Saro!
Szansa, że coś zagrozi ci w Edenie Trzy, wynosi… 79,2%!
W śródmieściu wzrasta do…
99,9999999999…
Ostrożnie.
Potwierdź, że nie pójdziesz do Edenu Trzy!
Nie ma potrzeby tam iść.
Użyjmy urządzenia Johna.
Potwierdź, Saro!
Saro?
Ziuuu…
Co?
To zawsze cię bawiło, gdy byłaś mała.
Nie bądź zła. Uśmiechnij się.
Ziuuu…
- Już mnie nie bawi. - Co?
Co to?
Zwiadowcy z Edenu?
Nasza osada jest zagrożona.
PJ, ostrzeż resztę przed zwiadowcami.
Spróbuję jakoś odwrócić ich uwagę.
Wiem, że się nie da, ale spróbuję! Gazu!
Jeśli odkryją, że mama i tata uciekli z człowiekiem z Edenu Trzy…
Nie pozwolę na to!
Niech to!
Głupie…
A macie!
Co jest, PJ3?
Coś nie tak?
Zwiadowcy znaleźli to miejsce?
I mamę i tatę?
Schowaliśmy się, nie widzieli nas.
To dobrze.
PJ, nie obwiniaj się.
Ale dowiedzieli się o tobie, Saro.
Jest nikła szansa, że pozwolą człowiekowi tu mieszkać.
Nie powinnaś się narażać.
Dokąd by poszła?
Wykopmy dziurę.
Można by się ukryć w podziemnym schronie.
- Jadę do Edenu Trzy. - Nie wolno!
Nie wolno.
Niebezpiecznie tam.
Tak samo jak tutaj.
O wiele bardziej!
Myślę, że Sara może mieć rację.
Dzisiejszym zwiadowcom skończyła się energia.
Możliwe, że jutro wrócą tu po Sarę ze strażnikami.
Eden Trzy będzie bez straży.
To właściwa pora, by tam iść.
Ale po co?
Pomogę dziecku, które mnie wołało.
W Edenie Trzy nie ma żadnych dzieci.
Ja tam byłam.
Ale…
Od lat pytałam się, dlaczego się tu znalazłam.
I dlaczego jestem jedynym człowiekiem.
Może odpowiedź czeka w Edenie Trzy.
Jeśli są tam inne dzieci takie jak ja, trzeba je ratować.
Tak jak wy mnie uratowaliście.
Saro…
Jeżeli są tam inni ludzie, chcę ich poznać! Bardzo!
Czas się naładować.
Jeszcze niedawno była taka mała.
Nie umiała samodzielnie zrywać jedzenia, a dziś patrz, co potrafi.
To tak zwana „mikrofalówka”.
Zna ją z wykopanej książki.
Jak bardzo może urosnąć?
Oby nie była większa od góry.
Przestanie rosnąć, gdy w pełni dojrzeje.
Ludzkie dzieci zmieniają się w dorosłych. Roboty tak nie robią.
Czy Sara już dorosła?
Z ludzkiego punktu widzenia – tak.
Dorosła…
Co jest?
Bezpieczeństwo Sary było dla nas najważniejsze.
Ale, skoro już dorosła, może należy zmienić wytyczne.
Właśnie, wujku Johnie. Już wiem, co to jest.
Tak? Co?
Dysk przenośny.
Skąd go masz?
Nie powiem, będziesz zły.
Teren wykopalisk jest skażony przez chemikalia.
Zabroniłem ci tam chodzić!
PJ!
Hej, co zrobiłaś PJ3?
Troszkę go przerobiłam. Gotów?
To film.
Czytałam o nich w książce.
Ludzie.
Co robią?
- Tańczą. - „Tańczą”?
Ludzie tańczą, gdy są w dobrym nastroju.
Ma usterkę.
Ja tańczę.
Chcę odkryć, czym jest radość.
Skoro ludzie tańczą z radości, może zrozumiem ją, gdy też zatańczę.
A jeśli zrozumiem ludzkie uczucia, może nie będę się martwiła o Sarę.
Chodź, tato, ty też!
Nie umiem.
- Nie przejmuj się. - Ojej…
Oczka zmruż, dziecinko
I słodko idź spać
Oczka zmruż, dziecinko
I słodko idź spać
Naładowałeś się?
Ostatnio mam mnóstwo zmartwień.
Odsapnąłbym.
Jak wyniki?
Ląd pokrywa się pustynią.
Podwyższony poziom wody zalał roślinność na zachodzie.
Powietrze jest brudne.
W ciągu dziesięciu lat świat będzie niezdatny do życia.
Ach.
Ale władze chcą tylko ratować własną skórę.
Sprzeczają się, jak przeprowadzić selekcję.
To zupełny obłęd.
Na północy wybuchła wojna.
Wiem.
W projekcie weźmie udział zaledwie garstka.
Mordują się o to, żeby przetrwać.
Tato.
Co tam?
Spójrz.
Kwiat jabłonki?
Prześlicznie pachnie. Ty też powąchaj.
Pokaż.
Rzeczywiście.
Bardzo mi się podoba. Dostałam go od Emily.
Dała mi też ciekawy kamyk,
śliczny listek i coś, czego nigdy nie widziałam.
Pokazałabyś?
To pestki z jabłek.
- Pestki? - Tak.
Zasadź je, a wyrośnie mnóstwo kwiatków.
Ekstra! Zasadźmy je teraz!
Nie da się.
Dlaczego?
Grunt się zanieczyścił.
Jak na zewnątrz?
Tak. Obawiam się, że czeka nas to samo.
Ta jabłoń też jest malutka.
Dawniej rosły większe, z grubymi gałęziami.
Aha.
Ale tata przywróci piękno natury.
Mam za zadanie przystosować ziemię do życia.
A mógłbyś posadzić wszędzie jabłonki?
Pewnie.
A zrobisz tak, by Emily śmiała się i mówiła?
Po co?
To moja jedyna przyjaciółka. Dotąd zawsze mi pomagała.
Już pora się jej odwdzięczyć.
„Produkowane roboty mają ułatwiać ludziom życie
i nie wolno im ich narażać”.
To dawna reguła dotycząca robotów.
Szkoda, że nie można jej odnieść do ludzi.
Co ci?
Liz, już pora spać.
Dobrze. Będę mogła wyjść pobawić się za tarczą, jeśli będzie jasno?
W porządku.
Poczytam ci do snu.
Super!
Co ci poczytać?
Jakąś książkę przygodową!
Saro, strasznie burczy ci w brzuchu.
Weź je na drogę.
Nie zjem tyle.
Wzięłaś maści i menażkę?
Pamiętaj wziąć kurtkę, bo zmarzniesz.
Wszystko spakowane.
Pojedź szybem do przetwarzania surowców,
a nie spotkasz po drodze żadnych straży.
Rozumiem.
Wgrałem PJ3 mapę Edenu Trzy.
Liczymy na ciebie.
- Jednak pojadę z wami. - Nie.
PJ3 jakoś zabierasz.
Zna język robotów. Nic się nie stanie, jeśli go złapią.
Gdy złapią któreś z was, zaraz was przeprogramują.
W końcu… jesteście robotami, które mnie wychowały.
Saro…
Spokojnie, człowieka nie przeprogramują.
Uważaj na siebie.
Wiem.
A wy pilnujcie, by strażnicy was nie znaleźli.
Jedź dłuższą drogą, by ominąć idących tu strażników.
Wypatruj zwiadowców na niebie.
A w razie czego…
Zamknąć buzię, wstrzymać oddech i udawać stertę złomu.
Pamiętam.
Ruszam.
Potwierdź, że wrócisz.
Potwierdzam.
Obiecuję wrócić.
A więc strażnicy już tu zmierzają.
Trzeba usunąć wszelkie ślady obecności Sary.
Zero, jesteś w pełni naładowany?
Melduj.
Straże naładowane.
Są w gotowości. Czekają na rozkaz.
Wysłać 60% sił na poszukiwanie człowieka.
Reszta ma zostać na miejscu.
Zrozumiano.
Co ma wyższy priorytet w razie ucieczki człowieka?
Najpierw: eliminacja.
Zezwalam strażom na zabicie człowieka w razie ucieczki.
To droga do Edenu Trzy.
Łatwizna!
Wiedziałem, że należy pójść z nią. Nie jest za późno.
Spokojnie. Sara do nas wróci.
Na pewno?
Sama to potwierdziła.
W wieku 10 lat, 234 dni, 14 godzin i 3 minut
obiecała nie skakać z dużych wysokości.
Mając 11 lat, 23 dni, 11 godzin i 28 minut,
obiecała nie szukać więcej pamiątek po ludziach.
Mając 14 lat, 48 dni, 19 godzin i 17 minut,
obiecała nie przeklinać.
Mając 15 lat, 321 dni, 13 godzin i 5 minut,
obiecała nie czytać więcej po ciemku!
W sumie 1345 razy potwierdziła, że nie będzie się narażać.
Szansa, że zrobi odwrotnie, niż potwierdza z uśmiechem, wynosi 100%!
Czy już?
Roboty też napędzają się jedzeniem. Jesteśmy tacy sami.
Też żujemy…
trawimy i wchłaniamy.
Dokąd prowadzi szyb?
Wiem, że do Edenu Trzy.
Przerabiają owoce na biopaliwa, więc…
Spalają je w tym tyglu?
Mogłeś mnie ostrzec, wiesz?
Bałam się, że zginę.
Chodź.
Czyli to Eden Trzy.
Mama i tata uznali, że nie mogą mnie tutaj wychować,
więc woleli stąd odejść.
Jeśli gdzieś są ludzie,
pewnie kryją się głęboko pod ziemią,
by nie znaleźli ich strażnicy.
Sara! Gdzie Sara?
Wycisz transmisję, żeby nikt nie usłyszał.
Potwierdzam.
KOMENDA NIEMOŻLIWA.
- Co? - Dziwne.
- Rusza się. - Usterka?
KOMENDA NIEMOŻLIWA.
Saro!
- Podgłośnij. - Nie mogę.
Ktoś przechwycił transmisję.
Tędy.
Czekaj no!
Ojej!
- Co? - Mówi!
- Mówi w Edenie Trzy! - Jak to?
W dziewiątym sektorze podziemnym wykryto ludzki głos.
Jakie rozkazy?
Wysłać wszystkie straże do sektora dziewiątego i okolic.
A to co?
Jesteś cały?
Pomocy.
Kto to?
Długo na ciebie czekałem.
Kim jesteś?
Mów mi Zurych.
Ty prosiłeś o pomoc?
Nie, to nie ja.
Nie jestem dzieckiem.
Tylko komputerem.
Komputer?
Tak. Komputerem nadzorującym Eden Jeden.
Eden Jeden?
Muszę cię o coś prosić.
Chcę, byś pomogła ludziom.
Ludziom? Gdzie są?
W Edenie.
Jak widać, funkcje życiowe ludzi w kapsułach
na razie są w normie.
Czyli to wszystko inni ludzie?
Tak.
Moim zadaniem jest strzec 35 tysięcy ludzi w kapsułach kriogenicznych.
35 tysięcy?
Ale układy są na skraju wytrzymałości.
Ludzie nie zostali wybudzeni ze snu w ustalonym czasie.
Zdołają przetrwać we śnie do końca tego odliczania.
To obudź ich teraz!
Nie mogę.
Wolno to zrobić jedynie człowiekowi.
Człowiek musi wypowiedzieć hasło na głos, by uruchomić program.
Podaj mi je, to je wypowiem.
Nie znam go.
Nie znasz? Jak to?
Musisz ustalić hasło i wybudzić pozostałych 34 998 ludzi.
Czekaj. Nie było ich 35 tysięcy?
Tak, w kapsułach umieszczono równo 35 tysięcy.
Ale dwie z nich są otwarte.
Zbudził się… jeszcze ktoś taki jak ja?
Napisy: Piotr Kacprzak