NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nobunaga napędzany bezwzględną i maniakalną ambicją podboju Japonii
zniszczył wielu wrogów, którzy go nie doceniali.
Jego brutalne kampanie wojskowe miały osłabić potężne buddyjskie klasztory.
Zwróciło to przeciwko niemu mnóstwo ludzi.
Nawet jego generałowie kwestionowali swoją lojalność wobec Nobunagi.
Niezrażony Nobunaga zaatakował grupę górskich buntowników z prowincji Iga,
którzy nie chcieli poddać się jego władzy.
PROWINCJA IGA (ŚRODKOWA JAPONIA)
Od 150 lat tak zwani „rebelianci z prowincji Iga” byli niepodlegli.
Nie wpuszczali intruzów na swoje ziemie.
Była to mieszanka drwali, rolników, rybaków
i innych krzepkich osobników, którzy wybrali zmagania z życiem
w górskich rejonach prowincji Iga.
Wydzierali wszystko skałom
i byli równie twardzi jak one.
Najlepiej znali te okolice
i mogli prowadzić wojnę partyzancką przeciwko każdemu,
kto odważył się wejść na ich teren.
Byli tak dobrzy w tych technikach nieregularnej wojny,
bo przecież tylko tak mogli walczyć,
że zapoczątkowali legendy o wojownikach ninja z prowincji Iga.
Słowo „ninja”, które dziś dobrze znamy,
to współczesna interpretacja japońskiego wyrażenia
oznaczającego tajemnicę.
Wymawia się je shinobi.
Zdolny shinobi potrafi prawie wszystko.
Na szpiegostwie,
różnych formach wywiadu…
i zabójstwach.
Trening zaczynał się od najmłodszych lat.
Oprócz tradycyjnych sztuk walki
obejmował też przygotowanie materiałów wybuchowych,
a niekiedy nawet trucizn.
Wiele kobiet też szkoliło się na shinobi.
Innymi słowy szkolono je na szpiegów,
zabójczynie, zbieraczki informacji.
Potrafiły przeniknąć do domu celu.
Potrafiły się ukrywać na widoku.
Wyszkolono je, by wpasowały się w społeczeństwo,
ale by działały jako agentki shinobi.
Pewna kobieta shinobi, Mochizuki Chiyome,
przeszła szkolenie w górach.
Uwodziła mężczyzn i pozyskiwała od nich informacje.
W razie potrzeby sypiała z nimi.
Czasem zabijała partnera, gdy już zdobyła potrzebne informacje.
Była więc również przeszkolona, by zabijać.
GENERAŁ ODA ZAMORDOWANY W 1571 ROKU
Jakkolwiek ich nazwiemy,
shinobi, ninja czy rebelianci,
ci ludzie z górzystej prowincji Iga
latami doskonalili swoje umiejętności.
Ciężkie czasy i warunki zahartowały tamtejszych ludzi.
Tych zabójców, szpiegów i agentów nie można było lekceważyć,
bo za kilka monet potrafili zdziałać więcej niż cała armia.
Aby powiększyć skalę obrażeń,
wojownicy prowincji Iga kontynuowali ataki na ziemie Ody.
Stali się solą w oku Ody Nobunagi,
który chciał ich wyeliminować.
Zabijcie wszystkich!
Wstrętne kanalie!
Jak oni śmią?
Przynieście mi sake!
Nie tylko napadali na jego linie komunikacyjne.
Ich niewielka prowincja sąsiadowała
z terytorium syna Nobunagi, Ody Nobukatsu.
Sake! Przynieście mi sake!
Oda Nobukatsu postanowił ich unicestwić w imieniu ojca.
Pod wieloma względami Nobukatsu pozostawał w cieniu starszych braci.
Prawdopodobnie widział w tym szansę,
by udowodnić swą wartość ojcu, Nobunadze.
Plan Ody Nobukatsu był dość prosty.
Chciał wkroczyć do prowincji Iga trzema przełęczami,
połączyć swoje siły i rozgromić tych chłopów.
Prostolinijny Nobukatsu wkroczył do prowincji Iga,
sądząc, że ci ludzie to tylko zaściankowi chłopi.
Ludzie z prowincji Iga wiedzieli, skąd nadejdzie wróg
i gdzie mogą się obronić.
Jako mistrzowie wojny partyzanckiej postanowili zamienić góry w broń.
Kiedy zaczęła się walka,
siły Nobukatsu próbowały uformować bojowe formacje, by odpowiedzieć ogniem…
Do ataku!
…ale nie wiedzieli, gdzie strzelać.
Ludzie z prowincji parli do przodu i cofali się. Byli jak morskie fale.
Panowała całkowita dezorientacja.
To nie była bitwa. To był pogrom.
Bez porządku, bez celu.
Podczas ataku zginął jeden z generałów Nobukatsu.
Oda Nobukatsu został dotkliwie upokorzony,
więc nakazał natychmiastowy odwrót.
Wracając do prowincji Ise,
jego wojska na każdym kroku były nękane przez miejscowych.
Jeśli nie mieli broni, zbierali patyki i kamienie
i nimi atakowali desperacko wycofujących się żołnierzy.
Ocaleli wycofywali się na oślep,
nie mając pojęcia, kto lub co ich atakuje.
Jak można ulec chłopom?
Zhańbiłeś nazwisko Oda.
Ta kampania była bezprecedensową klęską.
Wystarczy.
Wynocha.
Gdyby ta porażka pozostała bezkarna,
mogłoby dojść
do jeszcze większych rebelii przeciw niemu.
Wiemy też, że Nobunaga był tak rozgniewany,
że rozważał nawet egzekucję Nobukatsu.
Zabić ich wszystkich.
Zamiast tego miał zamiar zetrzeć prowincję Iga z powierzchni ziemi.
W 1581 roku Nobunaga wybrał pięciu najbardziej doświadczonych generałów
do potężnej inwazji na prowincję Iga z pięciu stron jednocześnie.
Mieszkańcy prowincji opierali się, jak tylko mogli.
Jednak nie byli w stanie zrobić tego,
co zrobili, gdy zaatakował ich Nobukatsu.
Nie mieli środków na przeprowadzenie zasadzki na pięć armii.
Armia Nobunagi posuwała się naprzód,
paląc każdą wioskę, każdy napotkany dom.
Zabijali każdego, kto się tam schronił.
To było starcie Dawida i Goliata,
ale tym razem wygrać miał Goliat.
Mężczyźni, kobiety i dzieci ginęli od miecza lub na stosie.
Mówi się nawet, że aby nie dopuścić do tego,
że bliscy wpadną w ręce wroga,
żołnierze z prowincji Iga zabijali ich, a potem odbierali sobie życie.
Chcieli ustrzec nie tylko honor rodziny, ale także ich tajemnice.
To był pogrom.
Ludzi w prowincji Iga celowo i systematycznie pozbawiano życia.
Nobunaga został upokorzony i nie mógł tego znieść,
a cała prowincja miała zapłacić za to życiem.
Po rozprawieniu się z prowincją Iga
Oda Nobunaga, moim zdaniem, osiągnął szczyt swojej władzy.
DOWÓDCA BUNTOWNIKÓW Z PROWINCJI IGA
Był o krok od zjednoczenia całej Japonii.
Pokonał największych dowódców w historii Japonii,
a także potwierdził swoją potęgę,
budując największą fortecę w historii Japonii.
Zamek Azuchi.
Siedmiopiętrowy zamek został urządzony w zupełnie nowy sposób.
Każde piętro było poświęcone
innym bóstwom, zwierzętom i wpływowym ludziom.
Idąc w górę wieży zamkowej,
widziało się istoty na coraz wyższym poziomie.
A na samej górze w prywatnym pokoju Nobunagi
nie było nic…
poza lustrem.
Tam mógł spojrzeć na swoje oblicze.
Podobnie Aleksander Wielki deifikował się na pustyni Egiptu.
Istniało przekonanie, że skoro Nobunaga zainstalował lustro,
które tradycyjnie było symbolem bogów w Japonii,
to uważał się za boga.
Stał się bezwzględnym sędzią.
Nie miał litości dla żadnej klasy
i regionu Japonii.
Tym samym zdobywał coraz większą władzę.
Przez pamięć jego krwawych rzezi
grupa mieszkańców Kioto nadała mu przydomek
Diabelskiego Króla Sześciu Niebios.
Nadchodzi taki moment,
w którym władca musi oddać władzę
albo dalej zabijać.
Nobunaga wybrał to drugie.
Diabelski Król kontynuował swój bezwzględny plan ekspansji
i wyznaczył sobie na nowy cel
potężną rodzinę Mori, która rządziła na dużych terenach na zachodzie.
Rozkazał zaufanemu generałowi, Toyotomiemu Hideyoshiemu,
zaatakować ich główną twierdzę.
ZAMEK TAKAMATSU
To będzie miało ogromny wpływ na przyszłość ich obu.
Hideyoshi był wówczas jednym z najlepszych generałów Nobunagi
i powierzono mu walkę
na zachodzie Japonii z rodziną Mori, jedną z najpotężniejszych rodzin daimyo.
Hideyoshi oblegał jeden z zamków rodziny Mori, zamek Takamatsu.
W zamku było około 5000 żołnierzy,
których Hideyoshi otoczył 30 000 żołnierzy.
Dowiedział się jednak, że rodzina Mori zbliżała się z armią liczącą ponad 40 000.
Hideyoshi znalazł się w niebezpieczeństwie.
Gdyby przybyło wsparcie dla rodziny Mori,
zostałby uwięziony między obrońcami zamku i dodatkowym wsparciem rodziny Mori.
Hideyoshi wysłał wiadomość do Ody Nobunagi,
opisując sytuację
i poprosił, by Nobunaga przybył ze swoimi siłami,
by stawić czoła wsparciu rodziny Mori.
Mitsuhide… weź swoje wojsko i wesprzyj Hideyoshiego.
Niedługo też się zjawię.
Zdając sobie sprawę z powagi sytuacji,
Nobunaga rozkazał Mitsuhidemu, by jak najszybciej ruszył na zachód.
Nobunaga był gotów podążyć tam za nim z własną armią.
Akechi Mitsuhide miał niezwykłe doświadczenie.
Rozpoczął służbę dla Nobunagi jako ronin.
Innymi słowy samuraj, którego poprzedni pan zginął w bitwie.
Większość panów na dowódców wybierała potomków rodów,
które od wieków były ich bliskimi sojusznikami.
Jednak Nobunaga przygarnął wyrzutka,
który nie miał związku z rodem Oda i uczynił go dowódcą.
JEDENAŚCIE LAT WCZEŚNIEJ
Mitsuhide był żarliwym buddystą
i był głęboko poruszony masakrą buddystów na górze Hiei.
Proszę, przestań!
Wiemy też,
że czasem Nobunaga publicznie go obrażał, a nawet poniżał.
Proszę, przestań!
Nobunaga często dokuczał Mitsuhidemu.
Podobno podczas jednej kampanii wojskowej
brutalność Nobunagi spowodowała nawet
śmierć matki Mitsuhidego.
Te urazy, ta poniewierka i nadużycia piętrzyły się w jego sercu.
Wreszcie miał dość.
Już czas.
Ruszamy na wojnę.
Tak jest!
Zamiast pomóc Hideyoshiemu
Mitsuhide rozkazał swojej armii ruszyć na Kioto.
Dopiero w ostatniej chwili podzielił się z generałami swoim planem
zabicia Nobunagi i przejęcia władzy w Japonii.
Tamtej nocy Nobunaga odpoczywał w małej świątyni w Kioto, Honnō-ji.
Nobunadze towarzyszyła zwykle
grupka paziów i ochroniarzy jako jego osobista armia.
W takiej chwili był bezbronny.
To szansa, która mogła się nie powtórzyć,
i chyba Mitsuhide tak to postrzegał.
Mitsuhide wkroczył ze swoją armią w sam środek Kioto
i zaciekle zaatakował świątynię Honnō-ji.
Nobunaga był kompletnie zaskoczony.
Gdy zrozumiał, co się działo…
walczył dzielnie do końca.
Oda Nobunaga szybko zrozumiał, że wszystko przepadło.
Jednak nie mógł uciec.
Wycofał się na tyły świątyni.
Cały świat sądził, że Nobunaga jest nie do zatrzymania.
W ciągu zaledwie 20 lat przeszedł
od rządzenia jedną częścią małej prowincji
do rządzenia jedną trzecią kraju.
A teraz w jeden dzień świat wywrócił się do góry nogami.
To było wstrząsające zdarzenie, na które nikt nie był przygotowany.
Z pewnością nie dziedzic Nobunagi, najstarszy syn, Nobutada,
który zatrzymał się w zamku Azuchi, 30 kilometrów na wschód.
Mitsuhide ruszył więc z armią do Azuchi, by zgładzić Nobutadę.
Zabijając Nobunagę i jego następcę,
Akechi Mitsuhide stworzył w Japonii bezkrólewie.
Tę próżnię sam chciał wypełnić.
Śmierć Nobunagi z rąk Mitsuhidego była szokująca.
Zginął wielki watażka,
więc pozycję polityczną, którą wszyscy uznawali za pewną,
mógł teraz przejąć każdy.
Rozpoczął się wyścig po władzę.
Było trzech kandydatów. Akechi Mitsuhide,
Tokugawa Ieyasu ze wschodu,
a także Toyotomi Hideyoshi.
Tymczasem Hideyoshi wciąż walczył z rodziną Mori na zachodzie Japonii.
Z niecierpliwością czekał na wieści o wsparciu Ody.
Gdy posłaniec w końcu się zjawił,
to, co przekazał Hideyoshiemu, miało zmienić bieg historii Japonii.
Nobunaga nie żył.
Hideyoshi zamierzał spełnić powinność lojalnego sługi.
Zamierzał pomścić Nobunagę, okazując mu swoją lojalność nawet po jego śmierci.
Przez 11 dni nikt nie sprzeciwił się Mitsuhidemu.
Hideyoshi musiał pomścić upadłego pana,
bo obawiał się, że inni watażkowie staną po stronie Mitsuhidego.
Ruszył więc do Kioto, by zmierzyć się z Mitsuhidem w bitwie,
która przesądzi o tym, kto przejmie władzę w środkowej Japonii.
Mitsuhide był zaskoczony tym,
że Hideyoshi był w stanie tak szybko się z nim zmierzyć.
Sądził, że zdąży umocnić swoją pozycję w środkowej Japonii,
zanim ktoś jej zagrozi.
Pójdziemy w tym kierunku.
Rozumiał, że miał słabszą armię,
więc na bitwę wybrał Yamazaki.
Bitwę stoczono pod Yamazaki,
bo zamek Akechiego Mitsuhidego stał na bardzo wąskiej drodze.
Z jednej strony były góry, a z drugiej rzeka.
To było idealne miejsce do obrony.
Jeśli dowódca nie ma przewagi liczebnej,
musi wybrać miejsce tak, by wróg nie mógł go otoczyć.
Wówczas ma jakieś szanse na wygraną.
Taktykę tę w historii Zachodu widać było w bitwa pod Termopilami,
gdzie trzystu Spartan stawiło czoła Persom.
Mitsuhide również chciał wykorzystać tę przewagę.
Jednak popełnił poważny błąd.
Nie umiejscowił wojsk na górze zwanej Tennōzan.
Siły Hideyoshiego dotarły tam pierwsze i zajęły ten teren.
Hideyoshi wysłał prawe skrzydło armii na Akechiego.
Gdy ci byli zajęci, wysłał lewe skrzydło.
Zaatakował siły Akechiego z obu stron.
Kiedy wybuchła walka między nimi,
wyglądało na to, że zwycięży Mitsuhide.
Bitwa pod Yamazaki była wyjątkowo zaciętą walką.
Słychać było wrzaski żołnierzy, chlupot krwi.
No i wystrzały z arkebuzów,
które stały się normą w wojnach samurajów.
Bitwę przysłoniły chmury dymu,
a pośród nich można było dostrzec rozbłyski wystrzałów,
usłyszeć rżenie koni i odgłosy ścierających się mieczy.
Akechi!
Natarcie było przytłaczające.
Mitsuhide musiał uciekać.
Odwrót się udał.
Uciekł z garstką wiernych żołnierzy
i próbował ukryć się w pobliskiej wiosce.
Zauważyli go wieśniacy.
Mitsuhide został otoczony
i zadźgany nożem.
Akechi Mitsuhide zginął
13 dni po dokonaniu zamachu na swojego pana, Odę Nobunagę.
Z tego powodu późniejszym pokoleniom był znany,
nieco ironicznie, jako „13-dniowy Siogun”.
Po zemście na zdrajcy, Akechim Mitsuhidem,
Hideyoshi zajął miejsce swojego zamordowanego pana.
Zareagował najszybciej ze wszystkich daimyo,
pokonał Mitsuhidego w bitwie
zaledwie dwa tygodnie po śmierci Nobunagi,
a teraz nadział głowę Akechiego Mitsuhidego na pal.
Ogłosił w ten sposób,
że zamierzał zostać najpotężniejszym daimyo w kraju.
To było ostrzeżeniem dla innych.
HISTORYK
„Tak kończą buntownicy”.
Jednocześnie ogłosił,
że to on zabił buntownika.
To było jego orędzie.
Hideyoshi urodził się bez nazwiska, jako prostak.
Niektórzy sugerowali, że był wyrzutkiem.
Wspiął się na szczyt dzięki niezwykłym umiejętnościom i sprytowi.
Hideyoshiego można nazwać wschodzącą gwiazdą.
Wielu chłopów w tamtym czasie walczyło jako żołnierze piechoty.
Ale awans ze zwykłego żołnierza do kogoś, kogo dziś nazwalibyśmy oficerem?
To rzadkość.
Hideyoshi osiągnął coś, co, moim zdaniem,
byłoby nieosiągalne dla człowieka o jego pozycji społecznej.
Zyskał ogromną władzę.
Hideyoshi stał się najpotężniejszym daimyo w Japonii
i zyskał prawowitość dzięki pomszczeniu swojego pana,
ale wciąż był zagrożony.
W całej Japonii, na zachodzie i wschodzie, byli wielcy daimyo
oraz daimyo, którzy byli wasalami Nobunagi.
Każdy chciał przejąć władzę.
Bez wątpienia był w niebezpieczeństwie, ale był też w korzystnej sytuacji.
Żona Hideyoshiego, Lady Nene,
pełniła kluczową rolę w jego przejęciu roli Nobunagi.
Była najważniejszą osobą w jego życiu.
Była dla niego niesamowitym wsparciem. Jego opoką.
Była w pełni odpowiedzialna za sprawy zamku w Osace.
Odpowiadała za utrzymanie porządku.
To ona była daimyo, gdy go nie było na miejscu.
Gdy Hideyoshi prowadził kampanie wojskowe, wysyłali do siebie listy.
Nene doradzała również Hideyoshiemu, co robić z zakładnikami,
z kim zawierać sojusze,
a także jakie warunki musi zapewnić poddanym.
Nene i Hideyoshi zaczęli postrzegać Japonię jako własną ziemię.
Postrzegali ją jako boskie królestwo, którym mogą rządzić.
Hideyoshi uważał to za decydujący moment.
Miał szansę przejąć ziemie Nobunagi.
Najpierw musiał jednak unieszkodliwić resztę wrogiego rodu Oda.
Dwóch synów Nobunagi przeżyło zamach stanu Mitsuhidego.
Starszy Nobutaka i młodszy Nobukatsu.
Oda Nobukatsu twierdził, że jest prawowitym dziedzicem Nobunagi,
a Hideyoshi dokonał nielegalnego zamachu stanu.
Oda Nobutaka zareagował natychmiast,
szukając sojuszników, by powstrzymać parweniusza Hideyoshiego
przed uzurpowaniem sobie jego pozycji.
Oda Nobutaka znalazł byłych generałów Ody Nobunagi.
Jednym z nich był bardzo ważny generał, Shibata Katsuie.
Katsuie walczył u boku Nobunagi od czasu bitwy pod Okehazamą.
Do swoich wygranych bitew dopisał też
bitwę pod Anegawą, Nagashino i długą kampanię przeciwko Ikkō-ikki.
Wciąż był wierny nieżyjącemu Nobunadze,
więc był naturalnym sojusznikiem Ody Nobutaki.
Był groźnym przeciwnikiem.
Shibata Katsuie uznał, że to jego chwila.
Szansa na pokonanie Hideyoshiego i przypieczętowanie własnej pozycji
najważniejszego w klanie Oda.
Zbliżało się starcie między Hideyoshim a Shibatą.
Największym problemem Shibaty Katsuiego było to,
że nie mógł podjąć natychmiastowych działań militarnych przeciw Hideyoshiemu,
a to z powodu pogody.
Była zima,
a góry między jego prowincją a Kioto były pokryte śniegiem.
Musiał poczekać do wiosny, by wyruszyć,
co zapewniło Hideyoshiemu ogromną przewagę.
JAPONIA, ROK 1582
W miesiącach zimowych
Hideyoshi wzmocnił trzy twierdze, które strzegą przełęczy,
by powstrzymać atak Katsuiego.
Hideyoshi zaatakował pobliski zamek Gifu, który należał do sojuszników Katsuiego.
ZAMEK GIFU
Gdy nadeszła wiosenna odwilż,
Katsuie wyruszył na przejęcie górskich fortów.
Jeśli by mu się powiodło,
marzenie Hideyoshiego o rządzeniu Japonią szybko by się skończyło.
ZAMEK KITANOSHO (KWATERA GŁÓWNA SHIBATY KATSUIEGO)
ROK 1583
Gdy przyszła wiosenna odwilż,
Shibata Katsuie wysłał potężne siły,
by zająć trzy twierdze graniczne,
które Hideyoshi posadowił na szczytach gór.
Tylko w ten sposób mógł zapewnić armii bezpieczne przejście.
Na początku wszystko szło dobrze.
Wojska Katsuiego bez problemu przejęły pierwsze dwie twierdze.
Obrońcy, którzy przeżyli, uciekli do trzeciej twierdzy.
Nazywała się Shizugatake i była największa z nich.
Shibata Katsuie przegrupował siły, by zdobyć ostatnią twierdzę,
co zagwarantowałoby mu przewagę nad Hideyoshim.
Jeśli Shizugatake by upadła,
rządy Hideyoshiego dobiegłyby końca.
Dla Hideyoshiego to była najwyższa stawka.
Ruszyła machina najbardziej decydującej walki o władzę
w całej historii Japonii.
Napisy: Liliana Reguła