‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ด้วยแรงกระเหี้ยนกระหือรือ ‎อยากพิชิตญี่ปุ่นภาคกลาง
‎โนบุนากะจึงทำลายศัตรูมากมาย ‎ที่ประเมินเขาต่ำไป
‎การเปิดศึกเหี้ยมโหด ‎โค่นสถาบันทางศาสนาที่ทรงอำนาจ
‎ทำให้ประชาชนมากมายต่อต้านเขา
‎แม้แต่แม่ทัพบางคนของเขา ‎ก็เริ่มมีใจออกห่างโนบุนากะ
‎เมื่อไร้ผู้ขัดขวาง
‎ตอนนี้โนบุนากะจึงพุ่งเป้าไปที่ ‎กลุ่มต่อต้านบนเขาในจังหวัดอิงะ
‎ซึ่งไม่ยอมสยบใต้การปกครองของเขา
‎(จังหวัดอิงะ ญี่ปุ่นภาคกลาง)
‎นาน 150 ปีแล้วที่ ‎"กลุ่มต่อต้านแห่งอิงะ" ตามที่เรียกกัน
‎ปกครองตนเอง ปิดกั้นผู้บุกรุก ‎ไม่ให้เข้าเขตแดน ไม่ว่าจะเป็นใคร
‎กลุ่มนี้ประกอบด้วยคนตัดไม้ ชาวนา ชาวประมง
‎และผู้ยากไร้อื่นๆ ที่เลือกจะ
‎ดิ้นรนมีชีวิตบนแนวเขาเลียบจังหวัดอิงะ
‎พวกเขาใช้ชีวิตกลางหินผาที่มีเลือดเนื้อ
‎เติบโตขึ้นจากผืนดินแห้งผากอย่างทรหด
‎พวกเขารู้จักภูมิประเทศนี้ดีกว่าใคร
‎และสามารถจัดตั้งกองกำลัง ‎ที่สมัยนี้เราเรียกว่ากองโจร
‎เพื่อรับมือใครก็ตาม ‎ที่กล้าย่างเท้าเข้าอาณาเขตของตน
‎พวกเขาถนัดวิธีการรบแบบไม่ธรรมดา
‎ซึ่งใช้เครื่องมือเท่าที่เขาหาได้
‎ซึ่งเรื่องนี้เองทำให้เกิดตำนานนินจาแห่งอิงะ
‎คำว่า "นินจา" ซึ่งเราคุ้นเคยมากในปัจจุบัน
‎จริงๆ แล้วเป็นการอ่าน ‎การแสดงออกแบบญี่ปุ่นในแบบสมัยใหม่
‎ซึ่งบอกเป็นนัยถึงความลึกลับ
‎และคำนี้ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า ชิโนบิ
‎ชิโนบิที่ดีชำนาญแทบทุกด้าน
‎สายลับ...
‎การเก็บข้อมูลทุกรูปแบบ
‎และมือสังหาร
‎การฝึกฝนชิโนบิจะเริ่มตั้งแต่ยังเล็กมาก
‎แต่นอกจากฝึกศิลปะป้องกันตัวตามปกติแล้ว
‎ยังรวมถึงวิชาทำระเบิดด้วย
‎และในบางรายถึงกับมีฝีมือปรุงยาพิษ
‎ผู้หญิงจำนวนมากก็ได้รับการฝึกเป็นชิโนบิ
‎พูดอีกแบบคือ พวกเธอถูกฝึกให้เป็นสายลับ
‎นักฆ่า ผู้หาข่าว
‎พวกเธอสามารถแทรกซึม ‎เข้าไปในบ้านของเป้าหมาย
‎ซ่อนตัวได้ในที่โล่ง
‎พวกเธอถูกฝึกให้กลมกลืนกับสังคม
‎แต่เพื่อปฏิบัติงานของชิโนบิ
‎ชิโนบิหญิงคนหนึ่งชื่อ โมชิสึกิ ชิโยเมะ
‎เธอเองก็ผ่านการฝึกในหุบเขา
‎เธอจะเข้าหาผู้ชายเพื่อล้วงข้อมูล
‎ถ้าจำเป็นก็หลับนอนกับชายเหล่านั้น
‎บางครั้ง พวกเธอจะสังหารคนหลังได้ข้อมูลแล้ว
‎สรุปแล้วพวกเธอถูกฝึกให้เป็นนักฆ่าด้วย
‎(แม่ทัพของตระกูลโอดะถูกลอบสังหาร ปี 1571)
‎ไม่ว่าคุณอยากเรียกพวกเขาว่าอะไร
‎ชิโนบิ นินจา หรือกลุ่มต่อต้าน
‎คนเหล่านี้พัฒนาฝีมือของตน
‎กลางหุบเขาในอิงะมาหลายร้อยปี
‎ชีวิตที่ยากลำบาก ‎หล่อหลอมชายและหญิงผู้แข็งแกร่ง
‎มือสังหาร สายลับและเหยี่ยวข่าวเหล่านี้ ‎ไม่ใช่คนที่เราจะมองข้ามได้
‎เพราะแค่เงินไม่กี่เหรียญ พวกเขา ‎สามารถทำสิ่งที่ทั้งกองทัพทำไม่ได้
‎และเพื่อตอกย้ำบาดแผลให้สาใจ
‎นักรบอิงะยังจู่โจม ‎อาณาเขตของตระกูลโอดะต่อไป
‎พวกเขาประกาศตัวตามรังควาน ‎ฝ่ายของโอดะ โนบุนากะ
‎เป็นกลุ่มคนที่โนบุนากะมุ่งมั่นจะกำจัดให้สิ้นซาก
‎ฆ่ามันให้หมดทุกคน
‎ไอ้พวกเน่าหนอน!
‎มันกล้าดียังไง
‎เอาสาเกมาให้ข้า
‎นอกจากพวกอิงะโจมตี ‎เส้นทางส่งข่าวของเขาแล้ว
‎จังหวัดเล็กๆ ของพวกเขายังอยู่ติดกับ
‎อาณาเขตของ โอดะ โนบุคัตสึ ‎ลูกชายของโนบุนากะ
‎สาเก เอาสาเกมาให้ข้า!
‎โอดะ โนบุคัตสึตัดสินใจทำลายพวกเขาแทนบิดา
‎แน่นอนว่า โนบุคัตสึโดดเด่น ‎น้อยกว่าพี่ชายของตนในหลายด้าน
‎โนบุคัตสึคงมองว่านี่เป็นโอกาส
‎ที่จะพิสูจน์คุณค่าของตนเองให้โนบุนากะเห็น
‎แผนของโอดะ โนบุคัตสึเรียบง่ายมาก
‎เขาจะแบ่งกองกำลังสามหน่วย ‎บุกอิงะสามช่องทาง
‎แล้วไปรวมพลกันเพื่อทำลายชาวบ้านกลุ่มนี้
‎ยิ่งโนบุคัตสึใช้วิธีเดิม
‎เคลื่อนพลเข้าอิงะ
‎โดยคิดว่าคนเหล่านี้เป็นแค่พวกหลังเขา
‎ฝ่ายอิงะก็ยิ่งรู้แน่ชัดว่าพวกเขาจะไปอยู่จุดไหน
‎และจุดไหนที่เหมาะสำหรับการจู่โจม
‎ในฐานะผู้เชี่ยวชาญการรบแบบกองโจร
‎พวกเขาไม่รีรอที่จะพลิกภูเขาในอิงะเป็นอาวุธ
‎เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น
‎กองกำลังของโนบุคัตสึ ‎พยายามจะตั้งค่ายเพื่อยิงตอบโต้
‎บุก!
‎แต่พวกเขาไม่รู้ว่าจะยิงใคร
‎ตลอดเวลานั้น ฝ่ายอิงะ ‎เคลื่อนที่ไปมาหน้าหลังตลอดเวลา
‎ฉากแบบนี้ชวนสับสนที่สุด
‎ศึกครั้งนี้ไม่ใช่การรบ มันคือการโจมตีฝ่ายเดียว
‎ไม่มีระเบียบแบบแผน ไม่มีเป้าหมาย
‎ระหว่างการโจมตี นายพลคนหนึ่ง ‎ของโนบุคัตสึถูกสังหาร
‎โอดะ โนบุคัตสึอับอายถึงขีดสุด
‎เขาเลยสั่งให้ถอยทัพในทันที
‎และระหว่างทางกลับเข้าเมืองอิเสะ
‎พวกเขาโดนชาวบ้านคุกคามไปตลอดทาง
‎ชาวบ้านที่ไม่มีอาวุธก็คว้าหยิบไม้กับก้อนหิน
‎ทำร้ายทหารที่กำลังซมซานถอยทัพ
‎ทหารที่รอดชีวิตเร่งถอยทัพ
‎โดยไม่รู้ว่าตัวเองสู้กับใครหรืออะไร
‎เจ้าแพ้ชาวนาได้อย่างไร
‎เจ้าทำให้ชื่อของโอดะเสื่อมเสีย
‎ศึกครั้งนั้นคือหายนะแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
‎พอแล้ว
‎ออกไป
‎ถ้าฝ่ายศัตรูไม่ถูกลงโทษในครั้งนี้
‎เป็นไปได้มากที่
‎จะเกิดกบฏกลุ่มใหญ่กว่านี้ลุกฮือต่อต้านเขา
‎และเรารู้ดีว่าโนบุนากะโกรธมาก
‎พอที่จะคิดประหารโนบุคัตสึ
‎ข้าอยากให้เจ้าฆ่ามันให้หมด
‎แต่เขากลับมีแผนจะกวาดล้าง ‎ชาวอิงะให้หมดจากแผ่นดิน
‎ปี 1581 โนบุนากะเลือกแม่ทัพ ‎มากประสบการณ์ที่สุดห้านาย
‎สำหรับการบุกอิงะครั้งใหญ่ซึ่งแบ่งเป็นห้าทิศทาง
‎ชาวอิงะต้านทานเท่าที่ทำได้
‎แต่ชาวอิงะไม่สามารถใช้วิธีเดิม
‎แบบที่เคยใช้เมื่อโนบุคัตสึบุก
‎พวกเขาไม่มีกำลังพล ‎จะซุ่มโจมตีกองทัพจากห้าทิศทาง
‎ทหารของโนบุนากะรุกคืบ
‎เผาทุกหมู่บ้าน เผาบ้านทุกหลังที่พบ
‎และสังหารทุกคนที่หลบภัย
‎จริงๆ แล้วนี่เหมือนเหตุการณ์ต่อสู้ ‎ระหว่างเดวิดกับโกไลแอธ
‎แต่ครั้งนี้โกไลแอธจะเป็นผู้ชนะ
‎ไม่ว่าชาย หญิง หรือเด็ก ‎ต่างก็ตายด้วยคมดาบหรือโดนไฟเผา
‎ถึงกับมีคำกล่าวว่าแทนที่จะให้ผู้เป็นที่รัก
‎ตกอยู่ในมือของศัตรู
‎ทหารอิงะจะฆ่าคนในครอบครัวเสียเอง ‎ก่อนที่จะฆ่าตัวตาย
‎ไม่ใช่แค่ปกป้องเกียรติของครอบครัว ‎แต่เพื่อรักษาความลับของตนด้วย
‎นี่คือสงครามล้างเผ่าพันธุ์
‎จงใจทำลายทุกชีวิตในอิงะอย่างเป็นระบบ
‎โนบุนากะโดนหยามจนเกินที่เขาจะทนได้
‎และคนทั้งจังหวัดนั้นจึงต้องชดใช้ด้วยชีวิต
‎หลังจากปราบอิงะได้ราบคาบ
‎ผมคิดว่าโอดะ โนบุนากะมาถึง ‎จุดสูงสุดของอำนาจและการปกครองแล้ว
‎(โมโมจิ ซันดะยู หัวหน้ากลุ่มกบฏอิงะ)
‎อีกอึดใจเดียวเขาก็จะ ‎รวมญี่ปุ่นทั้งประเทศเป็นหนึ่งเดียว
‎นอกจากเขาพิชิตบุคคลที่ ‎ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นแล้ว
‎เขายังประกาศอำนาจของตนเอง
‎ด้วยการสร้างป้อมที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาในญี่ปุ่น
‎นั่นคือปราสาทอาซูจิ
‎หอกลางสูงเจ็ดชั้นของตัวปราสาท ‎เป็นการตกแต่งที่ใหม่แหวกแนว
‎แต่ละชั้นของหอกลางนี้
‎มีการอ้างอิงถึงเทพเจ้า สัตว์ ‎หรือบุคคลทรงอำนาจแตกต่างกันไป
‎ดังนั้นเมื่อเราขึ้นไปที่หอกลาง
‎เราจะได้พบบุคคลที่สูงขึ้นไปเรื่อยๆ ‎เรียกว่าอย่างนั้นก็ได้
‎แต่ที่ชั้นบนสุดซึ่งเป็นห้องส่วนตัวของโนบุนากะ
‎ไม่มีเครื่องประดับอะไรเลย
‎นอกจากกระจกบานเดียว
‎ที่เดียวที่เขามองหน้าของตนเองได้
‎เหมือนที่อเล็กซานเดอร์มหาราช ‎ยกตัวเองเป็นเทพกลางทะเลทรายของอียิปต์
‎เชื่อกันว่าการที่โนบุนากะ ‎มีแต่กระจกนี้ประดับห้องส่วนตัว
‎ซึ่งเมื่อกระจกเป็นเครื่องหมายดั้งเดิม ‎ของเทพเจ้าในญี่ปุ่น
‎เขาน่าจะคิดว่าตัวเองคือเทพเจ้า
‎เขากลายเป็นผู้พิพากษาที่กระหายเลือด
‎ตะลุยทุกชนชั้น
‎บุกทุกภูมิภาคในญี่ปุ่น
‎สร้างอำนาจให้ตนเอง
‎จากการเข่นฆ่าผู้อื่นอย่างเหี้ยมโหด
‎หลายคนในเกียวโต
‎มอบฉายาให้เขาว่า จอมมารแห่งสวรรค์ชั้นฟ้า
‎คุณมาถึงจุดที่
‎คุณต้องก้าวลงจากอำนาจ
‎หรือเข่นฆ่าต่อไป
‎โนบุนากะเลือกอย่างหลัง
‎(ญี่ปุ่น ปี 1582)
‎จอมมารที่เรียกกันยังทำตามแผนโหดเหี้ยม ‎ขยายอาณาเขตต่อไป
‎และหันเหความสนใจไปที่เป้าหมายใหม่
‎ตระกูลโมริที่ทรงอำนาจ ‎เจ้าปกครองอาณาเขตขนาดใหญ่ทางตะวันตก
‎เขาสั่งบริวารเก่าแก่และนายพลที่ไว้ใจได้ ‎โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ
‎โจมตีปราสาทสำคัญซึ่งเป็นฐานที่มั่นของโมริ
‎(ปราสาททาคามัตสึ)
‎นี่คือการเคลื่อนไหวที่จะ ‎มีผลเด่นชัดต่ออนาคตของชายสองคน
‎(โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ)
‎ในช่วงนั้น ฮิเดโยชิเป็นหนึ่งใน ‎แม่ทัพระดับสูงของโนบุนากะแล้ว
‎และเขาได้รับความไว้ใจให้นำศึกสู้กับ
‎ตระกูลโมริแห่งญี่ปุ่นภาคตะวันตก หนึ่งใน ‎ตระกูลไดเมียวที่ทรงอำนาจที่สุด
‎ฮิเดโยชิล้อมปราสาทแห่งหนึ่งของโมริ ‎ปราสาททาคามัตสึ
‎ประสาทแห่งนี้มีกำลังทหารประมาณ 5,000 นาย
‎ซึ่งถูกทหาร 30,000 นายของฮิเดโซชิล้อมไว้
‎แต่เขาได้รับรายงานว่าฝ่ายโมริกำลังนำ ‎ไพร่พลมาสมทบกว่า 40,000 นาย
‎สถานการณ์นี้ทำให้ฮิเดโยชิตกอยู่ในอันตราย
‎ถ้ากำลังหนุนของโมริมาถึง
‎เขาจะติดอยู่ระหว่าง
‎ฝ่ายป้องกันปราสาทและตัวปราสาทเอง ‎กับกองหนุนของโมริ
‎ฮิเดโยชิส่งสารกลับไปที่โอดะ โนบุนากะ
‎เล่ารายละเอียดของสถานการณ์นี้
‎และร้องขอให้โนบุนากะนำไพร่พลจำนวนมาก
‎รับมือกองหนุนของฝ่ายโมริที่กำลังใกล้เข้ามา
‎มิตสึฮิเดะส่งกองทหารของเจ้าไปช่วยฮิเดโยชิ
‎ข้าจะรีบตามไป
‎ด้วยความที่รู้ดีว่าสถานการณ์นี้ฉุกเฉิน
‎โนบุนากะจึงสั่งมิตสึฮิเดะ ‎เคลื่อนพลไปภาคตะวันตกโดยเร็วที่สุด
‎โนบุนากะเตรียมความพร้อม ‎เพื่อจะนำกองทหารของตนตามไป
‎(อาเคจิ มิตสึฮิเดะ)
‎อาเคจิ มิตสึฮิเดะมีปูมหลังไม่ธรรมดา
‎เขาเข้ารับใช้โนบุนากะในฐานะโรนิน
‎หรือหมายถึงซามูไร ‎ที่เจ้านายเก่าถูกสังหารในการรบ
‎เจ้านายส่วนมากจะเลือกบริวารจากตระกูลที่ ‎เคยเป็นพันธมิตรกันมาหลายร้อยปี
‎เพื่อมาเป็นแม่ทัพระดับสูง
‎โนบุนากะยินดีเลือกซามูไรเร่ร่อนผู้นี้
‎ซึ่งไม่มีสัมพันธ์กับตระกูลโอดะเลย ‎และแต่งตั้งเขาเป็นหัวหน้านำทัพ
‎(สิบเอ็ดปีก่อน)
‎มิตสึฮิเดะเคยเป็นพระผู้เคร่งศาสนา
‎และเคยไม่พอใจมาก ‎กับการสังหารหมู่พระที่เขาฮิเอ
‎ได้โปรด หยุดเถอะ
‎และเรารู้ดีว่าบางครั้ง
‎โนบุนากะดูหมิ่นเขาต่อหน้าผู้คน ‎ถึงกับทำให้เขาอับอายด้วย
‎ได้โปรด หยุดเถอะ
‎กล่าวกันว่าในบรรดาเรื่องที่โนบุนากะ ‎ทำให้มิตสึฮิเดะเคืองคือ
‎ในการรบครั้งหนึ่ง
‎ความโหดร้ายของโนบุนากะถึงกับทำให้
‎แม่ของมิตสึฮิเดะเสียชีวิต
‎ความโกรธแค้นเหล่านี้ ‎การถูกเหยียดหยามดูแคลนบ่อยครั้ง
‎สั่งสมในจิตใจของเขา ‎ซึ่งดูเหมือนจะบีบคั้นให้เขาเหลืออด
‎ได้เวลาแล้ว
‎เราจะออกรบ
‎รับทราบ
‎แทนที่จะเคลื่อนพลไปช่วยฮิเดโยชิ
‎มิตสึฮิเดะกลับสั่งทหารเคลื่อนพลไปเกียวโต
‎และในเสี้ยวนาทีสุดท้ายเท่านั้น
‎ที่เขาแจ้งแผนการให้แม่ทัพของตนรู้
‎ซึ่งก็คือสังหารโนบุนากะ ‎และยึดญี่ปุ่นเป็นของตนเอง
‎ในคืนนั้นโนบุนากะพักผ่อนที่ ‎วัดเล็กๆ แห่งหนึ่งในเกียวโต ชื่อว่าฮอนโนจิ
‎โนบุนากะจะมีกลุ่มเด็กรับใช้
‎และองครักษ์ทำหน้าที่กองกำลังส่วนตัวเขา
‎นี่คือช่วงเวลาที่เขาเปราะบางที่สุด
‎นี่คือโอกาสที่อาจไม่มีมาอีกแล้ว
‎ดูเหมือนมิตสึฮิเดะเห็นโอกาสนี้
‎มิตสึฮิเดะเคลื่อนพลตรงเข้าใจกลางเกียวโต
‎และเปิดฉากโจมตีดุเดือดที่วัดฮอนโนจิ
‎โนบุนากะโดนจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว
‎เมื่อเขารู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น
‎เขาสู้อย่างกล้าหาญจนถึงที่สุด
‎ในไม่ช้าโอดะ โนบุนากะก็เข้าใจว่าหมดหวังแล้ว
‎แต่เขาไม่สามารถหลบหนี
‎เขาจึงถอยเข้าไปในห้องหนึ่งของวัด
‎คนทั้งโลกต่างมองว่าโนบุนากะ ‎จะผงาดขึ้นเป็นใหญ่อย่างที่ไม่มีใครยับยั้งได้
‎ในเวลาประมาณ 20 ปี เขาเลื่อนระดับจาก
‎การปกครองส่วนหนึ่งของจังหวัดเล็กๆ
‎มาปกครองประเทศหนึ่งในสาม
‎และตอนนี้ ภายในชั่วเวลาหนึ่งวัน ‎โลกของเขาก็กลับตาลปัตร
‎นี่คือเหตุการณ์น่าตกตะลึงที่สุดซึ่งไม่มีผู้ใดคาดคิด
‎โนบุทากะ บุตรชายคนโต ‎ทายาทของโนบุนากะยิ่งไม่ทันเตรียมใจ
‎ในตอนนั้น โนบุทากะพักที่ปราสาทอาซูจิ ‎ห่างออกไปทางตะวันออกประมาณ 32 กม.
‎สิ่งที่มิตสึฮิเดะทำต่อไปคือ
‎เคลื่อนพลไปที่อาซูจิเพื่อสังหารโนบุทากะ
‎หลังจากสังหารโนบุนากะและทายาทของเขา
‎อาเคจิ มิตสึฮิเดะทำให้เกิด ‎สูญญากาศทางอำนาจในญี่ปุ่น
‎และเป็นสูญญากาศที่ตัวเขาเอง ‎ตั้งใจจะเป็นผู้เสียบแทน
‎การตายของโนบุนากะในเงื้อมมือของ ‎อาเคจิ มิตสึฮิเดะเป็นเรื่องน่าตกใจ
‎ขุนศึกผู้ยิ่งใหญ่กลับถูกสังหาร
‎และโครงสร้างทางการเมือง ‎ที่ทุกคนคิดว่ากำลังอยู่ตัวแล้ว
‎กลับเปิดให้ทุกคนแย่งชิงอำนาจเต็มที่
‎ตอนนี้คือการแข่งขันว่า ‎ใครจะชิงอำนาจได้เร็วที่สุด
‎หลักๆ แล้วบริวารแบ่งเป็นสามกลุ่ม ‎ฝ่ายของอาเคจิ มิตสึฮิเดะ
‎ฝ่ายของโทกูงาวะ อิเอยาซุซึ่งอยู่ภาคตะวันออก
‎และฝ่ายโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ
‎ระหว่างเหตุการณ์ทั้งหมดนั้น ‎ฮิเดโยชิกำลังรบกับโมริอยู่ทางตะวันตกของญี่ปุ่น
‎เขากำลังรอข่าวกำลังเสริม ‎จากศูนย์กลางตระกูลโอดะ
‎ด้วยความกังวลอย่างยิ่ง
‎เมื่อคนส่งสารมาถึงในที่สุด
‎ข่าวที่เขาบอกฮิเดโยชิ ‎กลับเปลี่ยนทิศทางของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
‎โนบุนากะตายแล้ว
‎ฮิเดโยชิจะต้องทำสิ่งที่ขุนศึกผู้ภักดีควรทำ
‎และล้างแค้นเพื่อแสดงความภักดี ‎ต่อโนบุนากะแม้เขาต้องตาย
‎สิบเอ็ดวันแล้วที่ไม่มีผู้ใดยับยั้งมิตสึฮิเดะ
‎ฮิเดโยชิต้องแก้แค้นให้กับนายผู้ล่วงลับ
‎โดยเกรงว่าขุนศึกรายอื่นจะเข้าข้างมิตสึฮิเดะ
‎ฮิเดโยชิจึงเร่งมุ่งหน้า ‎ไปรบกับมิตสึฮิเดะที่เกียวโต
‎เพื่อตัดสินใจว่า ‎ใครจะยึดอำนาจเหนือญี่ปุ่นภาคกลาง
‎ในตอนนั้น มิตสึฮิเดะตกใจมาก
‎ที่ฮิเดโยชิเคลื่อนพล ‎มาปะทะกับเขาได้เร็วขนาดนั้น
‎เขาเชื่อว่าตนมีเวลาสร้างขุมกำลังในภาคกลาง
‎ก่อนที่เขาจะต้องเผชิญภัยคุกคามใดๆ
‎เราจะเคลื่อนพลไปทิศนี้
‎เขารู้ว่าตัวเองมีกำลังพลน้อยกว่า
‎เขาจึงเลือกจุดยุทธศาสตร์ที่เรียกว่า ยามาซากิ
‎เหตุผลที่ศึกนี้เกิดขึ้นที่ยามาซากิ
‎เพราะปราสาทของอาเคจิ มิตสึฮิเดะ ‎ตั้งอยู่บนถนนสายที่แคบมาก
‎โดยมีภูเขาขนาบด้านหนึ่ง แม่น้ำขนาบอีกด้านหนึ่ง
‎เหมาะอย่างยิ่งที่จะเป็นจุดตั้งรับการโจมตี
‎ถ้าเราเลือกสมรภูมิไม่ได้ แต่เลือกตำแหน่ง
‎ที่จะป้องกันข้าศึกปิดล้อม ‎ในขณะที่เรามีกำลังพลน้อยกว่า
‎เราจะไม่มีวันแพ้
‎ตัวอย่างที่ชัดที่สุดในกรณีนี้คือ ‎ยุทธการที่เทอร์มอพิลี ถูกมั้ย
‎นักรบสปาร์ตัน 300 คนยันกองทหารเปอร์เซีย
‎นั่นคือทฤษฎีของมิตสึฮิเดะ
‎เขาเชื่อว่าจะใช้ความได้เปรียบ ‎ของฐานที่มั่นให้เป็นประโยชน์
‎แต่เขาทำผิดพลาดร้ายแรง
‎เขาไม่ได้วางกำลังทหารไว้บนเขา ‎ซึ่งเรียกว่าเขาเทนโน
‎กองทัพของฮิเดโยชิไปถึงที่นั่นก่อน ‎และยึดพื้นที่สูงไว้
‎ฮิเดโยชิเปิดฉากบุก ‎เส้นทางลำเลียงพลของอาเคจิจากปีกขวา
‎เมื่อพวกเขาเข้าปะทะแล้ว ‎ฮิเดโยชิก็บุกจากปีกซ้ายด้วย
‎ดังนั้นเขาจึงบดขยี้ ‎กองทหารของอาเคจิจากสองฟาก
‎เมื่อทั้งสองฝ่ายเปิดฉากรบ
‎ช่วงแรกดูเหมือนว่าศึกนี้เข้าทางของมิตสึฮิเดะ
‎ศึกที่ยามาซากิเป็นการรบที่ดุเดือดมาก
‎เสียงผู้คนกรีดร้อง เลือดพุ่งจากบาดแผล
‎และเสียงปืนอาร์ควิบัสกระหน่ำไม่ขาดสาย
‎ปืนอาร์ควิบัสกลายเป็นอาวุธปกติ ‎เมื่อซามูไรออกศึกไปแล้ว
‎ดังนั้นการรบจึงเริ่มขมุกขมัวด้วยควันปืน
‎และเราจะได้เห็นประกายไฟ ‎จากกระบอกปืนกลางดงเสียงปืนนี้
‎ได้ยินเสียงม้าร้อง ได้ยินเสียงดาบฟาดฟัน
‎อาเคจิ!
‎การโจมตีครั้งนี้เกินต้านแล้ว
‎มิตสึฮิเดะจำต้องหนี
‎ซึ่งมิตสึฮิเดะหาทางหนีจนได้
‎เขาควบม้าหนีไปพร้อม ‎ผู้ติดตามที่จงรักภักดีหยิบมือหนึ่ง
‎และพยายามซ่อนตัวในหมู่บ้านใกล้เคียง
‎มีชาวนาบางคนเห็นเขา
‎มิตสึฮิเดะถูกล้อม
‎และถูกแทงจนตาย
‎อาเคจิ มิตสึฮิเดะเสียชีวิต
‎หลังลอบสังหารโอดะ โนบุนากะ ‎เจ้านายของตนเพียง 13 วัน
‎ด้วยเหตุนี้ คนรุ่นหลังจึงเรียกเขา
‎ในเชิงล้อเลียนว่า "โชกุน 13 วัน"
‎เมื่อแก้แค้นให้เจ้านายของตนด้วยการ ‎สังหารคนทรยศอย่าง อาเคจิ มิตสึฮิเดะแล้ว
‎ฮิเดโยชิจึงก้าวเข้าสู่ ‎สูญญากาศทางการเมืองที่เกิดขึ้นเต็มตัว
‎เขาโต้กลับเร็วที่สุดในหมู่ไดเมียว
‎เขาโค่นมิตสึฮิเดะได้อย่างราบคาบ
‎ภายในเวลาแค่สองสัปดาห์ ‎หลังการตายของโนบุนากะ
‎และตอนนี้เขาตัดหัวของ ‎อาเคจิ มิตสึฮิเดะเสียบประจาน
‎ซึ่งเป็นการประกาศสำคัญว่า
‎ฮิเดโยชิคิดจะเป็นไดเมียว ‎ผู้ทรงอำนาจที่สุดในแผ่นดิน
‎มันคือคำเตือนผู้อื่น
‎ว่าถ้าเจ้ากบฏ เจ้าจะลงเอยแบบนี้
‎ขณะเดียวกันก็ยังหมายความว่า ฮิเดโยชิ
‎คือผู้สังหารกบฏ
‎เขาป่าวประกาศข่าวด้วยวิธีนี้
‎ฮิเดโยชิเกิดมาในครอบครัวไร้สกุลรุนชาติ
‎บ้างถึงกับคิดว่าเขาเป็นเด็กถูกทิ้ง
‎เขาขึ้นมาเป็นใหญ่โดยอาศัยฝีมือ ‎ปัญญา ความเจ้าเล่ห์เป็นพิเศษ
‎ฮิเดโยชิน่ะ
‎ผมว่าการก้าวขึ้นสู่อำนาจของเขา ‎เรียกได้ว่ารวดเร็วที่สุด
‎ชาวนาจำนวนมากในยุคนั้นทำศึกสงคราม
‎ในฐานะพลทหารเดินเท้า ‎แต่กลับก้าวไปเหนือกว่านั้น
‎เป็นสิ่งที่เราเรียกตามลำดับชั้นได้ว่า ‎ติดยศสัญญาบัตร
‎ซึ่งหายากมาก
‎ผลก็คือตอนนี้ ฮิเดโยชิอยู่ในจุดที่ผมคิดว่า
‎เกินจะหยั่งถึงแล้วจริงๆ ‎สำหรับผู้ที่อยู่ในสถานะทางสังคมเช่นเขา
‎เขามีอำนาจล้นเหลือ
‎แม้ว่าฮิเดโยชิกลายเป็น ‎ไดเมียวผู้ทรงอำนาจที่สุดในญี่ปุ่น
‎และมีความชอบธรรมจากการล้างแค้นให้เจ้านาย
‎เขาก็ยังไม่ปลอดภัยเลย
‎มีไดเมียวผู้ยิ่งใหญ่ในภาคอื่นๆ ของญี่ปุ่น ‎ทั้งตะวันตกและออก
‎และมีไดเมียวที่เคยเป็นบริวารของโนบุนากะ
‎ที่อยากยึดอำนาจเป็นของตนเอง
‎ดังนั้น เขายังนิ่งนอนใจไม่ได้
‎แต่จนถึงขณะนั้น เขาอยู่ในจุดที่ได้เปรียบที่สุด
‎ภรรยาของฮิเดโยชินามว่าท่านหญิงเนเน่
‎ซึ่งมีความสำคัญที่สุดต่อการที่เขา ‎คิดรับช่วงอำนาจจากโนบุนากะ
‎เธอคือคนสำคัญที่สุดในชีวิตของฮิเดโยชิ
‎เธอคือผู้ที่เขาไว้ใจได้ที่สุด ‎และสนับสนุนเขาอย่างดีเยี่ยม
‎เธอคือผู้ดูแลกิจการทุกอย่างในปราสาทโอซากะ
‎ดังนั้นเธอจึงเป็นผู้รักษา ‎ความเป็นระเบียบเรียบร้อย
‎สรุปก็คือเธอเป็นไดเมียวทุกเมื่อที่เขาไม่อยู่
‎เมื่อฮิเดโยชิออกรบ พวกเขาจะส่งจดหมายถึงกัน
‎เนเน่ยังเคยแนะนำฮิเดโยชิว่า ‎ควรทำอย่างไรกับตัวประกัน
‎แนะนำการสร้างพันธมิตร
‎และแนะนำว่าฮิเดโยชิต้องมอบ ‎เงื่อนไขแบบไหนต่อผู้อื่น
‎เนเน่กับฮิเดโยชิเริ่มมองว่า ‎ญี่ปุ่นเป็นแผ่นดินของตนเอง
‎พวกเขาเริ่มมองว่าแผ่นดินนี้คืออาณาจักร ‎ที่ชะตากำหนดให้พวกเขาปกครอง
‎สำหรับฮิเดโยชิ นี่คือชะตาฟ้ากำหนด
‎ตอนนี้เขามีโอกาสรับช่วง ‎อาณาเขตของโนบุนากะมาเป็นของตนเอง
‎แต่ก่อนอื่น เขาต้องถอนกำลัง ‎ฝ่ายตรงข้ามที่เหลืออยู่
‎ในตระกูลโอดะ
‎หลังจากมิตสึฮิเดะกบฏ ‎บุตรชายสองคนของโนบุนากะรอดชีวิต
‎คนโตคือโนบุทากะ คนเล็กคือโนบุคัตสึ
‎สิทธิที่โอดะ โนบุคัตสึอ้างมีแค่ ‎เขาคือทายาทแท้จริงของโนบุนากะ
‎ส่วนฮิเดโยชิกระทำการก่อกบฏ
‎โอดะ โนบุทากะตอบโต้ทันทีด้วยการ
‎หาพันธมิตรเพื่อป้องกันฮิเดโยชิก้าวขึ้นสู่อำนาจ
‎ด้วยการโค่นล้มเขา
‎โอดะ โนบุทากะได้พบ ‎อดีตแม่ทัพของโอดะ โนบุนากะ
‎หนึ่งในนั้นคือแม่ทัพคนสำคัญยิ่งที่ชื่อ ‎ชิบาตะ คัตสึอิเอะ
‎คัตสึอิเอะรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับโนบุนากะ ‎มาตั้งแต่ยุทธการโอเกะฮะซะมะ
‎และยังเคยผ่านศึกหนักหลายครั้ง
‎เช่น สมรภูมิอาเนะกาว่า ศึกนางาชิโน่ ‎และศึกยาวนานกับอิกโกะ-อิกกิ
‎และเขายังจงรักภักดีต่อโนบุนากะ
‎เขาจึงเป็นพันธมิตรที่โอดะ โนบุทากะต้องการ
‎เขาคือศัตรูที่ร้ายกาจ
‎ซึ่งชิบาตะ คัตสึอิเอะคิดว่า "นี่คือจังหวะของข้า
‎นี่คือโอกาสให้ข้าโค่นฮิเดโยชิ ‎และประกาศจุดยืนของตนเอง
‎ในฐานะที่เทียบเท่าสมาชิกตระกูลโอดะคนอื่น"
‎ซึ่งทำให้เกิดความขัดแย้ง ‎การปะทะระหว่างฮิเดโยชิและชิบาตะ
‎ข้อเสียเปรียบสำคัญของชิบาตะ คัตสึอิเอะคือ
‎เขาไม่สามารถรวบรวมกำลังพล ‎ปะทะฮิเดโยชิได้ทันที
‎ซึ่งเป็นเพราะสภาพอากาศแท้ๆ
‎ตอนนั้นเป็นฤดูหนาว
‎และภูเขาระหว่างจังหวัดของเขา ‎กับเกียวโตมีหิมะปกคลุม
‎เขาคงต้องรอจนกว่าจะถึงฤดูใบไม้ผลิ ‎กว่าจะเคลื่อนพลได้
‎ซึ่งทำให้ฮิเดโยชิได้เปรียบอย่างมาก
‎(ญี่ปุ่น ปี 1582)
‎ช่วงฤดูหนาวปีนั้นเอง
‎ฮิเดโยชิเสริมกำลังป้อมสามแห่งของเขา ‎ที่ป้องกันเส้นทางผ่านภูเขา
‎เพื่อพยายามชะลอการรุกคืบของคัตสึอิเอะ
‎(คัตสึอิเอะ)
‎ฮิเดโยชิจึงล้อมปราสาทกิฟูที่อยู่ใกล้เคียง
‎ซึ่งพันธมิตรของคัตสึอิเอะยึดไว้
‎(ปราสาทกิฟู)
‎เมื่อฤดูใบไม้ผลิทำให้หิมะละลาย
‎คัตสึอิเอะจึงเคลื่อนพลยึดป้อมบนเขา
‎ถ้าเขาทำสำเร็จ
‎ฝันของฮิเดโยชิที่จะครองญี่ปุ่น ‎ก็จะหายวับไปเร็วเหมือนเมื่อเริ่มต้น
‎(ปราสาทคิตะโนโซ ‎ศูนย์บัญชาการของชิบาตะ คัตสึอิเอะ ปี1583)
‎เมื่อฤดูใบไม้ผลิย่างกรายมาถึง
‎ชิบาตะ คัตสึอิเอะจึงส่งกองทหารจำนวนมาก
‎ยึดป้อมชายแดนทั้งสามแห่ง
‎ที่ฮิเดโยชิสร้างไว้บนยอดเขา
‎ซึ่งเป็นหนทางเดียวที่จะรับรองความปลอดภัย ‎ให้กองทัพของเขาเดินผ่าน
‎ตอนแรก แผนการสำเร็จ
‎คนของคัตสึอิเอะยึดสองป้อมแรกโดยสมบูรณ์
‎ทหารฝ่ายตั้งรับที่รอดตาย ‎หลบหนีไปหาที่หลบภัยในป้อมที่สาม
‎นั่นคือป้อมชิซุงะตะเกะ ‎ซึ่งเป็นป้อมที่ใหญ่ที่สุดของสามป้อม
‎ชิบาตะ คัตสึอิเอะรวมไพร่พลของตนอีกครั้ง ‎เพื่อคว้าบรรณาการสุดท้าย
‎ที่จะยันการบุกของฮิเดโยชิสำเร็จ
‎ถ้าป้อมชิซุงะตะเกะแตก
‎อำนาจของฮิเดโยชิคงเป็นอันสิ้นสุด
‎ฮิเดโยชิน่าจะเดิมพันสูงที่สุดในครั้งนี้
‎ตอนนี้กงล้อเริ่มเคลื่อนแล้ว ‎ในการแย่งชิงอำนาจครั้งสำคัญที่สุด
‎เท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
‎(คำบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล)