ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
IΑΠΩΝΙΑ 1583
Αφού ένωσε μεγάλο τμήμα της Ιαπωνίας,
ο τρομερός σαμουράι Όντα Νομπουνάγκα είναι νεκρός.
Ο πιστός υποστηρικτής του, ο Χιντεγιόσι, έκανε πραξικόπημα και πήρε την εξουσία.
Οργισμένος,
ο ισχυρός στρατηγός Κατσούιε έκανε τη δική του προσπάθεια να ελέγξει το έθνος.
Πήγε να καταστρέψει τα τρία οχυρά που φρουρούν τον δρόμο για τη γη του εχθρού.
Τα δύο έχουν πέσει.
Το τρίτο, το Σιζουγκατάκε, παραμένει.
ΚΑΣΤΡΟ ΣΙΖΟΥΓΚΑΤΑΚΕ
Για να το καταλάβει, στέλνει τον ανιψιό του, τον Μοριμάσα.
Αν τα καταφέρει, ο Χιντεγιόσι είναι καταδικασμένος.
ΙΑΠΩΝΙΑ 1583
ΣΑΚΟΥΜΑ ΜΟΡΙΜΑΣΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΣΙΖΟΥΓΚΑΤΑΚΕ
Ο Σακούμα Μοριμάσα ήξερε τη σημασία της κατάληψης του οχυρού Σιζουγκατάκε…
αλλά υπήρχε αντίσταση.
Και όσο υπήρχε αντίσταση,
τόσο πιο πιθανό ήταν να σπεύσει να το υπερασπιστεί ο Χιντεγιόσι.
ΤΟΓΙΟΤΟΜΙ ΧΙΝΤΕΓΙΟΣΙ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΓΚΙΦΟΥ
Το θέμα με κάθε πολιορκία είναι πως αν είσαι ο πολιορκητής,
είσαι ευάλωτος από επίθεση δύναμης υπεράσπισης.
ΑΪΖΑΚ ΜΕΓΙΕΡ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Η προσοχή σου είναι στο κάστρο, όπως θα έπρεπε,
άρα έχεις γυρισμένη πλάτη στον υπόλοιπο κόσμο.
ΣΙΜΠΑΤΑ ΚΑΤΣΟΥΙΕ
Ο Σιμπάτα Κατσούιε ανησυχούσε τόσο πολύ…
που έστειλε αγγελιαφόρο στον Σακούμα
λέγοντάς του "Εγκατάλειψε την πολιορκία του Σιζουγκατάκε.
Πάρε ένα από τα άλλα δύο οχυρά που κατέλαβες".
ΣΤΙΒΕΝ ΤΕΡΝΜΠΟΥΛ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Ο Μοριμάσα αγνοεί τη διαταγή.
Πίστευε ότι είχε χρόνο να συνεχίσει την πολιορκία.
"Το Σιζουγκατάκε θα είναι δικό μου μέχρι το σούρουπο"
ήταν το μήνυμα που έστειλε στον αφέντη του.
Ο Σιμπάτα δεν πείστηκε.
Ήξερε ότι ο Σακούμα Μοριμάσα ήταν πολύ ευάλωτος σε επίθεση από πίσω
από τον στρατό του Χιντεγιόσι.
Παρόλο που προερχόταν από τη χαμηλότερη τάξη των σαμουράι,
ο Χιντεγιόσι ήταν στρατηγός με απίστευτη στρατηγική.
ΜΑΪΚΛ ΟΣΛΙΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Άσος στην τακτική.
Είναι απίστευτα ταλαντούχος διοικητής αποδεδειγμένης φήμης στο πεδίο μάχης.
Κι έτσι, όταν φτάνουν τα μηνύματα για τα γεγονότα στο Σιζουγκατάκε…
αποφάσισε ότι έπρεπε να αδράξει την ευκαιρία.
Ώρα να πηγαίνουμε!
Ο Χιντεγιόσι είπε στον αγγελιαφόρο ότι θα έστελνε ενισχύσεις αμέσως…
ΓΙΟΥΙΤΣΙ ΧΟΡΙΚΟΣΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
οπότε έπρεπε να κάνουν υπομονή.
Ακολουθήστε με!
Ο Χιντεγιόσι έγινε γνωστός επειδή μετακινούσε τα στρατεύματα πολύ γρήγορα,
οπότε αν μεταφέρει δύναμη στο Σιζουγκατάκε,
ίσως έχει δυνατότητα για αντεπίθεση,
να συντρίψει τον πολιορκητικό στρατό και να πάρει ένα μεγάλο πλεονέκτημα.
Ο Σακούμα Μοριμάσα έμαθε τι συνέβαινε,
όταν κοίταξε κάτω στην κοιλάδα…
κι είδε εκατοντάδες σαμουράι του Χιντεγιόσι
να προελαύνουν στα πολυπερπατημένα ορεινά μονοπάτια.
Ήταν τεράστιο το σοκ για τον Μοριμάσα.
Προσπάθησε απεγνωσμένα να ανασυντάξει τον στρατό του,
να προβάλει σθεναρή αμυντική γραμμή κατά της προέλασης του Χιντεγιόσι…
αλλά ήταν ήδη πολύ αργά.
Οι άντρες του Μοριμάσα ήταν εντελώς αδιοργάνωτοι.
Και ο στρατός του Χιντεγιόσι είχε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού.
Η Μάχη του Σιζουγκατάκε ήταν ιδιαιτέρως άγρια
στις μάχες σώμα με σώμα.
Ένα σκηνικό μακελειού,
σε πολύ περιορισμένο χώρο.
Νίκησα.
Κρατάω τη ζωή του Κατσούιε στα χέρια μου!
Σύντομα οι άντρες του Σακούμα κατηφόριζαν τρέχοντας
για να βρουν ασφάλεια στο κάστρο του Σιμπάτα.
Τους κυνηγούσε ο στρατός του Χιντεγιόσι.
Μετά από πολιορκία τριών ημερών, ο Σιμπάτα Κατσούιε κατάλαβε ότι δεν υπήρχε ελπίδα.
Εντέλει ο Κατσούιε αναγκάστηκε να επιλέξει τον θάνατο.
Οπότε διέπραξε σεπούκου.
Η νίκη του Χιντεγιόσι στη Μάχη του Σιζουγκατάκε ήταν καθοριστική.
Ο Χιντεγιόσι ήταν πλέον ο ντε φάκτο άρχοντας της Ιαπωνίας
και κληρονόμος της επικράτειας του Όντα Νομπουνάγκα.
Ο Χιντεγιόσι είναι η σπάνια φιγούρα στην πολιτική ιστορία
για τον οποίον μπορεί να ειπωθεί ότι είχε ένα όραμα.
Είχε μια αίσθηση νέων δυνατοτήτων πέρα από όσα είχαν βιώσει όλοι.
Πρέπει να θυμόμαστε
πως ο εμφύλιος πόλεμος μαινόταν επί έναν αιώνα στην Ιαπωνία.
Δεν ζει κάποιος που δεν έχει γνωρίσει πόλεμο
και ο Χιντεγιόσι προσπαθεί να εδραιώσει ένα σταθερό πολιτικό σύστημα
μέσω του οποίου οι εμφύλιοι να λήξουν.
Μολονότι ο Χιντεγιόσι έχει γίνει ο πιο ισχυρός νταΐμιο στην Ιαπωνία,
κινδυνεύει ακόμη σοβαρά.
Υπάρχουν σπουδαίοι νταΐμιο που θέλουν να πάρουν εξουσία.
Είναι κι ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου,
με τον οποίο πρέπει να κάνει μια σταθερή συμμαχία.
ΤΟΚΟΥΓΚΑΒΑ ΙΕΓΙΑΣΟΥ
Δεν είναι ακόμη ασφαλής, λοιπόν.
Ενώ πολέμησαν πλάι-πλάι και οι δυο με τον Νομπουνάγκα
σε πολλές μάχες του…
ο Ιεγιάσου δεν ήταν τόσο υποτελής του Νομπουνάγκα,
ήταν σύμμαχος.
Ήταν λίγο εξευτελιστικό για τον Ιεγιάσου
να έχει έναν υποτελή του Νομπουνάγκα
που να φέρεται σαν αρχηγός όλης της Ιαπωνίας.
Ο Ιεγιάσου φιλοδοξούσε
να παραγκωνίσει τον Χιντεγιόσι και να γίνει ο πιο ισχυρός στην Ιαπωνία.
ΙΘΑΝ ΣΙΓΚΑΛ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Είναι πολύ υπομονετικός σχεδιαστής στρατηγικής.
Ξέρει ότι πρέπει να επιτεθεί και να δεσμεύσει τις δυνάμεις του
μόνο όταν έχει υπεροχή.
Έτσι, πρέπει να συμμαχήσει με τον σωστό νταΐμιο για να νικήσει τον Χιντεγιόσι.
Ο Ιεγιάσου βλέπει ως καλύτερη κίνηση να στηρίξει
τον δεύτερο γιο του Νομπουνάγκα, τον Όντα Νομπουκάτσου.
ΟΝΤΑ ΝΟΜΠΟΥΚΑΤΣΟΥ
Ο Όντα Νομπουκάτσου ισχυριζόταν ότι ήταν ο πραγματικός διάδοχος του Νομπουνάγκα
και ότι ο Χιντεγιόσι είχε κάνει ένα παράνομο πραξικόπημα.
Ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου είδε τη συμμαχία με τον Όντα Νομπουκάτσου
ως ευκαιρία να ανατρέψει τον Χιντεγιόσι προτού γίνει πολύ ισχυρός.
ΟΛΕΓΚ ΜΠΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Κι ίσως πιστεύει πως την κατάλληλη στιγμή,
θα απαλλαγεί απ' τον Νομπουκάτσου και θα πάρει την εξουσία.
Ήταν μεγάλο ρίσκο για τον Ιεγιάσου.
Είχε τη φήμη του υπομονετικού, προσεκτικού σκεπτόμενου,
μα ενίοτε κι οι πιο υπομονετικοί άνθρωποι πρέπει να πάρουν ρίσκα
και θα μπορούσε να είναι ένα απ' τα πιο μεγάλα στην καριέρα του Ιεγιάσου.
ΚΙΟΤΟ
Με τη στήριξη των στρατευμάτων του Νομπουκάτσου,
ο Ιεγιάσου οδηγεί τον στρατό του κατά της μεγαλύτερης δύναμης του Χιντεγιόσι.
Γίνονται αιματηρές συγκρούσεις,
αλλά το αποτέλεσμα είναι αμφίρροπο.
Το σχέδιο του Ιεγιάσου απέτυχε.
Ελπίζοντας να σώσει ό,τι μπορεί απ' τον στρατό του,
και να επιζήσει,
ο πανούργος Ιεγιάσου ρισκάρει για ακόμη μία φορά.
Αποφασίζει να συναντήσει τον Χιντεγιόσι να δουν αν μπορούν να κάνουν ειρήνη.
Αυτό ίσως είναι μοιραίο για τον Ιεγιάσου.
Υπάρχει πιθανότητα ο Χιντεγιόσι να τον προδώσει.
Μια συνάντηση με τον Χιντεγιόσι
θα μπορούσε να δώσει την ευκαιρία στον Χιντεγιόσι να τον σκοτώσει.
Δεν αμφιβάλλω ότι ουδείς εμπιστευόταν τον άλλο.
Ο Χιντεγιόσι πίστευε ότι το να κρατήσει τον Ιεγιάσου είχε κάποια πλεονεκτήματα.
Είχε μεγάλο στρατό, είχε αποδείξει την αξία του ως στρατηγός.
Ωφελούσε, λοιπόν, το να έχει τον Ιεγιάσου πιστό σύμμαχο.
Ο Ιεγιάσου θα υποτασσόταν
και θα αναγνώριζε τον Χιντεγιόσι ως ανώτερό του,
αν σταματούσαν οι εχθροπραξίες
και γινόταν το δεξί χέρι του Χιντεγιόσι.
Οπότε κάνουν την παραδοσιακή ανταλλαγή ομήρων.
Ο Ιεγιάσου δίνει τον δεύτερο γιο του στον Χιντεγιόσι.
Και ο Χιντεγιόσι δίνει τη μητέρα του, που αγαπούσε πολύ, στον Ιεγιάσου.
Η αρχή του συστήματος με τους ομήρους ήταν αρκετά απλή.
Αν ο άλλος πολέμαρχος παραβίαζε την ειρήνη,
οι όμηροι θα εκτελούνταν.
Το ρίσκο του Χιντεγιόσι είναι να διατηρήσει τη συμμαχία με τον Ιεγιάσου
ώστε να μη γίνει πολύ ισχυρός ο Ιεγιάσου
και να τον προκαλέσει κάποτε για την απόλυτη υπεροχή.
Μετά από δεκαετίες εμφυλίου στην Ιαπωνία,
κανένας νταΐμιο δεν εμπιστεύεται τον άλλο.
Η αλλαγή που πρέπει να γίνει είναι να δεχτούν
ότι μπορούν να συνυπάρξουν
και να μην αλληλοεξοντωθούν.
Αυτό βλέπεις αυτήν τη στιγμή.
Με την πολύ σημαντική συμμαχία,
ο Ιεγιάσου προστατεύει την ανατολική πτέρυγα του Χιντεγιόσι,
και ο Χιντεγιόσι επικεντρώνεται στην ένωση της κεντρικής Ιαπωνίας.
Μα για να ενώσει τη χώρα, ο Χιντεγιόσι χρειαζόταν νομιμότητα.
Αναμφίβολα, ο Χιντεγιόσι κέρδισε τη θέση του στην κορυφή,
αλλά σε μια κοινωνία που επικέντρωνε
σε τίτλο, κύρος, καταγωγή.
Ο Χιντεγιόσι φαινόταν να έχει ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο.
Η αληθινή νομιμότητα προέρχεται τελικά από τη φιγούρα του αυτοκράτορα,
αλλά η φιγούρα του αυτοκράτορα είναι συμβολική
και δεν κυβερνά.
Στην ιαπωνική ιστορία, λοιπόν, την εξουσία έχουν οι πρωθυπουργοί.
Και ο Χιντεγιόσι είδε ότι η εξουσία του θα νομιμοποιείτο,
αν γινόταν πρωθυπουργός.
Ωστόσο, για να γίνεις πρωθυπουργός, έπρεπε να έχεις καλή καταγωγή.
Έπρεπε να κατάγεσαι από την οικογένεια ευγενών Φουτζιβάρα
και ο Χιντεγιόσι ήταν γιος χωρικού.
Οι Φουτζιβάρα κυριαρχούσαν στο παλάτι για τουλάχιστον 400 χρόνια.
Η στρατηγική του Χιντεγιόσι ήταν να συνεργαστεί στενά με το παλάτι.
Ζήτησε απ' το παλάτι να του παρουσιάσει πιθανές καταγωγές
και άλλα πράγματα που θα τον νομιμοποιούσαν.
Σε αντάλλαγμα, θα βοηθούσε την αυλή, την ανοικοδόμηση κατεστραμμένων παλατιών
και του κύρους της αυλής.
Μυστηριωδώς, η αυλή βρήκε έγγραφα που αποδείκνυαν
ότι ο Χιντεγιόσι ήταν απόγονος της αριστοκρατικής οικογένειας Φουτζιβάρα.
Έφτιαξε μια πλαστή καταγωγή για τον εαυτό του.
Κι επειδή έγινε ένας Φουτζιβάρα,
ο Χιντεγιόσι κατάφερε να διεκδικήσει τον τίτλο του πρωθυπουργού.
Με την ταχεία άνοδό του, ο Χιντεγιόσι έγινε ο πιο ισχυρός άντρας στην Ιαπωνία.
Σε μόλις πέντε χρόνια, κατάφερε να επεκτείνει τα εδάφη του.
Από εκεί που ήταν το ένα τρίτο της χώρας έγιναν τα μισά,
και τώρα θέλει πολύ να πάρει τα υπόλοιπα.
Ισχυροί εχθροί, όμως, αντιτάσσονται στην προσπάθειά του για τον απόλυτο έλεγχο.
Στα ανατολικά, οι Χότζο θεωρούν ότι είναι οι νόμιμοι άρχοντες
και στον βορρά, από τους Ντάτε,
εμφανίζεται ένας νέος διεκδικητής.
Ένας νέος, φιλόδοξος κι ατρόμητος ηγέτης,
αποφασισμένος να σταθεί εμπόδιο στον Χιντεγιόσι:
Ο Ντάτε Μασαμούνε.
Ως ο μεγαλύτερος γιος της φατρίας του,
ο Μασαμούνε είχε την πεποίθηση ότι ήταν ανώτερος,
αλλά αυτό μειώθηκε από το γεγονός ότι νωρίς στη ζωή
τον χτύπησε η ευλογιά…
ασθένεια των απλών πολιτών.
Και όχι μόνο επηρέασε όλο το σώμα του…
ΝΤΑΡΕΝ ΑΣΜΟΡ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
αλλά προκάλεσε μόλυνση σε έναν δακρυϊκό πόρο στα μάτια του,
και το μάτι του προεξείχε απ' το κεφάλι.
Και σχεδόν αμέσως αφού
ονομάστηκε διάδοχος,
η μητέρα του επεδίωξε τη δολοφονία του
και την αντικατάστασή του απ' τον αδερφό του.
Το ακόμη κατεστραμμένο δεξί του μάτι
τον έκανε ανεπαρκή άντρα στα μάτια της.
Κι εκείνη τη στιγμή, ο Μασαμούνε αποφάσισε
να βγάλει το μάτι για να αφαιρέσει την ευαισθησία.
Έγινε γνωστός ως Ντοκουγκάνρου, ο Μονόφθαλμος Δράκος του Όσου.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΙΣΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Απαιτούσε υποταγή. Ήθελε εξουσία και κυρίως σεβασμό.
Αυτή έγινε η κινητήρια δύναμη του Μασαμούνε.
Οι πιστοί σ' αυτόν, σημαδεμένοι και βλογιοκομμένοι,
ήταν αξιόπιστοι.
Οποιοσδήποτε άλλος έπρεπε να δολοφονηθεί.
Ο Μασαμούνε έπρεπε να ποδοπατήσει τους ανθρώπους αυτούς.
Πολύ νωρίς στην καριέρα του, ο Μασαμούνε αντιμετωπίζει την πρώτη σοβαρή πρόκληση.
Ένας από τους πιο στενούς συμμάχους του πατέρα του, ο Ούτσι Σαντατσούνα,
μπήκε στον πειρασμό να πάψει να στηρίζει τον Μασαμούνε
από τον παλιό εχθρό της φατρίας, τους Ασίνα.
Και πιστεύω ότι ο Σαντατσούνα είχε δει ότι ο νεαρός ήταν ασταθής προσωπικότητα,
και δεν μπορούσε να κρατήσει ενωμένη τη φατρία.
Η εξέγερση του Σαντατσούνα έπρεπε να καταπνιγεί αμέσως.
Και ο Μασαμούνε αποφασίζει να δράσει και να πολεμήσει τον Ούτσι Σαντατσούνα.
Ο Μασαμούνε διατάζει τις δυνάμεις του να επιτεθούν στο κάστρο Οντεμόρι.
Ήταν απαραίτητο να κάνει την πιο σκληρή δήλωση προθέσεων
με την επίθεση κατά του Ούτσι.
Η δύναμη του χτυπήματος θα έδειχνε τι ακριβώς άνδρας ήταν.
Αφού περικύκλωσε το κάστρο,
ο Μασαμούνε διέταξε τις δυνάμεις του να σφάξουν τους πάντες μέσα στο κάστρο.
Ο Μασαμούνε γράφει
"Δεν γλίτωσε κανείς. Ούτε γυναίκες ούτε παιδιά.
Σκοτώσαμε τους πάντες. Μέχρι και σκύλους".
Το γεγονός ότι ο Μασαμούνε ήταν διατεθειμένος να τους σκοτώσει όλους,
έπρεπε να έχει ένα νόημα,
και αυτό ήταν η καλλιέργεια του φόβου.
Ένα μονόφθαλμο τέρας έφτασε σε επαναστατημένους υποτελείς
που παίρνουν το απόλυτο μάθημα.
Ο Χιντεγιόσι μαθαίνει για την άνοδο του Μασαμούνε.
Αναγνωρίζει ότι ο Μασαμούνε είναι ανερχόμενη δύναμη στον βορρά.
Και συνειδητοποιεί ότι κάποια στιγμή, αν τα πράγματα συνεχίσουν έτσι,
οι δυο άντρες ή θα έρθουν σε συμφωνία ή θα οδηγηθούν σε πόλεμο.
ΙΑΠΩΝΙΑ 1588
Οι ανησυχίες του Μασαμούνε για τον Χιντεγιόσι επιβεβαιώνονται,
όταν ο Μονόφθαλμος Δράκος εξαπολύει νέο κύμα επιθέσεων κατά των αντιπάλων του…
ΜΑΣΑΜΟΥΝΕ
και ξεσπάει εμφύλιος πόλεμος στον βορρά.
ΑΣΙΝΑ
Οι πράξεις του Μασαμούνε ωθούν τον Χιντεγιόσι
να σκεφτεί έναν νέο τολμηρό άξονα δράσης,
που ελπίζει να τερματίσει την αιματοχυσία του περασμένου αιώνα
και να ενώσει όλη την Ιαπωνία υπό την κυριαρχία του.
Για να το πετύχει, θα χρησιμοποιήσει κάτι άλλο εκτός από το σπαθί.
Αφού ο Χιντεγιόσι εδραίωσε την εξουσία του,
άρχισε να παράγει νομοθεσία
με στόχο να αναδιαμορφώσει
τον κοινωνικό ιστό της Ιαπωνίας με ουσιαστικούς τρόπους.
Μια από τις πρώτες ακραίες μεταρρυθμίσεις του Χιντεγιόσι
ήταν να δίνει εντολή για το λεγόμενο "κυνήγι σπαθιών".
Με άλλα λόγια, έστελνε απεσταλμένους στην ύπαιθρο
για να επιτάξουν τα όπλα του λαού.
Στα τέλη του μεσαίωνα, τα όπλα ήταν πολύ διαδεδομένα
κι ο παράγοντας αυτός συμβάλλει στην αστάθεια
και την πολιτική αντίσταση.
Είναι πιο δύσκολο να αντισταθείς στην εξουσία των πολεμιστών,
αν δεν έχεις όπλα.
Αυτό που έκανε, κατά μια έννοια,
ήταν προσπάθεια σταθεροποίησης της κοινωνικής δομής της χώρας,
δημιουργώντας χάσμα μεταξύ μιας ελίτ πολεμιστών βαριά οπλισμένων,
που ήταν μειοψηφία,
και ενός τεράστιου πληθυσμού απλών πολιτών,
που δεν μπορούσαν να αντισταθούν στην τάξη των πολεμιστών.
Υπάρχει κάποια ειρωνεία στην πολιτική αυτή.
Ο Χιντεγιόσι ο οποίος από απλός πολίτης, από χωρικός,
έφτασε στο απόγειο της εξουσίας του, αποδυνάμωνε τους ομοίους του.
Δεν επέτρεπε σε άλλον να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο.
Εκτός από έκδοση νόμων για διαχωρισμό των τάξεων
κι αφοπλισμό του πληθυσμού κατά των σαμουράι,
ο Χιντεγιόσι εκδίδει άλλο ένα διάταγμα με τεράστιες συνέπειες,
το "διάταγμα ειρήνης".
Σύμφωνα με το διάταγμα, ήταν παράνομο να πάει κάποιος νταΐμιο σε πόλεμο
και ο Χιντεγιόσι ήταν ο μοναδικός στην Ιαπωνία
που θα αποφάσιζε πότε θα ξεκινούσε ένας πόλεμος και πώς θα διεξαγόταν.
Το ολοκληρωμένο διάταγμα ειρήνης του Χιντεγιόσι
ίσχυσε προσωρινά στον βορρά.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1580, ο Ντάτε Μασαμούνε γρήγορα και δραστικά
επέκτεινε την εξουσία της οικογένειας Ντάτε.
Οι ακόλουθοι του Χιντεγιόσι είχαν πει στον Ντάτε Μασαμούνε
πως αν συνέχιζε τους πολέμους κατά των γειτόνων του,
ο Χιντεγιόσι θα αναλάμβανε δράση εναντίον του.
Ο Χιντεγιόσι περιμένει ότι ο Μασαμούνε θα υποταχθεί.
Ωστόσο δεν το κάνει.
Δεν υποχωρεί.
Ο Μασαμούνε ήθελε να θωρακίσει τον βορρά απέναντι στον νότο,
να περιτοιχίσει την επικράτειά του και τους συμμάχους του…
και να στείλει σαφές μήνυμα στον οποιονδήποτε, όχι μόνο στον Χιντεγιόσι,
ότι δεν μπορείς να παίξεις με τον βορρά.
Για τον Μασαμούνε, η νίκη της φατρίας Ασίνα ήταν προτεραιότητα.
Ήταν σπουδαία η καταγωγή της οικογένειας Ασίνα στον βορρά.
Μια από τις πιο αξιοσέβαστες οικογένειες
με υψηλόβαθμους πολεμιστές στην περιοχή εκείνη.
Ο Μασαμούνε πάντα έβλεπε τη φατρία Ασίνα
ως έναν από τους πιο σημαντικούς αντιπάλους και σοβαρή απειλή.
Αν μπορέσει να κατακτήσει τους Ασίνα και να καταλάβουν τις περιοχές τους,
ο Μασαμούνε θα ξεπροβάλει έπειτα
ως ένας από τους πιο ισχυρούς γαιοκτήμονες της χώρας
και θα ελέγχει όλο το βορειοανατολικό τμήμα της Ιαπωνίας.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1580,
παρουσιάστηκε μια ενδιαφέρουσα ευκαιρία για τον Μασαμούνε.
ΙΝΑΒΑΣΙΡΟ ΜΟΡΙΚΟΥΝΙ
Ένας λόρδος των Ασίνα ονόματι Μορικούνι
αυτομόλησε στους Ντάτε
και αποκάλυψε ότι οι Ασίνα, ως αποτέλεσμα
εσωτερικών πολιτικών διαφωνιών,
ήταν πολύ μειωμένοι.
Παρόλο που η απαγόρευση πολέμου μεταξύ των επαρχιών
είχε τεθεί σε ισχύ από τον Χιντεγιόσι,
θεωρώ ότι ο Μασαμούνε το είδε ως ευκαιρία
και πολύ δελεαστικό τρόπαιο, για να μην το αρπάξει.
Ο Μασαμούνε ξέρει ότι η νίκη επί των Ασίνα
θα τον κάνει τον πιο ισχυρό άρχοντα στη βόρεια Ιαπωνία.
Η νίκη, όμως, δεν είναι σίγουρη.
Οι Ασίνα είναι θηριώδεις κι αν χάσει, θα αντιμετωπίσει βέβαιο θάνατο.
Παρά τους κινδύνους, όμως, εισβάλλει με δύναμη άνω των 20.000 αντρών.
Μια ελαφρώς μικρότερη δύναμη των Ασίνα στέλνεται για να τον αναχαιτίσει
και ετοιμάζεται το σκηνικό για μια από τις πιο διαβόητες μάχες.
ΣΟΥΡΙΑΓΚΕΧΑΡΑ
Όταν οι δυνάμεις των Ντάτε εισβάλλουν στο Ίζου,
συναντούν τους υπερασπιστές σε ένα μέρος γνωστό ως Σουριαγκεχάρα.
Ο Μασαμούνε υποχωρεί με το ιππικό στο πίσω μέρος,
οι δυο πλευρές διανυκτερεύουν και ετοιμάζουν τις άμυνές τους.
Ο Μασαμούνε ήταν σίγουρος ότι θα γινόταν μακελειό,
που όμοιό του δεν θα είχαν δει ποτέ οι Ασίνα.
Την αυγή, οι δυνάμεις των Ασίνα εξαπολύουν μετωπική επίθεση κατά των Ντάτε.
Έγινε άγρια συμπλοκή, πολεμούσαν με βαναυσότητα, σώμα με σώμα.
Αλλά λίγο μετά το ξημέρωμα, ξεσπάει μεγάλη ανεμοθύελλα…
και φυσάει στα μάτια των στρατιωτών.
Και τα πράγματα πάνε πολύ άσχημα.
Μέχρι τα μέσα του πρωινού, οι γραμμές των Ντάτε αρχίζουν να καταρρέουν.
Ο Μασαμούνε αναγνώρισε ξεκάθαρα ότι κινδύνευε το μέλλον της φατρίας.
Ο Μασαμούνε πήγε μπροστά στα αριστερά με το ιππικό.
Και χτύπησαν την πτέρυγα των Ασίνα πάρα πολύ δυνατά.
Αρκούσε μόνο να περικύκλωναν τους αντιπάλους
και να τους σκοτώνουν επιτόπου.
Αυτή δεν ήταν μάχη, αυτή ήταν σφαγή.
Νίκη!
Σύμφωνα με τα αρχεία της μάχης,
πήραν πάνω από 2.500 κεφάλια
και τα παρουσίασαν στον Μασαμούνε μετά τη μάχη.
Ήταν διατεθειμένος να ρισκάρει για να κερδίσει ό,τι του ανήκε.
Έχοντας κερδίσει τη μάχη ενάντια των Ασίνα,
που ήταν μεγάλη δύναμη στον βορρά,
ο Μασαμούνε παίρνει ο ίδιος τον τίτλο
και γίνεται ο πιο ισχυρός πολέμαρχος της βόρειας περιοχής.
Αυτό τον κάνει εξαιρετικά ισχυρό.
Είναι υπολογίσιμη δύναμη και πρέπει να τον προσέχεις.
Ο Χιντεγιόσι δεν μπορούσε να αγνοεί άλλο την παρουσία του Μασαμούνε.
ΙΑΠΩΝΙΑ 1590
Σε λιγότερο από έναν χρόνο μετά τη Μάχη του Σουριαγκεχάρα,
ο Χιντεγιόσι και ο τεράστιος στρατός του πήγε βόρεια, στο κατώφλι του Μασαμούνε.
Στόχος του Χιντεγιόσι είναι η φατρία Χότζο,
μια από τις τελευταίες οικογένειες πολέμαρχων που του αντιστέκονται.
Οι δυνάμεις του Χιντεγιόσι πολιορκούν το οχυρό των Χότζο, το κάστρο Ονταβάρα.
Ως δοκιμασία αφοσίωσης,
ο Χιντεγιόσι διατάζει τους νταΐμιο του βορρά να του ορκιστούν πίστη
και να πολεμήσουν μαζί του τους Χότζο.
Σχεδόν όλοι συμφωνούν αμέσως.
Ένας, όμως, τολμά να αργήσει να απαντήσει.
Αφού αγνόησε όλες τις προηγούμενες διαταγές του Χιντεγιόσι
να μεταβεί στην αυλή,
αυτός ο λόρδος Ντάτε λαμβάνει μια επιστολή από τον Χιντεγιόσι.
Εντολή να πάει μαζί του στην πολιορκία του Κάστρου Χότζο στην Ονταβάρα.
Η παρουσία του στην πολιορκία ήταν απλώς μια τυπικότητα.
Υπακοή στον Χιντεγιόσι.
Ήταν το τελευταίο ρίσκο.
Ο Μασαμούνε ήξερε ότι αν ο Χιντεγιόσι νικούσε στο Χότζο,
ο ίδιος θα ήταν ο επόμενος στόχος
και αυτή ήταν μια μάχη που δεν μπορούσε να κερδίσει.
Ο Μασαμούνε θα πήγαινε στην πολιορκία της Ονταβάρα.
Αλλά με τους δικούς του όρους.
Συγκέντρωσε στρατό και ξεκίνησε αργά για την πολιορκία στην άλλη άκρη της χώρας.
Και δίνει πολλές δικαιολογίες:
"Είναι κακοί οι δρόμοι. Με καθυστέρησε αυτό ή το άλλο".
Είναι πιθανό ο Μασαμούνε να πίστευε ότι ο Χιντεγιόσι ίσως νικούσε, ίσως κι όχι.
Και πριν δεσμευτεί με τη μια ή την άλλη πλευρά,
θέλει να δει ποιος πιστεύει ότι έχει πλεονέκτημα.
Τελικά, ο Χιντεγιόσι έχει κινητοποιήσει πολλά μέσα
και πολλούς άντρες,
ώστε κατακτά το Χότζο και καταλαμβάνει την Ονταβάρα.
Τελικά, ο Μασαμούνε και ο στρατός του φτάνουν στο στρατόπεδο του Χιντεγιόσι…
κι είναι ντυμένος με το καλύτερο, λευκό, μακρύ κιμονό, κρατώντας ένα κοντό σπαθί.
Το λευκό αντιπροσωπεύει την αγνότητα
και σε αυτό το πλαίσιο, αντιπροσωπεύει τον θάνατο,
που ενισχύεται απ' το κοντό σπαθί…
με το οποίο θα έκανε τελετουργική αυτοκτονία, αν ο Χιντεγιόσι έδινε εντολή.
Ίσως έτσι παραδεχόταν ότι μπορεί να θανατωνόταν
για την απροθυμία του να συνταχθεί με τις δυνάμεις του Χιντεγιόσι πριν από αυτό.
Ίσως ήταν κόλπο για να κερδίσει τη συμπάθεια του Χιντεγιόσι.
Σίγουρα, όμως, δεν φανέρωνε δειλία η προσέγγισή του αυτή.
Ο Χιντεγιόσι έφερε τον Μασαμούνε μπροστά από δικαστήριο σπουδαίων στρατηγών,
συμπεριλαμβανομένου και του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου.
Και τον ρωτούν γιατί δεν στήριξε νωρίτερα τη θέση του Χιντεγιόσι
ή δεν απάντησε στις επιστολές του.
Ο Μασαμούνε προσπαθεί να προσποιηθεί
"Είμαι χωριάτης εγώ.
Δεν έχω συνηθίσει να ζω όπως εσείς, οι μεγάλοι ηγέτες".
Ακόμα και μπροστά στον θάνατο, ο Μασαμούνε δεν ενδίδει.
Είναι εδώ
κι έχει δώσει τους λόγους του,
και αν οι λόγοι δεν αρκούν, είναι έτοιμος να πεθάνει.
Αλλά δεν γονατίζει μπροστά σε κανέναν.
Αν αργούσες λίγο ακόμη, θα έχανες το κεφάλι σου.
Καταλαβαίνω.
Έτσι, ο Χιντεγιόσι τού χάρισε τη ζωή.
Σε συμπαθώ.
Ο Χιντεγιόσι πρέπει να διαισθάνθηκε
ότι ο Μασαμούνε θα του ήταν μεγάλο ατού στο μέλλον, αν τον άφηνε να ζήσει.
Ευχαριστώ.
Φέρτε σάκε!
Ο Χιντεγιόσι βρήκε τρόπο να εξουδετερώσει τον Μασαμούνε
και το έκανε χωρίς το τελικό, συντριπτικό, αποκαλυπτικό λουτρό αίματος
που πολλοί υπέθεταν ότι θα γινόταν.
Αναγκάζει τους εχθρούς του να έρθουν στο τραπέζι.
Να συμφωνήσουν με αυτήν την πολιτική ισορροπία.
Στην ουσία, αναγκάζει τον σπουδαίο νταΐμιο να συμφωνήσει πως είναι ώρα να σταματήσει.
Να σταματήσει ο εμφύλιος.
Αφού ο Μασαμούνε αναγκάστηκε να υπακούσει και το Χότζο ηττήθηκε,
ο Χιντεγιόσι πέτυχε ό,τι δεν κατάφερε ο Νομπουνάγκα.
ΙΑΠΩΝΙΑ 1590
Για πρώτη φορά μετά από 120 χρόνια,
όλη την Ιαπωνία κυβερνά ένας πολέμαρχος.
Μέσα από την παράτολμη χρήση βίας, πολιτικής και διπλωματίας,
ένας άντρας που γεννήθηκε χωρικός αναρριχήθηκε στην κορυφή της εξουσίας.
Ο Χιντεγιόσι, γύρω στο 1590, αντιμετωπίζει ένα ειρωνικό πρόβλημα.
Έγινε τόσο πετυχημένος τόσο γρήγορα,
και τώρα τον ακολουθούν πάρα πολλοί νταΐμιο,
και σίγουρα νιώθει την ανάγκη να τους έχει απασχολημένους.
Αυτοί οι άντρες ήταν κατακτητές.
Είχαν μεγαλώσει σε μια κοινωνία στην οποία
αν δεν κατακτούσες, πέθαινες,
πέθαινε η οικογένειά σου, έχανες τα εδάφη σου.
Όταν δεν υπάρχει άλλη γη να κατακτήσεις στην Ιαπωνία, τι κάνεις;
Κι αυτό είναι γρίφος για τον Χιντεγιόσι,
ο οποίος πάλεψε επί δεκαετίες να λήξει τον πόλεμο. Τι κάνεις με τους σαμουράι;
Έτσι, σκέφτεται
μια φανταστική πρόταση στα όρια της μεγαλομανίας.
Μα αν και πολεμιστής που δεν έχει κάνει ποτέ λάθος σε μάχη,
ετοιμάζεται να κάνει ένα απ' τα πιο στρατηγικά λάθη στη ζωή του
και να οδηγήσει την Ιαπωνία σε μια απ' τις μεγαλύτερες καταστροφές.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη