رسانه اینترنتی مای موویز Mymoviz.ORG جامعترین سایت فیلم و سریال
‫« تگزاس غربی »
‫کِی می‌تونم برم؟
‫وقتی بدونی ‫داری به چی نگاه می‌کنی.
‫بابا، می‌دونم.
‫هزار، دو هزار، سه...
‫کم‌تر از یه کیلومتره.
‫بیا، اینو بزن به گوشت.
‫می‌شنوی؟
‫یه روز، من و مامانت ‫یه چیزی برای اون می‌سازیم.
‫- تابه‌حال شده بترسی؟ ‫- نه.
‫وقتی چیزی رو دوست داری،
‫چیزی برای ترسیدن وجود نداره.
‫بی‌دبلیوکی، وقتش رسیده.
‫بیل، به نفعته این‌بار موبایلتو گم نکنی.
‫هی، جدی میگم.
‫صبر کن!
‫صبر کن! بابا!
‫تا نقطه‌ی روی زمین،
‫ولی یه تغییر مسیری قوی قطعی
‫درست وسط بارون به‌وجود میاد،
‫و تا آی‌۴۰ می‌رسه، ‫یا بعد از آی‌۴۰،
‫یا نزدیک بهش،
‫اولین خروجی جاده گیری.
‫اولی می‌شه خروجی بزرگراه ۲۸۱
‫از خروجی گیری، گری. ‫ممنون.
‫بسیار خب، شما در حال تماشایِ
‫توفانی که از سمت غرب ‫به بزرگراه ۳۳
‫غربِ تورنادوی کینگ‌فیشر هستید.
‫توفان‌ها شدیدتر میشن...
‫ویل، با وسایل مامانی بازی نکن.
‫اکنون به جنوب مرکزی
‫شهرستان گارفیلد رسیده
‫و اطراف جنوب‌غربی کینگ‌فیشر ‫رو باید مراقب بود.
‫توفان شدیدی در حال وقوع است ‫و بله، هم اکنون یک توفان دیگه
‫در جنون گرین‌فیلد شکل گرفته ‫و به سمت جنوب‌شرقی در حال حرکت است.
‫- یکی سمت غربه. ‫- بابا کجا رفت؟
‫« توفان‌شناسی برودی »
‫سلام.
‫- سلام، رفیق. ‫- دو نفر رو آوردم.
‫باید فکر کنیم چجوری بشینیم.
‫ببخشید، آقای برودی. هم‌کلاسیمو آوردم. ‫امیدوارم ایرادی نداشته باشه.
‫با دست خودت، خودتو می‌کشی.
‫و الان توی لانگ هورن هستید.
‫همه‌چیز توی تگزاس بزرگ‌تره.
‫- روی... ‫- بله؟
‫میله استحکام کویین ‫رو بذار توی صندوق‌عقبشون.
‫اول تو برو.
‫مطمئنی؟
‫من با این پسرا میام.
‫- خیلی‌خب، راه بیفتید. ‫- باشه.
‫صدها کیلومتر بر ساعت
‫هنوز سمت جنوب‌شرقیه...
‫منظورت چیه دانشجوی من ‫پشت فرمونه؟
‫جا نشدیم.
‫اویو در صورتی هزینه پرداخت می‌کنه ‫که بیل راننده باشه.
‫- متوجه هستی؟ ‫- می‌خوای چیکار کنم؟
‫داره دنبال توفان میره، ‫منم دنبال اون.
‫خدای من.
‫کجا هستید؟
‫اومدنشون رو نمی‌بینید.
‫فقط توی سنگر جا می‌گیری تا...
‫به شوهرم بگو ‫تلفنشو جواب بده.
‫ام‌بی‌کیو، ‫کاش می‌تونستی اینو ببینی!
‫- بابا! ‫- دیوونگیه!
‫جوری که خاک در میاد،
‫انگار چمن آتیش گرفته.
‫توی ماشین بودن اونم وسط گردبان ‫واقعا فکر بدیه.
‫بیل، اون موبایل ‫اسباب‌بازی نیست که بردی!
‫تجربه‌ای مثل توفان جاپلین ‫رو تکرار نمی‌کنیم.
‫جنوبِ ماست.
‫ازش می‌تونیم جلو بزنیم،
‫و به‌نظرم به هلمِ ایالت نبراسکا ‫نزدیک‌تر باشه.
‫نه، بیل. ‫بیشتر شبیه به این می‌مونه...
‫اگه جرل و جاپلین ‫بچه‌دار می‌شدن.
‫حجم زیادی هوا رو می‌کشن.
‫گوش کن چی میگم.
‫بزرگراه ۴۴. ‫برو سمت شمال.
‫بیل، به حرفش گوش بده. ‫خروجی اونجاست.
‫بزرگراه ۴۴. ‫برو سمت شمال.
‫بیل، بیا تمومش کنیم!
‫- بیل. ‫- نمی‌تونیم گم‌ـش کنیم!
‫- برو، برو، برو! ‫- بیل.
‫خیلی بزرگه.
‫- بیل، برو شمال. ‫- وایسا!
‫بیل، صدامو داری؟
‫گاز بده. ‫داره میاد سمتت.
‫پاتو بذار رو گاز.
‫بیل.
‫از اون نوع توفان‌هاست ‫که آدم رو می‌کشه.
‫- بیل. ‫- جنوب‌غربی...
‫بیل!
‫گردباد باشه یا نه، ‫می‌تونم بهت بگم
‫که آسمون داره به زمین میرسه
‫و جو داره متلاطم میشه.
‫هزار، دو هزار...
‫سه هزار، چهار....
‫قرمز یا قرمز بورگاندی...
‫یه بچه رو توی ۱۸۰ متری اینجا پیدا کردیم.
‫هنوز دنبال بقیه هستیم.
‫به احتمال زیاد کمربند ایمنی بسته بوده.
‫« طوفان چرخشی »
‫« ده سال بعد »
‫تازه تی زده بودم.
‫آره، می‌دونم. ‫باید بریم.
‫عقب میفتیم.
‫تموم شد؟
‫بار دومی چی میشه؟
‫نمی‌خوام منو اینجا ببینه.
خواهش می کنم مامان
بیا مامان بیا بریم
آره، آره، آره، آره،
‫رژ زدی؟
‫چی؟ نه.
‫رفتیم خونه ‫باید تخم‌مرغ بگیریم.
‫نگران نباش.
‫- من دیر میام. ‫- زود میومدی عجیب بود.
‫ای‌بابا.
‫عالی شد.
‫می‌دونه که همیشه ‫باید دو بار استارت بزنی روشن بشه.
‫روشن شد.
‫آره.
‫بوق نزن.
‫« بیل برودی »
‫« دکتر کویین برودی جایزه اویو رو دریافت کرد »
‫خدای من. ‫آره، آره، آره. من می‌تونم...
‫خیلی‌خب‌، خیلی‌خب.
‫دانش آموزان عزیز، فراموش نکنید.
‫تکالیف ترمودینامیک ‫رو تا کی تحویل می‌دین؟
‫آخر هفته، باشه؟
‫اگه پشت گوش می‌ندازید،
‫بهتون چهار روز وقت میدم.
‫- شروع کردی؟ ‫- دست بردارید.
‫- آخراشه. ‫- خدایی؟
‫اگه کمکم کنی،
‫منم بهت رانندگی یاد میدم.
‫قبوله.
‫ویلیام برودی،
‫می‌شه لطفا جناب سرکار ‫رو تا کمدت ببری؟
او این رو خواست،
‫حتی نمی‌دونم دنبال چیه.
‫لطفا تا زمانی که آقای کیتون نگفتن برید تو، ‫همین‌جا بشینید.
بله، اون در دفتره، آره مطمئن بود،
‫هی! ‫ویلیام برودی!
‫خیلی‌خب. تغییر دما،
‫توی تکلیف‌تون هست، ‫مبحث مهمیه.
‫حتما...
‫- اون چیه؟ ‫- برودی‌ـه.
‫- آره، خودشه. ‫- خدای من.
‫برودی فکر می‌کنه مرد عنکبوتیه؟
‫چرا هنوز اون بالاست؟
‫الان صاعقه میزنه ‫با خاک یکسانش می‌کنه.
‫خدای من. ‫اون داره...
‫- گفتم اون دیوونه‌ست. ‫- اون خیلی...
‫پس پیش خودت گفتی ‫فکر خوبیه...
‫تا بری روی پشت‌بوم مدرسه،
‫اونم وسط رعد و برق،
‫این دستگاه رو روشن کنی ‫و ببینی چی بشه؟
‫بابا همین کار رو می‌کرد.
‫بابات دانشگاه نرفت.
‫یه میکروفون ساده‌ست.
‫از کجا می‌دونی کار می‌کنه یا نه؟
‫نمی‌خوام باعث اخراجت بشم.
‫اخراج راه خروجته، متوجه‌ای؟
‫می‌فهمی؟
‫ویل...
‫محض رضای خدا.
‫نمی‌تونم.
‫چیزی نیست. ‫مهم زمان‌بندیه.
‫برای همین اکثر آدم‌ها ‫ماشین اتومات دارن.
‫خیلی‌خب.
‫وقتی فشار میدم،
‫گاز بده. باشه؟
‫باشه.
‫می‌بینی؟ موفق شدی.
‫داریم حرکت می‌کنیم.
‫- داریم حرکت می‌کنیم. خیلی‌خب. ‫- آره.
‫خیلی‌خب، آروم و ثابت.
‫دور بزن، دور بزن، دور بزن...
‫و بایست.
‫تونستم.
‫می‌تونم یه سوال بپرسم؟
‫کی میره بالای پشت‌بوم ‫تا به آسمون نزدیک بشه؟
‫تا به‌حال این موضوع فکر کردی ‫وقتی بمیریم کجا میریم؟
‫نمی‌ایسته. ‫نمی‌ایسته!
هارپر، من - خیلی متاسفم،
- آروم باش، اشکالی نداره، - لعنتی،
‫توی تگزاس دوستی داری؟
— ماي موويیز —
هی ..
بیا اینجا، این را چک کن
‫بابام نابغه بوده.
‫اونو هیچ‌وقت درک نکرد.
‫شاید تو اونو درک می‌کنی.
‫وقتی مامانمو از دست دادم...
‫اون‌موقع بود که فهمیدم ‫چقدر برای بابام ارزشمند بوده.
‫هی! غذا گرفتم.
‫هی، هی. ‫مامان، از این خبر داشتی؟
‫- یادداشت‌های پر جزییات می‌نوشته. ‫- از کجا پیدا کردی؟
‫اهمیت... اهمیت داره؟ ‫می‌تونستی برای تحقیقاتت استفاده کنی.
‫هارپر. ‫فکر کنم وقتش باشه هارپر بره خونه‌شون.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫نه، نه، نه. نه.
‫چرا انقدر ناراحتی؟
‫بهترین فرصت ممکنه ‫تا بتونم بابامو درک کنم.
‫من باباتو دوست داشتم.
‫به اندازه‌ی تو دل‌تنگش هستم، ویل،
‫ولی اون دفتر، ‫اون دفتر برای تو نیست.
‫- تو بهتر از... ‫- هی، هی، چیکار می‌کنی؟
‫بهتر از چی‌ام؟
‫بهتر از مردی که همه تحقیقاتت ‫رو آزمایش کرد؟
‫و برای همین از حیطه کاریت دست کشیدی، آره؟
‫ترسیدی که بری تو دل خطر؟
‫نه، ویل. از شغلم دست کشیدم ‫چون من مادرتـم.
‫و بعضی‌وقت‌ها ‫ترسیدن هیچ مشکلی نداره
‫چون من الان زنده‌ام ‫و اون نه.
‫وقتی چیزی رو دوست داری، ‫چیزی برای ترسیدن وجود نداره.
‫آره، آره. ‫قبلا این جمله رو شنیدم.
‫به لطف تو، ‫بابام رو نمی‌شناسم.
‫راستش من دیگه برم.
‫اوه... باشه.
‫ویل، عزیزم؟
‫ویل، بیداری؟
‫ویل؟
‫محض رضای خدا.
‫ممنون، آقا.
‫« کامرون »
‫اسم و کارت رو بگو.
‫عمو روی؟
‫می‌دونستم نباید آدرس فرستنده رو می‌نوشتم.
‫هی، صبر کن!
‫اصلا چطوری پا شدی اومدی اینجا؟
‫چند تا...
‫و اون زنـه چی به خوردت داده، ها؟
‫می‌دونی؟ ‫بی‌خیال، هر چی کم‌تر بدونم...
‫بذار حدس بزنم، ‫اومدی تا تعقیب‌گر توفان بشی
‫درست مثل بابات.
‫نه، هیچ‌وقت به این مسئله فکر نکردم.
‫آره، شرط می‌بندم همینطوره.
‫مامانت می‌دونه اینجایی؟
‫به گمونم نه.
‫به خاطر اونـه که اینجام.
‫دیگه درباره بابام حرف نمیزنه.
‫نشستم اون دفتره رو خوندم...
‫هی، هی، هی.
‫اون دفتر به معنی دعوت‌نامه نبود.
‫من بابات نیستم. ‫حتی عموی واقعیت نیستم.
‫بابات...
‫هیچ‌کس شبیه به اون نبود.
‫مثل اون هم نمیاد. ‫تو هم شبیه‌اش نمیشی.
‫بفرما. ‫حرفمو زدم.
‫اون خونه‌های مردم ‫رو تمیز می‌کنه، روی.
‫باهوش‌ترین زنی که می‌شناسم ‫خونه مردم رو تمیز می‌کنه.
‫نمی‌تونم ازت مراقبت کن، بچه‌جون. ‫اوجِ فصل توفانـه
‫و الان با مراقبت از توریست‌ها،
‫و.. و احمق‌ها ‫خرج زندگی‌مو در میارم.
‫توریست‌های کودن، ‫از همه‌شون بدترن.
‫ولی اینجا، بذار بهت بگم.
‫بیا. ‫بلیت برگشتت، به حساب من.
‫و اگه مامانت چیزی پرسید،
‫بگو نتونستی منو پیدا کنی ‫یا... یا مردم.
‫هر کدوم خواستی رو بگو.
‫- ونـه ازت خیلی بزرگ‌تره. ‫- عمراً.
‫بیل، بچه‌ات اینجاست.
‫ببینم زیادی بهم نزدیک شدی، ‫با یه تیر خلاصت می‌‌کنم.
‫بیا، اینو ببین.
اوه، وای
‫گرمای توی نود درجه
‫این رطوبت رو می‌پزه.
‫نمی‌تونی از قابلمه بیای بیرون.
‫همین که درش باز بشه، منفجر میشه.
‫بعدش یه باد آروم میاد. ‫تمام.
‫این چیکار می‌کنه؟
‫خب، آژیر پلیس ‫برای مواقع ضروری.
‫- قانونیه؟ ‫- نه، نه دقیقا.
‫ببینید، اون شونزده ساله‌شه، ‫و موبایلشو نبرده.
‫مطمئنم قبل از تاریکی هوا برمی‌گرده.
‫اگه تا غروب نیومد،
‫اونوقت به صورت رسمی ‫مفقود شده اعلام می‌کنیم.
‫تحقیقات رو شروع می‌کنیم.
‫الان چیکار کنم؟
‫فقط می‌تونید صبر کنید.
‫عوضی...
‫وقتش بود.
‫هی، یادت باشه.
‫ازت خواهش می‌کنم، ‫تو ویلیام برودی نیستی.
‫امروز نه. ‫سر جات بمون.
‫سلام. ‫صبح بخیر.
‫- آره. صبح بخیر. ‫- صبح بخیر. بالاخره.
‫صبح بخیر، چاک.
‫یادت باشه، امروز آخرین روزیه ‫که محصولاتتون رو می‌گیرید.
‫آره، نه ممنون. ‫شما خیلی پول می‌گیری.
‫- بی‌خیال، چاک. ‫- نقد قبول می‌کنیم.
‫- پی‌پل قبول می‌کنیم. ما... ‫- قراره گردباد ببینیم؟
‫- روی، بفرمایید؟ ‫- پیش توئه، نه؟
‫- آره. ‫- کجایی، روی؟
‫می‌خوام راه بیفتم.
‫امروز آخرین روزمونه، کویین.
‫میـ... میارمش خونه.
‫فقط بدون که جاش امنه، خب؟
‫هیچ‌جایی توی اون منطقه نیست
‫که این موقع از سال امن باشه، روی.
‫مقصدت کجاست؟
‫بهت زنگ میزنم.
‫از من به شما نصیحت.
‫عروسی‌تون رو بندازید زمستون.
‫بعدش زنت خوشحال میشه
‫چون در این صورت ‫سالگرد ازدواج‌تون رو
‫برای فصل تعقیب توفان ‫از دست نمی‌دی.
‫گم شدی؟
‫برادر زاده‌مه. ‫امشبو اینجاست.
‫پول بلیتشو میدی؟
‫اینجا خیریه باز نکردیم.
‫مدارک اداری.
‫اینو امضا کن.
‫نوشته رضایت والد یا قیم...
‫محض رضای خدا، ‫امضا کن تموم بشه.
‫حرفی نمیزنه، ‫اسمش جزو لیست مسافرین نیست.
‫اصلا اینجا نبوده.
‫بریم.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫لطفا دست و پاتون رو..
‫از اول تا آخر ‫از ماشین در نیارید.
‫ممنون.
‫چیزی رو نشکنید.
‫به نفعته کمربندتو ببندی. ‫امروز هوا خطریه.
‫راست میگه.
‫اون اینجا نیست، نه؟
‫ما...
‫خب، بذار منم بیام. ‫می‌تونم کمک کنم.
‫تو بچه‌ای. ‫برو خونه. نه.
‫فلوریدا چطوره؟
‫متفاوته.
‫اونجا هم توفان میاد.
‫پایتخت رعد و برق دنیاست.
‫اسمشو توفان نمی‌ذارم. ‫بیشتر دوش عصرونه‌ست.
‫امروز درس یاد می‌گیری، بچه.
‫بچه‌ی طفلک احتمالا ‫بیشتر از اونی که بدونی
‫هواشناسیو یادش رفته.
‫- اون؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، بچه‌جون.
‫توضیح بده امروز کجا میریم و چرا؟
‫اجازه هست؟
‫با توجه به اون،
‫خط خشک دسته تابه‌ی تگزاس. ‫[در تصویر به دسته‌ی تابه شباهت دارد.]
‫اگه نقطه‌ی شبنم بالا بره، ‫بادهام هم‌سو در عرض چند ساعت
‫شدت می‌گیره.
‫باید روز سهمگینی باشه.
‫ولی مطمئنم می‌دونید.
‫بچه نابغه‌ست.
‫خوبه.
‫می‌خوای سربه‌سرم بذاری؟
‫بیا وسط آشوب دوباره امتحان کنیم.
‫پیدا کردن انگشت خدا ‫وسط منطقه هدف...
‫بیشتر از صد هزار کیلومتری...
‫این کار ماست.
‫از سه تا قانون پیروی می‌کنیم.
‫قانون شماره یک:
‫همیشه حواست باشه ‫حداقل نصف باک‌ ماشین پر باشه.
‫قانون شماره دو: ‫همیشه، همیشه، همیشه
‫یه نقشه فرار توی آستینت داشته باشه.
‫به طور کل، این توفان‌ها ‫به شرق و شمال میرن.
‫صبر کن، چرا میگی به طور کل؟
‫عادیه. ‫سفت و سریع نیست.
‫هدف‌مون اینه ‫تا به نقطه جنوب شرقی توفان برسیم
‫و ازش جلو بزنیم.
‫اینطوری، ‫تمام نگرانیت باید این باشه
‫که به سمت شرق و جنوب برونی ‫و از سر راهش بری کنار.
‫خودتو توی وضعیتی می‌بینی ‫که باید بداهه دست به عمل بزنی
‫و هیچی نشده وسط دردسری.
‫قانون شماره سه چیه؟
‫هیچ‌وقت توی قفس خرس گیر نیفت.
‫- هیچ‌وقت توی گاو صندوق گیر نیفت.
‫بدترین گردبادها توی بارونه.
‫هیچی نمی‌بینه تا این‌که...
‫ده متری بین زمین و آسمونی.
‫نه قربان.
‫اولین بارته؟
‫اگه توی قفس خرس گیر بیفتی چی میشه؟
‫بهتره یه چاله یا استخر پیدا کنی.
‫اون‌موقع باید ضد آفتاب ‫و لباس شناتو بیاری،
‫البته که جرئتشو داری.
‫هی، تعقیب و گریز ‫شامل نود درصد رانندگی
‫و ده درصد خشم خالق میشه.
‫به خودم افتخار می‌کنم ‫که نسبت به بقیه شرکت‌های تور گردشگری
‫به دل حادثه نزدیک‌تر شدم.
‫میری تو دلش.
‫قضیه‌ی اون دستگاه چیه؟
‫کدوم دستگاه؟
‫شبیه بمبه. ‫ویل برده بودش پشت‌بوم.
‫بمب نیست.
‫جون آدم‌ها رو نجات میده.
‫جریان بین تو و ویل چیه؟
‫از کلاس سوم می‌گفت تو خوشگلی.
‫اینطوری نیست.
‫باهاش مهربونی.
‫جوری که به آسمون نگاه می‌کنه ‫رو دوست دارم.
‫- چـ... چیزی نیست. ‫- من...
‫اگه می‌خوای سیگار بکشی، ‫عیبی نداره.
‫بعدا می‌کشم.
‫توفان از اینجا شدت می‌گیره.
‫شونزده کیلومتر مونده.
‫چیزی نمی‌بینم.
‫وایسا از صخره رد بشیم.
‫خیلی‌خب، ‫وقتی از تنگه رد شدیم،
‫اون‌موقع‌ست که باید ‫دوربینتون رو بیارید بیرون.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫چیکار می‌کنی، پسر؟
‫خیلی بزرگه.
‫برو عقب ‫قبل این‌که شروع بشه.
‫انگار تو ماشین ‫توله‌سگ داریم.
‫می‌خوای کاری کنی اخراج بشم؟
‫خدای بزرگ.
‫همینجا بزن کنار.
‫مطمئنی؟ ‫این پیاده‌رو نیست.
‫- مطمئنم. ‫- باشه.
‫- هی، هی، هی، هی. ‫- چیه، فرانک؟ می‌خوای چیکار کنی؟
‫توی چمن پارک نکن.
‫از چمن فاصله بگیر، ذین. ‫عوضی.
‫تن لشتو تکون بده، فرانک.
‫یادتون باشه، ‫نزدیک جاده نشید.
‫گروهی بمونید. ‫و وقتی گفتیم بریم، میریم.
‫و هی، از نمایش لذت ببرید.
‫چهار چشمی حواست بهش باشه.
‫بالاخره.
‫می‌بینی چطور اون ابرهای یخی ‫از چند کیلومتر اونورتر افق می‌ترکن؟
‫حسش می‌کنی؟
‫این نسیم خنکی که میاد؟ ‫حسش می‌کنی؟
‫آره، جریان خروجیه.
‫یادم نمیاد انقدر بزرگ باشه.
‫خب، بزرگ‌تر میشه.
‫اومدی تو دل توفان چرخشی.
‫می‌تونی تغییر شکل‌شون ‫از دیواره‌ی ابری پایین
‫تا بالای بالا رو ببینی.
‫حالا... وقتی باد ‫وقتی از عقب گرم میشه،
‫اون‌موقع‌ست داره تغذیه می‌کنه،
‫به سمتت میاد و بزرگ میشه.
‫باید موبایلمو میوردم.
‫هی، چاک، ‫اومدی وسط عکسم.
‫حواستون به گرداب باشه! ‫داره شروع میشه.
‫الان، مثل گردابه.
‫ولی نگاه کن.
‫نگاه کن. ‫پایین رو نگاه کن.
‫وقتی که ببینی خرده‌ها دارن شکل می‌گیرن...
‫اون‌موقع یه گردباد واقعی گیرت میاد.
‫واقعیه.
‫وای.
‫با این عکس می‌تونم ‫ساعت رولکس بخرم.
‫جرا نمیریم نزدیک‌تر؟
‫بهترین جای ممکنیـم.
‫جلوتر بری ‫خودتو به کشتن میدی.
‫توفان سمت جنوب ‫داره مانعش میشه.
‫- زود باشید. ‫- بریم!
‫- همه سوار بشن!
‫باد بزرگ تو راهه.
‫بریم! بریم! سوار بشید!
‫خدای من.
‫لعنتی
‫دارم گاز میدم. ‫حرکت نمی‌کنه.
‫صبر کن.
‫قراره تگرگ سنگین بیاد.
‫پنج سانتی متر.
‫نه سانت.
‫بده؟
‫خیلی بده.
‫همه حالشون خوبه؟
‫یعنی آره؟
‫آره. حالمون خوبیم.
‫الان تگرگ گوریلی رو تجربه کردین.
‫قابلتونو نداشت.
‫اندازه‌ی دونه‌ی تگرگ رو دیدی؟
‫از خیابون دور میشیم ‫عاقبتش میشه همین.
‫انبار بین خط مرزی شمراکه.
‫می‌خوای یه ون دیگه بخرم؟
‫قبل غروب ‫یه تعقیب دیگه انجام بدیم.
‫هی، گوش کن، ‫می‌خوام باهات حرف بزن.
‫فکر کنم می‌تونیم ‫پول‌مون رو پس بگیریم.
‫هی، بهش فکرم نکن، چاک.
‫عمرا پولتو پس بگیری.
‫قرارداد انصراف از حق و حقوق خودت ‫رو امضا کردی، یادت میاد؟
‫گردباد بود؟
‫اگه گردباد بود، ‫الان زنده نبودیم.
‫آره، می‌دونم. ‫هنوز توی دسته‌ی تابه هستید؟
‫امشب رو توی لیبرال می‌مونیم.
‫- کانزاس؟ ‫- آره، همون‌جا.
‫تا موقع ناهار میرسم.
‫تو...
‫از دستم عصبانی نیستی، نه؟ ‫واسم دام گذاشت.
‫تو یه دونه بچه داری، روی.
‫نمی‌دونه دنیا چقدر خطرناکه.
‫ازش مراقبت می‌کنم.
‫لعنت بهت، دختر. ‫از کجا اومدی؟
‫خیلی‌خب. ‫بهت زنگ میزنم.
‫سلام رفیق. ‫سلام.
‫اگه دنبال قرار مداری،
‫چرا با همسن خودت نمی‌پری، ها؟
‫آره. ‫سیگار داری؟
‫ممنون، رفیق.
‫فندک.
‫جاش اینو بگو. ‫آقایون متشخص نباید سیگار بکشن.
‫شوخی بود. ‫کجا میرین؟
‫تابه‌حال کانزاس رفتی، دورتی؟
— ماي موويیز —
‫چرا به حرفت گوش نداد؟
‫خب، ذین تغییر کرده.
‫هر بار که کلاه می‌فروشی
‫که اسم‌مون روش زده،
‫مامانم سود گیرش میاد؟
‫آره.
‫جوابشو می‌دونستم.
‫می‌دونی...
‫یکی از ویژگی‌های بابات ‫که خیلی دوست داشتم چیه؟
‫این‌که چطور...
‫به آسمون نگاه می‌کرد ‫و هر چیزی...
‫که می‌خواست بفهمه رو متوجه می‌شد.
‫به رادار توی موبایلش نیاز نداشت.
‫این روزها، ‫می‌تونی یه برنامه دانلود کنی،
‫ماشینتو استارت بزنی، ‫و اسم خودتو بذاری تعقیب کننده.
‫چه ربطی داشت؟
‫بعد این‌که بابات فوت شد،
‫مامانت مجبورمون کرد ‫درخواست ورشکستگی آزمایشگاه رو بدیم.
‫آزمایشگاه توفان‌شناسی برودی ‫در نهایت به تورهای توفان برودی تبدیل شد...
‫و الانـم اینجاییم.
‫ذین چطور؟
‫به همچین آدمی ‫برای شراکت نیازی داشتی؟
‫من شبیه شریک‌هام؟
‫ها؟ من یه کارمند ساده‌ام.
‫هی...
‫منم باید یه پولی در بیارم.
‫ما هم.
‫هی، هی، هی، هی. ‫اگه کمک می‌کنه...
‫اسم تو تنها دلیلیـه ‫که اینجا هنوز پابرجاست.
‫ارزشمنده. ‫معنای خاصی داره.
‫آره. اون مردک دیوونه ‫دو تا دانشجو رو به کشتن داد.
‫باید بریم.
‫زود باش!
‫دیواره‌ی ابری رو می‌بینی؟
‫صبر کن، اونو میگی؟
‫احمق عوضی، ‫اونی که اونجاست.
‫بجنب!
‫اطراف رو ببندید.
‫کورنشت اومد.
‫عجله کنید.
‫ماسک‌ها رو بیارید. ‫بذاریدشون داخل. بریم.
‫خیلی‌خب، حله. ‫شروع کن.
‫چقدر لفتش دادی.
‫- دو ساعت داشتم دور می‌زدم. ‫- خیلی‌خب، بچه. بیا بیرون.
‫پوشکش رو عوض کردی؟
‫چاک واقعا کم‌کم امسال ‫داره میره روی مخم.
‫دفنه، صدام رو می‌شنوی؟
‫بذار سرجاش. ‫نیازی بهش نداری.
‫فقط یه دونه می‌تونی. ‫می‌شنوی چی میگم؟ یه دونه.
‫نوبت مائه. بریم.
‫بچه‌هه کو؟
‫- نمی‌دونم. ‫- باید بریم، مرد.
‫سازمان ملی هواشناسی در وارن‌تاون
‫درباره‌ی وقوع یک گردباد هشدار ‫صادر کرد که در شهرستان‌های
‫آندرسون، نورتون،
‫بولتون، وارن... در 1:45 دقیقه‌ ‫بعد از ظهر به‌ وقوع می‌پیوندد.
‫ادب داشته باش.
‫رادار سازمان ملی ‫هواشناسی داپلر نشان می‌دهد...
‫هی، رفیق. ‫ساعت داری؟
‫یک توفان تندری شدید ‫که قادر به تولید یک گردباد
‫در هشت کیلومتری ‫شمال غربی است.
‫- ببینید، در هر صورت اینجا جاش امن‌تره. ‫- بعداً می‌تونیم برگردیم دنبالش.
‫تا یه دقیقه دیگه می‌ریم، رفقا. آره.
‫‌اون‌تو فقط یه نفر آدمه. ‫اینجا یه عالمه آدمه.
‫حق انتخاب نداری، ‫اخراجت می‌کنم.
‫برای پناهنگاه‌های احتمالی...
‫نگران نباش. ‫اگه قرار بود این‌طرفی بیاد،
‫اون‌ تعقیب‌گرها ‫هنوزم اینجا می‌بودن.
‫اون در رو قفل کن.
‫قفلش کن.
‫پناهگاه.
‫این پناهگاه نیست.
‫نه، نه، نه!
‫آره، اینجاست.
‫چقدر...
‫برادرزاده‌ات عجب شانسی داره.
‫احتمالا توی اخبار ساعت ‫هفت نشونش میدن.
‫اینطوری خوب میشه.
‫ما اینجا همراه پسر ‫تعقیب‌گر اسطوره‌ای توفان،
‫بیل برودی، هستیم که به تازگی
‫در یک باجه تلفن از گردباد ‫شمراک جان سالم به‌در برد.
‫بهمون بگو امروز ‫اینجا چه اتفاقی افتاد.
‫خب، آره. ‫خب، من...
‫سلام به همگی. ‫من ذین راجرز هستم،
‫با افتخار مالک شرکت ‫تورهای توفانی برودی هستم.
‫ویلیام برودی که اینجاست آماده ست ‫تا به شغل خانوادگی‌ش ملحق بشه و...
‫و ادامه‌دهنده‌ی کار پدرش باشه. ‫درست میگم، پسرم؟
‫- داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- هی، پریدی وسط حرفم.
‫تو شاید تونسته باشی ‫اسم برودی رو بخری،
‫- ولی هیچ‌وقت بیل برودی نمیشی. ‫- اوه، واقعا؟
‫مگه تو همونی نیست که پدرشو ‫تبدیل کردی به یه دکوری کاپوت؟
‫آره.
‫ما شرکت تور اصلی ‫این منطقه هستیم.
‫امیدوار متوجه بشید که ما
‫نزدیک به بیست ساله...
‫الان می‌تونی اخراجم کنی.
‫زود باشید، زود باشید. ‫عکس‌ بگیرید.
‫صبر کن. صبر کن.
‫آره، آره، آره.
‫روش زوم کن.
‫- کدوم گوری بودی؟ ‫- هان؟ چی؟
‫خودت می‌دونی دارم ‫درباره‌ی چی حرف می‌زنم.
‫روحت هم خبر داره ‫چقدر ترسیده بودم؟
‫فقط یه‌کم پاپ‌کورن می‌خواستم.
‫فکر کردی این یه بازیه؟
‫نه.
‫پس چرا اینو برام فرستادی؟
‫چی؟ ‫آخه به چه کار من می‌اومد؟
‫فکر کردم حرکت خوبیه.
‫نه، این مزخرفه.
‫نه، تو بهم نیاز داری.
‫غلط بکنم. ‫یه بچه رو می‌خوام چیکار؟
‫بهت نشون میدم.
‫خدای من.
‫از پسش براومد.
‫باید امشب شارژش کنم، ولی...
‫پیداش کردم.
‫چی رو پیدا کردی؟
‫مامان. حلش کرده بود.
‫تمام این مدت...
‫حالا می‌تونیم از مایل‌ها اون‌ورتر ‫اومدن‌شو تشخیص بدیم.
‫وایسا.
‫هی.
‫عجب.
‫بجنب. سوار شو.
‫تقریبا بوشو می‌تونم حس کنم.
‫بابام دست‌هاش خیلی بزرگ بود.
‫وقتی رانندگی می‌کرد ساعت‌ها ‫به دست‌هاش خیره می‌شدم.
‫موندم دست‌های منم ‫اون‌ شکلی میشه یا نه.
‫این چیزیه که ‫آدم رو مرد می‌کنه.
‫ویل، اگه راستش رو ‫بخوای، فکر نمی‌کنم
‫این هیچ ربطی به ‫مرد شدن داشته باشه.
‫هی، برو کنار.
‫- می‌خوایم کجا بریم؟ ‫- اوه، خواهی دید.
‫چشمت روی رادار باشه.
‫من جاده رو نگاه می‌کنم.
‫با دختری هستی؟
‫آره؟ خوشگله؟
‫باهوشه.
‫از این خوشم میاد.
‫شرط می‌بندم ‫خوشگل هم هست.
‫از کلاس هفتممه.
‫خیلی‌خب، فوری ردش می‌کنیم.
‫شما دوتا چند وقته ‫باهم قرار می‌ذارید؟
‫نمی‌دونم.
‫دوست معمولی هستیم.
‫اینطوری نمی‌مونه.
‫تو یه برودی هستی.
‫خیلی‌خب. آماده‌ای؟
‫به پشت توفان چرخشی خوش اومدی.
‫باورنکردنیه.
‫هی.
‫فکر می‌کنی بازم ‫دوباره ‌می‌بینمش؟
‫منظورم اینه...
‫اون‌موقع که منم مُردم.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫من زیاد آدم معنوی‌ای نیستم.
‫بذار بهت بگم چیه.
‫توی شمراک...
‫یه پیرزنی بود.
‫قدیما تو سال 77، ‫و اون بهم گفت...
‫یه روزی رفت تا بره بانک،
‫و چک‌ش رو روی ‫میز ناهارخوری جا گذاشت.
‫اون روز، یه گردباد ‫خونه‌شو با خودش برد، و
‫همه‌چیزش از بین رفت.
‫یخچالش حدود سه کیلومتر ‫اون‌طرف‌ جاده 40 پرت شده بود.
‫تنها چیزی که ‫سرجاش مونده بود...
‫اون میز ناهارخوری بود، ‫و اون چک هنوز روش بود.
‫از تمام این چیزها ‫اگه یه چیز باشه که
‫یاد گرفته باشم، اینه که...
‫هر قانونی که داشته باشی،
‫به چالش کِشیده میشه.
‫پس آره.
‫آره، فکر می‌کنم ‫بابات رو دوباره می‌بینی.
‫خب...
‫مامان دیگه لازم نیست ‫خونه‌ها رو تمیز کنه.
‫از این بابت مطمئن میشم.
‫آسمون همیشه یه چیزی ‫که ندیدی رو بهت نشون میده.
‫بخاطر همین صبح یه تعقیب ‫همچین احساسی می‌کنیم.
‫برای من...
‫خب، این پایان کاره.
‫خب، من تازه دارم شروع می‌کنم.
‫یوهو!
‫هو! هو!
‫یوهو!
میدونی، ویل مجبورم کرد تمام قسمت هاش رو تماشا کنم
این باید دردناک بوده باشد،
‫چرا گذاشتی ازت فیلم بگیرن؟
‫بیل فکر کرد...
‫اگه شُهرت‌مون رو بالا ببریم،
‫مردم کیف پول‌هاشون رو باز می‌کنن.
‫حق با اون بود.
‫تو خوش‌شانس هستی، هارپر.
‫پول خیلی از مشکلات رو حل می‌کنه.
‫اگه می‌تونستم ‫پول‌ها رو می‌دادم
‫تا بابام بیاد فوتبال ‫بازی‌کردنم رو تماشا کنه.
‫می‌دونی، خیلی وقت پیش،
‫بیل منو به آسمون معرفی ‫کرد، و منم عاشقش شدم.
‫همینطور از دانشم از ‫طرق مختلفی استفاده کرد
‫که تاحالا توی این‌ کار کسی ‫اینطوری استفاده نکرده بود.
‫متوجه نمیشم.
‫شما توی کارتون بهترین ‫بودید. چطور شد...
‫وقتی کاری به خطرناکی
‫رفتن به جایی می‌کنی که ‫باد می‌تونه ماشینت رو
‫صدها متر اون‌ورتر پرت کنه،
‫هر دفعه که خونه برمی‌گردی،
‫یه‌کم بی‌حس‌تر میشی.
‫پس دفعه‌ی بعد که برمی‌گردی...
‫دلت می‌خواد بری جلوتر...
‫و دلت می‌خواد بیشتر بمونی...
‫تا خودتو راضی کنی که...
‫نمی‌دونم چی.
‫اگه دانشجوی فارغ‌التحصیلم ‫با دوستش نرفته بود،
‫الان اینجا بود.
‫اگه بجای دوتا میله استحکام
‫پنجاه پوندی به کامیون، ‫یه دونه می‌ذاشتن،
‫الان اینجا بودن.
‫اگه از بزرگراه 44 رفته ‫بودن، الان اینجا بودن.
‫اگه در اون لحظه توی ‫امتداد دیگه‌ای از زمین بودن
‫الان...
‫قدیما فکر می‌کردم ‫ریسکی که می‌کنیم
‫یه جورایی رسالت‌مونه، چون‌که...
‫چون ما دانش رو ‫تعقیب می‌کردیم...
‫نه هیجان رو.
‫گمونم مادر طبیعت براش مهم نیست.
‫پس چرا انجامش میدی؟
‫چون‌که یه نفر مجبوره انجامش بده.
‫فقط نمی‌خوام ‫اون یه نفر ویل باشه.
‫خط خشک متوقف شد.
‫این نرخ‌های انحراف ‫برای فردا رو نگاه کن.
‫اوه، داری درباره‌ی نبراسکای ‫جنوب غربی فکر می‌کنی؟
‫- اوه، آره. ‫- خیلی‌خب.
‫- سلام، رفیق. ‫- سلام.
‫امروز تعقیب رفتی؟
‫آره، آره، آره. ‫برای اولین بار.
‫خیلی‌خب، صبر کن ببینم. ‫باید به این بچه یه نوشیدنی بدم.
‫- بفرما تو، رفیق. ‫- البته.
‫آره، اولین تعقیب، ‫اولین نوشیدنی، مرد.
‫ممنون، بچه‌ها.
‫- بفرما بشین. ‫- ممنون.
‫چیزی درباره‌ی «اچ‌.آر.آر.آر» ‫و «نمنست» می‌دونی؟ ‫(مدل‌های هواشناسی)
‫آره. آره، یه‌کمی.
‫خیلی‌خب. درباره‌ی ‫مقیاس‌های «کیپ» چی؟
‫ببین، بذار بهت بگم.
‫خیلی‌خب، تقریبا توی هزار کیپ
‫- از اون توفان‌های تندری پیش میاد. ‫- اوهوم.
‫به همین سادگی.
‫امرور، کیپ 2،600 بود،
‫و دیدیم چه اتفاقی افتاد، خب؟
‫خیلی‌خب، حالا اینو داشته باش. ‫فردا چهار بعد از ظهر...
‫شش بعد از ظهر.
‫هشت بعد از ظهر.
‫فردا ساعت هشت بعد از ظهر ‫پیش‌بینی شده نبراسکای جنوب غربی
‫به کیپی در مقیاس ‫4،500 تا 5،000 برسه.
‫مثل یه تفنگ پر فشنگه.
‫این خوبه، درسته؟
‫این خوبه؟ پسر، ‫اینا اعداد توفانِ ویچتا فاله.
‫آره.
‫روزی که بیل برودی ‫و اون بچه‌ها
‫موشک شدن.
‫تق‌تق.
‫خودِ آقای تورهای توفانی برودی!
‫ذین، این بچه که ‫اینجاست امروز اولین‌بارش بود.
‫- نه بابا. ‫- آره.
‫خیلی متأسفم، بچه‌ها. ‫ممنون بابت نوشیدنی.
‫من دیگه باید برم.
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا، وایسا.
‫نمی‌دونید اون کیه؟
‫دارید به پدرش ‫بی‌احترامی می‌کنید؟
‫اون پسرِ بیل برودی‌ـه!
‫وایسا ببینم، تو همون بچه‌ هستی؟
‫شنیدم موقع گردباد ‫توی باجه تلفن بودی.
‫هی، پدرت یه اسطوره ست.
‫والدین این بچه دلیل این هستن ‫که من شروع کردم به تعقیب.
‫می‌دونستی؟
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫عجب. ‫چه میله‌های استحکامی طراحی کردن.
‫آره. هنوزم رکورددار ‫بیشترین جلوگیری‌ها هستن.
‫پسر، مامانت عجب کارمند خوبیه.
‫قدیما بخاطر اینکه زیاد ‫توی اون قفس خرس می‌موند
‫صداش می‌کردیم مامان خرسه.
‫هیچ‌کس داده‌ جمع‌آوری نمی‌کنه ‫مگر اینکه تصادفی باشه.
‫آره، بجز برودی‌ها.
‫بیل برودی کارهایی کرد که ‫هیچ‌کس دیگه‌ای جرأت نمی‌کرد
‫و دوباره و دوباره هم انجامش داد.
‫منظورم اینه، ‫اون فقط با یه دیپلم دبیرستان
‫کاری در حد فرود بر ماه انجام داد.
‫چطوری آدمی مثل اون ‫به مشکل مالی می‌خوره؟
‫متوجه نمیشم.
‫دانش عاشق دانشمندهاست.
‫هرچند که بابات مامانت رو داشت،
‫اون همیشه یه بیگانه بود.
‫مردم از برچسب زدن ‫خوششون میاد. راحت‌تره.
‫اون برای مردم...
‫حکم یه معتاد به آدرنالین رو داشت.
‫چرا آدم نمی‌تونه جفتش باشه؟
‫خب...
‫هروقت آماده بودی بهشون ‫ثابت کنی دارن اشتباه می‌کنن،
‫می‌دونی کجا پیدام کنی.
‫در هر صورت...
‫کلاهم رو می‌خوام، پسر.
‫فردا صبح یه ون ‫نیروی جدید برام میاد
‫و یه راننده کوفتی ندارم. خدایا!
‫گمونم منم دیگه باید برم، بچه‌ها.
‫خیلی‌خب، هی، پسرها.
‫فردا چیزی‌تون نمیشه.
‫اگه اون جنوب غربی‌ها ‫برگردن به جنوب شرق...
‫بیدار شید!
‫با اونا دوست نشید.
‫اونا تا آخر ماه می‌میرن.
‫بی‌شرف.
‫هی.
‫هی!
‫وایسا.
‫چرا اون حرفا رو بهم گفتی؟
‫همه‌ی حرف‌هام از تهِ دل بود.
‫ولی این‌کارها ‫یه نیمه تاریک هم داره،
‫و پدرت گاهی اوقات ازش رد میشد.
‫گندش بزنن، ‫همه‌مون همینطوریم.
‫ولی هیچ‌وقت چیزی که ‫مهمه رو فراموش نمی‌کرد.
‫ساعت قشنگیه.
‫جنگ زخم بجا می‌ذاره.
‫خوشم اومد.
— ماي موويیز —
‫همه‌مون داشتیم می‌خندیدیم.
‫هی.
‫اون پسر بیل برودی‌ـه.
‫کلوپ طرفداران توئه.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫تو روح یه غول هستی، بچه.
‫دنبالم بیا.
‫شما یه جور سلبریتی هستید؟
‫خب، چی می‌تونم ‫برای شما رفقا بیارم؟
‫من تخم‌مرغ سرخ‌کرده‌ی ‫معروف‌تون رو می‌خوام، لطفا.
‫می‌دونی چیه؟
‫دوتا ازش بیار.
‫اصلا دوست ندارم مزاحم بشم، ‫ولی اوضاع تا چه حد قراره بد بشه؟
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫خب، من چند کیلومتر ‫پایین خیابون زندگی می‌کنم.
‫ولی خواهرم توی ‫کولبی زندگی می‌کنه.
‫- پناهگاه داره؟ ‫- بله، قربان.
‫بهش بگو نزدیکِ پناهگاه باشه.
‫توفان‌ها احتمالا
‫تو شمال شرقی متوقف میشن، ‫ولی بهتره احتیاط کنید.
‫از طرح پدرم به‌عنوان ‫یه راهنما استفاده کردم.
‫پس وقتی مدل‌ها رو بررسی کردم...
‫- هی، گزارش‌های جدید اومدن. ‫- همه‌چی باهم جور دراومد.
‫- چی نوشته؟ ‫- امپراتوری، آره.
‫- اِ جدی؟ ‫- هی، هی، نبراسکا جنوب غربی.
‫خب، منتظرمون نمونید! ‫بریم!
‫نه، نه، نه. ‫مادرت قراره ما رو ببینه.
‫و تو راهه. ‫تا اون‌موقع هیچ کاری نمی‌کنیم.
‫و از کجا می‌فهمه کجا بودم؟
‫تا وقتی مامانت بیاد، ‫مسئولیتت به گردن منه،
‫پس بگیر بشین.
‫صبر نکن، داداش. راه بیفت.
‫روی کامرون.
‫فقط صبر کن.
‫فقط اون تخم‌مرغ ‫سرخ‌کرده‌ها رو بچش،
‫زندگیت رو عوض می‌کنه.
‫هی، از اونجا بیا بیرون. ‫داری عوضی بازی درمیاری. بریم.
‫شما پسرها آماده‌اید؟ بریم.
‫امروز ولخرجی کردم، تور رو آوردم.
‫الان نمی‌تونیم نگران ‫جلوگیری باشیم.
‫فقط منو توی محدوده ببر. ‫بهش نیاز دارم.
‫و به داستانش فکر کن، ‫خودبخود تعریف میشه.
‫خیلی‌خب. تا چند ساعت ‫آینده من خدا هستم.
‫هرچی میگم همون میشه. باشه؟
‫تاحالا چیزی به اسم ‫انکار موجه داری؟
‫هر روز می‌شنوم.
‫جدی هستم.
‫اگه از مسخره‌بازی خسته شدی،
‫از مجری تور بودن...
‫یه زنگی بهم بزن.
‫- از طرف من به کیم سلام برسون. ‫- باشه.
‫دوباره نه.
‫آقای خان، ‫امروز یه افتخار نصیب‌تون شده.
‫پسر تعقیب‌گر اسطوره‌ای، بیل برودی
‫باهامون اومده.
‫بیگ بیل. دالایی لامای ‫تعقیب‌گرهای توفان.
‫چی گفت؟
‫از تاریخ خوشت میاد؟
‫عاشق تاریخم.
‫سال 1949، یه نفر ‫به اسم دکتر هوراس بایرس
‫توسط دولت استخدام ‫شد تا سردربیاره چرا
‫هواپیما‌های مسافربری ‫از آسمون سقوط می‌کنن.
‫به یه سری خلبان‌ جنگنده گفت
‫با جت‌هاشون از توی توفان ‫تندری رد بشن و کشف کردن
‫که تقریبا تمام توفان‌ها ‫مثل ریه هستن.
‫یه دم، یه بازدم. ساده.
‫ولی یه نکته‌ای داشت.
‫تحت شرایط درست،
‫یه توفان بخصوص بود که ‫بارونش رو بیرون از گلوش
‫می‌چرخوند،
‫و اجازه می‌داد تا ساعت‌ها...
‫دم و بازدم کنه.
‫می‌دونی اسمشو چی گذاشت؟
‫توفان چرخشی.
‫پسر خوب.
‫روی.
‫سلام، روی.
‫- اون دزدید. ‫- آهان، مطمئنم.
‫به‌نظر میاد...
‫هنوزم یه آدم کامل هستی.
‫خدایا، ممنون.
‫قبل از اینکه بزنمت ‫بگو پسرم کجاست؟
‫واقعا؟ جلوی بچه؟
‫من 17 سالمه.
‫تو همون دلبرش ‫از کلاس هفتم هستی.
‫پسرم کجاست، روی؟
‫تاحالا توفانی به این ‫شدت ندیده بودیم.
‫اون حلبی کار می‌کنه؟
‫ذین، جواب بده.
‫ویلیام برودی پیش توئه؟
‫گندش بزنن.
‫هی، هی، هی. مراقب باش.
‫بذارش توی ون. بریم.
‫باورم نمیشه.
‫هنوزم همون کلکی رو سوار می‌کنی
‫که ده سال پیش سوار می‌کردی؟
‫چرا منم نمی‌کُشی؟
‫توی کُشتن برودی‌ها ‫خیلی خبره هستی.
‫می‌دونی، اگه من نبودم،
‫بیل خیلی قبل‌تر از ‫ویچتا فال کلکش کَنده میشد.
‫من بار اون مرد رو به‌دوش می‌کِشیدم
‫اون‌موقع که تو خونه‌ات ‫می‌موندی یلل‌تللی می‌کردی.
‫داشتم یه پسر بزرگ می‌کردم، روی.
‫ولی من اینجا موندم.
‫من اینجا بودم...
‫سعی می‌کردم ‫اوضاع رو حفظ کنم.
‫و باید یه چیزی ‫بهت بگم، کویین.
‫پسرت؟
‫یکی از ماست.
‫تو هیچی حقی نداشتی اون ‫دفترچه رو بهش بدی، روی.
‫اون دوستت داره، کویین،
‫ولی نمی‌تونی به سگی که ‫قلاده نمی‌خواد قلاده ببندی
‫- و ازش انتظار داشته باشی خوشحال باشه. ‫- هی!
‫تو الان نباید درحال تعقیب باشی؟
‫من با وانت شوهرم میرم.
‫سوار نمیشی؟
‫کمربندت رو ببند. ‫قراره بریم به جنگ.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام که اینجام.
‫خبری نیست؟
‫فکر می‌کردم هدف امپراتوریه.
‫نه برای موضع‌گیری.
‫ولی نیازی نیست به ‫میکروفون نزدیک‌تر بشیم.
‫کل هدف اینه که از یه ‫فاصله‌ی ایمن این‌کارو بکنیم.
‫بی‌خیال، پسر. ما گاوچرون ‫هستیم، درست مثل بابات.
‫جایی که دارن میرن خیلی خطرناکه.
‫اوه، خدایا.
‫برام یه مسیر شرقی پیدا کن ‫وگرنه گمش می‌کنیم.
‫نه، خیلی نزدیک هستیم.
‫خیلی نزدیک نیستیم. ‫همین الان یه مسیر شرقی بگو!
‫چقدر دست‌اندازی هست.
‫تا سه کیلومتر دیگه ‫آسفالت نیست.
‫نیازی به آسفالت ندارم.
‫فکر می‌کنن مسیر درست اینه.
‫همیشه هوای خوب رو دنبال کن.
‫گوشی‌هاتون رو آماده کنید.
‫اوه، نه.
‫دارن بی‌مُحابا رانندگی می‌کنن.
‫مسیر فرارمون نزدیک خمیدگیه،
‫تقریبا یک و نیم کیلومتر دیگه. ‫بزرگراه 33.
‫الان فرصت شماست. بریم.
‫داخلش هستیم.
‫سرگرد تام، چطوره که ‫هدفونت رو بذاری
‫و برام یه ضربان پیدا کنی؟
‫نترسید.
‫هنوز هیچ‌کس رو از دست ندادیم.
‫دست از سرم بردار. آره.
‫فقط چشم‌تون به ‫اون سمت باشه، متوجه شدید؟
‫اوه، نه.
‫هی، اونو بی‌‌خیال شو، ‫فقط آر‌اِف‌دی‌‌ـه.
‫داری کدوم گوری میری؟
‫سوار شید!
‫و اون در رو ببندید!
‫هی، روی. لطفا جواب بده. ‫می‌شنوی؟
‫ما توی جاده خاکی، حوالی یک‌ونیم ‫کیلومتری غرب خروجی 33 هستیم.
‫بریم.
‫برو جلو!
‫هی، من هول میدم.
‫تو پشت فرمون بشین. ‫من میرم بیرون هول بدم.
‫هروقت بهت علامت دادم،
‫کم‌کم آروم بیا عقب.
‫باشه؟
‫گاز بده. گاز بده.
‫بجنب. بجنب!
‫بجنب!
‫اوه، خدای من.
‫نه!
‫سوار شو. سوار شو.
‫دنده عقب! دنده عقب!
‫اه! اصلا تو رانندگی بلدی؟
‫اصلا بلد نیستم!
‫سرتون رو بدزدید!
‫همین الان از اونجا بیا بیرون!
‫توی قفس خرس هستی!
‫داریم به‌سمت بزرگراه 33 میایم!
‫- تو الان کیلومتر چند هستی؟ ‫- الان دارم دنده عقب میرم.
‫از کجا باید بدونم؟
‫ترمز کن! ترمز کن!
‫- ویلیام! ‫- مامان؟
‫- مامان! ‫- برو کنار.
‫دنبال‌مون بیا.
‫ذین کجاست؟
‫چرا تو داشتی رانندگی می‌کردی؟
‫یه گردباد از بالاسرمون رد شد.
‫اشکال نداره.
‫دیگه اینجا پیشت هستم. ‫چیزی نیست.
‫هی.
‫چیزی نمیشه.
‫توفان جنوبی، ‫توفان شمالی رو خورد.
‫الان یه سامانه هوایی ‫سطح پایین اومد.
‫خب، حداقل بارون قطع شد.
‫این خوبه، نه؟
‫نه.
‫هنوز توی قفس هستیم.
‫اگه بتونیم از مک‌کوک رد بشیم،
‫سه کیلومتر دیگه ‫می‌رسیم به جاده جنوبی.
‫اون به اون بزرگی گردباده؟
‫مامان، سوخت‌مون کمه.
‫جاده جنوبی رو فراموش کن. ‫همین الان یه پناهگاه می‌خوایم.
‫آکادمی مسیحیان پیروز،
‫دو بلوک شمال، ‫سه بلوک شرق.
‫کجاست پس، روی؟
‫هی، اونجاست.
‫- دور بزن! دور بزن! ‫- باشه.
‫ما بنزین‌مون تموم شده.
‫حالت خوبه؟
‫هارپر! ‫اینو بگیر. برو داخل.
‫تور تمومه. بریم.
‫خواهش می‌کنم بجنب! بیا بریم.
‫بجنب!
‫نه، نه. بجنب.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دفترچه‌ی بابا زیر صندلیه.
‫چی؟ چی؟
‫بیاید اینجا!
‫ویل اونجاست؟
‫وقت‌ این‌کارها رو نداریم.
‫- نه، نمی‌تونم ولش کنم. ‫- ببین، هی! ولش کن.
‫گیر کردم.
‫- چی؟ ‫- گیر کردم.
‫بخاطر ساعتته! ساعتت!
‫بازش کن! بازش کن!
‫- بجنب. بازش کن. ‫- گیر کردم.
‫ویل!
‫بیا داخل! می‌میری.
‫روی!
‫داری کجا میری؟
‫ویل!
‫خیلی متأسفم. خیلی متأسفم.
‫- فکر کنم یه جایی‌مو شکوندم. ‫- حالت خوبه؟
‫از پسش برمیای.
‫اوه، خدای من.
‫استخر.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫نفس‌تونو حبس کنید. ‫نفس‌تونو حبس کنید.
‫هر وقت گفتم، آماده‌اید؟
‫یک، دو، سه.
‫چطوری می‌خواید برید خونه؟
‫نمی‌دونم.
‫درباره‌اش فکر نکردم.
‫خب، حداقل دیگه ‫رانندگی یاد گرفتی.
‫از دستش دادم.
‫می‌تونیم یکی دیگه بسازیم.
‫اگه بابات بود ‫بهت افتخار می‌کرد.
‫بخاطر تو این‌کارو کردم.
رسانه اینترنتی مای موویز Mymoviz.ORG جامعترین سایت فیلم و سریال