"ฉันจำความเสียหายได้"
"และหนีออกมา"
"และลอยเคว้ง"
"ในกาแล็กซี ของคนแปลกหน้าอยู่นาน"
"แต่ตอนนี้ฉันปลอดภัยแล้ว"
"ฉันหามันเจออีกครั้ง"
- "บ้านของฉัน" - "บ้านของฉัน"
นี่ก็สัปดาห์หนึ่งแล้ว เลิกกังวลเรื่องเดวิดสักทีได้ไหม
เธอก็น่าจะกังวลให้มากกว่านี้
เขาเศร้าเรื่องภรรยามากเลยนะ
อยากรู้จังว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
เขาบอกว่าภรรยาชื่ออะไรนะ
- โรส - หรือไม่ก็ชื่ออื่น
- อาจไม่มีคนชื่อโรส - ก็รู้แหละ
คนเราสร้างตัวตนขึ้นมา แล้วไงล่ะ ทุกคนก็ทำแบบนั้นตลอดนี่
ทุกคนยังไง นักแสดงน่ะเหรอ
คนก่อนโรคระบาด
เขาพูดอะไรกับเธอ ตอนเธออยู่กับเขาตามลำพัง
ทำไมถึงสนใจขนาดนั้น
ที่สนก็เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ มันคือความผิดฉัน
โลกยังเป็นที่ที่อันตรายสุด ๆ อเล็กซ์
ตีลังกา
อย่าคุยกับคนแปลกหน้าก็พอ
ขอต้อนรับสู่ทางแยก สถานีเพโทสกีอันงดงาม
ฉันอ่านจบแล้วนะ
มันสร้างแรงบันดาลใจมาก
จริง ๆ นะ
เวนดี้ดัดแปลงเรื่องแฮมเล็ต สร้างฉากที่พอร์ตแลนด์ ออริกอน
ใช้ภาษาแบบอินดี้ร็อก ยุค 90 เล่าเรื่อง สุดยอดไปเลย
เอาล่ะ ล้อมเขตรถ
- "การเอาตัวรอดยังไม่พอ" - เฝ้าระวังสี่จุด
ผลัดกันทุกสี่ชั่วโมง
นั่นคือเส้นทางของเรา
ทำใจให้ชอบซะนะ แดน เราไม่ออกนอกเส้นทาง
ทำไมถึงขีดฆ่า "พิงทรี"
ทางนั้นคือพิงทรี
สนามกอล์ฟที่พวกอาจารย์อยู่กันน่ะ
กิลที่เป็นสมาชิก ผู้ก่อตั้งคนที่สองก็เกษียณอยู่ที่นั่น
ส่วนทางนั้นคือนูเอโวซานติอาโก
พวกเขาชอบดนตรีมากนะ
เราเคยแยกกันไปทุกปี
นักแสดงไปทางนั้น นักดนตรีไปทางโน้น
มารวมตัวกันที่นี่ แล้วก็ไปทราเวิร์สซิตี
แล้วทำไมไม่ทำแบบนั้นแล้วล่ะ
กิลเขาแต่งงานครั้งที่สองที่พิงทรี
กับอาจารย์ที่ชื่อคาทริน่า
วาทยกรรู้เรื่องได้สามปีแล้ว
แล้วเธอก็ยิงกิล
เธอฆ่าผู้กำกับของเราเหรอ
เปล่า ยิงเฉย ๆ
เขาลาออก
แล้วเราก็ไม่เคยแยกกันไปอีกเลย
- ไปขุดส้วมนะ - ได้เลย
เราไม่ไปพิงทรี
- คนแปลกหน้า - คนแปลกหน้า
ไงครับ สวัสดี
สวัสดี
สวัสดี ตัวอันตราย
- ในที่สุดก็เจอตัว - อันตราย
ผมตั้งตารอชม การแสดงต่อไปในวันพรุ่งนี้อยู่นะ
ดีเตอร์ เขาเป็นคนน่าสงสัย ที่ฉันไม่ได้เล่าให้ฟัง
เมื่อวันก่อน
บางทีเวลานี้อาจจะเหมาะ ที่จะเชิญคุณ
มาพิพิธภัณฑ์อารยธรรมใหม่อีกครั้ง
อยู่ทางตะวันออก
เดินทางแค่สัปดาห์เดียว เดี๋ยวผมเป็นคนนำทางให้เอง
เดี๋ยวผมนำทางให้
เราเป็นแฟนผลงานคุณ
- "ลาร์สันดาสลิซต์" - คุณลาร์สัน
ผมฟังอยู่เรื่อย ๆ เลยนะ
ยังไง
เราจะไม่ไปเมืองของคุณ แต่ฉันขอเก็บเจ้านี่ไว้
ขอบคุณ
ฉันเคยออกวิทยุด้วยนะ
งั้นก็...
งั้นผมอาจจะลองเชิญอีกที ที่นูเอโวซานติเอโก
แต่คำตอบก็คือไม่อยู่ดี
ครั้งที่สามจะโชคดี
จดจำสิ่งที่คุณรัก
เราไม่ออกนอกเส้นทาง
"ระวังศาสดาคนนี้ หากพบเห็นชายคนนี้"
"ปิดหู และวิ่งหนีให้สุดชีวิต"
"ระวังเด็กในลัทธิที่ติดตามเขา"
"เขาจะขโมยลูกหลานคุณ และอ้างว่าอดีตไม่มีจริง"
บ้าจริง
เขาถามฉันว่ารู้สึกยังไง ที่เป็นคนหลังโรคระบาดแค่คนเดียว
ฉันบอกไปว่าฉันไม่ได้คิดแบบนั้น
แต่เขาบอกว่าฉันควรคิด
คนหลังโรคระบาดเป็นคนพิเศษ
มนุษย์รุ่นแรก ที่หลุดพ้นจากความบอบช้ำ
ผู้รอดชีวิตคือคนกลุ่มเดียวที่โกหก
นั่นมันความคิดใต้บาดาลนี่
เรื่อง "สถานี 11" น่ะ
เขาอาจอ่านมันแล้ว
ไม่
มันมีแค่เล่มเดียว และฉันซ่อนมันไว้
ที่พิงทรี
ในห้องทำงานของกิล
เราควรไปคืนนี้
แค่เรา
ไปดูกิลกับ...
ไปดูว่าทุกคนปลอดภัยดี
ฉันจะไปคุยกับซาราห์
เอาของลงเถอะ
- พร้อมไหม... - พร้อม...
- เอาสิ - เอาเลย ใช่ ๆ
บ้าเอ๊ย
อะไรของคุณเนี่ย
เล่นไพ่ไม่เก่งเลยจริง ๆ
เราน่าจะเล่นกันบ่อย ๆ นะ จริง ๆ นะ
อย่างกับเรา ได้ใช้ชีวิตกันจริง ๆ งั้นแหละ
ใช่ คุณเองก็ยังแต่งไม่เสร็จเลย
อย่าพยายามแต่งแฮมเล็ต เดี๋ยวจะตายเอาได้
สายลมแห่งความวุ่นวาย เหมือนที่แม่ฉันเคยพูด
ฉันเห็นเธอบนเวที
มีบางอย่างหลอกหลอนเธอ
แวบหนึ่ง
เกิดอะไรขึ้น
เล่ามาสิ
นี่ใช่เพลงที่คุณเล่น ตอนเราเจอกันหรือเปล่า
พยายามเล่นน่ะ
ลา กัมปาเนลลา มันเล่นบนคีย์ตาร์ไม่ได้หรอกนะ
นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันเล่นไม่ได้
แต่ฉันยังฝันถึงอยู่นะ
ฝันว่านังตัวร้ายนั่น ฝืนใจฟังฉันเล่นเพลงนี้ให้กิล
- เราน่าจะกลับไปนะ - ไม่
ไปตายเถอะ นังนั่นกับเขาน่ะ
จริง ๆ หนูได้ยินบางเรื่องมา
ที่เซนต์เดบส์ ไม่รู้สิ อาจจะเป็นข่าวลือ
เรื่องอะไร
ได้ยินว่าคาทริน่าตายแล้ว
ว่าไงนะ
- ยังไง - ปอดบวม
แต่...
ไม่รู้สิ
คือแบบว่า หนูได้ยินมาอีกที ไม่รู้ว่ามัน...
ทุกคน
ซาราห์
ฟังนะ
เราจะแยกกันไป
นักแสดงกับฉันจะกลับไปพิงทรี
ส่วนคนที่เหลือ เอารถไปนูเอโวซานติเอโกเลย
สร้างกฎระหว่างทาง แบบดื้อ ๆ เลยนะ
ทำไม
"สถานี 11"
"กระท่อม ปีแรก"
นี่ ตอนนี้ถนนเปิดแล้ว เราน่าจะไปหาของที่ใช้ได้กันอีกนะ
เราไม่ต้องการอะไรนี่คะ
หนังสือเล่มใหม่เป็นไง
หนูชอบเล่มนี้
ทำไมล่ะ คือว่านะ
ฉันเล่นเป็นตัวหลัก แต่ก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
มันดีจริง ๆ หรือมันเป็นแค่ของที่กระเป๋าเธอมี
อ่านมาบรรทัดหนึ่ง
"แด่ปีศาจ เราคือปีศาจ"
หมายความว่ายังไง
คุณฆ่าครอบครัวพ่อตัวใหญ่ยกครัว
ฆ่าเหรอ
หมาป่าคิดว่าคุณน่ากลัว เหมือนที่คุณคิดว่าพวกมันน่ากลัว
ก็เหมือนกัน
ไม่เหมือนสักหน่อย
"พิงทรี"
"ไม่รู้สิ ทุกอย่างก็ดูปลอดภัยดี"
"คำเตือน เขตทุ่นระเบิด"
ทุกอย่างดูปกติดี
ทุ่นระเบิดปลอมยังอยู่ ไม่มีวี่แววของศาสดาคนนั้น
ฉันน่าจะดูออกว่าเขาจะทำอะไร
ไม่หรอก รู้ทันคนอันตรายน่ะยากจะตาย
แต่เธอก็ดูออก
ใช่ ฉันรู้ ก็สมัยเด็ก ๆ ฉันเป็นคนอันตรายน่ะ
คนเราจะระวังตัวน้อยลง เวลาเจอคนเล่นบทอ่อนแอ
อย่างขาเดี้ยง เมียตาย
สถานการณ์เป็นยังไง
ไม่แน่ใจ
นั่นป้าย "เขตทุ่นระเบิด" เหรอ
- ไปกันเถอะ - ใช่ มันเคยเป็นเขตทุ่นระเบิด
ทำไมทำกับระเบิดไว้ในสนามกอล์ฟ แค่สงสัยเฉย ๆ นะ
อ้อ ตอนปีแรก พวกผ้าแดงยึดครองที่นี่
หนึ่งร้อยวันแรก
- "ผ้าแดง" คืออะไร - ผ้าโพกหัวสีแดง
มีแต่พวกขี้ยาจอมพยาบาท
สมัยอยู่เวอร์จิเนีย เราเรียกว่าพวกเควิน
นึกว่าที่นี่มีแต่คนดี ๆ ซะอีก
แบบอาจารย์วิทยาลัย ผู้กำกับ และ...
พวกอาจารย์จากเพอร์ดู ย้ายเข้ามาหลังพวกผ้าโพกหัวสีแดง
- ทุกคนฆ่ากันเอง - ไม่ทุกคนหรอก
ในป่าก็ยังมีโพรงอยู่บ้าง
ใช่ ทางตะวันออก
รู้ใช่ไหม วลาดเคยเป็นพวกผ้าโพกหัวสีแดง
จริง ๆ นะ ถามเขาดูก็ได้
นั่น
กิล
- กิล - ไง
- กิล
กิล
จะให้เรากลับไปเล่นไหม
- ไง - ทางนี้
- นานไปแล้วนะ - หยุดนะ
- เราวางกับระเบิดใหม่แล้ว - เขาพูดอะไรน่ะ
- กิล เราเอง คณะซิมโฟนีสัญจรไง - ไปทางนั้น
- นั่นใครน่ะ - คาทริน่า
พระเจ้า ฉันเกลียดคาทริน่า
อย่าขยับ
เราวางกับระเบิดใหม่แล้ว
ทางนี้ก็สวัสดีนะ
ตอนนี้พวกคุณอยู่กลางเขตทุ่นระเบิด
มันเริ่มตั้งแต่ต้นไม้ข้างหลังนั่นแล้ว
ให้ตายสิ
ระเบิดอยู่รอบตัวแล้ว
สวัสดี ซาราห์
- อยู่นิ่ง ๆ - โอเค
แล้วไม่รู้เหรอว่าวางไว้ตรงไหนบ้าง
เราวางแบบกระจาย ๆ กันน่ะ
ทุกจุดแถวนี้เลย
เกิดอะไรขึ้น
คุณวางกับระเบิดใหม่ทำไม
เพราะเขาเอาไปหมดทุกอย่าง
ศาสดาคนนั้นน่ะ
ลัทธินั่นมา เมื่อฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้ว และ...
พวกเขาขโมยลูกหลานคุณ
- ไม่ - ไม่ อเล็กซ์
ไม่ อเล็กซ์
หยุดตรงนั้น
- พวกคุณเป็นอะไรไหม - พระเจ้า
- ให้ตาย ไม่เป็นไร - พระเจ้า
ไม่เป็นไร
- พระเจ้า ฉันขอโทษ - ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรแล้ว
โอเค
มีใครเห็นไหมว่า เธอเหยียบตรงไหนบ้าง
- เส้นตรง - บ้าจริง ไม่มีเหรอ
โอเค
น่าจะ...
ซาราห์
เราต้องการแสงสว่าง และชีวิตของคุณมากกว่าครั้งไหน ๆ
ดี
นี่ก็ครบปีแล้ว คุณเล่นสุขนาฏกรรมเรื่องอะไร
แฮมเล็ต
ไหนว่าจะไม่เล่นเรื่องแฮมเล็ต
นั่นมันสมัยที่เราตัดสินใจร่วมกัน
อย่างนี้นี่เอง
แล้วคุณจะแต่งเพลงยังไง
- ประโคมเสียงดัง ๆ น่ะเหรอ - กิล
เรากำลังจะตายอยู่รอมร่อ หยุดทำตัวงี่เง่าสักเดี๋ยวได้ไหม
- ขอโทษที - คุณไม่ได้งี่เง่านะ
สวัสดี เคิร์สเตน
- ยินดีต้อนรับกลับมา - สวัสดีค่ะ
อย่าไปพูดกับเขา
ว่าแต่เขาทำอะไรคะ เจาะจงหน่อย
คุณให้เขาเข้ามาทำไม
วันหนึ่ง มีผู้ชายกับเด็กชาย ปรากฏตัวที่หน้าบ้าน
พวกเขากำลังเดินทาง
พวกเขาเดินทางเป็นครั้งแรก แล้วเขาก็ใช้ไม้ค้ำด้วย
เป็นใครก็คงรู้สึกโอนอ่อน ให้เรื่องแบบนั้นในปีที่ 20
แต่เขามีบางอย่างที่ไม่ธรรมดานะ
ศาสดาคนนั้นน่ะ
เคยเจอเขาแล้วเหรอ
เราทั้งคู่เคย
ที่เซนต์เดโบราห์สัปดาห์ก่อน
ใช่ เราเคยคุยกับเขา
นี่ไม่ได้จะบอกว่าไว้ใจเขานะ
ตรงกันข้ามเลย
เหมือนเขารู้ว่าฉันรู้ ว่าเขาเสแสร้ง
- มันเป็นเกม - ฉันว่าเขาก็ซื่อตรงดี
คนก่อนโรคระบาดไม่เป็นงั้น
ถ้าเธอเด็กกว่านี้ เขาอาจบังคับเธอได้ก็ได้
แต่เขาไม่ใช่คนใสซื่อหรือใจดี
ยังไงก็ตาม เราให้ของกินเขา
ส่งพวกเขาไปตามทาง แล้วเขาก็กลับมา
ในวันต่อมาเลย
ไม่มีไม้ค้ำยัน ชื่อใหม่ เรื่องราวใหม่ เด็กคนใหม่
"เราถามเขาว่า 'ทำไม'"
"เขาแค่ยิ้ม พยักหน้า และพูดว่า"
"ไม่มีเรื่องก่อนหน้า ผู้รอดชีวิตคือปัญหา"
ไอ้โรคจิตนั่นขโมยหลานฉันไป
เราให้พวกเขาก่อกองไฟ
"ให้เขาเล่าเรื่องผี แล้วสองสัปดาห์ต่อมา"
"เด็กในพิงทรีที่มีแค่สี่คนก็หายไป"
เพเนโลปี ไมเคิล เจ้าหนูโอลเซ่น แอนนี่
มันคือเรื่องอะไร
ฉันไม่รู้
โอเค ฉันให้อภัยสองคนนี้ได้ พวกเขาเป็นนักแสดง
แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า หลาน ๆ ของอาจารย์
น่าจะมีทักษะการคิดขั้นพื้นฐานบ้างสิ
พอเลย ซาราห์
ตอนนี้เราต้องการ ความเบิกบานจากคุณ
โอเค มาคุยเรื่องละครกัน
บอกตามตรง แฮมเล็ตเป็นละคร ที่ถูกตีค่าสูงเกินจริงที่สุดตลอดกาล
และใช่ ผมรวมเรื่อง "ออกัสต์โอเซจเคาน์ตี" ด้วย
ฉันชอบเรื่องนั้นนะ
มันแน่อยู่แล้ว ดีเตอร์
ฉันไม่ใช่นักแสดงที่เก่ง กิล ฉันรู้ตัว
เรารู้กันทุกคนแหละ ดีเตอร์
ฉันรู้
แต่ที่น่าอายก็คือ นายไม่รู้ว่าตัวเองเป็นผู้กำกับที่ห่วย
ไม่มีใครคิดถึงนาย
กะแล้วว่าต้องกลายเป็น
- เทศกาลแห่งความขุ่นเคือง - ความเบิกบานอะไรของนาย
ผมก็คิดไว้แล้ว เราเป็นแบบนี้แหละ
กอล์ฟกับอาวุธเนี่ยนะ
อาวุธมันมีอยู่ก่อนแล้ว
พวกเธอนี่ใจแคบกันชะมัดเลย
สิ่งที่ฉันคิดว่าใจแคบคืออะไรรู้ไหม
คือการแสดง ละครเชกสเปียร์แบบคร่ำครึ
นั่นเป็นหนึ่งในเหตุผลที่คุณออกมา
ใช่ไหม กิล
มันก็เป็นเหตุผลหนึ่ง ใช่
- คุณไม่ชอบความเสี่ยง - เราเป็นศิลปิน
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนอันตราย
ฤดูกาลนี้ เราเปลี่ยนโฉมแฮมเล็ตใหม่หมด
ฉากคือที่โปแลนด์
- พอร์ตแลนด์ - อะไรก็ช่าง
- อะไรเนี่ย - เวนดี้เป็นคนเขียนบท
อเล็กซ์เป็นตัวเอก
เฮ้ย สุดยอดเลย
ว้าว
ฟังดูน่าสนใจดี
เป็นตัวเอกครั้งแรกใช่ไหม
ยินดีด้วยนะ
เยี่ยมเลย
หลังจากนั้น ฉันอาจบรรเลงเพลง ด้วยเปียโนแกรนด์
เราควรไปซ้อมกัน ใช่ไหม
เบื่อจะทน
คุยไม่เคยได้เรื่อง
แดน เดี๋ยวนี้
ขอบคุณมากครับ มื้อเย็นอร่อยมาก
"เดี๋ยว กล้องถ่ายวิดีโอคืออะไร"
กล้องที่ถ่ายวิดีโอ
มือถือก็ถ่ายวิดีโอได้
ขอไม่พูดนะ
- นายต้องพูด - ไม่เอาหรอก
- ฉันเป็นคนเขียนบท - ฉันเป็นคนแสดง
เวน ฉันขอโทษนะ แต่นี่มันเหมือนคนละเรื่องกันเลย
- ฉันไม่เข้าถึงบทเลย - มันสมเหตุสมผลนะ ทุกคน
จริง ๆ มัน...
มันทรงพลังมาก เวน
แฮมเล็ตก็เป็นแบบนี้
เขาดูไม่ออกว่าโอฟีเลียเสแสร้ง
เขาหมกมุ่นกับความรู้สึกตัวเอง
ไม่ใช่ โอฟีเลียต่างหาก
เอาเถอะ แบบนี้มันรอดแน่ มาซ้อมแสดงกัน
ได้ยินกิลแล้วนี่ ตอนนี้พวกเขาต้องการเรา
พวกเขาต้องการ แสงสว่างและชีวิตของเรา
ใช่ ไปได้สวยแน่
- นี่ - โทษที เธอกำกับด้วยเหรอ
คิดในทางที่ดีไว้ก่อนนะ
ไม่ว่ายังไง เธอก็มีหน้าที่คอยช่วย
ถึงจะไม่ใช่ตัวเอกก็เถอะ
ก็จริง
เวน
ลองดูแล้วกัน
"หนังสือหนูอยู่ไหน"
"ไม่รู้สิ กระเป๋าข้างหรือเปล่า"
คุณทำอะไรลงไป
"คุณเอาไปเหรอ"
"สถานี 11"
สวัสดีค่ะ
นั่นเธอไปทำอะไรหลังโต๊ะฉัน
กำลังดูหนังสือเล่มโตที่มัน...
"หนังสือของ ความรื่นเริงและสิ้นหวัง"
ฉันว่าต้องเติมคำว่า "ยิ่งใหญ่"
"หนังสือที่ยิ่งใหญ่ ของความรื่นเริงและสิ้นหวัง"
ช่างหัวหนังสือมัน ตีกอล์ฟหน่อยไหม
มีลูกนะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ไม่รู้ฉันทิ้งเจ้าสิ่งนั้นไว้ทำไม
อย่าพยายามเขียนประวัติศาสตร์โลก จากปากเปล่าหลังโลกถึงจุดจบ
เราคิดถึงคุณนะ
ไม่รู้จะมีความหมายไหม
แต่ก็สำหรับนักแสดง เพราะเราไม่มีผู้กำกับ
และดีเตอร์คิดผิด
คุณกำกับได้เก่งมาก
ใช่
กิล ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ
คุณคิดไว้ว่าจะให้เป็นแบบนี้เหรอ
ใช้ชีวิตอยู่นอกเส้นทางน่ะ
อ๋อ เกษียณสินะ
ก็ไม่เชิง
ไม่
"ความรื่นเริงของเราจบลงแล้ว"
"เราทุกคน ที่อยู่กับมันย่อมต้องเลิกรา"
"เราล้วนแต่อยู่กับความเพ้อฝัน"
"ชีวิตย่อมหลับใหลไปตามกาล"
กลับมาเถอะค่ะ
ไปกับเรา
อะไรคะ คุณทำได้นี่
คาทริน่าสูญเสียทุกอย่าง
ทุกคนก็เหมือนกัน
เมื่อ 20 ปีก่อน
เธอพูดเหมือนเขาเลยนะ รู้ตัวไหม
ศาสดาคนนั้นน่ะ
"ไม่มีเรื่องก่อนหน้า" ใช่ไหม
หนูแค่บอกว่าคุณควรกลับบ้าน
ถ้าคุณต้องการแบบนั้น
แต่ฉันต้องการแบบนี้
"'สถานี 11' เป็นเรื่องราว ของคนแปลกหน้าชื่อ ดร.อีเลฟเวน"
- "บ้านของฉัน" - "เราเจอเขา"
"ลอยเคว้ง หมดสติอยู่ในอวกาศในตอนแรก"
"แล้วจากนั้น เขาก็ติดอยู่บนสถานีอวกาศพัง ๆ"
- "พวกเขาไม่มีเรื่องก่อนหน้า" - "กัปตันโลนาแกนเป็นคนคุม"
"แต่เขาไม่มีลูกเรือ"
"และถูกขังอยู่ที่ทางเชื่อม ได้แต่ดื่มเหล้าสกอตช์"
"และพูดถึงเรื่องในอดีต"
- "นายรู้ดี อีเลฟเวน" - "ระเบิดทำลายไกโรสโคป"
- "พาพวกนั้นกลับโลกไม่ได้" - "ไจโรสโคป"
"ไจโรสโคป"
"และทำน้ำครึ่งมหาสมุทร ทะลักเข้าสถานีงานของลูกเรือ"
- "ได้โปรด" - "ทำให้ผู้ใหญ่ทุกคนจมน้ำ"
"คนที่รอดชีวิตคือเด็ก ๆ เรียกกันว่า 'ใต้บาดาล'"
"พวกเขาอยากกลับบ้าน และสร้างโลกในอนาคต"
- "มันเป็นของเธอ" - "ด้วยการเดินทางข้ามเวลา"
"ดร.อีเลฟเวน คุยกับทั้งสองฝ่ายโดยไม่สนใจว่า"
- นี่ จีฟ - "จะเกิดอะไร พวกนั้นจะทำไง"
"เขาทำให้ทุกคนกลัว"
ยังกลัวความมืดอยู่เหรอ
"ใช่"
"เป็นหน้าที่ฉันงั้นเหรอ"
"พวกเขาไม่มีเรื่องก่อนหน้า"
"นั่นเท้านายเหรอ เหมือนไม่เคยได้เห็นเลย"
"ต้องหนาวแน่ ๆ"
"กัปตัน เราต้องอยู่ด้วยกัน ถ้าให้ไป พวกเขาจะไม่รอด"
"ลูลี่"
"ฉันไม่อยากใช้ชีวิตแบบผิด ๆ แล้วตายไป"
"ฉันไม่อยากใช้ชีวิตแบบผิด ๆ"
- "สวัสดีจ้ะ" - "สวัสดีค่ะ"
"ยินดีที่ได้รู้จักนะ กีกี้"
หวังว่าหนูจะไม่ได้ใช้ชีวิต แบบผิด ๆ แล้วตายไปนะ
ศาสดาคนนั้นพูดอะไรกับเธอ
อะไรที่มันสุดยอดนักหนา
ฉันอยากรู้
จริง ๆ นะ
เขาชวนฉันออกจากคณะซิมโฟนี
และฉันตอบตกลง
เพราะวันนั้นฉันรู้สึกแบบนั้น
หลังจบงานรอบกองไฟ ฉันก็ไปเจอเขา
แต่เขาก็ไม่มา
ก็ดีไป
ฉันไม่ได้อยากอยู่กับเขา เข้าใจใช่ไหม
ฉันอยากเป็นตัวเอกบ้าง
สักครั้ง
ก็
ดีใจด้วยนะที่ได้
เธอทำแบบนั้นมันแปลกนะ
ฉันทำอะไรแปลก
พกอาวุธไปแสดงละคร
สำหรับฉันมันไม่แปลก
"เราทุกคนยอมให้คุณ"
"คุณเป็นคนที่ยอดเยี่ยม"
ผมรักคุณ โอฟีเลีย
คุณไม่เห็นเลยเหรอ
ไม่
คุณไม่เห็น
"กลุ่มผู้นำ หลุม พาร์"
คุณมันจอมปลอม
ความรักของฉันเป็นของจริง
คุณเองก็อยู่ในนั้น
ฉันถักทอรักให้คุณ
ครอบครัวฉันทุกคน อยู่และตายก่อนที่เราจะเจอกัน
ทุกคนที่นี่เป็นแบบนั้น
ไปตายซะ แฮมเล็ต
ยอดเยี่ยม
- เยี่ยมเลย - แจ่มมาก
มันสร้างสรรค์มาก ไม่เหมือนเรื่องที่แล้ว ๆ มา
และเธอ อเล็กซานดร้า...
พระเจ้า
วิเศษสุด ๆ
เธอนำชีวิตใหม่มาให้เรา
อ้อ
เรากลัวเกินกว่าจะออกมาตรงนี้
ตั้งแต่เขาคนนั้นมา
คณะซิมโฟนีสัญจรไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
เราเป็นศิลปิน
เราก็กลัวไม่น้อย
แต่ว่า
เธอดูไม่กลัวนี่
บางทีฉันก็คิดว่า เราควรออกไปตามหาพวกเขา
บางทีพวกเขาอาจจะกลับมาเอง
ขอโทษที เป็นการละครที่สำคัญมาก
มาเร็ว เคอร์ ไปกัน
"ไอ้ความอดกลั้นตอนพูดน่ะ"
บทแฮมเล็ตนี่มัน มีบางอย่างที่สุดยอดไปเลย
เหมือนกับมันกลืนกินผู้คน
"ทางออก"
เธอเล่นได้ดีมาก แอลลี่
ฉันน่าจะชมบ่อย ๆ เธอเก่งจริง
ไปขี่ม้ากัน ไปฉลองกัน
- ไปนะ... - ไม่... หยุดเลย
เราจะขี่ม้าในเขตทุ่นระเบิด
- ไม่มีเรื่องก่อนหน้า - นี่
อย่าพูดแบบนั้น
หมอนั่นมันโรคจิต
เขาอาจทำแบบเดียวกัน ในทุกเมืองที่ไป
ไม่ นั่นเธอต่างหาก
พวกเธอทุกคน
ไม่เคยออกนอกกรอบ
กฎระเบียบ
กิจวัตร
เราไม่เคยแยกกันไป ไม่เคยออกนอกเส้นทาง
ไชโย
พวกเขามาแล้ว แบบนี้น่ะ นี่มัน...
เทศกาลบาดแผลทางใจชวนสะพรึง
คณะซิมโฟนีสัญจรนี่เอง
หยุดได้แล้ว
คณะซิมโฟนีสัญจรชุบเลี้ยงเธอมา
- ระวังปากหน่อย - ฉันจะไปขี่ม้า
- ไม่ - ไม่เหรอ
- เธอห้ามไป - เธอห้ามไป ให้ตายสิ
- "ทำไม" - เพราะเขายังอยู่ข้างนอกนั่น
เขาไม่ได้ตายตอนฉันแทงเขา
ใช่ ฉันพยายามปกป้องเธอ ด้วยกองไฟ อเล็กซ์
เขาถึงไม่ได้ไปเจอเธอไง
ด้วยความยินดี
"ทำไมต้องโกรธขนาดนี้ด้วย"
"ฉันเปล่า..."
- "ฉันต้องรับผิดชอบชีวิตเธอ" - "ฉันต้องรับผิดชอบชีวิตเธอ"
ฉันไม่เคยเลือกอะไรให้ตัวเอง ตั้งแต่เจอกับเธอ
ตอนนั้นฉันควรจะ แค่เดินไปส่งเธอที่บ้าน
คุณทำให้เราออกจากบ้านแฟรงก์
ใช่ แต่เรารอนานเกินไป เราอยู่ดูละครของเธอไง
"ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้"
เพราะเธอจะมาพูด ตามอำเภอใจไม่ได้ว่า
สักวันจะออกจากคณะซิมโฟนี
ไม่
ฉันทำไม่ได้
ขอโทษด้วย
"ฉันจะไปอยู่ข้างล่าง"
ไม่ต้องห่วง ยังอยู่ในถุงซิปล็อก
อเล็กซ์
มันจะมืดแล้ว ให้ทุกคนเข้าข้างในเถอะ
โอเค
เจอนี่บนเวที บนพื้นนั่นแหละ
ฉันไม่เคยชอบเพลงนี่เลย
ทำไมล่ะ
ฉันอัดตอนสองเดือนก่อนที่พ่อจะเสีย
เล่นทีไรก็คิดถึงเรื่องนี้ทุกที
ทุกอย่างตายหมด เมื่อเราพยายามจะจับมัน
แบบว่ามันเกิดขึ้น แล้วมันก็จบ แล้วก็แค่นั้น
ใช่ ๆ
ใช่
มีอะไรเหรอ
คือผม...
ย้ายมาอยู่คันทรีคลับ
คุณย้ายมาจริง ๆ
ใช่แล้ว
คนพวกนี้เคารพคุณ
คาทริน่าก็รักคุณ
ฉันไม่เคยทำดีกับคุณเลย
เคยสิ
คุณแต่งเพลงซิมโฟนีใหม่ทุกปี
ที่จริงหลังโลกวิบัติ คุณน่ะดีกว่าเดิมซะอีก
แล้วยังไง
คุณได้ยินฉัน
คุณจัดระเบียบฉัน
ซาราห์
ผม...
ขอให้คุณรู้ไว้ว่า ผมรักทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำร่วมกัน
ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน
แต่ฉันไม่ได้จากไป
อเล็กซ์ ไม่ได้นะ ข้างนอกนั่นมีกับระเบิด
- อเล็กซ์ - อเล็กซ์
คุณอยู่ในห้องเรา
นี่
เธอใส่อะไรอยู่น่ะ
นั่นอะไร
นั่นกับระเบิดเหรอ
เป็นไฟส่งสัญญาณให้ศาสดาคนนั้น
อ๋อ
เธอให้ฉันดูหน่อยได้ไหม
"เพื่อน ๆ ของคุณ ก็จะเริ่มหายตัวไป"
อเล็กซ์คนแรก
อาจต่อด้วยวาทยกร
"ใครจะไปรู้"
"คาทริน่าที่รัก การเดินทาง..."
เพเนโลปีเหรอ
หนูไม่ใช่เพเนโลปี
โอเค
เขามีระเบิดกับตัว
หยุดนะ
รู้ไหม เหมือนฉันจะจำได้ว่า
มีเด็กผู้หญิงตัวน้อย
ชอบมินิกอล์ฟเอามาก ๆ
ชอบสุด ๆ
กิล เด็ก ๆ มีระเบิด
อยากลองไหม
มาตรงนี้
ไม่นะ...
กิล
เขามีระเบิด
- เขากลับมาแล้ว - กิล
- ไม่มีเรื่องก่อนหน้า - ไม่มีเรื่องก่อนหน้า
"บันทึกกัปตัน ดวงดาววันที่ 28 17.6"
"ยานเอ็นเตอร์ไพรส์ พร้อมเข้าสู่เส้นทางที่กำหนดไว้"
"จุดประสงค์ เพื่อยืนยันการค้นพบ"
"ของ ดร.โธมัส เลย์ตัน ในด้านของอาหารสังเคราะห์"
"แบบใหม่ชนิดพิเศษ ที่อาจยุติภัยความอดอยาก"
"คุณตั้งใจจะบอกผมว่าคุณโทรหาผม นอกเส้นทางห่างไปสามปีแสง"
"เพียงเพื่อกล่าวหาว่า นักแสดงเป็นพวกคลั่งลัทธิสินะ"
จีแวน
"จีแวน"