İstasyon 11
İkinci Yıl
Seni görememem, öldüremeyeceğim anlamına gelmez.
Dikkat et!
Adın ne?
Ben Sarah. Benden zarar gelmez.
Eskiden müzik çalardım.
Peki sen?
Ben Shakespeare oynardım.
-Seni kim eğitti? -Arthur Leander.
Bunu aşabiliriz.
Gemiyi onardıklarında Arthur'a veda edeceğim.
Ve Jeevan'a.
Ve küçük kardeşime. Adı Frank'ti.
Uzun zamandır tek başınasın, değil mi?
Doktor 11 zamanı hissedemiyor.
Tamam, yönetmene bakma. Çocuklardan nefret eder.
Gerçi doğru düzgün oyunculuk yapabilen bir tek onlar.
Diğer herkes fazla sarsıldı.
Biz Gezgin Senfoni'yiz. Seyahatlerimizin bir sebebi var.
İzleyiciyi memnun edip sonra gidiyoruz.
Dünyaya kısa bir süre anlam katmaya çalışıyoruz.
Eğer kalırsan, seni suçlarlar.
Ama geri döndüğünde onları kurtarmışsın gibi seni severler.
-Charlie nasıl? -İyi. Arka tarafta.
Yirminci Yıl
-Evet. -Tamam.
Tüm bildiğim, artık buraya kadar...
-İyi misin? -Evet, evet, evet.
Sağ ol bebeğim.
-Sürecin nasıl gidiyor Hamlet? -İyi. Tamam.
Kim dekor aramaya gitmek ister?
-Anne Ayı hâlâ burada mı? -Bunu bana ayarlar mısın?
Gidip Fransa'ya dönmeyi tercih ediyorsun.
Ben isteyerek Danimarka'ya geldim...
-İyi misin? -Evet.
Ne kadar?
20 dakika. Ophelia'ya da hazır ol.
Tamam, evet.
Güzel çiçeklerle bezenmiş, bunlar da...
-Hey. Biraz su ister misin? -Hayır, suyum var.
Tamam.
Her şey yolunda mı? Bir şey yok, tamam.
Evet. Hey. Bak kim geliyor.
Hey, Gezgin Senfoni! Ne var ne yok?
Tanrım. Bu adam. Merhaba.
-Merhaba. -Merhaba atçık.
Dan. Beni hatırladınız mı?
-Bizi buldun. -Evet, buldum.
Tekrar seçmelere katılacağım.
Aşırı hamilesin. Harika. Tebrikler.
Dokunabilir miyim? Bu yakışık almaz, değil mi?
Hayrı. Gerek yok, teşekkürler.
Hadi, lütfen... Shakespeare olmasın.
Sadece Shakespeare sahneliyoruz.
Bırak onu. Sarah hâlâ beste yapıyor. Dikkatini vermiyor.
Hadi Dieter. Kuralı çiğne.
-Peki. -Evet!
Bir kerelik herhangi bir içerikle seçmeleri açıyoruz,
sadece Shakespeare değil. -Evet.
-Yeni bir oyuncu lazım mı? -Hiç belli olmaz.
Hadi Dan. Beşinci uğurlu gelecek. Yaparsın.
Günaydın.
Günaydın!
Bir saatten kısa süre içinde,
buradan bir uçak dünyadaki tüm diğer uçaklara katılacak.
Belki bugünün 4 Temmuz olması kader,
ve bir kez daha özgürlüğümüz için savaşacaksınız.
Zorbalık, zulüm ve işkenceye karşı değil,
ama yok olmaya karşı.
Yaşama, var olma hakkımız için savaşıyoruz.
Ve bugün kazanırsak,
4 Temmuz sadece bir Amerikan bayramı olmayacak.
-Hey. -Doğru.
Ama dünya tek ses olup şöyle diyecek:
"Sessizce geceye karışmayacağız! Mücadele etmeden bırakmayacağız!
Yaşamaya devam edeceğiz! Hayatta kalacağız!
Bugün, bağımsızlık günümüzü kutlayacağız!"
-Evet! -Evet!
-Evet! Evet!
-Hadi. -Hadi.
Ee?
Evet, hadi sihir yapalım.
-Evet! -Evet!
İşe alındım mı? Gezgin Senfoni'de miyim?
Ciddi misin? Alındım mı?
İnanmıyorum, teşekkürler! Gerçekten!
Aileye hoş geldin!
Evet, evet, evet!
-Bu 20. senfonim. -Bitirdin mi?
Her sefer daha zor oluyor.
Nasılsın?
Beni azize ilan etsinler. Azize Deborah gibi.
-Kimyasal yangında ölmedin. -Her yıl ölüyorum. Beste yaparken.
-Merhaba Kirsten! -Kirsten!
Merhaba.
Hamlet'i sevmiyorum.
Sen hep böyleydin.
Merhaba.
Shakespeare'ciler!
Su Kenarındaki Aziz Deborah'ya hoş geldiniz.
Kirsten burada mı?
Geçen sene Romeo ve Jülyet'i çok beğendiniz, ha?
-Kirsten! -Hey.
Dekor aramaya gidelim mi? -Evet.
Hadi.
İyi misin? Bu ormanlar sana Jeevan'ı hatırlatıyor.
Evet, iyiyim.
Tamam, hadi. Telefon hakkında ne soracaktın?
Evet, düğmeye basıyorum. Sonra?
Bölgenin ve tüm arabaların haritası çıkıyor.
Tamam, sonra "Araç istiyorum"a basıyorum.
Araç istiyorum.
Ve... Yakınlardaki arabada bir şey mi oluyor?
Yerimizi görebiliyorlar mı?
Evet, sonra gelip seni alıyor, istediğin yere götürüyorlar.
Tamam. Peki buna kaç oyun sığıyor?
Alex, tüm oyunlar. Tüm oyunlar buna sığıyor.
-Keşke bir telefonum olabilseydi. -O kadar da harika değillerdi.
Tamam, her şeyi okuyup, her yerdeki herkesle konuşayım.
Sayid'i bizimle yüzmeye çağırdım.
24 saattir Jeff ve Moskova'daki ekibimizle
iletişim kuramadık.
Anne
Şimdi Los Angeles'taki ofisimize gidiyoruz.
Merhaba, Catherine Raymonde'u aradınız.
Şu anda telefonu açamıyorum.
Mesaj bırakın, veya asistanıma ulaşmak için ikiye basın.
Bu akşam çok fazla, on bini aşkın ölüm haberi geldi.
Bulabildiğimiz şehrin yetkilileriyle görüşüyoruz.
Belki de bunu kapatmalısın.
Çok güzel bir haber yok.
Baba
Uzmanlar öldürme oranını yüzde 99 olarak tahmin ediyor.
Böyle öldüğünü düşünsene.
Gördüğüm kadarıyla elektrikler var,
bir iki güne kadar her şey normale döner.
Merhaba, ben Phil.
Şu anda telefona bakamıyorum, ilk fırsatta sizi arayacağım.
Bastır Cubs.
Merhaba, Catherine Raymonde'u aradınız.
Mesaj bırakın, veya asistanıma ulaşmak için ikiye basın.
Alo? Lütfen cevap ver anne.
Ben iyiyim.
Kirsten, istersen...
Biraz uyumak ister misin? Boş bir oda var.
Annemler arayınca söylerim.
İyi geceler Jeevan. İyi geceler Frank.
Bir ailenin yanındayım.
Kulübenin içine baktın mı?
Bu yıl hiç hayalet gördün mü?
Pencereden baktım. Her zamanki gibi.
Ondan iz yok.
Vay be. Bak, işte. Chicago görünüyor.
Ne zaman ilk yüz günümün kötü olduğunu düşünsem,
senin Michigan Gölü'nde yürüdüğün aklıma geliyor.
Hadi göle gidelim.
Frank, kapıyı açıyorum.
Frank, olur mu?
-Alex nerede? -Bilmiyorum.
-Nereye gittiğini gördün mü? -Hayır.
Yabancılar!
Ne?
Yabancılar.
-Kirs! -Hey! Hey! Ondan uzak dur!
Kirsten, bunlar David ve Cody.
Ne... Sana ne dedi?
Merhaba dedi. Sonra ben de merhaba dedim.
Biz Hamilton'danız. St. Deborah'dan geçiyorduk.
Senfoni'nin yolda olduğunu duyduk. O yüzden burada kaldık.
Hey, hey, sorun yok, sorun yok.
Oyuncu grubunda onlarla tanışmıştım.
Sizi on yıl önce Mackinac Adası'nda sahnede izledik.
Biz büyük hayranınızız.
Hangi oyunları izlediniz?
Cariolanus. Ve Hırçın Kız.
Tamam.
Bir şeyler yiyelim mi?
Mantar ister misiniz? Yolda topladık.
Orman tavuğu. Bunları çocukken yerdim.
O zamanlar bulmak daha zordu.
Cody'nin annesi orada mı öldü? Detroit'te mi?
Kendini çaresiz hissetmişsindir. O hastaydı, sen de düşüp yaralandın mı?
Ben ona ve Cody'ye dönene kadar o ölmüştü.
Galiba karım için ilaç bulacaklarını zannetmiştim.
Cody'yi düzgün yetiştirebileceğimden emin değilim.
Yani, bir anne olmadan.
17-18 yaşlarında değil mi? Zaten büyümüş.
Ayrıca, sen kaç yaşındasın?
Karının adını söyle. Bu akşam ona bir ağıt yakayım.
Rose. İyi bir anneydi.
Bir yanım, hepimiz ölseydik daha iyi olacaktı diyor.
Kırmızı.
Tamam, artık gitmemiz gerek. Yoksa perde çağrısını kaçırırım.
Bu dövmeleri sorabilir miyim?
Bu simge ne?
Hepsi öldürdüğüm insanlar için.
Alex, ben etrafı kolaçan edeceğim.
Canavarların gözünde canavar biziz. Herhalde.
Bunu nereden duydun?
Birden aklıma geldi.
Galada görüşürüz.
Jeevan!
Frank!
Kirsten, koş, çabuk! Kapıyı kilitle!
Bu sezonki bıçaklarını görmek ister misin?
Evet.
Bence... Bot, değil mi? Sustalı için?
Bu hoşuma gitti.
Chrys devamını diker.
İyi misin? -İyiyim.
Gribin geldiğini bilseydin, ne yapardın?
Los Angeles'tan eve daha önce dönerdim.
Peki sen?
Arthur'a veda ederdim. Kimseyle vedalaşamadım.
-Merhaba. -Merhaba.
Teşekkürler.
Doğru kasabaya geldin.
Deborah'nın taze havası ikimize de yol gösterir.
Sen hayat kur, biz köprü oluruz.
Evet, ikinizden de son bir performans bekliyordum,
ama kısmet değilmiş. -Ne oldu?
-Ben gidip şeye bakayım, herhalde. -Ben oyunculara bakayım.
Ne? Ne?
Turneyi bırakıyoruz.
Bir yıl burada kalacağız.
Kesinleşmeden bir şey söylemek istemedim.
Karen yolun bebek için güvenli olmadığını söylüyor.
-Karen kim be? -Ebe.
Peki ya buradaki kurtlar? Ya bebeği bir kurt yerse?
Tamam, işte bu yüzden sana söylememiştim.
Neden?
Kahretsin.
Ne...
Karen! Karen!
-Dan. Senfoni'ye hoş geldin. -Dieter, ben çok...
Acil bir durum var.
Bu gece Kraliçe Gertrude'u oynaman gerek.
Yetenek olarak yedi Gertrude adayı arasından,
üç tanesi bestecinin harika yeni şarkısı için
çok önemli müzisyenler.
İkisi Gil yüzünden Hamlet'i oynamayı reddediyor.
-Gil kim? -O konuya giremem. Evet mi?
-Evet demek zorunda mıyım? -Evet.
Alex' ne yapıyor? Şimdi Sayid'leymiş diye duydum.
Jeremy mi seni ikna etti? Jeremy ve Karen?
Jeremy sadece kendi dünyasında.
İşte bu yüzden oyuncularla çıkmıyorum.
Benimle çıktın. Ve Jeremy'yle.
Tamam, tamam.
Hey, hey, dur! -Ne?
Dur!
Kalmak istiyorum. Senfoni benim ailem.
Sen de. Bir sezon ara veriyorum diye bitmek zorunda değil.
Hiç ayrı kalmamıştık.
Üçüncü yıldan beri. Biliyorum.
Gelirsen Senfoni için daha iyi olacak.
Bebekle birlikte.
Sen harika bir Gertrude'sun.
Anne olman, bunu daha gerçekçi yapar.
Bu bir tercih. -Ne?
-Bu bencillik. -Bir aile kuruyorum.
Az önce Senfoni için ailem dedin.
Bak, o devam edebilir mi?
Yardım etmem lazım.
-İyi şanslar. -Sana da iyi doğumlar.
Hadi bakalım. Tamam.
-Kim var orada? -Hayır, cevap ver.
Ayağa kalk ve kendini tanıt.
Çok yaşa kral.
-Bernardo? -Benim.
Tam zamanında geldin.
Saat 12 oldu. Yatağına git Francisco.
-Merhaba. -Merhaba.
Sahneye çıkamam. Nasıl Gertrude'u oynayacağım?
Anne değilim. Annem yok.
Tamam, hiç Arthur Leander'ı duydun mu? Önceki hayattan?
-Orion askeri mi? -Evet. Evet.
Tamam, ilk oyunculuk dersimi bana o verdi.
Hazır mısın?
"Olay sen değilsin."
Mesaj: Annem
-Bu kadar mı? -İşe yarıyor.
Tüm dikkatini karşındaki insana ver.
Yani sen Gertrude'sun,
ama tek düşündüğün şey oğlun Hamlet.
Mesaj: Babam
Sadece bana odaklan, bu seni özgürleştirecek,
söz veriyorum. Tamam mı?
-Evet. -Tamam. Hadi sihir yapalım.
Babandan izin aldın mı? Polonius ne diyor?
Evet efendim, oğlum ısrarıyla beni yordu,
sonunda istemeden de olsa yapmayı kabul ettim.
Yalvarırım size, bırakın gitsin.
Evet Laerters, bana bir şey söyleyecektin.
Sevgili efendim, gidişiniz ve Fransa'ya dönüşünüz sonucu
kendi isteğimle size görevim olarak Danimarka'ya geldim,
ama itiraf edeyim, görevimi yaptım,
aklım ve kalbim yeniden Fransa'ya dönmekten yana,
izninizi rica ediyorum.
Babandan izin aldın mı, Polonius ne diyor?
Evet efendim, bana defalarca bıkmadan sordu.
Ama şimdi kuzenim Hamlet ve oğlum...
Orada benim için çok fazla aile bağı var.
Neden hâlâ üzerinde kara bulut varmış gibi üzgünsün?
Öyle değil efendim. Oğlunuz için güneş açtı.
Güzel Hamlet, karalar bağlamayı bırak,
ve krala dost gibi davran.
Bütün ömrünü, yere bakarak, asil babanı anarak geçiremezsin.
Bu her zaman olan şey, tüm canlılar ölür.
Ebediyete intikal eder.
Evet anne, her zaman oluyor.
Madem öyle, neden sana bu kadar özel geliyor?
Hâlâ bir şey yemedi.
Üç gün oldu.
Kirsten. Hadi, sen...
Gelip bir şeyler ye.
Biliyorum, korkutucu, ama bir şeyler yemelisin.
Madem öyle, neden senin için bu kadar özel görünüyor?
Kirsten, hadi, kapıyı aç.
Görünüyor mu anne?
Hayır, öyle. -Kirsten?
Hey, Kirsten? -Sadece görüntüde değil.
Kirsten, hadi ama.
Kirsten.
Kirsten, ne oluyor?
Kapıyı aç.
Kirsten! Kirsten!
Ne karalar bağlamam, güzel annem,
ne iç çekmem, ne göz yaşlarım ne hüzünlü görünüşüm,
bunların hiçbiri benim gerçek üzüntümü göstermez.
Tuhaf mesajlar geldi.
Bu telefonun sahibinin cesedi Lakeview Memorial
Hastanesi'nin morgundadır. Buraya gelmeyin.
Bu sadece dışarıdan görünen. Bir insan rol de yapabilir.
Hey, buraya Frank'le benim yanıma gelsene.
Noel'e kaç gün kaldığını bile bilmiyorum.
Şey...
Takvimimiz var, hesaplarız.
Şey...
Bugün 12 mi? 11 gün mü?
Evet. 11.
Geçti. Tamam.
Ama içimde, dışarıdan görünmeyen bir keder var.
Bu kıyafetler, bunun sadece görünen kısmı.
Herkes öldü.
Hey. Herkes değil.
Bravo!
Bir otomobille dolaşamayız
Görünen bir motosiklet yok
Karadan ayrılana kadar Yelkenle açılamayız
Hadi canım, tut elimi
Merhaba.
Alabilir miyim lütfen? -Evet, lütfen.
Pardon. Sen...
Burada sorumlu sensin, değil mi? -Evet.
Ben şimdiye kadar varlığını tüm dünyadan saklayan
bir toplumun temsilcisiyim. Ve...
Size bir davetiyeyle geldim.
Medeniyet Müzesi'nin yönetim kurulu
Gezgin Senfoni'yi içtenlikle tiyatromuzdaki ilk
Yaz Bayramı'nda sahnede olmaya davet eder. (21 Haziran 2040)
Bu ilk davetiye.
Gezgin Senfoni'yi Medeniyet Müzesi'nde bizi
ziyaret etmeye çağırıyoruz.
Medeniyet Müzesi nedir?
İnsan kültürüne değer veren bir yer. Ve geçmişe.
Başlarım geçmişe.
Biz turneyi hiç bırakmayız.
Kasabanızın adı güzelmiş.
-Burnu babasına benziyor. -Umarım beyni annesine çeker.
-Evet. -Ben arkadaşlarla takılacağım.
Bencillik ettim.
Bencillik değil. Üzüldün.
Ben de üzüldüm. Ama bu bir veda değil.
Geri döneceğim. Burada olacağım.
Bunu bilemezsin.
Biri gittiğinde veya biri öldüğünde,
ne kadar zorlandığını biliyorum. Kirsten.
Onun için farklı olmasını istiyorum.
Anlıyorum.
Ee, Karen bir şey yaptı mı, yoksa...
Pek yapmadı.
Arkadaşlar! Arkadaşlar, arkadaşlar.
Doğum merkezindeki tüm ebe ve doğum koçlarına teşekkürler.
Turne burada başlıyor.
Her yaz aynı şey. Gezgin Senfoni geri gelecek.
Ve Kirsten Raymonde izleyiciyi hayran bırakacak.
-Evet! -Evet Kirsten!
Bugün yeni bir arkadaşım oldu,
karısı için bir ağıt yakmaya söz verdim.
Ama bu hepiniz ve tüm kaybettikleriniz için.
Hayaletleri severim. Bu gece çok iyiydin.
Bugünlerde çadırında kim kalıyor?
Kimse.
Ateş ve uyku
Ve mum ışığı
Ve şanslılar alıyor ödülü
Hasarı hatırlıyorum.
Bana biraz daha
Aslında Los Angeles'lı bir yapımcıyım...
Demek yer değiştirdin. Dolaba.
-Orada kalmak istemedim. -Anlıyorum.
O ne? -Bir kitap.
Arthur Leander bana verdi.
Tek kopyası bu.
"Hasarı hatırlıyorum." Ben de.
"Sonra kaçıyorum." Güzel hikaye.
Güzel dönüşlere bayılırım.
Frank!
"Mekena" diye okunuyor, "mekinek" değil. Ada.
Ormanın tavuğu kuzeyde yetişmez.
Ve...
Korkutucusun.
İlk günün sancısıyla dolusun. Sanki hiç gitmemiş gibisin.
Harikaydın.
Pek değildim. Ama teşekkürler.
Cody'yle Gezgin Senfoni'ye katılmamız çok önemli.
Yanınızda çok kalmayacağız.
Hayır.
O zaman arkadaşların yok olmaya başlayacak.
Alex, şef.
Charlie ve Jeremy.
Bebekle birlikte burada kalacaklar ama...
Hayır.
O lafı nereden duydun?
"Canavarların gözünde canavar biziz."
Bunu nereden duydun?
Kehanet.
"Hasarı hatırlıyorum."
Seni eve götürelim.
Önceki hayat yok. Önceki hayat yok.