Hasarı hatırlıyorum.
Sonra kaçıyorum.
Sonra uzun süre bir yabancının galaksisinde
sürükleniyorum.
Ama artık güvendeyim.
Onu yine buldum...
-Yuvamı. -Yuvamı.
Bir hafta oldu.
David için endişelenmeyi bırakır mısın?
Sen daha endişeli olmalısın.
Karısı için çok üzülüyordu.
Acaba ona ne oldu.
Karısının adı ne demişti?
-Rose. -Veya başka bir şey.
Herhalde "Rose" diye biri yoktu.
Bunu biliyorum.
Ne var insanlar bir şeyler uyduruyorsa?
Bunu hepiniz yapıyorsunuz.
-Hepimiz kim? Oyuncular mı? -Pandemi öncesi doğanlar.
Onunla yalnız kaldığınızda sana ne dedi?
Neden bu kadar ilgileniyorsun?
İlgileniyorum,
çünkü sana bir şey olursa, benim suçum.
Dünya hâlâ çok tehlikeli bir yer Alex.
Tekerlek!
Sakın yabancılarla konuşma!
Yol ayrımına hoş geldiniz,
güzel Petoskey İstasyonu!
Okumayı bitirdim!
İlham veriyor. İlham!
Gerçekten. -Bu ne?
Wendy "Hamlet"i uyarladı.
Portland, Oregon'da geçiyor.
90'ların bağımsız rock diliyle anlatılıyor.
Çok farklı. -Tamam.
Arabaları ortada toplayın.
Dört nöbet noktası.
Dört saatte bir değiştirin.
Bizim rotamız bu.
Sevmeyi öğren Dan. Tekerlekten dışarı çıkmıyoruz.
Pingtree neden çizilmiş?
Pingtree bu tarafta.
Artık birkaç profesörün yaşadığı golf sahası.
Gil, ikinci kurucu üyemiz emekli olup oraya gitti.
Bu tarafta Nuevo Santiago var.
Müziğe bayılıyorlar.
Eskiden her yıl ayrılırdık.
Oyuncular o tarafa, müzisyenler o tarafa giderdi,
sonrasında burada toplanıp birlikte Traverse City'ye giderdik.
Neden artık öyle yapmıyoruz?
Gil Pingtree'de ikinci bir evlilik yaptı.
Katrina diye bir profesör.
Üç yıl önce şef öğrendi,
ve Gil'i vurdu.
Yönetmenimizi mi öldürdü?
Hayır, yaraladı. İstifa etti.
O günden beri grubu bölmüyoruz.
Git tuvaleti kaz. -Tamam.
Pingtree'ye gitmiyoruz.
Yabancı!
-Yabancı. -Yabancı.
Merhaba! Merhaba! Merhaba.
Tehlike yok. -Nihayet sizi yakaladım!
Tehlike yok.
Yarınki yeni performansınızı sabırsızlıkla bekliyorum.
Dieter, geçen gün
sana söylemeye zahmet etmediğim şüpheli bir adam.
Belki sizi bir kez daha
Medeniyet Müzesi'ne davet etmek için
mükemmel bir zamandır.
Doğuya.
Sadece bir haftalık yok, size bizzat rehberlik ederim.
Bizzat rehberlik.
Size hayranız Bayan Larson.
Bunu sürekli dinliyorum.
Nasıl?
Sizin kasabanıza gelmeyeceğiz,
ama bunu alacağım. Teşekkürler.
Eksiden haber radyosundaydım.
Şey...
Belki Nuevo Santiago'da şansımı tekrar denerim.
Cevap yine de hayır olacak!
Üçüncü sefer uğurlu gelebilir!
Sevdiğin şeyi hatırla.
Güzergahtan çıkmıyoruz.
"Kahine dikkat. Bu adamı görürseniz,
kulaklarınızı tıkayıp canınızı kurtarmak için kaçın.
Bu bölgelerdeki korkunç kahine
ve onu takip eden çocuklar tarikatına dikkat edin."
Kahretsin.
Enfeksiyon temizlenmiş.
Tamam.
Grupta pandemi sonrası doğan tek kişi olmanın
nasıl bir şey olduğunu sordu.
Bu şekilde düşünmediğimi söyledim,
o da dedi ki, düşünmelisin.
Pandemi sonrası çocuklar özelmiş.
Travması olmayan ilk insan nesli
ve kurtulanlardan geriye sadece yalancılar kalmış.
Deniz altı da öyle düşünürdü.
Bu "İstasyon 11"den.
-Belki okumuştur. -Hayır.
O kitaptan bir tane var ve onu sakladım.
Pingtree'de.
Gil'in ofisinde.
Bu gece gidelim. Sadece biz.
Gil'e bakar ve
herkes iyi mi diye öğreniriz.
Sarah'yla konuşacağım.
Yükleri indirelim.
-Hazır? Hazır mısın? -Evet. Evet.
-Hazır mısın? -Başla. Evet, evet.
-Evet, işte oldu. -Kahretsin!
Neyin var senin?
Kart oyununda çok kötüsün.
Bunu daha sık yapalım ama, gerçekten.
Yani yapacak başka bir işimiz falan da yok.
Evet, ama sen yazıyorsun.
"Hamlet"e şarkı yazmaya kalkma.
Bu seni öldürür.
"Kaos rüzgarları", annem öyle derdi.
Seni gördüm.
Sahnede.
Bir şey seni etkiledi,
sadece bir saniyeliğine.
Ne oldu?
Anlat.
Seninle tanıştığımda bunu mu çalıyordun?
Bunu çalmaya çalışıyordum.
"La campanella"yı orgda çalamazsın.
Çalamamamın nedeni bu değildi.
Hâlâ hayalini kurarım ama.
Ben bunu Gil'e çalarken o sürtüğe zorla dinlettiklerini.
-Belki de geri dönmeliyiz. -Hayır!
Kadına da başlarım, adama da.
Aslında bir şey duydum.
St. Deb's'te.
Bilmiyorum. Dedikodu da olabilir.
Ne?
Katrina ölmüş aslında.
Ne? Nasıl?
Zatürre.
Ama...
Bilmiyorum.
Biliyor musun? Başkasından duydum.
Ve bilmiyorum, belki...
Millet!
Sarah.
Dinleyin!
Grubu bölüyoruz.
Oyuncular ve ben Pingtree'ye gideceğiz.
Diğerleri arabaları alıp Nuevo Santiago'ya gitsin.
Saçmalık. Kafamıza göre kural değiştiriyoruz.
Neden?
Kulübe, Birinci Yıl
Hey.
Artık yol açıldığına göre,
belki yine bir şeyler toplamaya başlayabiliriz.
Bir şeye ihtiyacımız yok.
Peki ya yeni bir kitap?
Bunu seviyorum.
Neden ama? Gerçekten, esas adamı oynadım,
ben bile hâlâ bilmiyorum.
O kadar güzel mi,
yoksa sırt çantanda bu olduğu için mi?
Bana bir cümle oku.
"Canavarların gözünde, canavar olan biziz."
Bu ne demek?
Koca babanın tüm ailesini öldürdün.
Öldürdüm mü?
Sen kurtlardan ne kadar korkuyorsan kurtlar da senden korkuyor.
Biz aynıyız.
Aynı değiliz.
Pingtree
Bilmiyorum. Her şey güvenli görünüyor.
Aktif Mayın Tarlası
Her şey normal görünüyor.
Yine de sahte mayın tarlası. Kahin'den iz yok.
Ne yaptığını anlamam gerekirdi.
Hayır, tehlikeli insanları görmek zordur.
Sen anladın ama.
Evet, anladım. Ama ben küçükken
tehlikeliydim.
Ve savunmasız rolü yaptığında insanlar
gerçekten gardını indirir.
Yani bacağı, ölü karısı.
Durum ne?
Emin değiliz.
Bu tabelada "mayın tarlası" mı yazıyor?
-Gidelim. -Evet.
Eskiden mayın tarlası vardı. -Evet.
Neden golf sahasında mayınlar var?
Meraktan soruyorum. -Birinci yıldayken
Kırmızı B'ler burayı ele geçirdi. İlk 100'de.
-Peki Kırmızı B'ler ne? -Kırmızı Bandanalar.
Kristal met kullanan moronların milisi.
Virginia'da onlara Kevin'ler denirdi.
Burada hep iyi insanlar var sanıyordum,
üniversite hocaları ve eski yönetmen.
Kırmızı Bandanalar'dan sonra Purdue'dan hocalar geldi.
Hepsi birbirini öldürdü.
Hepsi ölmedi. Hâlâ ormanda saklananlar var.
Evet. Doğuda.
Ve Vlad da Kırmızı Bandana'ydı biliyorsunuz değil mi?
Gerçekten. Kendisine sorabilirsin.
İşte!
Bu Gil.
-Hey! -Gil!
-Evet!
-Merhaba! -Merhaba!
-Gil! -Hey!
Hareket etme!
-Mayınları tekrar koyduk. -Ne diyor?
Gil, biziz, Gezgin Senfoni!
Durun! Mayınlar var!
-O kim? -Bu Katrina.
Tanrım, Katrina'dan nefret ediyorum.
Hareket etmeyin!
Mayınları tekrar koyduk!
Size de merhaba!
Zaten mayın tarlasının ortasına kadar geldiniz!
Orada, yeşil kısımda başlıyor!
Aman Tanrım.
Her yer mayın dolu!
Merhaba Sarah.
-Kımıldama. -Tamam.
Nerede olduklarını biliyor musun?
Onları her yere
rastgele dağıttık.
Ne oldu?
Neden mayınları tekrar koydunuz?
Çünkü pislik her şeyi aldı!
Kahin!
Tarikat geçen sonbaharda buraya geldi ve...
Çocuklarınızı çaldılar!
-Hayır! -Hayır Allie!
-Kımıldama!
Orada kal! Orada kal!
Aman Tanrım.
-Özür dilerim Gil. Gil. -Önemli değil.
Gil, korkuyorum. Onlar sizin çocuklarınız.
Bir şey yok, geçti. Sorun yok.
-Çok özür dilerim. -Önemli değil.
Tamam. Nereye bastığını gören oldu mu?
-Düz bir çizgiydi. -Aman Tanrım.
Hayır mı?
Tamam. Bence...
Sarah...
Senin ışığına ve hayatına her zamankinden çok ihtiyacımız var.
Güzel!
Bu bir çift yıl! Hangi komediyi oynuyorsunuz?
"Hamlet."
Asla "Hamlet" oynamayacağız demiştik.
Bu birlikte karar verdiğimiz zamandı, yani...
Anladım.
Peki müzik olarak ne düşünüyorsun?
"Tubthumping"? -Gil!
Az daha hepimiz ölüyorduk.
Bir saniyeliğine hödüklük etmesen olmaz mı?
-Pardon. -Sen hödük değilsin.
Merhaba Kirsten. Tekrar hoş geldin.
-Merhaba. -Onunla konuşma.
Tam olarak ne yaptı peki?
Neden onu içeri aldın?
Bir gün bir adam ve bir oğlan kapımıza geldi.
Yolculuğa çıkmışlar.
İlk defa seyahat ediyordu.
Adamın koltuk değnekleri bile var.
20. yılda bu hikayeden sonra silahını
bırakan herkes...
Adamda bir şey var ama...
Kahinde.
Onunla tanıştın mı?
İkimiz de tanıştık,
geçen hafta St. Deborah'da.
Evet, onunla konuştuk.
Ona güvendim demiyorum. Tam tersi.
Sanki numara yaptığımı anladığımı biliyor gibiydi.
Bu bir oyundu. -Bana dürüst gibi geldi.
Pandemi öncesi insanların aksine.
Belki yeterince gençsen, inandırıcı gelebilir.
Ama o masum veya kibar değil.
Neyse, onlara yiyecek verdik
ve sonra gönderdik.
Ve ertesi gün yine geldi.
Koltuk değneği olmadan.
Farklı bir isim, farklı bir hikaye, farklı bir çocukla.
Ona nedenini sorduk.
Sadece gülümseyip başını sallayarak,
dedi ki: "Öncesi yok.
Sorun, hayatta kalanlar."
O psikopat torunlarımı çaldı.
Kamp ateşi yakmalarına izin verdik.
Bir hayalet hikayesi anlattı, iki hafta sonra
Pingtree'nin dört çocuğu birden kayıptı.
Penelope, Michael, Brett Olson, Annie.
Hikaye neydi?
Bilmiyorum.
Tamam, bu ikisini anlarım, onlar oyuncu.
Ama bir profesörün torunlarından
temel düşünce becerisi beklerdim.
Yeter Sarah!
Şimdi neşene ihtiyacımız var.
Tamam, oyundan söz edelim.
Açıkçası "Hamlet" rahat
gelmiş geçmiş en abartılan oyundur,
ve evet, "Ağustos Osage County" de dahil.
O oyuna bayılırım.
Tabii bayılırsın Dieter.
Harika bir oyuncu değilim. Onu biliyorum Gil.
Onu hepimiz biliyoruz Dieter.
Biliyorum.
Esas utanç verici olan, senin kötü bir yönetmen olduğunu
bilmiyor olman.
Hiç özlenmiyorsun.
Kırgınlıklarımızı ortaya dökeceğimizi biliyordum.
Temel neşe ifadesi var mı?
Olsun, biz bunu yaparız. Biz böyleyiz.
Silahlarla golf mü?
Silahlar zaten buradaydı.
Bu size de biraz eski kafalı gelmiyor mu?
Bence eski kafalılık ne biliyor musun?
Shakespeare'i güncellemeden sahnelemek.
Gitmenin sebeplerinden biri buydu, değil mi Gil?
Sebeplerden biri, evet.
Risk sevmiyorsun.
Biz sanatçıyız.
Her şey tehlikeli.
"Hamlet"i bu sezon tamamen baştan
yorumladık.
Polonya'da geçiyor.
-Portland. -Neyse işte.
Ne?
Wendy bizim yazarımız.
Alex başrolde.
Hey, bu harika.
Vay.
Kulağa çok ilginç geliyor.
Bu ilk başrolün mü?
Tebrikler. Bu harika.
Sonrasında belki biraz şu piyanoyu çalarım.
Gidip prova yapalım, değil mi?
Bıktım bundan.
Daha yemeğim bitmedi.
Dan! Hemen!
Çok teşekkürler. Yemek çok güzeldi.
Dur, kamera ne?
Video çeken bir kamera.
Ama videoları telefonlar yapar.
Ben onu demiyorum.
-Söyleyeceksin. -Söylemeyeceğim.
-Ben yazarım. -Ben oyuncuyum.
Wen, kusura bakma,
bu aynı oyun gibi gelmiyor.
Bana pek uymadı. -Ama mantıklı arkadaşlar.
Bu aslında... Bu çok etkileyici Wen.
Hamlet aynı.
Ophelia'nın numara yaptığını anlamıyor.
Kendi duygularını kafaya takmış.
Hayır, bu Ophelia.
Boş ver. Bu da olur.
Hadi! Bunu çalışalım.
Gil'i duydunuz. Bize şimdi ihtiyaçları var.
Işığımıza ve hayatımıza ihtiyaçları var.
Hadi, hadi! Evet, bu da iş görür.
-Hey. -Pardon.
Şimdi yönetmen de mi oldu?
Biraz pozitif ol, tamam mı?
Senin görevin ne olursa olsun yardımcı olmak,
başrol olmasan bile.
Evet.
Wen.
-Dene. Bir kere dene. -Tamam.
-Kitabım nerede? -Bilmiyorum. Yan cepte mi?
Ne yaptın?
Sen mi aldın?
Merhaba.
Masamın arkasında ne yapıyorsun?
Senin büyük kitabını arıyordum...
"Harika" kelimesini eklemeyi düşünüyordum.
"Neşe ve Kederin Harika Kitabı."
Boş ver kitapları.
Oynamak ister misin?
Bende top var.
İstemem.
Bunu neden orada bırakıyorum hiç bilmiyorum.
Bittikten sonra dünyanın sözlü tarihini
yazmaya asla kalkışma.
Seni özledik, ne olursa olsun.
Yani oyuncular olarak, çünkü yönetmenimiz yok.
Ve Dieter haksız.
Çok iyi bir yönetmendin.
Evet.
Gil, bir şey sorabilir miyim?
Düşündüğün gibi oldu mu?
Rotadan uzakta?
Emeklilik.
Pek olmadı.
Hayır, hayır.
"Eğlencelerimiz artık bitti.
Evet, bize miras kalanlar yok olacak.
Hepimiz rüyalardan oluşuyoruz,
ve hayatımızın başı ve sonu uyku."
Geri dön.
Bizimle gel.
Ne var? Yapabilirsin.
Katrina her şeyi kaybetti.
20 yıl önce herkes kaybetti.
Onun gibi konuşuyorsun biliyor musun?
Kahin.
"Öncesi yok", değil mi?
Sadece eve gel diyorum,
eğer istediğin buysa.
İstediğim bu.
"İstasyon 11" Doktor Eleven
diye bir yabancının hikayesi,
onunla uzayda bilinçsiz halde süzülürken tanışıyoruz,
sonra bozuk bir uzay istasyonuna gidiyor.
Kaptan Lonegan sorumlu, ama mürettebatı yok
ve kaptan köşkünde kilitli kalmış,
viski içip geçmişten söz ediyor.
Bir patlama, ciroskopu bozuyor... -Jiroskop.
Jiroskop. Ve içi tamamen mürettebatın
çalışma masalarına dökülüyor.
Bu tüm yetişkinleri boğuyor.
Hayatta kalanlar Deniz Altı denen çocuklar.
Eve dönüp zaman yolculuğunu kullanarak
gelecekte bir dünya kurmak istiyorlar.
Doktor Eleven iki tarafla da konuşuyor, ne olacağını
ve ne yaptıklarını umursamıyor. -Hey, Jee.
Herkesi korkutuyor.
Hâlâ karanlıktan korkuyor musun?
Evet.
Hava soğuyacak.
Merhaba Luli.
-Merhaba. -Merhaba.
Memnun oldum Kiki.
Umarım yanlış bir hayatı yaşayıp ölmem.
Kahin sana ne dedi?
Bu kadar harika olan ne?
Bilmek istiyorum. Gerçekten.
Senfoni'den ayrılmamı söyledi.
Ben de evet dedim.
Çünkü o gün böyle hissettim.
Sonra kamp ateşinden sonra,
onunla buluşmaya gittim ve gelmedi.
Çok şükür.
Onunla olmak istemedim. Bunu anlıyorsun değil mi?
Bir kez olsun başrolde olmak istedim.
Başrol olabildiğine sevindim.
Bunu yapman tuhaf.
Neyi yapmam tuhaf?
Oyuna silah götürmen.
Bana göre tuhaf değil.
Hepimiz önünde eğiliyoruz!
Sen harikasın!
Seni seviyorum Ophelia.
Bunu göremiyor musun?
Hayır, göremiyorsun.
Sen sahtesin.
Sevgim gerçek.
Sen de onun içindesin.
Seni ondan çıkardım. -Merhaba.
Tüm ailem biz tanışmadan önce yaşayıp öldü.
Bu buradaki herkes için geçerli.
Defol git Hamlet.
Bravo! Bravo!
Bu yenilikçiydi ve izlediğim hiçbir şeye
benzemiyordu ve o... Alexandra, Tanrım...
Gerçekten muhteşemdi.
Bize yeni bir can kattınız.
O geldikten sonra buraya çıkmaktan
bile korktuk.
Gezgin Senfoni hiçbir şeyden korkmaz.
Biz sanatçıyız. Ödümüz patlıyor.
Yani...
Hiç öyle görünmüyorsunuz.
Bazen onları aramalıyız diye düşünüyorum.
Belki de kendi kendilerine geri dönerler.
Pardon. Çok önemli bir oyun işi.
Gel kızım. Bu taraftan.
Söylediğin zaman sana öyle inandılar ki,
senin Hamlet olmanda bir şey var,
insanları paramparça ediyorsun.
Gerçekten harikaydın Allie.
Bunu daha sık söylemeliyim, ama öyleydin.
Benimle birlikte gel. Kutlama yaparız!
Hadi, hadi, hadi, gel! -Hayır, hayır, hayır.
-Hadi, hadi. -Dur.
Mayın tarlasından geçeriz. Öncesi yok.
Hey!
Öyle deme. O adam bir psikopat.
Herhalde geçtiği her kasabada aynı şeyi yapıyordur.
Hayır. Bu sensin.
Hepinizsiniz.
Hiç şaşmıyorsunuz.
Kurallar. Rutinler.
"Grubu asla bölmeyiz. Rotadan asla çıkmayız."
"Vay! Yaşasın! Geldiler.
Bu... Bu şey...
Korkmuş travma karnavalı!
Bu Gezgin Senfoni!"
Hey! Yapma şunu.
Seni Gezgin Senfoni büyüttü.
Dikkatli konuş. -Ben dolaşmaya gidiyorum.
-Hayır! -Hayır mı?
-Gidemezsin! -Gidemezsin! Kahretsin!
-Neden? -Çünkü o hâlâ dışarıda!
Onu bıçakladığımda ölmedi!
Evet, kamp ateşinde seni korumaya çalıştım Alex!
Bu yüzden seninle buluşmaya gelmedi.
Bir şey değil.
-Neden bana bu kadar kızgınsın? -Ben...
Başına gelen her şey benim suçum.
Seninle tanıştığımdan beri kendi adıma
bir tek karar bile vermedim.
Sadece seninle yürüyecektim.
Senin yüzünden Frank'in evinden gittik.
Evet, ama çok fazla bekledik.
Senin oyunun için kaldık.
Neden böyle yapıyorsun?
Çünkü bir gün
Gezgin Senfoni'den ayrılmak istediğini söyleyemezsin.
Hayır.
Söyleyemem.
Özür dilerim.
Ben aşağıda olacağım.
Merak etme. Hâlâ kilitli torbanın içinde.
Alex, hava kararıyor.
Herkesin içeri girmesini sağla.
Tamam.
Bunu sahnede buldum. Yerde.
Bu kaydı hiç sevmedim.
Neden?
Bunu babam vefat etmeden iki ay önce kaydettim.
Her çalışımda aklıma hep bu gelir.
Sanki hatırlamaya çalıştığında tamamen kaybediyorsun.
Sanki bu oldu, sonra bitti,
sonra da... Bu kadar.
Evet. Evet.
Ne oldu?
Bir spor kulübüne taşındım.
Bunu yaptın.
Evet, yaptım.
-Bu insanlar sana saygı duyuyor. -Evet.
Katrina seni seviyor.
Sana hiç iyi davranmadım.
Evet, davrandın.
Her yıl yeni bir senfoni yazdın.
Dünya sona erdikten sonra daha iyi oldun.
Ne var bunda?
Sen beni dinledin.
Beni toparladın.
Sarah...
Biliyorsun,
birlikte yaptığımız her şeyi seviyorum.
Ben de aynısını hissediyorum.
Ama ben bırakmadım.
Alex, yapamazsın. Orada mayınlar var.
Alex! -Alex.
Bizim odamızdasın.
Merhaba.
Ne giydin sen?
O ne?
Mayın mı o?
Kahin için işaretler.
Belki bana gösterebilirsin.
Arkadaşların kaybolmaya başlayacak.
Önce Alex.
Belki şef?
Kim bilir?
Katrina, sevgilim, bir yolculuğa...
Penelope?
Ben Penelope değilim.
Tamam.
Üzerinde bomba var!
Dur!
Minyatür golf seven
küçük bir
kız çocuğu hatırlıyorum.
Çok severdi.
Gil, çocuklarda bomba var!
Denemek ister misin?
Göster.
Dur! Hayır, hayır.
Gil, onda bomba var!
-Geri geldin. -Gil!
-Öncesi... -Öncesi yok.
Kaptanın seyir defteri Yıldız tarihi 2817.6.
Uzay Gemisi "Enterprise" Doktor Thomas Leighton'ın
teyit edilen keşfi amacıyla
programını aksattı.
Olağandışı yeni yapay grip
açlık tehlikesini tamamen sona erdirecekti.
Yani ben yola çıktıktan
üç ışık yılı sonra beni arayıp
bir oyuncuyu tarikatçı olmakla mı suçladın?
Jeevan!
-Jeevan!