Mieszkasz w Nowym Yorku.
Mieszkam w Nowym Jorku.
Dobra. Właśnie na taką reakcję po wiadomości wszech czasów liczyłem.
To znaczy, tak bardzo się starałeś.
Chicago poczeka. Daj spokój.
Ty i my jest dla mnie ważniejsze niż Chicago.
Nie chcę być odpowiedzialna za coś tak ważnego.
Tylko ja myślałem, że nasza relacja dojrzewa?
Nie, tylko... Rozumiesz, co mam na myśli.
Powiedziałem dziewczynie, że chcę z nią być,
a ona na to: „nie chcę przysług”.
Nie o to mi chodziło.
Camille, tak albo nie.
Chcesz, żebym został?
Zrozumiałem.
Quinn.
Oficjalnie ogłaszam czas dla rodziny. Chodźcie tu.
Mam ciasteczka, które dają frajdę.
Kupiłam funyunsy, bo jestem gorąca i ostra. Chodźcie.
O mój Boże, Angie. Isabela śpi.
Laska, nieźle wyglądasz.
-Dziękuję. -Możesz być ciszej?
Nic jej nie będzie.
Połowa frajdy z przypadkowego seksu to gestykulacja,
głośne gadki o najnowszych podbojach miłosnych,
twój śmiech i pytania, na które kobieta nie powinna znać odpowiedzi.
Tak jak to robimy.
Ale ziomalka wciąż tu jest,
więc twój pierwszy lesbijski taniec erotyczny musiał być owocny.
Ty pierwsza, Quinnie.
Dobra.
-Opowiadaj. -Dobra.
Na wstępie, nie wiedziałam, że ludzki język jest tak wszechstronny.
Wszędzie go wpychała?
Gdy się odprężyłam, miałam najlepszy seks w dziejach.
-Najlepszy? -Dziewczyno, miałam kilka orgazmów.
Za twoją utratę dziewictwa i wstąpienie do klubu wielokrotnych orgazmów.
-Lepiej późno niż wcale. -Dziękuję.
O mój Boże. Shawn.
Spytał mnie w wiadomości, czy jego syn to tu zostawił.
Biedny, słodki Shawn.
Nie chcę zranić jego uczuć, ale chyba muszę to zakończyć.
Zwolnij. Nie lepiej zjeść ciastko i kuśkę też?
Powiedziałam, że spróbuję z Shawnem i naprawdę tego chciałam,
ale nie spodziewałam się, że poczuję coś do Isabeli.
Ange, jestem naprawdę zaangażowana.
-Ile ci zapewniła orgazmów? -Po ósmym straciłam rachubę.
Może i ja powinnam się z nią umówić. Kurczę.
Tylko nie wyprzedzaj faktów, bo nim się obejrzysz,
ona się wprowadzi, a ze mną się pożegnasz.
-To nie ten etap. -Jeszcze nie?
Twoja kolej. Jak wypadł seks z najpiękniejszym facetem w Nowym Jorku?
Dziewczyno, doskonałość.
A jego współlokator był jeszcze lepszy.
-I ten seksowny kuzyn w trzeciej rundzie. -Co?
Mam nadzieję, że wpadnę też na ich ojców. Oczywiście, wpadnę waginą.
Laska, to mój szczęśliwy rok. Czuję to.
Laska.
-Gdzie moje zaproszenie na imprę? -Nie.
-Ależ jesteście głośne. -O Boże. Przepraszam, że cię obudziłam.
-O czym rozmawiamy? -O sprawach rodzinnych.
Właśnie kończyłyśmy. Prawda, Angie?
Wróćmy do łóżek. Widzimy się jutro.
-Tak. -Już późno. Wracam do domu.
Nie.
-Tak. -Nie. Angie będzie cicho, prawda?
Nie chodzi o nią. Mam mnóstwo spotkań przed wyborami.
Muszę wstać o świcie.
To dobrze. Uwielbiam świt. A jeszcze bardziej szparki.
Łap mnie dalej za tyłek, a zobaczysz.
-Tak. -Ale tylko na chwilę.
Dobrze. W porządku.
-Muszę lecieć. -Pa, suczko.
Moje dni są policzone.
Zło czy dobro? Bohater czy złoczyńca?
Jako antropolodzy wiemy, że odpowiedź zależy od optyki.
Weźmy Pancha Villę.
Kultowego bohatera rewolucji meksykańskiej, a dla rządu
zabójczego rewolucjonistę, którego chciano powstrzymać.
Historia obfituje w takie dychotomie.
Chcę, żebyście opisali w 500. słowach, z perspektywy kulturalnej,
postrzegany jest z jednej strony bohater, z drugiej, złoczyńca.
Koniec wykładu.
Przepraszam, dr Parks.
-Mam pytanie na temat wykładu. -Ian.
Co tu robisz?
Wkradłem się, spóźniony, gdy patrzyłaś na ekran.
-Jak się masz? -W porządku.
Poświęciłem czas na zebranie myśli i przemyślenie dalszych działań.
Jestem na to gotowy. Na ciebie i na nas.
Ja też.
Wtedy jej mama zaczyna krzyczeć.
Darła się na moją mamę, bo ta nie chciała mi przemówić do rozumu.
Jakbym był jakimś dzieckiem.
Mieszkanie Camilli. Odlot. Nie sądziłem, że tu jeszcze wrócę.
Tak. Jesteś tu.
Masz na coś ochotę?
Został mi jogurt i masło.
Przeterminowany jogurt, czyli podstawa masła.
No i resztkę różowego wina.
-Tak dla wina, nie dla jogurtu-masła. -Tak dla wina.
-Liczyłem tylko na pogawędkę. -Tak.
-Dzięki. -Tak. Nie ma za co.
Dobrze mieć wreszcie zamęt za sobą, wiesz?
-Tak. -Pogodziłem się z rodzicami.
Mira nie potrzebuje zakazu kontaktu.
Źle się czuję.
A ty? Jak wypadła rozmowa z Jasonem?
-Jamesonem. -Pewnie.
-Jak zniósł rozstanie? -On pierwszy mnie rzucił.
Chciał zrezygnować z pracy w Chicago, żeby być ze mną.
Radziłam mu, żeby nie rezygnował dla mnie z życia.
Sytuacja się zaogniła, wkurzył się i wyszedł.
Tak poszło.
-A później? -A później, co?
Jak zniósł wiadomość o nas?
To byłoby dziwne, gdybym goniła go po ulicy, żeby powiedzieć:
„Rzuciłeś mnie, ale żeby
cię wkurzyć, całowałam się z eksem i wróciliśmy do siebie”.
Ale to nie było takie proste. Odwołałem dla ciebie wesele.
-Dla mnie? -Tak.
-Więc to moja wina? -A kto mówił, że musimy być razem?
Ja. A ty mówiłeś to samo.
Nazywasz mnie rozbijaczką rodzin, choć mi w tym towarzyszyłeś?
Brałem ślub.
A chwilę wcześniej nie pomyślałeś, że Mira może nie być tą jedyną?
I dopiero zła Camilla zmieniła twoje zdanie...
-Bo inaczej byś się ożenił? -Co?
Co do cholery, Ian?
Nie zwalaj tego na mnie. Ty też podejmowałeś decyzje.
Wiesz co, teraz podejmę inny wybór. Żeby porozmawiać z tobą później.
Ian? Czekaj. Poważnie?
Spodziewałam się, że Jameson wkurzy się na mnie, ale Ian? To ja jestem ta zła?
Nie. Po prostu w tej chwili sytuacja jest trochę chaotyczna.
Wiesz, jak mawiają.
„Związek kończy się tak, jak się zaczął”.
Gdyby tak było, ja i Ginuwine skończylibyśmy w autobusie Snoopa.
-Dziewczyno, ujeżdżałam tego kucyka. -Ktoś...
Tędy.
À propos szczęścia, pamiętasz, jak ten foliarz powiedział,
że jak przelecę pedicurzystę szczęście wróci?
Chyba nie był aż tak konkretny.
Dlatego przeleciałam jego współlokatora.
Po prostu postanowiłam wypróbować to nowe szczęście. I kupiłam zdrapkę.
Wygrałam darmową zdrapkę. A jak ją zdrapałam, wygrałam kolejną
Potem oddałam te trzecią. I mam już piątą darmową.
Jest milionerką.
-Proszę zostawić. Przyjdzie koleżanka. -Gdzie jest Quinn?
Pewnie kupuje komodę dla Isabeli albo ręczniki z haftem.
-Quinn chce ją przyjąć, a mnie wyrzucić. -To bardzo pochopna decyzja.
Ktoś się uśmiecha do Quinn, a ona już planuje 25. rocznicę.
Znasz ten żart. Co zabiera lesbijka na drugą randkę?
Meblowóz.
Seksualność Quinn i jej pragnienie związku wreszcie się zgrały.
Ale żart z meblowozem to uproszczenie.
Obraźliwe i nieprawdziwe w przypadku Tye.
Bo rzadko chcę drugiej randki.
Ala staram się być lepsza i otwarta na realny związek.
Dlatego nie załapuję się nawet na pierwszą randkę.
Wpadłam na seksowną Karlę, wcześniej.
-Moja wina. -Przepraszam.
-Cholera. Karla. -Tye.
Jak się masz? Myślałam, że się dogadałyśmy. Czemu nie odpisałaś?
By dołączyć do grona smutasek, które zrobiłaś w chuja?
Jak to, do grona? Z kim rozmawiałaś?
Z Internetem, dziewczyno. Twoje kłamstwa są udokumentowane na toksyczna-rura.com.
-Rura kropka co? -Toksyczna-rura.com.
Obczajcie to gówno.
Toksyczna-rura.com. Co to jest?
Jakaś gówniana strona, gdzie frustratki jadą po swoich byłych.
Przejrzałam to. Przewiń do „Tandetna Tye”.
„Totalna tandeta. Na randce bzyknęła kelnerkę przy stoliku”.
Nie mogą drukować takich kłamstw.
Kłamstw, prawda?
To prawda, ale to nie może się roznieść.
Zwłaszcza że zabiegam o prawdziwą, dorosłą randkę.
Nie będą mnie poważnie traktować.
A jeśli prawnik Brandona to dorwie,
to tylko potwierdzi, jaką złą byłam małżonką.
-Rozmawiałaś z Brandonem? -Cisza w eterze.
Ale mój prawnik chce zażądać spotkania.
Pieprzyć to. Mam ścigać kogoś po to, by mnie okradł?
Masz rację.
Jego prawnicy nie użyliby niczego ze strony, której nikt pewnie nie...
O mój Boże.
„Profesor Parks nie można ufać.
Gdy dostanie, czego chce, nie odpisuje.
Ładna, ale cholernie spłukana”.
-Jameson musi być wkurzony. -On nie wie, że jestem spłukana.
Nie napisałby tak, prawda? Myślisz, że by napisał?
-Może Mira. -Albo Ian?
Ian na pewno nie publikuje. Nawet maili nie ogarnia.
Masz więcej hejterów niż użytkownik Androida na czacie.
Nie bój się, dobra siostro.
Pójdę do tego biura i każę zdjąć to gówno. Zadbam i o twoje.
-Dzięki. -Przyjaciółka.
Przepraszam.
Dziś rano zaskoczyłam Isabelę śniadaniem w jej biurze.
Więc już zjadłaś?
-Nie przyprowadziłaś jej? -Szkoda było wspólnego czasu.
-Teraz tracisz czas dla przyjaciół. -Przepraszam.
Według internetu jestem cholernie spłukana.
Co? O każdym można tak powiedzieć, ale nie o tobie.
-Angie jest spłukana. -Nie. Wygrała pięć zdrapek.
Wróciłam. Szczęście jest pieprzoną damą.
-Do ośmiu razy sztuka. -Wygrałaś kolejną zdrapkę? Super.
Bo to mój czas, kochanie. Znalazłam dwa dolce w metrze
i działa dziś naturalny dezodorant.
Laska, która mi robiła mammografię,
nie ściskała mi cycków, jakbym ukradła jej faceta.
-Była delikatna. Czułam się kochana. -Mammografię?
Sprawa rodzinna. Wczesne wykrywanie. Nie grywam.
Poproszę o złoty bilet.
-Jasne. -Dziękuję.
Proszę. Ćwierćdolarówka.
-Dziękuję. -Zobaczmy.
Czuję to. To jest ta. Wygram prawdziwą kasę.
-Jest 500. Działam. -Dobry początek.
-Dalej. Drugie 500. -Śmiało.
To jest to.
Cholera.
-Ale dobrze żarło, prawda? -To miał być mój szczęśliwy rok.
Szczęście mnie chyba opuściło.
Cholera. Tak mi przykro. O mój Boże.
Funyunsy.
Jestem Marcus.
Cześć, Marcus.
Przepraszam. Musiałam. Jestem Angie.
Mogę ci pokazać coś prawie tak pięknego jak ty?
Niemożliwe. Ale chętnie zobaczę, co wymyśliłeś.
Kurczę.
Jasna cholera. Mój pierwszy orgazm nieruchomościowy.
Cały ten ogród jest twój?
Pewnie, że tak. Schowałem zakupy. Idę na dół.
To jest niemożliwe.
Cztery piętra, panorama miasta, grill na dachu, siłownia i kino.
Mogłabym dobrze mieszkać w jednej z twoich pralni.
Mogę zamieszkać u ciebie w pralni?
Nie zrozum mnie źle, ale jakim cudem jesteś singlem?
Nie znalazłem kobiety, która by mnie okiełznała.
Mam dużo do zaoferowania, ale to przytłacza większość babek.
Nie chcę być chamski, ale jeśli myślisz, że ten dom jest duży...
Zwykle po takim tekście przewracam oczami,
ale w tym pokoju, w tym domu, to działa.
Wszystko działa.
-Może to mój szczęśliwy dzień. -Mój na pewno.
Masz ochotę na drinka?
O mój Boże. Jakie ogromne dłonie.
A to nie koniec.
Jesteśmy Sage i Sapphire. Siostry, zapraszamy na naszą poezję.
„Rozkładam nogi”
„Ta cipka jest legendarnie wkurwiająca”
Co to jest?
W czasopiśmie Celesbian napisali, że to jest wydarzenie tygodnia.
Powinni częściej wychodzić.
„Liż tę łechtaczkę do 30 lutego
i jedz mój tyłek Jak pieprzony wizjoner”
-Koniec. -Brak mi słów.
Z wyjątkiem „chodźmy” i „stąd”.
Ja je robię, ty je grabisz.
Złe recenzje wiszą na tej stronie wiecznie?
Tak. Próbowałam przekupić i zastraszyć właściciela. Bez skutku.
Strona nie odpowiada za zamieszczane na niej treści.
Za fałszywy alarm pożarowy w teatrze idziesz do pierdla.
W sieci możesz kłamać i nic.
Kłamać? Te wpisy nie były prawdziwe?
-Czyżbyś nie rozumiała? -Możesz patrzeć na planszę?
Patrzę na nią. O co chodzi?
Nie, zdziro.
Nie lubię z wami grać, bo oszukujecie. Uważajcie.
Jeśli Jameson nie skasuje postów o mnie,
też mam przechlapane?
Mniej więcej.
-Co? -Złamałaś słowo.
Tye, ile mam ci powtarzać? Musisz obserwować planszę.
Trzy dolce dla mnie, oszustko.
-Chwila. To jest rasistowskie. -Możemy nie gadać nad planszą?
Siedzę na tej stronie bez przerwy.
Próbuję znaleźć więcej postów o sobie i toksycznej Camille.
Przepraszam. Żartuję. Poniekąd.
Ale znalazłam setki wpisów o jakieś dupie, Zoe.
Bzyka się i daje nogę. To legenda, w negatywnym znaczeniu.
Jak Walt Disney.
Czytam chyba 45. recenzję,
o tragicznym przypadku Zoe w hip-hopowej knajpie z sushi przy 134.
I uświadomiłam sobie, że jest dla mnie idealna.
To taki człowiek-kaktus. Nie wymaga żadnej troski.
Idę jej poszukać w Hip-Hop Sushi.
Poszukując pani właściwej, mogę się bzykać jak łobuziara.
I żadna z nas się tym nie przejmie.
À propos braku uczuć, znów wyszła z zajebistym Marcusem.
-I uprawialiśmy seks. -I?
Zanim pójdziemy dalej, muszę cię ostrzec.
-Jak w ciebie wjadę... -To?
...zmienię twe życie na zawsze.
Zniszcz mnie, Marcus.
Tak. Powiedz moje imię, kochanie. Powiedz.
-Marcus? -Tak. Weź go. Weź całego.
-A coś tam jest? -Dobra.
Sztuka Harlemu.
Tylko?
-Taki mały. -Nie.
-Nie przesadzam. -Czym była sztuka Harlemu?
-Wysuszeniem mi cipki. -O mój Boże.
Nic nie powiedziałaś?
Nie napisałaś złośliwej recenzji, bo jesteś miłą osobą
i dbasz o jego uczucia.
-Pieprzyć je. -Angie nie jest miła.
Dziękuję. Pieprzyć jego uczucia.
Zależy mi na domu. Więc znów się spotkamy.
Muszę mieć plan rezerwowy na wypadek, gdy Quinn mnie wywali na rzecz Isabeli.
O raju. Nawet o tym nie myślę.
Mówiłaś, że gdy kogoś znajdziesz, mam się wyprowadzić.
Mówiłyśmy też, że będziesz płaciła połowę czynszu i będę mniej biedna.
Nie doszło do tego.
Nie mogę ryzykować. Nie trafi mi się druga taka szansa.
A orgazmy będę miała pod tym wielkim prysznicem,
z natryskami wycelowanymi we właściwe miejsca.
Każdy ma piękną przyszłość, tylko nie ja.
-Camille. -Ian się nie odzywa?
Nie. Napisałam do niego wczoraj jak po każdej kłótni,
bo skorpion nigdy nie odpuszcza, a on nie odpisał.
Były trzy kropki.
Trwało to tak długo, że zrobiłam zrzut ekranu.
Skandal. Nienawidzę tych trzech kropek.
Czasem celowo tak robię. Żeby trzymać laski w niepewności.
Chyba zasłużyłaś na miejsce na toksyczna-rura.com?
A ja zasłużyłam?
-To co innego. -Przestań. Tye jest gorsza od ciebie.
Zdzira.
-Tak. -Dzięki. Znacznie gorsza.
-Camille. -Co?
Obiecaj, że nie będziesz dziś chodzić po mieszkaniu i głowić się nad tym?
Raz, dwa, trzy, dzwoń.
JAMESON Podrzucę twoje rzeczy. Jesteś na chacie?
Cholera.
Jego klucze. Cholera.
Nie.
-Musiałam się zdrzemnąć. -Kiepsko udajesz zaspaną.
Trzymaj. Zostawiłaś to u mnie. Brudne ciuchy, o ironio.
Do widzenia. Niech ci się wiedzie.
Wiedzie? Ja nie napisałam: „Parks nie można ufać”.
Gdy dostanie, czego chce, nie odpisuje”.
To nie byłem ja.
Ale powinienem był. Szkoda, że tego nie widziałem wcześniej.
Dobrze wiedzieć, że nie tylko mnie tak potraktowałaś.
Słuchaj, Jameson. Nie chcę takiego obrotu spraw.
Może nastąpił błąd w komunikacji.
Camille, nie jestem idiotą.
Gdy nie chciałaś zamieszkać ze mną w mieście, dostrzegłem, że jest problem.
Nie byłam niechętna.
Czułem, że chodzi o twojego eks i jego ślub.
Mira dała mi namiar na swojego insta. Wszedłem na jej stronę.
Zaskoczenie. Żadnych zdjęć ze ślubu.
To szokujące, bo ona wszystko komentuje zdjęciami.
Ostatni post dotyczy zębów.
I nic o najważniejszym dniu życia?
Wiedziałaś, że nie było ślubu i chyba było to związane z tobą.
Jameson, przepraszam.
Nie powiedziałam ci, bo nie chciałam, żebyś mnie znienawidził.
Od początku byłem dla ciebie zastępnikiem.
Nie. Nieprawda. Byłeś na serio.
Myślałam, że uczucie do ciebie stłumi resztkę moich uczuć do Iana,
ale tak się nie stało.
Nie znalazłam słów.
Chciałaś uniknąć zła, a postąpiłaś nikczemnie.
Bo to jest gorsze niż pieprzona prawda.
Nie tylko dałaś mi kosza. Teraz czuję się głupio.
Przykro mi, Jameson.
I mam nadzieję, że mi uwierzysz, że bardzo mi na tobie zależy.
-Nie wiem, co z tym zrobić. -Ja też nie.
Kiepsko mi idzie rozwiązywanie konfliktów.
Ale chcę, żeby to było czyste,
uczciwe pożegnanie,
żebyśmy oboje zamknęli ten etap.
Czyste, uczciwe zakończenie.
DO CAMILLE Nie myśl za dużo!
-Poważnie? -Kotku, to tylko stara znajoma.
Rura.
Niesławna Zoe, jak mniemam.
Winna. Ty mnie znasz, ale ja ciebie na pewno nie.
Tylko z postów na toksyczna-rura.com. Jestem Tye.
Słynna Tye R.
Łamiesz serca w Harlemie i wystawiasz wszystkich do wiatru.
Ty jesteś gorsza. Avengerka wśród złych dziewczyn.
-Nie jesteśmy złe. -Tak nas tylko widzą.
-Kobiety są przewrażliwione. -Szaleńczo.
-Kumasz to. -Kumam.
To może, zamiast łamać serca na mieście,
róbmy sobie to, co umiemy najlepiej?
Czemu nie.
Cholera.
Dziękuję.
On mnie może odwieźć.
Co? Nie, dziewczyno.
Mamy nowy odcinek Meteo żony Australia.
-W porządku. -I mam twoje ulubione wino.
Nie mogę. Mam mnóstwo pracy.
-Nie. Zostań, proszę. Tylko dla mnie. -Nie mogę.
-Na dziś wystarczy mi kolacja. -Jesteś na mnie zła?
Nie.
Rano mam konferencję, a później lunch darczyńców.
-Start w wyborach to harówka. -Tak. Oczywiście.
O Boże. Przepraszam.
Przepraszam, że spytałam, czy jesteś na mnie zła.
Po prostu mój mózg...
Powinnaś o tym wiedzieć, skoro jesteśmy teraz parą.
Parą? Quinn, dopiero zaczęłyśmy się spotykać.
Tak. I jest niesamowicie, prawda?
Tak. Ale po kolei, spokojnie.
-Boże. Zrywasz ze mną. -Przestań. Za bardzo się śpieszysz.
Lubię cię. Lubię spędzać z tobą czas.
Nie sądzę, żebym teraz miała czas na związek.
-Dla ciebie wyszłam z szafy. -Dla siebie.
To było odważne i piękne.
Ty jesteś odważna i piękna.
Ale wybory szybko się zbliżają,
a nie chcę traktować po łebkach ani ich, ani ciebie.
O Boże. Ale mi głupio.
Nie, Quinn. Quinn.
Możemy sobie zrobić przerwę na oddech?
Tak. Pewnie.
Dobrze. Wszystko w porządku.
Czekam.
Anakonda jest głodna.
Tak. Tyle gadania o twoim kutasie...
Mniej znaczy więcej.
Mniej się nie da o tym potworze. Ale skoro szczerze gadamy...
Uważam, że jesteś piękna.
-Dziękuję. -Seksowna.
Myślałaś kiedyś o odmłodzeniu pochwy?
-Słucham? -Nie gniewaj się.
Widać, że miałaś bujne życie erotyczne, a chcę, by seks cieszył nas oboje.
-Co? -I uważasz, że problem tkwi we mnie?
Bracie mikropenisie, twoja ptaszyna wielkości orzeszka mnie nie zabawi.
Problem leży w mikropenisie, czy w makrobroszce?
-Nikt nie narzekał. -Twarzą w twarz.
Czujemy się źle, mówiąc to facetom. Nie chcemy być podłe.
Ale te duże dłonie i stopy to fałszywy sygnał.
Wezmę ostatni, bardzo, bardzo długi prysznic, i zawijam.
Sztuka Harlemu? Dzięki mnie doszedłeś. To sztuka Angie. Dziękuję.
Quinnie. Nie uwierzysz, co ten skurwiel z małym fiutem...
Quinnie. Hej. Co jest grane?
-Kolejną odstraszyłam. -Nie.
Isabela mnie rzuciła.
-Odwaliło jej. -Angie?
-Dlaczego nikt mnie nie kocha? -Nie rób tego.
Nie, mówię poważnie.
Najpierw faceci, teraz dziewczyny.
Odkryłam swoją biseksualność, żeby znów zostać odtrącona?
Naprawdę ją lubiłam.
Wiem, ale to nie była ta jedyna.
Znajdziesz tę, która cię całą zaakceptuje.
Zastanawiam się.
Ja nie. To mój najszczęśliwszy rok, więc musisz mnie słuchać.
Wiem, co cię rozweseli.
Czas dla rodziny.
I mam historię erotyczną, która cię rozbawi.
Jesteś w tym dobra. Potrzebuję się pośmiać.
Angie, nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.
Musiałam to usłyszeć.
Laska, nie jestem nawet głodna. Nie mogę jeść.
Chyba że cipkę. Za wcześnie?
Nie. W samą porę.
Dobra.
Hej, Ian. Zaskoczyłeś mnie w pracy, więc postanowiłam się zrewanżować.
Marchewka z masłem, nie ziemniaki do 23.
Daj mi to.
Cam, jestem bardzo zajęty.
Tak, słyszę. Po prostu... napisałam do ciebie.
Trzy kropki nie powinny się wyświetlać dłużej niż dobę.
-Żadnych trzech kropek, szefie. -Mieszaj.
-Nazwał cię szefem. -Camille.
-Daj mi marchewki. -Chwileczkę, proszę.
Nie pisałem, bo nie wiedziałem, co powiedzieć.
-Dalej nie wiem. -Nie szkodzi.
Bo wiem, co ja chciałam powiedzieć.
Chcę myśleć, że jestem bardzo dobrą osobą.
Która nikogo nie krzywdzi i nie rani uczuć innych, ale to nieprawda.
I jest mi wstyd.
Nie byłam szczera z Jamesonem nie dlatego,
że nie jestem pewna uczuć do ciebie ani z chęci odegrania się jemu.
Dlatego, że nie chcę powiedzieć tego na głos.
Że jestem taka, jak powiedziała Mira.
To ja pocałowałam czyjegoś narzeczonego w przededniu ślubu.
I mam wyrzuty sumienia.
Ale wiem, że ciebie kocham.
-Marchewka z palonym masłem. -Skończ z tą pieprzoną marchewką.
Rety.
Jesteś mężczyzną, dla którego chcę być najlepszą wersją siebie.
A widziałeś moją najgorszą twarz.
I wiem, że nie możemy się cofnąć,
ale chcę, żebyśmy poszli naprzód.
Chcesz być z kimś, kto odwołał swój ślub?
Choć od pół roku wiedział, że nie kocha narzeczonej?
Od dawna o tym wiedziałem.
Jestem gówniarzem, bo przenoszę te uczucia na ciebie.
Tak.
Tak, jestem, pewna.
To mój facet i będę się go trzymać.
Więc oboje jesteśmy miernotami.
Każdy ma kogoś, dla kogo zburzyłby swoje życie.
-Dla mnie to ty. -Dla mnie to ty.
Wysadziliśmy życie.
Chcesz je odbudować?
-Przepraszam. -Ja też.
Bo życie bez siebie
nie pozwala nam w pełni wyrazić siebie.
Tak się rozwijamy.
-Marchewka z palonym masłem. -O mój Boże.
To złamanie przepisów BHP.
-To było niesamowite. -Najlepsze.
Słuchaj. Muszę kilka rzeczy ogarnąć w robocie.
I parę innych bzdur też. Kończymy na dziś?
-Już się ubrałam. -Musisz mnie tego nauczyć.
-Pewnie. Wysłać ci to kiedyś? -Albo nigdy. Jak chcesz.
Kochanie, mąż wrócił do domu.
-A czasami zło jest po prostu złem. -Co do cholery?
Ian i Camille zakończyli dramę.
O nie.
Drama wróciła.
W TYM SEZONIE...
Rozstaliśmy się a potem zeszliśmy się z powrotem.
-Hej. -Jameson.
Chłopie, musimy pogadać.
To grill rodzinny. Pojawią się moi bracia.
Ostatnio było dużo odmów.
-A jeśli mi się nigdy nie uda? -Nie widzisz swojej siły?
Doświadczasz tylu rozczarowań, ale zawsze się podnosisz.
-Tatusiu. -Może jak jej powiesz o Isabeli...
Dzielenie się taką mamą nie jest łatwe.
Babski wypad!
I co sądzisz?
Mapy Google'a nie są tu potrzebne.
Mój były mąż chce połowę kasy.
Połowa? Chyba cię pogięło.
Nie muszę się zgadzać, żeby oddać mu połowę.
R-S-T-U-W
Duma i Z
Czemu dr Pruitt dzwoni w niedzielę?
Odeszłam, więc nie muszę się już podlizywać.
Ale jej rekomendacja się przyda.
-Pani doktor. -Co się dzieje?
Napisy: Dariusz Makulski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski