Poprzednio...
Każdy ma kogoś, dla kogo zburzyłby swoje życie.
Chcesz, żebym został? Zrozumiałem.
Rzadko chcę drugiej randki.
Ale staram się być lepsza i otwarta na coś realnego.
Boże. Zrywasz ze mną.
Nie sądzę, żebym teraz miała czas na związek.
Dla ciebie się ujawniłam.
Straciłam szansę.
Nie mam pracy, faceta, forsy.
-Kochanie, mąż wrócił do domu. -Co do cholery?
Chcesz odbudować życie?
-Bałam się, że nie przyjdziesz. -Ostatni stolik zamówił dwa desery.
June, on w tej chwili siedzi w moim salonie.
Właśnie przyszedł.
Jak może po prostu znów się tu wprowadzić?
Ten pieprzony...
Chrzanić tę lampę. Długo na to czekaliśmy.
O rety. To się naprawdę dzieje.
Zamawiam jedzenie. Chcesz coś?
-Nie wierzę, że to się dzieje. -Całą noc.
-Póki śmierć nas nie rozłączy. -Nie kuś mnie.
-Rusz tu tyłek. -Rusz tu tyłek.
Pokażę ci coś.
-Mam coś dla ciebie. -Dobrze.
To nowy...
Tak.
-Podoba się? -Tak.
-Podoba ci się? -Tak.
Co o tym myślisz?
-Uwielbiam to. -Sztuka Harlemu.
-Co? -Nic.
To tekst Angie. Tak.
-W porządku. -Tak.
-Tak. Ujeżdżaj go, kochanie. -Jak kowbojka.
Tak. Nowe ruchy. Pokażę ci coś.
-Dobrze. -Zobacz to.
-Tak. -Właśnie tak.
-Wygnij plecy w łuk. -Tak.
-W lewo. -Dobrze.
-Twoje lewo, czy moje? -Twoje.
Twoje lewo, moje prawo.
-Albo się nie ruszaj. -Dobrze.
Zostań... Kurczę.
-Angela Wilson? -To ja.
Dobrze, że jesteś na przesłuchaniu.
Jest wiele coverowych musicali,
w których biblioteka artysty robi show.
To będzie pierwszy raz, gdy show będzie się opierało
tylko na jednej piosence.
Na piosence uniwersalnej i wielowarstwowej.
Piosence, która definiuje nasze pokolenie.
Chcę, żebyś ją zaśpiewała z szacunkiem,
ale w swoim stylu.
Chcę uwierzyć w opadanie.
Jeszcze nie wierzę w opadanie. Tak jest.
Tak. Ruszaj. Tak, uwierz w to. Uwierz w opadanie.
Rozsmakuj się w nim. Opadaj. Teraz biodro.
To było upokarzające. Gorsze od przesłuchania do czegoś, co się nazywa
Musical Da Dip jest tylko nieumiejętność dostanie się do jego obsady.
Przykro mi, kochanie. To smutne.
Szczęście, o którym mówiło medium z ulicy, to bzdura.
Zwykle są niezawodni.
Odwaliłam robotę. Przeleciałam pedicurzystę i jego współlokatora.
I po co? Oby mi się udało drugie spotkanie z Erykah Badu.
Uda się.
O rety. Trasa po kraju. Fascynujące.
Fascynująca byłaby moja trasa stadionowa.
To najlepsze na chwilę obecną.
-Twoje buty są na mojej kanapie? -Bo tak do niej pasują.
-Co ty na to? -Pokaż.
Kartka urodzinowa dla taty.
„Dla jedynego mężczyzny, który mnie kochał”.
Co to za smutne brednie rodem z podcastu o mordercach?
-To słodkie. -To wołanie o pomoc.
Wiem, że wariatka Isabela cię zraniła,
ale moja Quinn podnosi się po rozstaniach. O tak.
Nie wiem. Może już nie jestem tą, którą znasz.
Masz gigantyczną kolekcję kartek okolicznościowych.
-Dalej jesteś Quinn. -Przezorna, zawsze gotowa.
Kończą się te na Narodowy dzień całowania pupila. Muszę dokupić.
Tę dla mnie weź z mahoniowej kolekcji.
Nie wręczam kartek z białymi ludźmi. Idealna.
Dlaczego ze mną zerwała tuż przed urodzinami taty?
Szczerze? Nigdy się z nim nie widuję. Chcę miło spędzić czas.
-Uśmiechaj się w trakcie. -Tata wyczuje, że coś nie gra.
To chodź na grilla do moich bliskich.
Wpadną wszyscy moi bracia. Będzie czad.
Wiem i zwykle bym poszła, ale nie mogę wystawić taty do wiatru.
Szybko się uporam z grą w golfa.
À propos pośpiechu. Lecę na przesłuchanie.
Daj tacie Philowi w kartce pięćdziesiątkę ode mnie.
Urodziny są raz w roku. Nie bądź skąpa. Niech będzie paczka.
Za godzinę u Luelle. Życz mi szczęścia z Erykah.
-Życzę, ale nie potrzebujesz go. -Dzięki, siostro.
Mówiłaś, że kaktus nie wymaga dużo uwagi.
-To się wydaje celowe. -Miałam trudną noc.
Starałam się, jak mogłam. W ogóle to chciałam mieć psa.
Sądząc po tym, psy są ci wdzięczne za twoje życiowe decyzje.
Dlatego proszę o zwrot pieniędzy.
Nic z tego. Zobacz.
„Nie zwracamy i nie wymieniamy zakupionego towaru”.
Nawet nie wiem, co ten znak próbuje powiedzieć.
Skup się na dużym „Nie”.
Mogę go wymienić na cokolwiek z tego sklepu,
bardziej śmiertelnego niż kaktus?
-Łopatę? Trudno ją zabić. -Ja bym zabiła.
Dobrze.
To jest tak trudne do zabicia, że prawie niebezpieczne.
Epipremnum złociste.
Formalnie to niechciany chwast, ale nalegam też na to.
Prosty poradnik dbania o rośliny.
Nie przeczytam książki o roślinach.
Ktoś ci musi pomóc. Nikogo nie znasz?
Nie mnie, ale kogoś, kto ma rośliny i mógłby cię tego nauczyć.
-Nie mnie. -Kogoś, kto by mnie nauczył?
Dziękuję, damo od roślin.
-Zapomniałaś o książce. -Nie. Zatrzymaj ją.
-Zapomniałaś zapłacić. -Nie płacę.
Wtedy mnie olśniło. Evan i Alicia.
Zwykle udawałabym, że wiem, o kim mówisz,
ale widzę, że one też nie wiedzą. Zdradziły was długie łyki mimosy.
-Angie, jesteś szalona. -To dwie moje najlepsze przyjaciółki.
Jako jedna z trzech przyjaciółek... kto?
Evan i Alicia.
-Znajomi geje. -Fajne dzieciaki. Dobra.
Czy skoro byłam na randce z kobietą, będę należała do obu grup?
-Nie mów tak, bo nie będziesz w żadnej. -Amen.
Myślę, żeby przekimać u nich na kanapie, aż zmuszę Brandona do wyjścia.
Kto mi lepiej doradzi w sprawie szczęśliwego partnerstwa?
Miałaś spotkać się z Zoe.
Rekreacyjny, niezobowiązujący seks aż do znalezienia tej jedynej, pamiętasz?
Ale Evan i Alicia są parą od zawsze.
W ich przypadku bycie parą jest fajne.
Coś jak ty i Ian bez dramatyzowania.
Ale Ian i Camille skończyli z dramatyzowaniem.
-Nie. -Powrót dramatu.
Wreszcie spędziliśmy razem noc.
I było zupełnie inaczej, niż zapamiętałam.
Nie było wcale źle.
Facet nauczył się nowych ruchów, gdy wyjechał.
Lubię, gdy brat wraca ze świeżą intensywnością.
Zabawki, krępowanie, złoty deszczyk.
-Serio, kim ty jesteś? -Laska, lej na niego. To cię upodmiotowi.
Sęk w tym, że ciągle miałam w głowie myśl, że on na pewno robił to z Mirą.
Muszę spróbować czegoś nowego, żeby to przebić.
I tak przez wiele rund ścigaliśmy się, kto się pieprzy w nowszy sposób.
Czy to w ogóle brzmi jak jakikolwiek problem?
Po prostu wydaje, że Mira była żądna przygód w łóżku.
Teraz jestem ja, ale czy ja mu wystarczę?
Czy byłam warta zachodu?
-Cami, za dużo myślisz. -Bo to Camille.
Słuchaj. Przestań tak główkować.
Załatw sobie wersję jadalną. Zrelaksuj się. Będzie dobrze.
Czemu nie? To legalne, zabawne i lepsze niż rozmowy o tym.
Ale tu chodzi o Iana i Camille. Ona może z nim porozmawiać o wszystkim.
-Tak. -Po pierwsze, na mdłości.
Po drugie, można uprawiać seks albo o nim rozmawiać.
Gdy tylko zacznie się wielka debata, pożegnaj się z siadaniem na dużym P.
Ale to jest nie tylko problem Iana do omówienia.
Rzecz w tym, że Camille musi się zrelaksować.
Załatw sobie trawkę, dziewczyno.
Cholera. Muszę lecieć. Spóźnię się na prom.
Czyżby ktoś się wybierał na wyspę Staten?
Tak. Cała moja rodzina tam będzie,
a tata zabiera się za grillowanie już od szóstej rano.
Będziecie grillować tak na poważnie? Wpadną wszyscy twoi przyrodni bracia?
Wszyscy są moimi braćmi. Nie uznajemy słowa „przyrodni”.
Camille, lepiej przestań główkować.
Rozpuść włosy, stań na rękach i wyeksponuj cipkę.
Pokaż mu świntuszącą Camille.
-Tatko. -Moja córeczka.
Wszystkiego najlepszego!
-Piękna jak zawsze. -Tato.
Wszystko dobrze?
-Tak. Dobrze. -To czemu mama mnie wozi?
-O Boże, tato. -Quinnie.
Cześć.
Zrobiłaś coś nowego z włosami?
-Nie. -To sugeruję, żebyś zrobiła.
I dobrego dnia tobie też, mamo.
Twoja siostra z mężem się spóźnią.
Odbiorą po drodze nowego mercedesa.
Co lepiej podkreśla urodziny taty niż kupienie sobie samochodu?
McKayowie też są w drodze.
Myślałam, że tym roku będzie mała impreza rodzinna.
Quinnie, nie marudź. Im nas więcej, tym weselej.
A właśnie...
To jest Michael. Ukończył Yale i uchodzi za jednego z najlepszych
młodych nowojorskich agentów nieruchomości.
Zapomniałaś dodać, że jest spod barana, lubi surfing i staromodny hip-hop.
I jest zabawny. Bingo.
Zaprzyjaźniłam się w klubie z jego mamą
i uważamy, że powinniście się poznać.
Na urodzinach taty?
Widzimy się wszyscy przy pierwszym dołku, dobrze?
Na początku bywa dziwna, ale nie poddawaj się.
-Fan hip-hopu? -Tak.
SWV czy Jay-Z? Za długo.
-Zabierz mu forsę, Quinn. -Na razie.
Mama jest subtelna jak młot pneumatyczny.
Zaryzykuję i powiem, że gdy twoja mama powiedziała mojej,
że widziałaś moje zdjęcie w Timesie i marzysz o poznaniu mnie,
była w tym lekka przesada?
O Boże. Żartujesz?
Jeśli chcesz,
mogę teraz dostać ostrego bólu brzucha.
Za późno. Mnie już boli. Wsiadaj.
Oto i ona!
Mamo!
Tuta, tutaj.
-Maleńka! -Mamusiu!
Niech no spojrzę na ciebie.
Niech no spojrzę.
Świetna bluzka. Dlaczego mi takiej nie dałaś?
Tak myślisz, ale to nieprawda.
Za dużo robicie.
Widziałyście się tydzień temu podczas Drag Queen Brunch Bingo.
I tydzień wcześniej i dwa tygodnie temu też.
Spotykamy się tak często, że za miesiąc pójdą jako my. Bez zazdrości.
-Moja supergwiazda. Chodź tu! -Tatko!
-Jak się masz, siostrzyczko? -Cześć, Freddy. Ale z ciebie zrzęda.
-Nie lepsza ode mnie. -Kochanie.
Hej, Jay.
-Chodź, wielka gwiazdo. -No cześć.
Możemy się napić wina w dzień.
W Lambdzie albo na mieście w Cubbyhole?
-Dawno tego nie robiłyśmy. -Do klubu mogę pójść zawsze.
Dzięki, że mogę u was przekimać, dopóki nie wywaliłam Brandona.
Chcę zobaczyć, co robicie na co dzień.
Chcesz zobaczyć parę lesbijek w swoim żywiole?
Coś w tym stylu.
Nie mamy kwalifikacji, żeby uczyć partnerstwa.
Wy dwie?
Nie jesteśmy nauczycielkami. Alicia uczyła mnie obsługi magnetowidu.
Tak się wkurzyła, że nie gadałyśmy przez dwa dni.
Nie o uczenie chodziło. Ona nie słuchała.
-Wierzę. -Widzisz?
Tye, jak możesz mieć aplikację randkową,
bez doświadczenia w długotrwałych związkach?
Nie jest sztuką poznać kobietę, ale zachowywać się zapoznawszy ją.
Róbcie to, co zwykle.
-Jesteś pewna? -Na bank.
W piątki jadamy chińszczyznę, ale trochę podrasowaną.
Dziś zjemy na lunch odgrzewaną zupę.
Życie domowe. Popieram.
Potworne.
Miłość wymaga mnóstwo sprzątania.
Jesteś pewna, że właśnie tego chcesz?
W technice trzeba znać cel, by ustalić kroki.
I właśnie to robię.
W sobotę naszym drugim celem jest zwykle maraton teleturniejów.
Teleturnieje to wstydliwa przyjemność, która nas łączy.
Dobra.
-Zabawna historia. -Jaka?
Byłam dziś na zakupach i wstąpiłam do sklepu WeedWerx.
Tego, który wygląda jak Genius Bar?
Tak po prostu, bez powodu.
Chciałam kupić jedzenie, żebyśmy mieli dobry nastrój.
Czekaj. Po co? Wczoraj nie byłaś w nastroju?
Można uprawiać seks albo o nim gadać.
-Możesz mi powiedzieć. -Nie. Byłam.
Było świetnie. Jesteś najlepszy, ale mam sporo stresu w pracy.
Postanowiłam za dużo nie główkować.
Dobra. Zobaczmy, co tam masz.
Kurczę, dziewczyno. Jak bardzo chcesz się nakręcić?
Był duży wybór, a ja chciałam stamtąd wyjść.
Chociaż ciemnoskórzy odsiadują za nią wyroki
trawka się skomercjalizowała.
Dlatego wybieram stare metody. Kupuj lokalnie. Walcz z władzą.
Nie chciałam tej woni w mieszkaniu,
bo pani Valdez przyleciałaby narzekać.
-Ona jeszcze żyje? -Tak.
Pewnie. Na pewno by narzekała.
-Od razu próbujesz. -Skosztuj trochę.
Moja laska wciąż daje czadu. Czujesz mnie?
-Tak. -Tak. Kochanie.
-Brakowało mi tego. Tak. -Tego też?
Uprawiamy teraz seks?
-Tak? -Tak.
-Tak.
Co?
-Jasna cholera. -Co?
Wyglądam jak ten czarnuch Drake.
-Podobne oczy, nos. -Tak.
-Nawet włosy nad oczami. -Tak.
Po co tu są brwi?
-Co? -Cześć, brwi!
-Cześć, brwi. -Cześć.
Cześć.
-Ty płaczesz? -Po prostu brwi...
tak się starają robić to, po co tu są,
a my nie zwracamy uwagi. Przychodzimy sobie
i usuwamy je woskiem.
Gorąco mi. Zmieszczę się w zamrażarce?
-Tej nad lodówką? -Spróbujemy.
Wejdziemy do tego skurczybyka.
Zabawa na urodzinach mojego taty.
To mogłoby być doroczną niezręczną tradycją.
Nie chciałbym mu zepsuć imprezy,
ale twoja mama nawijała, że ciągle jesteś sama
i gustujesz w okropnych mężczyznach. To jej słowa.
Oczywiście.
Niektóre mamy mają dobre intencje, prawda? Moja jest po prostu podła.
To dobrze. To znaczy źle. Niezłe. Chyba to ukradnę.
Proszę. Jest twoje.
Wydajesz się wspaniały, ale jestem świeżo po rozstaniu.
Po dwóch. Ostatnio. Mama o nich nie wie.
Teraz mi głupio, że tu jestem.
Nie, proszę. Zaufaj mi. To ma sens, bo jesteś w moim typie.
-Nie będę kłamał. Cieszę się. -Albo byłeś w moim typie.
Wszystko się tak szybko zmieniło.
-Ostatnio zrozumiałam... -Co takiego?
Że ciemnoskórzy powinni w końcu przestać gotować warzywa tak długo.
Kapusta nie powinna spływać po gardle.
-Właśnie. -Planujemy randkę przy obiedzie?
-Nie. -Zrobię rezerwację u Rafaelli.
Mamo, nie dzwon do Rafaelli.
-Albo do Matsuhisu. Jak romantycznie. -O mój Boże.
-Próbowałem. -Wiem.
-Cholera! -Mam ją.
Gotowa, do startu, start!
Cholercia.
Chwileczkę, Nia. Myślisz, że nie umiem liczyć?
Odkąd to dziewiątkę kładziemy na piątkę? Zabieraj.
Co my tu mamy? Napój dla mnie.
Pycha. Dziękuję.
Wygrałam, ciociu skurwielko.
Brawo. Pamiętaj. Ja klnę głośno, ale ty po cichu, żeby babcia nie słyszała.
Wygrałam, ciociu skurwielko. Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też, śliczności. Ale wiem, że kantowałaś.
Mamusiu, tak!
Tak!
-Hej! -Czadu!
-Tak. -To moja mama.
Potrząśnij nim.
I słyszałam. Babcia wszystko słyszy.
Miałaś kląć po cichu.
Co my oglądamy?
Nie wiem, ale to pasjonujące.
Powinniśmy uprawiać seks?
Nie, nie powinniśmy. Powinniśmy.
-Tak. -Nie powinniśmy.
Możemy.
-Możemy. -Możemy?
-Możemy uprawiać seks.
-Możemy... -Nie.
-Nie? Nie.
Będziemy to robić.
-Tak, możemy. -Tak, możemy.
-Tak! -Tak!
-Tak, możemy! -Tak, możemy!
Nie jesteś głodny?
-Ssie mnie. -No.
Wciągnąłem babeczkę z trawką, ale muszę coś zjeść, już.
-Kolejną babeczkę? -Zjadłaś ciastko. Nie podzieliłaś się.
Kolejne ciastko? To źle, że tyle zjedliśmy?
Dlatego nie jadam wydumanej trawki.
Wolę staroświecką. My po prostu...
-Zwykłą trawkę. -Musimy zamówić coś bez trawki.
-Tak. -Zamówię.
-Tak. -Gdzie mój telefon?
-Gdzie jest? -Nie wiem.
Gdzie jest mój telefon? Telefon. Gdzie?
-Czy ja mówię słowa? -Daj posłuchać.
-Słowa. Słowa. -Tak.
-Tak? -Tak.
O mój Boże. To byłby najlepszy wykład.
-Słowa, które nie są słowami. -Słowa? Czekaj.
-Prawda? -Doktor Camille.
-Tak. -Słucham.
Bo w dzisiejszym społeczeństwie...
Zgubiłam wątek. Żarcie bez trawki.
Muszę znaleźć telefon.
Kici, kici Telefonie
-Kici, kici. -Nie.
-Telefonie. -Dokąd on poszedł?
-Co? Nie mogę znaleźć. -Uwielbiam twój tyłeczek.
A ja ciebie.
-Co? -Jedzenie.
-Bez trawki. -Jedzenie.
-Bez trawki. -Zamówiłaś?
Zamówiłaś? Zadzwoniłaś?
Dajesz czadu, siostro. Tak, jak cię uczyłem.
-Wszystkich nas nauczyłeś. -Tak.
-Podaj. -Pewnie, że tak.
Jestem dumny, że pielęgnujecie moje dziedzictwo, ale ty odstaw trawkę.
Musisz mieć głos gotowy do trasy z Erykah Badu.
Uwielbiam E. Badu. To jest to.
-Ssie mnie. -No.
Co ty chrzanisz?
Erykah Badu nie chce twojego spoconego tyłka, Luther.
Mojego też widocznie nie chce.
Dowiedziałam się, że nie dostałam tej fuchy.
Pieprzyć Erykah Badu. I tak jesteś od niej lepsza.
-Daj spokój. -Wiesz co?
Nie zrobię jej dziecka.
Rzuć palenie i wyrzuć ją z listy.
-Później wypuść jej dymek w twarz. -Czy ty się słyszysz?
Nie słyszałem chyba nic głupszego.
Ma przestać palić, stać się gwiazdą,
później znów zacząć palić i dmuchnąć w twarz Erykah Badu.
-Jaki to miałoby sens? -Słuchaj, żeby zrozumieć.
Odstawić nie znaczy przestać. Mówię do Angie, nie do ciebie.
Czemu zawsze mnie besztasz?
Czas coś zjeść.
-Co takiego? -Cholera.
-Trochę febreze. -Pierwszy talerz dla mnie.
Zamknij usta.
Czarnuchu.
Hej. Szybciutko.
-Dobrze się czujesz? -Tak. Dobrze.
Ostatnio często słyszę „nie”.
Jak sobie radzisz z brakiem akceptacji?
Wciąż balujesz. To nie jest gorsze niż odmowy, które słyszysz.
-Zawsze będziesz hejterką? -Jeśli zechcę.
Nie no, poważnie mówię. Dostrzegasz to, jaka jesteś silna?
Po tylu odmowach zawsze stajesz na nogi.
Tylko gwiazdy są do tego zdolne.
Jesteś gwiazdą. I nie mówię tego dlatego, że jestem twoim bratem.
-A jeśli i tak mi się nie uda? -To maraton, nie sprint.
Słyszysz mnie? Słuchaj. Tak.
Często dostaję odmowy, bo nikt nie docenia
ziomka w okularach, z ładną biżuterią.
Czasem słyszę „być może”, bo styl kujona
znów jest w modzie.
Poważnie. Głowa do góry. Poradzisz sobie.
-Znalazłaś piłeczkę? -Tak.
Nie wiedziałem, że mama umówi ci randkę.
Może gdybyś jej powiedziała o Isabeli, przestałaby próbować.
Mam wyznać coś takiego mamie?
-Trudno będzie. -No.
-Nam to przyszło łatwo. -Bo to my.
Chciałam to zrobić po golfie. Myślałam nawet, żeby zaprosić Isabelę.
-Trzeba było. -Ale jest szkopuł.
Ona ze mną zerwała.
Kochanie. Tak mi przykro. A tak dobrze ci szło.
Jako ostatnia się dowiedziałam, że nie.
Chodź tu.
To bardzo boli, tato.
Nie chciałam ci zepsuć urodzin swoimi sprawami.
Ważne, że tu jesteś. Byłoby lepiej, gdybyś była szczęśliwa.
Quinn, chodźże. Mam Michaela. Mówi, że jesteś ładna.
Zrobiłaś dip ze szpinaku i karczochów.
-Co się wydarzyło? -Od rozmów w ogrodzie? Niewiele.
Wiesz, o czym mówię. O twoich przesłuchaniach i randkach.
O twoich bajecznych podbojach.
Chciałabym mieć o czym opowiadać,
ale przybywam z pustymi dłońmi w towarzystwie niczego.
Nie rób tak. Pamiętasz, co ci zawsze mówię?
Że sama sobie wystarczę.
-Tak, ale nie rozumiesz... -Nie pamiętasz. Widzę, że zapomniałaś.
Wiążesz swoją wartość z posiadaniem czegoś, ale to ty jesteś czymś.
Czymś pięknym, odważnym i cennym.
-Wytworem chrzanionej Sonii Wilson. -Tak.
-Moje dziecko jest niezwykłe. -Tak, mamo. Mów dalej.
Sześciu chłopców i ich dzieci wdały się we mnie.
Nawet ci bez mojego DNA są moimi dziełami.
-Zwłaszcza ty, Angie. -Chciałabym być tak świetna, jak ty.
Dziecko, każdy by chciał.
Ale ty miałaś przewagę.
Nie wychowałaś się w domu, w którym mówiono, że jesteś niedostatecznie ładna,
szczupła i lekka.
Jesteś w sam raz. Zadbałam o to.
Dlatego, moim zdaniem, nie masz wymówek.
Bo skoro ja sama sobie wystarczam, ty powinnaś mieć tego po czajnik.
Po prostu czasem jest ciężko.
Rozumiem, ale od tego masz mnie.
Możesz liczyć na najlepszą przyjaciółkę.
-Mamusiu. -Tak.
Bez ściemniania. Tym razem dip jest gorszy.
Bo jest z Trader Joe. Jedz. Przyzwyczaisz się.
-Jest wystarczająco dobry. -Zrozumiałam to.
Tu są moje dziewczyny. Potrzebna mi degustatorka.
Zgłaszam się na ochotniczkę.
-Hej, 150 do flagi. -Quinn.
Dlaczego siedzisz tu ojcu na głowie,
skoro Michael jest tam?
Bo są urodziny taty, mamo, i nie prosiłam o umawianie mnie.
No bo ty możesz przebierać w partnerach?
Bo nie jestem gotowa. Właśnie rzuciła mnie Isabela.
Tak. Spotykałam się z kobietą i cierpię.
Wiesz, jaki jest plus? Lubiłaś ją.
Ja nie...
-Teraz jesteś lesbijką? -Teraz cierpię.
Wciąż próbuję to rozgryźć. Nie wiem, czy jestem bi, czy pan...
Pan? Jak Piotruś Pan?
Phil, czy zareagowałeś jakoś na tę nowinę, przekazaną nam przez córkę?
Jakieś ludzkie emocje?
Więc...
Oczywiście. Nie jesteś zaskoczony.
Wiedziałeś, bo ty jesteś fajnym kumplem.
-Ale ja... To ja... -Nie.
Nie opowiadaj teraz, jakie trudne jest życie.
Jest trudne.
Myślisz, że zaprosiłabym tego chłopca, gdybym wiedziała o Isabeli?
Wykluczasz mnie z życia,
a później się wściekasz, że nic nie wiem.
Masz rację.
Ale nie pomyślałaś, że nie mam partnera dlatego,
że mama codziennie mi powtarza, jakim jestem dla niej
rozczarowaniem?
Dobrze.
Ryzykując utratą statusu fajnego kumpla,
życzę sobie w dniu urodzin, żebyście dały sobie spokój.
Uwielbiam was obie. Chciałbym, żebyście się polubiły.
Dość tej kłótni, dajcie mi w końcu okantować was i wygrać.
Przykro mi, że cię zraniła.
Kocham was, mamo i tato.
-Kochamy cię. -Do zobaczenia.
-Będziemy tęsknić! -Ja już tęsknię.
Już teraz.
Słyszałam, że Twinkies nie są gotowane.
To reakcja chemiczna, która przypomina gotowanie.
Nieważne. Dobrze wyglądają.
-Nie podobało mi się na haju. -To po co tyle zjadłaś?
Angie powiedziała, że rozmowa o seksie mogłaby zapeszyć.
Czułem, że coś jest na rzeczy.
Gdy pokazałeś wszystkie te nowe ruchy, uznałam,
że muszę zrobić więcej, by dorównać Mirze.
-Mirze? -Tak.
To była Jessica.
-Kim u licha jest Jessica? -Druga przed Mirą.
-Druga? -A twoje nowe ruchy?
Wiem, że szalałaś z Jasonem.
Nie chciałem wyjść na jakiegoś nudziarza.
Jameson i ja nigdy nie robiliśmy takich rzeczy.
To ze starego pornosa, którego Angie mi pokazała.
Rzecz w tym, że oboje żyliśmy od rozstania do powrotu do siebie.
Patrząc wstecz, możemy przegapić to, kim obecnie jesteśmy.
Kurczę. Niezłe. To twoje?
Nie wiem. Musisz to zapamiętać.
Też tak uważam. Chyba gdzieś to słyszałam.
A może... Nie wiem. Jestem jeszcze na haju, ale...
Wreszcie, po długim czasie, możemy, wiesz...
Ale to Zakrętka...
Możesz to obracać do woli. Tutaj?
Okej. Tak, to zestaw 89.
Muszę to zachować, ponieważ. Czy to jest warte mniej niż 1 dolar i 19 centów?
Jeśli tylko to zostało, wystarczy 1 dolar 19 centów
-Widzicie serię liczb -A dwie z nich...
Jesteście idealnymi nauczycielkami Tye
Kurczę, dziewczyno.
-Kiedy przyszliśmy do twojego domu? -Nie mam pojęcia.
-Może to on przyszedł do nas? -Koniec z jadalną.
Właśnie dlatego nigdy więcej.
Zamówiłem jeszcze jakieś pizze?
„Nie tylko rozmawialiśmy, ale też to robiliśmy”.
Jasny szlag!
Co?
-Dostałem pozew. -Od kogo?
Chwila. Co?
O rany...
Napisy: Dariusz Makulski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski