ความเดิมใน ฮาร์เล็ม...
ผมสมัครขอทุนในนามเราทั้งคู่ไว้
สองหมื่นห้าสำหรับการนำเสนอ บทบาทแม่ผิวดำในสังคม
โว้ก ก็มาแล้ว นี่เป็นช่วงเวลาในฝันของฉันเลย
ไม่ใช่ความผิดเรานะ ที่การสัมภาษณ์คุณถูกยกเลิก
- ยกเลิกเหรอ ไอ้สารเลว - ฉันขอกอดคุณได้มั้ย ไท
ปัญหาไม่ใช่การเจอสาวๆ แต่การปฏิบัติตัวหลังเจอกันต่างหาก
- ฉันดูแย่มาก - อย่าพูดถึงแฟนผมอย่างนั้นนะ
แฟนเหรอ
ฉันรู้สึกว่า ฉันอยากพักจากชีวิตฉันสักสองสามวัน
- เปอร์โตริโก! - เปอร์โตริโก!
- เมื่อวานนายเจอเธอเหรอ - เธอไม่ได้บอกนาย
เธอปิดเป็นความลับ แล้วนายแอบดูโทรศัพท์เธอ
"ความสุขตลอดกาล" ของนาย เริ่มต้นได้ดีเป็นบ้าเลย
คามิล เธอทำอะไรลงไป
ฮาร์เล็ม
- แคมเหรอ - ว่าไง
นี่ก็ตีหนึ่งครึ่งแล้ว คุณไปไหนมา
ควินส่งข้อความมาหาฉันว่ามีปัญหา ต้องการให้ช่วยน่ะ
ตามนั้น ไปนอนกันเถอะ
เดี๋ยวฉันขอไปอาบน้ำก่อนเพราะมันร้อนมาก
บางคืนในนิวยอร์กก็น่าอึดอัดมาก
- เดี๋ยวไปนอนรอนะ - ได้เลย
ในบางวัฒนธรรมจะมีอยู่จุดหนึ่ง
ที่คนจะทิ้งชีวิตประจำวัน เพื่อทบทวนตนเองและค้นหาตัวตน
ชาวอามิชมีประเพณีที่เรียกว่า รัมสปริงก้า
วันเกิดในวัย 16 ปีของพวกเขา วัยรุ่นชสาวอามิชจะออกจากหมู่บ้าน
เพื่อไปหาประสบการณ์ และสำรวจทุกๆ สิ่งในชีวิตสมัยใหม่
เพื่อตัดสินใจว่า พวกเขาอยากเข้าพิธีล้างบาปในโบสถ์ไหม
ชาวมุสลิมมีการเดินทาง ทางศาสนาเรียกว่าพิธีฮัจญ์เพื่อค้นหาตัวตน
ผู้หญิงหลายกลุ่มในฮาร์เล็มมีการเดินทาง ที่คล้ายคลึงกับการค้นหาตัวตน
ที่รู้จักกันอย่างดีในนามว่าทริปของสาวๆ
มาเร็ว สาวๆ ไปช่วยเธอเตรียมตัวเดินทาง
นี่รู้อะไรไหม ฉันเก็บของเองได้
เรารู้ว่าเธอทำได้ แต่ทำคนเดียวทำไม ในเมื่อพวกเราก็อยู่
ตัวนี้ด้วย แล้วก็ตัวนี้เนอะ
ไม่เอาๆ นี่มันไม่ใช่ทริปโชว์ชุดชั้นในนะ
นี่คือทริป อิ่ม มนต์ รัก เพื่อทำให้ฉันกลับไปมีความสุข
ซึ่งเราก็สนับสนุนนะ
แต่สำหรับฉันแล้วมันคือทริปกิน บ๊วบ อึ๊บและกลับไปเป็นผู้หญิงลั้ลลา
นึกถึงตอนที่เราไปเปอร์โตริโก
และฉันได้กับป๋าๆ หุ่นแน่นทั้งหลาย แถมยังไม่ติดโรคด้วย
สุดๆ ไปเลย ไม่เจอคนแย่ๆ เลยสักนิด
คามิล ยังพับชุดนั้นไม่พออีกเหรอ
- แคมมี่ โอเครึเปล่า - จ้ะ
ฉันกำลังคิดว่าคราวก่อนที่ไปเปอร์โตริโก เราสนุกกันแค่ไหน
สนุกเหรอ ฉันจำได้ว่า เธอร้องไห้เยอะมากเลยนะ
ระหว่างที่เราขอร้องไม่ให้เธอ เลิกเรียนป.โทหลังที่เข้าม.ได้แล้ว
วิชาโทของนางคือการทำลายตัวเอง
เรียนสองหลักสูตรพร้อมกันมากกว่า
แต่ฉันจำได้ว่าเราทำตัวไร้สาระ เมาเหล้า เมายาแบบสุดๆ ไปเลยนะ
และตอนนี้ก็มาอยู่กับดราม่าเรื่องหย่า
และฉีดยาที่ท้อง
ฉันคิดว่าฉันอยากกลับไปเป็น ไทที่ทำตัวไร้สาระ เป็นอิสระ
ใช่แล้ว
พวกเราต้องการความสนุกแบบเก่าๆ ใช่แล้ว ความสนุกแบบเก่าๆ
ขอท่าเต้นผีเสื้อหน่อย
โอเคๆ แต่สาวๆ สายปาร์ตี้ทั้งหลาย
เราต้องเพลาๆ กันหน่อยนะ เพราะฉันมีงานที่ต้องทำนิดหน่อย
และควินห้ามผสมแอลกอฮอล์กับยานะ
ฉันไม่ได้ไปรับยา
เขาบอกว่าเป็นทางเลือก ฉันเลยเลือกที่จะไม่รับยา
เดี๋ยว อะไรนะ
เธอไม่เห็นจูเลีย โรเบิร์ตกินยาใน อิ่ม มนต์ รัก ใช่ไหมล่ะ
ฟังนะ ทริปนี้ก็เพียงพอแล้ว ฉันรู้ดี
- เอาดีๆ นี่ทำให้ฉันกังวลนะ - และยาพวกนั้นทำให้ฉันกังวล
ฟังนะ ฉันจัดการได้ มันต้องเยี่ยมแน่นอน สัญญาเลย
พวกเธอต้องงัดทุกอย่างออกมานะ ถ้าเราจะมี "ทริปไอ้จ้อน" กัน
- ไม่ละ เอาใหม่ - "ทริปไอ้กระปู๋"
- ไม่เอาน่า อีกรอบ - "ทริปเพื่อไปอึ๊บ"
- พยายามแล้วเนอะที่รัก - ฉันพูดคำหยาบไม่เก่งเลย
แองจี้ ฉันไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงดูโหยขนาดนั้น นึกว่าเธอชอบไมค์ซะอีก
ฉันตกหลุมรักเขามากเลยละ แต่อยู่ดีๆ เขาก็โผล่มา
และฉันยังไม่มีทริปอึ๊บบอกลาเลย ทริปสุดท้ายที่จะได้ "ลั้ลลา"
ฉันภูมิใจในตัวพวกเธอทุกคน
- เธอจะกลับไปเป็นควินคนเดิมอีกครั้ง - ใช่แล้ว
- และฉันจะกลับไปเป็นไท - ใช่แล้ว
ตอนนี้ฉันได้จองพื้นที่ในการนำเสนอ บทบาทแม่แล้ว
เพื่อการขอทุนสำหรับฉันและเจมิสัน
ฉันจะได้โฟกัสไปที่งาน และกลับมาเป็นตัวเอง
ฉันแทบรอไม่ไหว ให้เรากลับมาเป็นเราแล้ว
กลับมาเป็นเรา
กลับมาเป็นเรา กลับมาๆ
กลับมาเป็นเรา
เปอร์โตริโก!
- ยินดีต้อนรับสู่เปอร์โตริโก - แม่เจ้า ขอบคุณค่ะ
- ฉันต้องไปที่หาดก่อน - พวกชอบอยู่เกาะ
- ไปดื่มค็อกเทลที่หาดเหรอ - ใช่
มาภาวนาให้ที่นี่มีไวไฟดีๆ เถอะ
ขอพูดได้ไหมว่าเกาะของผมที่สวยอยู่แล้ว สวยยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อพวกคุณมาถึง
เดี๋ยวผมให้เบอร์คุณนะ
ถ้าคุณอยากได้คนขับ หรือการพาชมแบบส่วนตัว เรียกผมได้เลย
พาชมแบบส่วนตัว หรือชมของส่วนตัวของฉันเหรอ ขอบคุณค่ะ
- แองจี้ นั่นมีคิวอาร์โค้ดมาด้วยไหม - ใช่ คิวอาร์โค้ดสำหรับจิ๊มิฉันเลย
- โอเค - นั่นไง
เที่ยวแบบผู้หญิงลั้ลลาเริ่มขึ้นแล้ว
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่วิวของเรา
แม่เจ้า ฉันรู้สึกดีขึ้นมาแล้วเนี่ย
- ขอดูนมหน่อย! - เอาจริงดิ
ไอ้พวกเวร
ใครบอกว่าเราจะทำเหมือน สมัยอยู่มหาลัยไม่ได้
ให้ตายเถอะ
- ขอดูไอ้จ้อนหน่อยสิ - ไม่ละ
- โอ้โห - นั่นมันไอ้จ้อนระดับห้าดาวเลย
บาย
แม่งเอ๊ย ฉันทำแบบนี้อีกแล้ว ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย
- แล้วเขาก็เป็นสเปคฉันด้วย - หมายถึงเขามีสติและเป็นผู้ชาย
เอาละ ตั้งแต่เมื่อไรกันที่ควินจอมหดหู่ กลายเป็นยัยตัวแสบควิน
- เขาฮอตมากเลยนะ เธอเป็นอะไรเนี่ย - แล้วไอ้จ้อนของเขาในกางเกงว่ายน้ำอีก
- ฉันเห็นแล้ว - เต็มๆ ตา
และฉันพูดได้แค่ "บาย" เนี่ยนะ ทำตัวอย่างกับพนักงานเสิร์ฟอาหารเที่ยง
ถ้าเป็นแองจี้จอมลั้ลลา คงคาบไปกินแล้วเนี่ย
- บางทีเธออาจจะเริ่มแก่แล้ว - แองจี้ไม่แก่หรอกนะ ยังสาวอยู่ตลอด
เอาละ ฉันขอแปรสภาพ เป็นควินผู้พูดในสิ่งที่เห็นอยู่ตำตา
- เอาเลย - เพราะผู้ชายที่เธอคั่วอยู่ไงล่ะ
เธอชอบเขาเกินกว่าจะนอกใจได้ น่ารักจัง
ไม่เลย ไม่ๆ ฉันไม่ทำอะไรน่ารักๆ ฉันต้องการทัวร์อำลา
คามิล เธอว่าไง แองจี้ของเรากำลังตกหลุมรักรึเปล่า
นี่เธอกำลังทำให้ฉันรู้สึกผิดที่ชวนมาเหรอ
- เธอไม่มีเวลาว่างจริงๆ นะเนี่ย - มีจ้ะ มี โทษที ฉันเสร็จแล้ว
- ทุกอย่างโอเคไหม อยากคุยไหม - ไม่ เพลิดเพลินกับชายหาดหน่อยสิ
ช่วงสองสามวันนี้ ให้เจมิสันแบกเธอไปก่อนไม่ได้เหรอ
ไม่ละ ไม่ๆ ห้ามแบกฉัน ห้ามแตะต้อง
ฉันต้องผ่านเรื่องนี้ไปให้ได้ด้วยตัวเอง แล้วเขาจะได้ทำสิ่งที่อยากทำด้วยทุนสนับสนุน
เจลโลช็อต
นี่ของเธอกับเธอ และอันนี้ก็ของเธอ
- เดินไปหาถึงนิวยอร์กเลยปะเนี่ย - ยินดีไปหามาให้จ้า แองจี้
บาร์ที่ใกล้ที่สุดแม่งดันอยู่สุดหาดเลย
ครั้งสุดท้ายที่ฉันดื่มเจลโลช็อตคือ ตอนที่เรามาที่นี่สมัยทริปมหาลัย
- ใช่แล้ว - สาวๆ จ๋า เจลโลบูดแล้ว
มันร้อนมากเลยเพราะทรายร้อนๆ
ตอนฉันเดินกลับมานี่เห็นภาพลวงตาเลยนะ ห้ามเททิ้งเชียวละ
- แต่มันละลายแล้ว - โอเค
บางทีครั้งหน้า ฉันจะเอาแช่เย็นไว้
จะได้ทำให้มันเย็นๆ สำหรับเธอ
ขอบคุณเพราะอันนี้แยกชั้นเรียบร้อย ผงเจลโลไปรวมตัวกันข้างล่างแล้ว
- ฉันไม่คิดว่าเราควรดื่มนะ - พวกเธอนี่มันจริงๆ เลย คามิลล่ะ
นี่ฉันทำตัวสนุกอยู่คนเดียวเหรอ
อร่อย ปาร์ตี้!
พวกเธอจ๋า ฉันคิดถึงอะไรแบบนี้จังเลย
ฉันคิดถึงพวกเรา หัวเราะกันและมีเวลาดีๆ แบบนี้
- ใช่แล้ว - ฉันคิดถึงสิ่งนั้น
- นั่นมัน... ไม่จริงน่า นั่นคีธใช่ไหม - คีธจากม.นิวยอร์กน่ะเหรอ
แม่เจ้า เขาจริงๆ ด้วย
- ควินเหรอ - คีธ
- นายจำไท แองจี้ คามิลได้ไหม - ได้สิ หวัดดีสาวๆ
- เจลโลช็อตแยกชั้นไหม - อย่าดื่มนะ
ขอผ่าน แต่ดีใจนะ ที่ได้เห็นเธอยังเที่ยวด้วยกันอยู่
- พวกเรายังสนิทกัน - ฉันไม่ได้ติดต่อใครจากม.นิวยอร์กเลย
- ทำไมล่ะ เมื่อไรเหรอ - เรื่องมันยาวน่ะ
- เรื่องฉันยาวกว่านี้อีก - งั้นเจอกันทีหลังนะ มาแลกเรื่องราวกัน
แลกของเหลวกันด้วย
- ยังใช้เบอร์เดิมอยู่ไหม - จ้ะ
- เยี่ยม โอเค เดี๋ยวแชทไปหาทีหลังนะ - ได้เลย
บายนะ สาวๆ
- บาย - บาย คีธ
และนั่นคือครั้งสุดท้ายที่เราจะได้เห็นควิน
ไม่เลย ไม่ๆ นี่ยังเป็นทริปของสาวๆ อยู่ เข้าใจไหม
เราแค่จะไปกินข้าวกันแป๊บเดียว แบบ อิ่ม มนต์ รัก
ให้ตายเถอะ ว่าแต่บังเอิญอะไรขนาดนั้นเนอะ
นี่เป็นเรื่องราวสุดสยิวแบบดั้งเดิมของเธอ
- โอเค - ต้องงัดทุกอย่างมาใช้กับคนนี้เลย
- เยี่ยมไปเลย - งัดทุกอย่างเลย
ฉันพูดจริงๆ เลยนะ มันเยี่ยมมาก โอเค
เอาละ นายเคยโดนบอกเลิก
ในวันเกิดของตัวเองมาสามปีซ้อนไหม
สามจ้า หนึ่ง สอง สาม
และเขาลองอีกเป็นครั้งที่สี่ แต่ฉันชิงบอกก่อน
อย่าทำให้มันแย่ลงสิ
- ตอบคำถามนั้นก็คือไม่เคย - โอเค
แต่ฉันเคยโดนนอกใจที่งานศพคุณยาย
นี่ นายจะมาแต่งเรื่องไม่ได้นะ
- ฉันไม่ได้แต่งเรื่องนะ - นั่นมันไม่...
ฉันสาบานเลย ตอนช่วงพูดไว้อาลัยด้วย
- แม่เจ้า ไม่นะ - ฉันไม่เป็นไร
ฉันนึกว่านายจะไม่ชนะฉันเรื่องที่ ผู้ชายพยายามกล่าวหาว่าฉันเป็นขโมยนะ
งั้นนี่หมายความว่าฉันเป็นผู้ชนะ หรือไอ้ขี้แพ้ขั้นสุดยอดล่ะ
ไม่มีใครชนะหรอก ในการแข่งโอลิมปิกโดนบอกเลิก
ก็จริง
งั้นเธอก็รู้ว่านี่เป็นเครื่องพิสูจน์ เรื่องที่เธอไม่ควรเลิกกับฉันใช่ไหม
เหรอ
พอนั่งที่นี่ รับรู้เรื่องราวห่วยแตกต่างๆ ที่ฉันได้ผ่านมา
ฉันพูดได้เลยว่านายพูดถูก
ไม่รู้สิ ตอนนั้นฉันคงคิดว่า ความสัมพันธ์เรามันง่ายเกินไป
ฉันคิดกับตัวเองเสมอ
"เธอจะไม่มีวันลงเอยอย่างมีความสุข กับแฟนสมัยมหาลัย"
แบบว่ามันควรจะใช้เวลานานกว่านั้น
- ระวังสิ่งที่ตัวเองขอล่ะ - ไม่ละ
เพราะว่าเธอคือ สิ่งที่ฉันต้องการมาโดยตลอด
ขอบคุณครับ
และตอนนี้มากินกันเถอะ ขอบคุณค่ะ
นี่มันสุดยอดไปเลย
ใช่ไหมล่ะ จากเมนูทั้งหลาย เราทั้งคู่เลือกสั่งหอยเชลล์
- ฉันวางแผนมาแล้ว - มุกนี้ได้
ให้ตายเถอะ เมื่อคืนคงเป็นคืนที่ดีที่สุดของฉันเลย
เราไปกินดินเนอร์กันที่รีสอร์ท
แล้วเราก็กินของหวาน ที่ร้านเอล คอนเวนโต
มันเป็นคอนแวนต์เก่า ที่เปลี่ยนมาเป็นโรงแรมห้าดาว
ฉันสงสัยมาตลอดว่า แม่ชีเป็นพวกชอบใช้ชีวิตหรูหราแบบลับๆ
พวกเธอจ๋า พวกเราได้กินของหวานกันในคอนแวนต์
นี่มันอิ่ม มนต์ รักพร้อมกันในครั้งเดียวเลย
แม่เจ้า เปอร์โตริโกเยี่ยมจริงๆ ไอเดียที่ดีที่สุด
เอาละสาวๆ ถึงตาพวกเราแล้ว
- อะไรเหรอ - ไคท์เซิร์ฟไง ที่เราเคยเล่นรอบก่อน
ไม่เอาเด็ดขาด ไม่ละ นั่นมันสมัยเราสาวๆ
- และโง่เง่า - และเมาสุดๆ
พวกเธอนี่ไม่สนุกเลย เราก็ยังสาวอยู่ เรายังเอ๊าะอยู่นะ ฉันยังสาวอยู่
ฉันดีใจจริงๆ ที่เธอรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว
ฉันไม่อยากเป็นพวกคิดลบนะ
แต่เธอแน่ใจนะว่า นี่ไม่ใช่การแก้ปัญหาชั่วคราว
ฉันแค่คิดว่าโชคชะตานำพาให้ฉันมีรักที่ผูกมัด
ฉันรู้สึกมีความสุขที่สุด เมื่อฉันคบกับใครสักคน
ฉันเริ่มคิดเหมือนกันแล้ว แต่นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- เสียไอ้จ้อนดีๆ ไปเยอะเลย - แล้วคนจอดรถล่ะ
- เราอยู่ด้วยกันที่ห้องน้ำล็อบบี้ - ความรักช่างยิ่งใหญ่เนอะ
พอเขาถอดกางเกงนะ มันแบบ...
- คุณพระช่วย เอาอีกละ - ไม่ใช่ไมค์ ฉันทำไม่ได้
ฉันเริ่มคิดจริงๆ แล้วว่า ฉันเป็นพวกชอบผูกมัด
- อะไรนะ - นี่ ดูฉันสิ
- เวรละ - ให้ตายเถอะ
เพื่อนรัก เป็นอะไรไหม
- ดื่มพาโลมาเหมือนครั้งที่แล้ว - ขอพาโลมาห้าแก้วค่ะ
ได้เลย เป็นเตกีล่าของที่นี่ได้ไหม
- ได้ค่ะ - ไม่ได้เด็ดขาด
ไม่ละ ท้องเราไม่แข็งแรง เหมือนตอนเราอายุ 22 แล้ว
ดังนั้นเราขอแบรนด์ 1800
- คลับเสียงดังขนาดนี้มาตลอดเลยเหรอ - ผู้ยิ่งใหญ่ล้มลงแล้วสินะ
ไม่ละ ไม่เอาแล้ว
แองจี้ เราไปหาคนแปลกหน้า มาเลี้ยงเครื่องดื่มเหมือนเมื่อก่อนกันเถอะ
เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน ฉันขอไปเฟสไทม์คุยกับไมค์ดีกว่า
ยัยนี่ อะไรนะ
- ห้ามทุกคนออกไปจากคลับคนเดียวนะ - ฉันจะไปหาสัญญาณโทรศัพท์ละ
ขีดสัญญาณขึ้นแล้วๆ นั่นละ
กำลังค้นหาสัญญาณ
คีธอยากพาฉันไปดูหอศิลป์และฉันจะไป
ฉันจะอยู่กับเธอทุกย่างก้าวเลย ควีธลาล่ะ
- ควีธลาแล้ว - แหวะ
อย่าบอกนะว่าเธอจะไปทำงานอีกคน
- ไม่ๆ พวกเธอว่าฉันมามากพอแล้ว - รู้ไหมว่าอะไรจะทำให้คืนนี้พิเศษ
- ไม่รู้ - โคเคนไง
- ไม่เอานะ ไท - ไม่ๆ ไม่ต้องห่วง มันต้องสนุกแน่
ไม่เลย มันต้องเศร้าแน่ มาดื่มกันต่อเถอะ
จะไปหามาจากไหนดีล่ะ
สิ่งที่เราต้องทำคือ หาเกย์ผิวขาวที่พูดเสียงดังๆ
เชื่อฉันสิ ในฐานะเลสเบี้ยนที่พูดเสียงดัง เวลาเมาโคเคน ฉันยืนยันได้เลย
เสื้อเลดี้กาก้าข้างหลัง เราหาเหยื่อเจอแล้ว
เอาละ
กำลังค้นหาสัญญาณ
- หวัดดี เซอร์ไพรส์ - ว่าไง คนสวย
- คิดถึงฉันอยู่ไหม - ทุก...
สัญญาณไม่ดี
เดี๋ยวก่อนนะ ฉันอาจได้สัญญาณที่ดีกว่านี้บนดาดฟ้า
แล้วตอนนี้เอาไงต่อ
ฉันรู้สึกผิดที่ทิ้งเพื่อนมาสองคืนแล้วเนี่ย
แบบนี้ช่วยได้ไหม
ก็ดีนะ ดีมากเลย
- แม่ - ไงจ๊ะ ควิน
ตอนนี้ทุกคนที่ฉันรู้จัก มาอยู่บนเกาะนี้หมดเลยเหรอ
ฉันคิดว่าฉันเพิ่งจ่ายไป 100 ดอลลาร์ เพื่อสูดน้ำตาลนะ
นี่รู้ไหม เมื่อดื่มมากไป มันจะเริ่มรู้สึกแย่
แต่พอดื่มเข้าไปเพิ่ม มันก็จะรู้สึกดีขึ้น
ฉันคิดว่าฉันติดอยู่ในช่วงที่มันเริ่มรู้สึกแย่
นี่ควรจะสนุกสิ
นี่ควรจะทำให้ควินมีความสุขขึ้น
และพอเธอจากไปกับคีธ ฉันขอบอกเลยว่าภารกิจเราสำเร็จแล้ว
ฉันก็ต้องการสิ่งนี้เหมือนกัน
ฉันแค่อยากให้ทุกอย่างมันเหมือนเดิม หรือให้ฉันกลับเป็นคนเดิม
แบบว่า เราเคยโค่นที่นี่เลยนะ
- เธอจ๋า - ฉันคิดว่าฉันจะไปแล้วละ
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อน กฎข้อแรกคือ ห้ามออกไปจากคลับคนเดียว
หรือนี่มันกฎข้อสองกันนะ
และกฎข้อแรกคือ...
ถ้าเธอทำโทรศัพท์หาย ให้ไปที่ร้านพิซซ่าหนึ่งดอลลาร์
แต่ฉันก็เหมือนอยู่ในคลับคนเดียวอยู่แล้ว
- จะต่างอะไรกันล่ะ - เอาละ เดี๋ยวก่อนๆ
เดี๋ยวฉันไปตามหาแองจี้ และเราจะไปกัน แองจี้
บอกฉันทีว่าคุณต้องการอะไร
ผมอยากให้คุณระวังตัว คุณแน่ใจนะว่าไม่มีใคร...
ไม่มีใครอยู่บนดาดฟ้ากับฉัน เห็นไหมล่ะ เห็นไหม งั้นมาเริ่มกันเถอะ
คุณชอบไหมตอนฉันจับตรงนี้ของตัวเอง
นี่คือตำรวจ ขอย้ำ นี่คือตำรวจ
ลงไปจากดาดฟ้าด้วย มันไม่ปลอดภัยที่ประชาชนจะขึ้นมา
เกิดอะไรขึ้น
นี่คือตำรวจ ขอย้ำ นี่คือตำรวจ
ลงไปจากดาดฟ้าด้วย มันไม่ปลอดภัยที่ประชาชนจะขึ้นมา
แองจี้ คุณเป็นอะไรไหม
เรายังเห็นคุณชัดเจนอยู่ กรุณาออกจากพื้นที่เดี๋ยวนี้
คุณได้ยินผมไหม
เดี๋ยวฉันโทรหาตอนถึงบ้านนะ
ได้เลย ผมขอบคุณที่นึกถึงกันนะแต่...
- ระวังนะ มีพวกจ้องจับตัวสาวผิวดำ - ได้จ้ะ
ใช่ ไปบอกเพื่อนๆ เธอด้วยนะ
เวรละ เวรๆ ฉันจะไม่ยอมให้เกิดขึ้นแน่
คามิล คามิล ตายแล้ว
ควินนี่ ไท ไทอีช่า
ตายๆ แย่แล้ว
- คามิล - แองจี้
ฉันดีใจจริงๆ ที่เธออยู่ที่นี่อย่างปลอดภัย
มีคนกำลังจับตัวพวกผู้หญิงอเมริกันผิวดำ มีคนหายไปคนหนึ่ง
- ก็เธอนั่นแหละ - ฉันเหรอ อะไรนะ
เธอคือผู้หญิงอเมริกันผิวดำที่หายไป
เวรละ ฉันเพิ่งตกลงเป็นคนนำทีมค้นหา
เธอหายตัวไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน แถมไม่ตอบข้อความฉันเลย
ฉันคุยโทรศัพท์อยู่กับไมค์
- ไทกับควินอยู่ไหนล่ะ - กลับไปแล้ว
- พวกอ่อน ไปกินอะไรต่อไหม - เห็นด้วยเลย
ฉันเจอนางแล้ว
นี่จะเที่ยงคืนแล้วนะ ฉันกลับบ้านไปแบบนี้ไม่ได้
คืนนี้ยังอีกยาวไกล
- ว่าไง หวัดดีเพื่อนยาก ว่าไง - ต้องการอะไรครับ คุณผู้หญิง
คุณผู้หญิงเหรอ ไม่เอาน่า ฉันอยากได้ยา ฉันมีเงินนะ เอาอะไรก็ได้ที่นายมี
คุณผู้หญิง คุณต้องโตได้แล้วนะ แก่เกินกว่าจะมาซื้อยาแล้ว
เฮ้ย แรงจังเลยนะ เราไปคลับกันก็ได้
พวกสาวๆ อยู่ไหนเนี่ย ไม่มีสาวๆ เหรอ ไม่มีสาวๆ สินะ ก็ได้
ให้ตายเถอะ
อะไรกันวะเนี่ย
เอมี่
หวัดดี ขอโทษที่รบกวนตอนดึกนะ แต่เธอเป็นคนที่เก่งคอมคนเดียวที่ฉันรู้จัก
ว่าไงเหรอ
คอมฉันค้างน่ะและฉันก็สมัครไม่เสร็จสักที
- โทรหาฉันถึงนี่เพื่อเรื่องนี้เหรอ - อ้าว เธอไปเที่ยวเหรอ เป็นไงบ้าง
เจียมตัวสุดๆ นี่ฉันแก่เกินกว่าจะเป็น สาวชอบปาร์ตี้ที่จะซื้อโคเคนแล้วเหรอ
พ่อฉันอายุ 73 ปีแล้ว และเขายังทำแบบนั้นอยู่เลย
- เขาคงไม่ได้อยู่เปอร์โตริโกใช่ไหม - ไม่นะ
- ให้ฉันดูคอมหน่อย - ได้เลย
- ไม่สิ เธอต้องกลับมันก่อน - ฉันจะกลับคอมยังไง
ไม่ใช่ กลับกล้องสิ
- ให้ตายเถอะ คอมนั่นมันกี่ปีแล้วเนี่ย - แก่พอที่จะไม่ซื้อโคเคน
ฉันพยายามจะฟื้นคืนวันที่รุ่งโรจน์ของฉันน่ะ
งั้นเธอยอมแพ้ ในการตามหาความสัมพันธ์แล้วเหรอ
มีอยู่คนนึงนะ
คนคั่วเก่าแสนร้อนแรง
แต่นอกเหนือจากห้องนอน ห้องส้วมและห้องอาบน้ำ
ไม่มีอะไรคืบหน้าเลย
เอาละ อย่าเพิ่งคิดว่าสิ่งอื่นๆ คือไม่มีความคืบหน้าเลย
- เธอไม่มีวันรู้หรอก - อะไรเกิดขึ้นตอนมันค้าง
- คืองี้นะ เห็นปุ่มตรงนี้ไหม - เอมี่ ฮัลโหล...
ผู้หญิงคนนี้นี่
โอ้โฮ โอเค
ไม่ว่าสิ่งนั้นคืออะไร มันหอมเกินกว่าจะไม่แวะ
มันคืออัลคาเพอร์เรียเหมือนอาหารชุบแป้ง กับต้นแปลนทิน มะเขือเทศและเนื้อ
- เธอทำฉันอยากกินตั้งแต่ชุบแป้งแล้วจ้ะ - อาเมน
ขอสองที่ที่เธอชอบที่สุดเลยจ้ะ
ว่าไงจ๊ะ
นั่นคือไฮเม่กับวิคเตอร์ จีจี้ และนั่นเฮคเตอร์
- พวกเขาน่ารักจัง - และพวกเขารู้ตัวดี
- ลูกคุณหมดเลยเหรอ - ไม่ใช่ค่ะ
ปกติแล้ว พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่ เราผลัดกันดูแลพวกเขา
- เราเหรอคะ - ฉัน โลล่าตรงนั้น ราเคลและโอเฮเนีย
- เราอยู่ด้วยกันและช่วยกันเลี้ยงพวกเขา - เหมือนชุมชนของเหล่าแม่ๆ
เราจะกลับพรุ่งนี้แล้ว
แต่จะว่าอะไรไหมคะ ถ้าฉันขอ แวะมาสัมภาษณ์พวกคุณว่าเลี้ยงกันยังไง
- มันสำหรับงานวิจัยที่ฉันเขียนอยู่ - ได้เลยค่ะ
ดูสิ เธอหยุดทำงานแป๊บเดียว แต่ก็ทำงานเสร็จอยู่ดี
คืนนี้พวกเขาค่อนข้างหงุดหงิด
พวกเขาต้องอยู่ดึกกว่าปกติ เพราะคืนซานฮวน
คืออะไรเหรอคะ
ตอนเที่ยงคืน คุณเดินถอยหลัง ลงไปในมหาสมุทร
เพื่อชำระล้างตัวเองจากบาปที่ทำมาทั้งปี
และหลังจากนั้นเดินหน้า เพื่อเข้าสู่ปีใหม่ที่แสนสดใส
- งั้น... - จะพิมพ์ข้อความไปหาพวกนั้นเดี๋ยวนี้เลย
สาวๆ คามิล
- ขอบคุณค่ะ - ค่ะ
มาที่หาดหน้าโรงแรมก่อนเที่ยงคืน ต้องมาให้ได้
ขอให้สนุกนะ
- เรียบร้อย - ขอบคุณ
- ไม่อยากเชื่อเลยว่าแองจี้จะโทรหาแม่ - ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอมีเบอร์ใหม่แม่
เธอบอกว่าพวกนั้นพาลูกมานี่ เพื่อทำให้ลูกมีความสุข
แต่เธอกังวลว่ามันอาจจะไม่พอ
หนูไม่เป็นไร แม่ไม่เห็นต้องมาเลย
ต้องมาสิ นี่แม่นะ นั่นเป็นหน้าที่เดียวของแม่
แม่ไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพ ได้ตลอดเวลาหรอกนะ
นั่นไง กำลังสงสัยเลยว่าเมื่อไรจะพูดแบบนี้
สาวๆ คามิล
มาที่หาดหน้าโรงแรมก่อนเที่ยงคืน ต้องมาให้ได้
ข้อความช่วยไว้พอดี โทษที ต้องไปเจอสาวๆ แล้ว
แม่ขอแค่หนึ่งนาที ทำไมแองจี้ถึงกังวลจัง
หนูไม่...
หนูรู้สึกไม่ปกติ หรือว่า...
เศร้าโดยไม่มีสาเหตุเหรอ โกรธโดยไม่มีเหตุผลใช่ไหม
ลูกโทษแม่หลายอย่างเลย
แต่โรคซึมเศร้ามาจากทางครอบครัวฝั่งพ่อ
พ่อเป็นซึมเศร้าเหรอ ทำไมหนูถึงไม่รู้เรื่อง
เพราะว่าทุกครั้งที่เขาอยู่กับลูกๆ เขาพยายามแสดงด้านที่สมบูรณ์แบบให้เห็น
แต่มันไม่ใช่ความผิดเขาหรอกนะ มันเป็นกรรมพันธุ์
แม่เขาเข้าๆ ออกๆ โรงพยาบาล
นั่นทำให้เขาพลาดช่วงคริสต์มาสไปหลายปี
นั่นคือข้อเท็จจริงที่ว่า หล่อนเป็นยัยตัวแสบสุดๆ สำหรับฉัน
แม่เจ้า ทำไมครอบครัวคนดำ ชอบเก็บเรื่องพวกนี้เป็นความลับกันนะ
เรารู้วิธีการซ่อนความเจ็บปวด แต่พ่อของลูกกินยาอยู่
- มันทำให้อารมณ์เขาคงที่ - ไม่ก็ว่าง่าย
ซึ่งมันคงเป็นสิ่งที่แม่อยากให้เป็น
พูดจาร้ายๆ แบบนั้น นั่นแหละคือที่ได้มาจากฝั่งแม่
แม่รักลูกนะควิน แม่อยากให้ลูกมีความสุข
การมาเที่ยวมันก็ดี
แต่ถ้าต้องกินยาเพื่อทำให้อารมณ์คงที่ ใครจะไปสนล่ะ
ลูกสมควรมีความสุข ยามันใช้ได้ผลกับพ่อของลูก
บางทีมันอาจจะได้ผลกับลูกเหมือนกัน
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณที่บินมาถึงนี่เพื่อบอกหนูเรื่องนั้น
แม่ยอมไปทุกที่เพื่อลูก ควินนี่
อีกอย่างนะ ในขณะที่แม่อยู่ที่นี่ แม่จะไปปรึกษาหมอเรื่องศัลยกรรมหน้า
ได้ยินมาว่าเขาเก่งที่สุดในแถบนี้
แต่ลูกต้องมาก่อน ควินนี่ ลูกจะเป็นสิ่งแรกสำหรับแม่เสมอ
เยี่ยมไปเลยไหมล่ะ ได้มาเที่ยวแถมได้ชำระล้างบาปอีก
และนี่เป็นครั้งเดียว ที่ฉันไม่มีบาปให้ชำระล้าง
เธอก็ไม่ได้ทำบาปอะไรเหมือนกัน สงสัยจังว่าจะใช้ได้กับบาปในอนาคตไหม
อันที่จริง ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
ฉันทำเรื่องแย่ๆ ไป แองจี้ บางอย่างที่โง่มากๆ
พอสิ่งต่างๆ เริ่มดี ฉันต้องทำมันพังอยู่เรื่อย
ฉันเหมือนแม่ฉันเลย
ฉันกำลังอิ่มกับของชุบแป้งทอดอยู่ ตามไม่ทันแล้วละ
- ฉันนอนกับเจมิสัน - เดี๋ยว อะไรนะ เมื่อไร
- เดี๋ยวนะ ทำไมล่ะ - เอาละ ตาฉันพูดว่าเดี๋ยวแล้ว
ฉันแค่นอน แบบแค่นอนเฉยๆ
ใช่แบบที่ไม่นับการมีอะไรทางปาก ทางก้นหรือใช้นิ้วหรือเปล่า
ไม่ใช่ คืองี้นะ ฉันไปอยู่บ้านเขา และเราทำงานกันอยู่
- อะไร ทำงานต่อไม่ได้เหรอ - มากกว่านั้น
แบบว่า ผมดีใจนะที่เราทำสิ่งนี้ แต่เวรเอ๊ย
ทุนนี้ไม่ได้ต้องการผม คุณไม่ต้องการผม
สงสัยผมคงไม่ใช่คนเก่งแบบที่ผมคิด
ถ้านี่มันยากเกินไป เราไม่ต้องทำด้วยกันก็ได้นะ
ไม่ละ ความจริงแล้ว... มันง่าย แบบมันง่ายเกินไปเลยละ
- เรากลายมาเป็นเพื่อนกันเร็วจังเนอะ - เจมิสัน
คุณเป็นคนดีนะ
คุณฉลาดและคุณเป็นคนดีจริงๆ
แต่คุณแค่ไม่ใช่คนของฉัน
นี่คือตอนที่พาผมเดินออกไปแบบ แบชเชอเลอเร็ตต์ ใช่ไหม
พระเจ้า ไม่ใช่เลย
- บางทีผมต้องนอนสักหน่อย - ใช่ พวกเราทำงานกันมาสักพักแล้ว
- หลับเอาแรงไหม - สิบนาทีเนอะ
ฝันดีนะ
ฉันเลยหลับตาลง แล้วจู่ๆ สิบนาทีก็กลายเป็นกลางดึก
เวรละ
- ไม่เห็นแย่เลยนะสำหรับฉัน - ยังสิ ฉันทำสิ่งที่ไม่ควรไปสินะ
ฉันน่าจะออกจากบ้านเจมิสัน
ฉันส่งข้อความหาเอียนก็ได้ ฉันไม่ได้นอกใจแต่ก็ยังโกหกเอียนอยู่ดี
เหมือนกับว่าพอมีอะไรดีๆ ฉันต้องทำมันพังเสมอ
ฉันเมาและด่าเจ้านาย ฉันทิ้งเอียนก่อนไปปารีส
ฉันหลับนอนกับนักเรียน
ครั้งสุดท้ายที่เรามาที่นี่ เพราะฉันกำลังลาออกจากการเรียนโท
ทำไมถึงได้ทำลายตัวเองแบบนี้กันนะ
เหมือนฉันที่พยายามนอนกับคนแปลกหน้า เพราะว่าคบกับไมค์ราบรื่นเกินไปใช่ไหม
ใช่แล้ว
งั้นเธอเสียใจที่บอกเลิกกับเจมิสันเหรอ
ไม่เลย ไม่ แบบว่า แปลกๆ หน่อยนะแต่ไม่เกี่ยวกับเขาเลย
เอียนบอกว่าเราคือทีมเดียวกัน
และถ้าฉันมีลูกไม่ได้
เราก็จะหาทางอื่นเพื่อสร้างครอบครัวกัน ฉันก็เลยตื่นตระหนก
เขาจบการแต่งงานเพื่อฉัน
แล้วถ้าเราไม่ได้อยากมีครอบครัวเดียวกัน แบบที่เขาสามารถมีได้กับมิร่าล่ะ
เธอสร้างสถานการณ์ขึ้นมาเอง
ที่ทำให้ตัวเองเหมือนนอกใจ เพื่อให้เอียนโกรธและเลิกกับเธอ
จะได้ไม่ต้องตัดสินใจ เรื่องยากๆ เกี่ยวกับครอบครัว
แม่เจ้า เมื่อเธอพูดออกมาแบบนั้น...
เพราะงั้นเธอต้องไม่บอกใครอีก
เธออยากบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้กี่ครั้งก็ได้ ฉันพร้อม เราคุยเรื่องนี้ตลอดไปเลยได้
แต่การทำลายตัวเองที่ทำให้เธอ ไปอยู่จุดนั้นมันพูดว่า "พูดออกมา"
เขาจะได้รู้เรื่องนี้และเลิกกับเธอ
นั่นมันไม่ยุติธรรมสำหรับใครเลย คามิล เราไม่ได้ทำตัวแย่ขนาดนั้น
เราให้อภัยคริส ร็อคในการไม่ยอมหยิบยก ประเด็นมาพูดใน พูตี้ ตัง ได้
- ฉันชอบหนังเรื่องนั้นนะ - เธอถึงไม่ได้เลือกหนังไง
- ใช่แล้ว - เธอกำลังพลาดประเด็นอยู่
เธอกับฉัน เราเหมือนกันมากกว่าที่คนอื่นคิด
และพูดมาจากคนที่ทำอาชีพ จากการทำตัวเละเทะนะ
การแชร์เรื่องราวมากเกินไปเป็นเพียง การหลีกเลี่ยงการเติบโตและการตัดสินใจ
ถ้าเธอบอกเอียนว่าเธอผล็อยหลับ ไปบนเตียงเดียวกันและโกหกเรื่องนั้น
มันจะทำให้เธอพ้นผิดจากการพูดความจริง
ซึ่งเหมือนกับว่ามิลลี่ เธอไม่อยากมีลูก
และเธอต้องซื่อสัตย์กับเขาเรื่องนั้น
แทนที่จะลากเจมิสันมาเกี่ยวด้วย
มันจะกลายเป็นอย่างอื่น
และเอียนสมควรได้รับรู้ว่าเธอรู้สึกยังไง และเลือกทางที่เขาอยากทำ
เธอพูดถูก เธอนี่เหมือนเซ็กซี่โยดาเลย
- โยดาลั้ลลา - แหวะ
เพื่อนรัก โลกนี้ไม่คู่ควรกับผู้หญิงผิวดำหรอก
ไปที่หาดกันเถอะ
- ว่าไง พวกเธอ - ดูสิว่าฉันเจอใคร
- แองจี้ ฉันไปเจอแม่มา เอาจริงดิ - เธอเป็นพี่น้องฉันและฉันก็เป็นห่วง
- ขอบคุณตลอดไปเลยนะ - ยินดีมาก ฉันรักเธอนะ
เอาละ สาวๆ ด้วยปีนี้ที่เราผ่านมาทั้งหมด
เราจะเดินถอยหลัง ลงมหาสมุทรตอนเที่ยงคืน
และชำระล้างสิ่งที่ไม่ต้องการออกไปจากตัว
และเราจะเดินหน้าไปเจอสิ่งใหม่ๆ
- ฉันชอบนะ เยี่ยมไปเลย - ใช่แล้ว เว้นแต่ว่าฉันใส่ผ้าไหมอยู่
นั่นสิ ป้ายยังติดอยู่เลย
และห้างเบิร์กดอร์ฟไม่คืนเงิน ใส่ในบัตรควิน ถ้าชุดเสียหาย
ค่อยไปคุยกันทีหลัง
ช่างมันเถอะ ใครจะไปอยากได้เสื้อผ้า มาถอดทิ้งกันเถอะ
เปลือยกายบนชายหาด นั่นแหละปาร์ตี้ที่ฉันกำลังรอเลย
ให้ตายเถอะ วันนี้ฉันใส่ชุดชั้นใน
ฉันปล่อยน้องสาวให้หายใจ ตลอดทริปผู้หญิงลั้ลลานี้เลย
ไม่ใส่ชั้นในเหรอ
- ใช่แล้ว ปล่อยให้จิ๊มิได้หายใจ - ฉันเข้าใจแล้ว
ไม่เหรอ โอเค
แจ๋ว
นับถึงสามนะ หนึ่ง สอง สาม
ทริปของสาวๆ
- สวยไปเลย - ฉันรู้แล้วว่าฉันทำพลาดไป
คามิล
ฉันไม่คิดว่าฉันควรทำงานนี้ต่อ
เพราะบทบาทแม่ไม่ใช่เรื่องราวของฉัน
แต่เธอจองพื้นที่ไว้แล้ว และเพื่อนๆ ก็จะมาด้วยนี่
ฉันยังทำงานใหญ่อยู่
ถ้าทุนผ่านแล้ว ฉันจะเปลี่ยนเป็น "ความสุขของคนดำ" เรื่องราวของเรา
- โอ้โฮ เธอนี่มันฮีโร่ผู้หญิงของฉัน - ชอบนะ
"ความสุขของคนดำ" เราต้องการความสุข ฉันต้องการความสุขและยา
นั่นไง ฉันพูดออกมาแล้ว
- ควิน - เบบี้
แขนฉัน
- โทษทีๆ - ไม่เป็นไร
คิดถึงนะ!
ไมค์ส่งรูปเซลฟี่มาพร้อมบอกว่าคิดถึงฉัน
ฉันจะได้เห็นว่าเธอคบกับใครแล้วใช่ไหม
- หล่อมากเลย ผ่านนะ - ช็อกโกแลต
เดี๋ยวนะ นั่นมันไมเคิลนี่
- ใช่แล้ว ไมค์ - ไม่ๆ ไมเคิลของฉัน
อะไรนะ
ตอนวันเกิดพ่อฉัน แม่ฉันพยายามจับคู่ให้เรา
และบอกเราเป็นคู่ที่เหมาะสม
- เดี๋ยว อะไรนะ - ตอนนี้เขาคบกับเธอเหรอ
- หมายความว่าไง - แล้วนี่หมายความว่าไง
"ความสุขของคนดำ" ไม่ยืนยาวเลยนะ
ฉันแค่บอกว่า... ฉันไม่... ทำไมเหรอ เธอจ๋า ฉันไม่...
- ฉันนั่งหน้าได้ไหม - ฉันถึงขอกินยาไง
เธอได้ยินที่นางพูดว่า ไมเคิลของนางไหม
คำบรรยายโดย พลอยชมพู สุทธิรักษ์ศิริ
ผู้ตรวจสอบงานแปล ต้องตา สุธรรมรังษี