(ห้ามบุคคลภายนอกเข้ามาในหอพัก)
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ทั้งหมด)
(ที่ปรากฏในซีรีส์เรื่องนี้ ล้วนเป็นเรื่องสมมติ)
เนื่องจากพายุไต้ฝุ่นกินี เคลื่อนตัวเข้าสู่ประเทศ
รัฐบาลจึงประกาศ เฝ้าระวังพายุทั่วประเทศ
โดยเฉพาะแถบจังหวัดคยองกี เกิดฝนตกอย่างหนัก
โดยมีปริมาณอยู่ที่ 30-40 มิลลิเมตรต่อชั่วโมง
รวมทั้งมีลมกระโชกแรง
ซึ่งคาดว่าพายุลูกนี้ จะสร้างความเสียหายอย่างหนัก
ขอให้ทุกท่านเตรียมพร้อม
เพื่อลดความเสียหายที่จะเกิดขึ้น
เหมือนหอร้างเลยแฮะ
- ทำไมกัน - ระหว่างอยู่ในหอพัก
ผมได้เริ่มเขียนนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา
ก็นั่นแหละ
พูดตรงๆ คือ ก่อนจะย้ายมาอยู่หอพักนี้
ผมเคยคิดว่าโลกที่ผมอยู่ ไม่นับรวมที่นี่...
ก็คือนรกดีๆ นี่เอง
ทว่า...
นรกที่แท้จริงคือที่นี่ต่างหาก
มันคือความสยดสยอง
ที่คนอื่นสร้างขึ้น
(ผมรอคุณอยู่)
ที่นี่คือนรก
มันคือความสยดสยอง
ที่คนอื่นสร้างขึ้น
ผมมาตกอยู่ในนรกแห่งนี้ได้ยังไง
ผมทำผิดอะไรจึงต้องตกนรก
ขอโทษครับ
โทษนะคะ
คุณลุงครับ คุณลุง
เดี๋ยวก่อน
(จีอึน)
- ไง จีอึน - เออพี่ ถึงหรือยัง
เดินหนีไปดื้อๆ ได้ไงวะ
วันนี้ร้อนจัง
เกิดเรื่องอะไรเหรอ ทำไมน้ำเสียงหงุดหงิด
หา เปล่าหรอก แล้วนี่ว่างคุยเหรอ
ไม่ได้ทำงานหรือไง
- อ๋อ ฉันออกมาข้างนอก - ออกมาเหรอ
พอดีต้องหารือเรื่องรายการใหม่
เลยมีนัดคุยงาน
อ๋อ ละครใหม่ของเธอน่ะเหรอ
พี่ ฉันต้องวางแล้ว ค่อยคุยกันนะ
โซล
โน้ตบุ๊กผม...
เสียตรงนี้ครับ แตกหมดเลย
สองแสนวอนครับ
- สองแสนเลยเหรอ - ใช่ครับ
แค่ซ่อมจอเนี่ยนะ
- ครับ - เฮ้ย ไม่เอาสิ
คิดแค่แสนแปดก็พอ
แค่ซ่อมจอ แพงขนาดนี้เลยเหรอครับ
นี่ถูกแล้วครับ อย่าไปบอกใครนะ
ถ้าเอาเข้าศูนย์ เขาคิดเกินสามแสนนะคุณ
เกินสามแสนเลยเหรอวะ
งั้นก็ซ่อมให้เหมือนเดิมทีนะครับ
ไม่ต้องห่วงหรอก
เดี๋ยวซ่อมให้เหมือนของใหม่เลย
ช่างได้ยินผมแล้วนะ
- เข้าใจแล้วครับ - ครับ
ไม่ทราบว่า เปลี่ยนจอโน้ตบุ๊กคิดเท่าไรครับ
- ขนาดกี่นิ้วครับ - สิบห้านิ้วครับ
ปกติก็สองแสนวอน
แต่ลดได้เหลือแสนห้าครับ
แสนห้าเหรอครับ
ถ้าจ่ายสดก็ลดได้อีกหน่อยครับ
เข้ามาเสี่ยงโชคกันค่ะ
สำหรับผู้ที่โชคดี
จะได้รับรางวัลแลกกับเงินเพียง สามหมื่นวอนเท่านั้น
โดยรางวัลที่หนึ่ง คือโน้ตบุ๊กเครื่องใหม่
เชิญเข้ามาเสี่ยงโชคเลยค่ะ
รางวัลที่หนึ่งโน้ตบุ๊กใหม่นะคะ
คุณได้รางวัลที่ห้า เชิญรับรางวัลเลยค่ะ
ยินดีด้วยนะคะ
ขออีกทีได้ไหมครับ
ค่ะๆ ได้เลยค่ะ
(ปาลูกดอกเสี่ยงโชค)
ได้แต่รางวัลที่ห้า
แต่ก็น่ารักดี
(หอพักอูซัง 3-27 ย่านจักโร เขตจงซอ)
ห้องสุดทางเดินนะคะ
ทั้งเงียบและสะอาด
รับแดดเต็มๆ ด้วย คุณถูกใจแน่นอนค่ะ
ห้องนี้ค่ะ
- เท่าไรครับ - ห้าแสนห้าหมื่นวอนค่ะ
โอ้โฮ
(ลบข้อมูล)
(หอพักฮีมัง)
- เท่าไรเหรอครับ - สี่แสนห้าครับ
(ลบข้อมูล)
(หอพักดันมี หอพักซอนฮวา หอพักมันบก)
ถ้าจ่ายล่วงหน้าสามเดือน จะลดให้สิบเปอร์เซ็นต์ค่ะ
แล้วเท่าไร...
สองแสนเจ็ดหมื่นวอน
(ลบข้อมูล)
(หอพักดันมี หอพักซอนฮวา)
(ซุปกิมจิ 8,000)
(ชุดอาหาร 7,000)
(คิมบับ 2,000)
ขยับกระเป๋าไปไว้ที่อื่นสิคะ
(หาห้องพักอยู่หรือไม่)
(เช่ารายเดือน)
(ค่าเช่า 190,000 วอนต่อเดือน)
(เวลา 32 นาที 15 สถานี 1,450 วอน)
ฮัลโหลครับ
ค่ะ หอพักเอเดนค่ะ
คือไม่ทราบว่า ยังมีห้องพักว่างอยู่ไหมครับ
มีสิคะ
เดือนละ 190,000 ใช่ไหมครับ
ถูกต้องแล้วค่ะ
งั้นเดี๋ยวเข้าไปดูนะครับ
- ได้เลยค่ะ เจอกันนะคะ - ครับ
ประตูจะเปิดทางซ้ายมือ
(หอพักเอเดน)
สภาพงี้จะอยู่ยังไงวะ
ไม่น่าไหวว่ะ
(หอพักเอเดน)
(ที่ดิน โรงงาน โกดัง ขายหรือเช่า โคแรอสังหาริมทรัพย์)
นักศึกษาที่โทรมาใช่ไหม
- ใช่ครับ - อากาศร้อนนะ
เดินขึ้นมาคงเหนื่อย
ขอโทษที่มาช้าไปนิดครับ
ไม่เป็นไรๆ ที่นี่มันอยู่ลึก
ไม่แปลกถ้ามาครั้งแรกจะหลง
ฝากถือหน่อยสิ
แหม เห็นพูดจาเสียงเพราะ ก็นึกแล้วว่าต้องหล่อ
- อุ๊ย เหงื่อท่วมเลย - คือ...
ตอนขึ้นมาเมื่อกี้ ผมเห็นว่ามีแยกส่วนชายกับหญิง
แสดงว่ามีห้องเยอะสิครับ
นั่นมันเมื่อก่อน
ย่านนี้กำลังจะปรับปรุงพื้นที่
ทุกคนก็ย้ายออกหมด เหลือไม่กี่คนหรอก
จะปรับปรุงเมื่อไหร่ครับ
ได้ยินว่าภายในหกเดือนนะ
ทำไมล่ะ จะอยู่ยาวเหรอ
เปล่าครับ แค่อยู่ชั่วคราว
ถ้างั้นก็ดีแล้วล่ะ
แถวนี้มีปรับปรุงพื้นที่ มันเลยถูกกว่าที่อื่น
แต่สิ่งอำนวยความสะดวกครบครันนะ
ฉันเห็นแก่สุขภาพของผู้เช่า...
อ้าว ห้อง 302 นี่นา
ฉันเห็นแก่สุขภาพของผู้เช่า ก็เลยมีไข่ให้กินฟรีๆ
ฉันทำกิมจิเองด้วย ดูหน่อย ใช่ 303 หรือเปล่า
- ถูกไหม - ถูกครับ
ตาไม่ค่อยดีแล้ว
เธอไปดูที่อื่นมาด้วยสิท่า
หอพักนี้น่ะดีสุดแล้ว
เอ้า ลองดู
อ้าว มีเศษขยะแฮะ
ในโซลน่ะ ห้องนี้ดีสุดแล้วในราคาเท่านี้
ยังไงเธอก็อยู่ไม่นานนี่
ครับ ผมจะอยู่ไม่นานหรอก
ถึงจะปรับปรุงพื้นที่
แต่มันถูกได้ขนาดนี้เลยเหรอครับ
แหม
ฉันช่วยงานโบสถ์ประจำ จะโกหกก็ไม่เป็นซะด้วยสิ
พูดตามตรงนะ
คนที่เคยอยู่ห้องนี้ฆ่าตัวตาย
- หา - เขาไม่ได้ตายในนี้หรอก
ก็อย่างที่บอก
ฉันไม่อยากทำธุรกิจ ด้วยการหลอกลวงคนอื่นน่ะ
นี่เธอไม่ใช่คนโซลสิท่า
ผมมาจากต่างจังหวัดครับ
อ๋อ เรียนมหาวิทยาลัยเหรอ
ทำงานแล้วครับ
จริงเหรอ
แหม หน้าเด็กจนนึกว่าเป็นนักศึกษา
- อะไรวะ - อ้าว
ร้อนแล้วยังจะขวางทางอีก
นี่คุณ เป็นอะไรอีกล่ะคะ
เปิดแอร์สักทีเถอะ ร้อนจะตายชัก
ให้ตายสิ
เดินเฉยๆ ไม่ต้องโวยวาย ไม่เป็นหรือไง
เฮ้อ ฉันล่ะกลุ้มใจ ตาลุงท่าทางนักเลงคนนั้นชะมัด
- พ่อหนุ่ม ไม่ต้องคิดมาก - ครับ
เดี๋ยวลุงคนนั้นก็ไม่อยู่แล้ว
เขาจะย้ายออกน่ะ
มานี่สิ เดี๋ยวชงกาแฟเย็นให้
ดื่มก่อนค่อยตัดสินใจ ตามมาเลย
ทุกคนใจดีหมดแหละ ยกเว้นตาลุงนั่น
อือ
เอ้า ดื่มสิ
ว่ายังไง ตัดสินใจได้ยัง
ครับ
หา อ๋อ ผมจะอยู่ครับ
จะอยู่นี่เนอะ
ดีแล้ว ฉลาดเลือกนะเรา
ถ้างั้น...
นี่นะ
ไปห้อง 303 ที่ฉันเปิดให้ดูเมื่อกี้
อีกดอกคือกุญแจสำรอง ฉะนั้นอย่าทำหายล่ะ
ครับ
- ทำตัวตามสบายเหมือนอยู่บ้านนะ - ครับ
คือว่า ส้วมกับห้องอาบน้ำเป็นแบบรวม
- ถ้าไม่สะดวกยังไงก็ทนเอาหน่อยนะ - ครับ
- คนอยู่หอนี้น่ะออกไปได้ดีทั้งนั้น - ครับ
ขอให้ปรับตัวได้ไวๆ ล่ะ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ
ฉันก็ต้องฝากตัวด้วยล่ะนะ
หนวกหูเป็นบ้า
สวัสดีครับ
จะพูดอะไรหรือเปล่าครับ
นั่นไม่ใช่ห้องคุณนะ
ห้องคุณ...
อยู่นี่
คุณพักที่นี่ใช่ไหมครับ
ผมจะอยู่ที่นี่ตั้งแต่วันนี้...
เตียงมีเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด
สภาพห้องขึ้นรา แถมกลิ่นก็ เฮ้อ
แสงก็ไม่ค่อยจะมี
เอาเถอะ
อยู่นี่สักหกเดือน จนกว่าจะเก็บเงินมัดจำได้แล้วกัน
ที่นี่ก็สภาพตามราคาล่ะนะ
ไงแม่
ลูกแม่ ถึงแล้วใช่ไหม
อือ เพิ่งมาถึง
บ้านเพื่อนโอเคหรือเปล่า
ก็พอได้อยู่
ทำดีกับเพื่อนไว้นะ
รู้แล้ว ไม่ต้องห่วง
- แป๊บนะๆ - เออ ยุ่งอยู่ล่ะสิ
- นั่นใครครับ - เปิดประตู
แม่ ไว้ผมโทรหานะ
- เออ อย่าลืมกินข้าวล่ะ - อือ แค่นี้นะ
อยู่กับคนอื่นก็มีมารยาทหน่อย
หา
ถ้าจะคุยโทรศัพท์ก็ไปคุยข้างนอก
ผม คือ...
- คือว่าคุณ... - คุยโทรศัพท์ไม่ใช่เหรอ
นี่คุณได้ยิน...
ขอโทษครับ
อย่าให้จับได้อีกนะเว้ย
อะไรของมัน
เห็นหน้าแล้วหงุดหงิดชะมัด
ไอ้ส้นตีนนี่
ไง จีอึน
เออพี่ หาหอได้หรือยัง
- ได้แล้วล่ะ - แถวไหนเหรอ
- เขตอึนฮยอน - เขตอึนฮยอน
ไกลจากแทฮักโรไปหรือเปล่าเนี่ย
ไม่หรอก ไม่ไกลเท่าไร
ใช้เวลาเดินทางราวๆ ครึ่งชั่วโมงเอง
แล้วมันก็ใกล้ที่พักเธอด้วย
เอาเถอะ ถ้าพี่ว่าดีก็โอเค
วันนี้เธอเลิกงานกี่โมงล่ะ
- ถ้าไม่ติดอะไร เดี๋ยวพี่... - พ่อหนุ่มห้อง 303
อ้าว คุยไปเถอะ
ขอโทษนะพี่
ฉันก็อยากเจอเหมือนกัน
แต่นี่วันเกิดหัวหน้า ต้องไปกินเลี้ยงต่อ
อ้าวเหรอ
พี่เพิ่งย้ายเข้า แล้วพรุ่งนี้ก็เริ่มงานวันแรก
วันนี้พักไปก่อน ค่อยเจอกันพรุ่งนี้นะ
โอเคใช่ไหม
ได้สิ ในเมื่อพี่มาอยู่โซลแล้ว
เดี๋ยวเราก็ได้เจอกันบ่อยๆ
ตามนั้นก็ได้
พ่อหนุ่มรูปหล่อ
- ขึ้นมาสำรวจดาดฟ้าเหรอ - ครับ
ถูกใจเลยใช่ไหมล่ะ
ครับ
เออนี่ ก่อนหน้านี้ฉันลืมบอกไปเลย
ชั้นสี่คือโซนผู้หญิง
ตอนนี้ไม่มีคนอยู่หรอก
มันต้องซ่อมแซมเพราะไฟไหม้
แต่เศรษฐกิจไม่สู้ดี ฉันเลยไม่มีปัญญากู้
ยังไงก็อย่าเข้าไปนะ เผื่อบาดเจ็บขึ้นมา
ครับ
"ด้วยท่าเดินอันแปลกประหลาด
ชายคนหนึ่ง
กำลังเดินอยู่บนถนน
ในมือของเขามีถุงพลาสติก
สีดำสนิท..."
เจ้าเหมียว ว่าไง
น่ารักจัง
วันนี้ท่าจะอารมณ์ดีนะครับ
อ๋อ ผมแค่...
วันนี้หมอก็ดูอารมณ์ดีเหมือนกัน
กลางคืนก็อยู่เงียบๆ นะครับ
คนอื่นเขารำคาญคุณ
ครับ
ผมจะอยู่เงียบๆ ครับ
เงียบเหมือนตายเลย
ดูน่าอร่อยดีนะ กา...
- กาแฟน่ะ - ค่ะๆ
(โบสถ์มีดึม)
- เอ๊ะ อะไรน่ะ - สวัสดีครับ
มันคือ ถืออะไรมา
โธ่ ไปป่วนใครที่ไหนมาเนี่ย
เล่นกับเหมียวน่ารัก
ไม่ใช่ว่าแกล้งจนมันตายนะ
อ้าว
แหม เมื่อไหร่จะรู้จักโตสักที
ฉันไม่แย่งหรอกน่า
ทำอะไรแบบนั้น
ก็ตัดทิ้งซะเลยสิ
อ้อๆ ไปแล้ว
นี่ นี่คุณ
หอพักนี้ดียังไง รู้ไหมครับ
ที่นี่น่ะ...
ต่อให้มีคนตาย
ก็ไม่มีใครสนใจหรอกครับ
ที่รัก
ตื่นสิ
ครับ พี่แจโฮ
อยู่ไหนวะ มาถึงโซลแล้วก็ต้องโทรหาพี่ก่อนสิ
อ๋อ ขอโทษที พอดีวุ่นหาที่พักน่ะ
อ้าวเหรอ
แล้วนี่ได้ที่พักยัง
ได้หอแถวเขตอึนฮยอนครับ
ทำไมพูดเบาจังวะ
หอพักมันไม่เก็บเสียงครับ
ออกมากินเบียร์กัน
ไปเจอกันที่ไหนครับ
ก็แทฮักโรไง
เดี๋ยวส่งที่อยู่ให้
ครับ ส่งมานะครับ
เวรเอ๊ย
แม่ง
(หอพักเอเดน ชั้นสี่ เฉพาะสตรีเท่านั้น)
เอ่อ นี่คุณ
ทำบ้าอะไรครับเนี่ย
ฮะ
ในนี้ไฟไหม้ ไม่มีคนอยู่หรอก
ถ้าคุณตั้งใจยิงใส่ผม
ไม่รู้เหรอมันอันตราย
ขอโทษ
เออเดี๋ยว เมื่อกี้ผมได้ยิน เสียงอะไรสักอย่างในนี้
หรือว่า...
คุณได้ยินเสียงผีมั้ง
แย่แล้ว น่ากลัวชะมัด
จองฮวา ไม่ร้อนหรือไง
โทรตามรถยกมาเถอะ
รุ่นพี่ สตาร์ทรถเลย เร็วเข้า
- เร็วเลยๆ รุ่นพี่ - ก็มันร้อนนี่หว่า
เหนื่อยเลยนะ
โอเค ได้แล้ว
ไปกัน
โซจองฮวา สมแล้วที่จบวิศวะ
เป็นเทพธิดาในภาคเลยเหอะ
- รีบไปเถอะรุ่นพี่ ไปเลย - ไปนะ
สวัสดีค่ะ คุณโทรแจ้งใช่ไหม
ทำไมเพิ่งมาคะ
ขอโทษด้วยค่ะ พอดีเกิดอุบัติเหตุเล็กน้อย
มันอยู่ไหนคะ
ถุงพลาสติกดำนั่นน่ะค่ะ
ฉันได้กลิ่นแปลกๆ เลยเปิดดู
ค่ะ
เวรกรรม
อีกแล้วเหรอ
ค่ะ แมวอีกแล้ว
- ศพแมวใช่ไหม - ค่ะ
เดือนเดียวล่อไปสิบครั้งแล้วค่ะ
เฮ้อ ฝีมือไอ้บ้าที่ไหนวะ
เห็นไหม ไม่มีกล้องวงจรปิด
ต้องเป็นคนแถวนี้แน่ๆ ว่าไหมคะ
- เออ เป็นไปได้ - งั้นก็ติดกล้องสักทีสิคะ
ฉันเครียดจนจะอยู่ไม่ไหวแล้วนะ
เอ่อคือ คุณแจ้งผิดคนแล้วครับ
มันต้องร้องเรียนสำนักงานเขต
ปัญหาขยะพวกนี้ ต้องโทรแจ้งแผนกทำความสะอาด
นี่คุณ
ตำรวจพูดแบบนี้ได้ไงคะ
- ไม่ คือผม... - เดี๋ยวพวกเรา...
จะแจ้งสำนักงานเขตให้มาจัดการเอง
เข้าบ้านเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วง
รีบเก็บกวาดแล้วกันค่ะ เห็นแล้วขยะแขยง
โชคดีค่ะ
เรื่องเก็บซากแมวนี่ ไม่ใช่หน้าที่เราเลยนะ
รุ่นพี่
เมื่อสามเดือนก่อน
ก็เกิดเรื่องแบบนี้ ตอนมีคดีฆาตกรรมในบ้านตากอากาศนี่คะ
- ตอนนั้นเหรอ มันเกี่ยวยังไง - อือ
แมวหลายตัวในย่านนั้นตาย
จากนั้นก็เกิดเหตุฆาตกรรมไงคะ
คนพรรค์นี้น่าจับตัดมือทิ้งจริงๆ
พวกตัวปัญหาเนี่ย
- นี่ - พวกมัน...
ไปหาหมอฟันเถอะ เธอจะได้ถอนฟันสักที
คลินิกหลายที่ปิดดึกนะ
มันไม่ถึงขั้นถอนหรอกค่ะ
น่าจะต้องไปหาหมอฟันแล้วนะครับ
ไม่หรอก เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน
รู้เรื่องคดีคังจีซุนไหม
รู้หรือเปล่าว่าเขากินหมา ที่ตัวเองเลี้ยง
พวกโรคจิต...
- พวกโรคจิตเลี้ยงสัตว์ไม่ได้ค่ะ - ให้ตายสิ
- เพราะพวกเขาไม่มีความเมตตา - น่ารังเกียจแท้
นอกจากนี้ ฆาตกรต่อเนื่องส่วนใหญ่...
ฆาตกรต่อเนื่องส่วนใหญ่...
มักจะเคยทารุณสัตว์ ตามข้อมูลวิจัยน่ะ
เพราะฉะนั้นเราจำเป็น ต้องสืบสวนเรื่องนี้
- รุ่นพี่ต้องฟังนะคะว่ามันน่าสงสัย - เออๆ
แล้วดูนะ คดีฆาตกรรมบ้านตากอากาศก็ด้วย
พวกแมวถูกฆ่าก่อนคนใช่ไหมล่ะ
คนร้ายมันซ้อมมือหรือไงนะ
แต่คุณควรไปหาหมอฟันก่อน
ไม่เอา ไม่ไป บอกว่าไม่ไป
มันยังไม่สำคัญ
ที่จริงคลินิกต้องปิดแล้ว
แต่คุณหมอจะรักษาคุณ เป็นกรณีพิเศษค่ะ
ที่นี่เปิดถึงสี่ทุ่มทุกวัน ไม่ใช่เหรอคะ
เราเปิดถึงสี่ทุ่ม แค่อังคาร พุธ ศุกร์ค่ะ
- เจ้าหน้าที่โซจองฮวา - ค่ะ
จ่าพัคโทรบอกผมเองครับ
เขาโทรบอกเหรอคะ
ครับ ผมจัดการเอง พวกคุณกลับเถอะครับ
- ไม่เป็นไรค่ะ - จริงเหรอคะ
ครับ กลับได้เลย
- โชคดีนะคะ - โชคดีค่ะ
เอาล่ะ ขอดูหน่อยนะ
ผุเยอะเลยแฮะ
ต้องรักษารากฟันนะครับ
มันเจ็บมากไหมคะ
ตำรวจก็กลัวหมอฟันเหรอครับ
ไม่หรอกค่ะ
ตกลงเจ็บไหมคะ
ผมจะเบามือแล้วกัน
- ค่ะ - เดี๋ยวฉีดยาชานะครับ
ช่วยทำช้าๆ หน่อยได้ไหมคะ
- อือ - ขอบคุณค่ะ
ไหนอ้าซิ
(แซมทอทันตกรรม แผนกสายตรวจอึนฮเย)
อันนี้ระบุว่าต้องระวังอะไร
อันนี้ใบสั่งยาครับ
ค่ะ
เป็นไงครับ ไม่เจ็บเลยใช่ไหม
ค่ะ
เหลือเชื่อเลยนะคะ
แต่อาทิตย์หน้า คุณต้องมารักษารากฟันนะครับ
วันพุธหนึ่งทุ่มดีไหม
ก็ได้อยู่นะคะ
- งั้นผมลงคิวเลยนะครับ - ค่ะ
เออว่าแต่ เหมือนคุณจะสนิทกับจ่านะคะ
รู้จักกันตอนทำงานอาสาน่ะครับ
ฉันทำคุณไม่ได้กลับสักที ขอบคุณมากเลยค่ะ
คุณทำงานเหนื่อยกว่าผมอีก ขอบคุณนะครับ
งั้นฉันลาล่ะค่ะ
ครับ ลาก่อนครับ
ที่กู้เงินมาประคองกิจการเนี่ย
พูดเลยว่ามันโคตรลำบาก
จะมีสักกี่รายทำธุรกิจด้วยเงินตัวเอง
ขึ้นอยู่กับว่ากู้มาเท่าไรต่างหาก
ยังไงก็ยินดีด้วยที่เข้ากรุง
เพราะพี่นั่นแหละ
หมดแก้ว ยกเลยนะ
นายยังเขียนนิยายอยู่ไหม
ครับ
นายนี่นะ ยังไม่ถอดใจอีกเหรอเนี่ย
เออ คราวนี้มาแนวไหนล่ะ
แนวอาชญากรรมครับ
นายก็ดูปกตินี่หว่า
แต่ในหัวนาย มีแต่เรื่องแบบนี้ล่ะสิเนี่ย
เหลือเชื่อแฮะ มาถึงแล้วทำอะไร
ก็วิ่งหาที่พัก
- แล้วโน้ตบุ๊กผม... - ไม่อยู่กับจีอึนล่ะ
มันจะดีกว่านะ ได้จูบหรืออะไรต่างๆ ด้วย
ฉันไม่เจอจีอึนนานแล้ว โทรเรียกมาสิ
เธอไปกินเลี้ยงวันเกิดหัวหน้าอยู่
- วันเกิดเหรอ - ครับ
วันเกิดหัวหน้าแล้วไงวะ คนอื่นต้องฉลองเหรอ
วัฒนธรรมออฟฟิศบ้านเรา ถึงได้ล้าหลังไง
นี่ บริษัทฉันไม่มีอะไรแบบนี้หรอกนะ
ฉันให้อิสระเต็มที่ รับรองนายต้องชอบ
- พี่รักอิสระอยู่แล้วนี่ - ก็ใช่
หอพักเป็นไง
อย่างแคบเลยครับ ไม่เก็บเสียงด้วย
แถมเป็นห้องน้ำรวม
หอพักหรูสมัยนี้...
มีห้องน้ำในตัวไม่ใช่เหรอ
แบบนั้นค่าเช่าแพงจะตาย ผมจะอยู่ได้ไงล่ะ
แพงเหรอ อดทนหน่อยนะ
ไว้ฝึกงานจบ เดี๋ยวพี่จ้างประจำ
อย่างพี่นี่เจ๋งดีนะครับ เป็นถึงประธานเลย
บ้าน่า ไม่เท่าไรหรอก
อายุเท่านี้ก็เป็นประธานแล้วนะ
ก็คนมันต้องหาเงิน
เออนี่ ถ้าเกิดจีอึนอยากแต่งกับนาย
แต่นายไม่มีเงินแต่ง
เธอต้องขอเลิกแน่ๆ นายโอเคเหรอ
เพื่อนฉันหลายคน...
นายหน้าบึ้งเหรอ เมื่อกี้ก็คราวหนึ่ง
เปล่านะครับ
ก็พี่เอาแต่พูดจาแปลกๆ น่ะสิ
พูดจาแปลกๆ เหรอ
เปล่า
ช่างเถอะครับ
เจ้าบ้านี่
ยังเดือดง่ายเหมือนเดิมนี่หว่า
ไปสูบบุหรี่ดีกว่า
นายกลัวฉันเหรอ
ฉันว่าใช่แหงๆ
- กูเพื่อนเล่นมึงหรือไง - พอเถอะ
กล้าพูดห้วนๆ กับกูได้ไงวะ
- มึงอายุเท่าไร - ปล่อย
- มีไฟแช็กไหม - ผมเลิกบุหรี่แล้ว
- ถามจริง - ครับ
ทำไงถึงเลิกได้วะ
จงอู นายต้องตั้งใจทำงานนะ
รู้ใช่ไหมว่าเดี๋ยวนี้หางานยาก
ขนาดพวกที่ประวัติเจ๋งๆ มาขอทำงานด้วย
ฉันก็ยังเลือกนาย
ขอบคุณครับ
- ขยันหน่อยนะ - ครับ
รู้ไหมฉันชอบนายแค่ไหน
ฉันชมนายให้ลูกน้องฟังไว้เยอะ
ทำงานให้ดีล่ะ
- จะเต็มที่เลยครับ - อย่าทำหน้าบึ้งด้วย
ครับ
ไอ้เวรนี่อวดดีฉิบหาย
- ส้นตีนเอ๊ย - มึงมานี่
อ้อนตีนนะมึง
เฮ้ย ถ้าเกิดคนนั้นเขา...
พี่ มันเกินไปไหมเนี่ย เราน่าจะห้ามนะครับ
ช่างแม่งเถอะ อย่ายุ่งเรื่องชาวบ้านเป็นดีที่สุด
ไอ้พวกนั้นสูบบุหรี่เห็นๆ
- พอฉันไปขอต่อบุหรี่ทำงก - โทรแจ้งตำรวจดีกว่า
เดี๋ยวตบคว่ำ
เลิกยุ่งเรื่องชาวบ้านได้แล้ว อยู่เฉยๆ ดีกว่า
เดี๋ยวพวกมันก็พร้อมใจกัน รุมกระทืบนายหรอก
เข้าร้านเถอะ
ยุนจงอู มองอะไรของนายวะ
พอได้แล้ว
หยุด
พอสักที
บอกให้พอไง
หยุดสิวะ หยุด พอได้แล้ว
เอ้า
- โอเคแล้วนะ - ขอบคุณครับ
ให้ตายสิไอ้นี่ ดูเผินๆ นึกว่าลูกคุณหนู
แต่ดูมันทำ...
ก็เจ๋งดีนี่หว่า
เฮ้ย ไปต่ออีกยกดีกว่า
พี่
ผมว่าผมกลับดีกว่า
อะไรวะเนี่ย
ฉันอุตส่าห์เคลียร์นัดช่วงเย็น เพื่อนายเลยนะ
เฮ้ย
ยุนจงอู
เดี๋ยวคราวหน้าผมเลี้ยงเอง
รู้แล้ว กลับมาก่อน ยุนจงอู
มานี่
มานี่สิวะ
แท็กซี่
นี่ค่าแท็กซี่
- กลับรถเมล์ก็ได้ - ขึ้นไปเถอะน่า
พรุ่งนี้ก็เต็มที่ล่ะ
เอ้า เอาไป รับไว้ซะ
เจอกันพรุ่งนี้
ขี้เมาตีกันอีกแล้วสินะ
มนุษย์ชั่วร้ายโดยธรรมชาติ
ผมว่าจริงเลยนะคำนี้
ดูเด็กๆ สิครับ เลือดเย็นกันจะตาย
ยิ้มแย้มฉีกร่างแมลงเป็นชิ้นๆ โดยไม่รู้สึกรู้สาอะไร
อย่างที่เขาว่าไงครับ
"นรกคือคนอื่น"
- คุณครับ - ครับ
ขอโทษนะ พอดีผมเหนื่อย
ยังหนุ่มอยู่แท้ๆ เหนื่อยซะแล้ว
(หอพักเอเดน)
ทำอะไรครับ
รู้สึกยังไงครับ
อะไร
เวลายืนอยู่ตรงนี้
มันรู้สึกเหมือน...
คุณอยู่ในอุโมงค์ทอดยาว ที่หาทางออกไม่ได้ใช่ไหมครับ
อยู่ดีๆ พล่ามอะไรของมันวะ
ผมว่าผมออกไปได้นะ
คุณน่าสนใจกว่าที่คิดนะ
แม่งจะหาเรื่องหรือไงวะ
เอายาสีฟันไหม
มันไม่ติดอ่างแล้วนี่หว่า
เอาครับ
ขอแชมพูหน่อยสิ
ดีจัง
ดี๊ดี
อ้าว ต้มรามยอนเหรอ
ครับ
ต้มให้ผมบ้างสิ
คุณก็ระวังตัวไว้ล่ะ
รู้ไหมไอ้ห้อง 313 มันยืนตรงนี้
ห้อง 313 เหรอครับ
เออ มันยืนดูคุณต้มรามยอนอยู่ตรงนี้
หา
ไอ้บ้ากามห้อง 313 น่ะเหรอ
คุณจะใส่ไข่ใบนั้นเหรอ
ครับ
อย่าใส่เชียวนะ
- ทำไมครับ - ลองตอกดูสิ
ยัยป้าเจ้าของหอ เอาไข่เน่าที่กินไม่ได้มาให้
แล้วทำเป็นโม้ใหญ่โต
จะกินรามยอนกี่ห่อครับ
ห้าห่อก็พอ
คุณอายุเท่าไรล่ะ
ยี่สิบหกครับ
เป็นน้องฉันหลายปีนี่หว่า
ไปหยิบกิมจิมาซิ
ไอ้ที่ว่าหนุ่มๆ ต้องลำบากน่ะ แม่งเหลวไหลทั้งนั้น
ถ้าต้องมาอยู่ที่มืดๆ เหมือนโรงพยาบาลบ้า
ต่อให้เป็นคนปกติ ก็เป็นบ้าได้เหมือนกัน
ที่นี่แม่งมีแต่คนบ้า
อาทิตย์หน้าฉันจะย้ายออกแล้ว
ว่าจะกลับบ้านเกิดไปเปิดบ่อตกปลา
นี่ฉันพล่ามอะไรให้เด็กแบบนายฟังวะ
ระวังไอ้ที่อยู่ข้างห้องนายให้ดี
ที่พูดนี่เพราะเห็นนาย เหมือนน้องเล็กนะ
ไม่ต้องคิดจะไปสนิท กับไอ้พวกที่อยู่หอนี้หรอก
คิดย้ายออกให้เร็วดีกว่า
เห็นแววตาพวกแม่งไหมล่ะ
เราไม่รู้หรอกว่าในหัวมันคิดอะไรอยู่
เออ
ต้มรามยอนอร่อยดีนี่
เพิ่งกลับจากกินรามยอนสินะครับ
ตกใจอะไรขนาดนั้นครับ
ปัดโธ่เว้ย คนจะนอน
เฮ้ย ไอ้ห้อง 306 เลิกเดินไปเดินมา ส่งเสียงแปลกๆ สักทีเหอะว่ะ
ขอโทษครับ
เห็นแววตาพวกแม่งไหมล่ะ
เราไม่รู้หรอกว่าในหัวมันคิดอะไรอยู่
ในวินาทีนั้น ความเครียดที่สะสมมาตลอดทั้งวัน
ได้ระเบิดไปยังชายผู้นี้
มองหาอะไรครับ
ผมไม่น่าทำแบบนั้นเลย
ผมถามว่ามองอะไร
แม่ง น่าหงุดหงิดฉิบหาย
(หอพักเอเดน)
ฆ่าแม่งซะเลยไหม
ฆ่าแม่งดีไหม
อยากให้ฆ่าสักทีใช่ไหม
ได้สิ จะฆ่ายังไงดีล่ะ
ที่รัก
พูดมาสิ
จะหนีไปไหน มานี่ มึงมานี่เลย
เฮ้ย
มานี่ซะ
บอกให้มานี่
มึงเข้าไปทำอะไรห้องกู
มึงแอบเข้าห้องกูทำไมวะ ตอบสิ ไอ้หอกหัก
- ว่าไง เอาปืนมานี่ - ผม...
- ผมไม่ได้ทำ - ส่งปืนมา
ยืนนิ่งๆ มึงขโมยอะไรไป
มึงแอบเข้าห้องกูทำไม
ผมเปล่า ไม่ได้ทำจริงๆ
ถามว่าเอาอะไรไป บอกมา
มึงเอาอะไรไป
ก็บอกว่าไม่ได้ทำไง
มีแค่มึงนี่แหละ
ถ้าไม่ใช่ผมจะทำยังไง
พนันด้วยข้อมือไหมล่ะ
มีเรื่องสนุกอะไรกันเหรอพี่
พวกมึงกวนตีนหรือไงวะ
อะไรวะ นี่ฝาแฝดเหรอ
ทีนี้คุณต้องให้ข้อมือกับผม ถูกไหม
เอางี้ไหมล่ะ จับหักขาแม่ง
- ไปให้พ้น หลีกไป - หยุดก่อนครับ
บอกให้หลีกไงวะ
มีอะไรกันครับ
ใจเย็นก่อนสิครับ
คุณมาเสือกอะไรด้วยล่ะ
ก็เราเป็นเพื่อนบ้านกันไง ถูกไหมครับ
แต่ไอ้เวรนั่นชอบแอบเข้าห้องผมนะ
คุณเห็นกับตาเหรอครับ
คุณน้าได้เข้าห้องเขาไหมครับ
นี่รวมหัวกันปั่นกูเหรอวะ
ทำไมผมต้องเข้าไปด้วยล่ะครับ ห้องผมก็มี
ไอ้สันดาน
อะไรวะ
ใจเย็นสิครับ
เรามีเพื่อนบ้านใหม่นะ
คนพวกนี้รู้อยู่แล้ว
ว่าที่นี่...
แท้จริงแล้วคือนรก
ได้ข่าวว่าเมื่อคืนวุ่นวายกันยกใหญ่
เมื่อกี้นี้ ตาลุงนักเลงคนนั้น
บอกฉันว่าจะย้ายออก
คราวนี้ที่นี่ก็เหลือแต่คนดีๆ แล้ว ว่าไหมล่ะ
ผมยุนจงอูครับ มาทำงานวันนี้วันแรก
- ทักทายเขาหรือยังครับ - ทักทายเมื่อกี้แล้วครับ
เหมือนจะเป็นของผู้เช่ารายก่อนแฮะ
ไม่เป็นไรแน่นะครับ
คุณลุงทำให้ผม มีเรื่องต้องทำเพิ่มจนได้
คงยุ่งหน่อยช่วงนี้
เดี๋ยวเสร็จงานแล้วจะรีบกลับเลย
ผมอยากเจอครับ
คำบรรยายโดย: ธนภัทร สันติวนานนท์