DIŞARIDAN ZİYARETÇİ GİRMESİ YASAKTIR
BU FİLMDE YER ALAN TÜM KARAKTERLER, YERLER,
KURUMLAR VE OLAYLAR KURGUDUR
Bunu dene. Uğruna ölmeye değer.
Tamam.
Bayan Um bizim için yaptı. Dene.
Tamam.
Belki ölü bir kedi gördüğüm içindir.
Tadı biraz tuhaf.
Galiba pek beğenmedin.
Evet, pek bana göre değil.
Galiba bu parçayı beğenmedin.
-Ne? -Başka parçalar da var. Biraz ister misin?
Geç oldu. Hızlıca birer içki içip bu geceyi bitirelim.
Tuhaf. Bu iyi bir ettir.
Neden korkmuş gibisin?
Bunu insan eti falan mı sandın?
Gitmeliyim. Yarın işe gitmem gerekiyor.
Tabii.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Sonunda kapısını kapadı.
Sanırım bu sapık, ev sahibinin dediklerini dinliyor.
Tuhaf. Bu iyi bir ettir.
Neden beğenmedi?
Tanrım. Hassas biri olmalı.
Tadı tam benim sevdiğim gibi.
Biraz daha baharat eklemeli miyim?
Etin doğal tadını kaybederiz o zaman.
Değil mi?
Rahatladım. Hâlâ aynı.
Üstelik aynı fotoğraftaki gibi gözüküyor.
Neden suratı öyleydi?
Hey.
Ne?
-Arkamızda. -Kim?
Arkaya bak. Arkaya.
-Ne? -Ölmek mi istiyorsun?
Arkama bakmamı sen söyledin salak.
-Deli herifin tekisin. -Sürmeye devam et! Önüne bak!
Ben... 13 tane kedi öldürmedim.
-Ne? -Bir... Bir tane öldürdüm.
Merhaba.
Biraz sesi kısar mısınız?
Sizi... Sizi duyamıyorum.
Lütfen müziği kapatın.
Tamam.
Bu nedir?
Doğduklarından beri
gariptiler.
Sol arka farınız yanmıyor.
Gece bu şekilde araba kullanmanız çok tehlikeli.
Yarın tamir ettirdiğinizden emin olun.
Kim... Kim kırdı?
Bu çok can sıkıcı.
Bu durumda...
Korkuyorum demişti.
Bayım, bagajınızı kontrol edebilir miyim?
Neden bunu yapmanız gerekiyor?
Bakmam gereken bir şey var. Lütfen yardımcı olun.
Buyurun bakın.
Bu sıvı, yemek artıklarından.
Kırık bir farla araba sürmek çok tehlikeli.
-Yarın tamir ettirdiğinizden emin olun. -Evet.
Polis memurları çift olarak çalışmıyorlar mı?
Efendim?
Siz yalnızsınız diyorum.
Biz... Beraber takılırız.
Hey, sen havalı tüfek kullanan çocuksun.
Biz gidebilir miyiz artık?
-Tabii, gidin. -Tamam, iyi geceler.
Evinize mi gidiyorsunuz?
Evet. Ne oldu ki?
Hiç. İyi geceler.
Neler oluyor?
Hiç.
Tanrım, geç olmuş. Uyumalıyım.
Çok... Çok komikti.
Mafya tipli herif kaybolduğundan beri sapıttılar iyice.
Uzun zaman sonra romanımın üzerinde ilerleme kaydettiğim için mutluyum.
Tamam. Her gün az az yazmaya çalışacağım.
Bunu yukarı benden önceki mi koymuş?
Çavuş Cho?
Çavuş Cho, ne yapıyorsun?
-Biraz denemek ister misin? -Bu insan eti.
-Büyükanne. -Teşekkürler genç hanım.
Büyükanne, çıkıyorum.
Genç hanım.
Eşim iyi bir adamdır.
Lütfen onu bulun.
Lütfen onu bulun. Lütfen.
Senin için bulacağım.
Daha okula gitmedin mi?
Okula gitmek için fazla yaşlıyım.
Aferin baba. Liseli olmuşsun.
-Benimle dalga mı geçiyorsun? -Evet.
İşe git hadi. Arabalara dikkat et.
Tamam. Çıkıyorum baba.
Büyükanne, çıkıyorum.
Görüşürüz.
-Dikkatli ol. -Tamam.
Çok güzel bir genç hanım.
Tabii ki. O senin torunun.
O genç hanım çok iyi görünüyordu.
Dr. Seo, merhaba.
Uzun zamandır görüşemedik. Son zamanlarda meşgul olmalısınız.
-Sizi bayağıdır görmedim. -Merhaba.
Selam, Se-eun.
Çok utangaçtır.
-Görüşürüz o zaman. -Dr. Seo, bekleyin.
Bu hafta sonu boş musunuz?
Kadınlar grubu olarak huzurevinde bir etkinliğe gidiyoruz da...
Gönüllü olacağız, düşündüm ki acaba siz de...
Yaşlılar için diş hekimi olarak gönüllü olabilirseniz. Bir saniye, lütfen.
Alo?
Efendim, alo? Hak-su iyi mi?
Evet. Ben sana döneceğim. Tamam.
Özür dilerim. Neyse, gelebilir misiniz?
Bu hafta sonu doluyum. Kusura bakmayın.
-Anlıyorum. Belki bir dahaki sefere. -Tamam.
Görüşürüz, Se-eun.
Se-eun, onu her gördüğünde utangaç davranıyorsun.
O korkunç.
Doğru.
Bunu her gün yapmalıyım.
Sakin olun.
Burada yeni bir misafirimiz var.
Buradan ayrılacak biri gibi durmuyordu.
Tanrım.
Onu öldürmeli miyim?
Ne dedin?
Sakin ol.
Sakin olmalıyım.
Onun gibi biriyle uğraşamam ve onun seviyesine inemem.
Tanrım, merhaba.
-Kimsiniz? -Geçen buraya...
-Doğru, geçen buraya uğrayan polis. -Evet.
Tanrım, çok daha genç gözüküyorsunuz.
-Yani üniformasız. -Siz de çok güzel gözüküyorsunuz.
-Ya? -Bir yere mi gidiyorsunuz?
Yaşlı vatandaşlara yardım için gönüllülük yapıyorum.
Çok iyi bir iş yapıyorsunuz.
-Daha önce de gönüllü oldunuz sanırım. -Ne?
İlk seferinizmiş gibi gelmedi.
Tanrım.
Demek ki bu yüzden
evsizler devamlı peşimde dolanıyorlar.
Neyse, neden buraya geldiniz? Beni görmek için mi?
Size bir şey sormak istemiştim.
-Tam çıkıyordum. -Bu o.
303 numaralı odada yaşayan adam.
Onun kayıp olduğunu biliyor musunuz?
Tabii ki. Onun kayıp olduğunu ben bildirdim.
Senden önce burada oturan kişi intihar etti.
- Kayıp mı? Kendini öldürmemiş mi? -İşe mi gidiyorsun?
Evet.
-Onu buldunuz mu? -Hayır, hâlâ arıyoruz.
Onu daha bulamadınız mı? Tanrım, tam bir hayal kırıklığı.
Bir şey demek istemiyorum
ama polis ne yapıyor? Bu konularda aşırı yavaşsınız.
Bu yüzden bunu araştırmak için çok çalışıyorum.
Yalnız başınıza hiçbir şey yapamazsınız.
-Geceleri burada devriye gezin. -Gezeceğim.
Her yere işeyen insanlar hayatımı zorlaştırıyor.
Delikanlı. Neden hâlâ gitmedin?
Beni mi bekliyordun?
Hayır, yukarıda bir şey bırakmışım.
-Genç hanım, geç kaldım. Gitmeliyim. -Peki.
-Görüşürüz. -Beni arayın.
-Tamam? Onu bulduğun zaman. -Tabii. Görüşürüz.
Nereye gitti? Tüm eşyalarını burada bıraktı.
Tanrım, nerede olabilir ki?
Pardon, merhaba.
-Binanın önünde tanıştık az önce. -Ne?
-Binanın önünde tanışmamış mıydık? -Evet.
Sizinle kısaca konuşabilir miyiz?
İşe gitmem gerekiyor.
Çok iyi. Sizi götüreyim o zaman.
-Hayır. Ben yürüyeyim. -Uzun sürmez.
Tamam mı? Lütfen.
Sizi otobüs durağında bırakayım mı?
Evet, şurada.
Ne kadardır bu binada yaşıyorsunuz?
Dört gündür.
-Anlıyorum. -Konuşurken duydum.
O yabancı... Burada yaşayan yabancı adam kayıp mı olmuş?
Evet ama hepsi sakin görünüyordu.
O adamdan başka kayıp olarak bildirilen var mı?
Binadan başka kayıp olan biri var mı?
Ev sahibi bana onun evden taşındığını söyledi
ama birdenbire gitmesi tuhaf geldi
ve böyle bir şey yapacak birine benzemiyordu.
Ve bir dedektif uğradı yakın zamanda.
-"Dedektif" mi? -Evet.
Numarasını alabilir miyim?
Bende kartviziti var ama ofisimde.
Size yollarım daha sonra.
Tamam o zaman. Bu benim numaram.
Eğer beni ararsanız sevinirim.
Beni arayın.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Evet.
Atalarınız erdemli bir hayat yaşamış olmalı.
Tanrım, merhaba. Çok güzel gözüküyorsunuz.
Atalarınız erdemli bir hayat yaşamış olmalı.
Buraya yeni mi taşındınız?
Merhaba efendim.
Yüzünüz parlıyor.
Atalarınız erdemli bir hayat yaşamış olmalı.
Buralarda mı yaşıyorsunuz? Güzel bir yere gidiyor olmalısınız.
Yüzümde bir şey mi var?
Tanrım, hayır.
Neyse, gerçekten parlıyor muyum?
Tanrım, bu ilginç.
Tabii ki parlıyorsunuz.
Neyse, burada çok insan yok.
Etrafınızda hasta olan kim?
Tanrım, nasıl bildiniz? Gerçekten acayipsiniz.
Ayakta konuşmak yerine bir kafeye gitmek
ve bir bardak çay içip konuşmak ister misiniz?
Hayır, neden bana gelmiyorsunuz?
Şu tepenin orada hemen. Size çay yaparım.
Gerçekten mi?
İyi biri olduğunuzu hissetmiştim.
Çok iyi bir hanımsınız.
Neden bana gidip konuşmuyoruz biraz?
-Tabii ki. -Hadi gidelim.
Tanrım, gerçekten acayipsiniz.
İyi işti. Görüşmek üzere.
JONG-U, ŞU AN DAEHAK-RO'DAYIM
SENİ GÖRMEK İÇİN UĞRAMAK İSTEMİŞTİM, BANA BİRAZ ZAMAN AYIRABİLİR MİSİN?
JONG-U, OFİSİNE GELİYORUM. 4. KATTAYDI DEĞİL Mİ?
JI-EUN, BEKLE
BEN AŞAĞI GELİRİM.
Ji-eun!
-Çok güzel olmuşsun. -Uzun zamandır görüşemedik.
-Yok ya. -Buraya gel.
-Herkes merhaba desin. -Merhaba.
Bu Jong-u'nun kız arkadaşı, daha önce bahsetmiştim.
-Evet. -Güzel, değil mi Yu-jeong?
O yaşta herkes güzeldir.
Hadi ama Bay Shin. Yu-jeong da güzel.
Benden daha güzel.
Gerçekten mi? Doğru. Eskiden oyuncuydu.
Bana bakmayın ve çalışmaya devam edin.
Buraya gel. Birer kahve alalım.
Sorun değil, Jae-ho. Birazdan gideceğim. Sadece onu görmek için uğramıştım.
Seul'e geldiğinden beri onu görmedim.
-Gerçekten mi? -Onu çok çalıştırma.
Hey, ne sandın sen beni? Bir şey söylesene.
-Beni çok zorlamıyor. -Evet.
Tanrım, hiç sanmıyorum. Gerçekten gitmem gerekiyor. Görüşürüz.
En azından bir bardak kahve içmelisin.
Gerçekten onu görmek için uğramıştım.
Benim de bir patronum var.
Hâlâ birinci lig için oynuyorsun. Bak, biz yerel lig gibiyiz.
Ne zaman kovulacağımı bilemem. Görüşürüz.
Jae-ho, ben de aşağıya... Yani, Bay Shin, onu uğurlamak için...
Sormana bile gerek yok. Onu geçir.
-Tamam. -Görüşürüz.
Bekle.
Aferin, Jong-u.
Çok iyi bir sevgilin var.
Tanrım, kıskandım.
-Mesajını görmedim. -Sadece mesaj attım.
Gölgeye geç.
Sana bunu vermek istedim.
Bu nedir?
Bilgisayarımı tamire götürmeye gittiğimde
dart oyunuyla hediye veriyorlardı.
Bu, sonuncu olarak kazandığım hediye aslında.
Ama... Sana yakışacağını düşündüm.
Tamam.
-Bunu bana vermek için benimle geldin. -Onun gibi bir şey.
Tatlı bir şey. Çantama takarım. Teşekkürler.
-Tamam. -Tanrım.
Köşedeki adam senin üstün müydü?
Evet.
-Gerçekten garip gözüküyordu. -Öyle mi?
Neden geldiğimde bana selam vermedi?
-Kendimi kötü hissettirdi. -Anladım.
-Bu hafta sonu buluşuyor muyuz? -Ji-eun... Buluşacağız.
-Şimdi git. -Tamam. Gidiyorum.
Bekle. Taksi geliyor. Binmelisin.
Tamam.
Teşekkürler.
-Ara beni. -Tamam.
Tamam. Dikkatli git.
Yeteri kadar uykumu alamadığım için mi? Şimdi de bir şeyler görüyorum.
Jong-u.
Senin için fazla çekiciydi, değil mi?
Ne?
Yani, senden çok hoşlanıyor gibi.
Jae-ho.
Ji-eun hakkında böyle şeyler söyleme. Bu hiç yakışık almaz.
Şaka yapıyordum. Bu kadar sinirlenme.
Yu-jeong, haddimi aştım mı sence?
-Peki sence Bay Ko? -Ne?
Evet. Biraz fazla oldu.
Galiba sadece şaka yapıyordu.
Değil mi?
Gördün mü? Garip olan sensin.
Değil mi? Sana onun garip biri olduğunu söylemiştim.
Garipsin.
Hadi öğle yemeği yiyelim.
Geri zekâlı pislikler.
Alın biraz.
Önemli bir misafirim var ama evdeki tek şey bu.
Merak etmeyin.
Teşekkürler.
Bu... Bu hanım da kim?
Merhaba.
Onunla dışarıda tanıştım,
manevi yönü çok güçlü biri.
Bazı sorularım vardı, o yüzden konuşmak için onu buraya getirdim.
Bize katılmak istemez misin?
Gel buraya.
Şimdi huzurla konuşabilirsiniz.
Ya o? Onun hakkında ne görüyorsunuz?
Eğlenceli!
Kulakların ikiye ayrılmış.
Başka birini daha görüyorum. Erkek ya da kız kardeş?
Tanrım. Bu inanılmaz.
Gördün mü? Sana söylemiştim. O gerçekten iyi.
Gerçekten. Bir daha yap! Bir daha.
Bu sene şanssızsın.
Şanssızsın. Tanrım.
-Bu kötü haber. -O ne? O ne demek?
Yani talihin kötü olacak.
Yakına gelme. Bana da kötü şans bulaştıracaksın.
Bu şanssız olacağım anlamına mı geliyor?
Yani, tam olarak öyle değil.
Atalarının işlediği günahlar yüzünden
kötü bir talihin var.
-Bizimle dua edebilirsin... -Tanrım.
Ben... Ben mi günah işlemişim?
Günah işlemişsin. Tanrım, bu kötü haber.
O... Manevi yönü kuvvetli dedi.
O zaman... Sence o bir erkek mi
-yoksa kadın mı? -Ne?
Gördüğünü
söylediğin kişi.
Erkeğe benziyordu.
O zaman
sence genç mi yaşlı mı?
-Genç değil mi? -Tanrım!
Yanlış!
Hiçbir şeyi doğru bilemiyorsun.
Doğru tahmin edemiyorsun.
Ben gideyim.
Tanrım.
Garip biri.
Hanımefendi.
Neden çevremde bu kadar hasta var sizce?
Ne?
Onları ben hasta ettim.
Bunu bilmiyor muydunuz?
Lütfen hayatımı bağışlayın.
-Hayatımı bağışlayın. -Sana neler olacağını bilemedin
ama kendine maneviyatı kuvvetli diyorsun?
İnanılmaz.
Neler oluyor?
Tanrım. Ne salak. Canavarlardan bile daha kötü.
Canavarlar bile böyle bir şey yapmaz.
Bunun nedeni idamın olmaması...
Bekle, iki gün önce haberleri izledin mi? Kezzap saldırısı vardı.
-Evet, onu gördüm. -Suçluyu yakalamışlar.
Gene yerken garip konuları açıyorsun.
Hayır, dinle.
Suçlu küçük bir şirketin CEO'suymuş.
Çok bonkör
ve ünü iyi bir adamdı, hem de evli ve çocuklu.
Yani suçlular etrafta "Ben suçluyum" tabelasıyla mı dolaşıyor sanıyorsun?
Tam da bunu diyorum.
Bunun gibi suçlular çoğunlukla tamamen normal gözükürler.
Haklısın.
Jong-u ve ben bir şeyler içmeye çıktığımızda
öldüresiye dövülen bir adam görmüştük.
-Gerçekten mi? -Evet.
Adamın gözü döndü ve diğerini deli gibi dövmeye başladı.
Ama Jong-u onları ayırdı.
-Bazen manyak olabiliyor. -Tanrım.
İlginçmiş.
Jong-u, biraz çiğ et al.
Bunu büyük ihtimalle kaldığın yerde yiyemezsin.
Besleyici şeylere ihtiyacın var.
Buranın etleri iyidir.
İyi misin?
Hassas bir midesi olmalı.
O az önce yüzümü görüp kustu mu?
İmkânsız.
Bu mümkün.
Tanrım, sen gerçekten kötüsün. Ben CEO'yum, tamam mı?
Hadi ye.
Senin gibileri bilirim.
Eskiden ordudayken bir er vardı.
Normalmiş gibi davranan tiplerdendi
ama hep başkalarının arkasından konuşurdu.
Temiz yüzünle insanların sempatisini kazanman da senin taktiğin olmalı.
Ama hayır, bana sökmez.
Sen ne diyorsun tanrı aşkına?
Onu öldürmeli miyim?
Düşündükçe daha da can sıkıcı oluyor.
Neyse, stajyer nasıl?
Neredeyse hiçbir şey yapmıyor.
Hadi ama, öyle değildir. Sanki küçük kardeşinmiş gibi
sevgiyle kolla onu.
Onu bir kere kayıp bir köpek yavrusu gibi sızlanırken gördüm.
Gerçekten hiçbir şey bilmiyor.
Çalışmadan önce bir şeyler öğrenmiş olması gerekmez miydi?
Hadi ama, bu şekilde ona işi daha iyi öğretebilirsin.
-Jong-u, iyi misin? -Evet, iyiyim.
Müşterek bir binada kalan birinin hasta olduğunu görmek beni üzüyor.
Biraz hava almak ister misin?
Apartmandaki odayı havalandıramazsın. Neredeyse hiç pencere yok.
Oraya bir kere girdin mi bir daha çıkamazsın.
Tamam mısınız?
Siz önden gidin. Benim Jong-u ile konuşmam gerekiyor.
-Vay, kankalar. -Evet efendim.
İyi olduğuna emin misin? Erken çıkmak ister misin?
Hayır, iyiyim. Sadece midem bozuldu.
Hasta olmak için çok gençsin. Sana evde yemek veriyorlar mı?
Jae-ho...
Müşterek binada kaldığımı insanların yanında söylemeyi bırakabilir misin?
Bu neden bu kadar eriyor?
-Niye? Utanıyor musun? -Hayır, ondan değil.
Hey, genellikle işe yeni giren insanlar...
Müşterek binada yaşadığımı insanların yanında
-söylemezsen sevinirim. -Ne?
Hiç... Öyle bir yerde yaşamadın bile.
Nedir senin bu tribin lavuk?
Özür dilerim. Sadece...
Siktir. İğrenç oldu.
Yoon Jong-u, iş yerinde daha profesyonel olmaya çalışalım, tamam mı?
İşteyken ben CEO'yum, sen de benim çalışanımsın.
Hiç CEO'suna karşı gelen bir çalışan gördün mi?
-Sen... -Jae-ho, ben karşı gelmiyordum.
Ve bana Jae-ho demeyi bırak, tamam mı?
Tam da bu yüzden duygularını kontrol edemiyorsun.
Çok can sıkıcısın. Başkalarına yardım etmenin hiçbir yararı yok.
Ne kadar terlemişsin.
Seni bu kadar terletecek kadar korkunç olan nedir?
O yeni tanrın yakında seni kurtaracak,
öyle değil mi?
Şimdi beni hatırlıyor musun?
Benim. Bok-sun.
Um Bok-sun, çok yediği için kötü davrandığın.
Sonunda hatırladın.
Ben seni görür görmez hatırladım.
Hayat çok komik olabiliyor.
İşe dönmem gerekiyor. Sen onunla oynayabilirsin.
Tamam.
Başlayayım mı?
CHA SEONG-RYEOL
Alo, merhaba?
Selam, ben binanın önünde tanıştığınız kişiyim.
Evet, Jong-u. Merhaba.
Az önce kartvizitin fotoğrafını çekip size gönderdim.
Tamam, evet. Teşekkür ederim.
Ona bakabilirsiniz. Şimdi işe dönmeliyim, hoşça kalın.
- Bekleyin. -Evet?
Eğer sizinle konuşmam gerekirse
sizi tekrar arayabilir miyim?
Tabii. İşe dönmem gerek. İyi günler.
- Evet, teşekkürler. Evet. -İyi günler memur hanım.
"Memur" mu? Sorun mu var?
Hayır.
Bir şeyler olduğunu sezebiliyorum. Söyle bana.
Jae-ho, gerçekten önemli değil.
-Hadi gidelim. -Hâlâ bozuk musun?
Sesinden anlaşılıyor.
Bunun bir okul kulübü olduğunu mu sanıyorsun? Bu gerçek hayat.
Ben maaşını ödeyen CEO'yum ve sen de benden maaş alan bir çalışan.
Duygularını böyle ifade etmeye devam mı edeceksin?
Hey.
Gülümse.
-Ne? -Sana gülümse dedim.
Jae-ho, senin neyin var?
-"Jae-ho" mu? -Yani Bay Shin, ben gerçekten...
Şaka yaptığımı mı sanıyorsun?
Gülümse.
-Kendine gel, tamam mı? -Evet.
CHA SEONG-RYEOL
Özel Dedektiflik Bürosu. Ben Dedektif Lee Gwang-jae.
Evet, merhaba.
Ben, Eunhye Karakolundan Memur So Jeong-hwa.
Neden karakol arıyor?
Aslında
Dedektif Cha Seong-ryeol ile görüşmek istiyorum
fakat telefonu kapalı.
Dedektif Cha mı? Kendisi izinde, yani biz de ona ulaşamayız.
Anlıyorum, izinde yani?
Evet, birkaç gündür bizim de telefonlarımıza çıkmıyor.
Neden onunla görüşmek istiyorsunuz?
Yetki alanımızda olan müşterek bir binada bir adamla görüşmüş,
daha sonra o adam kayıplara karışmış.
Bu nedenle ona birkaç soru sormak istemiştim.
Müşterek bina demek?
Anlıyorum. Ona ulaştığımızda kendisini bilgilendiririm.
Evet, lütfen. Teşekkür ederim.
Hoşça kalın.
-Ver şunu bana. -Tanrım.
-Ver şunu bana. -Ölecektim. Girmeden kapıyı çalsana.
Tak tak. Hadi ver.
Al.
Tanrım, tam bir mühendis.
Mühendislik tanrıçası.
-Su-bok. -Ne?
Buraya gelmeden önce,
dedektiflik bürosundaydın, değil mi?
Evet.
Eğer bir dedektif kimseye haber vermeden ortadan kaybolmuşsa
sence bu ne demek?
Niye sordun?
Kedileri öldürdükten sonra gelen adamı hatırlıyor musun?
Bize tüfeğini doğrultan adam.
-Havalı tüfeğini mi? -Evet.
Onun yaşadığı binadan iki kişi kayboldu.
Ve o iki kişiyi görmeye giden dedektife
birdenbire ulaşılamıyor. Sence de bu garip değil mi?
Ortada bir sorun olmayabilir.
-Hadi ama. -Bir dedektif iş üzerindeyken,
olayı çözene kadar
başına buyruk hareket edebilir.
Birkaç gün sonra hiçbir şey olmamış gibi geri gelebilir.
Bence oldukça garip.
Bunun arkasından bir şey çıkacak. Hissediyorum.
Hissetmek mi? Şu an bir şeyler hissetmek için çok acemisin.
Jeong-hwa, bak. Karakol ilk önlemlerin alındığı yerdir,
bir araştırma birimi değil.
Eğer araştırma için memur olduysan uyan.
Görevinin dışına çıkma. İşini yap. Sorumluluklarını yerine getir.
-Su-bok. -Ne?
-Para var mı burada? -Neden?
Ne?
İşimi yapmamı söyledin. Fazla mesaimi ödediğin için teşekkürler.
Hey, neden fazla mesaini ben ödüyorum? Hey.
5.000 won verip yeni bir vantilatör alabilirim.
Ben araştırma yapmak için polis olmadım.
Sadece insanlara yardım etmek istedim. Bu yüzden polis oldum. Görüşürüz.
Görüşürüz.
Tanrım.
Jong-u, eve gitmiyor musun?
-Ben... -Neden? Kız arkadaşın çok güzel.
Onunla bir randevuya çıkın.
Hafta sonu buluşacağız. Çıkmadan biraz da çalışacağım.
İnsanlar herkesin işini yapıyorsun sanacak.
Bay Park, lütfen gene kırıcı olmayın. Biraz daha iyi olmayı deneyin.
Tamam.
Tamam, hadi eve gidelim. Yu-jeong? Bir şeyler içmeye gidiyor muyuz?
Hayır, biriyle buluşacağım. Lütfen kusura bakma.
Ben de ailemle yemeğe çıkacağım. Yarın görüşürüz.
Tamam, akşamlarını ailenle geçirmelisin.
Ben tek başıma içerim.
ASGARİ YAŞAMA MASRAFI
1,75 MİLYON WON ÖDE KALAN 250.000 WON
Ne kadar para biriktirmeye çalışsam da her ay sadece 250.000 won kalıyor.
Tanrım.
Ne zaman buradan taşınacak kadar kazanacağım?
Tanrım.
Bo-min, örnek afiş ve senaryoyu ne zaman alacağız?
Örnek afiş ve senaryo mu?
Bu ay başında. Aldığım gibi sizinle paylaşırım.
Tamam.
Onu oyuncularımız boşken çekmeliyiz.
Programımızı ayarlamalıyız. Ji-eun?
Oyuncularımızın programlarını kontrol eder misin?
Ji-eun?
Ne düşünüyorsun?
Hey. Neyin var?
Oyuncuların programlarını kontrol et.
Evet, tamam.
Akşam ne yiyeceğini mi düşünüyordun?
Tanrım.
Yemeğe çok düşkün, değil mi?
Beni duydun, değil mi?
Senaryoyu çekmeliyiz, oyuncuların programlarını kontrol et.
Evet efendim.
Ve akşam bir şeyler içmeye gideceğiz.
Ama sen erkek arkadaşınla buluşacaksın herhâlde.
Hayır, bu akşam boşum.
Gerçekten mi? O zaman bizimle gel.
Tamam, tabii.
Eğer meşgulsen gelmek zorunda değilsin.
Yani...
Doktor Bey, biz gidiyoruz.
-İyi günler. -Hoşça kalın.
-Yarın görüşürüz. -Rahatsız ettim, kusura bakmayın.
-Hoşça kalın. -İyi günler.
-Görüşmek üzere. -Görüşürüz.
Rahatsız ettiğim için kusura bakmayın Dr. Seo.
-Üzgünüm. -Önemli değil.
Siz de yorgun gözüküyorsunuz.
Bu aralar her şey üst üste geldi.
Birileri kedileri öldürüyor ve bir de kayıp vakası var.
Kusura bakmayın, bunlardan söz etmemeliydim.
-Sorun değil, oturun lütfen. -Tamam.
Birileri devamlı kedileri mi öldürüyor?
Evet, öyle.
Neden birinin sokak kedilerine kastı var?
Bir kitapta okumuştum,
suçlular genelde hayvanları öldürerek başlıyormuş bu işlere.
Yani muziplikten fazlası olabilir.
Sizce de öyle mi?
Neden? Şüpheli biri mi var?
Kesin şüpheli diyemem
ama binadaki birkaç kişiden kuşkulanıyorum.
Neler diyorum? Özür dilerim.
Tanrım. Kusura bakmayın. Dosyanızı unutmuşum.
-Bir saniye. -Tabii.
-Evet, Su-bok. -Hey Jeong-hwa.
Eunhye İlkokulu kavşağındaki
güvenlik kamerası görüntülerini izlemem gerek.
Benim için onu alabilir misin?
Şimdi mi?
Evet, acil bir durum. Neredesin?
-Diş hekimindeyim. -"Diş hekimi" mi?
İyi. Çok uzakta sayılmazsın.
Peki Hyeon-ho?
Bir aile meselesi için uzağa gitti.
Mesai sonrası istedim, kusura bakma.
Tamam. Görüşürüz.
Dr. Seo. Özür dilerim. Acil bir işim çıktı.
Tanrım, benim yüzümden çıkamadınız. Çok üzgünüm.
Sorun değil. Yoğun bir işiniz var.
Özür dilerim.
Ağrırsa tekrar gelin.
Evet, teşekkürler Doktor.
-Tabii, görüşürüz. -Evet. Görüşürüz.
Hâlâ dolu.
Bacakları böyleydi. Benimkilerden ince, bilirsiniz işte.
Gerçekten anlamıyorum.
Ama sonra... Ji-eun. Eğer erkek arkadaşınsa cevap ver.
Sorun değil.
Aç hadi. Daha fazla bekletme.
Peki.
Şimdi ne zaman dışarı çıkarsam... Yani demek istediğim...
Hey, Jong-u.
Evet. Mesaiye mi kaldın yine?
Evet, ya sen?
İş yemeğindeyim. Müdürüm biraz takılmak istiyor.
Anladım.
Sesin niye böyle? Bir şey mi oldu?
Ne oldu? Söyle bana.
O ne? Arkamdan mı konuşuyorlar?
Ne?
Yok bir şey. Sen ne diyordun?
Ji-eun,
kaldığım binadaki insanlar,
gerçekten çok tuhaf.
Biri kekeliyor ve bana gülüyor,
diğeriyse durduk yere bana küfür ediyor.
Kim olduğunu bilmiyorum ama biri odama girip duruyor.
O binada yaşayan insanlar
pek normal olamaz zaten.
O tuhaf insanlar için endişe edersen yorgun düşen sen olursun.
Ve bugün iş yerinde gördüğüm kadarıyla insanlara karşı dik durmalısın.
Ne var biliyor musun?
İnsanlar iyi olduğunu söylediğinde bu bir iltifat değil, hakarettir.
Evet, tamam.
Özür dilerim. Bu fazlaydı.
Hayır, haklısın.
Hassas davranmış olmalıyım.
Geri dönmelisin. Seni bekliyorlardır.
Somurtmuyorsun değil mi?
Hayır. Somurtmuyorum.
Tamam. Eve gidince sana yazarım.
Tamam.
-Delikanlı, daha yeni mi geliyorsun? -Evet.
-Gel buraya bir saniye. -Ne oldu?
Gel buraya.
-Gel. -Neden?
-Tanrım, ne kadar terlediğine bak. -Lütfen.
Duş almalısın. İç şunu. Soğuk.
-Nedir bu? -Evet.
Bir sorum vardı. İç hadi.
-İyi değil mi? -Neler dönüyor?
-Seni bu sabah gördüm, -Evet?
polisle. Ona bir şey söyledin mi?
Bu sabah mı?
Ona kötü bir şey söyledin mi?
Kötü bir şey mi?
Çünkü biliyorsun,
insanlar buradan apar topar taşındı.
-Ama ben buradan para kazanıyorum. -Doğru.
Eğer dedikodu yayılırsa burada iş yapamam.
Evet, doğru.
-Ne dediğimi anlıyor musun? -Evet.
-O zaman ben gideyim. -Tamam.
Tamam. Ver bana onu.
Bir şeyler almış olmalısın.
-Git ve duşunu al. -Evet.
303 numaradaki çocuk nasıl?
Tanrım, bunu ilk yapışım değil.
İlaç birazdan işe yarar.
Merak etme.
Bu gece 303 numara üstünde çalışmaya mı başlayacaksın?
-İyi duruyor. Böyle devam edin. -Evet.
Tamam.
-Bayan Um. -Evet?
-Neden yaptınız? -Neyi?
Dördüncü kattaki kadın.
Ne olmuş?
Kendi başıma yaptığım için beni de mi öldüreceksin?
Asla.
Siz özelsiniz.
Burada tıkılı kalmayı dene bir de.
Çok kötü bir kaşıntı geliyor insana.
Evet, size güveniyorum.
Böyle devam edin.
Çok fazla MSG eklemem gerek.
Bu tuhaf .
Neden buraya her geldiğimde başım ağrıyor?
Kusacak gibi hissediyorum.
CEO arkadaşın diye hava atmayı kes. Anladın mı?
Havayı bırak, yavşak!
Ve bana Jae-ho demeyi bırak, tamam mı?
Tam da bu yüzden duygularını kontrol edemiyorsun.
Temiz yüzünle insanların sempatisini kazanman da senin taktiğin olmalı.
Ama hayır, bana sökmez.
Komik bir şey mi var Deuk-su?
Seni öldürmemi ister misin? Öldürsem mi öldürmesem mi?
Bırak şu işi aptal!
Seni öldürmemi ister misin?
Tamam. Nasıl öldüreyim? Bebeğim .
O binada yaşayan insanlar pek normal olamaz zaten.
Bırak şu işi aptal!
-O tuhaf insanlar için endişe - Öldürsem mi öldürmesem mi?
-edersen yorgun düşen sen olursun. -Öldürsem mi öldürmesem mi?
-Ve insanlara karşı dik durmalısın.
-Bugün iş yerinde gördüğüm kadarıyla. -Öldürsem mi öldürmesem mi?
Temiz yüzünle insanların sempatisini kazanman da
-senin taktiğin olmalı. -Bu bir iltifat değil, hakarettir.
-Ama hayır, bana sökmez. -Ne var biliyor musun?
-Bu bir iltifat değil, hakarettir. -Öldürsem mi öldürmesem mi?
-Ne var biliyor musun? -Öldürsem mi öldürmesem mi?
-İnsanlar iyi olduğunu söylediğinde,
bu bir iltifat değil, hakarettir.
Bugün yediğim bir şey mi dokundu?
Aşırı yorgunum.
Bugün beni rahatsız eden bir şey mi oldu?
Değişik bir ilaç mı aldım? Vücudumun sorunu ne?
Bu nedir?
Birdenbire ne oldu?
-Bayan Um, biri odama girmiş sanırım. -Tanrım.
Dostum, dışarı çık. Çık hadi!
Seul'e geldiğinden beri tuhaf davranıyor.
Binada bir şeyler mi oluyor?
Binada tuhaf bulduğun başka bir şey oldu mu hiç?
Ji-eun.
İçeriden bir ses duydum.
Yangından sonra dördüncü katta kimse kalmıyor.
Buraya ait değilim diyorsun değil mi?
303'te kalan delikanlı o polisle pek sıkı fıkı gibi.
İyi misin?
Alt yazı çevirmeni: Merve Süzer