(ห้ามบุคคลภายนอกเข้ามาในหอพัก)
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ทั้งหมด)
(ที่ปรากฏในซีรีส์เรื่องนี้ ล้วนเป็นเรื่องสมมติ)
อาหารไม่ย่อยหรือไง
เหนื่อยเป็นบ้าเลย
วันนี้มีเรื่องให้อารมณ์เสียเหรอ
นี่ฉันไปกินยาอะไรแปลกๆ มาหรือเปล่า
เกิดอะไรขึ้น
ทำไมจู่ๆ เป็นแบบนี้
ทำไมคลื่นไส้ขนาดนี้ล่ะ
ตั้งสติก่อนสิ
ว่าแต่ เขาคือตัวตายตัวแทน ห้อง 302 จริงเหรอครับ
ทำไมครับ เขาดูอ่อนแอเกินไปเหรอ
นี่คุณ
ครับ
อย่าตัดสินคนที่ภายนอกสิครับ
มีคนแอบเข้าห้องฉัน
ป้า
- บ้าชะมัด - ป้าครับ ป้า
- ป้า - อะไรกัน
เหมือนจะมีคนเข้าห้องผมนะครับ
บ้าน่า ไม่มีใครเข้าไปหรอก
อย่าเถียงสิป้า มีคนแอบเข้าห้องผมแน่ๆ ผมมั่นใจ
แล้วใครมันจะเข้าห้องเธอ
ก็ไม่รู้เลยมาถามไง
กล้องวงจรปิดตัวนั้นใช้การได้ใช่ไหม
ช่วยเช็กให้หน่อยครับ
นึกว่าเธอเป็นคนดี ที่แท้ก็เดือดง่ายเหรอเนี่ย
ช่วยเปิดดูให้แน่ใจหน่อยครับ
- พับผ่าสิ - ได้ไหม
เอ้าๆ มาดูนี่
พ่อคุณเอ๊ย ตื๊อเก่งจริงๆ
อุ๊ย ใช้ได้ด้วยแฮะ
นึกว่าเก่าจนเจ๊งไปซะแล้ว
ใช้ไอ้นี่เลื่อนดูภาพสิ
เธอลืมล็อกประตู ก่อนไปข้างนอกหรือเปล่า
เมื่อเช้าผมล็อกแล้ว แถมเช็กจนแน่ใจด้วย
คือผมรู้สึก...
รู้สึกอะไร
รู้สึกว่ามันแปลกๆ ตรงนี้ครับ
รู้สึกแปลกอะไรกัน
เนี่ย เห็นไหม ดูสิ ไม่เห็นมีใครเลย
โธ่เอ๊ย ที่แท้ก็ตื่นตูมไปเอง
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ะ
ใครมันจะเข้าไป
อ้าว
เอ๊ะ คนนั้นใคร
อ้าว ตาคนนี้เอาอีกแล้วไง
คืองี้นะ
ตาคนนี้ชอบละเมอเดินรอบหอน่ะ
คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ
อะไรน่ะ
เขาเปิดประตูเหรอ
เขาแค่ อ้าว
เดี๋ยวนะ ทำไมจอมืดล่ะ
ภาพหายเฉย เจ๊งแล้วล่ะ กล้องเก่าก็งี้
แต่เขาไม่ได้เปิดประตูหรอกมั้ง
เจ๊งสนิทแล้วสิเนี่ย
- ไอ้บ้ากามห้อง 313 แน่ๆ - ซ่อมยังไงล่ะเนี่ย
พังจนได้ พ่อหนุ่ม
พ่อหนุ่ม อากาศร้อนก็ใจเย็นหน่อย
- ออกมาหน่อยครับ - พ่อหนุ่ม
ออกมา
นี่คุณ ออกมาหน่อยครับ
ออกมาสิวะ
- ทำอะไรน่ะ - นี่ ใจร่มๆ ก่อน
นี่คุณ
คุณแอบเข้าห้องผมใช่ไหม
ผมเพิ่งดูกล้องวงจรปิด สารภาพมาเดี๋ยวนี้
ป้า
ป้าก็เห็นภาพในกล้องไม่ใช่เหรอ
ก็เห็นแหละ แต่ไม่แน่ใจ ว่าเขาเปิดประตูจริงหรือเปล่า
แกแอบเข้าไปไม่ใช่หรือไง
- เธอยังไม่แน่ใจเลยนะ - แกเข้าห้องฉัน
- แอบเข้าไปใช่ไหม - พอเถอะน่า
อยากตายใช่ไหมวะ
- ถูกไหม - หยุดทีเถอะ ทั้งคู่เลย
พูดมาสิว่าอยากตาย
- เดี๋ยวกูสงเคราะห์ให้ - พอแล้ว
- นี่จะบอกว่า... - เอาแล้ว
แกไม่ได้เข้าเหรอวะ
ก็ฉันเห็นกับตา
มีอะไรกันครับ
ใจเย็นๆ สิครับ
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
ในวินาทีนั้น
ผมก็เข้าใจขึ้นมาทันที
ว่าทำไมลุงนักเลงถึงตัวสั่น...
เมื่อเห็นคนพวกนี้
มันน่ากลัว
กลุ่มคนที่กำลังยิ้มให้ผมขณะนี้...
ช่างน่ากลัวจริงๆ
โอเค ใจเย็นๆ ก่อน
ใจเย็นเข้าไว้
ทุกคนกลับห้องเถอะครับ
นั่นสิ เป็นเพื่อนบ้านกันแท้ๆ
เพื่อนบ้านทุกคนครับ ราตรีสวัสดิ์
ตั้งสติหน่อย มีสติ
ขอคุยด้วยสักครู่นะครับ
เฮ้ย
ทำไมครับ
เมื่อกี้มีเสียงดังจากในนี้
เสียงอะไรครับ ไม่เห็นได้ยินเลย
- เอ๊ะ - คุณป้าไม่ได้บอกเหรอครับ
ชั้นสี่ไม่มีใครพักแล้ว
- หลังไฟไหม้ - ครับ
แต่ฉันได้ยินเสียงจริงๆ นะ
อ้อ
ผู้หญิงที่เคยอยู่ชั้นสี่ เลี้ยงแมวไว้ตัวหนึ่ง
เธอโดนไฟคลอกตาย แต่แมวน่าจะยังป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้
คงต้องวางกับดักหนูซะแล้ว
นี่วิวหลักล้านชัดๆ
แล้วทำไมเมื่อกี้นอตหลุดล่ะครับ
ท่าทางคุณไม่น่าจะเดือด ได้ขนาดนั้นเลยนะ
เคยมีใครแอบเข้าห้องคุณบ้างไหมครับ
ลุงห้อง 310 ก็บอกว่า มีคนแอบเข้าห้องเขาเหมือนกัน
คุณกำลังถ่ายผมอยู่เหรอ
นี่ถ่ายคลิปใช่ไหม ถ่ายไปทำไมครับ
ก็คุณดูดีน่ะ
ป้าแกบอกว่ากล้องวงจรปิด...
ไม่มีภาพตอนเขาคนนั้นงัดเข้าห้องคุณ ถูกไหมครับ
คือว่า...
กล้องมันดันเสีย จังหวะก่อนเขาจะงัดเข้าไปต่างหาก
เขาแอบเข้าไปแน่นอนครับ ผมมั่นใจ
อย่างว่าล่ะ พวกที่พักหอนี้...
ออกจะเพี้ยนหน่อยๆ
ที่ผมมั่นใจขนาดนี้
เพราะผมโรยฝุ่นลงบนโน้ตบุ๊ก ก่อนออกไปทำงาน ดังนั้น...
ถ้าโน้ตบุ๊กถูกเปิด ฝุ่นที่โรยไว้จะหลุดออก
แล้วผมก็จะรู้ได้ทันที ว่ามีคนแอบเข้ามา
ซึ่งพอผมกลับมาเปิดโน้ตบุ๊ก ฝุ่นมันหายไป
แถมเครื่องยังเปิดอยู่ ทั้งที่ผมปิดก่อนออกไป
ผมเข้าใจครับ
ถ้าผมเป็นคุณคงทำแบบเดียวกัน
ว่าแต่...
คุณอยากฆ่าเขาคนนั้นจริงๆ ใช่ไหม
หา
ถูกไหมล่ะครับ
คุณรู้สึกหวาดกลัว
คิดว่าไอ้บ้ากาม ที่วันๆ เอาแต่ดูหนังโป๊คนเดียว
แอบงัดห้องเข้ามาวุ่นวาย กับข้าวของคุณ ถูกไหม
ที่รักคิดว่าตัวเอง ไม่เหมาะกับที่นี่ใช่ไหม
คิดว่าตัวเองต่างกับคนพวกนี้
แต่แท้จริงแล้วคุณก็กลัว
กลัวว่าจะกลายเป็นแบบคนพวกนี้
ไม่ก็กลัวว่าเพียงแค่พักอยู่ที่นี่
ก็อาจทำให้คุณประหลาด เหมือนคนพวกนี้ได้
ถูกไหมครับ
แต่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ
ที่รักต่างจากคนพวกนี้
ต่างกันตรงที่...
คุณทำสิ่งที่อยากทำ ได้ทุกเมื่อที่ต้องการไงครับ
ขอโทษนะครับ ถ้าพูดจบแล้ว ผมขอรับสายนะ
ครับ ตามสบาย
ว่าไงแม่
ผมจะนอนแล้ว มีอะไร
- จงอู - อือ
- แกพอจะมีเงินไหม - เงินเหรอ
อยู่ดีๆ พี่ชายแกก็ชัก
ตอนนี้เราอยู่ห้องฉุกเฉิน
แต่เงินฉันไม่พอจ่ายค่ารักษา
พี่เขาเป็นหนักไหม
ไม่เท่าไรหรอก
พอดีว่าเขาล้ม เลยได้แผลนิดหน่อย
แม่จะเอาเท่าไรล่ะ
สักสองสามแสนวอนได้ไหมล่ะ
พูดมาชัดๆ เลย จะเอาเท่าไร
ไม่ต้องเกรงใจ เดี๋ยวผม ต้องใช้มือถือโอน ต้องวางแล้ว
จงอู แม่ขอโทษด้วยนะ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอโทษ แค่นี้นะ
(ยอดเงินคงเหลือ 2,300,000 วอน ยอดที่จะโอน: 300,000 วอน)
(ยอดที่จะโอน: 500,000 วอน)
(โอนเงินสำเร็จ ยอดเงินคงเหลือ 1,800,000 วอน)
มาแล้วเหรอ
- กลับมาแล้วค่ะ - หลานสาวของฉัน
ย่า
- จำหนูได้เหรอ - แกล้อฉันหรือไง
คิดว่าฉันจะจำหน้า หลานตัวเองไม่ได้เหรอ
ย่า
ระวังด้วยนะ
อย่าไว้ใจใครจนเกินไป
คนเราไว้ใจไม่ได้
ย่าพูดอะไรเนี่ย
คุณหนูเป็นใครคะ
- ใครกันเนี่ย - คุณย่า
ผู้ชายคนนั้นท่าทางเป็นมิตร แต่กลับทำให้ฉันอึดอัด
ไหนจะรอยยิ้มนั่นอีก
เฮ้อ อารมณ์เสียเว้ย
เห็นหรือยัง
พวกสวะแบบมัน...
ต้องโดนเล่นงานแบบนี้
มีเรื่องสนุกอะไรกันเหรอ
ปกติที่นี่ไม่มีเรื่องกันหรอก ตกใจใช่ไหมครับ
คราวนี้ที่นี่ก็เหลือแต่คนดีๆ แล้ว ว่าไหมล่ะ
คนแบบนายน่ะ ฉันรู้ทัน
เฮ้ย ยิ้มซิ บอกให้ยิ้มไง
บางที พี่อาจจะคิดมากไปเองหรือเปล่า
ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ที่รักต่างจากคนพวกนี้
คุณทำสิ่งที่อยากทำ
ได้ทุกเมื่อที่ต้องการ
ปกติที่นี่ไม่มีเรื่องกันหรอก ตกใจใช่ไหมครับ
- คราวนี้ที่นี่ก็เหลือแต่คนดีๆ แล้ว - พี่อาจจะคิดมากไปเองหรือเปล่า
- คนแบบนายน่ะ ฉันรู้ทัน - ว่าไหมล่ะ
ปกติที่นี่ไม่มีเรื่องกันหรอก ตกใจใช่ไหมครับ
บางที พี่อาจจะคิดมากไปเองหรือเปล่า
ห้องนี้มันฮวงจุ้ยไม่ดีหรือเปล่าวะ
นอนที่นี่แล้วฝันร้ายทุกคืน
หรือว่าไอ้เวรนี่แอบเข้าห้องฉัน
ทำไมมองผมแบบนี้ล่ะครับ
มองผมทำไมครับ
ผมเขินนะ
หยุดหัวเราะสักทีเถอะ ไอ้สวะ
เธอนี่ตลกจัง
คุณจีอึน ขอคุยด้วยหน่อยค่ะ
ค่ะ
คุณจีอึน ฉันมีเรื่องจะไหว้วานหน่อย
เช็กว่าพรุ่งนี้ที่กองถ่าย จะมีถ่ายทำเบื้องหลังไหม
แล้วก็ไปสัมภาษณ์นักแสดงด้วยนะ
คะ
อ้อ แล้วก็ร่างคำถามที่จะสัมภาษณ์ ให้เสร็จภายในช่วงเช้า
แล้วให้ต้นสังกัดนักแสดงตรวจสอบด้วย
เหลือเวลาไม่มากแล้ว ต้องเร่งมือหน่อยนะ
รู้สึกว่าฉันจะเคยคุยกับคุณ
เรื่องปริมาณงานที่ฉันทำแล้วนะคะ
แล้วถ้าจะให้ฉันไปกองถ่าย
ทั้งที่พรุ่งนี้ฉันมีนัดอื่นอยู่แล้ว มันคงไม่ได้หรอกค่ะ
ว่าไงนะ
คุณผู้ช่วย ฉันคุยกับทีมการตลาดแล้ว
พรุ่งนี้จะมีถ่ายเบื้องหลังค่ะ
ฉันบอกทีมงาน ว่าพรุ่งนี้เราจะไปกองถ่ายแล้วด้วย
ฉันขอให้พวกเขาช่วย เรื่องสัมภาษณ์ด้วยค่ะ
งั้นเหรอ ทำได้ดีมากเลยนะ
ไม่เหมือนบางคนที่ไม่สนใจเลยสักนิด
ใครเหรอคะ
เพื่อทีมของเรา ฉันก็ต้องช่วยอยู่แล้วค่ะ
- ขอบคุณนะคะ คุณไปเถอะ - ค่ะ
คุณจีอึน ได้ยินใช่ไหม
มันเพื่อทีมของเรานะ
ค่ะ
คุณเห็นพวกเราเป็นอะไรคะ
คิดจะทำผลงานคนเดียว เพื่อเลื่อนขั้นเหรอ
- คือ... - คุณน่ะแปลกแยกตลอด
เรามาบริษัททำไม
ไม่ใช่เพื่อทำงานร่วมกันเหรอ
ไม่เป็นไรค่ะ รับเลย แฟนคุณโทรมาแน่ๆ
- ไม่เป็นไรค่ะ - บอกให้รับไง
(พี่จงอู)
- ว่าไงพี่ - จีอึน
เมื่อวานมีคนแอบเข้าห้องฉัน
- พี่ - ฉันดูกล้องวงจรปิด...
ไว้ค่อยคุยนะ ตอนนี้ยุ่งอยู่
โธ่เว้ย
(เป็นอะไรไหม เกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า)
คุณจงอู
ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำคุณสะดุ้ง
ขอโทษนะคะ
ไม่สบายหรือเปล่าคะ
- ผมเหรอ - สีหน้าคุณไม่สู้ดีเลย
คือผม นอนไม่เต็มอิ่มน่ะ
แล้วก็...
- นี่เป็นของ... - ขอบคุณค่ะ
ชาวต่างชาติที่เคยพักหอนี้
- ไปก่อนนะครับ - ค่ะ
คุณจงอู
หอพักคุณมีเรื่องแปลกๆ เรื่องอื่นอีกไหมคะ
- เรื่องแปลกๆ เหรอครับ - ค่ะ
คือ...
- มีคนบอกมา... - ค่ะ
ว่าหอชั้นสี่ไม่มีคนอยู่
แต่ผมได้ยินเสียงอยู่เรื่อยเลย
เสียงอะไรคะ
มีเสียงดังตึงตัง...
- เสียงตึงตังเหรอ - ให้ได้ยินเรื่อยๆ แต่ว่า...
คุณจงอู
- ผมไม่รู้แล้วครับ - อ้าว
- ขอตัวก่อนนะ - ค่ะ โชคดีนะคะ
ป้าเจ้าของหอแน่ๆ ฉันไม่ได้ตาฝาด
แล้วป้าแกมาทำอะไรแถวนี้วะ
ไม่ได้มีธุระอะไรนี่
มาทำไมวะ
อุ๊ยแม่ร่วง
นี่คุณ
ตาบอดหรือไง
คือ เดี๋ยวผม...
จะทำอะไรของคุณ
เป็นบ้าเหรอ
ช่างมันเถอะ ซวยอะไรแต่เช้าเนี่ย
ซื้อไข่มาเพิ่มเหรอครับ
จ้ะ เจ้าฝาแฝดชอบกินน่ะ
ไม่ถึงอาทิตย์ก็หมด
คุณป้าน้ำใจงามเกินไปแล้ว
ขึ้นไปทำอะไรบนนั้นล่ะ
เหมือนมีหนูเพ่นพ่าน ผมเลยไปวางกับดัก
อ๋อ
เออ เดี๋ยวก่อนสิ
- ครับ - พ่อหนุ่มห้อง 303 น่ะ
ดูเหมือนเขาไปเจอ กับนังหนูตำรวจคนนั้นบ่อยนะ
รู้สึกว่าเมื่อเช้า เขาให้อะไรเธอไปสักอย่าง
รู้ไหมครับว่าอะไร
ฉันเห็นอยู่ไกลๆ เลยมองไม่ชัดน่ะสิ
ทำยังไงดีล่ะ
เรื่องพ่อหนุ่มห้อง 303 น่ะ ช่างมันก่อน
เดี๋ยวฉันจัดการตำรวจให้นะ
ไม่ต้องครับ ผมจัดการเอง
จริงเหรอ
ถ้ามีอะไรผิดพลาดขึ้นมา...
คุณป้า
ไม่เชื่อมือผมเหรอครับ
ใช่ที่ไหนกันเล่า
เอาเถอะ ตามใจเลย
เดี๋ยวฉันรอร่วมสนุกเอาก็แล้วกัน
มาหาห้องพักเหรอ
อ๋อ ใช่ครับ
ดีเลย เดินดูรอบๆ สิ
ครับ
แต่ที่นี่มันอยู่บนยอดเนินเลย
เดี๋ยวก็จะหมดหน้าร้อนแล้ว
ถึงมันจะร้อนหน่อย
แต่ก็ถือว่าได้เดินออกกำลังไง
ที่นี่มีไข่ให้กินฟรีๆ
แล้วยังมีกิมจิที่ฉันทำเองด้วยนะ
ที่อื่นไม่มีแบบนี้หรอก
ครับ
ดูก่อนได้นะ
ขอคิดดูก่อนนะครับ
ทำไมกันล่ะ ไม่ถูกใจตรงไหน
ฉันว่าเธอดูมาหมดแล้วแน่ๆ
ห้องแบบนี้ราคานี้ในโซล หาที่ไหนไม่ได้แล้วนะ
แต่ว่ามันเดือนละสองแสนใช่ไหมครับ
ทำไมล่ะ เธอเจอถูกสุดเท่าไร
เดี๋ยวลดให้อีกก็ได้
ครับ
ขอคิดดูก่อนดีกว่า
จะมัวคิดอะไรอีกเล่า
ที่อื่นไม่คุ้มเท่านี้หรอก
รับรองว่าเหนื่อยเปล่าแน่ๆ
ก็บอกว่าที่นี่แหละคุ้ม
คุณแม่ นี่บกซุนเองค่ะ
อ้าว นอนอยู่นี่เอง
แม่คุณ ทำไมเดือนนี้...
ถึงได้มาช้านักล่ะ
ขอโทษค่ะ พอดีช่วงนี้ที่หอมีเรื่องวุ่นๆ
คุณแม่ ฉันเอาของบำรุงร่างกาย มาฝากด้วยล่ะ
เกรงใจจังเลย
- นี่แหละของดี - แหม
ไม่เห็นต้องลำบากเลย
ดื่มให้หมดเลยค่ะ นี่ยาดี
หมดขวดเลย คุณแม่
แหม เย็นชื่นใจ
ก็ของดีน่ะค่ะ
- หมดหรือยังคะ - จ้ะ
- งั้นก็งีบสักหน่อยนะ - จ้ะ
รับรองกระชุ่มกระชวย
คุณแม่ เดี๋ยวฉันช่วยประคอง
- ฮึบ - อย่างนั้นแหละ
ผอมลงเยอะเลยนะ
- อือ - หลับให้สบายนะ
(ประกันสุขภาพดึนดึน)
สวัสดีครับ
อะไรเนี่ย
เด็กฝึกงานอยู่คนเดียวเหรอ
ครับ คนอื่นออกไปประชุมกันหมด
แหม บ้าบอกันใหญ่แล้ว
รับประกันได้เลย ไม่เกินหนึ่งปีที่นี่เจ๊งแน่
เฮ้อ
หยิบที่ตัดเล็บให้หน่อย
อะไรนะ
ที่ตัดเล็บ ในลิ้นชักโต๊ะคุณบยองมินน่ะ
อะไรวะ
ไอ้นี่แม่งสตอล์กเกอร์ชัดๆ
เออ
มีอะไรกินไหม
จะดื่มอะไรดีครับ
ถ้างั้น กาแฟเย็นแล้วกัน
ขอดูฝีมือเด็กฝึกงานหน่อย
ครับ
ถ้ามีผลไม้ก็เอามาด้วย
โอเค ขอบใจๆ
ไม่ธรรมดาเว้ย
ต่อไปนี้นายชงกาแฟให้ฉันนะ
เออ ช่วงนี้นายเขียนอะไรอยู่นะ บทละครเหรอ
เขียนนิยายครับ
นิยายเหรอ
แหม เด็กฝึกงานคนนี้เป็นศิลปินนี่เอง
มิน่ากาแฟกลมกล่อมเหมือนงานศิลป์
แล้วนี่เขียนแนวไหนล่ะ
อาชญากรรมครับ
อาชญากรรมเหรอ ก็เข้าท่าดี
อยากได้ไอเดียอะไรก็ถามฉันได้
ครับ
จริงสิ นี่นายเช่าหอพักอยู่ใช่ไหมล่ะ
ครับ
คนในหอมีบุคลิกหลากหลายไม่ซ้ำใครแน่ๆ
ไม่แน่นะ ที่นั่นอาจมีฆาตกรต่อเนื่องก็ได้
นักศึกษาสมัยนี้ลำบากจะตาย
ไอ้พวกที่เครียดจัดๆ น่ะ
มีแววก่ออาชญากรรมได้ง่าย
นึกภาพว่าห้องข้างๆ มีคนตายสิ
งั้นผมก็รู้ทันที
หา
ขนาดห้องข้างๆ หายใจ ยังได้ยินเลยครับ
อ้าวเหรอ
แล้วที่นี่ก็ไม่มีนักศึกษาด้วย
แต่มันก็หอพักคนจนนั่นแหละ
ไอ้คดีฆ่าคนตายในร้านเน็ต เมื่อเร็วๆ นี้น่ะ
สรุปว่าฆาตกรมันมีปมนะ
ฉันเป็นนักข่าว เลยเห็นคนแบบมันโคตรเยอะ
ถ้านายมองตาพวกมันนะ
จะเห็นว่าขอบตาคล้ำ ตาโหล
ดูหลอนๆ เหมือนพวกเก็บกด
คิดว่าคนพวกนี้พักที่ไหนล่ะ
หัวเราะต่างหาก
อะไรนะ
มันไม่ได้ดูเก็บกด
ดูออกจะสนุกด้วยซ้ำ
- สวัสดีครับ - แหม กว่าจะมากันได้
- ถ้าจะมาก็โทรบอกก่อนสิ - สวัสดีค่ะ
อ้าว ประธานชินล่ะ
ท่านประธาน เขาไม่อยู่เหรอ
เจอตัวยากมากเลยนะเนี่ย
มาทีไรไม่เคยเจอเลย
ผมกลับก่อนดีกว่า ไว้เจอกัน
จะกลับแล้วเหรอคะ
อือ เด็กฝึกงาน เอ๊ย จงอูใช่ไหม
คุณจงอูชงกาแฟเก่งจริงๆ
ดูทรงแล้วทำงานเก่งแน่ๆ
ไม่ต้องออกไปส่งหรอก ผมลาล่ะ
ค่ะ กลับดีๆ นะ
คุณเด็กฝึกงาน
กรรไกรตัดเล็บผมนี่ คุณหยิบไปเหรอ
ครับ
- หือ - นักข่าวโจใช้ให้หยิบ
ผมทำงานต่อได้ยัง
ท่านประธานไปไหน
ไม่รู้สิ ลองโทรถามสิคะ
มาแล้ว
เปิดร้านซะดีไหม
อ้อ
พี่จงอูเป็นไงบ้าง
เจอกันปุ๊บถามถึงจงอูเลยเหรอ
จะรักกันไปไหน
เปล่า ก็พี่เขาทำตัวแปลกๆ ตั้งแต่ย้ายมาอยู่โซล
นี่ฉันไม่ได้รู้สึกคนเดียวสินะ
ฉันพูดถึงหอพักทีไร มันดูฉุนเฉียวทุกที
เกิดเรื่องอะไรที่หอพักหรือเปล่า
มันจะมีเรื่องอะไรได้
มันโมโหเพราะอยู่หอถูกๆ นั่นแหละ
- มันสงสารตัวเองด้วยมั้ง - ไม่ดีนะแบบนี้
เวลาทำงานพี่ก็อย่าโหดกับเขาสิ
นี่ ในโลกนี้ไม่มีเจ้านายคนไหน ดีเท่าฉันแล้วล่ะ
รู้สึกหัวหน้าคนนั้น ทำพี่เขาหงุดหงิดนะ
บอกให้เขาเพลาๆ หน่อยสิ
หัวหน้าฉันก็น่าปวดหัวพอกัน
เข้าใจแล้วครับ ช่วยเลิกบ่นได้ไหม
ทำไมล่ะ หัวหน้าเธองี่เง่ามากเหรอ
ยังไงเนี่ย
แหม ท่าจะเครียดของจริง
- กาแฟครับผม - ไม่ต้องก็ได้
โธ่ แค่นี้เอง
เธอโดนเขม่นที่ออกมาในเวลางานแน่ๆ
ขอบคุณนะ
รุ่นพี่คนนี้ยินดีช่วยอยู่แล้ว
- ไว้คราวหน้าจะเลี้ยงชุดใหญ่ - พอเถอะค่ะ
- ไปเถอะ - โชคดีล่ะ
ไว้ไปกินเหล้ากับจงอูกัน
- ได้เลย ขอบคุณที่เลี้ยงข้าวนะ - เดี๋ยวโทรหา
ไปเถอะ
นั่นแฟนเหรอ
คุณผู้ช่วย
ไม่ใช่ค่ะ
เหรอ มิน่าล่ะ
นั่นรุ่นพี่มหาวิทยาลัยเฉยๆ ค่ะ
รุ่นพี่คุณทำงานแถวนี้เหรอ
เขามีกิจการที่แทฮักโร
แต่พอดีว่ามีประชุมแถวนี้
ดื่มกาแฟไหมคะ
แทฮักโรเหรอ
แฟนรู้หรือเปล่า
คะ
นี่คุณไม่รู้จริงๆ
หรือบริหารเสน่ห์ไปเรื่อยกันแน่
ใครๆ ก็ดูออกว่าเขาชอบคุณ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ
ถ้าไม่ว่าอะไร ฉันแนะนำเขาให้คุณไหมคะ
เขาน่าจะเหมาะกับคุณมากกว่าฉัน
เอาสิ ฝากด้วยแล้วกัน
ทำไมล่ะ กลัวเสียเขาไปเหรอ
ไม่ใช่หรอกค่ะ
งั้นแบบนี้ก็เท่ากับ ได้ช่วยเหลือรุ่นพี่ล่ะนะ
ขอบใจ
กระแทกโต๊ะนี่หว่า
โธ่เว้ย อยากตายเหรอวะ
มันจะล้มอยู่แล้ว จะเดือดทำไม
พอๆ หยุดตีกันก่อน เรามาเดิมพันกันไหม
- เดิมพันอะไรครับ - ตีข้อมือ
เอาสิ
- สนุกใช่ไหมล่ะ - แบบนี้เลย
มีคนบอกมาว่าหอชั้นสี่ไม่มีคนอยู่
แต่ผมได้ยินเสียงอยู่เรื่อยเลย
- เสียงอะไรคะ - มีเสียงดังตึงตัง...
(ตำรวจ)
(หอพักเอเดน)
(หอพักเอเดน ชั้นสี่ เฉพาะสตรีเท่านั้น)
เอาเลย
เปิดประตู
ไม่นะ
เดี๋ยวนะ ใจเย็น
ตายแน่ ตาย
ปัดโธ่ มันอะไรกันนักหนา
โธ่
น่าโมโหจริง
ช่วยฉันด้วยค่ะ ช่วยฉันด้วย
บาดเจ็บหนักเลยนี่
- ช่วยด้วยค่ะ - โถ มือก็เป็นแผลด้วย
ช่วยฉันที
ฉันเจ็บขา เดินไม่ไหวค่ะ
ช่วยหน่อยนะคะ
งั้นก็คลานสิ
เอ๊ะ
ทำไมครับ
ไม่อยากรอดเหรอ
ถ้าคุณอยากรอด ก็คลานสิครับ
เลือดยังไหลเวียนอยู่นี่นา
คุณป้าเล่าให้ฟังแล้วครับ
ว่าสมัยสวดมนต์ในโบสถ์ เคยสนิทกันเหมือนพี่น้อง
ลูกผิดไปแล้ว ลูกขอโทษ
ลูกผิดไปแล้ว
ลูกผิดไปแล้ว ลูกผิดไปแล้ว
ลูกผิดไปแล้ว
ลูกผิดไปแล้ว ลูกผิดเอง...
จะสวดหาอะไรครับ
ยังไงก็ตายอยู่ดี
ลูกผิดไปแล้ว ลูกผิดไปแล้ว
ฉันเอาน้ำเห็ดมาให้พี่โดยเฉพาะ
พอดื่มปุ๊บ พี่จะตายแทบจะในทันที
พี่เนี่ย โชคดีที่สุดเลยล่ะ
อาทิตย์นี้ทำงานกันได้เยี่ยมเลยนะ
- เช่นกันค่ะ - ดีมาก
อาทิตย์แรกของคุณจงอู คงหนักน่าดูนะครับ
ทำได้เยี่ยมแล้ว
ฝากดูแลคุณจงอูด้วยนะครับ
เขาเก่งจะตาย ว่าไหมคุณบยองมิน
ช่วยดูแลเขาหน่อยนะครับ
- เดี๋ยวเราไปต่อกันที่บาร์... - สวัสดีครับ
- ที่เรายังไม่ได้ไปดีกว่า - ฮัลโหล
คนน่าจะเยอะดี
- ฮัลโหลครับ - ช่วยซื้อดอกไม้หน่อยค่ะ
ไม่เอาครับ
- ฮัลโหล - ถือว่าช่วยเหลือ...
- คนตกทุกข์ได้ยากนะคะ - ฮัลโหล
- ช่วยซื้อหน่อยค่ะ - ครับ
ขายเท่าไรครับ
- ห้าพันวอน - ห้าพันเหรอครับ
คุณจะซื้อไปให้แฟนเหรอ
เห็นแล้วนึกถึงแม่ที่ปูซานเลย
นี่ครับ
คุณจงอูนี่อบอุ่นจังเลย
จะโชว์ว่าเป็นลูกที่ดีสิไม่ว่า
ช่วยซื้อสักดอกดีไหมนะ
- เอาไปฝากแม่ - บางทีคุณยายนั่น...
- อาจขับรถหรูก็ได้ - ผมให้ครับ
คุณมีรถหรือไง
คุณไม่มีรถขับด้วยซ้ำ
นี่ให้ฉันจริงเหรอคะ
ครับ
ให้ฉันจริงๆ เหรอ คุณจงอู
ครับ
ช่วยซื้อหน่อยนะคะ
เชิญเลือกเลยค่ะ
อันนี้ขายเท่าไร
หมื่นวอนค่ะ
หรือว่าจะรับปลาดิบดีคะ
เอาปลาจะละเม็ดไหม อร่อยมากนะคะ
แกมาทำไมล่ะ
ผมจะไปอยู่โซลนะ
จะเข้ากรุงตอนนี้เหรอ
ไม่ใช่ตอนนี้สิ
รุ่นพี่มหาวิทยาลัยชวนผมไปทำงานด้วย
จริงเหรอเนี่ย
อือ
ตายแล้ว ลูกฉันมีงานทำกับเขาสักที
ดีแล้ว แกคิดถูกแล้วล่ะ
ผมมาบอกแค่นี้แหละ
อือ
จงอู
รุ่นพี่แกเป็นคนดีมากแน่ๆ
ทำดีกับเขาไว้นะ
เฮ้อ นี่ถ้าคุณยูจองไม่มา พวกผู้ชายอย่างเรา...
คงสนุกสุดเหวี่ยงไปแล้ว ว่าไหม
นี่ คุณยูจองเป็นไง
หา
ฉันว่าเธอปิ๊งนายว่ะ
ตอนนายให้ดอกไม้ เธอดีใจออกนอกหน้าเลย
พี่ ผมมีจีอึนแล้ว
ส่วนคุณยูจองก็ไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก
เฮ้อ ทำหน้ามุ่ยอีกแล้วไอ้นี่
เลิกทำแบบนี้ได้แล้ว
จะเครียดอะไรนักหนา
จะพูดอะไรล่ะ
คือว่า ตั้งแต่คืนนี้
จนถึงช่วงสุดสัปดาห์
ผมขอค้างบ้านพี่ได้ไหม
คือผมไม่อยากนอนหอ
ขอโทษด้วยว่ะ เสาร์อาทิตย์ฉันมีงาน
ปกติฉันไม่พาใครเข้าบ้านด้วย นายก็รู้
ทำไมล่ะ หอนายก่อสร้างอยู่หรือไง
เปล่า พอดีคนในหอ...
โต๊ะไม่ว่างเลย ไปดูร้านอื่นดีกว่า
- ที่นั่งเต็ม - บ้าเอ๊ย
งั้นไปร้านเมื่ออาทิตย์ก่อนไหม ร้านนั้นกว้างดีนะคะ
มีลูกดอกให้ปาด้วย
- เข้าผับกันดีกว่า - เข้าท่าครับ
ทำเป็นลุงแก่ๆ ไปได้ ผับอะไรอีก
ฉันเบื่อกินเลี้ยงแบบเดิมๆ จะแย่
พอมีคุณจงอูมาเพิ่ม ก็รู้สึกดีขึ้นเยอะ
(ไม่ระบุหมายเลข ไม่อยากฆ่ามันเหรอครับ)
ที่นี่ก็ดีเลยเนอะ
อะไรวะ
ถ้าใช่ไอ้หมอนั่นจริงๆ จะพูดยังไงล่ะ
หรือจะโทรแจ้งตำรวจดี
ไม่สิ ไม่ได้
มันไม่ได้ทำอะไร แล้วจะบอกตำรวจว่าไง
แต่ยังไงก็คือมันแน่ๆ
เฮ้ย
ผมเคยเนื้อหอมมากเลยนะ
ไม่ได้ล้อเล่นนะ สมัยเรียนนี่สาวๆ เพียบ
อย่าขี้โม้น่า
สาวๆ นี่คือ เฮ้ย เล่าหน่อยสิ เล่าเลย
เจ้านี่เป็นพยานได้
- คุณจงอูต้องรู้แหละ - เออ
ก็เราเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน
คุณจงอูไม่อยากพูด
ก็เลิกตอแยคนดีๆ เถอะค่ะ
นี่ ผมเคยคบดาวมหาวิทยาลัยด้วยนะ
ไม่เชื่อถามจงอูดู จำอีโดได้ไหม
อีโดรุ่น 2008 น่ะ จำได้ไหม
- รู้จักใช่เปล่า - ถามจริง
- สวยจริงจังเลยคนนี้ - เหรอคะ
หนุ่มๆ ตามจีบเพียบ
ท่านประธานมีเสน่ห์จะตาย
- เห็นไหม - คุณหมายถึงอะไร
ผมเหรอ ก็เขาดูดีไง
สาวๆ ชอบผู้ชายแมนๆ
ไม่ใช่แค่หน้าตาดี
- ผมเลยป๊อปไง - ไม่มีทาง
ท่านประธานเนี่ยนะมาดแมน
ถ้าสมัยเรียนพูดงี้มีเรื่องแน่
เขาบอกว่าไม่ต้องไง
- เขาตามเธอไป... - พอได้แล้ว
แล้วบอกว่าจะซื้อรองเท้าให้
พอเถอะน่า
นี่แหละวิธีจีบ
อีกวิธีหนึ่งคือเสนอตัวเลี้ยงข้าว
เกินไปแล้วนะ
เขามักจะขอเลี้ยงเนื้อ
เฮ้ย
แสดงว่ารวยนะเนี่ย
แล้วก็ไปหาทุกวัน
แม่งเมาเละแล้ว
เดินตามสาวทั้งวัน
ท่าทางเขาจะอัดอั้นนะครับ
วันนี้พอแค่นี้ไหมครับ
- ไปเข้าห้องน้ำแป๊บ - ครับ
เออ ท่านประธาน
เขาไปห้องน้ำคนเดียวแฮะ
ฝากจ่ายให้ทีนะ
ท่านประธาน รอผมด้วย
วิธีจีบสาวเยอะสุดๆ
คุณจงอู ไหวไหมคะ
เขาโชคดีน่ะ
ฉันไปจ่ายเงินแป๊บหนึ่งเดี๋ยวมานะคะ
เขาจีบสาวเก่งสุดๆ ไปเลย
เกือบลืม
เธอจะไปไหนน่ะ
คุณบยองมิน...
เออนี่ คุณบยองมิน...
ผม...
จะขอพูดอะไรอย่างหนึ่งนะครับ
บยองมิน คุณบยองมิน
อยู่ที่ทำงาน...
อย่าเอาแต่มองก้นผู้หญิงสิครับ
เป็นไอ้บ้ากามหรือไง
กล้าดียังไง เห็นฉันทำเหรอ
- ทุกคน - ผมจะ...
- แจ้งจับคุณ - หัวหน้าคะ หัวหน้า
ข้อหาล่วงละเมิดทางเพศ
รีบออกไปเร็ว ท่านประธานกำลังมีเรื่อง
- ฝากไว้ก่อนเถอะ - เร็วเข้า
- โทรหาเรานะครับ - มันซักไม่ออก
- เสื้อคุณเท่าไร - เดี๋ยวเราจ่ายให้ครับ
- มันแพงโว้ย ไอ้หอก - ไม่เอาสิ
- อย่าให้เป็นเรื่องเลย - มาต่อยเลยสิวะ
- มา เข้ามา - ท่านประธาน พอครับ
- หลีกไป - ผมคุยกับมันเอง
- ต่อยสิวะ - ใจเย็นก่อนครับ
- รวยเหรอวะ - ขอโทษด้วยครับ
- ทำบ้าอะไร - ขอโทษแทนเขาด้วย
- ขอโทษแทนเขาด้วยนะครับ - พอเถอะ
- มันเป็นอุบัติเหตุ - มึงมานี่เลย
- มาสิวะ - ต่อยเลย
- ผมขอโทษ - มึงต้องขอโทษ
- อะไรของมึง - กูบอกให้ขอโทษ
- ขอร้องล่ะ - ต่อยกูเลย
- อย่านะ - พอเถอะครับ
- อะไรน่ะ - อะไรวะ
- มาสิวะ - คุณจงอู
คุณจงอู
กูบอกให้เข้ามา
- คุณจงอู - เฮ้ย จงอู
- เฮ้ยๆ - เก่งจริงก็มาสิวะ
- เฮ้ย - คุณจงอู อย่าทำเขา
- เฮ้ยๆ - คุณจงอู นั่งก่อน
เวร เมาเหมือนหมา
เฮ้ย เป็นเด็กประถมหรือไง
ไปหาเรื่องคนแปลกหน้าทำมะเขืออะไร
เดี๋ยวเจอตอขึ้นมาจะซวยเอา
ผมนึกไว้แล้วตั้งแต่เจอกันครั้งแรก
ไอ้หมอนี่มันบ้า
- อยู่นี่ไปนั่นแหละ - พูดแรงไป
- คุณจงอู - ทำไงดี
- คุณจงอู - ตั้งสติโว้ย
คุณจงอู ลุกขึ้น
ไม่นึกว่าจะเรื้อนขนาดนี้
- นี่ ที่อยู่ - หนึ่ง สอง สาม
- เอ้าๆ ยืนเองนะ - แท็กซี่
- ได้เวลากลับบ้านแล้ว - หออยู่แถวไหน
- คุณจงอู ขอที่อยู่หน่อย - ที่อยู่เหรอ
- ที่อยู่ - คุณหัวหน้า
จีอึน จงอูเมาไม่รู้เรื่องแล้ว
กลับนะครับ
- รู้ที่อยู่หอมันไหม - แท็กซี่
บอกคนขับว่าหอพักเอเดน ในย่านอึนฮเยน่าจะรู้เรื่องนะ
อ๋อ เออ เข้าใจแล้ว
- ระวังนะ - ไม่ต้องห่วง
- กำลังพาขึ้นรถ - เดี๋ยวๆ
คุณจงอู อย่าสิครับ
- ขึ้นรถเลย - ไปหอพักเอเดนครับ
- เดี๋ยวก่อน - ขึ้นแท็กซี่สิ
- อย่าดื้อนะ - เดี๋ยว
เอ่อ สักครู่นะครับ
จะพูดอะไร
ถ้าอย่างนั้น...
ผมขอนอน...
บ้านพี่คืนเดียวได้ไหม
เมาปลิ้นแล้วเนี่ย
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้ ว่านายเรื้อนแค่ไหน
กลับหอซะ
- จับมันขึ้นรถสิ - คุณจงอู กลับนะคะ
ได้แล้วๆ
ระวังหัวๆ
(ไม่ว่าง)
- ฝากด้วยนะครับ - ครับ
หอพักอีดึน
เอ๊ะเดี๋ยว
คุณลูกค้า
ผมกดจีพีเอสไม่เจอ
ขอโทษนะครับ
ที่อยู่คือหอพักอีดึนแน่เหรอครับ
คุณลูกค้า เวร กูจะบ้าตาย
- เดี๋ยวนะ หอพักอีดึน - คนขับ
อยู่ไหนวะ
ขอลงตรงนี้หน่อย
ผมไม่อยากไปที่นั่น
- ไงพี่ - จีอึน
ฉันส่งจงอูขึ้นรถแล้วนะ
คือ...
- เจอกันหน่อยได้ไหม - หา
พี่อยู่ไหนเนี่ย
กำลังไปหาเธอ
ลุงคะ กลับรถข้างหน้าหน่อยค่ะ
คุณลูกค้า คุณ...
เฮ้ย น้ำลายเหรอ
โธ่เว้ย น้ำลายเพียบ
ตื่นก่อนครับ คุณลูกค้า
คุณลูกค้าครับ คุณลูกค้า
ผมจะนอนห้องจีอึน
บ่นอะไรวะ จะบ้าตาย
เวรเอ๊ย
คุณลูกค้า ค่าแท็กซี่ 10,000 วอนนะครับ
- เดี๋ยวผมจะ... - ผมไม่อยากกลับ
เออๆ รู้แล้วๆ ผมจะเก็บ...
ผมเก็บค่ารถนะ
โทษนะคุณลูกค้า ถึงแล้วครับ
ลุกขึ้นเร็ว
ว่าไงนะ ถึงแล้วล่ะ ระวังขานะ
ลุกขึ้น
เอาล่ะ เรียบร้อย
ผมจะนอนห้องจีอึน
พูดอะไรไม่รู้เรื่อง มาเถอะ
คุณลูกค้า ทางนี้เลย
- ระวังด้วย - เรียบร้อยแล้ว
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
ลูกค้าพูดว่าอะไรนะ
พอดีว่าที่อยู่ผิด ผมเลยถามเขา
แต่เขาจะลงให้ได้ เอาแต่ย้ำว่าไม่อยากกลับ
แล้วน้ำลายก็ไหลเต็มเบาะหลัง
ผมเลยพามาที่นี่
ฉันรู้จักเขาดี เดี๋ยวจัดการให้เองค่ะ
ขอบคุณนะคะ
เขาเป็นงี้บ่อยสินะ
- ค่ะ - อ๋อๆ
- ช่วงนี้ลูกค้าเยอะ ต้องไปแล้ว - ค่ะๆ
- ขอบคุณนะคะ - ไปเถอะครับ
- โชคดีค่ะ - ครับ
ผมไม่อยากกลับไป
หอพัก...
มันเริ่มจากตรงไหนนะ
มันพลาดตั้งแต่ตรงไหน
ถ้าผมไม่มาเยือนนรกขุมนี้
ถ้าผมไม่มา...
ผมกลับไปที่นั่นไม่ได้
จะมีที่ดีๆ สำหรับผมบ้างไหม
(จีอึน)
ทำไมไม่รับล่ะ
- ไงพี่ - คือ...
- เจอกันหน่อยได้ไหม - หา
พี่อยู่ไหนเนี่ย
กำลังไปหาเธอ
ขอโทษนะ ฉันควรไปหาพี่จงอู
ลุงคะ
กลับรถข้างหน้าหน่อยค่ะ
(หอพักเอเดน)
ปลุกเขาสิ
คุณจงอู
คุณจงอู คุณจงอู
คุณจงอู...
ไหวไหมคะ
หอพักเอเดน
ที่นั่นเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ
(แผนกสายตรวจอึนฮเย)
ผมกลัวครับ
ผมกลัว...
กลัวมากจริงๆ
พวกที่อยู่หอนั้น...
ไม่ปกติเลยสักคน
(พี่ ตอนนี้ฉันอยู่หน้าหอ เดี๋ยวขึ้นไปหาพี่นะ)
จีอึน
มีอะไรให้ช่วยไหมครับ
คุณเป็นใครคะ
มาหาคุณจงอูสินะ
(ตำรวจ)
- แมลงวันเริ่มมาตอมเราแล้ว - จีอึน
มันได้เวลาเก็บข้าวของ ไปจากที่นี่แล้วหรือยัง
ป้าคนนี้แกท่าทางยังไงๆ อยู่นะครับ
มันต้องมีผู้นำคอยบงการทุกอย่าง
- ผู้นำเหรอ - เฮ้ย
เราได้เปรียบเพราะมีคนมากกว่า
มีแก มีฉัน แล้วก็พี่แก
- นั่นใครครับ - ครับ ผม...
เพิ่งย้ายมาอยู่ห้องตรงข้ามครับ
ผมยิ้มแถมพูดดีก็แล้ว
คิดว่าผมเอาฮาหรือไง
มีใครอยู่ไหมครับ
คำบรรยายโดย: ธนภัทร สันติวนานนท์