DIŞARIDAN ZİYARETÇİ GİRMESİ YASAKTIR
BU FİLMDE YER ALAN TÜM KARAKTERLER, YERLER,
KURUMLAR VE OLAYLAR KURGUDUR
Büyük bir fiyasko olduğunu biliyordum.
Yaptığım şey sanat, sadece cinayet değil.
302'deki adamın yerine gerçekten o mu geçecek?
İnsanları dış görünüşüne göre yargılama.
O korkunç.
Mesaiden sonra çatıda bira içelim mi?
Akşam sevgilimle buluşacağım. Yani gelemem.
Sevgilin var demek.
Vardır tabii. Yakışıklı bir adamsın.
Neye bakıyorsun?
Neden korkmuş gibisin?
Tanrım. Hassas biri olmalı. Tadı tam benim sevdiğim gibi.
Onu orada sahiden öldürmek istedin değil mi?
Ne?
Kapısı ardına kadar açıkken abuk sabuk videolar seyreden,
ezik, çöp herifin teki ve senin odana giriyor,
pis elleriyle eşyalarına dokunuyor. İçin ürpermiştim eminim.
Buraya ait değilim diyorsun değil mi?
"Bu insanlardan farklıyım ben."
Bir yandan da endişelisin.
"Ya onlar gibi olursam?" diye.
Hayır, "Burada yaşayarak
zaten onlar gibi oldum mu?" diyorsun.
Onu öldürmeli miyim?
-Güldüler. -Ne?
Bastırıyor gibi değil, eğleniyor gibiydiler.
Beyefendi. Burada inebilirim.
Eve gitmiyorum.
Kusura bakma. Jong-u'ya gitmem gerek.
Buradan U yapabilir misiniz?
Jeong-hwa, kaldır onu.
Jong-u.
İyi misin?
Cennet Konutları.
Ne oluyor orada?
EUNHYE KARAKOLU
Çok korkuyorum.
Ben gerçekten...
Çok korkuyorum.
Orada oturan herkes...
...bir garip.
JONG-U, SENİN EVİNİN ÖNÜNDEYİM YUKARI SENİ GÖRMEYE GELİYORUM
Ji-eun.
Yardımcı olabilir miyim?
Ne?
Siz kimsiniz?
-Korkmayın, burada oturuyorum. -Tamam.
Birine mi baktınız?
Erkek arkadaşımı görmeye gelmiştim.
Jong-u'yu görmeye geldiniz sanırım.
Evet.
Nereden bildiniz?
Yakın arkadaşız.
Dediği kadar güzelmişsiniz.
Size çok değer veriyor gibi.
Size öyle bir şey mi söyledi?
Peki, o burada oturanlar için ne dedi?
Burada yaşayan herkes kaçık.
İyi insanlar olduklarını.
"İyi insanlar" mı?
Yukarı çıkmalısınız. Erkek odaları üçüncü katta.
Tamam.
-Cevap yazsana! -Merak etme, bir şeyi yoktur.
Bir cevap yaz ne olur!
Hadi Ji-eun.
-Ne oldu? -Telefonu kapalı.
Ji-eun, neler oluyor orada? Lanet olsun.
Bu ne böyle? Tanrım.
Bu saatte hayırdır?
Merhaba.
Burada oturan birini görmeye gelmiştim. Adı Yoon Jong-u.
O yakışıklı delikanlı mı? Kız arkadaşısın herhâlde.
Evet, döndü mü acaba?
Döndüğünü sanmıyorum.
Peki.
Dur. Tanrım, elin batmış.
Gel. Gitmeden ellerini yıka.
Yok, önemli değil. Bir şey olmaz.
Olur mu, gel ellerini yıka şurada.
Sevgilinin elini tutacaksın. Gel hadi.
-Hayır, şey... Önemli değil. -Çekinme.
POLİS
Min Ji-eun!
Buldun mu?
-Geber! -Ji-eun.
-Ji-eun! -Jeong-hwa.
Geber!
Neden telefonunu açmıyorsun?
-Ji-eun. -Memurlar.
Neden onlarlasın?
Neredesin sen, niye telefonunu açmadın?
Önce bir dışarı çıkalım. Hadi.
-Yakışıklı delikanlı. -Sakin ol.
Ona kötü bir şey yaptığımızı mı sandın?
-Beni korkutuyorsun. -Tanrım!
-Polisler niye geldi? -Olamaz.
Gel. Beni izle.
Neyin var senin?
Ayıp ama!
-Elini yıkasın diye... -Yaptım!
Kahrolası. İnanamıyorum. Bir sus!
Ji-eun, iyisin değil mi?
Ji-eun.
Ne cesaret oraya tek başına gittin?
Ne kadar tehlikeli olduklarını söyledim.
Jong-u.
Seni eve götüreyim. Gel.
-Yalnız gideceğim. -Hayır, gel.
-Sizi ana caddeye kadar... -Yok, biz hallederiz.
Bırak beni.
Ji-eun.
Jong-u,
dışı iyi olup da
onlardan daha tuhaf olan insanlar var.
Fena insan değil buradakiler.
Çünkü burada yaşamadın. Bir gün kalmayı dene bakalım,
ne kadar acayip olduklarını...
Taşın o zaman! Niye böyle yaşıyorsun?
Üzgünüm.
Yarın yine konuşuruz.
Eve yalnız gideceğim.
Onu sağ salim götürürüz.
Erkek arkadaşın çok endişelendi.
Biz de o yüzden geldik.
-Merhaba. -Selam.
Bir şey mi oldu? Polisler vardı.
Bir şey yok.
Yarın hafta sonu. Birer bira içelim mi?
-Ben... -Romanın hakkında da konuşuruz.
Kız arkadaşımla buluşacağım.
DÖNÜŞÜM YAZAN: FRANZ KAFKA
Yakışıklı delikanlı.
Bir aç kapıyı.
Delikanlı.
-Ne var? -Uyumamışsın.
-Nasılsın? İyi misin? -İyiyim.
Şunu içtin mi
-mışıl mışıl uyursun. -Ben iyiyim.
Akşamdan kalmalar için birebir. Hemen etkisini gösterir.
İç de şişeyi alayım.
Kız arkadaşın sağ salim evine ulaştı mı?
Evet ama Bayan Um,
burası erkeklerin kaldığı bir yer.
-Evet. -Kız arkadaşımı sokmayın içeri.
Böyle söylersen çok üzülürüm bak.
-Hep böyle mi yapacaksın? -Ne yaptım ki?
Sana geçen defa da söyledim,
burada yalnızca iyi insanlar kaldı.
Onlarla ilgili yanlış bir fikre kapılıp...
-Lütfen... Lütfen dikkatli olun. -Komşuların da üzülür bak.
-Lütfen dikkatli olun. -Ben bile üzülüyorum.
Aman, başım dönüyor.
Bir şey mi kattı o içeceğe?
Bu hiç iyi değil.
Buradan çıkmalıyım.
Evet. Böyle yaşayamam.
Uyumadan önce Ji-eun evine varmış mı öğrenmem gerek.
Biraz garip değil miydi?
Ne?
Karakola gelen eleman.
Saçmalayıp durdu. Bana biraz tuhaf geldi.
İnsanlar neden tuhaflaşır biliyor musun?
Efendim?
Tuhaf olan sen değilsindir,
çevrendekiler seni tuhaflaştırır.
Sen hâlâ eski senken çevren sana tuhafsın, delisin derse
kim akıl sağlığını koruyabilir ki?
Doğru ama...
Memur Cho, bu mahallede uzun süre yaşadım demiştin değil mi?
Uzun süre yaşamakla kalmadım, burada doğdum.
O binayla ilgili bir şeyler biliyor musun?
Detaylı bilgim yok
ama sen gelmeden büyük bir yangın çıkmıştı o binada.
Yakında kapatacaklarını duydum
ama sahibi olan adam ölünce karısı işletmeye devam etti.
Çok kimse kalmadı gerçi, kentsel dönüşüme girdi mahalle.
Orası para eder mi bilmem.
Polislik sınavı için
öyle yerlerde oturan çok insan gördüm.
Ama oralarda kimse kimsenin gözünün içine bakmaz.
Bir nevi bir kuraldır.
İnsanların varlığını hissedersin ama bir hayalet gibi sessizce yaşayarak
başkalarının özeline dikkat edersin.
Oradakiler pek öyle değildi ama.
Jeong-hwa,
belki de bir aile gibidirler,
ne de olsa çok küçük bir yer.
Sana aile gibi mi geldiler?
Aman, kedi öldürmekten gına geldi.
Niye boş boş oturuyoruz?
Ukalalık yapma.
Yaramazlığa devam edersen
302'deki adam gibi
tak diye ölürsün.
Onun gibi kolay ölür müyüm sence?
Bekle.
Bu oyunu şıp diye bitireceğim.
Bok bitirirsin.
İkiniz de ondan korktunuz.
Bilmiyor musun, bir iş yapmadan önce
iyice düşünmen gerek.
Biz daha kalabalığız.
Sen, ben, kardeşin.
O kadını her zaman alaşağı edebiliriz.
Tanrım.
Dünyadan haberin yok.
Buradaki en korkunç insan
Bayan Um'dan başkası değil.
"Öyle sıkı bağlanmıştı ki, kendini
-303'teki adam nasıl? -milim kıpırdatamadı."
"Yan tarafındaki küçük bacakları
-Ne diyeceğim bak. -ve titreyen..."
-"Diğer yanındaki bacaklar..." -Buraya polis gelip duruyor.
Buna bir son verip
-bu bölgeden gitsek mi? -"Arkadan..."
Bayan Um, neler yapabileceğimi bilmiyor musunuz?
Tanrım, tabii ki biliyorum.
Seni ben yarattım.
"Ama ben..."
Ama bir defasında
302'de yanıldın.
Bu kez eminim.
O yüzden endişelenmeyin ve biraz sabredin, olur mu?
Endişelendiğim yok.
Aksine, hepsini öldürebilirim. Niye endişeleneyim?
Jong-u.
Ji-eun.
Çok komik değil mi?
Ji-eun,
sana buraya gelme demiştim!
Ji-eun.
Bu beni deli ediyor. Tuhaf rüyalar görüp duruyorum.
Bu sapık ne yapıyor?
Hey,
bir şey mi diyecektin?
Bir şey mi diyecektin?
-Ne iğrenç bir herif. Kahrolası. -Bana bak.
Seni öldürmemi istersen
söylemen yeter.
Hemen öldürürüm.
Baksana,
öldür beni.
Hadi. Öldür beni.
Öldür beni.
Öldürmeyi dene!
Korkacağımı mı sandım? Lanet olası.
Öldür beni.
Tamamdır.
Ne manyak ya. Tanrım.
Lan!
Geri zekâlı.
-Komik bir şey mi oluyor? -Sen ne karışıyorsun?
Kapa çeneni, kaçık piç kurusu.
Bana...
Sen bana kaçık piç kurusu mu dedin
az önce?
Senin derdin ne?
Ne var?
Peki. Şimdi mi yapalım?
Neyi?
Konuşmayı.
Yine unutmuşsun.
Böyle bir yere varamayız.
303'teki elemanla konuşabilir miyim?
Artık tadı kalmadı. Bırakalım.
Herkes huzursuzlanıyor.
303'teki eleman seni yanlış anlıyor
çünkü sürekli tuhaf şeyler söylüyorsun.
Şu an en tuhafımız sensin sanırım beyefendi.
Baştan beri iyi davrandım diye sence şaka mı yapıyorum?
Evet?
Buna ben de müdahil olayım mı?
Hemen...
Hemen kızma.
Bir tebessüm her şeyi çözer.
Hadi hepimiz gülümseyelim.
Özür dile. Ondan özür dile.
Sadece sıkılmıştım, o kadar.
Sadece sıkılmıştı,
o kadar. Evet.
-Gidelim. -Olur.
Dünkü gibi sıcak değil, değil mi?
Bana ne diyecektin?
Özel bir şey değil.
Herkes gergindi, sadece kavgayı ayırmak istedim.
Niye kavga ediyordunuz?
Beni öldüreceğini söyledi.
Çok tuhaf biri değil mi?
Adamın Çin'deki işleri bozulmuş mu ne, Bayan Um söyledi.
Ama
bugün sana
dün akşam sarhoş kafayla olay çıkardığın için sövdü sanırım.
Ne?
Ne diyor bu? Olay falan çıkarmadım.
Hatırlamıyorsun.
Anlaşılıyor. Zilzurna sarhoştun.
Sarhoştun, koridorda bağırdın, küfrettin,
herkesin kapısını çalıp büyük olay çıkardın.
Ben? Ben mi yaptım?
Bana inanmıyorsan, güvenlik kamerasına bak. Oradadır.
Böylesini daha çok seviyorum.
Neyi?
Her şeyi içine atmaktansa
ağzına geleni söylemek, dilediğini yapmak daha iyi.
Daha insancıl.
Önce ben ineyim. Sakinleşince inersin.
Jong-u, bizim programın ilk bölümü kötü eleştiriler aldı,
biraz geç buluşabileceğiz. Olur mu?
Olur, sorun değil. Umarım halledebilirsin. Akşama görüşürüz.
Nereye koydum bunu. Kahretsin.
-Bayan Um. -Gel.
Güvenlik kamerasına bakabilir miyim?
Yine mi?
Evet, 304'teki adam akşam büyük olay çıkarttın dedi
ama bir şey hatırlamıyorum.
-Gerçekten görmek istiyor musun? -Evet.
Ne?
Dik dik bakma bana.
Bana bak,
-sarhoşsan -İnsan gibi
-git uyu tamam mı? -edebinle otur.
Ölmek mi istiyorsun?
İnsan ol insan, sapık herif.
Hey.
Senin gibi pisliklere ne olduğunu biliyorum.
-İnsan gibi... -Tanrım.
-Neden -Edebinle otur!
akşam akşam bu kadar gürültü yapıyorsun?
Çok gürültü yapıyorsun.
Kaçık piç kurusu.
Lan yavşak!
Yakışıklı delikanlı! Geçen sefer de böyle olay çıkarıp kamera kaydını
-görmek istedi. -Yatağına git.
-Pek bir alıngan. Tanrım. -Git zıbar!
-Tanrım, yine geliyor. -Kaçık piç kurusu.
Gülüyor musun sen?
Kes gülmeyi!
Gülmeyi kes.
Sakin ol.
Bu ne be?
Biliyor musun?
Sen buradaki...
...en tüyler ürpertici insansın.
Bebeğim, bugün tersinden kalktın herhâlde.
İyi misin?
Sarhoş olunca böyle olur. Önemli değil.
Böylesini daha çok seviyorum.
Neyi?
Her şeyi içine atmaktansa
ağzına geleni söylemek, dilediğini yapmak daha iyi.
Daha insancıl.
Bir dakika, şey...
Bir şey aklıma geldi,
hemen çıkarsam kiramın yarısını geri verebilir misiniz?
Acelen ne?
Şey, işe yakın olmam gerek...
Neyse, boş verin. Önemli değil.
Evet beyefendi. Resmî açıklamamız bugün yayımlandı.
Evet.
E-posta atmıştım. Bakarsanız lütfen...
Evet.
Ji-eun.
Jae-ho.
Burada ne işin var?
Telefonla ulaşamayınca merak edip geldim.
Beni mi?
Ne?
Evet. İkinizi de. Jong-u nasıl?
Şimdi evinin orada görüştük.
Seul'deki hayatına alışmakta zorlanıyor gibi.
Tanrım.
Bana da öyle geldi.
-Hep bir hır gür peşinde. -Ne?
Meyhanedeyken neredeyse büyük bir kavga çıkaracaktı.
Tanrım.
Zor tuttum.
Çok sağ ol, Jae-ho.
Bir süre daha destek ol.
İş yerinde patronuyla da takışma peşinde.
-Müdürüyle mi? -Evet.
Nesi var bunun?
Onu Seul'e çağırdığım için
kötü hissetmeye başladım.
-Hayır Jae-ho. -Tanrım.
Ona biraz daha zaman verelim. Düzelir.
Yarın ne yapıyorsun?
Jong-u'yla buluşacağım. Konuşacağız.
Anladım.
Peki pazar?
Bir programım yok.
Harika. Bu hafta sonu konuşalım biraz.
Ne hakkında?
Jong-u'nun durumu kötü. Bırakırsak daha da kötüleşecek.
Tamam. Jong-u'ya söylerim. Hep beraber konuşuruz.
Hayır, öyle yapmayalım. İkimiz buluşalım.
-"İkimiz" mi? -Yine öfkelenebilir.
Onunla konuşurum. Seni ararım.
Hayatımı çok zorlaştırıyor.
Tamam, seni ararım. Git hadi.
-Hafta sonu buluşuyoruz, tamam mı? -Tamam. Arayacağım.
Ji-eun, ben bir toplantıya gidiyorum.
Tamam efendim.
Bana şu okul arkadaşını neden ayarlamıyorsun?
Son zamanlarda çok meşgul de.
Asılıyorsun değil mi adama?
Ne?
Hadi ama. Anlamazdan gelme.
Gelirim ben.
Büyükanne. Dedem nasıl biriydi?
İyi biriydi. Sadece iyilik vardı içinde.
Hadi ama, her zaman iyi olamaz insan.
Kocam derdi ki,
"Birinin nazik ve iyi olduğuna inanırsan
o kişi o kadar iyi olabilir,
hatta tahmin ettiğinden de iyi olabilir." Öyle derdi.
Kapısı yine açık.
Herif bildiğin çöp.
Buradan gerçekten bir an önce gitmek istiyorum.
Ne izliyorsun?
İş arkadaşımın davası.
Kumandayı gördün mü?
Yeri neresiyse
-oraya koy diyorum hep. -Baba. Dinle.
Bir binada insanlar birbiri ardına kayboluyor.
İş arkadaşım bu kayıpların
o binayla ilgili olduğunu düşünüyor.
-Vaka mı? -Evet.
Sadece spekülasyon, kanıt yok.
O yüzden tedirgin.
Ama benim de cidden sinirlerimi bozuyor.
Nedir mevzu?
Bir apartman işte.
İyi de nesi var oranın?
Tek yapabildiğin küçücük bir odada yatıp uyumak.
Orada başına öyle bir şey gelse
çok üzücü olur.
Tanrım, çok meraklısın.
Hadi ama. Yardım etmeyeceksen üzerime gelme.
Bence bir adamın işi değil.
Öyle mi?
Düşünsene bir.
Bir sürü kamera ve binada öylece izleyen
-insanlar var. -Doğru.
Bunu biri tek başına yapmış olsaydı
iz bırakmadan kanıtları yok etmek zor olurdu.
Eminim bir liderleri de vardır.
"Lider" mi?
Kafan çok yavaş çalışıyor. Düşünmeyi bir denesen?
Yardım et, lütfen.
-TV izliyorum şurada. -Lütfen.
-Peki... -Tamam.
Eğer
birlikte insan öldürüyorlarsa
grubun en güçlüsünün çevresinde toplanmışlardır.
Lider görev dağılımı yapar, onlar da plana göre hareket eder.
"Plana göre."
Bir ipucu bulmak bu yüzden zor.
Her şeye karar veren bir lider var bence, kesin.
O mu?
Başkası da olabilir.
Ama bir şekilde bu kadınla ilgili bu olay.
Önce onu bir araştıracağım. Sağ ol baba.
Bir dakika. Niye bu olayı araştırıyorsun?
Baba, felaket. Hazırlan. Film saatini unuttum. Çabuk.
Nesi var bu kızın?
Beğendiniz mi?
Evet.
Bu oda 350.000 won.
Bugün bakan çok oldu, sözleşmeyi hemen imzalasanız iyi olur.
Ya da depozito bırakabilirsiniz.
-Girip bakabilir miyim? -Tabii, acele etmeyin.
Ne kadar burası?
-250.000 won. -"250.000" mi?
-Bugün karar vermeniz gerek. -Bugün mü?
Böyle ucuz bir oda yarına kalmaz.
Buraya taşınmayı istiyor musun gerçekten?
Düşünüyorum şimdilik.
Bak, ben sahibi değilim ondan söylüyorum.
-Yerinde olsam taşınmam. -Neden?
Çok acayip ya.
Burada yaşayan yaşlı bir adam geçenlerde öldü.
-Ne? -Yalnız yaşadı ve yalnız öldü.
Sahibi, yok öyle bir şey deyip duruyor
ama bir temizlik firması gelip her şeyi aldı götürdü.
Aman.
O zaman fiyata etkisi olur mu,
kira düşer mi?
Adam öldü burada diyorum. Hâlâ tutmak istiyor musun?
Fiyat biraz daha inerse
düşünebilirim.
Tüylerim diken diken oldu. Ben yaşayamam böyle bir yerde.
İnsan normal yaşayamaz burada.
Tamam. Ben bir düşüneyim.
-Sahi mi? -Evet.
Baba, bu renk nasıl?
Yoruldum artık. Seç bir tane. Gidelim.
Öyle hemen seçemem. Bana bak. Bu nasıl?
Sinemaya gideceğiz dedin. Hepsi aynı işte. Al birini.
Nasıl aynı ya? Ne kötüsün.
Efsane bir dedektifsin, bana yardım et.
-Birini seçmek zor. -Tanrım.
Dedektifliğim mi kalmış?
Çok kötüsün.
Ne oldu?
Ne var?
Dişçimi gördüğümü sandım.
-Erkek mi? -Evet.
-Çekici biri mı? -Evet.
Çok çekici ama öyle de değil tam.
Bir adamın yüzüne bakınca ne mal olduğunu anlarım.
Dedektifliğim mi kalmış diyordun hani?
Erkek arkadaşın olmaya layık mı anlayabilirim hâlâ.
En çok bu yakıştı.
Tamam. Hadi gidelim. Çabuk.
-İkisini de alacağım, olur mu? -Olur.
-Sahi mi? -Evet.
Jae-ho'dan biraz avans istesem mi?
Avans verse bile
her şeyi ödedikten sonra bir milyondan az kalıyor elimde.
400.000'lik bir odayı nasıl ödeyebilirim?
-Arkadaşım Su-yeong'u biliyorsun. -Su-yeong? Evet.
Evleneceği adamın evi yok.
Kirada oturuyor.
Zengin değil miydi? Öyle havalı havalı geziyordu.
Aynen. Su-yeong da şok oldu zaten.
O yaşta insanın evi olmaz mı? Ezik.
Çok acayip değil mi?
Evin bile yok, bir de biriyle çıkıyorsun.
Aynen.
-İçeri girelim de orada konuşalım. -Tamam.
Gördün mü herifi?
Evet, ne biçim gözleri vardı.
-Hadi gidelim. Acıktım. -Tamam.
-Ne yiyeceğiz? -Bunu.
Sen ye onu.
Deli olacağım. Niye onu görüp duruyorum?
Ji-eun.
Ne oldu? Bir şey mi var?
Binadaki şu adamı gördüğümü sandım.
O adam derken?
Dün onunla karşılaştın mı?
Saçları şu boyda, soluk benizli bir adam.
Gömlek giyiyor, kolları da şöyle...
Sinemaya gelmiştir, belki o değildir gördüğün.
Bak.
Geçen sefer
ta iş yerime geldi.
Sanırım beni takip edip...
Jong-u, lütfen.
Keser misin?
Niye bir şeyi bu kadar uzatıyorsun?
Yani,
orada bir tek sen yaşamıyorsun.
Dışarıda da bir sürü tuhaf tip var.
Niye bu kadar büyütüyorsun?
Sence ben ezik biri miyim?
Ne?
-Jong-u, saçmaladın iyice. -Ne saçmalamışım?
Ji-eun.
Sen de mi beni anlamıyorsun?
Ben gidiyorum. Yoruyorsun beni.
İyi, git.
İşine geleni dinliyorsun.
Hafta sonu güzelce dinlen.
Selam Hyeon-ho.
Bir şey buldun mu?
O kadında bir acayiplik var.
Öyle mi? Bir saniye.
Tamam, devam et.
Öncelikle, iki kez evlenmiş
ama hiç çocuğu yok ve iki kocası da kazada ölmüş.
Ebeveynleri de kazada ölmüş.
Tamam.
En korkuncu da şu.
Hepsinin vefat tazminatlarını almış.
Yaklaşık bir milyar won.
"Bir milyar won" mu? Tamam.
O parayla bir yetimhane açmış
ama yetimhanenin yangın sigortası varmış, ondan da faydalanmış.
Anladım. Tamam.
Kocası ölünce o binayı devralmış.
Jeong-hwa,
bu olayı dedektiflere paslamamız gerekmez mi?
Değil mi?
Öyle yapmamız lazım.
Ama elimizdekiler spekülasyon sadece.
Neyse, sağ ol Hyeon-ho.
Evet. Yarın görüşürüz. Tamam.
Merhaba.
Güle güle.
Çok tuhaf.
Niye bu kadar sessiz bugün?
Kim o?
Selam, yeni komşuyum.
Şarj aletinizi alabilir miyim acaba?
Yeni komşu mu?
Pardon.
-Merhaba. -Buyurun?
Selam.
Gece telefon lazım olacak
ama şarj aletim yok.
Sizinkini alabilir miyim?
Teşekkürler.
Aşağıda şarj aleti satan bir yer var.
Tamam.
Teşekkürler.
Teşekkürler. Hemen getiririm. Sağ olun.
Yeter. Kaldır şunu.
Niye pisliği hep ben temizliyorum?
Bunu kesmek ister misin o zaman?
Sence bu kolay mı?
Sonrasında hep ağrı kesici almam gerekiyor.
Sessiz ol aptal herif!
Sessiz ol.
Niye sessiz oluyoruz? Niye?
Sessiz ol aptal herif.
Bugün kötü bir şey mi yedin pislik herif?
303 numara öğrenir diye mi korkuyorsun?
Öğrenirse, öldürürüz gider.
Aptal. Daha önce de korkmuştun.
Kim korkmuş?
-O mu? -Ben korkmadım.
Ben mi?
Sana göstereyim mi?
Göster hadi.
Bu katta kimse kalmıyor demişlerdi.
Geldiğim günden beri niye sesler duyup duruyorum?
Göster hadi.
Ukalalık yapma, aptal.
Gerçekten yaparım.
Kimse var mı?
Orada kimse var mı?
Kimse var mı?
Güzel.
Kendi ayağıyla ölüme geldi. Burada işini bitirebiliriz.
Sessiz biri olduğunu sanmıştım.
Delinin biri çıktı.
Kimse var mı?
Anne, bir saniye.
Merhaba anne.
Geber,
pislik.
Evet anne.
Neredesin?
Ben mi? Şimdi mi?
Nerede olacağım?
Evdeyim. Niye sordun?
Burada sessiz olmak bir kuraldır.
Bunu bilecek kadar uzun yaşadın.
Bu işi çok seviyorum.
Kim olduğu umurumda değil o yüzden.
Sanat eserime kim taş koymaya kalkışırsa
onu affetmem, tamam mı? Anlaşıldı mı?
Şey, ben...
Ne oldu?
Sen de mi buradan gitmek istiyorsun?
Hayatta... Hayatta gitmem.
Bu işi çok seviyorum.
Peki.
Cennet trenine önce Deuk-su mu bindi?
Tamam. Oraya bir an önce varmak harika olacak.
Bay Byun, beni dinleyip daha iyi bir iş çıkartacak mısın?
Tabii.
Ben... Bu işe bayılıyorum.
Hem de
çok... Çok fazla.
Neyse, sesine ne oldu?
Seninle ilgili çok acayip bir rüya gördüm.
Her şey yolunda mı?
Evet, yolunda.
Jong-u,
insanlara dikkat et.
İnsandan korkacaksın başkasından değil.
Tamam. Sen beni merak etme de uyu.
Sabahın körü pazara gitmek zor.
-Jong-u. -Efendim?
Zor olmalı.
Hayır...
Boş ver şimdi. Bunun için üzülme.
Bebek değilim ben.
Ana babalarının gözünde hep bebek kalır çocuklar.
Tamam, uyu hadi.
Tamam. Sıcak olsa da pencereni açma.
Tamam. Kapatıyorum. Yat hadi.
Oraya kim gitti ki?
Neyse. Kafayı takmayayım.
Kimsiniz?
Kaç.
Kaç, dedim.
Biri odama girmeye ya da kapımı açmaya kalkarsa
resmini çekebilir misin?
303'teki adam.
-Yardım et... -Hepsi senin yüzünden, biliyorsun.
Buraya gel. Yemek yiyelim.
Saemteo Yetimhanesini duydunuz mu?
Benim kliniğimle isimleri aynı.
Hey, sen delirdin mi?
Senin yüzünden gidecek yerimiz yok şimdi.
Öyle gülme.
Alt yazı çevirmeni: Sarper Aman