(ห้ามบุคคลภายนอกเข้ามาในหอพัก)
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ทั้งหมด)
(ที่ปรากฏในซีรีส์เรื่องนี้ ล้วนเป็นเรื่องสมมติ)
คุณห้อง 310
คุณต้องย้ายออกแล้วล่ะครับ
คุณคนนี้ต้องใช้กระเป๋ากี่ใบนะ
ได้เวลาทำงานแล้วสิ
พี่
จีอึน
จีอึน จีอึน
จีอึนๆ จีอึนๆ
จีอึนๆ
ฟังฉันอธิบายก่อน จีอึน
- ปล่อยฉัน - ขอโทษๆ
- ฉันขอโทษ ฉันอธิบายได้ ขอโทษจริงๆ - ปล่อยนะ
เรามาคุยกันก่อนสิ จีอึน แค่แป๊บเดียว
ฉันอธิบายทุกอย่างได้
- มาคุยกันก่อนแป๊บหนึ่ง - คุยอะไร
เรื่องหอนั่นอีกแล้วเหรอ
ตอนที่พี่เริ่มทำตัว ประหลาดขึ้นเรื่อยๆ
ฉันนึกว่าเพราะพี่ไม่ชินกับโซล
ฉันเลยรอว่า สักวันพี่จะกลับมาเป็นปกติ
คิดว่ารอแล้วจะโอเค ฉันถึงได้อดทนรอ
แต่นี่อะไร มันเรื่องบ้าอะไรกัน
จีอึน
มองหน้าฉัน
เรา...
เราห่างกันสักพักเถอะพี่
มันเก็บบันทึกย้อนหลังได้แค่เจ็ดวัน
ไม่มีภาพตอนรถวิ่งลงมา
สวัสดีค่ะ
พอดีมีเรื่องจะสอบถามหน่อย
ไม่ทราบว่ารู้จักแถวนี้ดีไหมคะ
รู้จักเหมือนเป็นสวนหลังบ้านเชียวล่ะ
อ๋อ โอเคค่ะ
ถ้างั้นไม่ทราบว่า เห็นรถถูกทิ้งละแวกนี้บ้างไหมคะ
- รถเหรอ - ใช่ค่ะ
เหมือนจะไม่เห็นสักคันนะ
อ๋อ ไม่เห็นหรอกเหรอ
ว่าแต่ยัยหนูนี่ถามทำไมล่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ
ฉันชื่อโซจองฮวา อยู่แผนกสายตรวจอึนฮเยค่ะ
- ตำรวจเหรอ - ค่ะ
ฉันจะขอถามอีกเรื่อง
ถ้าอย่างนั้น...
พอจะรู้จักที่เปลี่ยวๆ ที่อาจมีรถยนต์...
ถูกซ่อนอยู่บ้างไหมคะ
ถ้าขับขึ้นไปบนนั้น
จะเจอที่เปลี่ยวชวนขนลุก
แต่ผมว่าผู้หญิง ไม่ควรไปที่นั่นคนเดียวนะ
แล้วจะไปตรงนั้นยังไงคะ
แค่ขับรถตรงไปก็เจอเหรอ
ขับตรงขึ้นไปราวๆ 500 เมตร คุณจะเจอทุ่งหญ้า
ตรงนั้นมีเส้นทาง ที่รถไม่น่าจะเข้าไปได้
ถ้าคุณเดินเข้าไปทางนั้น ก็จะเจอที่ที่ผมพูดถึง
อันนั้นน้ำขยะอาหารครับ
เจอแล้ว
โทรไปดีกว่า
(เจ้าหน้าที่โจฮยอนโฮ)
- ฮัลโหลครับ - เออ ฮยอนโฮ
- ครับรุ่นพี่ - ช่วยเช็กเลขตัวถังรถให้หน่อย
- เลขตัวถังรถเหรอครับ - อือ
เคเอ็นเอเจซี 5213
(ซอกยุน)
(พี่ ผมกำลังดื่มเบียร์ กับคุณห้อง 304 อยู่)
(เขาไม่ได้แย่อย่างที่คิดแฮะ)
(เฮ้ย จะบ้าหรือไงวะ)
มันยังไงๆ อยู่นะ
(ซอกยุน)
ซอกยุนไม่ได้พิมพ์ส่งมาเอง
น้าครับ ไปสี่แยกย่านอึนฮเย
(เป็นไรหรือเปล่าวะ)
(โธ่โว้ย ทำไมไม่รับสายฉันล่ะวะ)
- เจอมันที่นี่เหรอ - ครับ
- เอาไปเช็กดูดีๆ ล่ะ - ครับผม
เอ่อ ขอโทษด้วยนะ
ช่วยออกไปที
- อ๋อ ขอโทษค่ะ - อือ
เออนี่คุณ
เจ้าหน้าที่โซจองฮวาใช่ไหม
ใช่ค่ะ
ผมสายสืบอีกวางแจนะ
อ๋อ สวัสดีค่ะ
คืองี้ เห็นคุณทำหน้าที่ตำรวจ มันก็ดีอยู่หรอก
แต่การสืบสวนมันมีขั้นมีตอนอยู่
- ก็จริงค่ะ - ถ้าคุณไม่สนใจขั้นตอนที่ว่า
มันจะเป็นยังไงรู้ไหมครับ
ขออภัยค่ะ
แต่ตอนนั้นฉันโทรบอกคุณแล้วนี่คะ
ว่าสายสืบชาอาจถูกฆ่าหรือลักพาตัว
- แล้วก็บอกเรื่องเข็มฉีดยาที่เจอ - อ๋อๆ
- เข็มฉีดยาอันนั้น - ค่ะ
แล้วคุณเจออะไรอีกไหม มีใครน่าสงสัยหรือเปล่า
คือว่าตอนนี้
หมอฟันของฉันดูน่าสงสัย...
- หมอฟันเหรอ - ตรงที่...
นี่คุณจะบอกว่าหมอฟัน...
ฆ่าคนด้วยเข็มฉีดยาเหรอครับ
ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันส่งเข็มฉีดยาให้คุณ...
- เพื่อนำไปตรวจสอบ... - คืองี้คุณ เดี๋ยวๆ
แป๊บหนึ่งๆ
- เจ้าหน้าที่โซจองฮวา - ค่ะ
สายสืบชาขับรถไปไหน แล้วจอดรถตรงไหน
คุณรู้เหรอครับ
อันนี้คือที่ฉันอยากให้คุณช่วย
- นี่คุณขอให้ผมช่วย - คุณลองเช็ก...
โดยมีแค่เข็มฉีดยา ที่บังเอิญเก็บได้สินะ
คุณตื่นตูมไปเองหรือเปล่า ทั้งที่มีหลักฐานแค่นั้น
เข็มฉีดยานี่ไปที่ไหนก็เจอนะ
ขอคุยด้วยแป๊บหนึ่งครับ
เออ ว่ามา
มีคนพบศพ...
- ตามฉันมา - ครับ
- เวรเอ๊ย - คุณสายสืบ
ช่วยบอกทีว่าเกิดอะไรขึ้น
มีคนพบศพในย่านโอมก
ศพเหรอคะ
แล้วที่คอก็มีรอยเข็มฉีดยา
(แท็กซี่)
ฉันจะเข้าไปพาซอกยุนออกมา
ทิ้งเขาไว้ที่นี่คนเดียวมันอันตราย
เดี๋ยวค่ะคุณ
บอกพวกที่อยู่ข้างบน ให้เดินกันเบาๆ หน่อยค่ะ
เดินย่ำเท้าตึงตังกันทำไมก็ไม่รู้
เล่นเอาไม่มีสมาธิสวด...
อุ๊ยแม่แหก
ตายแล้ว
ซอกยุน
พี่
ตกใจเหรอครับ
นึกแล้วว่าอำพี่เล่นน่าจะตลกดี
- ตลกเหรอ - ครับ
เฮ้ย
ไอ้เวรนี่
คิดว่าตลกงั้นเหรอ
เรื่องนี้ตลกนักหรือไงวะ
- ขอโทษครับ - ฮะ
มันใช่เวลามาอำกันเล่นเหรอวะ
ขอโทษครับพี่
นี่ นายก็เป็นพวกเดียวกับพวกแม่งเหรอ
พวกแม่งอะไรกันครับ ผมอยู่ข้างพี่นะ
เป็นไงครับ
รู้สึกถึงไออุ่นที่มือใช่ไหมล่ะ
ใจเย็นสิครับ
ในวินาทีนั้น "ถ้ามันคือพวกแม่งจะทำยังไง"
คือความคิดที่แวบเข้ามา
พี่ เดี๋ยวก่อนครับ
ใจเย็นก่อนนะ เอ่อ พี่อยู่ด้วยกันที่นี่เถอะ
พี่ก็รู้ว่าผมชอบพี่
ไอ้โง่ รีบไปจากที่นี่ซะ
ผมไปไม่ได้หรอกพี่
แม่งบ้าชัดๆ
นายเหมือนพวกมันเลยนี่
ฮะ
พี่ คืองี้ คือว่าผม...
ลองคิดดูแล้ว
เราไม่จำเป็นต้องกลัว คนที่นี่หรอกครับ
- อะไรนะ - ผมลองคุยกับพวกเขา
ก็เห็นว่าเป็นคนดีทั้งนั้น พี่
- ปล่อยฉัน - เพราะงั้นพี่ควร...
เปิดใจสักนิด แล้วอยู่ด้วยกันนะ
- ที่แท้มึงแม่งก็บ้า - อยู่ด้วยกันเถอะครับ
พี่ จะตัดสินคนจากภายนอกไม่ได้นะครับ
พี่ ไม่อยากไปดูผมแร็ปแล้วเหรอครับ
พี่ ขอร้องล่ะ
ไม่อยากไปดูผมแร็ปแล้วเหรอพี่
ขอร้องล่ะ
ได้โปรด
กลับมาอยู่กับผมเถอะ พี่
เห็นไหมครับ
ถึงจะดูเหมือนสนิทกัน แต่สุดท้ายก็แค่คนแปลกหน้า
ผม...
พยายามเต็มที่แล้วนะครับ
คุณก็ได้ยินทุกอย่างนี่
- เพราะงั้น... - ผมรู้ครับ
ว่าคุณทำเต็มที่แล้ว
แต่สุดท้าย คุณทำไม่สำเร็จ
ดังนั้นต้องได้รับโทษ
แหม
นึกว่าแกจะไม่รอดซะแล้ว
ป้าแกก็เล่นแรงไปหน่อยนะเนี่ย ว่าไหม
จะให้ฉันช่วยเหรอ
รออีกนิดเถอะ
เดี๋ยวแกกับคนอื่นๆ ที่นี่...
จะโดนฉันหั่นเป็นชิ้นๆ
แต่ก่อนอื่น วันนี้ฉันขอ...
ลิ้มรสเลือดหน่อยเถอะว่ะ
โธ่เว้ย
ไอ้ฉิบหาย
แหมเว้ย
ไอ้นี่ เอาเถอะ
แบบนี้ค่อยสนุกหน่อย
มาเล่นด้วยกันไหม
ว่าไง
แม่ง โทรมาทำหอกอะไรอีกวะ
พักก่อนแล้วกัน
ครับ คุณพัค มีธุระอะไรล่ะ
ตอนนี้คุณอยู่ไหน
แหม ไม่น่าถาม ก็อยู่บ้านน่ะสิ
ไอ้พวกปีศาจชั่ว
ฉันจะไม่กลับมาที่นี่อีก จะไม่กลับมาเด็ดขาด
ไอ้พวกปีศาจ
ยังไงก็เถอะ ดูเหมือนกำไลข้อเท้าแบตหมดแล้ว
รีบเข้าห้องไปชาร์จเลย
ถ้าไม่ชาร์จในสิบนาที ตำรวจจะไปหาคุณนะครับ
งั้นก็ต้องชาร์จสินะ
อือ
ต้องไปจากที่นี่ให้ไวแล้วกู
จะไปไหนล่ะ
อ้าวป้า รู้ภาษาจีนด้วยเหรอเนี่ย
แหม ฉันไม่ได้เล่าให้ฟังสินะ
ผัวคนก่อนของฉัน ไม่สิ
ผัวคนก่อนโน้นของฉัน มาจากเมืองจีนน่ะ
ป้าเนี่ยโชคดีเรื่องผู้ชายจริงๆ
ชอบผมไหมล่ะ
ถ้าดึกๆ รู้สึกเปลี่ยวก็มาห้องผมได้
ตอนฉันเปิดบ้านเด็กกำพร้า
เวลาเด็กคนไหนโกหก ฉันจับได้ไม่เคยพลาด
เพราะแววตาเด็กพวกนั้น มันฟ้องทุกอย่าง
แบบเธอนี่ไง
เดี๋ยวเล่าให้ฟังเอาไหม ว่าผัวเก่าฉันตายยังไง
ผัวฉันตาบอด
แล้วเขาก็ดันลื่นตกบันไดตาย
เพี้ยนใหญ่แล้วนะป้า
ระวังตกบันไดล่ะ
สรุปว่าพึ่งกล้องไม่ได้เหรอ
มันถ่ายไม่ติดอะไรเลย นอกจากนี่ครับ
- นี่เหรอ - ครับ
แล้วเข็มฉีดยาล่ะ
ที่คอเขามีรอยเข็มแทง
- เจอเข็มฉีดยาหรือยังคะ - ยังครับ หาไม่เจอเลย
- คนร้าย... - เดี๋ยวก่อนครับ นี่คุณ
เดี๋ยวพอสถาบันนิติเวชชันสูตรศพ
เราก็จะรู้ว่ามียาชนิดใด
อยู่ในร่างกายเหยื่อ
ส่วนคุณก็เจอเข็มฉีดยาถูกไหม
ถ้าพวกเขายืนยันว่าเป็นยาตัวเดียวกัน
ผมก็จะไปหอพักนั้น
- เพื่อตรวจสอบ... - แต่ว่า...
ฉันบอกคุณเรื่องหอพัก ไปตั้งแต่คราวก่อนนี่คะ
ผมถึงได้บอกว่าจะตรวจสอบไง
มันอาจไม่ทันการนะคะ พวกเขาอาจฆ่าคนอื่นอีกก็ได้
ให้ตายสิ ฟังนะ คุณเจ้าหน้าที่
- ค่ะ - เห็นไหมว่าผมทำงานอยู่
พวกเรากำลังพยายามสุดฝีมือ
คุณกลับไปรอที่หน่วยคุณเถอะ
- ไปเถอะครับ - พาไปเลย
ไปเถอะ
ช่วยด้วย
คุณสงสัยใช่ไหมครับ
ว่าบนชั้นสี่มันมีอะไรกันแน่
ช่วยด้วย
สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น กับลุงที่เคยอยู่ห้องคุณ
ทั้งหมดอยู่นี่
ช่วยด้วย...
ได้แล้วๆ
ได้เวลากินแล้วนะ
อะไรเนี่ย
ใครมันบังอาจทิ้งร่องรอย บนสมบัติของฉัน
จะไปไหนล่ะ
อ้าวป้า รู้ภาษาจีนด้วยเหรอเนี่ย
ใส่รองเท้าคู่ใหม่ แล้วกระโดดสูงๆ ดีกว่า
สมแล้วที่เป็นพี่ฉัน
หรือเปล่าครับ
ไม่มีหรอก
ผมแค่ขับผ่านมาทางนี้เฉยๆ
มีอะไร
แน่ใจนะ
ถ้ากลับไปตอนนี้ คุณจะพลาดข่าวเด็ดนะ
ข่าวเด็ดอะไร
เรื่องฆาตกรต่อเนื่อง
ฆาตกรต่อเนื่อง
ผมเอาให้ดูได้นะ
คุณต้องการอะไรจากผม
- เงินเหรอครับ - ผมไม่ต้องการเงิน
แค่อยากสั่งสอนคนบางคนต่างหาก
หมายถึง...
คนที่เดินเข้าหอไปเมื่อกี้เหรอ
ไม่ใช่คนเดียวนะ สองคนเลย
สองเหรอ
- มีหลักฐานไหมครับ - ผมเอาให้คุณได้นะ
แต่คุณต้องเขียน เรื่องที่ผมอยากให้เขียน
ว่าไงครับ เอาหรือไม่เอา
จะเลือกแบบไหนดีนะ
รีบตัดสินใจสิครับ
เกมตานี้ ฉันชนะใสๆ
ให้ตาย
ไว้ชีวิตผมเถอะนะ
ถ้าคุณจงอูได้รับสิ่งนี้ เขาจะรู้สึกยังไงนะ
อยากรู้ใช่ไหมครับ
อย่าฆ่าผมเลย
ผมจะไปทำไอ้นี่ให้เสร็จ รอนี่นะครับ
เราห่างกันสักพักเถอะพี่
(จีอึน ฉันขอโทษ)
(แผนกสายตรวจอึนฮเย)
- อ้าว รุ่นพี่ - หือ
เมื่อคืนนอนนี่เหรอ
นั่นอะไรครับ
แฟ้มคดี
- หอนั้นเหรอครับ - อือ
เกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า
กลับบ้านไปนอนเถอะครับ
ผมไปเปลี่ยนชุดนะ
(ดีไซเนอร์ซนยูจอง)
(ท่านประธานเสียเมื่อคืน รู้ข่าวหรือยังคะ)
เฮ้ย ไอ้ผมยาว
คุณอยากฆ่าไม่ใช่เหรอ
ตอนเห็นแฟนลงจากรถไอ้หมอนั่น
โดนไอ้หมอนั่นฆ่าแน่ๆ
พี่ เดี๋ยวก่อนครับ พี่อยู่ด้วยกันที่นี่เถอะ
พี่ก็รู้ว่าผมชอบพี่
รีบไปจากที่นี่ซะ
ผมไปไม่ได้หรอกพี่
พี่ ขอร้องล่ะ
กลับมาอยู่กับผมเถอะ พี่
ถ้างั้นเมื่อคืน ซอกยุนก็...
ไม่นะ ไม่
ไม่ได้การแล้ว
ไม่นะ ไม่ๆ
เจ้าหน้าที่คิม ศูนย์รับแจ้งเหตุพูด มีอะไรให้ช่วยครับ
ฆาตกรครับ มีฆาตกร
หือ ฆาตกรเหรอครับ
ดูเหมือนหอพักที่ผมอยู่จะมีฆาตกรครับ
หอพักเหรอครับ
ในหอพัก...
คนพวกนี้รวมหัวกัน แล้วก็อาจจะ...
- คุณครับ ใจเย็นๆ ก่อน - หนึ่ง สอง...
สาม มีสามคน เอ๊ย สี่คน
เป็นไปได้ว่าพวกมันฆ่ามากกว่านี้ครับ
แล้วคุณเห็นเหตุการณ์ ด้วยหรือเปล่าครับ
ผมไม่เห็นครับ
- คุณเมาหรือเปล่าครับ - อะไรนะ
คุณครับ ถ้าคุณโทรมาป่วนแต่เช้า
คุณอาจได้รับโทษนะครับ
ว่ายังไงนะ
การโทรป่วนเป็นความผิด...
- ทางอาญานะครับ - โทรป่วน...
หาว่าผมป่วนเหรอ
มีคนกำลังถูกฆ่า แต่คุณหาว่าผมโทรป่วนเหรอ
คุณไปแจ้งความที่สถานีสายตรวจ...
- ที่อยู่ใกล้ๆ สิครับ - มึงบ้าหรือไงวะ
บอกว่ามีคนโดนฆ่าไง
โธ่เว้ย
ทำยังไงดี
(แม่)
ไงแม่
- จงอู - หือ
เป็นอะไร เกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า
เปล่านี่
แน่ใจนะ
ว่าแต่...
โทรมาทำไมแต่เช้าล่ะ
พี่บาดเจ็บอีกแล้วเหรอ
เปล่า ฉันคิดถึงแกเฉยๆ
นี่แกสบายดีแน่นะ
อือ แต่เดี๋ยวผมต้องไปทำงานแล้ว
- จริงสิ อย่าลืมกินข้าวเช้าล่ะ - อือ
งั้นแค่...
จงอู
แม่อยู่เคียงข้างแกเสมอนะ
- รู้ใช่ไหม - อือ
อ้าว สวัสดีค่ะคุณนาย
สวัสดีค่ะ
มาสวดอธิษฐานให้ลูกชายเหรอ
ค่ะ อีกไม่กี่วันจะสอบแล้ว
นี่เขาจะสอบใบอนุญาตครูใช่ไหม
ไม่ใช่
สอบรับราชการน่ะ
อ้าว งั้นน่าจะให้เขามาอยู่หอฉันสิ
ถ้าเขามาติวหนังสือที่นี่ รับรองว่าผ่านแน่ๆ
กล้าพูดมาได้ ที่นี่มัน...
ลูกชายฉันติวกับสถาบันกวดวิชาค่ะ
ขอตัวนะคะ
คุณนาย
พักนี้สติฉันไม่ค่อย อยู่กับร่องกับรอย
ฉันขอเวลาสักแป๊บหนึ่งได้ไหม
- พอดีมีเรื่องจะคุยด้วย - คะ
ฉันก็เป็นผู้ช่วยของวัดเหมือนกันค่ะ
ถึงได้ตั้งชื่อหอว่า "เอเดน" ไง
เอางี้
เราไปหาที่คุยกันดีกว่า
- คะ แต่ว่ามัน... - ไปเถอะค่ะ
แต่ฉันต้องสวด...
ช่วงนี้ฉันลำบากจริงๆ นะ
- เข้ามาเถอะ - ค่ะ
ฉันเป็นลูกค้าประจำ ที่นี่ทั้งดีทั้งเงียบ
ถ้านึกถึงพระองค์ ก็ร้องเพลงสรรเสริญได้ด้วย
- เข้าไปเถอะ - แต่ว่า...
ห้องกว้างดีนะ
ดูดีใช่ไหมล่ะ
เนื่องจากพายุไต้ฝุ่นกินี เคลื่อนตัวเข้าสู่ประเทศ
รัฐบาลจึงประกาศ เฝ้าระวังพายุทั่วประเทศ
โดยเฉพาะแถบจังหวัดคยองกี เกิดฝนตกอย่างหนัก
โดยมีปริมาณอยู่ที่ 30-40 มิลลิเมตรต่อชั่วโมง...
เราจะเริ่มโปรโมตรายการนี้
- ก่อนออกอากาศราวๆ แปดสัปดาห์ - อือ
ทางต้นสังกัด จะส่งรายชื่อแคสติ้งมาให้
แล้วฉันจะส่งให้คุณ ภายในหนึ่งสัปดาห์ค่ะ
ได้เลยครับ
เรื่องรายชื่อแคสติ้งนี่ ก็พยายามขึ้นหน่อยนะครับ
เริ่มต้นดีมีชัยไปกว่าครึ่ง
ฉันเต็มที่แน่นอนค่ะ
เดี๋ยวพอได้รายชื่อแคสติ้งมา
ช่วยโพสต์ลงโซเชียลมีเดียของเรา
เพื่อดึงดูดความสนใจ บนโลกออนไลน์ด้วยนะครับ
ได้ค่ะ
เรื่องสื่อโปรโมตนี่พร้อมหรือยังครับ
คุณโบมี ติดต่อคุณจีอึนได้ไหม
ก็พยายามอยู่ แต่ยังติดต่อไม่ได้เลยค่ะ
ไร้ความรับผิดชอบที่สุด
ไม่เป็นไรครับ
เดี๋ยวถ่ายกล้องสามอีกทีนะครับ
พร้อมนะ เริ่มได้
คุณจงอู
- คุณจงอูเหรอ - นั่นจงอูไม่ใช่เหรอ
เขาเป็นอะไรน่ะ
เพราะอะไรกัน
ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้
แกไม่รู้จริงเหรอ
ก็แกฆ่ามันไง
แกฆ่าพี่แจโฮกับซอกยุนทั้งคู่
พูดมาตรงๆ เถอะ
แกก็รู้สึกดีใช่ไหมล่ะ
ไม่ใช่ฉัน
ผิดแล้ว
ฉันไม่ได้ฆ่า
ฉันไม่ได้ทำ
ไม่ใช่ฉัน
คุณจงอู
ทำอะไรน่ะ
"เมื่อเกรกอร์ตื่นขึ้นมา และมองไปในความมืดรอบกาย
ไม่ช้าเขาก็พบว่า ตอนนี้เขาขยับตัวไม่ได้แล้ว
แต่เขาไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย
อันที่จริง ก่อนหน้านี้ ที่เขาเดินด้วยขาเล็กลีบได้
ยังน่าประหลาดใจเสียยิ่งกว่า
ในทางกลับกัน
เขารู้สึกสบายดีเสียด้วยซ้ำ"
คุณจงอูอาจกำลัง รู้สึกแบบนี้ก็ได้นะครับ
ก๊อกๆ
อ่านหนังสือน่าเบื่ออีกแล้วเหรอครับ
ผมทำความสะอาดห้องแล้ว
ว่าแต่ ถ้าคุณห้อง 303 ไม่กลับมาล่ะ
จะทำยังไงครับ
เขากลับมาแน่ครับ ไม่ต้องห่วง
คุณทำนายอนาคตได้หรือไง
คุณรู้ได้ยังไงครับ
ผมเตรียมของขวัญไว้ให้คุณจงอู
เขาจะมาเอาแน่นอนครับ
รู้สึกดีที่อยู่กับพวกเราล่ะสิ
คุณนึกจะฆ่าใครก็ฆ่าได้
จัดการที่เหลือไปนะครับ
โอ๊ะ พูดจริงเหรอครับ
ครับ พอดีว่า...
ผมจะไปที่อื่นสักพัก
ที่ไหนครับ
ก่อนจะไปจากที่นี่
เราต้องจัดการ สิ่งที่ส่งกลิ่นก่อนนะครับ
มันแน่อยู่แล้ว
เย่
แหม ตื่นเต้นจัง
มันจะเจ็บหน่อยนะ
ยังไงก็อดทนนะครับ
ไว้ชีวิตผมเถอะ...
ว่ายังไงนะ
ได้โปรด
ผมไม่ได้ยิน
- อย่าทำ... - พูดว่าอะไร
- อย่า... - ไม่ได้ยินเลย
อย่าทำผม...
เขาทำร้ายคนอื่นขนาดนี้ได้ยังไงนะ
อ้อ
ฉันใกล้จะไปจากที่นี่แล้ว
ก็เลยไปล้างบาปที่ตัวเองเคยก่อน่ะ
จะไปไหนล่ะ
ครับ ผมมีธุระต้องจัดการ
พ่อหนุ่ม 303 นี่โชคดีเนอะ
เออ ว่าแต่
ถ้าพวกเรา...
ไปจากที่นี่ จะเอายังไงกับพวกนั้นดี
หือ
ก็ถ้าพ่อหนุ่ม 303 กลับมา
เราต้องจัดการพวกนั้นไง
ครับ เราต้องจัดการซะ
ทั้งคู่เลยเนอะ
ทั้งคู่เลย
เดี๋ยวมานะครับ
มุนโจ
ทีนี้ หอก็จะเหลือแต่คนดี จริงๆ แล้วใช่ไหม
ขอเช็กหน่อยว่าตายหรือยัง
เก่งนะเรา
เพราะยังหนุ่มมั้งเนี่ย
น้องนักศึกษา กินเนื้อไหมล่ะ เนื้อน่ะ
- ว่าไง - ไม่
- อย่าฆ่าผม - หือ
ทำไมล่ะ คราวก่อน เห็นกินอย่างอร่อยเชียว
แหม ช่างเป็น นักศึกษาที่นิสัยดีจริงๆ เลย
ทำไมถึงมาติดอยู่กับ คนประหลาดได้ล่ะเนี่ย
แต่จริงๆ ก็ไม่แน่หรอก
ไอ้ห้อง 303 น่ะ มันเข้าขั้นบ้าสุดโต่งเลย
ว่าแต่...
น้องคิดยังไงล่ะ
ไอ้สวะนั่นมันดูถูกฉันใช่ไหมล่ะ
คิดว่าไง
คิดว่าไอ้เวรนั่นดูถูกฉันใช่ไหม
มันอยากทำอะไรก็ทำ ถูกไหม
ไอ้สวะนั่นก็ฆ่าพี่ชายฉันเหมือนกัน
โมโหฉิบหายเลยโว้ย
ไอ้สันดาน
แม่งเอ๊ย
ไอ้เวรนั่น พวกเราอุตส่าห์ทำดีด้วย
แต่มันกลับคิดว่า เราคือแมลงให้มันไล่บี้
ฉันฆ่าแม่งซะเลยดีไหม
ว่าไงน้อง ฆ่าแม่งดีไหม
ตอบมาสิ
- น้องนักศึกษา - หือ
อยากหนีไปจากที่นี่ล่ะสิ ใช่ไหมล่ะ ใช่ไหม
ว่าไง
งั้นเรามาพนันกันไหม
พนันกันว่านายจะหนีได้หรือเปล่า
- อือ - เยี่ยมเลย
เอาล่ะ ถ้างั้น...
ก่อนที่ไอ้ชั่วนั่นจะกลับมา
เอ้า
เอาล่ะ เริ่มกันเลยนะ ลุย
เอาสิ มาลองดู
เอ้า เริ่มเลย
นายทำได้
เร็วสิ ไปเลย
ลุยเลย นั่นแหละ
นายรอดออกไปได้นะ อย่ายอมแพ้สิ
ถึงจะเดินไม่ได้ ก็ยังรอดได้
ลุยเลย
ดอกมูกุงฮวาบานแล้วนะครับ
ไปถึงไหนแล้วนะ
น้องนักศึกษา
ตายแล้ว
พ่อหนุ่ม โดนอะไรมาเนี่ย
ช่วยผมด้วยครับ
มานี่ก่อนๆ
เลือดท่วมเลยเนี่ย
แอบตรงนี้นะ
เดี๋ยวปิดให้ เขาหาไม่เจอแน่
ป้า เห็นนักศึกษาห้อง 310 ไหมครับ
ไม่รู้สิ ฉันได้ยินเสียงตึงตังบนดาดฟ้า
ขึ้นไปดูชั้นดาดฟ้าสิ
จับได้แล้วสิ
มันจบแล้วจ้ะ
สองคนนี้เล่นกันสนุกไหม
มานี่สิ
(ตำรวจ)
อะไรเนี่ย
เมื่อคืนผมได้รับแจ้งเหตุ มีคนวางยาในอาหารแมวครับ
แมวตัวอื่นๆ ตายหมด มีแค่ตัวนี้ที่รอด
หอพักเอเดน
ที่นั่นเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ
ผมกลัวครับ
พวกที่อยู่หอนั้น...
ไม่ปกติเลยสักคน
มันไม่ได้มีความหมายอะไร
ขอแค่ลืมมันให้ได้
มันเป็นแค่ฝันร้ายเท่านั้น
(เจ้าหน้าที่โซจองฮวา)
พี่จงอู
จ่ายุน แย่แล้วครับ
มีอะไร
จ่าโจจะฆ่าไอ้เด็กใหม่อีกแล้วครับ
ไอ้บ้านี่แม่ง
อุตส่าห์เงียบไปพักใหญ่ แล้วเป็นบ้าอะไรอีก
พี่ใช่ไหมเนี่ย
นี่ชางฮยอนไง
ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เจอที่นี่
เป็นไงบ้างพี่
นี่ผมเพิ่งกลับจากงานศพพ่อเพื่อน
แล้วหน้าพี่...
มีปัญหาอะไรหรือเปล่า
เฮ้ย...
พี่
ทำไมครับ
- ไม่รับสายเหรอ - อือ
น่าสงสารจัง
ฉันเป็นตำรวจแน่เหรอ
ทำอะไรไม่เห็นได้เลย
รุ่นพี่
ทำยังไงดี
เฮ้ย แอบนินทาฉันอยู่เหรอ
- ไม่ใช่ครับ - ตั้งใจทำงานล่ะ
ครับ
มานี่มา เจ้าแมวน้อย
อะไรของมัน
- เอามาหรือเปล่า - แหม คุณนักข่าว
ใจร้อนเหลือเกินนะ
อะไรวะเนี่ย
ใส่กล่องใหญ่ๆ ทำไม
อันนี้แน่ใจใช่ไหม
อือ มั่นใจมากเลยล่ะครับ
จะลงข่าวตอนไหนเหรอครับ
จะลงค่ำวันนี้แหละครับ
เป็นข่าวดังแน่ๆ
ลงเมื่อไหร่ผมจะไปพิมพ์คอมเมนต์นะ
- ไปก่อนนะครับ - ครับ
(ฆาตกรผู้อาศัยในหอพัก)
(ความจริงเบื้องหลังเหตุ ฆาตกรรมต่อเนื่องฝีมือหมอฟัน)
ชอบพวกฆาตกรเหรอครับ
ผมจะแจ้งเหตุสยองขวัญ
ผมเจอศพอยู่แถวนี้
ครับ อยู่แถวๆ สวนสาธารณะอึนฮเย
ผมบอกไม่ถูกว่าจุดไหน มันสยองมากจริงๆ
ย่านนี้เปลี่ยว...
มันเกิดเรื่องได้ไง บ้าชะมัด
ครับ รีบมาเลยนะครับ เฮ้อ
เจ้าหน้าที่โจ โทรหาสายสืบก่อน ไม่สิ
เฮ้ย โทรหาหัวหน้าเราก่อน
ห้ามแตะต้องอะไรนะ
รออะไรวะ โทรหาหัวหน้าสิ
ครับ
ขั้นตอนก็มีอยู่
โทรให้ไวเลย
ถึงกับอ้วกแตกเลยเหรอนั่น
สั่งอะไรหน่อยไหม
เราย้ายไปนั่งโต๊ะตรงมุมได้ไหม
จะย้ายทำไมล่ะ
โต๊ะนี้โอเคหรือยัง
อือ
พี่มาทำอะไรที่โซลล่ะ
บ้านอยู่ปูซานไม่ใช่เหรอ
หา
อ๋อ รุ่นพี่มหาวิทยาลัยชวนมาทำงานน่ะ
อ๋อ มาทำงานนี่เอง
แล้วพักที่ไหน
พี่
พักที่ไหน
พี่ดูลุกลี้ลุกลนแปลกๆ นะ เป็นอะไรเนี่ย
พี่จงอู
คือ ผมรู้ตัวแหละ
ว่าพูดแบบนี้มันแปลก ทั้งที่พอออกจากกรม
ผมไม่เคยติดต่อพี่เลย
ส่วนตัวผมรู้สึกว่าพี่...
เป็นเหมือนพี่ชายแท้ๆ นะ
ผมซึ้งใจจริงๆ
เพราะเรื่องนั้นไง
พ่อผมเสียตอนผมเป็นพลทหาร
แถมผมปรับตัว กับชีวิตในค่ายไม่ค่อยได้
แต่พี่เป็นคนเดียวที่สนใจผม
มีแค่พี่ที่คอยดูแลผม...
เป็นห่วงผมเสมอ
ตั้งแต่ผมทำงานจนทุกวันนี้
ไม่มีใครทำกับผมเหมือนพี่สักคน
ไม่ได้อวยนะ
ผมรู้สึกขอบคุณจริงๆ
ทุกวันนี้ยังคิดถึงอยู่เลย
ทีนี้ผมก็เลยอยากจะ...
ช่วยเหลือเต็มที่ ถ้าเกิดว่าพี่กำลังลำบาก
เล่าได้นะครับว่ามีปัญหาอะไร
พวกแมลงนี่ก็นะ เต็มรถไปหมด
เราจะรู้ก่อต่อเมื่อลงมือสืบสวน
เออนี่ ส่งให้พวกเขาด้วย
ครับ
สวัสดีค่ะ
เจอกันบ่อยนะครับ
ค่ะ
คดีนี้เกี่ยวข้อง กับคดีคุณชินแจโฮไหมคะ
วิธีก่อเหตุคนละอย่างเลยครับ
คุณชินแจโฮโดนฉีดยาสลบที่คอ
ก่อนที่จะโดนทุบหัว
ส่วนชายคนนี้โดนมีดแทงเข้าที่คอ
แล้วนี่คุณมาทำอะไร
สองคนนี้รู้จักกันด้วยครับ
รู้จักกันเหรอคะ
แต่ผมว่ามันไม่เกี่ยวกับหอพักหรอก
น่าจะมีเรื่องบาดหมาง หรือแก้แค้นกันนี่แหละ
เดี๋ยวสืบดูน่าจะได้คำตอบ
- ไปเถอะ - ครับ
พูดง่ายๆ คือ
พี่ซวยแล้วล่ะ
ตอนนี้พี่แม่งโคตรซวย
สรุปว่า
พวกที่ออกจากหอพักนี้
เหมือนจะหายตัวไป
แล้วพี่ก็คิดว่ามีบางคน
ถูกขังอยู่บนชั้นสี่ ของตึกหอพักที่พี่อยู่
รวมทั้งรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยด้วย
- งานศพที่ฉันเพิ่งไปมาน่ะ - อือ
คืองานศพรุ่นพี่คนนี้
เวรล่ะ
พี่
เรื่องนี้ไม่สมเหตุสมผลสักนิด
นี่เราอยู่กลางกรุงโซล
แล้วมันเกิดเรื่องเลวร้าย แบบนี้เนี่ยนะ
ถ้าไอ้คนพวกนั้น...
มันเป็นบ้าก็ว่าไปอย่าง
ก็แม่งบ้านี่แหละ
โรคจิตกันทุกตัว
พี่แจ้งตำรวจหรือยัง เขาว่าไงบ้าง
มันหาว่าฉันเมา
แล้วก็บอกว่าอย่าโทรมาป่วน
(จีอึน)
จีอึน
พี่...
(รู้สึกแย่จริงๆ ไม่น่าชวนมันมาอยู่โซลเลย)
(นี่ฉันอยู่หน้าอพาร์ตเมนต์เธอ ออกมาหน่อยได้ไหม)
(แค่แป๊บเดียวเอง)
(พี่แจโฮจริงเหรอ ปกติไม่คุยแบบนี้นี่)
(แล้วรู้ได้ไงว่าฉันอยู่อพาร์ตเมนต์)
(พี่แจโฮ)
คุณครับ
สวัสดีครับ
มาที่นี่ได้ไง
คุณจงอูให้ที่อยู่มาครับ
เขาบอกเหรอคะ
ครับ
เขาวานผมเอามาให้คุณ
ตอนนี้พี่เขาอยู่ไหนคะ
ผมรู้ว่าอยู่ไหน ไปด้วยกันสิครับ
ไม่เป็นไรค่ะ
พี่...
ผมเองครับ
ทำไมแกอยู่กับจีอึน
แฟนคุณอยากเจอคุณนะครับ
ผมขอร้อง
ได้โปรดอย่าแตะต้องจีอึน
ถือว่าผมขอนะ
ได้ไหม
ไม่รู้สิครับ พอดีผมคิดไม่เหมือนคุณ
อย่าบอกนะว่าแกจะ...
นั่นแหละครับ ตามที่คุณคิดไว้เลย
ผู้หญิงคนนี้ไม่มีความหมายกับผม
ฟังนะไอ้โรคจิต
ถ้ามึงแตะต้องเธอแม้แต่เส้นผม กูจะฆ่ามึง
กูฆ่ามึงแน่ เข้าใจไหม
พี่
ยังไงดีล่ะ เธออยากให้คุณมาอยู่ด้วย เหมือนที่คุณห้อง 310 เคยขอ
นี่คุณจะหนีอีกไหม
ไอ้โรคจิต
จีอึน จีอึน
กูจะฆ่ามึงซะ
มึงตายสมใจแน่ มึงอยู่ไหน
อยู่ไหน
ตื่นเต้นเลยนะเนี่ย
ผมจะรอในห้องคุณนะครับ
แท็กซี่
เดี๋ยวก่อนพี่
ไปย่านอึนฮเยด่วนเลย
- พี่ ผมไปด้วย - ชางฮยอน ฉันต้องรีบไป
พี่จะไปหอพักโรคจิตคนเดียวได้ไง
เขยิบไปหน่อย
ขับไปเลยครับ
ครับ ลบหมดแล้วครับ
สุดท้ายผมก็กลับไปที่นั่นจนได้
(แท็กซี่)
(หอพักเอเดน)
ถ้าเข้าไปข้างใน
ไม่รู้ว่าผมจะรอดออกมาหรือเปล่า
แต่ที่แน่ๆ คือ วินาทีนั้นผมตระหนักได้ว่า
ผมไม่อาจหนีหรือหลบซ่อนได้อีกต่อไป
ถ้าคุณเข้าไป คุณจะเจ็บตัวได้นะคะ
เดี๋ยวฉันจะไปหาค่ะ
- อย่าขยับ - พี่
ไม่สนุกเหรอครับ
ถ้าคุณอยากฆ่า ไม่ว่าใครหน้าไหนคุณก็ฆ่าได้
หรือถ้าอยากไว้ชีวิตก็ทำได้
เหมือนเราเป็นพระเจ้าใช่ไหมล่ะ
ผิดแล้ว มนุษย์น่ะเขาไม่ทำแบบแกหรอก
ถ้าแกตายไป นรกนี่ก็จะจบสิ้นลง
ก็ได้ครับ
งั้นมาเขียนตอนจบ ของนิยายที่ที่รักเขียนค้างไว้ดีไหม
คำบรรยายโดย: ธนภัทร สันติวนานนท์