Κάτι δεν πάει καλά.
Δεν το ξέρουμε αυτό.
Δεν θα μείνει ανοιχτή για πολύ ακόμα.
Έχουν ακόμα χρόνο.
Δεν καταλαβαίνω γιατί μας δίνουν εκτιμώμενη ώρα άφιξης.
Αυτοί είναι.
Δεν πήρα σήμα.
Όχι. Η Φρουρά.
Τι;
Όχι. Δεν είναι...
-Πρέπει να φύγεις από κει. -Στάσου...
Είπα να φύγεις. Τέλος!
Όλα καλά. Οι ΜΚΣΧ ήρθαν. Κατάφεραν να βγουν απ' το 1988.
Τζούνιπερ, μην κάνεις καμιά βλακεία.
Τι συμβαίνει;
Τζούνιπερ; Τζούνιπερ!
Όχι!
Όχι. Γαμώτο!
Όχι.
Εντάξει.
Ονομάζεσαι Λάρι Ραντακόφσκι. Γεννήθηκες στις 12 Μαρτίου του 1978.
Είσαι μέλος των Υπογείων ΜΚΣΧ,
με αποστολή την προστασία του εργαλείου,
που είναι στο Γραφείο του Γέροντα.
Αν το ακούς αυτό, είναι επειδή σου έκλεψαν τη μνήμη.
Αυτή είναι η μαρτυρία σου. Σήμερα είναι 23 Ιουνίου του 2019.
Οι μπλε γλώσσες δεν ψεύδονται.
Γαμώτο!
-Σε περίμενα. -Πάλι καλά. Τι έγινε; Πού είναι οι άλλοι;
Συγγνώμη, πού είναι το φαγητό μου;
Δεν είσαι από την Uber Eats;
Όχι...
Όχι.
Όχι...
Συγγνώμη, θέλω ν' ακούσεις κάτι, εντάξει;
Θα βάλω το χέρι μου στην τσέπη και θα βγάλω ένα κασετόφωνο.
Μη φοβάσαι.
Θέλω να συγκεντρωθείς, εντάξει;
Ονομάζεσαι Τζούνιπερ Πλίμπτον. Γεννήθηκες στις 13 Οκτωβρίου του 1978.
Είσαι μέλος των Υπογείων ΜΚΣΧ.
-Τζούνιπερ... -Γιατί να το πω αυτό; Δεν ισχύει.
Άκουσέ το. Εσύ το ηχογράφησες, η μνήμη σου...
Όχι. Δεν είμαι εγώ αυτή.
Ποιος είσαι;
Με γνωρίζεις, Τζούνιπερ.
Είμαι σημαντικός για σένα.
Σε περίμενα.
Πού είναι το φαγητό μου;
-Δεν έχω το φαγητό σου. -Μάλιστα.
Τότε, δεν έχεις δουλειά εδώ.
Ναι, έχεις δίκιο.
Αν το ακούς αυτό, είναι επειδή έκλεψαν τη μνήμη σου.
Αυτή είναι η μαρτυρία σου.
Σήμερα είναι 23 Ιουνίου του 2019.
Οι μπλε γλώσσες δεν ψεύδονται.
Γαμώτο!
ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΠΛΙΣΜΕΝΟ
Έλεος πια!
Σταμάτα επιτέλους!
ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΠΛΙΣΜΕΝΟ
Εντάξει.
Θα τα καταφέρουμε.
Συναισθηματικά, θα... Πού είστε, μαλακισμένα;
Ελάτε!
Πώς τα κατάφερε να μας αφήσει τόσο πίσω;
Δεν έπρεπε να την αφήσουμε να φύγει μόνη της.
Μπορεί να είναι η ιδέα μου, αλλά δεν φάνηκε να ζήτησε την άδειά μας.
Θα μπείτε στο αμάξι, σας παρακαλώ;
-Δόξα τω Θεώ. -Όχι πάλι.
Πώς μας βρήκες;
Στο Στόνι Στριμ είμαστε, όχι στο Μανχάταν.
Λυπάμαι. Εντάξει;
Θεέ μου, εσύ το έχεις!
Και το άνοιξες.
Πώς το άνοιξες; Είπες κάτι;
Δεν νομίζω. Ίσως είπα μόνο
"Γαμώτο" μόλις είδα το "Σύστημα Οπλισμένο" στην οθόνη μπροστά μου.
Τι; Πού; Τι δείχνει;
-Μόνο γράμματα και αριθμούς. -Λέει πώς να πάμε σπίτι μας;
Πες μου τι ακριβώς δείχνει η οθόνη.
-Για μισό λεπτό, τέσσερις δεν ήσασταν; -Η Μακ έφυγε.
-Τι έκανε, λέει; -Δεν πειράζει.
Εντάξει, ξέρουμε πού είναι. Μάλλον.
Νόμιζα...
Εντάξει, λοιπόν.
Βιάσου!
Μπορώ να βοηθήσω;
-Τι; -Μπορώ να βοηθήσω κάπως;
Όχι, είμαι εντάξει.
Περιμένω τον αδερφό μου.
Με έψαχνες;
Γαμώτο!
Γέρασες.
Είσαι πραγματικός γιατρός.
Πώς διάολο έγινε αυτό;
Κόπανε.
Εγώ είμαι.
Ξέρω πως ακούγεται παράλογο.
Ούτε εγώ θα το πίστευα αν δεν το είχα ζήσει.
Αλλά πρέπει να σου πω
ότι είναι σχεδόν εξίσου απίστευτο και το ότι έγινες γιατρός.
Αν τα πήγες εσύ τόσο καλά,
εγώ λογικά θα σκίζω.
Χριστέ μου, μοιάζεις του μπαμπά.
Του παππού, μη σου πω.
Τι κάνει ο μπαμπάς;
Και η Άλις; Είναι ακόμα μαζί;
Κι εσύ;
Παντρεύτηκες; Έκανες παιδιά και τέτοια;
Ή είσαι κανένας πλεϊμπόι, με καμιά δεκαριά γκομενάρες ταυτόχρονα;
Τι;
Η αδερφή μου πέθανε.
Πέθανε από εγκεφαλικό λέμφωμα στα 16 της.
Ποια είσαι; Ποιος σ' έβαλε να το κάνεις αυτό;
-Τι είπες; -Η αδερφή μου πέθανε πριν από 27 χρόνια.
Δεν ξέρω τι αρρωστημένη φάρσα είναι αυτή, αλλά...
Γιατρέ Κόιλ;
Είμαι η Ντόνα Μέτκαλφ. Η κοινωνική λειτουργός της κλινικής.
Θέλω να σου κάνω μερικές ερωτήσεις.
Προφανώς, έχεις πολλά προβλήματα.
-Ελπίζω να έχεις την αναγκαία βοήθεια. -Σοβαρολογείς;
-Αυτό νομίζεις, γαμώτο; -Έλα τώρα!
Γαμήσου, Ντίλαν.
Αρκετά, φτάνει αυτή η συμπεριφορά.
Έλα, πάμε.
ΝΤΙΛΑΝ
ΣΥΛΛΟΓΗ ΝΤΙΛΑΝ 3
Εντάξει, τέλεια.
-Πότε γεννήθηκες; -Στις 5 Ιουλίου 1976.
Δηλαδή, είσαι 43 ετών;
Ό,τι πεις.
Καλά κρατιέσαι για την ηλικία σου.
Κυκλοφορώ με ποδήλατο
και καπνίζω πολύ.
-Από πού είσαι; -Απ' το 1988. Είμαι χρονοταξιδιώτισσα.
Και πού ν' ακούσεις το καλύτερο. Βασικά, είμαι νεκρή χρονοταξιδιώτισσα.
Οπότε, θεωρητικά, είμαι φάντασμα.
Απ' ό,τι φαίνεται, τα τίναξα στα 16,
δηλαδή σε τέσσερα χρόνια από τώρα. Οπότε, όπως βλέπεις, ζω ακόμα.
Έχεις πάρει ναρκωτικά;
Άκρως ανησυχητικό. Το έσκασε απ' το σπίτι κι έχει παραληρηματικές τάσεις.
-Και είναι πραγματικά... -Είναι παιδί μου.
Τι;
Πήρα δείγμα DNA απ' το ποτήρι της, και ταιριάζει με το δικό μου.
Θέλω...
Θέλω να εξαφανίσεις τον φάκελό της.
-Δεν εξαφανίζω φακέλους. -Είμαι παντρεμένος.
Έχω οικογένεια. Θέλω...
Θέλω να το χειριστώ όσο πιο διακριτικά γίνεται.
Σε παρακαλώ.
Περίμενε.
Θέλεις ν' ανάψω το κλιματιστικό στο κάθισμά σου;
Μια χαρά είμαι.
Λοιπόν, πόσο καιρό ήμουν άρρωστη;
Κάμποσο.
Βασικά, δεν ήσουν βαριά άρρωστη όλο αυτό το διάστημα...
Και πόσο καιρό ήμουν βαριά άρρωστη;
Πάρα πολύ.
Και για να ξέρεις...
ήσουν γενναία όσο δεν πάει.
Θέλεις να μάθεις πώς έγινα γιατρός;
Το έκανα γιατί ήξερα πως ήθελες το καλύτερο για μένα.
Οπότε, συμμαζεύτηκα.
Δεν είμαι έτσι εγώ.
Δεν έχεις ιδέα τι άτομο θα γίνεις.
Δεν θα καταφέρεις κάτι έτσι.
Τι σόι κωλάμαξο είν' αυτό, χωρίς ένα κασετόφωνο;
Παίξε Danzig.
Κι αυτό είναι δικό μου.
Κάθε πρωί επί τρία χρόνια σου έλεγα να μην το παίρνεις.
Σου είπα πως θα το επιστρέψω.
Τι διάολο συμβαίνει αυτήν τη στιγμή;
Πιο δυνατά.
Πολύ πιο δυνατά.
Μάνα
Βάλε ζώνη. Θα ζορίσουν τα πράγματα.
Σοβαρά, βάλε ζώνη.
Μάνα
Λυπάμαι γι' αυτό που έγινε στο σπίτι...
Δεν πειράζει. Ας πούμε πως έφταιγε το ότι είμαστε όλες, ξέρεις,
αγχωμένες.
Εντάξει; Για να δούμε αν θα μπορέσω να εντοπίσω τον αδερφό της.
Μείνετε εδώ, εντάξει;
Μην την κοπανήσετε πάλι.
Συγγνώμη. Με συγχωρείτε.
-Μήπως μπορείτε... -Λυπάμαι, δεν έχω μετρητά.
-Γαμώτο! Παιδιά, κοιτάξτε! -Τι γίνεται;
Θεέ μου!
-Θεέ μου! -Πάμε!
-Θεέ μου! Την παίρνει μαζί του! -Τι;
Πρέπει να φύγουμε. Πάμε! Θεέ μου!
Θεέ μου!
Τι διάολο; Βάλε μπρος, Τιφ. Τι κάνεις;
-Προσπαθώ να τους απενεργοποιήσω. -Οδήγα, Τίφανι. Κουνήσου!
-Κάντε ησυχία! -Τίφανι, πάμε, πάτα το γκάζι!
Γιατί καθόμαστε εδώ;
-Οδήγα! -Εντάξει!
Ακολούθησέ τον.
Πιο γρήγορα!
Πατάω το γκάζι με όλη μου τη δύναμη! Τι άλλο να κάνω;
-Βγάλ' τον εκτός δρόμου! -Πώς;
-Πηγαίνεις αργά! -Ούτε να τον φτάσω δεν μπορώ!
Πού την πάει; Τι θέλει;
Μόνο μην τον χάσεις.
-Στρίβει. -Το βλέπω.
Γαμώτο, κοίτα εδώ. Δεν μ' αρέσει αυτό.
-Πού στα κομμάτια την πάει; -Είναι μέρος για δολοφονία.
Τιφ, δεν θα γίνει καμία δολοφονία.
Έριν, δεν θα πεθάνει κανείς, εμείς είμαστε τρεις κι εκείνος μόνος του.
Μακάρι να είμαστε τέσσερις.
Τι διάολο;
-Τι διάολο συμβαίνει; Τι; -Ποιος μας ακολουθεί, γαμώτο;
-Δεν ξέρω. Τι, ποιος... -Παιδιά φαίνονται! Ποιοι είναι;
-Δεν ξέρω. Εσύ ποιος είσαι; -Λες ψέματα.
-Στρατολογούν και παιδιά τώρα; -Δεν ξέρω!
-Πού είναι ο Χεκ και ο Νάλντο; -Δεν ξέρω τι είναι αυτά που λες.
Μη μου λες μαλακίες, κυρά μου! Τι έγιναν ο Χεκ και ο Νάλντο;
Ορκίζομαι, δεν ξέρω τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις.
Πες μου πού με πηγαίνεις. Άσε με να φύγω.
Βούλωσέ το!
Χριστέ μου!
Είστε καλά;
Γαμώτο. Πάμε, τρέξτε!
Σταματήστε!
Κάντε ησυχία.
-Όχι! -Βγάλε με από εδώ μέσα! Σε παρακαλώ!
Όχι! Άνοιξέ μας!
Κάντε πίσω.
Είπα να κάνετε ησυχία.
Θα τα πούμε το πρωί, εντάξει;
Δεν θυμάσαι να τη συνάντησες;
Ήμασταν στο Κλίβελαντ. Νομίζω ότι ήσουν κι εσύ εκεί.
Σ' εκείνο το Ιρλανδικό μαγαζί στο κέντρο. Ίσως να μην ήσουν.
Είναι από το σόι του πατέρα μου. Της μητέρας του πατέρα μου.
Από τους Ο'Χάλεραν, δηλαδή.
Μαμά της είναι η ξαδέρφη μου η Πένι. Έχουμε τον ίδιο προπάππο.
Τέλος πάντων, η Πένι,
όπως και πολλοί άλλοι Ο'Χάλεραν και κάμποσοι Κόιλ, εδώ που τα λέμε,
είχε πάντα πρόβλημα με... Ξέρεις...
-Τι; -Διάφορες ουσίες.
Κι εμφανίστηκε απόψε από το πουθενά
και μου είπε πως μπαίνει σε πρόγραμμα απεξάρτησης.
-Χρειάζεται πολύ θάρρος. -Πράγματι. Είμαι περήφανος γι' αυτήν.
Γι' αυτό και θέλω να τη στηρίξω όσο μπορώ.
Κι αφού έχουμε ένα επιπλέον δωμάτιο, ξέρω πως ούτε εσύ θα ήθελες
να μένει με ξένους η Κίμπερλι, ενώ μπορεί να μείνει μαζί μας.
Φυσικά, μαζί μας να μείνει. Είναι συγγενής.
Δεν θα μείνει πολύ, μόνο για όσο νοσηλεύεται η Πένι.
Θα είσαι εξαντλημένη, Κίμπερλι.
Πάμε να ετοιμάσουμε το κρεβάτι σου.
Ξέρεις, οι φίλοι μου με λένε Τζο.
Είναι το δεύτερο όνομά μου. Μ' αρέσει περισσότερο.
Δεν γνώρισα ούτε μία Κίμπερλι που να μη θέλω να τη βαρέσω.
Εντάξει, λοιπόν, Τζο.
Πάμε να σου βρούμε πιτζάμες.
Εντάξει.
Βάλ' το κάτω από το ξύλο.
-Προσπαθώ. Σταμάτα. -Και τράβα.
Μη μου λες να κάνω ησυχία. Τράβα, μη σπρώχνεις προς τα πάνω.
-Πονάνε ακόμα; -Ναι.
Έχω, όμως, και καλά νέα.
Δεν έχω πια ημικρανία.
Δεν βλέπω εκείνη τη χαζή οθόνη πια.
Δεν είμαι σίγουρη πως είναι καλό νέο αυτό.
Ξέρεις, η μαμά είχε δίκιο.
Δεν έπρεπε να πάω σ' εκείνη την ηλίθια δουλειά.
Όχι, δεν είχε δίκιο η μαμά.
Παλέψαμε γι' αυτήν τη δουλειά.
-Το ξέρεις καλά. -Έτσι είναι.
Το θυμάσαι;
Το θυμάμαι.
Ναι.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς με κοίταξε όταν γύρισα σπίτι.
Ήταν μες στα νεύρα.
-Γύρισες σπίτι; -Γύρισα.
Ελάτε εδώ. Ελάτε.
Λέω να φάμε πρωινό.
Δεν είναι πρόσκληση, είναι διαταγή.
Εντάξει. Πάμε.
Ελάτε.
Καμιά δεν πεινάει;
-Κέι Τζέι. -Χαλάρωσε.
Σε παρακαλώ, μη μας κάνεις κακό, εντάξει;
Για ποιον δουλεύετε;
Εγώ...
είμαι ελεύθερη επαγγελματίας πλέον,
αλλά πριν δούλευα για το Κάλουμ και Φιλντς.
-Ποιοι είναι αυτοί; -Γραφείο ευρεσιτεχνιών.
Για όνομα του Θεού!
Πού το βρήκατε αυτό;
Μου το έδωσαν.
-Ξέρεις τι είναι; -Ξέρω ότι είναι σημαντικό.
Δεν ξέρω αν βοηθάει αυτό, αλλά όταν είμαι κοντά σ' αυτό το πράγμα,
εμφανίζεται μια οθόνη μπροστά μου.
-Με συνεχή κύλιση. -Ξέρεις κάτι;
Μπορεί να σου φαίνομαι ηλίθιος, αλλά δεν είμαι. Πάμε άλλη μία.
Πού το βρήκατε;
Μου το έδωσε ένας απ' τους τύπους που μας έφερε εδώ.
-Είστε ΜΚΣΧ; -Μη!
Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό.
-Είμαστε εφημεριδοδιανομείς. -Τι σημαίνει αυτό;
Κάνουμε διανομή εφημερίδων. Του Προασπιστή του Κλίβελαντ.
Ο Προασπιστής του Κλίβελαντ έκλεισε πριν από 20 χρόνια.
Ταξιδέψατε;
-Πώς; -Δεν είμαστε σίγουρες.
Εκείνοι οι τύποι είχαν ένα σκάφος και μας έφεραν εδώ.
-Ποιοι; -Δεν ξέρουμε.
Δεν ήταν πολύ μεγαλύτεροι από εμάς και είχαν σημαδεμένα πρόσωπα.
Ναι.
Λες και είχαν μπλέξει σε άγριο καβγά ή κάτι τέτοιο.
Πού είναι τώρα;
Τους...
Τους πυροβόλησαν.
Τους αιφνιδίασαν και τους σκότωσαν.
Λυπάμαι.
Είδατε ποιος το έκανε;
Έμοιαζαν με στρατιώτες.
Φορούσαν λευκή θωράκιση.
Απ' ό,τι φαίνεται, όλα πήγαν καλά για σένα μετά τον θάνατό μου.
Συγγνώμη.
Δεν ήθελα να σου την πω.
Δεν έχεις πεθάνει.
Είσαι εδώ, μπροστά μου.
Πώς κοιμήθηκες;
Ωραία. Το κρεβάτι είναι πολύ καλό.
-Ευτυχία, έτσι; -Ναι.
Είναι το αγαπημένο μου στρώμα στο σπίτι.
Σαν να μου αρέσει που έχω πλούσιο αδερφό.
Μάλλον πολύ σκληρά εργαζόμενο αδερφό.
Πες το όπως θες, φραγκάτε. Εγώ θα σου πω τι χρειάζομαι.
Θέλω τσιγάρα
και μερικά ντόνατ
και μετά θέλω να πάμε στη μάντρα με τα παλιοσίδερα να τα σπάσουμε.
Δεν σου παίρνω τσιγάρα.
Λίγο πιο πάνω έχει ένα μαγαζί με απίθανα ντόνατ.
Και λυπάμαι, αλλά εκείνη η μάντρα με τα παλιοσίδερα
είναι πλέον συγκρότημα κατοικιών της Misty Pines.
-Δεν μου ακούγεται πρόοδος αυτό. -Συμφωνώ απόλυτα.
Αλλά πριν κάνουμε οτιδήποτε, θα πάμε στο νοσοκομείο
να σου πάρουμε λίγο αίμα.
-Τι; Ακόμα δεν με πιστεύεις; -Θα φροντίσω να μην αρρωστήσεις ποτέ.
Έχουμε κι εδώ πρωινό, αν θέλεις.
Τι λες για μούσλι;
Τι σκατά είναι το "μούσλι";
Εντάξει, ντόνατ.
-Πολύ παράξενο. -Ποιο πράγμα;
-Δεν βλέπω καταγεγραμμένο εξιτήριο. -Τότε, μπορεί να μην έχει βγει ακόμα.
Όχι. Αυτό θα αναφερόταν.
Υπάρχει μόνο μια σειρά ακατανόητων απαντήσεων.
Ψευδής χρονολογία γέννησης, κάτι ανοησίες ότι είναι φάντασμα
που ταξιδεύει στον χρόνο, και μετά τίποτα.
Δηλαδή, δεν είναι εδώ, αλλά ούτε έχει φύγει.
Έτσι φαίνεται.
Η γραφειοκρατία του 21ου αιώνα είναι στο ναδίρ της αποτελεσματικότητας.
Είμαστε ένα μικρό τμήμα που εξυπηρετεί ένα μεγάλο και πολύ...
Ποιος έγραψε την αναφορά;
Μια πολύ έμπειρη εργαζόμενη...
Θέλω το όνομα.
Συγγνώμη, αλλά δεν μπορείτε να έρχεστε εδώ και να απαιτείτε...
Μπορώ να αποσπάσω το όνομα με το άγριο ή μπορείς απλώς να μου το πεις.
Έτσι κι αλλιώς, θα φροντίσω να μη θυμάσαι τίποτα απ' όλα αυτά.
Η βαναυσότητα είναι προαιρετική.
Τι προτιμάς;
Εντάξει.
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΝΤΟΝΑ ΜΕΤΚΑΛΦ
Εντάξει, ελάτε.
Ελάτε.
Γαμώτο!
Λυπάμαι γι' αυτό.
-Πού πας; Γύρνα πίσω. -Ήταν φίλοι του εκείνοι οι τύποι.
Οι φίλοι σου μου έσωσαν τη ζωή.
Και τη δική μου.
Βρισκόμαστε σε πόλεμο.
Οι άντρες που είδατε να δολοφονούνται είναι μέλη της οργάνωσης ΜΚΣΧ.
Μαχητές Κατά του Σταθερού Χρόνου.
Μάχονται ενάντια στην Παλιά Φρουρά.
-Τους στρατιώτες στο δάσος; -Ακριβώς.
Από ποια εποχή είναι; Η Παλιά Σκοπιά;
Η Παλιά Φρουρά. Επίσης από το μέλλον, αλλά πιο πριν από τους ΜΚΣΧ.
Καταλαβαίνω, είναι πολλά μαζεμένα. Πιστέψτε με.
Ουσιαστικά, η Παλιά Φρουρά λυσσάει να διατηρήσει την κατάσταση ως έχει
κι έτσι να παραμείνει στην εξουσία,
ενώ οι ΜΚΣΧ παλεύουν να διορθώσουν κάποιες ιστορικές στιγμές
που εκτροχίασαν την ανθρωπότητα.
Οπότε, οι φίλοι σου είναι οι καλοί, σωστά;
-Ναι. -Δεν μου φαίνεται λογικό.
Πώς διορθώνουν κάτι στο παρελθόν χωρίς να διαταράσσεται το μέλλον;
Πρώτον, δεν θα καταλάβαινες τη διαφορά.
-Δεν μπορεί... -Δεύτερον,
αυτό είναι ένα χαζό επιχείρημα της Παλιάς Φρουράς.
Θα υπάρξει διατάραξη. Έτσι πρέπει.
Η Παλιά Φρουρά είναι βασικά μια ομάδα από πλούσιους αντιδραστικούς που...
Απαγόρεψαν το ταξίδι στον χρόνο επειδή απειλεί το μέλλον τους.
Ένα μέλλον που δεν θα έπρεπε να υπάρξει,
με φυσικούς πόρους υπό εξαφάνιση, με απαράδεκτη εισοδηματική ανισότητα...
-Όπως τώρα, δηλαδή. -Δεν είπα ότι τελείωσε ο πόλεμος.
Κάθε λεπτό γίνονται δύο βήματα μπροστά, ένα πίσω.
Πιστέψτε με, όμως. Έχω ακούσει πώς είναι στην εποχή των ΜΚΣΧ. Αυτό εδώ αξίζει.
-Ποιο πράγμα; -Ο αγώνας.
Όλες αυτές οι θυσίες.
Υπάρχουν ΜΚΣΧ σε όλες τις εποχές;
Σε όσες έχουν στρατηγική σημασία, ναι. Λεγόμαστε Υπόγειοι.
Όλα αυτά είναι μάλλον βαθιά νερά για τα κορίτσια...
Όχι. Μια χαρά καταλαβαίνω.
Άρα εκείνοι οι στρατιώτες, η Παλιά Φρουρά, είναι οι κακοί.
Ταΐζουν τους δεινόσαυρους με ανθρώπους, οπότε τι λες να είναι;
Είπε για δεινόσαυρους μόλις τώρα;
-Έτσι μου φαίνεται. -Τώρα η κατάσταση αλλάζει πάλι.
Θα είμαι έτοιμος.
Η Παλιά Φρουρά μάς κυκλώνει σιγά σιγά.
Εσείς, κορίτσια...
Εσείς είστε στόχοι τώρα.
-Τι; Γιατί; -Δεν έκαναν τίποτα.
Κι όμως, ταξίδεψαν στον χρόνο. Τιμωρείται με θάνατο αυτό.
Ποια είναι αυτή;
Δεν έχει σημασία.
Ακολουθήστε με.
Μα...
-Υπάρχει άλλη μία δικιά μας εκεί έξω. -Τι;
Υπάρχει ακόμα ένα κορίτσι απ' το 1988. Πώς θα τη βρούμε;
-Πού είναι; -Χωριστήκαμε.
Λυπάμαι που το λέω αυτό,
αλλά η φίλη σας μάλλον είναι νεκρή.
Είδατε τι έκαναν στον Χεκ και τον Νάλντο.
Και συγγνώμη για το τέιζερ, δεν είμαι τέτοιος τύπος.
Ειλικρινά. Με λένε Λάρι.
Έριν.
-Μπορώ να σ' εμπιστευτώ; -Δεν ξέρω, Λάρι.
-Τι απάντηση θες να δώσουμε; -Μπορείς να δεις την οθόνη;
-Ναι. -Τότε, πρέπει να σου δείξω κάτι.
Μπορεί να υπάρχει λύση στα προβλήματά μας.
Απόδοση διαλόγων: Αγγελική Πανοτάρα
Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη