10-34, over. Iyon ay10-34, over.
Asar naman.
Sino ang kausap mo?
Handa na kami.
Tara.
Wala na tayong oras. Sino ang tinatawagan mo?
Sinusubukan kong humingi ng tulong sa STF contact ko.
Magagawa mo iyon sa walkie?
Oo, gumagamit ang STF ng magkakapares na walkie para mag-usap anumang panahon.
Astig.
Di nasusubaybayan ng Old Watch ang analog
kaya di nila natitiktikan ang mga lumang ito.
Nakakausap ko lang ang isa pang walkie sa set na ito.
Si Durain ang may hawak ng isa. Hinikayat niya ako noong '94.
Pero di siya tumutugon.
TRC-218, dalawang watt, tatlong channel, handheld na CB receiver na may 30 kristal channel.
Ninakaw nina Heck at Naldp ang isa pa noong Hell Day, 1988.
Nakina Heck at Naldo ang kapares nito noong 1988?
-Ninakaw niya sa kaibigan ko. -Sigurado ka?
Dahil kung totoo ang sinasabi mo...
10-34.
May tao ba riyan? Kung may nakakarinig, sumagot ka sana.
10-34!
Isa, apat...
Asar! Sila iyon.
Sina Heck at Naldo iyon.
Oo, naririnig ko kayo.
-Naririnig kayo. -Sila iyon.
Sabihin mo, kami ang mga pinagnakawan nila ng walkie.
Sabihan mo, pumunta na sila ngayon dito.
Pauwi na tayo.
Bumuo ng grupo at pumunta rito ngayon din.
Ililikas natin ang mga sibilyan at patutumbahin natin ang mga buwisit.
Kapag nanalo sa digmaan ang mga STF, baka magbago ang hinaharap natin.
Di ka na sasakay sa robot na iyon.
Di na magpapakulot si K.J.
Pero baka nasa mamahaling kolehiyo pa rin si Tiffany.
Maganda ang hinaharap, ano?
Eksakto.
Naririnig ninyo ba ako?
Sige na. Kumilos na tayo.
Bilisan mo na.
Naririnig ninyo ba ako?
Ibibigay ko sa kanila ang coordinates ng pagtiklop ng 1999 at uulitin ko.
Magandang ideya.
Sige.
Ang isang ito.
Apat-isa-anim-anim.
Hoy, mga buwisit, kung naririnig ninyo ito, maghanda na kayo.
Babawiin namin ang mga gamit namin.
Ako iyon.
Ano?
Hindi.
Ikaw iyon noong Hell Day.
Ikaw ang narinig natin. Tinig mo.
Narinig namin ang mensahe mo.
Ano'ng ibig sabihin?
-Imposible. Hindi ka-- -Nangyari na ito.
Diyos ko, nangyari na ang lahat ng ito.
At walang nagbago.
Puwede bang may magsabi kung ano'ng nangyayari?
Walang darating, Larry.
Natanggap nila ang mensahe namin.
Narinig din namin. Nakuha nina Heck at Naldo ang mensahe pero namatay pa rin sila.
At di kami makakauwi.
Isa itong time loop. Isang predestination paradox.
Idinulot ng hinaharap ang nakaraan,
kaya nagpapaulit-ulit ang mga iyon.
At lahat ng nangyari at lahat ng mangyayari,
walang makakabago nito.
Hindi.
Baka puwede nating bawiin.
Patigilin sina Heck at Naldo.
Sabihin sa kanilang humanap ng ibang paraan. Na mabibigo ito.
Pakiusap.
Naririnig ba ninyo ako?
Mamamatay kayo.
Urong! Mamamatay kayo.
Mamamatay kayo!
Tumingin ka sa akin, Mac.
Maaayos natin ito.
Paano?
Mac.
Saan siya pupunta?
Hayaan ninyo lang siya sandali.
Baka wala na tayong oras.
Parating na sila.
Mac?
Nasaan ka? Naghihintay sila.
Mac, dapat na tayong umalis.
Ayos ka lang?
Salamat sa pagiging napaka...
Ewan ko.
Salamat lang sa pagiging sino ka.
Ayos ka lang?
Itsetsek... Itsetsek ko lang
kung may anumang pagkain o iba pa
sa bahay na ito na madadala natin.
Hindi, dito ka lang. Magpahinga ka muna rito.
-Mac-- -Ayos lang.
Asar.
Asar!
Patawad.
Di ko alam na narito ka.
Nakakatawa ang kaibigan mo.
Di ko iyan gagawin.
Uy, handa na tayo.
Noong kaedad kita, puno ng butil hanggang bubong ang tambakang iyon.
Di ako mahusay na magsasaka.
Siguro, wala talaga akong maaabot.
Nakakabagbag-damdamin iyan, Larry, pero dapat na tayong umalis. Ngayon na.
Ikaw na rin ang nagsabi.
Di ako puwede. Ang lola ko kasi.
Di ka nila dapat madakip. Masyado kang maraming alam.
Nakakatawa, dahil sa tingin ko, wala akong alam.
Patawad, pero nakita mo naman si lola.
Di siya puwedeng tumakbo.
Di mo ito marahil nauunawaan, pero wala na akong magagawa.
Dapat ko siyang alagaan. Okey?
Di lang ikaw ang may pamilya, Larry.
At kung mahal mo talaga ang lola mo, sumakay ka na sa kotse, at makaligtas
at maghanap ng paraang makabalik.
Kung hindi, wala ka ring maitutulong sa kanya.
Mac, patawad. Okey? Gusto ko lang--
K.J. Brandman.
Ano'ng gagawin mo sa amin?
Baka mali tayo, K.J.
Sa tingin ko, gusto lang niyang umuwi tayo, maniwala ka man o hindi.
"Hindi" ang hula ko.
Kapag ibinalik ninyo kami, di talaga naman ito maaalala?
-Mac. -Magpalit lang tayo.
Kailangan ko lang ang mismong araw na pinagmulan ninyo.
Di namin sasabihin.
Nobyembre 1, 1988.
Pagod na pagod na ako.
Gusto ko nang umuwi,
manigarilyo,
at matulog sa aking pangit na kama.
At ikaw... Dapat mo lang kalimutan ang lahat ng ito.
Magsaya ka sa bat mtzvah mo.
Malapit ka nang makabalik sa kama mo.
May gusto lang akong ipakilala sa inyo.
Hello.
Mukhang namomroblema kayong mga bata.
Tensiyonado ngayon.
Dahil ba kay Prioress?
Sobra nga naman siya kung minsan.
Pero alam ba ninyong mabuti siya? At ligtas kayo kapag kasama siya.
Kaya huminahon na kayo nang kaunti, ha?
Huminga tayo nang malalim. Ano sa tingin ninyo?
Di ako magsisinungaling.
Ginago ninyo ang timeline ng Stony Stream.
Pero narito ang magandang balita.
Maaayos natin ang lahat ng iyan.
-Wag kayong mag-alala. -Sa pagpatay sa amin?
Huhulaan ko. Siya ang pumatay sa kapatid mo?
Walang mamamatay.
Ang iniisip ko lang ay ibalik kayo sa 1988,
tapos burahin ang lahat ng alaala ng bangungot na ito.
Di ba maganda iyon?
-Magagawa mo iyon? -Puwede bang sa hinaharap kami?
-Ano? -Ano'ng gusto ninyong gawin doon?
May kanser ang kaibigan ko.
-Diyos ko, Cage. -Baka may gamot na sa hinaharap.
Mayroon ba?
Dinosaur iyon.
Sumakay na kayo.
Mukhang ito na ang hudyat natin.
Sakay na!
Ikaw ba ang gumawa ng mix na ito?
Hindi, ang kapatid ko.
Napakaastig ng kapatid mo.
Maganda ang lasa niya sa musika.
Pakinggan natin.
Napakaganda.
Naaalala ko pa noong lumabas ito.
Sige, isipin nating ang buhay ninyo ay tulad ng paborito mong mixtape, okey?
At bawat sandali sa buhay mo ay tulad ng ibang kanta sa mix.
Ngayon, ano'ng mangyayari kapag gusto mong baguhin ang isa sa mga kanta, o sa kasong ito,
patungan ito ng ibang kanta?
Ingatan mo!
Sandali. May ipinupunto ako.
Ngayon, makinig kayo.
Ingatan mo!
Mahirap marinig gamit ang headphones,
pero maniwala kayo sa akin kung sasabihin kong pumapangit ang kalidad ng tunog
sa bawat pagkakataon pinapatungan mo ito.
Walang mas gaganda sa orihinal.
Ngayon,
ang STF...
Ang mga pasaway na iyon. Nariyan sila,
iniisip na binabago nila ang mixtape para sa kabutihan
sa pamamagitan ng pagpapawala sa masasamang bagay.
Pero sa katunayan, ang ginagawa nila
ay pagpapatong sa orihinal na kanta gamit ang sarili nilang mga awitin.
Kung uulit-ulitin mo ang ganoon,
kalaunan, magugulo ang timeline.
At sa kahinaang iyon dahil sa mga pagrekord,
at pagrerekord ulit, ano sa tingin ninyo ang susunod na mangyayari?
Ngayon, wala nang makakapakinig.
Ito, mismo,
ang katapusan ng sansinukob.
Buwisit ka.
Kaya dapat panatilihin ng Old Watch na tumutugtog ang orihinal na mixtape.
Lagi.
Walang mga eksepsyon.
Patawad, bata.
Naaalala ko pa ang kanser, at malas mo kapag nagkaroon ka no'n.
Pero tulad ng sinasabi namin sa Old Watch, "Ang oras mo ay oras mo."
Puwede bang mas ipalinis pa ang utak ko?
Ayaw kong maalala ang lahat ng ito.
Gusto kita.
Ipapalinis ko nang doble ang alaala mo.
Pangako.
Sige. Mahusay.
Maglilinis pa kami nang kaunti dito sa '99,
tapos, ihahatid namin kayo sa... Kailan ulit ang petsa ninyo?
-Nobyembre 1, 1988. -'88, seryoso ka?
Ang daming magandang musika no'n!
Ang ...Ang Justice for All ng Metallica. Mahilig ba kayo sa metal?
Si Lars Ulrich marahil ang pinakamahusay na drummer ngayon.
Grabe ang double bass kicks ng lalaking iyon.
Dahan-dahan, okey? Ano naman kung mabura ang isip mo?
Seryoso ka ba?
Sa tingin mo, gusto kong bumalik sa Stony Stream
nang di naaalala ang tungkol sa time travel?
-Pahiram ng pen. -Sakay na!
Pahiram.
Di mo maaalala ang lahat ng ito, pero nasa sa iyo iyan.
IKAW ANG NAG-IMBENTO NG TIME TRAVEL
Gawin mong totoo iyan.
Sige.
Pambihira.
Sandali!
Mga binibini, si Tessa. Tessa, sila ang mga bagong kaibigan antin.
Naliligaw sila at ihahatid natin sila.
-May tanong ako? -Ano?
May pinanggalingang panahon ang mga STF na pinatay ninyo, tama?
Puwede ba iyon? Di ba, masisira noon ang mixtape ninyo?
-Di ako ang gumagawa ng mga batas. -Talaga?
Kung di ikaw, sino?
May boss ka ba o kahit ano?
Wala. Wala akong boss.
May dahilan kung bakit nangyayari ang lahat.
Di ako naniniwala riyan.
Sa tingin ko, sinasabi iyan ng mga tao para maghugas-kamay,
pero tayo ang pumipili, at kung di mo kayang pigilan ang masasamang bagay,
dapat mong subukan iyon.
Alam kong kinakabahan ka,
pero magtiwala ka, mas mabuti ito.
Mas mabuti siguro para sa iyo.
Hindi.
Mas mabuti para sa timeline.
Mahirap siguro itong unawain para sa inyo.
Pero magtiwala kayo, pribilehiyo ito.
Alam mo? Nagbago ang isip ko. Ayaw ko na.
Kung nag-aalala kayo sa ablusyon, di iyon masakit.
Ipikit ninyo lang ang mga mata ninyo
at di na ninyo maaalala ang mga paghihirap ninyo.
Di ka nakikinig.
Di na namin ito gagawin.
Sige.
Sa tingin ko, iniisip ninyo marahil
na may pagpipilian kayo.
Bitawan mo ako!
Pakawalan mo ang mga bata o babarilin ko ang alaga mo.
Wag naman, pare!
Di ka mamamatay-tao.
Siguro nga, hindi.
Pero ipinagmamalaki kong miyembro ako ng STF.
-Sige na. -Ibaba mo.
Dito.
Dapat sigurong umalis na kayo.
Bilisan ninyo.
Naloko ka nila, pare.
Kalokohan.
Paano mo nasasabi iyan?
Dahil may nakausap kang mga teenager na may mga bakal na tigyawat.
Mag-isip ka nga.
Huminga tayo nang malalim.
Huminahon ka.
Ibaba mo na ang barili mo. Ano sa tingin mo?
Sa wakas, may nagawa na rin akong tama.
Bahala ka.
Ikaw ang masusunod.
Larry!
Nakita mong sinubukan ko siyang iligtas, tama?
Ayaw ko talagang makain siya.
Hanapin na natin ang mga bata.
-Nakita mo kung saan sila pumunta? -Hindi.
May dinosaur ang lalaking iyon.
Kawawang Larry.
Di iyon dapat nangyari. Iniligtas niya tayo.
Nang sandali.
May sakit ako.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Ano?
Kaya mo ito, Mac.
Sabi ni Dylan, may kanser ako.
Totoo ba iyan?
Oo, totoo.
Sa loob ng apat na taon, wala na ako.
Hindi ko maintindihan.
Sinabi mo sa aking magiging beterinaryo ka paglaki mo.
Nakakalungkot naman, Mac.
Ako rin.
Masaya akong sinabi mo sa amin.
Ano'ng gagawin natin kung mahanap nila tayo?
-Kapag nahanap nila tayo. -Lalaban tayo.
Siguro.
-At kung matatalo tayo? -May lalaki roon
na buburahin daw ang isip natin, at ihahatid tayo pauwi.
O puwede tayong tumakas at hintayin ang susunod na pagtiklop,
iyon lang, sana maiuwi tayo no'n.
Kung ganoon, ako'ng bahala sa babaeng nakabaluting gusto tayong patayin.
Baka unahan pa kita.
Kung ipapatong ka namin sa balikat ni Erin.
Mga binibini!
Puwede itong maging madali o puwede ring ipasira ko sa dinosaur ang bahay.
Kayo ang magpasiya.
Mamamatay rin naman ako.
Dalawa lang sa atin ang kilala nila.
Kung susuko kami, baka di nila kayo galawin--
-Hindi. -Di kami papayag.
May apat na taon na lang ako,
-kaya bakit di na lang ako sumuko? -Kaya tayo tumagal hanggang ngayon
ay dahil magkakasama tayo.
Mga paper girl tayo.
Kaya di tayo maghihiwalay.
Tama?
Di natin iyan iibahin ngayon.
Sandali lang.
Patawad sa sinabi ko kanina tungkol sa bat mitzvah mo.
Patawad sa lahat.
Ayaw kong malimutan ko kayo.
Ayaw rin naming makalimutan ka, Mac.
Pero maging tapat kayo, di ninyo naman talaga magagawa iyon, tama?
Oo.
Gusto mo bang sumama?
Saan? Sa bat mitzvah mo?
Oo.
Imbitado kayong lahat.
Kung makakaligtas tayo.
-Pupunta ako. -Siyempre naman.
Sigurado iyon.
Kung makakaligtas tayo, tulad ng sinabi mo.
Pero di ako magbebestida.
Sino kayong dalawa?
Erin. Erin Tieng.
Tiffany Quilkin.
At ako si "dilaan mo" at siya si "puwit namin."
Simulan na natin ito, gaga.
Baka ganito talaga ang nangyari
sa mga taong nagsasabing dinukot sila ng mga alien.
Kung may mga alien pa, ayaw ko nang malaman.
Pagkatapos nito, kapag nagkasalubong tayo sa kalye o sa mall,
makikilala kaya natin ang isa't isa?
Ewan.
Baka maiwan ang iba.
Hindi lahat,
pero baka maalala natin ang astig na t-shirt ni Erin.
O ang amoy-sigarilyong hininga ni Mac.
Tumigil na ako.
Nanigarilyo ka sa bubong ni Tiff kagabi.
Una, clove iyon, kaya di iyon mabibilang.
At pangalawa, kagabi lang ba iyon?
Gaano katagal na ba ito?
Ewan.
Pero, ang pakiramdam ko, mas matanda na ako.
Tiffany Quilkin, sumama ka sa akin.
Hindi puwede.
Ano'ng gagawin mo sa kanya?
Di kailangang malaman ng iba.
Kung tungkol ito kay Tiffany, kailangan.
Akala ninyo siguro, hiling ito.
Kung may gagawin kayo sa amin, ginawa ninyo na dapat ito.
Sige.
Sumama kayo sa akin.
Lahat kayo.
Kaedad ko kayo, baka mas bata pa, noong sumali ako sa Watch.
Lumusob ang mga teroristang STF noong Ikaapat ng Hulyo.
Para sa kanila, makasalanan kami.
Kasalanan ang pagbuo sa masaklap na hinaharap na pinagmulan nila.
Isang bagong uri ng digmaan, na posible dahil
sa mga natuklasan ng isang grupong pinamumunuan ni Dr. Joan Bronstein,
isang grupong kinabibilangan mo.
Ang Quilkin Institute.
Bakit mo ito sinasabi sa amin?
Inaalok ko kayo ng oportunidad.
Gusto ninyo pa rin bang sagipin ang may sakit sa inyo?
Ano ang lugar na ito?
Halina kayo.
Isang pagtiklop.
Pero kontrolado.
Permanente ba iyan?
Mga sasakyan ba iyon?
Oo.
Tulad ninyo, di ko piniling maging bahagi nito.
Pinili ako nito.
Ang henerasyon ko, ang timeline ko.
Ilang taon kong sinubukang apulahin ang apoy nito.
Para lang paulit-ulit itong lumitaw at magbago.
Ito ang huli at pinakamagandang tsansang matiyak na di ito mangyayari,
pahintulutan man ito ni Lolo o hindi.
Sabihin mo kay Dr. Quilkin ang nakita mo.
Umupo ka lang diyan.
Kung gagawin namin ito, di ba mamamatay ang matandang bersyon ko?
Siya ang piloto ng malaking robot at namatay siya.
Hindi ko alam.
Pero naniniwala akong nasa mga kamay natin ang hinaharap.
-Sumakay na kayo. -Umalis na tayo rito!
Hinto!
Prioress. Ano ito?
-Nakatakas ba sila? -Tinulungan sila ng isang ito.
-Pinasimulan niya ito. -Hindi.
-Bakit sila... -Nagsisinungaling siya!
Magsisimula ang pagtiklop sa loob ng dalawang minuto.
Paparating na sila. Sige na!
K.J., tara na! Tara na!
Totoo ba ito?
-Tara na! -K.J., pumasok ka rito.
Patawad. Kung maitatama ko ito,
-pangako, gagawin ko. -Sige.
-Titiyakin kong-- -Wag! Hindi!
Hindi!
Umalis na kayo!
-Ano'ng ginagawa niya? -Pinipigilan tayo.
-Dapat natin siyang pigilan. -Wag.
Magsisimula ang pagtiklop sa loob ng isang minuto.
-Erin! -Erin!
Erin, tara na.
Iwan mo na siya. Mamamatay rin siya.
Tara na!
K.J., Erin, sumakay na kayo.
Maiiwan siya kung di siya kikilos.
Tara na!
Tara na! Tara na!
Magpahinga ka lang. Salamat.
-Dapat na tayong umalis. -Tara na!
Sampu, siyam, walo, pito, anim,
lima, apat, tatlo, dalawa, isa.
Sinimulan na ang pag-launch.
Papaalis na ang sasakyan.
Hindi!
Bilis.
Asar?
Sampu...
-Ilabas ninyo sila. -...siyam,
walo, pito,
-anim... -Patayin ninyo ito ngayon din.
...lima, apat, tatlo, dalawa,
isa.
Papaalis na ang sasakyan.
Asar!
Saan sila pumunta?
Ano'ng iniisip mo?
Ito ang tanging paraan para maging mapayapa.
Siya... Siya si Dr. Quilkin.
-Ano? -Si Dr. Quilkin.
Iba ang pipiliin niya.
-At lahat ng ito-- -P naman.
Pipigilan na kita riyan. Dahil...
Ikinalulungkot ko...
pero oras mo na ngayon.
Tara na!
Mukhang pareho lang.
Ewan ko kung ano'ng inaasahan ko.
Baka mga lumilipad na kotse.
Wala akong makitang ibang capsule. Ikaw?
Sandali.
Naririnig mo iyon?
At ikaw ang magiging quarterback.
-Di ko kaya iyon. -Bakit hindi?
-Dahil tayo ay-- -Mga semi-pro sila,
ikaw na rin ang nagsabi...
Lintik talaga.
Kumilos ka lang.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Aura Ruth Revita