Co to jest?
Nasz nowy dom.
David, patrz!
Nie biegaj.
Zobacz.
Koła.
- Koła? - Tak.
- Jak w samochodzie. - Dzieci.
Wchodźcie.
No chodź, nie bądź taka.
Nie to obiecałeś.
Złap się futryny i wejdź.
- Tam jest dom? - Nie widzę.
Tam.
Myślałam, że gorzej być nie może.
- Dzieci? - Tak?
Chcecie zobaczyć coś super?
Przestań!
Daleko stąd do wylęgarni?
Chodź.
Patrz.
Zobacz.
Spójrz na tę ziemię.
Na jej kolor.
Dlatego wybrałem to miejsce.
Przez kolor ziemi?
To najlepsza ziemia w całej Ameryce.
David!
Tata zrobi tu duży ogród.
Ogrody są małe.
Wcale nie.
Eden jest ogromny.
Taki jak to.
David, nie biegaj!
Nic ci nie jest?
Gdzie dać zdjęcie babci?
Zostaw w kartonie. Nie zostaniemy tu długo.
Szmery robią się głośniejsze?
Tak.
Jeden czy dwa odczyty wystarczą.
Ale musimy dalej sprawdzać.
Przeprowadzimy się bliżej szpitala.
Śpijmy dzisiaj razem na podłodze. Nasza pierwsza noc.
Nie, bo ty chrapiesz.
Chcę posłuchać.
Tak?
Załóż.
Pamiętaj o modlitwie.
Słuchajcie.
Przedstawiam wam Jacoba i Monicę Yi.
Pan Yi jest ekspertem od seksowania.
Pracował w Kalifornii i Seattle.
Powitajmy go gorąco.
Dobra.
Samców umieszczamy w niebieskim koszu,
a samice w białym.
No to do roboty.
Dzień dobry.
Są tu Koreańczycy.
Garstka.
David.
Ty czytaj słownik na „E”, ja przeczytam na „C”.
Nie widziałam nikogo szybszego niż pani mąż.
Musiał sporo zarabiać w Kalifornii.
To prawda.
Ale ja byłam za wolna.
Od dawna pani pracuje?
Od jakichś sześciu miesięcy.
Tutaj jesteście wystarczająco szybcy.
To dobre miejsce.
Mamo, co mogę zrobić?
Idź do siostry.
Chodź.
Tata zrobi sobie przerwę.
Nie biegaj.
Co to jest?
To?
Tam idą odrzuty samczyków.
Co to znaczy „odrzut”?
Ciężko wytłumaczyć.
Samce kur nie smakują zbyt dobrze.
I nie składają jaj, więc nie ma z nich pożytku.
Dlatego musimy być użyteczni.
Dobra?
Chodź tu.
Usiądź.
Synku.
Podoba ci się nasza farma?
Może być.
Co mieliśmy w Kalifornii?
- Nic. - Właśnie.
Nie mieliśmy nic.
Ale teraz...
mamy duży kawałek ziemi.
Fajnie, co?
Powiesz mamie, że bardzo ci się tu podoba.
Dobra?
Wracajmy.
Koreańczycy mieszkają w Rogers, niedaleko trzech dużych miast.
Tam znaleźlibyśmy jakąś staruszkę do opieki nad dziećmi.
Jest tam centrum handlowe, szkoła i przede wszystkim ludzie.
A co z naszą umową?
Możesz tu pracować, a ja będę budował ogród.
W Rogers możesz dostać dwa hektary.
Dwa hektary to za mało.
Mnie się marzy dwadzieścia.
Ta ziemia to twoje marzenie?
Poza tym nie potrzebujemy niańki.
Nikt tam nie mieszka, co się może zdarzyć?
A jeśli jemu coś się stanie?
Szpital jest godzinę drogi stąd.
Dziwne, niebo pozieleniało.
Dajmy im Mountain Dew.
Nie, tylko wodę.
Samochód przygotowany.
Ocenimy sytuację, zanim uciekniemy.
Uciekniemy? Dlaczego?
Tornado porwie ze sobą ten dom.
Nie gapcie się. Do auta.
Musimy zostać i obserwować.
Co?
W wiadomościach pokazują drogę burzy.
Patrz.
Mamo!
Widzisz?
To nie ostrzeżenie, tylko obserwacja.
Martwiliśmy się bez powodu.
Zwariowałaś?
Prędzej ty!
Pisz wielkimi literami.
NIE KŁÓĆCIE SIĘ
- Zrobiłem to dla ciebie i dzieci! - Dla dzieci? Proszę cię!
Pracowałem na to dziesięć lat!
Codziennie oglądam kurze dupy!
Zaharowuję się!
Żyjąc bez pieniędzy w ciasnej klitce.
A na co je wydałeś?
- Nie zaczynaj! - Co nie zaczynaj?
Ile z tych pieniędzy poszło na dzieci?
Jestem najstarszy z dzieci. Musiałem dbać o rodzinę.
Ale powodzi im się, więc koniec z tym.
Komu się powodzi? Mojej matce? Nam?
- O czyjej rodzinie mówisz? - Przestań!
Chcieliśmy zacząć od nowa.
Więc zaczynamy.
Jeśli chciałeś takiego nowego początku...
to ja nie widzę w nim siebie.
No nie.
Mój ulubiony.
Już wstałaś?
Mamo, Anne powiedziała,
że musimy się przeprowadzić.
To prawda?
Gdybyś miał żonę, chciałbyś mieszkać w takim domu?
Będę tutaj mieszkał do śmierci.
To przeprowadzamy się czy nie?
Rozmawiałam o tym z tatą. Zostajemy tutaj.
Wprowadzi się do nas babcia.
- Twoja mama? - Tak.
W końcu pozna Davida.
Fajnie, co?
Tak.
Będę na zewnątrz.
Dobrze.
Musimy tu ogarnąć.
Jedz, David.
Pomogę ci.
Postaw, gdzie chcesz.
- Postawiłeś? - Tak.
Myślę o wodzie.
Myślę o niej, a kijek zrobi resztę.
Zawsze ją znajduję.
To będzie 250 dolarów
za studnię z czystą wodą.
300 za dwie.
WODA, KTÓREJ SZUKASZ
Trzysta?
Wie pan co?
Facet przed panem też myślał, że zaoszczędzi
i wie pan, co mu się stało?
Nie, dziękujemy.
Wracamy.
Amerykanie wierzą w głupoty.
Koreańczycy używają głowy.
My myślimy.
Chodź tu.
Chodź.
Patrz.
Gdzie idzie woda, kiedy pada?
Do góry czy na dół?
- Na dół. - Zgadza się.
Gdzie tu mamy dół?
Tam?
Tak.
- Gdzie jeszcze? - Tam?
- A gdzie będzie więcej wody? - Tam.
- Dlaczego? - Bo drzewa lubią wodę.
Mój bystrzak!
David.
Nigdy nie płać za coś, co możesz mieć za darmo.
W domu musimy płacić za wodę.
Ale na farmie
pozyskamy wodę z ziemi.
To jest właśnie myślenie.
Jasne?
Zaczekaj tu.
Mamo.
Teraz będziemy musieli palić śmieci?
Tak. W mieście było lepiej, co?
I był nam potrzebny ten kijek? Jak znaleźliśmy wodę?
Pomyśleliśmy.
Dokładnie!
Dawaj!
Jak upiór.
Podobają ci się?
- Nie za duże? - Nie.
Jest pan rozsądny.
Bierzecie ziemię, której ludzie się boją.
- Podziwiam myślących ludzi. - Dziękuję.
W tych czasach farmer musi ryzykować.
To dobra pora na ryzyko. Reagan zadba o zadowolenie farmerów.
A ja panu pomogę.
- Dziękuję. - Widzę, że ma pan pomocnika.
Chcesz lizaka?
Niezłe są.
Masz niebieskiego.
- Co się mówi? - Dziękuję.
Nie ma za co.
W razie czego proszę dzwonić do właściciela,
ja tylko dostarczam.
Cześć, jestem Paul.
Przedstaw się, David.
Przywitaj się.
- Dwa tysiące. - Dziękuję.
Wie pan...
Gdyby pan chciał...
Jeżdżę tym całymi dniami, nawet przez sen.
Jestem dobrym robotnikiem.
Dziękuję,
ale to koreańskie warzywa
- i owoce. - Koreańskie?
Pokażę coś panu.
Proszę.
Patrzy pan.
To stare pieniądze.
Z wojny koreańskiej.
Byłem tam, nie było łatwo.
Z pewnością pan wie.
Chcesz?
Co się mówi?
Kiedy was zobaczyłem,
wiedziałem, że się zaprzyjaźnimy.
Mogę się pomodlić?
Słucham?
Dziękuję.
Dziękuję, Boże.
Dziękuję Ci za rodzinę Yi.
Dziękuję, że nas połączyłeś.
Alleluja!
Wielkie rzeczy!
Przygotowałeś dla tej rodziny wielkie rzeczy.
Mamo, widziałaś, co stoi na zewnątrz?
Ile zapłaciłeś?
To inwestycja.
Spokojnie, zwróci nam się.
W Ameryce tak się uprawia ziemię.
Z czego się śmiejesz?
Czyli to nie ogród, tylko farma.
Na jedno wychodzi.
Myśl o tym, jak o uprawie pieniędzy.
Za trzy lata rzucimy pracę w wylęgarni.
Zostaw wystarczająco dla Davida.
O więcej nie proszę.
Oczywiście.
Co?
Wyglądasz na szczęśliwą.
Cieszysz się z przyjazdu matki?
Szczęśliwa jesteś najpiękniejsza.
Tato?
Nie lepiej uprawiać amerykańskie warzywa?
Każdego roku
do Stanów emigruje 30 tysięcy Koreańczyków.
Pewnie zatęsknią za koreańską kuchnią.
Więc koreańska farma powinna sobie poradzić.
- Zgadza się? - Tak.
Wstydzisz się?
Czemu nie chcesz, żeby babcia przyjechała?
To nie woskowina, tylko ziemia.
Tata mamusi zginął na wojnie.
Wiesz, co to znaczy, prawda?
To, że mamusia nie ma rodzeństwa.
Rozumiesz?
Jesteśmy dla babci jedyną rodziną.
Może z nami zamieszkać?
Zostaw to. Odpowiedz mi.
Przez babcię się kłócicie.
Kiedy babcia przyjedzie,
myślisz, że będziemy się kłócić?
Ale mam piękne dzieci!
Stańcie bliżej siebie.
Świetnie.
Jeden, dwa... uśmiech!
Babcia już tu jest.
Bardzo ładnie.
Babcia przyjechała.
Cześć, babciu.
Anne? Jesteś już taka duża.
David, przywitaj się z babcią.
Co się dzieje?
Chowasz się za mamą?
Chodź i nie rób wstydu.
Mamo.
Nareszcie jesteś.
Tak bardzo tęskniłaś?
Ja za tobą też.
Pewnie jesteś zmęczona podróżą.
Proszę.
Sproszkowane chili!
Rety.
Ciężko je tu dostać.
Jechaliśmy za nim osiem godzin do Dallas.
Pewnie było niedobre.
Przywiozłaś też sardele?
Znowu płaczesz?
Przez sardele?
Przykro mi, że widzisz, jak teraz żyjemy.
Co, bo to dom na kołach?
To nawet fajne.
Czekaj.
Jeszcze...
to.
To coś ode mnie. Weź.
Nie mogę, mamo.
- Weź. - Nie.
To ja powinnam dawać ci pieniądze, przecież mam pracę.
Schowaj je gdzieś.
David?
Przywita się kiedyś ze mną?
Chodź tu.
On jest niby podobny do mnie?
Zaciekawiło cię to?
Co?
Głośniej.
Nie wyglądasz jak babcia.
Naprawdę? Jesteś bardzo miły.
Za ten komplement dam ci prezent.
Zobaczmy.
Proszę.
Karty dla siedmiolatka?
Nauczy się grać i będzie wszystkich ogrywać.
Nie?
To dam ci coś innego.
Kasztan!
Wygląda pysznie. Weź.
- Nigdy ich nie jadł. - Nie?
Poczekaj.
Nie musisz mu obierać.
Sprawdzam, czy się nie zepsuł.
Jedz.
Weź go.
- No weź. - Zjedz sobie.
Bądź tak dobry.
Powiedz: „Dziękuję, babciu”.
Amerykańskie dzieci nie lubią dzielić się pokojami.
On jest Koreańczykiem.
Przydałoby się coś tu zrobić.
Co?
Wiesz, co to egzorcyzm?
Tak.
Ale nie potrzeba.
Wydarzyło się tu...
coś niedobrego.
Naprawdę...
niedobrego.
Precz!
Precz w imię Chrystusa!
Precz!
Precz w imię Chrystusa.
Teraz warzywa urosną.
Czemu sadzisz je tak blisko siebie? Nie powinieneś.
Powinieneś je sadzić w odstępach.
Nie.
- Tak jest dobrze? - Pewnie.
Inaczej sałata się nie rozrośnie.
Powinno być tak.
Kurczę.
Sadzimy w stylu Arkansas.
Będziesz zadowolony.
Mówię ci.
Będziesz zadowolony.
Nie chcę!
Zabierz to ode mnie w imię Chrystusa.
W imię Chrystusa, zabierz to.
Jesteś szalony.
- Nie dawaj mi papierosów. - Dobra, do roboty.
Podlejmy glebę.
Gotowy?
Darmowa woda.
- Co w tym jest? - Same dobre rzeczy.
Wszystko, nawet poroże jelenia.
Pewnie sporo kosztowały.
Ale masz szczęście, David.
- Wystarczy? - Tak.
Dobrze.
Proszę.
- Spróbuj. - Nie chcę.
Wypij. Babcia przywiozła to z Korei.
Bardzo ładnie.
- Nie chcę już. - To było drogie. Wypij.
Grzeczny chłopczyk.
- Babciu. - Tak?
Nigdy więcej tego nie przywoź.
Przestań.
Będziesz to pił codziennie.
Dobra robota.
Idź sobie.
Wracaj do siebie.
Idź do swojego pokoju.
- Tam pachnie Koreą. - Ty nigdy nie byłeś w Korei.
Babcia pachnie Koreą.
Co to za pyskowanie?
Idź po kija.
Nie?
To się zachowuj przy babci.
Marsz do łóżka.
Idź spać.
Co robisz?
Makaron.
Wygląda smacznie. Poczęstujesz mnie?
Daj mi trochę.
To moje. Ty wypijesz to.
Co to?
Woda z gór.
Tata mówi, że to zdrowe.
Spróbuję.
Babciu?
To nie umiesz gotować?
Nie umiem.
A piec ciastka?
Nie.
A ty potrafisz piec?
To co umiesz robić?
Tak mi przykro! Zabieram!
Z drogi, frajerzy!
Uczcie się.
Cholera. Moment.
Tak jest!
Teraz ty, Anne. No już.
Szybko!
Niech cię diabli!
Cholera jasna.
Moment. Zobaczmy.
Frajer!
Dlaczego nie ma tutaj kościoła koreańskiego?
Otwierać kościół dla piętnastu Koreańczyków?
Byłoby miło. Dzieci mogłyby się razem bawić.
Tutejsi Koreańczycy
nie bez powodu wyjechali z miast.
Uciekli przed kościołem właśnie.
Ona nie potrafi czytać.
Nie jest jak prawdziwa babcia.
Lubicie babcię?
Dziękuję.
Nie powinniśmy tak daleko odchodzić.
Nie bój się. Jeszcze kawałek.
Tu byłoby idealnie.
Wracajmy już, babciu, tu są węże.
Wiecie w ogóle, co to jest minari?
Głupi Amerykanie.
Przywiozłam z Korei nasiona.
Możemy je zasadzić tutaj.
- Idę tam. - David.
Minari by się tu przyjęło.
David, wracaj tutaj.
Powiem mamie.
- Przestań! - Dobrze.
Wygląda pysznie. Jedz, David.
Ty też, Anne.
Powinniśmy zasadzić minari.
Rosłoby przy strumieniu.
Pomyślę nad tym.
Po co myśleć? Trzeba sadzić.
Spróbuj, mamo.
David.
Przynieś tej wody z gór.
Dziękuję.
Grzeczny chłopiec.
Uwielbialiście tę piosenkę.
Tę?
O tak.
Kiedy wasi rodzice ją śpiewali,
byli jak para gruchających gołąbków.
Naprawdę?
Ale w Ameryce wszystkiego zapomnieli.
Kocham cię, kochanie
Kocham całym sercem swym
Kocham cię
Całym sercem swym
Pomódlmy się, David.
Mama słyszała historię o dzieciach w Korei.
Modliły się o to, żeby przed snem zobaczyć Niebo.
Bóg ich wysłuchał.
Jedno z tych dzieci też miało słabe serduszko.
Kiedy się obudził, był już zdrowy.
Może też się pomodlisz jak on?
Ty się módl, mamusiu, żebyś zobaczyła Niebo.
Mama nie może.
Tylko dzieci.
Spróbujesz?
Wmawiasz temu dzieciakowi same bzdury.
Wystraszyłaś mnie.
Monica.
One są za stare, żeby na nich ćwiczyć.
Tu jesteś wystarczająco szybka.
Jeśli nie chcesz pomóc, to się nie odzywaj.
Musi ci być źle bez przyjaciół.
Niby jest twoja matka,
ale to nie to samo.
Czemu o tym wspominasz?
Moglibyśmy pójść do kościoła.
Nie chowaj mi ich.
Musisz mieć coś nie tak tam na dole.
Jak to się nazywa po angielsku?
„Penis”.
Mamo,
czasami śni mi się, że robię siku w toalecie,
ale budzę się w łóżku.
Zanim zaczniesz sikać, zapytaj siebie,
czy to jest sen.
I uszczypnij się.
Zepsuty penis.
Nie mówi się penis, tylko siusiak.
Siusiak.
Cóż za wspaniały dzień na wizytę w Domu Bożym.
Proszę o powstanie tych, co są tu pierwszy raz.
Nie wstydźcie się.
Mamo.
Piękna rodzina.
Cieszymy się, że tu jesteście.
Możecie usiąść.
- Witamy! - Jestem Monica.
Długo już tu mieszkacie? Gdzie się ukrywaliście?
Przepraszam, nie mówię za dobrze po angielsku.
To nic, nauczymy cię.
- Jesteś urocza. - Dziękuję.
Urocza.
Jeszcze jeden.
Ale grubas.
Spójrz na niego.
Powiesz, kiedy usłyszysz coś ze swojego języka?
Pewnie.
Dlaczego masz taką płaską twarz?
Nie jest płaska.
Nazywam się John, a ty?
David.
Miło cię poznać.
„Komo” znaczy po koreańsku „ciocia”.
Ale super.
Mogę nocować u niego?
Powinieneś spać w domu, z babcią.
Ale ja jej nie lubię.
Nie mów tak.
Nie możesz?
Dlaczego?
Zepsuty siusiak.
W niedziele lepiej pracujmy.
Dlaczego tyle dałaś na tacę?
To Paul?
Paul?
Co robisz?
Dzisiaj niedziela. Jestem w kościele.
Podwieźć cię?
Nie, muszę dokończyć.
Do poniedziałku.
Na razie.
Co?
Ty też jesteś wierząca.
Jaki umięśniony!
Imponujące.
Ty nie jesteś prawdziwą babcią.
A co to znaczy?
Babcie pieką ciasteczka, nie przeklinają
i nie noszą męskich majtek.
Naprawdę?
Nie rób tak!
Przynieś górską wodę, napijemy się.
- Nie. - Nie?
Chodź tu.
Ładny chłopczyk.
Nie jestem ładny, tylko przystojny.
Znowu go tłucze.
Jeszcze się pozabijają.
Czy to sen?
Dobry chłopczyk.
Ty gówniarzu!
Wracaj, smarku!
Nie opuszczaj rąk.
Żadnego chwytania.
Przyłóż się!
Prosto.
Wystarczy.
A teraz przeproś babcię.
Przepraszam.
To mają być przeprosiny?
Zrób to należycie.
To nawet nie jest moja babcia...
Nic się nie stało.
Po prostu nie rób tego więcej.
Postaram się być prawdziwą babcią.
Idź po rózgę.
Chcesz go zbić?
Idź!
Chcesz zbić tego słodziaka?
To tylko dziecko.
To nic, że wypiłam siki.
- Było śmiesznie. - Mamo.
Poszukaj nowej.
Zmienię się.
I tak źle, że jesteś na tym wygwizdowie.
Jakim znowu wygwizdowie?
To dlatego David stracił maniery.
To, że jesteś z miasta, nie czyni ciebie lepszą.
Bez przerwy drzecie koty.
Pokaż.
No proszę!
Mądre dziecko.
Brawo.
Wygrałeś.
Jesteś mistrzem.
Dlaczego mają sucho?
Jest sucho.
Tam też?
Praktycznie wszędzie.
Tu też nie ma wody.
Sucho jak pieprz.
Sprawdźmy studnię.
Jeśli studnia wyschła,
stracisz plony.
Jeśli chcesz...
Możesz spróbować z tym. Kojarzysz?
Tutaj.
Musimy znaleźć wodę.
Na suchej glebie nic nie wyrośnie.
Pomożesz mi?
- Chyba się nadwyrężyłem. - Mocno boli?
Nie mogę podnieść rąk.
Muszę umyć głowę.
Pracując na świeżym powietrzu, czuję, że żyję.
Dlaczego zawsze tak szarpiesz?
Tracimy pieniądze.
Martwię się.
Wszystko będzie dobrze.
Zadbam o nas.
Przyjechaliśmy do tego wygwizdowa dla naszej rodziny.
Jeśli farma nie wypali...
zrobisz, co zechcesz.
Możesz nawet zabrać dzieci.
Pochyl się.
WODOCIĄG
Nieźle to wygląda,
panie Jacobie Yi.
Naprawdę nieźle.
Pięknie.
Pięknie, panie Jacobie Yi.
Wyślijmy to do Dallas.
Dobra robota.
Bardzo dobra.
Dobra, wystarczy.
Dzień dobry.
Zamówienie jest gotowe. Przyślemy je w ten weekend.
Ale już zaczęliśmy...
Dobrze.
- Chodź. - Co?
Zanieś z powrotem.
- Dlaczego? - Odłóż.
Co się stało?
Rozładować?
Skąd biorą warzywa?
Z Kalifornii.
I tak po prostu zrezygnowali?
Mamy jeszcze czas,
żeby znaleźć innego kupca.
Nie mogą się zepsuć.
Nigdy nie ufaj Koreańczykom z wielkich miast.
Zapomnij o Dallas,
możemy sprzedać je do Oklahoma City czy Memphis.
Muszę zapłacić za wodę.
Będzie dobrze.
Biorę się do pracy.
Będzie dobrze.
Skończyłaś?
Pozabijają się.
Idź się przebrać, zaraz jedziemy.
- Gdzie? - Na kościelny piknik.
Babciu, pomóż mu się przebrać.
Kogo obchodzi, co nosi mały chłopiec?
Babciu, nie ma wody.
- Ręka jeszcze boli? - Nie.
Zostaw.
Ranne i tak wyrzucamy.
Anne! Babciu!
Co się stało?
O rety.
Przynieś ręcznik.
Ocknij się. Idź po ręcznik.
Autobus już tu jest.
David tu zostanie. Jedź sama.
Robi się coraz lepiej...
I już.
Która szuflada cię zaatakowała?
Podniosłeś taki ciężar?
I wsunąłeś ją z powrotem?
O rany.
Wstań.
Dobrze.
Przejdź się.
Proszę, proszę.
Silny chłopiec.
Co?
Nikt tak do ciebie nie mówił?
Jesteś bardzo silny.
Silniejszego od ciebie nie widziałam.
Babciu.
Jak smakują siuśki?
Ty urwisie!
Ładna pogoda.
Babciu, tak można iść szybciej.
Rety, to prawie bieg.
Chodzisz tak, bo nie wolno ci biegać?
Chciałbyś pobiegać?
Może razem pobiegniemy do tego drzewa?
Chyba nie mogę.
To nic.
Chodźmy.
Powolutku.
Bez pośpiechu.
Ostrożnie.
Minari cudownie rośnie.
Jadłeś je już kiedyś?
Minari jest najlepsze.
I rośnie wszędzie, jak chwasty.
Każdy może je hodować.
Biedny czy bogaty, każdy może je jeść i być zdrowym.
Można je dodawać do kimchi, gulaszu i do zupy.
Może też posłużyć jako lekarstwo.
Minari jest wspaniałe!
Wspaniałe, wspaniałe minari
Tak jest.
To piosenka o minari?
Minari pochyla się na wietrze.
Dziękuje nam.
Babciu, zobacz.
Zostaw go, David.
Bo ucieknie i się schowa.
Lepiej go obserwować, niż gdyby miał się ukryć.
To, co ukryte, jest niebezpieczne i straszne.
- Cały dzień nie było wody? - Tak.
Sprawdzę rury.
Myśli, że nie wiem.
Nie stać nas już na wodę. Wszystko zużył na uprawy.
Co zrobimy?
Pewnie znowu zapożyczymy się w banku.
Gdzie idziesz, tato?
Pójdę z tobą.
Nie.
Wracaj do środka.
Mamo.
Zadbam o naszą rodzinę.
Nie przepracowuj się.
Skąd wzięliście wodę?
Przynieśliśmy ją z potoku minari.
David jest silniejszy niż myślisz.
Nie powinien się przemęczać.
Pamiętasz Doo-wona? Był wielki i głupi.
Kiedy był w wieku Davida, był cherlawy.
Nie rozumiesz, mamo.
Ból też jest częścią dorastania.
Nawet lekarze są zaniepokojeni.
Jego serce może się zatrzymać w każdej chwili.
Co robisz?
Czemu nie śpisz?
Co się dzieje?
Mama powiedziała, że jeśli będę się modlił,
to we śnie ujrzę Niebo.
Jak te dzieci, które też się modliły?
Boisz się?
Nie musisz zobaczyć Nieba.
Wciskać dziecku takie brednie...
Ale ja już się pomodliłem.
Poprosiłem, żebym je zobaczył.
Ale teraz już nie chcę.
W takim razie...
pomódl się tak.
„O Boże...
Nie, dziękuję, Niebo”.
A jeśli pójdę do piekła?
Dlaczego się tym przejmujesz już teraz?
Nie chcę umrzeć.
Chodź do mnie.
Babcia nie pozwoli, żebyś umarł.
Kto śmie tak straszyć mojego wnuczka?
Nie bój się.
Babcia nie da ci umrzeć.
Kto śmie?
Będzie dobrze.
Nie musisz oglądać Nieba.
Wspaniałe
Minari
Co?
Babciu?
Dlaczego zmoczyłaś łóżko?
Co jej jest?
Zadzwonimy do mamy z kościoła. Ubierz się.
Kiedy Jezus zstąpi ponownie,
będzie to wspaniały dzień.
Ale co odpowiecie, kiedy zapyta...
Zadzwonię do mamy.
...dlaczego Rick z fabryki,
Sue z banku,
Earl z warzywniaka nie są z nami?
Dlaczego nie głosiłeś tym ludziom dobrej nowiny o zbawieniu?
Mama zabrała babcię do szpitala.
Kiedy wrócą?
Nie wiem.
Idzie ten gość z krzyżem.
Widział?
Ponoć ma zapchane pory i sra do wiadra.
I nie ma bieżącej wody.
Jak było w kościele?
Dobrze.
- Jest już woda? - Jeszcze nie.
To niedobrze.
Mogę przynieść z potoku.
Nocujcie dzisiaj u przyjaciół. Uważajcie na siebie.
Dobrze.
Co z babcią?
- Możemy spać u przyjaciół. - Naprawdę?
Mama trzyma to tutaj.
Nie pogniewa się.
Spróbujesz?
TYTOŃ DO ŻUCIA
Będzie boleć?
Zrób tak.
Zaboli, jak zjesz.
Nie jedz tego!
Jestem kowbojem.
Tak nie zdobędziesz punktów.
Słaba karta.
Dostaniesz więcej forsy.
- Ta? - Tak.
Nie masz szans, sukinkocie.
Fajna gra.
Śniadanie, chłopaki.
Proszę. Uściskaj mnie, Brook.
Chodź.
Dawaj.
Wyspałeś się?
Twój kolega?
Miło cię poznać.
Jedz.
Jak się tacie podoba farma?
Bardzo.
Wszystko idzie dobrze?
Tak.
To dobrze.
Znałem gościa, co mieszkał tam przed wami.
- Kogo? - Bucky'ego Reeda.
Został z niczym.
Tak to już jest.
Jakby co, to mów mamie, że byłem tu całą noc.
A ty pomagaj tacie na farmie.
Słyszysz?
Dobra, Johnnie, to na razie.
Idę do pracy.
Babciu.
Na co patrzysz?
Zostaw...
Bo się ukryje.
Anne, chodź tutaj.
Co jest babci?
Miała udar.
Musi odpoczywać.
Dlaczego to się stało?
To moja wina.
Zachowałam się jak egoistka.
Babcia wyzdrowieje.
Jesteś taka dojrzała. Troszczysz się o mamę.
I o swojego brata.
Przepraszam.
To się już nie powtórzy.
Mama chce wracać z babcią do Kalifornii.
Kiedy?
Zdecydują po twoim badaniu serca.
Wolałbyś mieszkać z mamą czy tatą?
Nie wiem.
Ja też nie.
Dziękuję.
David, pomóż babci.
Miałeś jej pomóc.
Proszę, mamo.
Dla Davida...
Przepraszam.
Tylko nie chowaj tego kimchi.
Smakuje mi.
Aż mi się twarz spociła.
- Wszystko dobrze? - Tak.
- Jesteś naszym pierwszym gościem. - To zaszczyt.
- Mówiła, że coś tu jest. - Tutaj?
Ostrożnie.
Ostrożnie, bo...
Wypędzam cię.
Precz.
Wysłuchaj naszych modlitw, Ojcze.
Wysłuchaj nas, zejdź do nas.
Kochany Jezu.
Tyś uzdrowicielem.
Ty uzdrawiasz.
Wysłuchaj naszych modlitw...
Inne uczucie, prawda?
Jest lżej.
- Tak. - Lżej.
Dziękuję, Paul.
Zaczekaj.
Coś ci dam.
Chcesz, żebym...
pomodlił się za ciebie i...
Jeśli chcesz.
Po co?
Nie trzeba.
Dlaczego?
Przyjdź jutro wcześniej.
Mamy dużo pracy.
Mówiłaś, że jest dziwny, a teraz prosisz go o coś takiego?
Kiedy tak powiedziałam?
Chciał pomóc. Powinniśmy być wdzięczni.
Co mu o nas powiedziałaś?
Czemu miałabym mu coś mówić?
To twoja wina, babciu.
To przez ciebie.
Nie powinnaś była tu przylatywać.
Mamo, zobacz.
W lodówce masz jedzenie. Nie trzeba podgrzewać.
Nie musisz pomagać.
Odpoczywaj przed telewizorem. Wrócimy późno.
Nie martw się.
Dziękuję, mamo.
Do później.
Wygląda dobrze.
Wygląda bardzo dobrze.
ŚWIEŻE, ZDROWE, PYSZNE
Czekaj, jeszcze jedno.
Jak myślisz, co powiedzą, jak to zobaczą?
Jacob.
Jest dobrze.
Zgodzą się.
Nie odmówią.
Podoba mi się.
To bardzo ważna chwila.
Bierzesz to ze sobą?
Tu jest za gorąco.
Gdzie to schowasz?
Zaparkuję na dole. Idźcie.
Jesteśmy tu dla Davida.
W porządku. Idźcie.
Dziękuję.
W porządku, kolego.
Możesz się ubrać i zaczekać w poczekalni, dobrze?
Dobrze, dziękujemy.
I jak z nim?
Nie wiemy.
Lekarz nam powie.
Spisałeś się!
W Korei ciężko nam się żyło.
Pamiętasz, co powiedzieliśmy po ślubie?
Że wyjedziemy do Ameryki i będziemy o siebie dbać.
Pamiętam.
Zamiast tego...
ciągle się kłócimy.
Dlatego jest chory?
Jacob.
Wyjedź z nami.
Nie poradzę sobie bez ciebie.
To ty chcesz wyjechać.
Tutaj wszystko stracimy.
W Kalifornii szybko spłacimy długi.
Do końca życia tyrając przy kurczakach.
Pomyśl o dzieciach.
Muszą zobaczyć, że coś mi się udało.
Dlaczego?
Bycie razem nie jest ważniejsze?
Nie zatrzymuję cię. Rób, co chcesz.
Nawet jeśli mi się nie uda,
muszę dokończyć, co zacząłem.
Państwo Yi, zapraszam.
Chodźcie, dzieci.
Stąd wypływa krew, to coś jak drzwi.
Otwiera się i zamyka.
Widzicie, jak blisko jest ten otwór?
Dlatego w Kalifornii chcieli czekać, aż podrośnie do operacji.
Ale...
Jesteście gotowi?
Wygląda na to, że otwór się zmniejsza.
- Co? - Wciąż tam jest,
ale porównując badania, to znaczna poprawa.
Możemy wykluczyć operację
i monitorować, czy otwór sam się zamknie.
To bardzo dobra wiadomość.
Ale szumy są coraz głośniejsze.
To częste w takich przypadkach.
Głośne szumy są dobre.
Cieszycie się?
Tak, bardzo.
Dziękuję.
Dobra robota.
Zasługa miękkiej wody.
Cokolwiek robicie — róbcie to dalej.
Świetnie.
To kimbap.
Co to jest?
Coś w rodzaju...
Fasola?
Albo nasiona.
- Wyglądają jak orzeszki. - Nie dotykajcie.
Jak orzeszki przecięte na pół.
To bardzo dobry pomysł.
Wielu Koreańczyków przeprowadza się
do Oklahoma City.
A większość warzyw przywożonych jest z Kalifornii.
Po drodze psują się i tracą smak.
A my mieszkamy 5 godzin drogi stąd.
Doskonale.
To kiedy zaczynamy?
Od przyszłego tygodnia.
Dziękuję.
Proszę to zatrzymać.
Dziękuję.
Dziękujemy.
Miłego dnia.
Widziałaś?
Mieli pełno koreańskich produktów.
Idealnie się złożyło.
Właściciel sam tak powiedział.
Mamę chyba aż zatkało.
Idźcie do samochodu.
Monica.
O co chodzi?
Pytasz, bo naprawdę nie wiesz?
W szpitalu
przedłożyłeś farmę nad rodzinę.
Teraz jest inaczej.
Wszystko się ułożyło.
Możemy być razem, kiedy wszystko jest dobrze,
ale kiedy jest źle, to się oddalamy?
Przestań, dobrze?
Teraz będziemy zarabiać i żyć bez zmartwień.
Czyli mówisz,
że tylko pieniądze o nas zadbają?
Jacob...
Może i jest lepiej,
ale wątpię, że tak pozostanie.
Wiem, że to się źle skończy, a tego nie zniosę.
Straciłam wiarę w ciebie.
Nie mogę tak dalej.
Dobrze.
Skoro tak.
Jeszcze tu jesteście?
Zaraz jedziemy.
Do przyszłego tygodnia.
Co tak śmierdzi?
To chyba dym.
Jacob.
Zostańcie w samochodzie.
Jacob!
Babciu!
Nic ci nie jest, mamo? Co się stało?
Mamo!
Jacob!
Skarbie!
Uciekaj stąd.
Mamo!
Tato!
Babciu!
Zostań tu, dobrze?
Babciu!
Skarbie!
Kochanie.
Babciu!
Dokąd idziesz?
Nie tędy, babciu.
Nasz dom jest tam.
Nie odchodź, babciu.
Chodź z nami.
Oznacz.
Może tu jest.
Rośnie bez żadnej pomocy.
David.
Babcia wybrała dobre miejsce.
Wygląda smacznie.
Tekst polski - Altair87 Korekta - Goku193
facebook.pl/AzjaFilm
facebook.pl/GrupaHatak