Kailangan mo na yatang maligo, a. Halika nga. Sobrang dumi mo.
May ilang oras pa bago ko siya makita.
Mahabang biyahe 'yon. Saka gusto nang umuwi ni Charlie,
mag-unpack at kung ano-ano pa.
Sobrang excited na akong makita siya.
- Di ako makapaniwala, two months na pala. - Ako nga rin, e.
Kumusta ka naman?
Di ko alam, e.
- Ang haba no'ng dalawang buwan. - Nagda-diary ka na ba?
Tingin ko pa rin talaga, di ako pang-diary, e.
Lahat pwedeng mag-diary, Nicholas.
Nakakatulong 'yon sa pag-process ng emotions.
Pag di ako nag-diary, literal na magbe-breakdown ako.
Oo na, di mo na kailangang i-explain ulit.
Sinubukan mo man lang ba?
Okay. Pag sinubukan ko, di mo na ako ipe-pressure?
Oo. Promise.
Alam n'yo 'yong kasabihang, "Lumalala muna ang mga bagay bago umayos"?
Parang naiintindihan ko na 'yon ngayon.
No'ng September, ipina-schedule si Charlie sa doktor.
A, oo.
Sa Thursday, 9:45.
Oo, ayos 'yan. Salamat.
Sabi niya, ayaw niyang nagpapadoktor. Sino ba'ng nag-e-enjoy magpadoktor?
Lalo na kung para sa ganito.
Naging okay naman siguro
kasi na-refer siya sa isang eating disorder service.
Pero January pa 'yong unang appointment no'n.
Nagsimulang lumala ang mga bagay pagkatapos no'n.
Mas lumala ang eating disorder niya.
Pwedeng tigilan mo na?
- Pwede mo kaming kausapin. - Nag-aalala lang kami sa 'yo.
Pwedeng tama na?
Di ko kailangang sabihin sa inyo lahat.
Tapos, nagsimula na talaga siyang magalit.
Tapos, di na niya ako kinausap tungkol do'n.
Madalas na din siyang umabsent.
ABSENT KA DIN BA NGAYON?
Parang spinning wheel na pabilis nang pabilis,
at sobrang nahihirapan na siya.
Sorry.
Di ko sinasadya.
Sinasaktan niya din daw dati ang sarili niya.
Okay lang 'yon.
Sobrang pangit ng pakiramdam ko lagi.
Ang sama ng naging trato ko sa 'yo, sa lahat, at...
ayoko ng ganitong pakiramdam.
Sorry, ha?
Okay lang 'yon.
Nagbasa din ako tungkol do'n online.
Sabi, kailangang maiparamdam mong naiintindihan mo sila at di hinuhusgahan.
Pakiramdam ko, di sapat 'yon, pero sinubukan ko pa rin.
Nag-effort akong damayan siya.
I love you.
- Sobrang galing mo sa game na 'to. - Ano?
- Wag! Tori! - Ang galing nito.
Tori!
Tingnan mo 'yong paggalaw ng balahibo. Itong mga...
Charlie! Wag gano'n.
Darcy!
Oh my God, nagupit...
Alam niyang walang sense 'yong compulsions,
pero di niya alam kung pa'no pigilan 'yon.
Kahit ako.
- Aksidente lang 'yon. - Alam ko.
Ang tanga ko lang.
Naiintindihan ko. Di mo kasalanan.
Pero di ko mapigilan.
Naiisip mo ba...
na baka kailangan mong sabihin sa parents mo?
Sabi ni Papa, ako dapat ang magdesisyon.
PAGGALING SA DAFFODIL CLINIC
Tingin mo, makakatulong?
Di talaga, e.
Pero at least, di muna ako papasok sa school, so...
Wag kang iiyak.
Pag umiyak ka, iiyak ako.
Di ko yata mapipigilan, e.
Ang weird na di ko kasama sa school si Charlie.
Bawal siyang magdala ng phone do'n, kaya ni di ko siya makumusta.
PAGGAMOT NG OSPITAL SA MENTAL HEALTH
ANO'NG PAKIRAMDAM PAG NASA OSPITAL? HORROR STORY KO SA PSYCH WARD
Tingin ko, sinubukan kong magpaka-busy
o malibang o 'yong dalawang 'yon.
Di nga lang ako magaling sa gano'n.
Tingin mo, okay lang siya? Tingin ko nga rin.
At least di na niya hihintaying mag-January.
Baka may mga bagong kaibigan na din siya.
Tingin ko nga rin.
Sai, ga'no kadalas mo ba 'to laruin?
Asan pala si Charlie? Apat na practice na ang na-miss niya.
May...
May sakit lang siya sa ngayon.
Grabe.
Malala siguro. Ang tagal na niyang wala, e.
Oo, ano...
- Medyo malala siya. - Di nga?
Ano'ng meron?
Di ko pwedeng...
Di ko pwedeng sabihin, e.
Ayos lang, bro.
Oo nga.
Andito lang kami.
- I-charge mo 'yong lightning. - May espada ka?
Ayan na siya.
Sabi ni Charlie, pwede kong sabihin sa barkada ang nangyayari.
Nakakapagpakita pa rin sila ng suporta kahit ayaw niyang bumisita sila.
Ang gandang box.
Pwede siguro nating lagyan ng mga pang-self care gaya ng face masks.
- Gusto ko 'yon. - Board games kaya?
Ay, Top Trumps na lang.
- Gumagawa kaya sila ng gay Top Trumps? - Ewan ko.
- Gagawan ko siya ng listahan ng mga libro. - Movies kaya?
- May magagamit kaya siyang Blu-ray player? - Siguro naman.
Ano 'yong Blu-ray player?
Di mo alam 'yon?
Nabanggit ba ni Sahar na may engrandeng pa-Halloween party siya?
Oo.
Send nga nang send si Imogen ng costume ideas na pang-couple.
So pupunta ka?
Di ko alam.
Makakatulong sa 'yo ang party. Sa 'kin, alam kong makakatulong.
Oo, ano lang kasi...
Ang weird lang.
Na wala siya?
Oo.
Nicholas! Ikaw dapat 'yong Ken ko, a?
Ito lang 'yong nakita ko, e.
Pero nag-usap tayo, e. Pa'no na 'yong pictures?
Drinks ka pa?
Video para kay Charlie para makita niyang sobrang mahal natin siya.
Magsalita ka.
Nicholas Nelson,
ano'ng sasabihin mo sa boyfriend mong si Charlie Spring?
Hi, Charlie.
I love you.
Well, dito n'yo unang narinig 'yon. Mahal ni Nick Nelson si Charlie Spring.
- Sige na, okay na. Salamat. - Tao! Ayos 'yang rabbit costume mo.
Kita naman na si Frank ako sa Donnie Darko.
- Ha? - Pinanood natin 'yon last week.
- Hindi, a. - Tulog ka na naman no'n?
- Tulog ka na naman no'n? Naku, ha! - Nakatulog siguro ako!
Lahat, nakikipaghalikan pag lasing. Pwede akong mag-experiment.
Tulad din 'to no'ng nagka-boyfriend ako,
tapos basta na lang nagalit si Sahar sa 'kin.
Nagpunta ka!
Hindi.
Okay lang tabihan kita?
Oo, sige lang.
No'ng nag-November,
unang beses tumawag ni Charlie mula sa clinic.
Next year, papa-attendin kita na naka-Spider-Man.
Never uubra sa 'kin 'yang mga Marvel-Marvel mo.
Kahit umattend ako bilang Mary Jane?
At may upside-down kiss tayo?
Okay, siguro mapipilit mo ako.
May anorexia at OCD pala ako.
Awkward talagang sabihin.
Kaya siguro gano'n.
I mean, medyo nagulat ako sa OCD, pero...
Sa ulo ko, may rules pagdating sa pagkain, at...
pag di ko sinunod, parang mamamatay ako.
Sorry, ano, e... Kailangan ko lang tawanan para di ako maiyak.
Well, kahit na may anorexia at OCD ka, bawal pa rin 'yong salitang "sorry".
Di ba pwedeng idahilan 'yong mental illness ko?
Hindi. Nag-a-apply pa rin 'yong S-word rule sa may mental illness.
Kasunod no'n, ilang beses sa isang linggo, dinadalaw namin siya ng pamilya niya.
Gusto ko nga sana, bisitahin siya araw-araw, pero...
kailangan niya ng space.
Bakit?
Wala.
Di ko pa rin sigurado kung boto si Tori sa 'kin.
- Hello. Welcome back. - Hi. Nice to see you.
Alam kong di naman siya 'yong magaling na agad o kung ano.
Di gano'n 'yong gamutan niya.
At alam kong pagsugal ang lumayo sa pamilya.
Pwedeng maging malala ang lagay niya.
Sa iba, di nakakatulong 'yon.
Pwedeng i-kiss mo 'ko?
Nagpapaka-positive lang siguro ako,
pero...
sa totoo lang,
tingin ko, nakatulong 'yon.
Tingin ko talaga.
Ang dami na yatang nangyari mula no'ng huling nagsulat ako.
Di naging maganda ang mga nakaraang buwan.
Nag-e-exercise ka ba nang sobra-sobra?
Hindi po.
- Pinapasama mo ba ang pakiramdam mo? - Di po.
Masasabi mo bang pagkain ang iniisip mo madalas?
Opo. Tingin ko, tama po 'yon.
Tingin ko, tama 'yon, di ba, Charlie?
Sabi ng therapist ko, isulat ko dapat sa diary ko.
UY, ABSENT KA DIN BA NGAYON?
Charlie, nakatatlong sabi na ako sa 'yo. Bumaba ka na. Bangon na.
Charlie, bumangon ka na.
Ang hirap nga lang i-open up nito.
Wala sa plano ko na mag-stay sa clinic nang ilang buwan.
Pero dapat isipin kong masuwerte ako kasi afford ng parents ko.
At na napunta ako sa clinic na nagawa akong tulungan.
Sa nabasa ko online,
mas lumala 'yong iba pagkalabas sa mga ganitong lugar
kasi di sila tinrato nang maayos.
Maayos ang naging trato sa 'kin.
And'yan si Susan.
Sorry, bawal ang kahit anong may camera. Para sa kaligtasan at kapakanan ng lahat.
Okay, pero pa'no ko makakausap ang mga kaibigan ko?
Well, merong landline sa ward.
Mas okay 'yon kaysa sa pag-PM sa kanila sa Snapchat
o sa kung anumang ginagamit n'yo ngayon.
Bangon na, Mr. Spring. Ang ganda ng bagong araw na ito!
Ang pangit ng sa 'kin.
Well, di lahat, pwedeng maging artist.
Do'n ko rin nakilala si Geoff.
Hi, Charlie. Ako si Geoff.
- Hi po. - Ako ang magiging therapist mo dito.
Upo tayo at magkuwentuhan para makilala ang isa't isa?
Okay po.
Kinailangan ko pa ring mag-schoolwork, na nakapagpagaan ng pakiramdam ko.
Dahil alam kong paglabas ko, di ako maghahabol.
- Ano'ng inaaral mo? - Chemistry lang.
- Ayoko ng chemistry. Never kong na-gets. - Ako rin. Nalalabuan ako, e.
May nakilala akong ilang mababait.
Di siguro tulad ng mga kaibigan na pangmatagalan,
pero at least di ako mag-isa.
Alam kong kaya mo 'yan, Charlie.
Sige lang.
Naiisip ko rin na ayaw kong gumaling
kasi parang sobrang hirap no'ng pinipilit mong magbago.
Di ko po kaya.
Alam kong kaya mo.
Akala ko, kaya kong kontrolin ang pagkain,
pero kabaliktaran ang nangyayari.
Pwede kong tawagan si Nick pag gusto ko,
pero di pa rin kasi ako okay, at ayokong mag-alala siya.
Di ko alam kung ano'ng masasabi ko sa kanya.
"Ayoko dito, at di ako matigil sa pag-iyak"?
Di ko po talaga maintindihan.
Para sa iba, tungkol sa body image ang eating disorder.
Pagpapapayat, pagbibilang ng calories.
Sa nakikita ko, 'yong sa 'yo, konektado sa obsessions at compulsions.
Pagkain ng tamang pagkain sa tamang oras at sa tamang mga pagkakataon.
Tama ba 'yon, Charlie?
Opo.
At pag tumitindi 'yong mga obsession na 'yon,
nati-trigger 'yong kagustuhan mong saktan ang sarili mo?
Opo.
Okay.
Pag-usapan natin 'yan.
Di talaga masaya 'yong paggamot sa eating disorder.
Gusto ka talagang makausap ni Nick.
Oo...
Gusto ko rin siyang makausap.
Siya 'yong favorite ko.
Medyo nakakainis 'yong mga kaibigan mo, pero gusto ko siya.
Pag pinayagan kitang tawagan 'yong boyfriend mo, ipinapangako mo ba
na titigilan mo na 'yong pagsasabi na ibang klase siya
at di mo na ipaparamdam na mag-isa ako?
Di ko po alam kung maipapangako ko 'yan.
Well, sinubukan kong ipaglaban ang sarili ko.
Sige na.
Sorry, ano, e... Kailangan ko lang tawanan para di ako maiyak.
Well, kahit na may anorexia at OCD ka, bawal pa rin 'yong salitang "sorry".
Di ba pwedeng idahilan 'yong mental illness ko?
Hindi. Nag-a-apply pa rin 'yong S-word rule sa may mental illness.
Pwedeng humingi ng favor bago ko ibaba?
Oo naman.
Pwedeng pa-check ng number ni Tao?
- May hinahanda akong regalo mo. - Di na kailangan.
Tumigil ka. Kailangan.
Okay. Ano ba 'yon?
Surprise 'yon.
E, bakit mo sinabi?
Oo na, tatahimik na ako next time.
Sorry, di ko sinabi sa 'yo 'yong tungkol dito.
Ano, e, kasalanan ko rin kaya nahirapan kang sabihin.
In love ka buong summer.
- Di 'yon masama. - Oo, pero mahal din kita.
So...
pwede na ba kitang kumustahin?
O medyo bad timing na itanong ko 'yon?
Oo, medyo bad timing nga.
Grabe ba d'yan?
Hindi, di naman.
Mahirap lang, at sana nasa bahay na lang ako.
Pero tingin ko, tama lang 'to.
Well, nakakatuwang malaman 'yan.
Di sa...
importante 'yong nararamdaman ko, pero, alam mo na.
Importante 'yon.
Nakakainis na sobrang ano mo...
- Tapos, wala man lang akong alam. - Magaling akong magkunwari.
Pero di ko napansin.
Di talaga.
Ano pala 'yong nangyari kina Imogen at Sahar?
Sobrang iniisip kasi ni Nick 'yon. E, di ko alam kung ano'ng nangyari.
Oh my God. Okay, sige. Bale buong gabing nagsa-shot si Imogen.
I mean, isang bote ng tequila.
Isang bote, tapos...
Oo.
May lumang video camera si Tao,
tapos ginawa niya 'tong film na 'to o documetary yata.
Di ako sure, e.
Okay, na-curious ako.
Okay.
Take four na 'to.
Marker.
Hi, ako si Tao Xu, at ito ang short film ko
tungkol sa araw-araw na buhay ng mga barkada ko.
Well, ang mga barkada ko na kulang ng isa, na mahal na mahal namin.
Sana sa pagnood niya sa video na 'to, maramdaman niyang kasama namin siya dito
kasi, kung iisipin, kasama naman talaga namin siya.
- Tao, walang sense 'yang sinasabi mo. - Ha? Meron kaya.
Okay.
Simulan na natin ang film.
Hi, Charlie, 'yong suggestion mo na The Song of Achilles, binasa ko.
Oo, sinabi mong malungkot ang ending.
Pero nagulat ako, apat na oras akong umiyak.
So salamat do'n, na-appreciate ko 'yon.
Medyo galit ako sa 'yo, sa totoo lang, kasi ano, e...
Kasi tinanong kita kung okay ka, at mukhang nagsinungaling ka.
I mean, alam ko naman na.
Alam kong di mo kasalanan, Charlie. Ano lang...
Sana pagbalik mo, maramdaman mong pwede ka nang magsabi ng totoo sa 'min.
Kasi never ka naman naming ija-judge.
Mahal ka namin, so...
Ayun.
Oh my God.
- Tara na, magto-tour pa tayo. - Tao!
Dalhin mo 'yang camera.
Mainit-init pa.
Nakitang naghahalikan sina Barbie at Dracula sa isang house party.
Ano'ng nangyayari dito?
Lol.
Bitawan mo...
Joke lang ba 'to sa 'yo?
Cut na. I-cut mo na. Labag na 'to sa code of ethics ng documentary ko!
- Uh-oh. - Isaac!
Nire-record ko lang 'yong reality gaya ng gusto mo, Tao. Idea mo 'to.
Okay. Halika na. Tara.
- Teka, gusto kong makausap si Charlie. - Uy!
Hi, Charlie, gusto ko lang ipaalam sa 'yo na nagde-"they/them" pronouns na ako.
Ine-explore ko lang 'yong nararamdaman ko. Ewan ko, pero feeling ko, mage-gets mo.
- Gets niya. - Oo.
- Talaga? - Oo.
- Darcy. - Halika nga.
Halika. Halika.
Ayan, sama-sama tayong lahat.
Sabihin mo sa kanya.
Bale nag-post ako ng bagong painting sa Instagram...
O, tapos?
Ngayon, may higit 10,000 followers na ako.
Sikat na artist ang girlfriend ko.
Di gano'n kadami 'yong 10,000. Sa pagiging prefect naman tayo ni Tara.
A, oo nga. Ipapakilala kita sa pinakabagong prefect ng Higgs.
- Tao, di big deal 'yon. - Sobrang big deal kaya!
Ang girlfriend ko ang pinakamatalino sa buong mundo.
Prefect siya. Member siya ng Oxbridge prep group.
- Sumasayaw siya. Nagka-clarinet... - Darcy, tama na!
Tao, akin na 'yan.
Di ko alam kung may phone ka d'yan, Charlie,
pero tingin ko, matutuwa siyang marinig ang boses mo.
- Ang ganda. Ano nga lang... - Magkapareho, o.
- Sa iisang pakete lang galing, e. - Saang lupalop ka ba nakakain ng...
- Di ako marunong magluto. - From scratch ka nagnu-noodles?
Mag-hi po kayo kay Charlie.
Hi, Charlie.
May bakanteng upuan para sa 'yo pagbalik mo.
Thanks, Tao.
Bye, Charlie.
Salamat, Tao.
- Bye, Tao. - Okay na.
Alam kong mukhang para sa 'yo itong painting,
pero kukunin ko 'to pag maganda talaga ang kinalabasan.
Miss na kita, Charlie.
I love you.
Okay.
- Hi, Charlie. - Hi, Charlie.
Tingin ko, ito na ang dulo ng video.
Siguro.
Anyway, sasabihin lang namin na marami kaming plano pag-uwi mo.
- Talaga? Hala. - Oo.
I mean, hindi. Basta marami lang bagay na dapat abangan.
Oo. Sigurado 'yon.
At mahal ka namin at miss ka na namin.
Iba talaga 'yong barkada pag wala ka.
Pero alam naming ginagawa mo 'yong kailangan mong gawin.
Tama.
At sana maiparamdam sa 'yo nitong video... na may mga nagmamahal sa 'yo.
Tama, pero galit pa rin ako sa 'yo dahil sa The Song of Achilles.
- Ano 'yon? - Libro 'yon. Wag mo nang isipin.
Okay.
Nicholas Nelson, ano'ng sasabihin mo sa boyfriend mong si Charlie Spring?
Hi, Charlie.
I love you.
Di napagaling na parang magic ng clinic ang mental illness ko.
Alam kong nakakatakot, pero handa ka para dito, Charlie.
At hangga't kailangan mo, pwede tayong mag-weekly session.
Kaya kahit mahirapan ka sa labas,
nandito lang ako para tumulong.
Pero natulungan ako no'ng makabangon.
Makaka-recover ka.
Salamat po.
Basta magtiwala ka sa sarili mo. Okay?
Halika nga.
- Okay. Umalis ka na dito. - Okay po.
Ready ka na?
Opo.
Di na siguro ako babalik sa normal. Kung anuman 'yon.
Pero okay lang siguro.
Di magiging madali ang paglalakbay na 'to.
Baka nga simula pa lang 'to.
Hi.
Dinner by seven?
Sige po.
Lasagna ang nasa meal plan mo ngayon. Okay lang ba 'yon?
Opo.
Ma?
O?
May oras pa ba akong mag-hi kay Nick?
Babalik ako para mag-dinner. Promise.
Okay.
Sige na.
KUNG IKAW O ANG KAKILALA MO AY HIRAP SA EATING DISORDER,
SA MENTAL HEALTH, O NAIISIP SAKTAN ANG SARILI,
MAY MGA IMPORMASYON SA WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Nagsalin ng Subtitle: John Vincent Lunas Pernia