Ziemia 828
Co kombinujesz?
Szukam jodyny z aloesem.
Nie ma jej tutaj.
Tak, ponieważ jest gdzie indziej.
Kotku, daj mi 12 sekund i ci ją znajdę.
Dokładnie 12, mówisz?
Nieźle przeterminowane.
Okej. Betadine, chloroheksydyna,
a jodyna wyparowała...
Super. Dzięki.
TEST CIĄŻOWY
Ale...
To...
Próbowaliśmy dwa lata.
Tak. Wiem.
Nawet już o tym nie rozmawialiśmy.
Gadanie jest w tym najmniej ważne.
Już pogodziliśmy się z tym, że nic z tego nie będzie.
Niby prawda...
Ale...
Tak jest lepiej.
Tak. To...
I to dużo lepiej, prawda?
Fantastycznie.
Oczywiście przez cały czas będziemy musieli monitorować...
Nie, Reed.
- ...mutacje naszych komórek. - Kotku.
Poradzimy sobie.
Wiesz, że tego chcę.
Ja też tego chcę.
Na pewno?
Nic się nie zmieni.
Jasne, że nie.
WYDANIE SPECJALNE
Panie i panowie, zapraszamy
na program specjalny. Świętujemy cztery lata z Fantastyczną Czwórką.
A oto gospodarz wieczoru - Ted Gilbert.
Witajcie, moi drodzy.
Kochani, wszyscy znamy tę historię.
Czwórka astronautów wyrusza w kosmos i w wyniku dramatycznych zawirowań
wraca odmieniona na zawsze.
Zyskują nowe komórki oraz wyjątkowe miejsce w naszych sercach.
Przeżyjmy to jeszcze raz.
Tutaj kontrola Excelsior. Start za 3 godziny, 42 minuty i 19 sekund.
Cztery lata temu czwórka śmiałków podjęła się ostatecznego wyzwania.
Eksploracji kosmosu.
Ten tu facet to wybitny pilot.
Wybitnie przystojny.
To była moja misja: eksploracja kosmosu.
Zwerbowałem do niej zespół, na którym mogłem polegać.
To znaczy mojego najlepszego przyjaciela, moją żonę, no i szwagra.
Sprawdzam łączność. Jak mnie słychać?
- Gra. - Jest cacy.
- Gra. - Komunikacja w porządku.
Ten ostatni głos należał do mojego brata, Jonathana Storma,
i drogie panie, on nadal jest singlem.
- Buziak na szczęście. - Buziak?
Zdarzenia, które zaszły podczas tej pamiętnej ekspedycji dr. Richardsa,
zmieniły nie tylko życie tych czterech nadzwyczajnych jednostek...
Możemy startować?
Startujemy.
...ale również bieg naszej historii.
- Zgłoś się, Excelsior. - Co to jest?
Nie mam pojęcia!
To jakieś promieniowanie kosmiczne!
- Ben! Ben! - Ben!
Z powodu moich zaniedbań wpadliśmy...
Przestań.
...w kosmiczną burzę, która zmieniła nam DNA
i wywołała pewne anomalie.
Powrócili uzbrojeni w nadludzkie moce.
Stali się naszymi obrońcami.
No to chlup!
No to czas na łomot!
NIE SPALI - OPALI Krem Fantastycznej Czwórki
Byliśmy na otwarciu Pan Am Tower, kiedy zaatakował nas Człowiek-Kret.
Fantastyczna Czwórka uratowała mi życie.
Człowiek-Kret został zatrzymany podczas próby
kradzieży Pan Am Tower.
POSTRACH Z PODZIEMI
To wszystko wina Reeda Richardsa i jego maniakalnej pogoni za postępem.
Władza w ręce podziemia!
Kiedy Mad Thinker chciał sterroryzować Nowy Jork,
Fantastyczna Czwórka również przybyła na ratunek.
Mam cię!
Życzę miłego dnia!
Pokonali Czerwonego Ducha i jego Super-Małpy.
Stanowią inspirację.
Fantastyczna Nauka
To równanie dowodzi istnienia alternatywnych wymiarów,
co może oznaczać, że istnieje również wiele alternatywnych wersji Ziemi.
Kto chce zobaczyć eksplozję?
Ja!
Stali się też przywódcami.
Sue Storm wynegocjowała pokój z „Człowiekiem-Kretem”, Harveyem Elderem,
przywódcą podziemnego państwa Subterranii.
Nie ufam mięczakom żyjącym na powierzchni.
Ale przyznam, że ufam Sue.
Zebraliśmy się tu dziś, żeby uczcić powstanie Fundacji Przyszłości.
Państwa członkowskie...
...zgodziły się rozbroić swoje armie.
Dlatego dzisiaj chcemy okazać swoją wdzięczność
najlepszym spośród nas,
4 LATA FANTASTYCZNEJ 4
Fantastycznej Czwórce.
Dzięki, Fantastyczna Czwórko!
- Dziękujemy! - Kochamy was.
- Kocham cię! - Kochamy was!
- Dziękuję, Fantastyczna Czwórko. - Dzięki, Fantastyczna Czwórko.
Z dumą nazywamy ich naszymi przewodnikami, obrońcami i przyjaciółmi.
Fantastyczne brawa dla Reeda, Sue, Johnny’ego i Bena!
Fantastyczna 4 PIERWSZE KROKI
To już chyba była lekka przesada.
- Tak. - H.E.R.B.I.E.
- H.E.R.B.I.E.-nator! - Jak tam nasz sosik?
Gdzie z łapami? Najpierw je umyj.
- Cały dzień nosiłem rękawiczki. - Myj.
Daj spróbować.
Dobra.
Uwaga, mamy tu mistrza kuchni.
Przeszedłeś sam siebie.
- Zaraz ocenię. - Rewelacja.
Przestań, co ty robisz?
Nie ruszaj. Jeszcze nie skończone.
No, nie da się ukryć.
Ale wiecie, co zrobię? Dodam kilka ząbków czosnku.
Nie, żeby coś brakowało,
ale chcę to troszeczkę podkręcić.
Co ty robisz?
W jakim sensie?
- Opychasz się przed kolacją. - Jestem głodny.
Zawsze przychodzą punktualnie.
Poczekamy?
Możemy.
Wpadka.
Co masz na myśli?
Zegarek ci się spóźnia? Kolacja stygnie.
Tak, faktycznie. Przepraszamy.
- To tylko minuta. - My tylko...
Chciałem wetrzeć w ramię troszeczkę aloesu i...
Musiałam mu pomóc.
Co robią na stole płatki?
Co się z wami dzieje?
- Nic się nie dzieje. - A co się ma dziać?
Robicie te swoje dziwne miny.
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Jesteś w ciąży?
- Brawo. - Wiedziałem.
Jak się domyśliłeś?
- Spójrz na Reeda. - Fakt.
Dobrze, że nie gra w pokera.
- Co? Serio? - Tak.
Co?
Zobaczysz, że zostaniesz najlepszą mamą na całym świecie.
A ty będziesz najlepszym tatą.
Żartuję, to cię przerośnie.
Za to my będziemy najlepszymi wujkami.
Okej, to jemy.
Nieźle się trzymasz. Brawo.
Myślałem, że z przerażenia zamkniesz się w laboratorium.
Mam to w grafiku na później.
Kontynuujemy odliczanie
do powitania na świecie nowego członka superrodziny.
RODZINA SIĘ POWIĘKSZA
REMONT BUDYNKU BAXTERA
Przygotowania w budynku Baxtera idą pełną parą.
No dobra, stary. Szykujmy się na dzidziusia.
PLAN PRZYGOTOWAŃ
WTYCZKI
GNIAZDKA
SZAFKI
H.E.R.B.I.E.!
Bukmacherzy z Yancy typują 4 do 5 na dziewczynkę.
ON CZY ONA?
Szanse na bliźnięta są małe.
Herbert!
SCHODY
H.E.R.B.I.E.!
Kowboje od ropy i gazu chcą sobie powrzeszczeć,
zanim pójdziesz na macierzyński.
O wilku mowa, lobby węglowe.
Kiedy zobaczysz się z Sue...
Tak, Larry, o wszystkim pamiętam.
Dzięki, kochana.
Wszyscy zadają sobie pytanie:
„Czy dziecko urodzi się z supermocami?”.
Trzeba przeskanować dziecko.
Interna-scan nie osiągnął właściwego poziomu precesji, żeby dać wyraźny obraz.
Nowa transmisja z kosmosu?
Dowiedzmy się, skąd pochodzi.
Nagramy ją i wypalimy.
Jaka „14:15”? Nie mam już dziś spotkań.
- Poza tym jednym. - Dzięki, że znalazłeś czas!
Czy musimy to robić dzisiaj?
Mam uwagi do nowych kombinezonów.
Nie wiem, o czym mówisz.
O tym projekcie sprzed lat. Ciut się zakurzył.
Rozumiem, zaraz będziesz ojcem
i masz nowe obowiązki.
- Trochę się boisz. - Nie, jestem zajęty.
Zajęty. Po prostu.
A to różnica.
Mamy nową transmisję.
I jak, coś ciekawego?
Znów to samo. Rozbudowany sygnał.
Miłego słuchania.
Johnny, mam dużo pracy.
Ekstra.
Co? Mam czas.
Test mostu teleportacyjnego.
Transport materii organicznej na sześć metrów.
Dzięki, Herbert.
Zaczynamy.
No i gra!
- Johnny. - Tak?
Zresetujesz system?
Druga strona.
Kotku?
Jak już skończysz, to może...
Witaj, H.E.R.B.I.E.
Byłam w pokoju dziecięcym.
I jak wrażenia?
Mam wrażenie, że H.E.R.B.I.E. buduje tam łóżeczko.
A myślałam, że ty to ogarniesz.
Ja zbudowałem skaner.
Łóżeczko każdy zbuduje, a skaner już nie.
Może i każdy, ale nie nasze, nie dla niego.
To jest dla niego.
Ponieważ jego rodzice mają kosmicznie zmienione DNA.
Kotku, zrobiliśmy już każdy test.
Oprócz tego.
Chcesz sprawdzić?
Dobra.
To dawaj.
Widzisz? Wszystko z nim w porządku.
Jest absolutnie idealny.
Nie wstyd ci? Jak mam się z tobą kłócić.
- Wesołego Halloween. - I nawzajem.
Nie przesadź z cuksami.
- Hej, Ben. - Heather?
Hej, Ben. Jak się miewa Sue?
Miewa zachcianki. Wysłała mnie po ciastka z Maisie’s.
Jaki mamy czas? Walnij tekstem!
To tak naprawdę nie jest mój tekst.
Już czas na łomot!
To fraza z kreskówki. Przykro mi.
Patrzcie tam!
Hej, podnieś wóz!
- Podnieś! - Ja?
- Ten? - Podnieś wóz! Podnieś wóz!
Przez was wpakuję się w kłopoty.
To spróbuję.
Nie dam rady.
- Nie poddawaj się! - Spróbuję jeszcze raz.
Podnieś wóz! Podnieś wóz! Podnieś wóz!
Weź nim rzuć!
- Mam rzucić autem? No dobra. - Tak! Dawaj!
Wystarczy tego dobrego. Idźcie się pobawić.
Trzeba było nim rzucić, to byłby spokój.
Nie ma mowy. Kocham dzieci.
Jakbyś cały dzień niańczył czwartoklasistki,
to byś zmienił zdanie.
Rachel Rozman.
- Ben. - Wiem.
Dorastałeś niedaleko, na Yancy?
Te okna.
Bardzo blisko.
Przyjemnie jest wrócić na stare śmieci.
Bo tutaj praktycznie nic się nie zmienia.
Na przykład Maisie’s? Szacuneczek.
Jak byłem mały, najbardziej lubiłem te czarno-białe,
tyle że kiedyś je kradliśmy.
No nic, wpadnij do nas następnym razem.
Dzieciaki się ucieszą.
Jasne. Okej. Wpadnę. Z ciasteczkami.
Poważnie? To ekstra.
Z ciasteczkami.
No dobra.
Słodki Jezu.
Nieważne, ile będziesz ubijał.
Jak zostawisz żółtka, beza nie wyjdzie.
Pytanie brzmi, dodajemy ocet czy nie.
Bo ja zawsze byłem octofilem.
A ty co taki skwaszony?
A co, nie można?
Spotkanie z Reedem nie poszło za dobrze?
Przykro mi, stary.
Przeżyję, ale chodzi o to.
- Jeszcze polecimy w kosmos. - No pewnie.
Ekstra.
Jestem Johnny Storm. Płoniemy.
Płoniemy. Płoniemy.
I gasimy.
W dół.
Fantastyczna kuchnia w dół.
- Przestań. - Skończyłem łóżeczko,
a właściwie trzy. Sam nie wiem czemu.
Dziękuję.
- Jazda. - Nie,
poczekaj. Coś wam powiem.
Przez kilka miesięcy
śledziłem pewną liczbę organizacji przestępczych.
„Pewną”, to znaczy?
47.
Władca Lalek rządzi w Bowery.
Czarownik jest z Parku Gramercy.
A Diablo ze Wzgórz Waszyngtona.
Ty co, urządzasz mu świat?
- To bardzo słodki gest. - No mega akcja,
ale chętnie bym coś...
- Złomotał. - Nie, raczej zjadł.
- Wcinamy? - A jaki mamy czas?
Czas na kolację.
- Nie na łomot? - Nie.
- Johnny. - Lecę.
Co jest grane?
Tego jeszcze nie było.
Cofnąć się. Bez paniki, zachować spokój.
Zróbcie nam miejsce.
Do tyłu.
Szokujące wieści z Times Square.
Na niebie pojawił się nieznany obiekt.
Z góry spadają szczątki i widać dziwną...
Jesteście obrońcami tego świata?
Tak, to my.
Wasza planeta wkrótce zostanie zgładzona.
Ten świat będzie pochłonięty przez tego, który nadejdzie.
Nie zdołacie go powstrzymać.
Bo on jest wieczny jak kosmos.
Stanowi materię rzeczywistości, niczym gwiazdy.
Przytulcie swoich bliskich.
Nie zostawiajcie ważnych słów na później.
Celebrujcie każdą wspólną chwilę,
bo nie macie już ich wiele.
Zwiastuję jego przyjście.
Zwiastuję wasz koniec.
Jestem heroldem
Galactusa.
ZIEMIA W OPAŁACH
Badacze z całego świata próbują zidentyfikować
tę nieznaną kosmiczną istotę.
Namierzona?
Co ty, jest na to za szybka.
Tak i to o wiele, ale sprawdzam, gdzie była wcześniej.
Czym jest ten Galactus, co?
Jak można pochłonąć całą planetę?
Patrz: DA-773, planeta w układzie Proxima Delphi.
DA-773
- Po prostu ją zeżarł? - Ją i cztery inne.
Przynajmniej o tylu na tę chwilę wiem, choć więcej może pasować do schematu.
A jaki to schemat?
Że wybiera cel ataku z rozmysłem.
Na chłodno.
A przez atak rozumiem
anihilację.
Myślisz, że zniknięcie tych planet
ma jakiś związek z nią?
Tak.
Wyodrębniłem energetyczny ślad herolda. Tuż obok DA-773.
Była tam.
Na wszystkich pięciu.
Czyli mówisz, że ten Galactus...
Jest zdolny do tego, co ona zapowiadała.
Jak szybko można odpalić Excelsiora?
Dorwiemy Galactusa, zanim się tu zjawi.
Może jakieś 20 godzin.
Slot startowy jest za 16.
- Ludzie... - No dobra, 16.
- Zajmę się systemami. - Ona...
Daj znać ekipie technicznej, a potem przyjdź do nas.
Mówiła do mnie. Ta heroldka. Na serio.
Mówiła do nas wszystkich, o Galactusie i o niszczeniu.
Kiedy ją dogoniłem, przemówiła do mnie w swoim języku.
I co powiedziała?
Nie wiem, przecież go nie znam.
A jaki był kontekst?
Kontekst? Kosmos.
Jaki miała ton głosu?
Bardzo złowrogi?
Nie, ani trochę. W sumie to...
miły.
Miły?
Nie miły. Ciepły.
- Ciepły? - Sam nie wiem. Była...
Była jakoś tyle ode mnie...
I spojrzałem prosto w te jej piękne oczy.
I zobaczyłem gwiazdy. Widziałem, jak odbijam się w jej twarzy.
Wtedy przemówiła i była jakby...
Ciepła?
Miła. Miła?
Nie. No jasne.
Johnny kocha kosmos. Johnny kocha kobiety.
A teraz spotkał nagą dziewczynę z kosmosu
i uwierzył, że mają chemię.
Wątpię, że była naga, to raczej jakiś gwiezdny polimer.
Ben kocha, kiedy Johnny mówi o sobie w trzeciej osobie.
Trzeba się przygotować.
DOM
KOSMOS LOT I EKSPLORACJA
Okej. Więc do ciebie przemówiła. No i?
Znalazłem 23.
Nagrania, w których powtarza się ten konkretny język.
Nie wiem, co to za rasa i co oni mówią, ale to...
Nie ma wątpliwości.
To jest jej język.
Może i nam pomogłeś.
Reed chcę cię widzieć u siebie.
Wzywałeś, panie?
Nareszcie to odfajkowałem.
Ale co?
Kombinezony.
Opóźnią ci zapłon.
I pobierają bardzo dużo tlenu, więc...
musisz być bardzo ostrożny.
Jeśli długo będziesz płonął w próżni,
to w 10 minut wyczerpiesz zapasy tlenu.
Odwołuję każdą straszną rzecz, którą o tobie mówiłem.
W swoich myślach.
Wyłącznie.
Cztery lata temu
byliśmy marzycielami.
Wtedy to, co nieznane, oznaczało przygodę,
tajemnicę, coś do odkrycia.
A kosmos był największą zagadką ze wszystkich.
Podczas ostatniej wyprawy zdarzył się wypadek,
który ich zmutowal i obdarzył...
Historia uczy nas, że to, co nieznane, zawsze budzi lęk,
a czasem przynosi nieodwracalne zmiany.
Siema, stary.
Johnny pokazał mi nowy kostium.
Całkiem niezły. Lepszy niż poprzednie.
Bo poprzednie...
już się nie nadadzą.
Kto mógł to przewidzieć?
Ja.
- I powinienem. - Przestań.
Proszę. Nie możesz bez przerwy się obwiniać.
Posłuchaj,
mam dla ciebie złe wieści:
nie jesteś aż tak bystry.
Właśnie niestety jestem.
Ach tak? Gotujesz?
To bardziej sztuka niż nauka.
- A zdałeś na prawo jazdy? - Ulice były źle oznakowane.
Ten Galactus i jego herold, nie mają pojęcia, z kim zadarli.
Nasza czwórka powróci w kosmos i zmierzy się z niebezpieczeństwem.
Odnajdziemy tego Galactusa.
Od momentu, kiedy odpalimy silniki statku,
będziesz robić wszystko, jako pierwsza w historii kobieta w ciąży.
Tak, wiem.
Nie martw się.
Może o tym nie mówię, ale ciągle myślę o tym, co najważniejsze.
Czyli o nim.
Mój nowy kombinezon jest ekstra.
Jest jak ten stary, tyle że dużo większy.
Ładniejszy.
Chciałem powiedzieć ładniejszy. Ten stres zaczyna wypalać mi neurony.
Tu kontrola lotów Excelsior.
T-minus dwie godziny 37 minuty i 20 sekund.
Wkrótce zmierzymy się z istotami, których nie znamy.
Żeby nie dać im zniszczyć naszych domów,
zniszczyć naszych rodzin
i życia na tej planecie.
EXCELSIOR STARTUJE Nowy Jork
Poznamy to, co nieznane, i ochronimy was.
Ochronimy na pewno.
Jeszcze raz, wszystko gra?
- Gra. - Gra.
Gra.
Dwanaście, jedenaście,
dziesięć, dziewięć, osiem, siedem...
Inicjuję procedurę odpalania.
...sześć, pięć, cztery, trzy...
No to jedziemy.
START
...dwa, jeden.
Excelsior wystartował.
Panie i panowie, start zakończył się sukcesem.
Wszyscy mieszkańcy Ziemi życzą wam powodzenia.
Wracajcie cali.
Dzięki, Ziemia.
Widzicie to?
Podchodzę do silnika FTL.
Czekaj na mój sygnał, Sue.
Trzy, dwa, jeden. Teraz.
I wszystko poszło gładko.
Włączamy nawigację FTL.
Szybsi od światła za trzy, dwa, jeden.
Ślad energetyczny herolda prowadzi do tego układu binarnego.
LHS-275, tak.
Jak znajdziemy ją, znajdziemy i jego.
Z czym my się tu będziemy mierzyć?
- To jakiś kosmiczny smok? - Spoko.
Nie mam pojęcia. Podejdziemy do tego naukowo.
Obserwacja, ocena potencjału,
H.E.R.B.I.E. pozyska próbki cieczy, gazów, a także ciał stałych.
Przenalizuje jego fizjologię.
Dobra, jeśli to tylko wielki typ w statku, to możecie go znokautować.
Zbliżamy się do ciemnej strony największej planety układu.
Przyjąłem. Wyłączam system FTL.
Dobra, ekipa, szykujcie się.
No i gdzie ten cały Galactus?
Wykryto energię
To dziwne.
Energia herolda wydaje się emanować z wnętrza planety.
Co się z nią dzieje tak w ogóle?
Tak jakby było tam coś żywego.
Co to jest?
- Ben! - Już działam!
Wypinam nas z FTL-a!
Uwaga!
Sue, ukryj nas!
Zniknęła. Cała planeta.
Była 13 procent większa od Ziemi.
- Ben! - Nie reaguje, nic nie zrobię!
H.E.R.B.I.E., ustabilizuj silniki.
- Co tu się dzieje? - Chwycił nas i ściąga do środka.
Ben, ratuj silniki.
Wyłącz silniki!
Johnny...
jest twoja dziewczyna.
No cześć.
Galactus was przyjmie.
- Ja pójdę. - Was wszystkich.
Źle, że przylecieliście.
Za mną!
Zeskanuj teren i pobierz próbki.
Czego ten Galactus chce?
On niczego nie chce. On się żywi.
Jak wybiera planetę, którą ma pochłonąć?
To nie on wybiera.
Tylko ty.
Tak.
Johnny, co ty wyprawiasz?
Zbajeruję ją.
Co do mnie powiedziałaś?
Gdy zrzucałaś mnie z deski.
Co to znaczyło?
To błogosławieństwo.
Oznacza: „Zgiń wśród swoich”.
„Zgiń wśród swoich”.
Jeszcze jedno.
Ta deska. Jest częścią twojego ciała, czy może...
POZIOM O2 10% POZIOM O2 KRYTYCZNY
Szybko dostałeś kosza.
Nie, droczy się ze mną.
Stoicie przed obliczem Galactusa.
Pożeracz Światów wita was.
To wielki zaszczyt.
Pamiętam, że kiedyś byłem tak mały jak wy.
To było wiele miliardów lat temu.
W całkiem innym świecie,
zanim opanował mnie ten nieposkromiony, wieczny głód.
Przybyliście z daleka.
Tak.
Błagać o litość.
Pogadać.
Masz możliwość ocalić wasz świat.
Głęboko w to wierzę.
Nosi ją w sobie.
To dziecko.
- Co jest grane? - Co...
Ono łaknie.
Co to oznacza?
Że oszczędzę wasz świat
w zamian za tego chłopca.
Co? Nie.
W waszym synu drzemie Kosmiczna Moc.
To on zasiądzie na tym przeklętym tronie.
Nieprawda. On jest normalny!
Jestem tego pewien! Zrobiłem mu wszystkie testy!
- Ukrywa przed wami prawdziwą naturę. - Nie.
Co ty jej robisz?
Poród się zaczął.
- Teraz? - Tak.
Nie dostaniesz naszej planety
i nigdy nie odbierzesz nam syna!
Więc pożrę was bardzo powoli.
Na oczach waszego dziecka!
POZIOM O2 KRYTYCZNY
Nie tym razem!
Już lecę, stary!
Dawaj!
H.E.R.B.I.E., przygotuj statek do startu.
Nie!
Czyli deska nie jest częścią ciała.
Spadamy!
H.E.R.B.I.E.!
Dawaj.
Zabieraj nas stąd, Ben!
Trzymaj się, Suze. Kierunek - dom!
Wepnij nas w FTL!
FTL jest w zasięgu wzroku.
- Kotku. - Jestem przy tobie.
Surferka na godzinie szóstej.
Trzeba zrobić skok!
- Tylko dokąd? - Nieważne, po prostu skacz!
H.E.R.B.I.E., pomóż mi to ustabilizować!
Uwaga!
Ben!
Zgubiliśmy ją. Wszystko gra.
NIEZNANA ISTOTA
A może jednak nie.
Johnny, zabij ją.
- Serio? - Tak, chce ci odebrać siostrzeńca!
- Załatw ją! - Dobrze, już dobrze.
A wreszcie spotkałem kobietę, która mnie nie nudzi.
Zagina promienie.
Ten tunel zagina promienie laserów!
Reed, nie dam rady w nią wcelować!
Co robić, co robić, myśl.
Jaki jest plan, Reed?
Johnny, przestań się z nią cackać!
Nie uczę cię pilotować, a ty mnie nie ucz zabijać sexy kosmitki!
Nie mów, że jest sexy!
Tak!
- Tak! - Jest!
Wróciła!
- Nie dam rady jej uciec! - Daj mi chwilkę!
- Ale się zawzięła. - Reed!
Wypnij nas tu z FTL-a.
To wielka gwiazda neutronowa.
Wiem. Przyda nam się.
To nie jest po prostu czarna dziura? Nie zginiemy tam?
Wypinam nas.
No i co dalej?
Zwab ją blisko tej gwiazdy, to wpadnie w studnię grawitacyjną.
Utknie w dylatacji czasu.
- I na długo tam utknie? - Możemy zmienić temat?
Pewnie uwolni się za jakiś miesiąc.
Leć jak najbliżej.
Może nas tam wciągnąć.
Zaufaj mi.
Niech stracę.
No dawaj!
Zaraz nas zmieli!
INTEGRALNOŚĆ KADŁUBA
Jeszcze bliżej!
Za chwilę będzie po nas!
Jeszcze odrobinę!
Reed, co robisz?
Sue, musimy zniknąć na 30 sekund. Dasz radę?
Po następnym skurczu.
- Tak! - Cudownie!
Wszystko gra, Sue?
Musimy cię przywiązać.
- Już się robi. - Sam się przywiąż!
To jednak nie.
Kotku, bez grawitacji go nie urodzisz.
To nie w porządku. Powinno być inaczej.
Wiem.
Ale się uda.
Wspaniale ci idzie, kochanie.
Nie starczy nam paliwa do domu.
O nie.
Fakt, nie starczy.
Spróbuję asysty grawitacyjnej. Ta gwiazda porządnie nas rozpędzi.
Do 0,88 prędkości światła?
Reed!
- Johnny, monitoruj prędkość! - Reed!
Robi się!
- Jestem. - Nie odchodź.
Nie zostawię cię.
Jestem tu.
Zaczynamy akcję. Szykujcie się.
Zaraz będzie 0,82.
Na twój sygnał, Johnny.
Czemu chcą mi go odebrać? Coś z nim nie tak?
- Wszystko dobrze. - Skąd wiesz?
- Wiem. - Wcale nie.
Wiesz wszystko, ale tego nie.
- A jeśli jest potworem? - Nie jest.
- Teraz wszystko się zmieni. - Nie.
- A właśnie, że tak. - Obiecuję.
- Nie możesz.
- Obiecuję. - Nie wiesz tego.
- Reed... - Okej.
On wychodzi. Już idzie.
Daj mi rękę.
0,84.
No dawaj!
- Przyj. - Nie dam rady.
- Oczywiście, że dasz. - 0,85.
- Gotowa? - Okej.
Raz, dwa, trzy. Przyj!
- Dalej! - 0,86!
Przyj. Przyj. Dobrze.
0,87.
- Teraz! - Ben!
H.E.R.B.I.E.
Ben, pomóż!
Silniki hulają!
H.E.R.B.I.E., szykuj się!
Trzymajcie się mocno!
Mam cię, mój maluszku.
Franklin.
FANTASTYCZNA CZWÓRKA POWRACA
Po miesięcznej wyprawie w kosmos Fantastyczna Czwórka
spotyka się z gorącym powitaniem.
Jest dzidziuś!
Nie wierzę. Coś niesamowitego.
- Musimy szybko... - Chodźcie ze mną.
Reed! Reed!
- Cofnijcie się! - Sue, tutaj!
- Powie pan parę słów? - Cofnijcie się, zróbcie przejście.
Możemy zaczynać. Chodźcie. Tylko nie za długo.
Nie przygotowaliśmy żadnego oświadczenia.
Nie wszyscy naraz, proszę. Po kolei.
Connor.
Witamy na Ziemi. Opowiecie, jak pokonaliście Galactusa?
Jak pokonaliśmy...
Wcale.
Jeszcze się nie udało.
Co to znaczy?
Zaraz, zaraz!
Jak to się nie udało?
Próbowaliśmy negocjować, ale Galactus
zażądał czegoś niemożliwego.
- Czego dokładnie? - Co to było?
Zażądał naszego dziecka.
Powiedział, że jak mu je oddamy,
to oszczędzi Ziemię.
Nie zgodziliśmy się, to chyba oczywiste.
Wrócimy do państwa
z bliższymi informacjami.
- Jak to odmówiliście? - Co z nami?
Oddając dziecko, uratowalibyście wszystkich.
Chwileczkę. Tak nie można.
Odpowiedzcie chociaż na jedno pytanie.
Ocalicie nas?
- Czy ocalimy? - Tak.
Jeszcze nie wiem.
- Co to znaczy? - Nie wiecie?
Jak to nie wiecie?
Wybacz, panie,
zawiodłam cię.
Chcę mieć tego chłopca.
On musi być mój.
Przecież to tylko dziecko.
Ten chłopiec jest istotą o nieskończonej mocy,
tak potężną, że kiedyś zdoła wchłonąć cały mój głód.
Wtedy ja wreszcie będę mógł odpocząć.
- To ile mamy czasu? - I co zrobimy, jak się zjawi?
Rozwalamy jego statek i problem z głowy.
Czym go rozwalisz? Broń konwencjonalna nie zadziała.
- No to zwiejemy. - Poważnie?
Odciągniemy go od Ziemi. Jesteśmy szybsi.
- Nie od jego herolda. - Będziemy mieć fory.
Herold pogna za nami, a Galactus spokojnie pożre Ziemię.
Reed,
pokażesz nam, do czego doszedłeś?
- Do czego? - Tak.
Na razie do niczego.
Serio? Ale tak zupełnie?
Zbadałem próbki, które H.E.R.B.I.E. pozyskał z jego statku.
Wygląda na to, że Galactus jest o wiele starszy niż nasz wszechświat.
Samo rozgryzienie jego natury może zająć całe dziesięciolecia.
W sensie, że jest bogiem?
Na pewno czymś wykraczającym poza nasze doświadczenie.
Jakimś potężnym bytem.
Wymyślił, że Franklin będzie jego następcą,
bo jakoby posiada wielką kosmiczną moc.
Myli się, prawda? Zrobiłeś wszystkie testy.
Oczywiście, ale nie mam stuprocentowej pewności.
W tej chwili nie jestem pewien już niczego.
Nie mam nic.
Nic, jasne?
Staram się to rozgryźć, znaleźć
słabe ogniwo tego łańcucha.
„E”, to siła, „R” ramię tej siły. Ich iloczyn jest równy
iloczynowi ciężaru i ramienia ciężaru.
Archimedes - zasada dźwigni.
„Dajcie mi dźwignię i punkt podparcia, a podniosę Ziemię”.
Trzeba nam dźwigni.
A mógłbyś tak po ludzku?
Jak rozwiążemy mały problem, załatwimy wielkiego Galactusa.
Tak.
Dobra, zmotajmy jakieś dźwignie.
Tak.
Kiedy dziecko śpi, lepiej też złap drzemkę.
Wyczytałem to w poradnikach.
Dobre. On myśli, że niemowlaki sypiają.
To błogosławieństwo.
Muszę ci coś pokazać.
Co takiego?
- To dobre. - Prawie nie spałam.
Przykro mi.
Wiem, że dziecko to dar i klątwa w jednym.
Siadaj. Tak. Poczekaj chwilkę.
Dobra.
Matko, jak on cuchnie.
To feromony, spokojnie.
Odpalam nagranie z kamerki.
To błogosławieństwo.
Oznacza: „Zgiń wśród swoich”.
Mówiłem ci, że gdzieś już to słyszałem.
Mamy przetłumaczone pełne zdanie.
Dzięki temu możemy rozszyfrować cały ich język.
Jeśli Reed zbuduje algorytm...
Twój mądrala jest zajęty. Zresztą ogarniam temat.
Mamy kamień z Rosetty, który pomoże znaleźć dźwignię Archimedesa.
Widzisz?
Też się znam na starociach.
KOSMICZNA MOC
No i hop. Zuch chłopak.
NIE WYKRYTO ANOMALII
ANALIZA OBCEGO KOMPONENTU
KONFERENCJA PRASOWA
Fantastyczna Czwórka ogłosiła, że statek kosmiczny,
który może należeć do Galactusa, właśnie minął Jowisza.
Instytucje finansowe nadal są zamknięte, a ulice opanował wściekły tłum...
NA ŻYWO
Nowo powstała Sekta Galactusa chce go powitać na Mount Eve...
W Centralnym Londynie wrze już od samego rana.
Przemoc narasta, a cały świat zastanawia się,
jaki los jest nam pisany.
A co z nami?
My też mamy rodziny.
Słuchajcie, robi się coraz groźniej.
Dla mnie jest jasne, że oni nie mają żadnego planu.
Jako społeczeństwo musimy stawić czoło przykrej prawdzie,
że Fantastyczna Czwórka może nas uratować,
- ale oni nie chcą tego zrobić. - Nie.
A przecież rozwiązanie jest banalne.
Reed Richards i Sue Storm oddają mu swoje dziecko i jesteśmy ocaleni.
Jedno życie...
Gdzie jesteście?
Wyjdźcie do nas!
Mieliście nas chronić!
Oddajcie dziecko!
- Oni się boją. - A kto się nie boi?
Ten tłum jest straszny.
Czemu? Nic nam nie zrobią.
Wystarczy, że nas nienawidzą.
Boją się, że zginą, i nienawidzą za to i nas, i Franklina.
I mogą mieć rację, bo jak na razie nie mamy żadnego pomysłu.
A czas ucieka.
Ich plan jest dobry.
Jest matematyczny, etyczny, no i wykonalny.
Do czego zmierzasz?
Niczego nie sugeruję.
Już dobrze, kochanie.
Ben się myli. Wcale nie jesteśmy tacy bezpieczni.
Sue, proszę, wysłuchaj mnie.
Nigdy w życiu nie oddałbym naszego dziecka Galactusowi.
„Matematyczny? Etyczny? Wykonalny?" Tak lekko ci to przeszło przez gardło.
To nic nie oznacza.
Wiem, jak pracuje twój umysł.
Wiem, że o tym myślałeś
i już masz gdzieś wypisane wszystkie za i przeciw.
Nawet jeśli, co z tego?
Muszę snuć straszne scenariusze po to, żeby się nie ziściły.
Wcale nie musisz, Reed. Ale chcesz.
Okej. Może i taki jestem.
Ja nie marzę, nie śnię na jawie. W mojej głowie kłębią się potworne wizje.
Muszę wymyślić, jak skrzywdzić tamtych, zanim oni skrzywdzą nas wszystkich.
I wiesz co? Właśnie wtedy, kiedy jesteś tak do końca sobą, ranisz najbardziej.
Nie chcę cię ranić.
Wiem.
Już.
Znajdę inne rozwiązanie. Przysięgam, że to zrobię.
Może nie wiemy, czym on jest i czym może się kiedyś stać,
ale nigdy go nie oddam.
FUNDACJA PRZYSZŁOŚCI
Egoiści!
Jak mogłaś go tu przynieść?
Chcę wam kogoś przedstawić.
To jest nasz synek, Franklin.
Dużo się ostatnio o nim mówi.
Większość z was mnie zna. Znacie moją historię.
Gdy byłam mała, rodzice mieli wypadek samochodowy.
Ojciec prowadził i on przeżył,
ale mama zginęła.
Wiem, jak to jest żyć w rodzinie rozbitej i naznaczonej cierpieniem.
Mój ojciec nie był ideałem, ale się starał.
Robił, co mógł.
Z całych sił walczył o tę rodzinę, bo wiedział, że w tym tkwi siła.
Chodzi o walkę o coś więcej niż o samego siebie.
I o więzi, które wykraczają poza wszystko inne.
W życiu trzeba mieć coś, o co warto walczyć.
Nasza czwórka ma coś takiego i to jesteście wy wszyscy.
Mama zawsze mi powtarzała:
„Suzie, dla ciebie poruszyłabym niebo i ziemię”.
I my chcemy zrobić to dla was.
Nie poświęcę mojego dziecka dla tego świata.
Ale nie poświęcę też całego świata dla mojego dziecka.
Stawimy temu czoło razem.
Będziemy z tym walczyć razem.
I wreszcie pokonamy to razem.
Jak prawdziwa rodzina.
„Jak prawdziwa rodzina”.
Archimedes.
Prawo dźwigni.
„Dajcie mi dźwignię i punkt podparcia, a podniosę Ziemię”.
Teraz musimy poruszyć niebo i Ziemię.
No, tylko Ziemię.
Sue?
Rozgryzłaś to.
Naprawdę?
Tak. Przeniesiemy całą planetę
do miejsca, w którym Galactus nigdy jej nie znajdzie.
Jak?
Bo dźwignię już mamy.
To most.
Ale to tylko prototyp.
Na razie teleportowałeś jajko.
Myślisz, że uda się z planetą?
Nie mamy innej opcji.
Musi się udać. Musimy to jakoś wymyślić.
Niebo i Ziemię.
Zapraszamy na raport specjalny.
Wysłuchajmy oświadczenia Reeda Richardsa.
Jak się za chwilę przekonacie, opanowaliśmy sztukę teleportacji.
Nauka z P. Fantastycznym
H.E.R.B.I.E.
Różnica między planetą a jajkiem tkwi tylko w skali.
Dlatego niezwłocznie
w wybranych miejscach na Ziemi zaczniemy konstruować
sieć zsynchronizowanych mostów teleportacyjnych
zdolną przenieść całą naszą planetę
do nowego układu słonecznego, który będzie zdatny do zamieszkania,
a co najważniejsze taki, którego Galactus
nie odnajdzie nawet za wiele milionów lat.
Niestety mamy mało czasu.
Przedstawiam państwu listę pierwiastków,
których potrzebujemy.
No dobra, ludziska,
mój staruszek powtarzał:
„Jak nie wiesz, co masz robić, chwyć za łopatę”.
No to jedziemy z tym. Most nie zbuduje się sam.
Od 36 godzin obserwujemy bezprecedensową mobilizację
i międzypaństwową współpracę.
Czegoś podobnego świat jeszcze nie widział.
CO WIEMY
Statek Galactusa jest już w naszym układzie słonecznym,
a projekt Fantastycznej Czwórki jest niepewny,
dlatego każda pomoc się liczy.
Jeśli robisz coś dobrze, zrób to dziś dla swojej planety.
Z OSTATNIEJ CHWILI
Otrzymaliśmy informacje, że statek Galactusa minął już Marsa.
H.E.R.B.I.E., nagrywaj.
Potrzebuje za dużo mocy.
Musiałbym jeszcze potroić pobór,
co wydrenowałoby Nowy Jork w dwie sekundy.
Żeby to szaleństwo się udało, trzeba by wyłączyć
wszystkie światła na całej planecie.
Na jak długo?
Nie możemy przestać budować mostów.
Więc jak długo musimy gromadzić energię?
O 20:00 GASIMY WSZYSTKIE ŚWIATŁA
Wszyscy musimy się poświęcić.
Musimy zmagazynować bezprecedensową ilość energii.
Masz rację, H.E.R.B.I.E.
Całą energię.
Akcja powiedzie się tylko wtedy,
jeśli każdy się do niej włączy.
Nie dogoliłeś się.
Tak. Przez ten cały szlaban będę wyglądał jak dureń.
Idź w brodę, stary.
Ty tak serio?
Chciałem sprawdzić, jak będziesz wyglądał.
Bo widzisz,
prawie każdy ojciec marzy, żeby jego syn był taki jak on.
Na zewnątrz i w środku.
Ale...
ja wcale bym tego nie chciał.
Bo ze mną zawsze było coś bardzo nie tak.
Im dłużej ci się przyglądam,
tym mniej rozumiem.
A im mniej rozumiem, tym bardziej się boję.
Dlatego wiesz co? Dam sobie z tym spokój.
Zaczekam, aż sam powiesz mi, kim jesteś.
Gdybyś chciał to zrobić teraz, to bardzo byś mi pomógł.
Zwłaszcza, jeśli jesteś jakimś wszechmocnym bóstwem.
Chyba rozumiesz, że wolałbym o tym wiedzieć wcześniej niż później.
O nie.
Akurat siusiasz.
Mój grzeczny synek.
Dzięki, stary.
Uda się, zobaczysz.
Musi.
Tak!
Tak. Idę. Już lecę.
Ekipa, mam coś.
My tu planetę przenosimy.
Właśnie. To Czwórka. Fantastyczna Czwórka.
Przenieśmy tę planetę.
- Kozacka broda, stary. - Serio? Dzięki.
Przyjęłam, Delhi.
To do dzieła. Londyn w gotowości.
Przyjęłam, Londyn.
Przyjęłam, Paryż.
- Lima? - Przyjąłem, Rzym.
- Przyjęłam, Delhi. - Przyjąłem, Wiedeń.
Przyjęłam, Praga.
- Chicago w gotowości. - Przyjąłem, Chicago.
To zaczynamy odliczanie.
Czekamy na sygnał.
Start.
20, 19...
18, 17, 16...
15, 14, 13...
12...
...11...
10, 9, 8...
7, 6...
- Co to jest? - Co się dzieje?
- Chce zniszczyć nasz most. - Nie.
Chce dorwać Franklina.
- Boże. - Zamknąć cały budynek!
Chwila. A gdzie Johnny?
AKTYWACJA PRZESYŁU
- Shalla-Bal. - Shalla-Bal.
Shalla-Bal!
Rozumiesz te wiadomości...
Znasz mój język?
Wiem dużo o tobie.
Skąd znasz moje imię?
I skąd masz te nagrania?
Zgiń wśród swoich.
Nie wierzę. Przecież znał jeden język i to ledwo.
23 transmisje.
Wszystkie w twoim języku.
Wszystkie pochodziły z planety Zenn-La.
Z twojego domu.
Szukali cię, żeby ci podziękować.
Najpierw przetłumaczyłem jedno zdanie.
A potem krok po kroku zacząłem składać elementy twojej przeszłości.
Byłaś astronomem.
Ale zgodziłaś się zostać zwiadowcą Galactusa,
żeby oszczędził twoją planetę.
Chciałaś ocalić rodzinę?
Zmienił cię w to, kim jesteś.
Shalla-Bal.
To były wiadomości z jedynej planety, której nie zniszczył.
Z twojej planety.
Inne światy miały mniej szczęścia.
Jak wiele z nich pamiętasz, Shalla-Bal?
Proxima Delphi. Sagus.
Pamiętasz Polaris?
Błagali was o zmiłowanie.
Sprowadziłaś Galactusa na te wszystkie planety,
a teraz sprowadzisz go tutaj.
Do mojego domu! Do mojej rodziny!
Ja tylko próbuję uratować mój świat.
Tak jak ty.
To oddajcie chłopca.
Gdyby był starszy, zgodziłby się sam.
Tak jak ja.
Weźcie mnie.
Weźcie mnie,
zamiast niego.
Jestem gotów na to poświęcenie.
To nie twoja decyzja.
Więc zostań i nam pomóż.
To by nic nie dało.
Weźcie dziecko i uciekajcie z tej planety.
Może w końcu nawet zdołacie sobie wybaczyć.
- Stary, to było naprawdę coś. - Ale poszło na marne.
Ocaliłeś Franklina.
To najważniejsze.
Reed?
Nie uciekniemy, prawda?
Nie. Nie uciekniemy.
Nie ma takiej opcji.
Tak. U nas też. Musicie nam dać sekundę.
Tu Johnny Storm. Słyszycie mnie?
- Mamy zajęte linie, przepraszam. - Tutaj Londyn.
- Tutaj Londyn. Słyszycie mnie? - Poczekaj.
Co tam się dzieje?
Poczekaj, Paryż. Paryż, chwila.
- Są zakłócenia na linii. - Zaczekajcie.
Chicago, działamy. Musimy usunąć problemy techniczne.
Właśnie próbujemy się zorientować.
Sydney, poczekaj.
- Tokio, czekaj. - Robimy, co możemy.
- Chwilka. - Działamy.
- Tu go ściągniemy. - Tak.
Mamy świadomość.
Rozumiem, ale poczekajcie chwilkę.
- Wiemy o tym. Moment. - Tak.
Tak, to musi...
Trzeba sprowadzić tu Galactusa.
- Przepraszam. - Wy...
- Oddzwonię. - Chwileczkę.
Chcesz, żeby Galactus zjawił się tutaj?
Dopiero co walczyliśmy o to, by go trzymać z dala od Ziemi.
Musimy odciągnąć go od statku
i sprowadzić dokładnie tutaj, na Times Square.
I co potem?
Potem, zamiast przenosić planetę daleko od wrednego olbrzyma,
przeniesiemy olbrzyma daleko od tej planety.
Jeżeli przekierujemy całą energię ze wschodniego wybrzeża
do naszego ostatniego mostu
i w pełni go naładujemy,
to portal pozostanie otwarty przez...
Trzydzieści siedem sekund.
To mało czasu na teleportację kosmicznego boga.
- To prawda. - I gdzie go przerzucimy?
Gdzieś na krańce kosmosu. Utknie tam bez swojego statku.
A w jaki sposób zwabimy go na Times Square?
I jak zmieścimy takiego giganta w obrębie jednego mostu?
Tego jeszcze nie wykombinowałem.
Nieprawda.
To znaczy?
Zwabimy go tym, czego pragnie najbardziej.
- Nie. Wymyślę coś innego. - O czym mówicie?
Niestety. Nie ma innego sposobu.
- Musi być. - Jest tylko jeden.
Ktoś mnie może oświecić?
Musimy użyć Franklina.
Tak.
Wystawicie mu młodego?
Chcesz użyć dziecka jako przynęty?
- Nie. - To jest twój plan?
Nie, to nie jest mój plan. To nasz plan.
Jedyny, jaki mamy.
- Na pewno nie mój. - To jest kiepski plan.
- Głupi pomysł. - Strasznie.
Może spalę mu ten jego statek? To by był dobry plan.
Chodzi o wasze dziecko.
- Sue. - Musi być inny sposób.
- Wiem. - Sue.
Wiem. Przecież wiem!
Sądziłam, że to najpiękniejsza rzecz, jaką zbudowaliśmy.
A teraz tylko mnie przeraża.
Znowu może być pięknie.
Naprawdę w to wierzę.
Trochę ich już nie ma.
Sprawdź, co tam się dzieje.
Nie mam najmniejszego zamiaru im się wcinać.
Ja też na pewno się nie ruszę.
- Ani ja. - Dzięki, że jednak tam pójdziesz.
Ja dziękuję, że się jednak zachowasz
jak kumpel i tam pójdziesz.
Nie ma opcji, żebym to zrobił.
- Boidudki. - Matko.
- Nie rób tak. Nie znoszę tego. - Przestań.
Chodźcie, omówimy szczegóły.
Nie lubię, jak ona to robi.
Nie można tak po prostu pojawiać się znikąd.
Odporna na bomby, porażenie
i promieniowanie.
Kiedy zjawi się Galactus, Franklin będzie tutaj.
Wiemy, z której strony nas zaatakuje?
Nie mam bladego pojęcia,
ale jak przekroczy te linie, to go mamy.
Jesteśmy w samym centrum miasta,
otoczeni przez całe kilometry budynków mieszkalnych.
Z której strony by nie przyszedł, i tak zabije tysiące niewinnych ludzi.
Mam pewien okropny pomysł.
Proszę.
Co za technika.
Czyli to jest to miejsce, gdzie się kręci duże lody.
Szczerze, to ja chyba wolę buchnąć kulkę czy dwie.
Proszę, tylko nie ruszaj.
To się wyklepie.
Harvey...
Dzień dobry, mały śmieszny robocie.
Mógłbyś przygasić dla mnie światła?
Harvey, chcielibyśmy cię o coś poprosić.
Cokolwiek to jest, wolałbym, żeby to on mnie poprosił.
To nie jest jego ani moja prośba.
To prośba od całej ludzkości.
Chyba nie od całej, tylko od tych na górze, prawda?
Tyle że widzieliśmy Galactusa w akcji. Pożera planety od środka.
Tak czy siak, Reed, musisz mi trochę posmarować.
Nie wstydź się.
Dobra, słuchaj, Krecie...
- Krecie? - Jak jeszcze raz dotkniesz mojego...
- Dla ciebie jestem pan Elder. - Dość.
Dajcie nam chwilę. Możemy?
Spadówa.
Johnny, nie złość się, nie ja cię tak ubrałem.
Nie słuchaj go. Wyglądasz ekstra.
Przepraszam, Sue,
ale świat się kończy.
Musimy podchodzić do tego z uśmiechem.
Dobra, to czego chcecie?
Na obszarze Nowego Jorku zarządzono ewakuację ludności.
Proszę kierować się do Subterranii.
KIERUNEK SUBTERRANIA
SUBTERRANIA
Witajcie w Subterranii.
Czołem.
Zapraszamy, słoneczka wy moje.
Dziękujemy.
Tylko proszę, dokładnie wytrzyjcie buty.
Żartuję, tu wszędzie jest syf.
Proszę, przechodźcie.
Dobry wieczór.
My, mieszkańcy Ziemi,
wkrótce zmierzymy się z ostatecznym zagrożeniem.
Nadchodzące godziny mogą się dłużyć,
ale wykorzystajmy je, żeby wspierać siebie nawzajem.
Musimy wierzyć.
I mieć nadzieję.
- Witam, pani H. - Dziękuję.
Mądrze wykorzystajmy ten czas.
Spędźmy go z bliskimi.
Pamiętajcie, trzeba wierzyć.
Co?
Przepraszam, ja... Hej.
- Witaj. - Cześć.
Wyglądasz bardzo elegancko.
Co ty tu w ogóle robisz?
Przyszedłeś po pociechę duchową?
Nie.
Chciałem zobaczyć ciebie.
Zostawiam państwa z ostatnim przesłaniem.
„Pamiętajmy, że nawet mała grupa dzielnych i oddanych ludzi
może odmienić świat.
Prawdę mówiąc, nigdy w dziejach nie bywało inaczej”.
POWODZENIA FANTASTYCZNA CZWÓRKO
ALARM
Na pozycje.
Hej, nie płacz.
Wrócę do ciebie za chwilę.
Jeszcze tylko kilka kroków.
No dawaj.
Pomysłowe robaczki.
Idzie po Franklina.
Zgrilluj go, Johnny!
Ben!
O Boże!
Jaki mamy czas, Ben?
Nie.
- Jaki mamy czas? - Nie powiem.
- Powiedz! - Nie chcę.
No gadaj!
Już czas na łomot!
Jesteś moją jedyną nadzieją.
Uwolnisz mnie od tego potwornego głodu.
Czas się pożywić.
Oddaj mojego syna!
Sue, przestań.
Sue, dosyć. Już wystarczy!
- Idź po Franklina. - Sue, przestań!
Ratuj syna!
Johnny, przejmij stery!
Trzymaj się, Sue!
Johnny, dawaj!
Odliczanie
Reed! Udało się!
Nie!
Odliczanie
Powiedzcie młodemu, że wujek Johnny go kocha.
Sue.
Sue?
Nie.
- Wezmę go. - Sue.
Nie. Sue.
- Oddycha? - Nie.
Nie, skarbie. Nie.
Zostań z nami. Zostań.
Zostań ze mną, Sue. Z nami. Trzymaj się.
Proszę. Błagam cię, wróć do nas.
Nie zostawiaj nas.
Sue!
Błagam cię, skarbie!
Przykro mi.
On nie jest jak my.
Jest kimś więcej.
Kochani, mamy dziś tyle fascynujących tematów do omówienia.
Ostatni rok dostarczył nam wrażeń.
Widzieliśmy to na własne oczy,
ale teraz spojrzymy z ich perspektywy.
Nasze miasto, nasz kraj i nasza planeta...
Nie ma się co denerwować.
Po prostu trzymaj się mnie, a zaraz będzie po wszystkim.
Moim zdaniem warto byłoby poruszyć
kwestię deski surfingowej, która jednak nie jest częścią ciała.
Ted ma dla was mały upominek,
w podzięce za wasz udział.
A to ciekawe.
Prosi, żeby Franklin miał to na sobie za jakąś minutę.
- Nie. - Nie ma takiej opcji.
To chyba nie przejdzie.
To idę zgasić jego entuzjazm.
- Dziękujemy. - Nie ma za co.
Zaraz wchodzimy.
- Za wcześnie. - Zdecydowanie.
Za wcześnie na takie rzeczy.
Jeszcze nawet sam nie siada.
Nie zdążyłem zjeść dziś śniadania.
- Chcesz coś? - Chętnie pożarłbym magicznego bobasa.
- Za włosy go. Wytarmoś. - Nawet nie próbuj.
Kto wie, dokąd poprowadzą go moce.
Ale na razie jest tutaj.
Co ten koleś wyprawia?
- Kto to jest? - Hej, słodziaku.
Frankie.
Masz go?
Odkrywcy, herosi, obywatele i przywódcy.
Idą z duchem czasu,
by zawsze móc dać z siebie wszystko, gdy świat jest w potrzebie.
- Wchodzimy za 10... - Kochani,
myśleliśmy, że nie da się ich bardziej kochać
i podziwiać za to, co dla nas robią,
a jednak teraz są o 25 procent bardziej fantastyczni.
ALARM
Reed, Sue, Johnny, Ben i Franklin. Fantastyczna Piątka!
Uwaga, jedzie cenny ładunek.
Czy to...
Nie, już zamontowałem.
- Masz? - Tylko dobrze go zamocujmy.
Teraz musisz...
- Stop. Ustaw... - Przesuń...
Nie zamykaj, najpierw musi się zatrzasnąć.
- Powinno. - Jest.
Będzie tak pikać, bo trzeba przeciągnąć pas pod fotelem
- Dobra. - i wyjąć z drugiej strony.
- Musisz go przełożyć przez klamrę. - Właśnie to robię.
- Nic nie czuję. - Nie mogę...
- Zaczep go pod siedzeniem. - Zaczepiłem.
- Dobra, trzymam go. - Klamerka.
Szybciej, panowie.
Trzeba przeciągnąć. Potem...
To i tak nic nie da.
Trzeba przeciągnąć, zapiąć
- i zacisnąć pas. - Przeciągnąłem.
Nie od góry.
Może dociśnij z góry.
- Nie, musisz... - Pociągnij go.
Ale ja już go ściągnąłem. Jest zero luzu.
- Dobra. - Nie włożę tam ręki.
Ty łapiesz z lewej, ty z góry. Trzy, dwa, jeden.
Jest.
- Jest! - To był zacny dźwięk.
Jesteśmy gotowi.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA STANA LEE I JACKA KIRBY'EGO
Fantastyczna 4 PIERWSZE KROKI
CZTERY LATA PÓŹNIEJ
„Wydostał się na zewnątrz
- i teraz już był motylkiem”. - „Był motylkiem”.
Chcesz jeszcze tę drugą książkę?
- Tak. - Dobrze.
Zaraz wracam, skarbie.
H.E.R.B.I.E., widziałeś ulubioną książkę Franklina?
O POWSTAWANIU GATUNKÓW
Nie. Tę przerabialiśmy wczoraj. Bardzo lubi, ale...
Proszę, znalazła się.
Dzisiaj wolimy poczytać coś wesołego.
Fantastyczna Czwórka powróci w filmie AVENGERS: DOOMSDAY
„W moich bohaterach znajdziecie mnie.
Nieważne, jaką postać chcesz stworzyć,
zawsze będzie w niej cząstka ciebie”.
1917.8.28 - 1994.2.6
Odmienieni w kosmosie
Dziś służą ludzkiej rasie
Sue Storm lotem kieruje
Johnny płomień testuje
Ben świat siłą czaruje
A Reed naukę stosuje
Czerwony Duch i Super-Małpy!
Już czas na łomot!
Przyłącz się i pomagaj
Fantastyczną Czwórkę podziwiaj
KAROLINA KREMPLEWSKA