Να τη! Μα τι...
́Οχι! Η Γυναίκα Σκουλήκι περικυκλώθηκε!
Ο δρ Φτερωτόμυαλος! Τι θα κάνεις;
Γύρνα σελίδα, έλα!
Πρέπει να ξέρω αν η Γυναίκα Σκουλήκι θα ξεφύγει!
-Μη με πιέζεις! -Θα φτάσει στο Μεγάλο Μήλο.
-Τι τέλος! -Τι..
Σκρατς, μη λες το τέλος!
Τι διαβάζουμε εδώ;
Γράφουμε, δεν διαβάζουμε.
Το ημερολόγιό μου έχει τις ελπίδες, τους φόβους μου, εμένα!
Δεν θα πάρω. Δεν μου αρέσουν οι αυτοβιογραφίες.
Περιστεράκι μου, έχω να κάνω
πολλά πράγματα.
Μπορείς να προσέχεις μόνη σου το κατάστημα;
Φυσικά και μπορείς. Είσαι μια ικανή νεαρή!
Μπορείς! Το έχεις! Σ' αγαπώ.
Εγώ θα προσέχω το κατάστημα;
Χωρίς επίβλεψη;
"Αγαπητό ημερολόγιο, ανέλαβα μια φοβερή ευθύνη, θα τα καταφέρω;"
Το ελπίζω!
Να τρώγαμε κάτι;
́Οχι φαγητά και ποτά στο μαγαζί όσο επιβλέπω!
Τι γλυκό φαντασματάκι!
Λατρεύει το διάβασμα!
Τι σου αρέσει, μικρούλη; Ρομαντική λογοτεχνία;
Ρομαντικά δοκίμια;
Εντάξει.
Καταβροχθίζει βιβλία. Κυριολεκτικά.
Πρώτα αγοράζεις, μετά το δοκιμάζεις!
́Οχι, όχι! Αυτό είναι κακό!
Μην ανησυχείς, Λίμπι!
́Εχουμε τον αρχηγό των Φαντασμάτων μαζί μας!
Εγώ! ́Ερχομαι.
Να αναγνωρίσω τι φαντασματάκι είναι.
Θα έλεγα ότι έχουμε ένα...
Δαιμόνιο των Βιβλίων.
́Ετσι τα λένε.
́Ενα φάντασμα που καταβροχθίζει τη γνώση.
́Ισως εξαιτίας τους ήρθε ο Μεσαίωνας! Τα έφαγαν όλα!
Ναι! Αυτό ακριβώς κάνουν.
Το ξέρω ότι είναι αλήθεια.
́Εχω εμπειρίες μαζί τους.
Δεν γίνεται να το επιτρέψω στο μαγαζί, είμαι η υπεύθυνη!
Η μαμά μου το ανέθεσε!
Πρέπει να το ξεφορτωθούμε. Ευτυχώς δεν ήρθε...
Πελάτης!
- ́Ολι; - ́Ολι;
Δεν γίνεται και δαιμόνιο και φαντασματοκυνηγός μαζί!
Δεν ξέρουμε αν ήρθε εδώ με αυτή την ιδιότητα.
́Ισως αγαπά τη λογοτεχνία.
Είναι καλός άνθρωπος.
́Εχει αίσθηση καθήκοντος και γελάει χαριτωμένα.
-Το μαλλί του... - ́Αχου!
Είναι αξιολάτρευτο και...
-Εσείς το είπατε. - ́Οχι!
- ́Οχι. -Ναι, άκουσα που...
Εσείς ασχοληθείτε με το δαιμόνιο
κι εγώ με τον ́Ολι.
Το Φάντασμα και η Μόλι Μακ Γκι
́Οχι! Γεια σου, χαίρομαι που σε βλέπω!
Μισό...
Δεν είναι καλή στιγμή.
́Εχουμε κλείσει γιατί έχουμε σκουλήκια.
Το τελευταίο που σας ανησυχεί.
Ο ανιχνευτής μου λέει ότι υπάρχει φάντασμα εδώ!
Τι; Δεν γίνεται.
Μην ανησυχείς. Θα υπερασπιστώ τους βιβλιοφάγους!
Θα το ξεφορτωθώ το φάντασμα.
Και θα αποδείξω ότι υπάρχουν φαντάσματα.
-Μπόνους αυτό. -Σωστά.
Εδώ λέει ότι το πρώτο που πρέπει να ξέρουμε είναι...
Λίμπι! Τα βιβλία των ανθρώπων θα μου πουν τι να κάνω;
Φύγε από εδώ! Ξουτ!
Σκρατς! Λέει ότι ο μηχανισμός άμυνας που έχουν
είναι να γίνονται οι λέξεις που τρώνε!
Μια μαντεψιά κάνω,
μήπως έφαγε την ιστορία του Μινώταυρου;
Τα γυαλιά μου θα μου δείξουν καθετί υπερφυσικό εδώ!
Και βοηθάνε και με το μαλλί.
Το πρόσεξα.
-Τι ήταν αυτό; -Μισό λεπτό! Σήμα!
Μπιπ, μπουπ, μπουπ.
Δείχνει προς τα έξω! Πάμε!
Αν θες αυτά τα βιβλία, θα περάσεις από μένα!
Λίμπι! Δεν βοηθά να γίνεσαι εσύ βαμπίρ.
́Ασε τον ειδικό να το χειριστεί.
Εντάξει, φίλε. Δεν το ήθελα να γίνει αυτό αλλά πρέπει.
Θα φορέσω την τρομακτική μου ρόμπα!
Ως πρόεδρος, σε διατάζω να...
-Κι αυτό βοηθάει; -Τον εξουθενώνω.
Μπιπ, μπουπ, μπουπ, μπιπ.
-Μπιπ, μπουπ, μποπ. -Χάσαμε το φάντασμα.
Απογοήτευσα εσένα και το Μπράιτον.
Κι αν μερικά φαντάσματα είναι καλή παρέα;
Αν ένα φιλικό φάντασμα και ο κάτοχός του
βοηθούν την πόλη; Τυχαίο παράδειγμα.
Αν τα φαντάσματα είναι πρώην δήμαρχοι
που προσέχουν το μέλλον του Μπράιτον;
Δεν θα ήταν άσχημα. Αν γίνουμε φαντάσματα;
Θα ήμασταν κακοί;
Εγώ θα ήμουν πολύ φιλικό και χαρούμενο φάντασμα.
Μόλι, μου αρέσει η αισιοδοξία σου.
Αλλά τα φαντάσματα δεν είναι σαν εμάς. Μας τρομάζουν!
Είναι κακά, φρικτά πλάσματα και η λεία τους είναι τα παιδιά!
Δεν αξίζει σε κανέναν να ζει με φόβο!
Σκουπίδι!
Να το πάμε για ανακύκλωση.
Δες τον ́Εχει τέτοιο πάθος
Είναι γεμάτος Σκέφτεται το περιβάλλον
Πώς κάποιος τόσο ευγενικός Μισεί τόσο ολόψυχα
Τον αγαπημένο μου φίλο
Θα βοηθήσει μια άγνωστη με τα ψώνια
Θα σώσει ένα τραυματισμένο ρακούν
Μην μου πεθάνεις!
Πώς δεν βλέπει ότι τα φαντάσματα δεν είναι εχθροί;
Είναι εθελοντής στο γηροκομείο
́Ενα βράδυ κάθε εβδομάδα
Πώς είναι τόσο δοτικός και τόσο ζεστός με τους ζώντες
Και τόσο σκληρός απέναντι στους θανόντες
Είναι σαν εσένα
Είναι σαν εμένα
Τους κυνηγά ανελέητα
Γιατί δεν βλέπει; Δεν είναι τα φαντάσματα εχθροί
Αφήστε τους στη γαλήνη
Δεν είναι τα φαντάσματα οι εχθροί
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ
Το αγαπημένο μου. Βανίλια.
́Οχι, δεν το θέλω. Είναι ασπρόμαυρο.
Ο κόσμος δεν είναι μαύρος και άσπρος, ́Ολι!
Θες τρούφα;
Να βάλεις, αφού έχουν εδώ.
Δεν ξέρω γιατί είσαι τόσο απόλυτος με τα φαντάσματα.
Τι σου έκαναν; -Δεν έκαναν κάτι σε μένα.
Στον μπαμπά μου έκαναν. Να σου δείξω.
Μαμά.
ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΟΚΥΝΗΓΟΙ
Με λένε Ρούμπεν Τσεν.
́Οταν ήμουν μικρός, έζησα κάτι μια νύχτα με καταιγίδα.
Μόλις είχα φυσήξει τη σκόνη από την κονσόλα μου
όταν μου επιτέθηκε ένα κακό φάντασμα!
Από τότε προσπαθώ να αποδείξω ότι υπάρχουν.
Και μετά να τα ξεφορτωθούμε.
Θα το κάνουμε μαζί!
Είμαστε...
Οι Φαντασματοκυνηγοί Τσεν!
μιλε συβσγςιβε.
Πολλοί μας κοροϊδεύουν.
Αλλά εσύ, Μόλι, με καταλαβαίνεις.
Θέλουμε να κάνουμε καλό τον κόσμο!
Ξεφορτώνοντας τα φαντάσματα;
Σωστά! Μόλι, αρκετή τρούφα έβαλες.
"Αγαπητό ημερολόγιο, κάθε ελπίδα χάθηκε."
Εκτός...
Σκρατς, βρήκες τρόπο να μας σώσεις;
́Οχι! Είμαστε καταδικασμένοι!
- ́Οχι, όχι! -Μη με φας!
́Ενα λεπτό. Το βρήκα!
Τα δαιμόνια των βιβλίων γίνονται ό,τι τρώνε!
Αυτό το ημερολόγιο είναι δικό σου.
Τι έκανα; Το μαγαζί καταστράφηκε!
Τι θα πει η μαμά, όταν γυρίσει;
-Θα απογοητευτεί! -Ναι.
Σε εμπιστεύτηκε, δεν στάθηκες αντάξια.
Τι ντροπή. Χειρότερα κι από όταν κοιμήθηκα στην ́Αντρεα.
Στην τρίτη δημοτικού που... -Μην το λες αυτό.
-Μείνε στα προηγούμενα. -Συγγνώμη, Λίμπι.
Συγγνώμη, μαμά. Θα έκανα τα πάντα για να το διορθώσω.
Μπορείς να βάλεις τις λέξεις πίσω στο βιβλίο;
́Εγινε!
Σκρατς, είχες δίκιο.
Ο ́Ολι είναι ονειρεμένος μα είναι επικίνδυνος.
Το έχουν αυτό οι ονειρεμένοι, μικρή.
Νόμιζα ότι θα του άλλαζα γνώμη.
Αλλά αν και μοιάζουμε είμαστε τόσο διαφορετικοί.
Το μισώ αυτό!
Ξέρω ότι κατά βάθος
φοβάται ό,τι δεν καταλαβαίνει.
Το βιβλιοπωλείο καταστράφηκε.
Μετά το δαιμόνιο με κατάλαβε.
-Οπότε... -Υπάρχει ελπίδα;
Ε;
Είναι πιο καθαρά από ό,τι πριν!
Μπράβο, μικρή μου.
Ζήτω! Τα κατάφερα!
́Ενα βιβλίο μαγειρικής
στα αστυνομικά. -Σχεδόν.
Το φάντασμα και η Μόλι Μακ Γκι
Προσπάθησα πολύ να κάνω τον Ντάριλ καλό μαθητή
Αλλά πάντα καταλήγουμε έτσι!
Πώς μπόρεσες, Ντάριλ;
Το πιο δύσκολο ήταν να βρω την κιμωλία.
Τα υπόλοιπα ήταν εύκολα...
Θα το συζητήσουμε αυτό μετά το σχολείο, νεαρέ.
Ο τοίχος να λάμψει!
Τι σχέδιο ήταν αυτό!
Και οι ατάκες;
Δύσκολη η κιμωλία.
Αλλά δείχνει να έχει προοπτικές.
Ο τοίχος του σχολείου δεν ήταν κατάλληλος.
Ούτε ο διευθυντής είναι το κατάλληλο θέμα.
Φυσικά, φυσικά.
Τράβηξες φωτογραφία, έτσι;
Να μαντέψω. ́Ηρθες να μου κάνεις κήρυγμα.
Εντάξει!
Εσύ δεν έλεγες, "Τι θα έκανε η Μόλι;"
Θα βοηθούσε τον αδερφό της να καθαρίσει.
Δώσε μου, κύριε, και...
Μια στιγμή!
Δεν θα σε βοηθήσω. Να πάρεις το μάθημά σου.
Εντάξει, θα το τρίψω λίγο!
́Αλλη μία.
Ποτέ δεν αρκείται με μια φορά, Ντάριλ.
Μου ξέφυγε ένα σημείο. Ωραία ήταν.
Δικό σου, Ντάριλ.
Αυτή η άψυχη δουλειά με μουδιάζει.
Την κάνω!
- ́Αψυχη; -Περίμενε!
Μόλι, χρησιμοποίησες μια πύλη φαντασμάτων, έτσι;
Ναι. Για να σώσω τον Σκρατς.
Θα το έκανα ξανά!
Αν θες να κάνω ό,τι θα έκανε η Μόλι
τότε θα χωριστώ στα δύο!
Θα καθαρίζει το άψυχο σώμα μου κι εγώ θα δράσω!
Τι...Δεν...
Δεν εννοούσα αυτό, Ντάριλ!
Είναι δίκαιο. Κάνει ό,τι έκανες.
Ωραία, ωραία!
Μόνο ένα διάλειμμα. -Ναι!
Τέλεια!
Εσύ τρίβε.
Εντάξει.
Θα κάνει ό,τι του πω;
Τον λατρεύω!
́Ελα, Σκρατς! Το διάλειμμα σχεδόν τελείωσε.
Το πέταγμα είναι ό,τι καλύτερο!
Ντάριλ, εγώ προτιμώ την τηλεπάθεια.
Ωραία!
Δες να μαθαίνεις.
Αναζωογόνηση.
Να δοκιμάσω!
Διασκεδαστικό.
Πήγε καλά. Δεν έγινε τίποτα.
Τώρα μπες στο σώμα σου για να πας στην τάξη.
- ́Οχι, θα πάει μόνο του. -Εντάξει.
-Δεν είναι καλή ιδέα... -Μόλι, δες τον.
Ανυπομονεί να πάει στην τάξη. Φαίνεται στο πρόσωπό του.
Να τον αφήσουμε ως το τέλος της μέρας.
Δεν είναι απάτη αυτό;
Ο Ο' Κόνορ θέλει να είμαι καλός. Κι ο μπαμπάς.
Εσύ θες να είμαι καλός!
Είμαι καλός. Βλέπεις;
Δες πώς παίρνει σημειώσεις.
-Μέχρι το σχόλασμα. -Εντάξει!
Είμαι αόρατος. Θα κάνω φάρσες.
Πόσο θα σου έπαιρνε να ενώσεις τις τελείες;
Δεν υπάρχει καμία φάρσα Που δεν θα κάνουν
Τίποτα δεν θα μπει στη μέση
Θα σε κάνουν να πηδάς και να φωνάζεις
Θα εμποδίζουν όλες τις βολές Μέχρι που δεν θα υπάρχει
Σχολικό πνεύμα
- Το σώμα μαθαίνει Βιολογία. - Σχολικό πνεύμα.
Η ψυχή έχει δουλειά Ελευθερώνει τα βατράχια
- Σχολικό πνεύμα. -Βιβλική καταστροφή!
Το απόλυτο χάος! Στείλτε ενισχύσεις!
Σχολικό πνεύμα
Δεν μπορείς να χωρίσεις το σώμα και το πνεύμα
Είσαι αόρατος Δες τον με τον διευθυντή
Νιώθω
Σχολικό πνεύμα
Ευχαριστώ, Ντάριλ. Το εκτιμώ.
Ντάριλ Σώμα, ήσουν καλός σήμερα.
Χαίρομαι που ξαναγίνατε ένα.
Κι εγώ. Είμαστε ένα με την ψυχή μου.
Είμαστε ένα.
Γιατί γελάτε; Ντάριλ!
Τι; Είπαμε όλη τη μέρα!
́Οχι και το ξέρεις!
Δεν έχω ξανανιώσει ποτέ τόσο ζωντανός!
Ντάριλ Μακ Γκι, έλα εδώ, νεαρέ!
Θα με μισεί τώρα.
Θα τιμωρηθώ.
Τηλεφώνησε ο διευθυντής.
Είπε ότι ήσουν άλλο παιδί σήμερα.
Υπόδειγμα μαθητή.
Δεν ξέρω τι άλλαξε. Είμαστε περήφανοι.
-Ζήτω. -Κέρδισες γλυκό.
Παγωτό; ́Η πιο πολλή ώρα τηλεόραση;
Είναι ευτυχισμένοι.
Ντάριλ, κοίταξέ με. Στα μάτια.
Δεν φτάνει ένα μπισκότο για ένα πεινασμένο φάντασμα.
Τι κάνουμε; Δες.
́Ενα πιο μεγάλο μπισκότο.
Γιατί δεν έχεις ενθουσιαστεί;
Δεν ξέρω, Σκρατς...
Η μαμά και ο μπαμπάς ήταν περήφανοι για τον Ντάριλ Σώμα.
Είναι παράξενο.
Τον αγαπούν όλοι περισσότερο από ό,τι εμένα.
Τι; ́Οχι, φυσικά.
Ποιος αγαπά κάτι άδειο;
Ντάριλ!
Ξέρω ότι είσαι ένα σώμα κι όχι ο αδερφός μου.
Δες μας. Κάνουμε όλα τα μαθήματα.
Τι ωραία.
Και η Μόλι!
Ξέρει ότι δεν είμαι εγώ. Ακόμη χειρότερο.
́Ολη η οικογένεια τον αγαπά περισσότερο. Γιατί;
Επειδή είναι υποδειγματικός μαθητής
και φέρεται καλά ως γιος και ως αδερφός.
́Ενα λεπτό. Το κατάλαβα τώρα.
Είναι ξεκάθαρο.
Αν αγαπούν αυτό το κέλυφος
πιο πολύ από μένα, θα μείνω φάντασμα για πάντα!
Τι; ́Οχι!
Περίμενε!
Μόνο εσύ με αγαπάς όπως είμαι, Σκρατς.
Πάμε στον κόσμο των φαντασμάτων;
́Εχει ξεφύγει η κατάσταση.
Δεν γίνεται να γίνει αυτό.
Δεν σκέφτομαι έναν λόγο τώρα.
Φύγε από εδώ, σκουπίδι!
Δώσε μου πέντε λεπτά. Σε πέντε λεπτά
θα έχεις την οικογένεια.
Τα αποτυπώματά μου για μελλοντικές πλάκες.
Αντίο, δωμάτιο. Αντίο, ζωή.
Αντίο, Χάιντι.
Αντίο, αγοράκι μου. Ευχαριστώ για τους γρύλους.
Παίρνει και βαλίτσα!
Είναι βιαστική απόφαση, φίλε.
-Δεν μου αλλάζεις γνώμη. -Πιτ;
Ο Ντάριλ δεν είναι παράξενος;
Χαίρομαι που το λες.
Φέρεται καλύτερα αλλά...
́Εχει χάσει τη φλόγα του.
Το πρωί ήταν αστεία προσβλητικός
απέναντι στα πρόσωπα εξουσίας.
́Ηταν αστεία σκίτσα.
́Εχασε τη ζωντάνια του; Τον διαλύσαμε.
Μια στιγμή. ́Ισως με αγαπούν η μαμά και ο μπαμπάς.
Την ψυχή μου που κάνει φασαρίες.
-Και η Μόλι. -Ε, ναι.
Κανείς δεν προτιμά το κέλυφος. Μόνο ο διευθυντής.
-Τον κατηγορείς; - ́Οχι.
Σκρατς, τι θα έκανα;
Δεν μπορώ να αφήσω με αυτόν τους δικούς μου.
Ακριβώς! Χαίρομαι που το εξήγησα.
-Μπισκότα, για να γιορτάσουμε. -Ε;
Τον είπα "σκουπίδι". Κάνει ό,τι του λένε.
Εγώ φταίω.
ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ
́Οχι! Θέλω το σώμα μου πίσω!
Μπου!
Εντάξει, εντάξει.
Συγκεντρώσου, Ντάριλ.
Λυπάμαι που σε εγκατέλειψα, Σώμα.
Δεν θα το ξανακάνω.
Πάμε στο σπίτι.
Δεν είμαι πια φάντασμα.
Επέστρεψε ο παλιός Ντάρι!
Ξέρω ότι πέρασες καλά.
Αλλά χρειάζομαι τον αληθινό μου αδερφό.
Κι εγώ έναν αληθινό συνεργό.
Μεγαλύτερη ποικιλία στο δίδυμο.
Μαμά, μπαμπά, ξέρω ότι ήμουν καλός σήμερα.
Αλλά θα αρχίσω να κάνω πάλι τα δικά μου.
Αν με αγαπάτε, αποδεχτείτε με όπως είμαι.
Ντάριλ, σε αγαπάμε όπως είσαι.
Παρά τις επισκέψεις στον διευθυντή
και τις αποβολές.
Και τις ώρες τιμωρίας πριν ή μετά το σχολείο.
Σε αγαπάμε μαζί με αυτά.
Και δεν θα σου λέω τι θα έκανε η Μόλι.
Θα πω κάτι άλλο.
Τι θα έκανε ο Ντάριλ για να μη μπλέξει;
-Μεγάλη πρόταση. -Ναι, λίγο νερό.
Το φάντασμα και η Μόλι Μακ Γκι
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Κωνσταντίνου